Δημοκρατία ν. Μιχάλη Ασσιήκκη, Αρ. Υπόθεσης: 16945/12, 12/11/2012

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 6 Ιουλίου 2012 στη Λεμεσό με παράνομη πράξη επέφερε το θάνατο του Reza Naseri Farid, τέως από το Ιράν, ο οποίος κατά την πιο πάνω ημερομηνία χρησιμοποιούσε και το όνομα Reza Shahini. Παρά το γεγονός ότι υπήρξε παραδοχή στην πιο πάνω κατηγορία η υπεράσπιση είχε ουσιωδώς διαφορετική προσέγγιση ως προς τα γεγονότα που έλαβαν χώρα αναφορικά με την υπόθεση με αποτέλεσμα να διεξαχθεί δίκη τύπου Newton. Η απόφαση μας επί των γεγονότων που έλαβαν χώρα δόθηκε αμέσως πριν. Θεωρούμε όμως σκόπιμο να περιλάβουμε στη παρούσα αφενός τα από κοινού τεθέντα γεγονότα τα οποία παρουσιάζονται με υπογράμμιση πιο κάτω και το μέρος των διαδραματισθέντων που έχουμε αποφασίσει με την δίκη τύπου Newton. Με βάση λοιπόν το σύνολο των παραδεκτών γεγονότων και των ευρημάτων μας οι περιστάσεις του παρόντος αδικήματος έχουν ως εξής:
2. Το θύμα Reza Naseri Farid, ιρανικής υπηκοότητας, διέμενε πριν το θάνατο του σε διαμέρισμα στον 5ο όροφο πολυκατοικίας, που βρίσκεται επί της οδού 28ης Οκτωβρίου 295 στη Λεμεσό. Μαζί του διέμεναν η σύζυγος του και τα δύο ανήλικα τέκνα του, ηλικίας 14 και 4 ετών αντίστοιχα. Κατά το χρόνο του θανάτου του ο προαναφερθείς ήταν 45 ετών.
3. Ο κατηγορούμενος, διέμενε μαζί με την σύζυγό του στην ίδια πολυκατοικία, σε διαμέρισμα του 1ου ορόφου.
4. Η προαναφερθείσα πολυκατοικία ονομάζεται ELPA COURT και η είσοδός της είναι στεγασμένη με τσιμεντένια πλάκα που προεξέχει πάνω από την πόρτα εισόδου στο ύψος του πρώτου ορόφου, ως φαίνεται και στη φωτογραφία αρ. 1 και 2 που κατατέθηκε.
5. Την 6η Ιουλίου 2012 και περί ώρα 1720, το θύμα και ο δεκατετράχρονος γιος του βρίσκονταν στην είσοδο της πολυκατοικίας με σκοπό να μεταβούν σε κατάστημα πώλησης ηλεκτρονικών υπολογιστών, για να αγοράσουν συγκεκριμένο λογισμικό πρόγραμμα. Οι δύο επιβιβάστηκαν στο αυτοκίνητο. Ξεκίνησαν για να πάνε στο κατάστημα αλλά επέστρεψαν πίσω καθότι έπρεπε να είχαν μαζί τους τα στοιχεία του προϊόντος που επιθυμούσαν να αγοράσουν. Ο δεκατετράχρονος τηλεφώνησε στην μητέρα του ζητώντας της να του ρίξει από το μπαλκόνι της οικίας τους ένα μικρό χάρτινο κουτί, στο οποίο αναγράφονταν τα εν λόγω στοιχεία.
6. Κατά την πτώση και λόγω του αέρα που φυσούσε, το κουτί έπεσε στην τσιμεντένια πλάκα, που ως αναφέρεται ανωτέρω βρίσκεται πάνω από την κεντρική είσοδο της πολυκατοικίας, στο ύψος του πρώτου ορόφου όπου διέμενε ο κατηγορούμενος. Η πλάκα εφάπτεται στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του κατηγορούμενου. Ο ανήλικος, κι ενώ το θύμα βρισκόταν εντός του αυτοκινήτου του, που ήταν σταθμευμένο στο δρόμο μπροστά από την πολυκατοικία, μπήκε στο κτίριο και μέσω της σκάλας του κλιμακοστασίου ανέβηκε στον πρώτο όροφο. Στον κοινόχρηστο χώρο του κλιμακοστασίου υπάρχει παράθυρο, που βρίσκεται σε σημείο πάνω από την τσιμεντένια πλάκα, από το οποίο ο ανήλικος βγήκε και στάθηκε στην πλάκα, όπου βρισκόταν το κουτί.
7. Στη συνέχεια ο ανήλικος προσπάθησε να εισέλθει στην πολυκατοικία μέσω του ίδιου παραθύρου, προσπαθώντας να πατήσει σε κομπρεσέρ κλιματιστικού, που ήταν τοποθετημένο στον τοίχο, ανάμεσα στην πλάκα και το παράθυρο, και το οποίο άνηκε στον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος, αφού αντιλήφθηκε την παρουσία του ανήλικου πάνω στην πλάκα , βγήκε στο μπαλκόνι του και φωνάζοντας τον κάλεσε να μην ανεβεί στο κομπρεσέρ. Ο ανήλικος συνέχισε να προσπαθεί να ανέβει στο κομπρεσέρ γεγονός που εξόργισε τον κατηγορούμενο, ο οποίος ήρθε σε λεκτική αντιπαράθεση μαζί του λέγοντας του να πηδήξει στο ισόγειο από την πλάκα.
8. Το θύμα, βλέποντας την σκηνή που εξελισσόταν, κι ενώ εξακολουθούσε να βρίσκεται εντός του αυτοκινήτου, κάλεσε τον κατηγορούμενο να σταματήσει να φωνάζει και να αφήσει τον γιο του να μπει από το παράθυρο στην πολυκατοικία. 7(α) Ο ανήλικος, πάντα σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, συνέχισε να προσπαθεί να ανεβεί στο κομπρεσέρ, γεγονός που εξόργισε τον κατηγορούμενο, ο οποίος ήρθε σε λεκτική αντιπαράθεση μαζί του λέγοντας του να πηδήξει στο ισόγειο από την πλάκα. Είναι παρακάτω δεδομένο από την μαρτυρία που έχουμε δεχτεί (δηλ. του ΜΚ1 και του ΜΚ3) ότι το θύμα έβλεπε την σκηνή που εξελισσόταν ενώ ακόμη βρισκόταν στο αυτοκίνητο του. Σ' αυτό το χρονικό σημείο ο ΜΚ3 περνώντας από την σκηνή άκουσε τον κατηγορούμενο να φωνάζει στο θύμα και να το προσκαλεί λέγοντας του «έλα πάνω ρε». Ο ίδιος ο ΜΚ3 προέτρεψε το θύμα να μην ανέβει πάνω γιατί ακριβώς ο ηλικιωμένος φαινόταν πολύ θυμωμένος. Ο Μ.Κ.3 συνέχισε την πορεία του και απομακρύνθηκε από τη σκηνή.
9. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος έφυγε από το παράθυρο ενώ ήδη είχε απειλήσει τον ΜΚ1 λέγοντας του «πήδα από την ταράτσα γιατί αν ανεβείς πάνω στο κομπρεσσόρο θα σε πυροβολήσω» . Ο Μ.Κ.1 φοβήθηκε και προσπάθησε να ανεβεί στο κομπρεσσόρο. Ενώ προσπαθούσε να ανεβεί, ο κατηγορούμενος επέστρεψε στο παράθυρο κρατώντας το επίδικο όπλο λέγοντας του «πήενε κάτω τώρα γιατί εννά σε πυροβολήσω». Τότε, το θύμα βγήκε από το αυτοκίνητο και ανεβαίνοντας στην πολυκατοικία ήρθε στο παράθυρο για να βοηθήσει τον υιό του να εισέλθει στην πολυκατοικία τραβώντας τον με τα χέρια του, χωρίς όμως επιτυχία. Ο κατηγορούμενος συνέχισε να φωνάζει βρίζοντας και απειλώντας και τους δύο ότι θα τους σκοτώσει. Συγκεκριμένα τους ανέφερε «Γαμώτο, θα το σπάσετε θα δώσω χρήματα για να το σάσω, θα σας σκοτώσω». Ενώ ο Μ.Κ.1 προσπαθούσε να ανεβεί με την βοήθεια του πατέρα του, άκουσε ένα θόρυβο από πόρτα. Φοβούμενος, και μετά από προτροπή του πατέρα του, πήδηξε αμέσως από την ταράτσα στο έδαφος και μάλιστα τραυματίστηκε με γδαρσίματα στα χέρια και πόδια. Πηδώντας άκουσε τον επίδικο πυροβολισμό και κατάλαβε ότι κάτι κακό έγινε. Έτρεξε στον α' όροφο όπου είδε τον κατηγορούμενο να τρέχει και να κλείνει την πόρτα του διαμερίσματος του, και τον πατέρα του στο πάτωμα στα αίματα με το μισό του πρόσωπο να λείπει. Την ίδια στιγμή φθάνει και η μητέρα του και ο ίδιος τρέχει έξω προς το βενζινάδικο για να ζητήσει βοήθεια. Ο κατηγορούμενος με βάση την δική του παραδοχή άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος του και πυροβόλησε το θύμα με έμφορτο το επίδικο όπλο (Τεκμ. 2) όταν το θύμα είχε κατευθυνθεί (και βρισκόταν) «στη πόρτα ανάμεσα στη σκάλα και τους διαδρόμους που είναι μπροστά» δηλ. στη πόρτα που χωρίζει το διάδρομο με το κλιμακοστάσιο. Εξάλλου η αστυνομία εντόπισε το θύμα με βάση τα παραδεκτά γεγονότα στη συνέχεια (παρ. 9) ανάμεσα στο διάδρομο και το κλιμακοστάσιο του πρώτου ορόφου.
10. Η αστυνομία μετέβη στη σκηνή, αφού κλήθηκε από τον ιδιοκτήτη παρακείμενου πρατηρίου βενζίνης, και εντόπισε το θύμα νεκρό ανάμεσα στο διάδρομο και το κλιμακοστάσιο του πρώτου ορόφου. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος εξήλθε και πάλι στο μπαλκόνι του ενώ στον ισόγειο χώρο κάτω από αυτό βρίσκονταν μέλη του ΤΑΕ Λεμεσού. Ο κατηγορούμενος έριξε το όπλο στον Αστ. 3499 για να του το παραδώσει και κάλεσε τα μέλη του ΤΑΕ να ανεβούν στο διαμέρισμα του. Ο Υπ/μος Ε. Κυριάκου ανέβηκε στο διαμέρισμα του κατηγορουμένου όπου τον συνέλαβε.
11. Σε θεληματική κατάθεση του ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε την διάπραξη του αδικήματος.
12. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση του Δρ. Χαραλάμπους το θύμα έφερε τραύμα από πυροβόλο όπλο στην αριστερή κάτω γνάθο και πολλαπλά τραύματα από σφαιρίδια στην ευρύτερη περιοχή του προσώπου. Ο θάνατος του θύματος οφείλεται στην αιμορραγία που προκλήθηκε από τα τραύματα. Όσον αφορά τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου ο ευπαίδευτος συνήγορος του, υιοθέτησε το περιεχόμενο της κοινωνικοοικονομικής έκθεσης που ετοιμάστηκε για τον κατηγορούμενο. Έχουμε θέσει ενώπιον μας το περιεχόμενο αυτής, θα το παραθέσουμε σε γενικές γραμμές. Ο κατηγορούμενος 74 χρονών σήμερα, γεννήθηκε στις 5.8.1938 στο Λιμνάτη της Επαρχίας Λεμεσού και μεγάλωσε εκεί. Προέρχεται από πολυμελή οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Είναι απόφοιτος δημοτικού σχολείου και από την εφηβική του ηλικία άρχισε να απασχολείται ως εργάτης και στη συνέχεια ως μηχανοδηγός. Έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια σε φιλήσυχο οικογενειακό περιβάλλον. Διατηρούσε πάντοτε καλές σχέσεις με τους γονείς και τα αδέλφια του. Σε ηλικία 19 ετών παντρεύτηκε την Ανθούλα Χαραλάμπους. Από το γάμο τους απέκτησαν τρεις θυγατέρες οι οποίες έχουν τις δικές τους οικογένειες. Τα τελευταία 12 χρόνια δεν διατηρεί καλές σχέσεις με την μεσαία του θυγατέρα σε αντίθεση με τις άλλες δύο με τις οποίες έχει άριστες σχέσεις. Διαμένει με τη σύζυγο του σε ιδιόκτητη κατοικία στη Λεμεσό την οποία κληροδότησε στα παιδιά του. Παρουσιάζει προβλήματα ακοής και φέρει ακουστικό βαρυκοϊας στο αριστερό του αφτί. Παρουσιάζει επίσης δύσπνοια και αναπνευστικά προβλήματα. Πρόσφατα υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση κοίλης και προστάτη. Στο παρελθόν παρουσίασε νευρολογικά προβλήματα και αποτάθηκε για θεραπεία σε νοσοκομείο στην Αθήνα. Να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης μας κάλεσε να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στο θέμα της παραδοχής του κατηγορουμένου, της συνεργασίας του με την αστυνομία, του λευκού ποινικού μητρώου του ειδικά σε σχέση με την ηλικία του αφού πρόκειται για ένα άτομο 74 ετών που ποτέ δεν απασχόλησε την αστυνομία. Περαιτέρω δε σε σχέση με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου ανάφερε διάφορες υπηρεσίες που ο κατηγορούμενος προσέφερε στην πατρίδα περιλαμβανομένου του Αγώνα της ΕΟΚΑ, ως οπλίτης στο στρατό της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως εντεταλμένος σε υπηρεσία στο Στρατηγείο Ενόπλων Δυνάμεων Κύπρου (βλ. Τεκμ. Β1,2,3 και Β5). Τονίστηκε ακόμα η συνεισφορά του κατηγορουμένου στα κοινά και διά της υιοθεσίας δύο Βορειοηπειρώτισσων και ενός παιδιού από την Κένυα (βλ. Τεκμ. Β8 και Β9). Επίσης πολύ αναλυτικά ο συνήγορος υπεράσπισης μας παρέθεσε τα διάφορα προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος αντιμετώπισε στο παρελθόν και ορισμένα εκ των οποίων αντιμετωπίζει ακόμη με κυριότερο το πρόβλημα ακοής και της σοβαρής δύσπνοιας. Όσο για το τελευταίο θέμα της υγείας του να πούμε ότι ισχύει η νομολογιακή προσέγγιση ότι αυτά τα προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν κατάλληλα από τις αρχές των φυλακών. Η ανθρώπινη ζωή αποτελεί το ύψιστο αγαθό και η αφαίρεση της μέγιστο έγκλημα. Η δέσμευση δε κάθε ευνομούμενης πολιτείας στην προστασία της ανθρώπινης ζωής επιβάλλει ανάλογο καθήκον για περιφρούρηση της, γεγονός που αντανακλάται στις ποινές οι οποίες προβλέπονται για εγκληματικές πράξεις που επιφέρουν απώλεια ανθρώπινης ζωής. Το άρθρο 205

(1)του Ποινικού Κώδικα που αφορά στη παρούσα υπόθεση για αδίκημα όπως έχουμε αναφέρει ανθρωποκτονίας, επισύρει ακριβώς την ανώτατη ποινή αυτή της ισόβιας φυλάκισης. Τέτοια αδικήματα πλήττουν άμεσα και καίρια το κοινωνικό ιστό γιατί ακριβώς τείνουν να καταστρέψουν το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη σε σχέση με το πιο πολύτιμο αγαθό, αυτό της ανθρώπινης ζωής. Γι' αυτό ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής σε τέτοιες περιπτώσεις είναι βαρύνουσας σημασίας. Πάντα δε στο καθορισμό της εγκληματικότητας λαμβάνεται σοβαρά υπόψη ο σχεδιασμός και η αδιαφορία ή ο βαθμός αδιαφορίας για την ανθρώπινη ύπαρξη (βλ. Σάββα ν. Δημοκρατίας,

(1992)2 Α.Α.Δ. 231). Στην Pernell, Ford, Fowler ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. σελ. 417 ο κ. Πικής, Πρόεδρος, ανάφερε ότι όπου η ανθρωποκτονία είναι το αποτέλεσμα ηθελημένης παράνομης πράξης, δικαιολογείται η επιβολή πολύχρονης φυλάκισης μη αποκλειομένης της ποινής των ισόβιων δεσμών, όπως προκύπτει από τις Christos Stylianou Koliandris v. The Republic

(1965)2 C.L.R. 72, Georghios Avraam Mouzouris v. The Republic

(1966)2 C.L.R. και Lemonas v. The Republic

(1986)2 C.L.R. 25. Η κρινόμενη περίπτωση πραγματικά συγκλονίζει κάθε εχέφρονα άνθρωπο αφού για μια ασήμαντη αφορμή και σε κλάσματα δευτερολέπτων μία ανθρώπινη ζωή χάνεται. Ο βαθμός αδιαφορίας του κατηγορουμένου για την ζωή ενός ανθρώπου είναι υπό τις περιστάσεις που έχουμε δεχθεί στο μέγιστο βαθμό. Όπως έδειξαν τα πιο πάνω γεγονότα ο κατηγορούμενος ενοχλημένος βασικά από την πιθανότητα ο μικρός Πέρσης, ένα δεκατετράχρονο παιδί να πατήσει στο κομπρεσσόρο ιδιοκτησίας του, πήρε το κυνηγετικό του όπλο απειλώντας πρώτα μ' αυτό το μικρό αγόρι και μόλις αντιλήφθηκε το πατέρα του μικρού εντός της εν λόγω πολυκατοικίας, ανοίγει την πόρτα και χωρίς δισταγμό πυροβολεί το θύμα με αποτέλεσμα ένας άνθρωπος να χαθεί για πάντα. Η ουσιώδης διαφορά του αδικήματος της ανθρωποκτονίας με άλλα ειδεχθή εγκλήματα είναι βέβαια αυτή η αμετάκλητη απώλεια του ιδίου του θύματος. Απώλεια που βιώνει για πάντα η οικογένεια του αλλά και εν γένει το κοινωνικό σύνολο καταλυτικά πλήττεται ώστε ο αποτρεπτικός λόγος της ποινής να είναι αναγκαίος για να αποκατασταθεί στο μέτρο του δυνατού το τρωθέν αίσθημα της κοινωνίας από τέτοιο βίαιο και τραγικό περιστατικό που οδήγησε ο βαθμός αδιαφορίας του κατηγορουμένου για την αξία της ζωής ενός συνανθρώπου του. Πραγματικά θεωρούμε ότι τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης είναι άκρως επιβαρυντικά για τον κατηγορούμενο. Όμως είναι εξίσου καθήκον μας να στραφούμε προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου και να προσμετρήσουμε τις προσωπικές του συνθήκες στο δύσκολο έργο της επιβολής ποινής. Εκείνο βέβαια που στη παρούσα περίπτωση έχει σημασία αναφορικά με τις προσωπικές του περιστάσεις είναι η μεγάλη του ηλικία. Ένας παράγοντας που με βάση τη νομολογία έχει ιδιαίτερη σημασία. Έχει καθοριστεί ότι η μεγάλη ηλικία του κατηγορουμένου και το ευάλωτο του ατόμου σε προχωρημένη ηλικία νομολογιακά λειτουργεί ως σοβαρός μετριαστικός παράγοντας (βλ. R. v. Tussler

(1920)15 Cr. App. Rep. 59, Costas Pittas v. the Police

(1968)2 C.L.R. 137. Στην υπόθεση R. v. Lucas R. v. Walsh

(2000)All E.R. CD 183, το Δικαστήριο προέβη στη παρατήρηση ότι είναι σημαντικό όταν επιβάλλεται ποινή σε άτομο προχωρημένης ηλικίας, να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι ο χρόνος είναι πιο πολύτιμος για το ηλικιωμένο άτομο και το αποτέλεσμα μιας ποινής φυλάκισης σε αυτόν είναι δυσμενέστερο, καθότι η προσδοκία ζωής του είναι μικρότερη. Τονίζεται ταυτόχρονα ότι σε τέτοια περίπτωση πρέπει να διατηρείται για τον κατηγορούμενο φως στο τέλος της σήραγγας, έχοντας υπόψη ακριβώς την προσδοκία ζωής ενός ηλικιωμένου ατόμου. Αυτές όμως οι αρχές δεν έχουν την ίδια εμβέλεια σε σοβαρά αδικήματα (βλ. Chokami v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 189). Γι' αυτό δεν θα συμφωνήσουμε με την εισήγηση του κ. Κάνια ότι επειδή ο μέσος όρος ζωής στην Κύπρο είναι περίπου 79 ετών θα πρέπει να επιβληθεί ποινή μέχρι τρία χρόνια. Μ' αυτές τις κατευθύνσεις κατά νου στρεφόμαστε στην παρούσα υπόθεση. Όπως έχουμε πει οι περιστάσεις της υπόθεσης είναι άκρως επιβαρυντικές και θεωρούμε ότι η πολύχρονη ποινή φυλάκισης είναι επιβεβλημένη. Παράλληλα έχουμε δώσει τη βαρύτητα την οποία κατά το θεμιτό μπορούμε να δώσουμε στη παρούσα υπόθεση αναφορικά με την παραδοχή του κατηγορουμένου (έστω και αν υπήρξε αμφισβήτηση γεγονότων), τις προσωπικές του περιστάσεις και ιδιαίτερα την ηλικία του και το λευκό του ποινικό μητρώο. Τονίζουμε ότι αν εξέλειπαν οι προϋποθέσεις αυτές ιδιαίτερα της μεγάλης ηλικίας και της παραδοχής, η προσέγγιση μας θα ήταν πολύ πιο αυστηρή. Ακόμα και με την επιβολή μέχρι διπλάσιας ποινής απ' αυτή που στη συνέχεια θα επιβάλουμε. Έχοντας όλες τις παραμέτρους κατά νου επιβάλλουμε στο κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 10 ετών. Νοείται ότι η πιο πάνω επιβληθείσα ποινή μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση και δη από τις 6.7.2012 ημερομηνία που συνελήφθηκε. Τα τεκμήρια κατάσχονται. (Υπ.) .............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΚΦ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Ποινή - Ανθρωποκτονία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο