Δημοκρατία ν. Μιχάλη Ασσιήκη, Αρ. Υπόθεσης: 16945/2012, 12/11/2012

(1)του Ποινικού Κώδικα, το οποίο έχει ως εξής: «205.

(1)Κάθε πρόσωπο το οποίο επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου με παράνομη πράξη ή παράλειψη, είναι ένοχο του κακουργήματος της ανθρωποκτονίας.

(2)..........................

(3)Κάθε πρόσωπο το οποίο διαπράττει το κακούργημα της ανθρωποκτονίας υπόκειται σε ποινή φυλάκισης διά βίου». Η Κατηγορούσα Αρχή πρόβαλε με την έκθεση γεγονότων που συνθέτουν το παρόν αδίκημα τα ακόλουθα:

1. Το θύμα Reza Naseri Farid, ιρανικής υπηκοότητας, διέμενε πριν το θάνατο του σε διαμέρισμα στον 5ο όροφο πολυκατοικίας, που βρίσκεται επί της οδού 28ης Οκτωβρίου 295 στη Λεμεσό. Μαζί του διέμεναν η σύζυγος του και τα δύο ανήλικα τέκνα του, ηλικίας 14 και 4 ετών αντίστοιχα. Κατά το χρόνο του θανάτου του ο προαναφερθείς ήταν 45 ετών.
2. Ο κατηγορούμενος, διέμενε μαζί με την σύζυγό του στην ίδια πολυκατοικία, σε διαμέρισμα του 1ου ορόφου.
3. Η προαναφερθείσα πολυκατοικία ονομάζεται ELPA COURT και η είσοδός της είναι στεγασμένη με τσιμεντένια πλάκα που προεξέχει πάνω από την πόρτα εισόδου στο ύψος του πρώτου ορόφου, ως φαίνεται και στη φωτογραφία αρ. 1 και 2 που έχει κατατεθεί.
4. Την 6η Ιουλίου 2012 και περί ώρα 1720, το θύμα και ο δεκατετράχρονος γιος του βρίσκονταν στην είσοδο της πολυκατοικίας με σκοπό να μεταβούν σε κατάστημα πώλησης ηλεκτρονικών υπολογιστών, για να αγοράσουν συγκεκριμένο λογισμικό πρόγραμμα. Οι δύο επιβιβάστηκαν στο αυτοκίνητο. Ξεκίνησαν για να πάνε στο κατάστημα αλλά επέστρεψαν πίσω καθότι έπρεπε να είχαν μαζί τους τα στοιχεία του προϊόντος που επιθυμούσαν να αγοράσουν. Ο δεκατετράχρονος τηλεφώνησε στην μητέρα του ζητώντας της να του ρίξει από το μπαλκόνι της οικίας τους ένα μικρό χάρτινο κουτί, στο οποίο αναγράφονταν τα εν λόγω στοιχεία.
5. Κατά την πτώση και λόγω του αέρα που φυσούσε, το κουτί έπεσε στην τσιμεντένια πλάκα, που ως αναφέρεται ανωτέρω βρίσκεται πάνω από την κεντρική είσοδο της πολυκατοικίας, στο ύψος του πρώτου ορόφου όπου διέμενε ο κατηγορούμενος. Η πλάκα εφάπτεται στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του κατηγορούμενου. Ο ανήλικος, κι ενώ το θύμα βρισκόταν εντός του αυτοκινήτου του, που ήταν σταθμευμένο στο δρόμο μπροστά από την πολυκατοικία, μπήκε στο κτίριο και μέσω της σκάλας του κλιμακοστασίου ανέβηκε στον πρώτο όροφο. Στον κοινόχρηστο χώρο του κλιμακοστασίου υπάρχει παράθυρο, που βρίσκεται σε σημείο πάνω από την τσιμεντένια πλάκα, από το οποίο ο ανήλικος βγήκε και στάθηκε στην πλάκα, όπου βρισκόταν το κουτί.
6. Στη συνέχεια ο ανήλικος προσπάθησε να εισέλθει στην πολυκατοικία μέσω του ίδιου παραθύρου, προσπαθώντας να πατήσει σε κομπρεσέρ κλιματιστικού, που ήταν τοποθετημένο στον τοίχο, ανάμεσα στην πλάκα και το παράθυρο, και το οποίο άνηκε στον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος, αφού αντιλήφθηκε την παρουσία του ανήλικου πάνω στην πλάκα, βγήκε στο μπαλκόνι του και φωνάζοντας τον κάλεσε να μην ανεβεί στο κομπρεσέρ. Ο ανήλικος συνέχισε να προσπαθεί να ανέβει στο κομπρεσέρ γεγονός που εξόργισε τον κατηγορούμενο, ο οποίος ήρθε σε λεκτική αντιπαράθεση μαζί του λέγοντας του να πηδήξει στο ισόγειο από την πλάκα.
7. Το θύμα, βλέποντας την σκηνή που εξελισσόταν, κι ενώ εξακολουθούσε να βρίσκεται εντός του αυτοκινήτου, κάλεσε τον κατηγορούμενο να σταματήσει να φωνάζει και να αφήσει τον γιο του να μπει από το παράθυρο στην πολυκατοικία. Ο κατηγορούμενος εξαγριωμένος φώναξε στο θύμα «έλα πάνω ρε». Ακολούθως ο κατηγορούμενος μπήκε στο διαμέρισμα του και επανήλθε στο μπαλκόνι κρατώντας ένα ΔΟΚΟ και ζήτησε από τον ανήλικο, ο οποίος βρισκόταν ακόμη πάνω στην πλάκα, να πηδήξει στο ισόγειο.
8. Το θύμα, βλέποντας την πιο πάνω σκηνή, βγήκε από το αυτοκίνητο, ανέβηκε στον πρώτο όροφο και στάθηκε στην εσωτερική πλευρά του παραθύρου για να βοηθήσει με τα χέρια τον γιο του να εισέλθει στην πολυκατοικία. Την ίδια στιγμή ο κατηγορούμενος άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος ενώ εξακολουθούσε να κρατά το ΔΟΚΟ. Το θύμα που άκουσε το άνοιγμα της πόρτας, αντιλαμβανόμενο ότι επρόκειτο για τον κατηγορούμενο, μετακινήθηκε από το κλιμακοστάσιο προ το διάδρομο που βρίσκεται μπροστά από το διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Αμέσως ο κατηγορούμενος, που βρισκόταν στην πόρτα του διαμερίσματος πυροβόλησε τον Reza Naseri Farid από κοντινή απόσταση. Ο ανήλικος ακούγοντας τον πυροβολισμό πήδηξε από την πλάκα στον ισόγειο χώρο κάτω από αυτή.
9. Η αστυνομία μετέβη στη σκηνή, αφού κλήθηκε από τον ιδιοκτήτη παρακείμενου πρατηρίου βενζίνης, και εντόπισε το θύμα νεκρό ανάμεσα στο διάδρομο και το κλιμακοστάσιο του πρώτου ορόφου. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος εξήλθε και πάλι στο μπαλκόνι του ενώ στον ισόγειο χώρο κάτω από αυτό βρίσκονταν μέλη του ΤΑΕ Λεμεσού. Ο κατηγορούμενος έριξε το όπλο στον Αστ. 3499 για να του το παραδώσει και κάλεσε τα μέλη του ΤΑΕ να ανεβούν στο διαμέρισμα του. Ο Υπ/μος Ε. Κυριάκου ανέβηκε στο διαμέρισμα του κατηγορουμένου όπου τον συνέλαβε.
10. Σε θεληματική κατάθεση του ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε την διάπραξη του αδικήματος.
11. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση του Δρ. Χαραλάμπους το θύμα έφερε τραύμα από πυροβόλο όπλο στην αριστερή κάτω γνάθο και πολλαπλά τραύματα από σφαιρίδια στην ευρύτερη περιοχή του προσώπου. Ο θάνατος του θύματος οφείλεται στην αιμορραγία που προκλήθηκε από τα τραύματα. Η υπεράσπιση δέχθηκε αυτούσιες τις παραγράφους 1-6, 9-11 και την πρώτη πρόταση της παραγράφου
12. Σε σχέση με τα προβαλλόμενα γεγονότα των παραγράφων 7 και 8 αντιπαράθεσε τα ακόλουθα: «Το θύμα βγήκε από το αυτοκίνητο του και είπε στον κατηγορούμενο «ρε πουστοπεζέβεγκη, γιατί θυμώνεις του μιτσή», επανέλαβε διάφορες λέξεις και φράσεις υβριστικές. Ο κατηγορούμενος λόγω του προβλήματος της ακοής του είπε «έλα πάνω να δούμε», εννοώντας να πάει να του πει τι θέλει να του πει γιατί δεν άκουγε από την απόσταση από την οποία ευρισκόταν. Το θύμα έτρεξε, ανέβηκε στη πολυκατοικία και άρχισε να κτυπά την πόρτα του διαμερίσματος του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος πήγε στο υπνοδωμάτιο του, πήρε το κυνηγετικό όπλο το οποίο ήταν στημένο αλλά όχι γεμάτο (δεν είχε φυσίγγια). Όταν πήρε το όπλο τοποθέτησε εντός αυτού δύο φυσίγγια. Άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος του και πάλι τον εξύβρισε το θύμα με τις λέξεις «πούστη, πεζεβέγκη, γαμώ τη ράτσα σου, άνοιξε. Γιατί θυμώνεις του μιτσή». Ο κατηγορούμενος είδε το θύμα να βάζει το χέρι του κάτω από την φανέλα του και το θύμα είπε στον κατηγορούμενο «αν είσαι παληκάρι παίξε με». Ο κατηγορούμενος φοβήθηκε μήπως κρατούσε το θύμα όπλο και πάτησε την σκανδάλη και τον πυροβόλησε. Το θύμα έπεσε μπροστά από την πόρτα του διαμερίσματος του ένα - ενάμιση μέτρο. Ο κατηγορούμενος μπήκε στο διαμέρισμα του και έκλεισε την πόρτα. Για την παράγραφο 7 ανάφερε ο κ. Κάνιας ότι ο κατηγορούμενος δεν κρατούσε όπλο αλλά μπαστούνι από λυγισμένη σωλήνα του νερού, βαμμένο και μ' αυτό υποδείκνυε στο υιό του θύματος από πού να κατεβεί. Στη βάση αυτών των διαφορών διατάχθηκε επί των γεγονότων Newton Trial και ακούστηκε μαρτυρία. Με βάση την υπόθεση Haggag ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 52, 56-57 έχουν αποφασιστεί τα ακόλουθα: "Ενόψει των διϊστάμενων εκδοχών, το Κακουργιοδικείο διέταξε τη διεξαγωγή δίκης, για τη διαπίστωση των γεγονότων τα οποία προηγήθηκαν και περιστοίχιζαν τη διάπραξη του εγκλήματος. Αυτή είναι η ενδεδειγμένη διαδικασία, σύμφωνα με το σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus, σελ. 86,

(1975), για την επίλυση αμφισβητούμενων γεγονότων, σχετικών με το στοιχείο της εγκληματικότητας του παραβάτη, για αδίκημα το οποίο, καθ' ομολογία, διέπραξε. Όπως σε κάθε άλλη περίπτωση απόδειξης αμφισβητούμενων γεγονότων σε ποινική δίκη, το βάρος της απόδειξης της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής, φέρει, σύμφωνα με το ίδιο σύγγραμμα, η κατηγορούσα αρχή, το οποίο πρέπει να αποσείσει πέραν κάθε λογικής αμφιβολίας». Στη βάση των πιο πάνω αρχών αντικρίσαμε την προσαχθείσα μαρτυρία. Πρώτος μάρτυρας που η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ήταν ο γιος του θύματος ο οποίος κατάθεσε τα εξής σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα (βλ. Τεκμ. 1). «Σήμερα 06/07/2012 και γύρω στις πέντε και είκοσι και ενώ βρισκόμαστε στο σπίτι όλη η οικογένεια εγώ μαζί με τον πατέρα μου Reza φύγαμε από το σπίτι για να πάμε σε ένα κατάστημα για να πάρω antivirus για τον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή μου. Στο κατάστημα πήγαμε με το αυτοκίνητο του πατέρα μου και όταν φθάσαμε καταλάβαμε ότι δεν είχαμε τα στοιχεία του antivirus. Τότε επεστρέψαμε στην πολυκατοικία όπου διαμένουμε για να πάρουμε τα στοιχεία του antivirus. Προηγουμένως και ενώ βρισκόμαστε στο αυτοκίνητο εγώ είχα τηλεφωνήσει στη μητέρα μου και της ζήτησα να βρει το κουτί στο οποίο υπήρχαν αυτά τα στοιχεία και να βγει στο μπαλκόνι και να μας το ρίξει στο ισόγειο. Όταν είμασταν στο ισόγειο της πολυκατοικίας η μητέρα μου έριξε το κουτί για να το πάρω. Λόγω όμως του αέρα το κουτί έπεσε πάνω στην μικρή ταράτσα πάνω από την κεντρική είσοδο της πολυκατοικίας. Τότε εγώ ανέβηκα από την σκάλα και αφού πήδηξα από ένα μικρό παράθυρο βρέθηκα πάνω στην ταράτσα της εισόδου της πολυκατοικίας. Αφού πήρα το κουτί προσπάθησα να πατήσω πάνω σε κομπρεσόρο για να μπορέσω να βγω από το παράθυρο και να ξαναμπώ στην πολυκατοικία. Εκείνη τη στιγμή μου φώναζε ο ιδιοκτήτης του διπλανού διαμερίσματος ο οποίος είναι ένας άνδρας ηλικιωμένος και μου είπε "πήδα από την ταράτσα γιατί αν ανέβεις πάνω στο κοπρεσόρο θα σε πυροβολήσω". Να σου αναφέρω ότι ο άνδρας αυτός την στιγμή που είπε αυτά τα λόγια βρισκόταν στο παράθυρο του διαμερίσματος του είναι ακριβώς δίπλα από την ταράτσα όπου βρισκόμουν. Εγώ εκείνη τη στιγμή φοβήθηκα και προσπάθησα να ανεβώ στον κομπρεσόρο γιατί ο άνδρας αυτός είχε φύγει από το παράθυρο μήπως και φέρει όπλο. Ενώ προσπαθούσα να ανέβω ο άνδρας επέστρεψε στο παράθυρο κρατώντας ένα κυνηγετικό όπλο και μου είπε "πήενε κάτω τώρα γιατί εννά σε πυροβολήσω». Τότε ο πατέρας μου ο οποίος βρισκόταν στο αυτοκίνητο και αφού ότι ο άντρας αυτός κρατούσε όπλο βγήκε από το αυτοκίνητο και ήρθε στο παράθυρο για να με βοηθήσει. Εκεί προσπάθησε ο πατέρας μου να με βοηθήσει και με τραβούσε με τα χέρια για να φέρει μέσα στην πολυκατοικία χωρίς όμως να τα καταφέρνει. Ο άνδρας αυτός συνέχιζε να φωνάζει και να βρίζει λέγοντας "Γαμότο, θα το σπάσετε θα δώσω χρήματα για να το σάσω, θα σας σκοτώσω". Ενώ προσπαθούσα να ανέβω με την βοήθεια του πατέρα μου άκουσα ένα θόρυβο από πόρτα που έκλεινε. Τότε φοβήθηκα και αμέσως πήδηξα από την ταράτσα στο έδαφος και από την πτώση μου τραυμάτισα στα χέρια και πόδια από γδαρσίματα. Ενώ βρισκόμουν στο έδαφος άκουσα ένα πυροβολισμό και κατάλαβα ότι κάτι κακό έγινε. Αφού πήγα ξανά μέσα και ανέβηκα εκεί που είναι το παράθυρο είδα τον άνδρα αυτό να τρέχει προς το διαμέρισμα του κρατώντας το όπλο και μετά είδα τον πατέρα μου πεσμένο στο έδαφος μέσα σε αίματα. Αμέσως φώναζα βοήθεια και μετά από ένα λεπτό ήρθε η μητέρα μου και ο αδελφός μου. Η μητέρα μου άρχισε να κλαίει και να καλεί σε βοήθεια και μετά μαζεύτηκε και άλλος κόσμος. Εμένα μετά ήρθαν και με πήραν και μετά ειδοποιήθηκε και η Αστυνομία». Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε, έχοντας μπροστά του τη φωτογραφία Τεκμ. Α2, σε σχέση με την απόσταση της ταράτσας μέχρι το παράθυρο που εμφαίνεται στην εν λόγω φωτογραφία και το οποίο ο μάρτυρας υπέδειξε σ' αυτή με κύκλο. Η απάντηση του ήταν ότι ήταν 1 μέτρο. Όταν του υποβλήθηκε ότι η απόσταση είναι πέραν του 1 ½ μέτρου διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν μέτρησε την απόσταση και δεν απέκλεισε αυτή να είναι πάνω από 1 μέτρο. Ρωτήθηκε αν και στο παρελθόν έτυχε να κατέβει στην εν λόγω ταράτσα. Η απάντηση του ήταν αρνητική και συνέχισε να είναι αρνητική και όταν ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου του υπέβαλε ότι λέει ψέματα αφού αυτό έγινε ακόμη 5-6 φορές. Ήταν η θέση του ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε το όπλο και τον εκφόβιζε. Έβλεπε ολόκληρο το όπλο, το οποίο είχε χρώμα γκρίζο σκούρο με καφέ. Του υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν κρατούσε όπλο όταν βγήκε στο παράθυρο αλλά ένα μπαστούνι (Τεκμ. 7) και μ' αυτό του υποδείκνυε από που να κατεβεί. Ο μάρτυρας έδωσε την ακόλουθη απάντηση: « Όχι κύριε εγώ είμαι 14 χρονών. Δεν ξεχωρίζω το μπαστούνι με το όπλο; Ο παπάς μου ήρτε πάνω επειδή εκείνος βαστούσε όπλο, μπορούσε να μου πει αν ήταν μπαστούνι "αγνόα το και έφκα που το παράθυρο". Ρωτήθηκε σε σχέση με το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την στιγμή που ο κατηγορούμενος έφυγε από το μπαλκόνι μέχρι την ώρα που επέστρεψε με το όπλο, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται. Η απάντηση του ήταν ότι δεν πέρασε ένα λεπτό, κάπου στα 20 με 30 δευτερόλεπτα, λιγότερο από ένα λεπτό. Του υποβλήθηκε ότι λέει ψέματα γιατί ήταν αδύνατο ένας ηλικιωμένος άνθρωπος να φύγει από το μπαλκόνι, να πάει στο υπνοδωμάτιο να πάρει το όπλο, να το γεμίσει και να έλθει πίσω σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Ρωτήθηκε αν καθ' ον χρόνο ο ίδιος βρισκόταν στην ταράτσα, ο πατέρας του ανέφερε στο κατηγορούμενο οτιδήποτε. Η απάντηση του ήταν ότι του είπε «γιατί φωνάζεις του μικρού». Αρνήθηκε ότι ο πατέρας του ανέφερε στον κατηγορούμενο «ρε πουστοπεζεβέγκη γιατί φωνάζεις του μιτσή;» Τουναντίον ήταν η θέση του ότι ο κατηγορούμενος είπε στο πατέρα του «έλα πάνω ρε πούστη». Διευκρίνισε αντεξεταζόμενος ότι τον πυροβολισμό τον άκουσε όταν ήταν ακόμη στον αέρα. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «άκουσα τον πυροβολισμό όταν πήδηξα, ακόμα να πατήσουν τα πόδια μου χαμέ, άκουσα τον πυροβολισμό». Επέμενε πως αυτό είχε αναφέρει και στη κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία παρόλο που σ' αυτή καταγράφεται ότι «ενώ βρισκόμουν στο έδαφος άκουσα ένα πυροβολισμό». Αρνήθηκε την υποβολή ότι τον πυροβολισμό τον άκουσε ενόσω βρισκόταν στην ταράτσα και πριν πηδήξει κάτω. Ήταν η θέση του ότι ο πατέρας του του είπε «πήδα κάτω», ο ίδιος πήδηξε και άκουσε τον πυροβολισμό. Ρωτήθηκε αν άκουσε κτυπήματα πάνω σε πόρτα καθ' ον χρόνο ο ίδιος βρισκόταν στην ταράτσα και ο πατέρας του βρισκόταν στην πολυκατοικία. Η απάντηση του ήταν αρνητική για να διευκρινίσει πως τα κτυπήματα στην πόρτα έγιναν από την μητέρα του μετά που ο κατηγορούμενος πυροβόλησε τον πατέρα του. Σε ερώτηση τι μεσολάβησε από τη στιγμή που ο ίδιος πήγε στην πολυκατοικία μέχρι τη στιγμή που ήλθε η μητέρα του ανέφερε τα ακόλουθα: «εγώ είδα τον παπά μου, είδα πρώτα τον κύριο που έκλεισε την πόρτα και μετά εγώ είδα τον παπά μου χαμέ με γαίματα και μετά ήρτε η μάμα μου κάτω και μετά πήγα στον πεζινάρη». Δεύτερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή κλήθηκε ο Υπαστυνόμος Ελευθέριος Κυριάκου, ανακριτής της υπόθεσης. Κατέθεσε ότι όταν έφθασε στην σκηνή ανέβηκε στο πρώτο όροφο της πολυκατοικίας όπου στο διάδρομο μπροστά από τον ανελκυστήρα βρισκόταν ξαπλωμένο το θύμα το οποίο ήταν αναίσθητο. Έφερε σοβαρό τραύμα στο κεφάλι που αιμορραγούσε. Το θύμα το κρατούσε η σύζυγος του η οποία ήταν σε κατάσταση σιοκ. Όταν ο ίδιος την ρώτησε τι συνέβη αυτή έδειχνε προς τη πόρτα της εισόδου του διαμερίσματος του κατηγορουμένου και φώναζε έξαλλη «τούτος, τούτος». Σε κάποια στιγμή, μετά που το θύμα παρελήφθη από τους τραυματιοφορείς, η σύζυγος του θύματος σε έξαλλη κατάσταση χτυπούσε με τα χέρια της την πόρτα της εισόδου του διαμερίσματος αρ. 2 και φώναζε στον ένοικο του να βγει έξω. Ο ίδιος τότε κάλεσε τον κατηγορούμενο - ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες βρισκόταν εντός του διαμερίσματος αρ. 2 και ήταν οπλισμένος με κυνηγετικό όπλο - να βγει έξω αλλά δεν υπήρξε από πλευράς του οποιαδήποτε ανταπόκριση. Στη συνέχεια και αφού ο κατηγορούμενος παρέδωσε το κυνηγετικό όπλο που κρατούσε σε αστυνομικό, ο μάρτυρας εισήλθε εντός του διαμερίσματος του κατηγορουμένου όπου έμεινε αρκετές ώρες συνομιλώντας τόσο μαζί του όσο και με τη σύζυγο του. Κατέγραψε δε κατόπιν επιθυμίας του κατηγορούμενου τη θεληματική του κατάθεση (Τεκμ. 6). Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι το μπαστούνι (Τεκμ. 7) δεν το είδε στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου ούτε και του υπεδείχθη. Ούτε έγινε λόγος γι' αυτό. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε ότι όταν ολοκληρώθηκε η διαδικασία προσωποκράτησης του κατηγορούμενου, όπου ο ίδιος αναφέρθηκε στα γεγονότα και στην κατάθεση του γιου του θύματος στην οποία αναφέρει ότι «ενώ ήταν στην ταράτσα δίπλα από το διαμέρισμα του κατηγορούμενου τον είχε σημαδέψει με κυνηγετικό όπλο», η σύζυγος του κατηγορουμένου του τηλεφώνησε και του είπε «γιε μου δεν ήταν σιηπέττο που κρατούσε αλλά μπαστούνι». Συμφώνησε με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος ήταν συνεργάσιμος με τις ανακριτικές αρχές καθώς επίσης και ότι η μόνη κατάθεση στην οποία αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε όπλο στο μπαλκόνι, ήταν του Rambut Naseri Farid (Μ.Κ.1), υιού του θύματος. Τρίτος μάρτυρας εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής κατάθεσε ο James Wheeler. Ο μάρτυρας αυτός υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην αστυνομία στις 6.7.

1. Το παραθέτουμε σε γενικές γραμμές. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία βρισκόταν γύρω στις 5.00 μ.μ. μαζί με την ανήλικη θυγατέρα του στο δημόσιο κήπο για να περάσουν το απόγευμα τους. Αφού πέρασε μισή ώρα περίπου, ξεκίνησαν περπατητοί ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο για να πάνε σε ένα πάρκο. Αφού πέρασαν μπροστά από την έξοδο του σταθμού βενζίνης Lukoil που βλέπει προς τη θάλασσα, είδε ένα άνδρα ηλικίας 45 περίπου ετών να κάθεται στη θέση του οδηγού του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής EKH935 το οποίο ήταν σταθμευμένο στην έξοδο του σταθμού βενζίνης. Ο άνδρας αυτό κινούσε τα χέρια του δείχνοντας ένα άλλο ηλικιωμένο άνδρα ο οποίος στεκόταν στο μπαλκόνι του 1ου ορόφου της πολυκατοικίας που βρίσκεται δίπλα ακριβώς από το σταθμό βενζίνης. Ο ηλικιωμένος άνδρας φώναζε προς τον άνδρα που βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο και τον καλούσε λέγοντας του «έλα πάνω ρε». Ο ηλικιωμένος άνδρας ήταν δίπλα από μια ηλικιωμένη γυναίκα και ήταν πάρα πολύ εξαγριωμένος. Βλέποντας αυτά, σταμάτησε και είπε στον άνδρα που βρισκόταν στο αυτοκίνητο να μην τον εισακούσει και να μην πάει πάνω. Ο άνδρας που βρισκόταν στο αυτοκίνητο δεν του απάντησε και όπως ο μάρτυρας ανέφερε δεν αντιλήφθηκε εάν κατάλαβε τι του είπε. Ενόσω συνέβαιναν αυτά ένας νεαρός ηλικίας 15 εώς 16 χρονών στεκόταν στο σκέπαστρο της εισόδου της πολυκατοικίας, ακριβώς δίπλα από το μπαλκόνι που στεκόταν ο ηλικιωμένος άνδρας και κρατούσε κάτι στο χέρι χρώματος μπλε χωρίς ο ίδιος να καταλάβει τι ήταν. Ο ίδιος ο μάρτυρας επειδή είχε μαζί του το ανήλικο τέκνο του συνέχισε την πορεία του εισήλθε σε πάρκο, προχώρησε προς τον πίσω δρόμο του πάρκου όπου ξαφνικά άκουσε φωνές και κραυγές. Αντιλήφθηκε ότι κάτι κακό έγινε και ειδοποίησε αμέσως την αστυνομία. Ενώ προχώρησε προς την πολυκατοικία άκουσε κάποιους που είπαν ότι υπήρξε πυροβολισμός και το ανέφερε στην αστυνομία. Σε περαιτέρω κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι δεν γνώριζε ούτε το θύμα ούτε τον δράστη. Ρωτήθηκε αν το θύμα ύβριζε τον κατηγορούμενο και απάντησε αρνητικά. Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε αν τον ηλικιωμένο άνδρα τον έβλεπε καθαρά από το σημείο που ο ίδιος βρισκόταν και απάντησε καταφατικά. Του υποβλήθηκε η ακόλουθη ερώτηση: «αν κρατούσε κάτι στα χέρια του θα το βλέπετε;» Και απάντησε: «σίγουρα». Ακολούθησε η εξής ερώτηση:«είδετε να κρατά κάτι στα χέρια του»; Και απάντησε « όχι εγώ δεν είδα να κρατά τίποτε στα χέρια του». Πρώτος μάρτυρας για την υπεράσπιση κατέθεσε ο Δ. Πελεκάνος ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης (Τεκμ. 5). Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε, στις 6.7.2012 το απόγευμα μετέβη για μπάνιο στην περιοχή της Ακτής Ολυμπίων. Περί ώρα 17.40 μετέβαινε πεζός σε Καφέ που βρίσκεται στη παραλία με το όνομα «Θεατράκι». Ξαφνικά είδε στην απέναντι πολυκατοικία δίπλα από το πρατήριο βενζίνης Lukoil ένα μικρό παιδί το οποίο φαινόταν ανήσυχο να περπατά πάνω από την είσοδο της πολυκατοικίας σε μια μικρή ταράτσα. Ο ίδιος διασταύρωσε το δρόμο και πήγε απέναντι εκεί που είναι το πρατήριο βενζίνης. Όταν στάθηκε εκεί άκουσε φωνές να «βγαίνουν» από την πολυκατοικία που βρισκόταν το αγόρι αυτό αλλά δεν καταλάβαινε τι έλεγαν. Ενώ συνέχιζε να στέκεται άκουσε κάποια κτυπήματα πόρτων που και πάλι έβγαιναν από την εν λόγω πολυκατοικία. Στη συνέχεια άκουσε ένα πυροβολισμό μέσα στη πολυκατοικία και το αγόρι αυτό που βρισκόταν στην ταράτσα κατέβηκε αμέσως κάτω προς την είσοδο της πολυκατοικίας. Ο μάρτυρας τότε ανέβηκε αμέσως στο πρώτο όροφο της πολυκατοικίας όπου είδε ξαπλωμένο ανάσκελα ένα άνδρα ο οποίος αιμορραγούσε από το κεφάλι και μια γυναίκα να τον κρατά στα χέρια της από το κεφάλι, να κλαίει και να φωνάζει στα ελληνικά «εσκότωσε τον». Εκεί βρισκόταν ακόμα ένα μικρό παιδί ηλικίας 5-6 ετών καθώς και το αγόρι που βρισκόταν στην ταράτσα. Ο ίδιος πήρε το μικρό παιδί και το έβγαλε έξω από την πολυκατοικία. Τον ακολούθησε και το άλλο μικρό αγόρι. Όπως κατέθεσε ο μάρτυρας στη συνέχεια προσπάθησε για δεύτερη φορά να ανέβει στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας. Ενώ βρισκόταν ακριβώς έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας βγήκε μια ηλικιωμένη γυναίκα πάνω στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου και του είπε στα κυπριακά «εν τούτος που ήρτε να μας πειράξει». Κατέληξε ότι ο ίδιος δεν είδε κάποιο να κρατά όπλο ή μαχαίρι και να τσακώνονται. Προτού εγκαταλείψει το μέρος ρώτησε το μεγαλύτερο αγόρι που βρισκόταν κάτω από την πολυκατοικία τι έγινε και ανέβηκε στην ταράτσα. Αυτό του απάντησε ότι του έπεσε ένα σπρέϊ και ανέβηκε για να το πάρει και μετά πήρε τηλέφωνο τον πατέρα του για να τον γλυτώσει. Αντεξεταζόμενος από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσε ότι τον κατηγορούμενο δεν τον είδε πουθενά. Σε ερώτηση του κ. Αριστείδη σε πόση απόσταση βρισκόταν από την πολυκατοικία όταν άκουσε κτυπήματα πόρτων, απάντησε ότι ήταν ακριβώς έξω από την πόρτα της κεντρικής εισόδου, κάτι που αντιφάσκει με τη γραπτή του κατάθεση όπου σαφώς αναφέρει ότι βρισκόταν εκεί που είναι το πρατήριο βενζίνης και εκεί άκουσε κάποια κτυπήματα πόρτων. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε την κατάθεση του που έδωσε στην αστυνομία την οποία παραθέτουμε αυτούσια εκτός από την τοποθέτηση στην αρχή αναφορικά με τις εν γένει σχέσεις του με την οικογένεια των Ιρανών: «Σήμερα τζιαι κατά η ώρα πεντέμιση με έξι λλίον πριν γίνει το κακό, είδα τον μιτσή τον Πέρση πάνω στην ταρατσούα δίπλα που το μπαλκόνι μου τζιαι επροσπάθα να πατήσει πάνω στον κομπρεσόρο μου για να μπει μέσα στον φωταγωγό που το παράθυρο. Εγώ αμέσως έκαμα του παρατήρηση τζιαι ο μιτσής άρκεψε να μου φωνάζει. Μετά είδα τον παπά του μιτσή κάτω στο πάρκιγκ της πεζίνας δίπλα που το αυτοκίνητο του. Ενώ είμουν στο μπαλκόνι μου, ο παπάς του εξυτίμασε με τζιαι είπε μου στα ελληνικά "ππούστη, πεζεβέγκι γιατί φωνάζεις του μιτσή". Τούτος εμάσσιετουν τα ρούχα του τζιαι έβαλε τα σσιέρκα του κάτω που την φανέλλα του τζιαι εβούρησεν να φκει πάνω στην πολυκατοικία. Εγιώ εφοήθηκα τζιαι επήα αμέσως στο υπονοδωμάτιο μου τζιαι έπιασα τον σσιηπέττο μου που ήταν στημένος μέσα στο ερμάρι. Έπιασα τζιαι δκυό φουσσιέκκια τζιαι γέμωσα τον. Ο Πέρσης ήρτεν έξω που το διαμέρισμα μου τζιαι άρκεψε να φακκά την πόρτα μου τζιαι έβριζε με, έλεε μου "Πούστη ππεζεβέγκη γαμώ την ράτσα σου άνοιξε γιατί εθύμωσες του μιτσή;" Εγιώ επήα προς την πόρτα τζιαι η Αθούλλα εκράτα με να μεν ανοίξω την πόρτα τζιαι να ξαπωλήσω τον σσιηπέττο. Ο Πέρσης όμως εσυνέχισε να κτυπά την πόρτα δυνατά τζιαι να φωνάζει. Εγιώ επήα στην πόρτα τζιαι άνοιξα την. Τούτος εφώναζε τζιαι εξυτίμασε, τότε μόλις με είδε με τον σσιηπέτο είπε μου: "Αν είσαι παλλικάρι παίξε με". Τότε είδα τον που έβαλε το σιέριν του πουκάτω που την φανέλα του τζιαι εφοήθηκα άμπα τζιαι κρατεί όπλο, τζιαι επάτησα την σκανδάλι τζιαι έπαιξα τον. Την ώρα που τον έπαιξα εγιώ είμουν στην είσοδο του διαμερίσματος μου τζιαι τζίνος ένα με ενάμιση μέτρο μακριά μου, στο διάδρομο έξω που το διαμέρισμα μου. Μετά που τον έπαιξα είδα τον που έπεσε κάτω τζιαι εγιώ έκλεισα την πόρτα του διαμερίσματος μου. Άκουα φωνές αλλά εν έφκαινα έξω, ούτε άνοια την πόρτα. Έμεινα κλειούμενος μέσα στο διαμέρισμα τζιαι άμαν επέρασε λίγη ώρα είδα Αστυνομικούς πίσω στο πάρκιγκ της πολυκατοικίας. Η γυναίκα μου επαρακάλα με να δώκω το όπλο στους Αστυνομικούς. Τότε επήα πίσω τζιαι έσυρα τον σσιηπέτο σε ένα Αστυνομικό. Τα φουσιέκκια έφκαλα τα που το όπλο τζιαι έβαλα τα πάστο τραπεζούϊ. Μετά που έδωκα το όπλο είπαν μου οι Αστυνομικοί να κατεβώ κάτω αλλά εγιώ είπα σας να έρτετε έσσο μου. Μόλις μου κτυπήσετε την πόρτα τζιαι άνοιξα σας, είδα τον Πέρση χαμέ μέστα γαίματα τζιαι ήταν πεθαμένος όπως άκουσα. Ούλλα τούτα ήταν της κακής στιγμής, ότι έγινε ήταν πάνω στο θυμό μου τζιαι λυπούμαι τζιαι ζητώ συγνώμη». Αντεξεταζόμενος, ήταν η θέση του ότι το θύμα άφησε το αυτοκίνητο «στη πλατεία της πεζίνας» και ερχόταν όταν ο ίδιος συζητούσε με τον υιό του που βρισκόταν πάνω στην ταράτσα. Ρωτήθηκε αν ενόσω το θύμα βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του είπε οτιδήποτε. Ήταν η θέση του ότι το αυτοκίνητο είχε απόσταση από τον ίδιο 20-30 μέτρα. Όταν το θύμα πλησίασε, η γυναίκα του του είπε ότι τον αποκάλεσε «πούστη, πεζεβέγκη». Ο ίδιος δεν άκουσε το θύμα να λέει τις πιο πάνω λέξεις όταν το θύμα ήταν κάτω. Ρωτήθηκε γιατί δεν ανέφερε στην κατάθεση του που έδωσε στην αστυνομία ότι είναι η γυναίκα του που τον ενημέρωσε για τις πιο πάνω ύβρεις. Η θέση του ήταν ότι δεν τον ρώτησαν. Σε άλλο μέρος της αντεξέτασης του, του υποβλήθηκε ότι προσκάλεσε το θύμα στην πολυκατοικία λέγοντας του «έλα πάνω ρε». Αρνήθηκε αυτή την υποβολή απαντώντας ως εξής: «όχι καθόλου». Του υποβλήθηκε ότι ο ίδιος πήρε το όπλο από το διαμέρισμα του και μ' αυτό εκφόβισε τον υιό του θύματος που βρισκόταν πάνω στην ταράτσα λέγοντας του «κατέβα κάτω αλλιώς θα σε παίξω». Αρνήθηκε κάτι τέτοιο λέγοντας πως τον «εφοήτσιασε» κουνώντας ένα μπαστούνι (Τεκμ. 7). Ρωτήθηκε γιατί πυροβόλησε το θύμα και αν το έκανε αυτό επειδή τον ύβρισε. Η απάντηση του ήταν καταφατική για να προσθέσει αργότερα πως το θύμα «μου είπε για τη ράτσα μου, για τη γενιά μου, για το "πούστη", για το "πεζεβέγκη", κανένας από τη γενιά μου δεν ξιτιμάζουμε, κανένας από το σόϊ μου». Σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του ισχυρίστηκε ότι το θύμα έκαμε τη «κόξα του» (δηλαδή ανεβοκατέβασε με τα δύο του χέρια την ζώνη του παντελονιού του) και όταν ήταν στο πρατήριο βενζίνης και όταν άνοιξε τη πόρτα του διαμερίσματος του. Από αυτή του την ενέργεια ισχυρίστηκε ότι φοβήθηκε παρόλο που όπως ο ίδιος ανέφερε, πυροβόλησε το θύμα επειδή τον εξύβρισε. Του υποβλήθηκε ότι το θύμα ουδέποτε τον εξύβρισε κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε. Σε σχέση με τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες άνοιξε τη πόρτα του διαμερίσματος του και πυροβόλησε το θύμα, ισχυρίστηκε τα ακόλουθα: «Ανοίξαμε την πόρτα και μου είπε "πουστοπεζεβέγκη", αν είσαι άνθρωπος αν το κάμει η καρκιά σου παίξε με. Ένα μέτρο, ενάμισυ μέτρο, δεν νομίζω να ήταν παραπάνω. Αν σας πω 2 μέτρα, παραπάνω όχι». Ρωτήθηκε αντεξεταζόμενος πότε σκέφτηκε να πιάσει το όπλο και απάντησε την ώρα που το θύμα χτυπούσε τη πόρτα του διαμερίσματος του και του είπε για την γενιά του και την ράτσα του. Τότε μετέβηκε στο δωμάτιο πήρε το όπλο που ήταν στημένο μέσα στο ερμάρι και άνοιξε τη πόρτα. Ρωτήθηκε αν το θύμα καθόλη τη διάρκεια χτυπούσε τη πόρτα και ο ίδιος απάντησε «βεβαίως γι' αυτό με έφερε στο σημείο τούτο». Σε άλλο μέρος της αντεξέτασης του ανέφερε ότι ο ίδιος άνοιξε τη πόρτα και ήταν έτοιμος να ακούσει το θύμα «και να του πω για ποιο λόγο και τα ρέστα». Την ώρα που του είπε για τη γενιά του και την ράτσα του αυτός κρατούσε ήδη το όπλο. Όπως διευκρίνισε χτύπησε η πόρτα και ο ίδιος την άνοιξε με το όπλο για να εκφοβίσει το θύμα. Του υποβλήθηκε ότι το θύμα ποτέ δεν χτύπησε τη πόρτα κάτι που αρνήθηκε. Του υποβλήθηκε πως όταν πυροβόλησε το θύμα αυτό βρισκόταν στη πόρτα ανάμεσα στη σκάλα και τους διαδρόμους που είναι μπροστά, κάτι που δέχτηκε. Όπως ο ίδιος συμφώνησε, πρόκειται για τη πόρτα που χωρίζει το διάδρομο με το κλιμακοστάσιο. Παραδέχθηκε ότι φώναζε στον υιό του θύματος που βρισκόταν πάνω στην ταράτσα λέγοντας του να πηδήξει κάτω από την ταράτσα και να μην βγει στο κομπρεσσόρο. Του υποβλήθηκε αμέσως ότι ο ίδιος σε κάποιο χρόνο πήρε το όπλο του και ήλθε, σημάδεψε τον υιό του θύματος και του είπε «κατέβα έξω να με σε παίξω». Η απάντηση του ήταν η ακόλουθη: «Είδα το μικρό. Μετά είδα τον πατέρα του που μπήκε στη σκάλα για να φκει πάνω. Εγώ πήγα προς την πόρτα, όχι για να ανοίξω αλλά για να δω, αλλά ήταν θέμα δευτερολέπτων. Νέος άνθρωπος βγήκε τη σκάλα στον πρώτο όροφο σε ένα λεπτό και άρχισε τα λόγια τούτα να πούμε για τη ράτσα μου, τη γενιά μου και σκέφτηκα το όπλο». Αξιολόγηση προσαχθείσας μαρτυρίας Οι Μ.Κ.2 και 3 είναι παραδεκτοί από την υπεράσπιση και ως εκ τούτου γίνονται αποδεκτοί, εξάλλου ήταν καθόλα αξιόπιστοι. Να πούμε απλώς σ' αυτό το στάδιο ότι δεν συμφωνούμε με τον κ. Κάνια ότι επειδή ο Μ.Κ.3 δεν είδε τον κατηγορούμενο να κρατά κάτι, αυτό ενισχύει την θέση του κατηγορούμενου διότι ούτε μπαστούνι τον είδε να κρατά. Εξάλλου ο Μ.Κ.3 δεν ήταν παρών από την αρχή μέχρι το τέλος του επεισοδίου και ούτε ανέφερε ότι είδε τον κατηγορούμενο να απευθύνεται προς τον υιό του θύματος (το οποίο είναι αδιαμφισβήτητο) είτε κρατώντας οτιδήποτε στα χέρια του είτε όχι. Ο Μ.Κ.1 υπήρξε κατά την κρίση μας υποδειγματικός μάρτυρας. Παρά τον εμφανή πόνο που βίωνε προσπαθούσε όσο μπορούσε πιο άμεσα και με λεπτομέρειες να απαντήσει. Στην υποβολή δε ότι είναι μπαστούνι που κρατούσε και όχι όπλο ο κατηγορούμενος, πηγαία, αυθόρμητα και αληθινά απάντησε «είμαι 14 χρονών δεν μπορώ να ξεχωρίσω ένα όπλο από ένα μπαστούνι;» Πιστεύουμε απόλυτα την θέση του ότι ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο που φεύγει από το μπαλκόνι και ξαναέρχεται, κρατά το επίδικο όπλο. Εξάλλου είναι χαρακτηριστικό ότι αυτό το μπαστούνι που ήρθε από το πουθενά δεν τοποθετείται στη ροή των γεγονότων που ο ίδιος ο κατηγορούμενος θέτει στη κατάθεση του. Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος πριν πυροβολήσει τον πατέρα του απείλησε και τον ίδιο με το ίδιο όπλο που κρατούσε λέγοντας του «πήαινε κάτω τώρα γιατί εννά σε πυροβολήσω». Το γεγονός ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο το όπλο είχε μία ή δύο κάνες δεν είναι κάτι που μπορεί να καταστήσει το μάρτυρα αναξιόπιστο, όταν μάλιστα όπως ο ίδιος ανέφερε, και τον πιστεύουμε, φοβήθηκε πάρα πολύ όταν ο κατηγορούμενος τον απείλησε με το όπλο. Ακόμη και τα χρώματα του Τεκμ. 2 αποδίδονται από τον Μ.Κ.1 όχι με μεγάλη διαφορά από την πραγματικότητα αφού το όπλο, Τεκμ. 2 είναι μαύρο με καφέ και ο Μ.Κ.1 το απέδωσε ως γκρίζο και καφέ. Η πτυχή της εκδοχής του για το γέρο που φωνάζει και είναι εξαγριωμένος ενώ ο ίδιος βρίσκεται πάνω στη πλάκα, ενισχύεται από το Μ.Κ.3 ο οποίος ενισχύει ακόμα την θέση ότι το θύμα βρισκόταν στο αυτοκίνητο του και δεν είχε εξυβρίσει τον κατηγορούμενο. Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ότι ο πατέρας του εισήλθε στη πολυκατοικία και προσπάθησε να τον βοηθήσει, τραβώντας τον με τα χέρια του, να εισέλθει μέσα στην πολυκατοικία δεν αμφισβητήθηκε. Δεν αμφισβητήθηκε ότι ο πατέρας του του είπε «πήδα κάτω». Ήταν επίσης σαφής η θέση του ότι πριν ακούσει τον επίδικο πυροβολισμό δεν άκουσε κτυπήματα πάνω σε πόρτα (μέσα από την πολυκατοικία). Από αυτή την αξιόπιστη μαρτυρία προκύπτει ότι το θύμα όταν εισήλθε στην πολυκατοικία κατευθύνθηκε προς τον ίδιο για να τον βοηθήσει να εισέλθει στην πολυκατοικία και όχι στο διαμέρισμα του κατηγορουμένου. Αξιόπιστη κρίνεται και η μαρτυρία του πως πήδηξε κάτω στο έδαφος μετά πού άκουσε θόρυβο από πόρτα που κλείνει και μετά από υπόδειξη του πατέρα του που του ανέφερε «πήδα κάτω». Σε σχέση με το πότε άκουσε τον πυροβολισμό διευκρίνισε ότι ο παπάς μου μου είπε «πήδα κάτω», εγώ πήδηξα και άκουσα τον πυροβολισμό. Να σημειώσουμε εδώ πως ο κατηγορούμενος παραδέχεται στη κατάθεση του πως άνοιξε τη πόρτα του διαμερίσματος του και πυροβόλησε το θύμα. Σε κανένα σημείο της αφήγησης του Μ.Κ.1 δεν μας έδωσε την εντύπωση ότι αλλοίωνε γεγονότα• αντίθετα απέδιδε τα πράγματα με υποδειγματική προσήλωση στην αλήθεια. Τον αποδεχόμαστε λοιπόν ως μάρτυρα της αλήθειας. Ο επόμενος μάρτυρας που χρήζει αξιολόγησης είναι ο Μ.Υ. Πελεκάνος. Ο μάρτυρας αυτός δεν βρίσκουμε ότι στη πραγματικότητα είχε πολλά να πει επί των επίδικων θεμάτων. Η μαρτυρία του θα λέγαμε ότι έχει στοιχεία αοριστίας και γενικότητας αφήγησης από ένα περαστικό που δεν είδε πολλά αλλά θέλει «να μετάσχει στα δρώμενα». Ο κ. Κάνιας έδωσε σημασία στο ότι ο Μ.Υ.1 άκουσε κτυπήματα «πόρτων» για να ενισχύσει την θέση του κατηγορούμενου. Κρίνουμε ότι το θέμα ως ετέθη δεν μπορεί να εκληφθεί με τον τρόπο που εισηγείται ο κ. Κάνιας. Τίποτε από τη μαρτυρία αυτή δεν μπορεί να οδηγήσει σε εύρημα ότι τα χτυπήματα πόρτων ήταν από το θύμα. Να παρατηρήσουμε ακόμη ότι χρονικά τα γεγονότα (ως χτυπήματα πόρτων και πυροβολισμός) που ο Μ.Υ.1 παρουσιάζει δεν τίθενται με αλληλουχία και δεν έχουν συνοχή. Ήδη επισημάναμε κατά την παράθεση της μαρτυρίας του πιο πάνω, ότι υπήρξε ουσιώδης αντίφαση μεταξύ της γραπτής κατάθεσης και της προφορικής του θέσης ενώπιον μας σε σχέση με το που βρισκόταν ο ίδιος την ώρα που άκουσε τα χτυπήματα (βλ. πιο πάνω). Αντίφαση που δεν εξηγήθηκε. Ως περαιτέρω παράδειγμα αναξιοπιστίας του Μ.Υ.1 μπορεί να τεθεί ότι ομιλεί και επιμένει ότι ο Μ.Κ.1 του μίλησε για «spray» παρόλο που ουδέποτε τέθηκε τέτοιο θέμα. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τον ισχυρισμό του ότι ο Μ.Κ.1 του ανέφερε ότι πήρε τηλέφωνο το πατέρα του για να τον γλυτώσει. Σίγουρα δε η υπεράσπιση δεν υπέβαλε τέτοιες θέσεις στο Μ.Κ.1, κάτι που πλήττει περαιτέρω την ήδη πενιχρή εικόνα του Μ.Υ.1 γι' αυτά που θέλησε να δείξει ότι ήξερε από τα δρώμενα που ομολογουμένως ήταν πιο λίγα από ελάχιστα. Ο μάρτυρας αυτός δεν γίνεται αποδεκτός. Ο κατηγορούμενος δεν μας έκανε καλή εντύπωση και απορρίπτουμε τη μαρτυρία του. Κατ' αρχάς θα πρέπει να πούμε πως η μαρτυρία του ότι δεν προσκάλεσε το θύμα λέγοντας του «έλα πάνω ρε» συγκρούεται με τα όσα η υπεράσπιση ισχυρίστηκε ότι έλαβαν χώρα πριν από την ανθρωποκτονία. Συγκεκριμένα η θέση της υπεράσπισης πριν από την έναρξη της δίκης (Newton Trial) ήταν ότι ο κατηγορούμενος προσκάλεσε το θύμα στη πολυκατοικία λέγοντας του «έλα πάνω να δούμε». Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι αποφάσισε να πάρει το όπλο την ώρα που το θύμα χτυπούσε την πόρτα του διαμερίσματος του και του είπε «για τη γενιά του και τη ράτσα του». Σε άλλο μέρος της αντεξέτασης του πρόβαλε συγκρουόμενο ισχυρισμό λέγοντας ότι την ώρα που το θύμα του είπε για τη γενιά του και τη ράτσα του αυτός ήδη κρατούσε το όπλο. Στη κατάθεση του στην αστυνομία ισχυρίστηκε ότι πήρε το όπλο και τοποθέτησε εντός αυτού τα φυσίγγια πριν το θύμα ανέβη στον όροφο του διαμερίσματος του, πριν το θύμα του χτυπήσει την πόρτα, πάντα κατά τον ισχυρισμό του, και πριν το θύμα τον εξυβρίσει έξω από την πόρτα του διαμερίσματος του, πάντα κατά τον ισχυρισμό του. Όπως αναφέρει στη κατάθεση του ο λόγος που πήρε το όπλο στα χέρια του ήταν γιατί φοβήθηκε όταν είδε το θύμα το οποίο βρισκόταν ακόμη στο πρατήριο βενζίνης να βάζει τα χέρια του κάτω από τη φανέλα του και να κατευθύνεται προς την πολυκατοικία. Ο κατηγορούμενος όμως αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε πως μετά που είδε τον υιό του θύματος είδε και το θύμα που εισήλθε στη σκάλα της πολυκατοικίας για να ανέβει πάνω. Παραδέχθηκε ακόμη πως μετά από αυτό το γεγονός πήγε προς την πόρτα του διαμερίσματος του όχι για να την ανοίξει αλλά για να δει. Άκουσε το θύμα να του λέει για τη «ράτσα του» και τη «γενιά του» και τότε σκέφτηκε το όπλο. Είναι φανερό πως σε σχέση με το πώς και πότε αποφάσισε να πάρει το όπλο έχει προβάλει συγκρουόμενους ισχυρισμούς και δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία πως είπε ψέματα στο Δικαστήριο. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι στη κατάθεση του στην αστυνομία ουδεμία αναφορά κάνει σε μπαστούνι και ότι μ' αυτό εκφόβισε τον υιό του θύματος, θέσεις τις οποίες προβάλει για πρώτη φορά στην αντεξέταση του. Τουναντίον στην κατάθεση του στην αστυνομία ισχυρίζεται ότι απλά έκανε παρατήρηση στον υιό του θύματος όταν τον είδε να προσπαθεί να πατήσει πάνω στο κομπρεσόρο του για να εισέλθει στην πολυκατοικία από το παράθυρο. Δεν παραβλέπουμε ότι αντίφαση υπάρχει και στη δήλωση του συνηγόρου υπεράσπισης πριν από την έναρξη της δίκης (Newton Trial) ότι ο κατηγορούμενος με ένα μπαστούνι υποδείκνυε στο Μ.Κ.1 από πού να κατεβεί. Η μαρτυρία του σε σχέση με το τι ήταν αυτό που τον έκανε να πυροβολήσει το θύμα δεν ήταν σταθερή. Μετά από αρκετές υποβολές διευκρίνισε πως ουσιαστικά ο λόγος που πυροβόλησε το θύμα ήταν γιατί αυτό του ανέφερε για τη «ράτσα του», για τη «γενιά του», για το «πούστη» και το «πεζεβέγκη». Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «εγώ λόγω εξύβρισης μου ήρτε να πούμε η σκέψη τούτη λόγω εξύβρισης και βαρετής μάλιστα». Στη γραπτή του κατάθεση στην αστυνομία όμως που έδωσε αμέσως μετά την ανθρωποκτονία ισχυρίστηκε ουσιαστικά πως ο λόγος που πυροβόλησε το θύμα ήταν γιατί τον είδε «που έβαλε το σιέρι του πουκάτω που την φανέλα του τζιαι εφοήθηκα άμπα τζιαι κρατεί όπλο, τζιαι επάτησα τη σκανδάλη τζιαι έπαιξα τον». Να αναφέρουμε εδώ πως αντεξεταζόμενος ουσιαστικά ισχυρίστηκε ότι είδε το θύμα να κρατά τη ζώνη του παντελονιού του και να την ανεβοκατεβάζει και ότι αυτό τον έκαμε να φοβηθεί, για να προσθέσει όμως τελικά, όπως πιο πάνω αναφέρθηκε, ότι δεν ήταν γι' αυτό το λόγο που τον πυροβόλησε αλλά γιατί τον εξύβρισε. Βρίσκουμε ότι τα όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος γύρω από τις κατ' ισχυρισμό κινήσεις του θύματος συνιστούν σκέψεις εκ των υστέρων. Η θέση του στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ότι φοβήθηκε και γι' αυτό πήρε στα χέρια του το κυνηγετικό όπλο συνιστά και πάλι σκέψη εκ των υστέρων και απορρίπτεται. Δεν υπάρχει ίχνος αξιόπιστης μαρτυρίας που να δικαιολογεί πρόκληση φόβου στο κατηγορούμενο ο οποίος ουσιαστικά άνοιξε τη πόρτα του διαμερίσματος του και πυροβόλησε το θύμα, το οποίο προηγουμένως κάλεσε στην πολυκατοικία όπου διέμενε. Και αν ακόμη δεχόμασταν τη μαρτυρία του για τις κατ' ισχυρισμό κινήσεις του θύματος στο ίδιο συμπέρασμα θα καταλήγαμε. Το θύμα ουδέποτε απείλησε τον κατηγορούμενο ότι θα τον σκοτώσει, το θύμα ουδέποτε είπε στον κατηγορούμενο ότι κρατά όπλο, αλλά ούτε και οι κατ' ισχυρισμοί κινήσεις υποδηλώνουν κάτι τέτοιο. Το ίδιο ισχύει και για τη μαρτυρία του ότι άνοιξε τη πόρτα με το όπλο στο χέρι με σκοπό να εκφοβίσει το θύμα. Από το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας δεν φαίνεται να προκύπτει οποιαδήποτε τέτοια πρόθεση του κατηγορουμένου αλλά ούτε και ισχυρίστηκε ποτέ ο κατηγορούμενος ότι προέβηκε σε οποιαδήποτε ενέργεια για να εκφοβίσει απλά και μόνο το θύμα με το όπλο. Τουναντίον, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε, άνοιξε τη πόρτα του διαμερίσματος του και πυροβόλησε το θύμα όταν αυτό βρισκόταν όχι ακριβώς έξω από τη πόρτα του διαμερίσματος του αλλά στη πόρτα που χωρίζει το διάδρομο με το κλιμακοστάσιο. Να πούμε ότι η θέση ότι φοβήθηκε και έδρασε όπως έδρασε δεν συνταιριάζεται με τις «ενέργειες» του που ο ίδιος τουλάχιστον μερικώς δέχεται ή προβάλλει. Ένας άνθρωπος που φοβάται δεν προσκαλεί τον άνθρωπο που του προκαλεί φόβο να ανεβεί πάνω. Ένας άνθρωπος που φοβάται δεν ανοίγει την πόρτα του για να έρθει μπροστά στο κίνδυνο. Νοείται βεβαίως ότι αναξιόπιστη κρίνεται και η μαρτυρία του και απορρίπτεται ότι το θύμα του είπε «πούστη, πεζεβέγκη, αν είσαι άνθρωπος παίξε με». Το ίδιο ισχύει και για τους ισχυρισμούς του ότι το θύμα τον εξύβρισε και του χτύπησε την πόρτα του διαμερίσματος του. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι το θύμα τον εξύβρισε όταν αυτό βρισκόταν στο πρατήριο βενζίνης πρέπει να σημειώσουμε πως στη κατάθεση του στην αστυνομία δεν αναφέρει ότι γι' αυτές τις ύβρεις τον πληροφόρησε η σύζυγος του η οποία κατά τον ίδιο είναι αυτή που τις άκουσε και του τις ανέφερε. Όταν ρωτήθηκε γι' αυτή την παράλειψη του, απάντησε πως «δεν τον ρώτησαν», απάντηση η οποία δεν μας πείθει. Να αναφέρουμε εδώ πως η σύζυγος του δεν κλήθηκε ως μάρτυρας. Στη βάση της μαρτυρίας που έχουμε αποδεχθεί καταλήγουμε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στα ακόλουθα: Ευρήματα: Τα ευρήματα μας μπορούν να ξεκινήσουν μετά την παρ. 6 και μετά την πρώτη πρόταση της παραγράφου 7 που είναι υπογραμμισμένη, των πιο πάνω παραδεκτών γεγονότων, όπου η σκηνή διαδραματίζεται στο σημείο που το θύμα βρίσκεται στο εν λόγω αυτοκίνητο, ενώ ο γιος του (Μ.Κ.1) είναι πάνω στη ταράτσα προσπαθώντας να πατήσει σε κοπρεσέρ κλιματιστικού του. Ο κατηγορούμενος βγήκε στο μπαλκόνι και φωνάζοντας κάλεσε τον Μ.Κ.1 να μην ανεβεί στο κομπρεσέρ του. 7(α) Ο ανήλικος, πάντα σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, συνέχισε να προσπαθεί να ανεβεί στο κομπρεσέρ, γεγονός που εξόργισε τον κατηγορούμενο, ο οποίος ήρθε σε λεκτική αντιπαράθεση μαζί του λέγοντας του να πηδήξει στο ισόγειο από την πλάκα. Είναι παρακάτω δεδομένο από την μαρτυρία που έχουμε δεχτεί (δηλ. του ΜΚ1 και του ΜΚ3) ότι το θύμα έβλεπε την σκηνή που εξελισσόταν ενώ ακόμη βρισκόταν στο αυτοκίνητο του. Σ' αυτό το χρονικό σημείο ο ΜΚ3 περνώντας από την σκηνή άκουσε τον κατηγορούμενο να φωνάζει στο θύμα και να το καλεί λέγοντας του «έλα πάνω ρε». Ο ίδιος ο ΜΚ3 προέτρεψε το θύμα να μην ανέβει πάνω γιατί ακριβώς ο ηλικιωμένος φαινόταν πολύ θυμωμένος. Ο Μ.Κ.3 συνέχισε την πορεία του και απομακρύνθηκε από τη σκηνή.
2. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος έφυγε από το παράθυρο ενώ ήδη είχε απειλήσει τον ΜΚ1 λέγοντας του «πήδα από την ταράτσα γιατί αν ανεβείς πάνω στο κομπρεσσόρο θα σε πυροβολήσω» . Ο Μ.Κ.1 φοβήθηκε και προσπάθησε να ανεβεί στο κομπρεσσόρο. Ενώ προσπαθούσε να ανεβεί, ο κατηγορούμενος επέστρεψε στο παράθυρο κρατώντας το επίδικο όπλο λέγοντας του «πήενε κάτω τώρα γιατί εννά σε πυροβολήσω». Τότε, το θύμα βγήκε από το αυτοκίνητο και ανεβαίνοντας στην πολυκατοικία ήρθε στο παράθυρο για να βοηθήσει τον υιό του να εισέλθει στην πολυκατοικία τραβώντας τον με τα χέρια του, χωρίς όμως επιτυχία. Ο κατηγορούμενος συνέχισε να φωνάζει βρίζοντας και απειλώντας και τους δύο ότι θα τους σκοτώσει. Συγκεκριμένα τους ανέφερε «Γαμώτο, θα το σπάσετε θα δώσω χρήματα για να το σάσω, θα σας σκοτώσω». Ενώ ο Μ.Κ.1 προσπαθούσε να ανεβεί με την βοήθεια του πατέρα του, άκουσε ένα θόρυβο από πόρτα. Φοβούμενος, και μετά από προτροπή του πατέρα του, πήδηξε αμέσως από την ταράτσα στο έδαφος και μάλιστα τραυματίστηκε με γδαρσίματα στα χέρια και πόδια. Πηδώντας άκουσε τον επίδικο πυροβολισμό και κατάλαβε ότι κάτι κακό έγινε. Έτρεξε στον α' όροφο όπου είδε τον κατηγορούμενο να τρέχει και να κλείνει την πόρτα του διαμερίσματος του, και τον πατέρα του στο πάτωμα στα αίματα με το μισό του πρόσωπο να λείπει. Την ίδια στιγμή φθάνει και η μητέρα του και ο ίδιος τρέχει έξω προς το βενζινάδικο για να ζητήσει βοήθεια. Ο κατηγορούμενος με βάση την δική του παραδοχή άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος του και πυροβόλησε το θύμα με έμφορτο το επίδικο όπλο (Τεκμ. 2) όταν το θύμα είχε κατευθυνθεί (και βρισκόταν) «στη πόρτα ανάμεσα στη σκάλα και τους διαδρόμους που είναι μπροστά» δηλ. στη πόρτα που χωρίζει το διάδρομο με το κλιμακοστάσιο. Εξάλλου η αστυνομία εντόπισε το θύμα με βάση τα παραδεκτά γεγονότα (παρ. 9 παραδεκτών γεγονότων) ανάμεσα στο διάδρομο και το κλιμακοστάσιο του πρώτου ορόφου. Είναι συνεπώς η κατάληξη μας ότι ούτε πρόκληση υπήρξε από το θύμα, ούτε οποιαδήποτε από τις συνθήκες που η υπεράσπιση επικαλέστηκε. (Υπ.) .............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../KΦ Subject: Criminal/Assize Court/Judgment Αναφορά: Απόφαση (Newton Trial) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο