Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Στέλιος Ηλιάδης, Αρ. Υπόθεσης: 16772/10, 31/10/2012

(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Ο Μ.Κ.1 ήταν ο Αστυνομικός ο οποίος εξέτασε το επίδικο δυστύχημα. Ανέφερε ότι στις 04/12/2009 και περί ώρα 03:00 ήταν καθήκον και αφού έλαβε μήνυμα για τροχαίο δυστύχημα που επεσυνέβη στη διασταύρωση της Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ΄ με την οδό Αγίας Ζώνης επισκέφθηκε τη σκηνή και ετοίμασε αρχικά πρόχειρο σχέδιο (τεκμήριο 2) και αργότερα συμμετρικό (τεκμήριο 3). Στη σκηνή εντόπισε το όχημα με αρ. εγγραφής ΚUK 118 στη τελική του θέση και τον οδηγό του (παραπονούμενο) ο οποίος του εξήγησε πώς έγινε το δυστύχημα και αργότερα συμφώνησε με το πρόχειρο σχέδιο που ετοίμασε. Επίσης, εντόπισε στη σκηνή και τον Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4 οι οποίοι του ανέφεραν ότι είδαν πώς έγινε το δυστύχημα και αργότερα τους πήρε κατάθεση. Περαιτέρω, κατέθεσε στο Δικαστήριο έντυπο ζημιών του οχήματος με αρ. εγγραφής KUK 118 (τεκμήριο 4) και ανέφερε ότι οι ζημιές ήταν στο μπροστινό του μέρος, καπώ, προφυλακτήρα, φτερά και φανάρια. Περαιτέρω, επεξήγησε το σχέδιο της σκηνής αναφέροντας ότι σε αυτό απεικονίζεται η διασταύρωση της Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ με την οδό Αγίας Ζώνης, η οποία ελέγχεται με φώτα τροχαίας. Η Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ στα φώτα τροχαίας δυτικά αποτελείται από τρεις λωρίδες κυκλοφορίας με ανατολική κατεύθυνση ενώ στο αντίθετο ρεύμα το οποίο έχει δυτική κατεύθυνση αποτελείται από δύο λωρίδες. Οι εν λόγω λωρίδες κυκλοφορίας χωρίζονται στη μέση με κτιστή διαχωριστική νησίδα. Η οδός Αγίας Ζώνης, βόρεια, αποτελείται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας έχοντας νότια κατεύθυνση και διαχωρίζονται επίσης με κτιστή διαχωριστική νησίδα από την μια λωρίδα κυκλοφορίας με βόρια κατεύθυνση. Με το γράμμα Β σημειώνεται η πορεία του οχήματος του παραπονουμένου η οποία βρίσκεται στην Λεωφ. Μακαρίου Γ΄, δυτικά, με ανατολική κατεύθυνση. Με το γράμμα Α σημειώνεται η πορεία του οχήματος του κατηγορουμένου η οποία βρίσκεται στη οδό Αγίας Ζώνης, βόρεια έχοντας νοτιοδυτική κατεύθυνση. Τις πορείες ανέφερε ότι τις σημείωσε καθ' υπόδειξη του παραπονουμένου στη σκηνή. Επίσης, η πορεία Α επιβεβαιώθηκε αργότερα και από τον κατηγορούμενο. Το σημείο Χ είναι το σημείο σύγκρουσης του οχήματος του παραπονουμένου και βρίσκεται στο μεταλλικό κιγκλίδωμα που διαχωρίζει το πεζοδρόμιο από το δρόμο. Βρίσκεται βορειοανατολικά της διασταύρωσης, απέναντι σχεδόν από τα φώτα της οδού Α. Ζώνης. Απέχει από το σημείο άλτ των εν λόγω φώτων περίπου 1,80 μέτρα. Το Χ1 είναι το σημείο που κατέληξε το μπροστινό μέρος του οχήματος του παραπονουμένου και κτύπησε επί του διαχωριστικού κιγκλιδώματος του πεζοδρομίου με παρακείμενο χώρο στάθμευσης και είναι παράλληλο με το σημείο αλτ των φώτων της πιο πάνω οδού. Περαιτέρω, ανέφερε ότι στο σημείο υπήρχε αρκετός οδικός φωτισμός και το οδόστρωμα ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Σε σχέση με την ορατότητα του οδηγού ως η πορεία Α προς τα δεξιά, ανέφερε ότι είναι γύρω στα 40 μέτρα. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο γραπτή ανακριτική κατάθεση που πήρε από τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 5) καθώς επίσης και γραπτή κατηγορία (τεκμήριο 6). Η πιο πάνω μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα παρέμεινε αναντίλεκτη αφού ο κατηγορούμενος δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε αντεξέταση. Επίσης, κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ σε αυτή αφού δεν έχει προκύψει οτιδήποτε το μεμπτό ή ότι αυτή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Την αποδέχομαι στην ολότητα της. Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ως ο Αστυνομικός ο οποίος, αφού μέσω ασυρμάτου έλαβε μήνυμα ότι προκλήθηκε τροχαίο δυστύχημα και ο οδηγός του εμπλεκόμενου οχήματος με αρ. εγγραφής ΚVV 752 εγκατέλειψε τη σκηνή άρχισε έρευνες προς εντοπισμό του. Τελικά, το εντόπισε σταθμευμένο έξω από το φούρνο «ΣΙΓΜΑ» λίγο πριν το κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών. Αφού εντόπισε τον οδηγό του και του ζήτησε τα στοιχεία του τον ρώτησε αν πέρασε από τη πιο πάνω αναφερόμενη διασταύρωση. Όταν του απάντησε ότι το είχε πράξει του ζήτησε να τον ακολουθήσει και τον οδήγησε στην Τροχαία Λεμεσού για διερεύνηση της υπόθεσης. Ούτε ο μάρτυρας αυτός αντεξετάστηκε από τον κατηγορούμενο και θεωρώ ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του αφού δεν έχει προκύψει κάτι το επιλήψιμο. Επομένως, την αποδέχομαι στην ολότητα της. Ο Μ.Κ.3 κατέθεσε στο Δικαστήριο ως αυτόπτης μάρτυρας του επίδικου δυστυχήματος καθώς επίσης και της εγκατάλειψης της σκηνής του από τον κατηγορούμενο. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ανέφερε, ακολουθούσε το όχημα του παραπονούμενου από απόσταση 50 μέτρων, στη Λεωφ. Μακαρίου Γ και η τροχαία κίνηση ήταν αραιή. Το φως στην πορεία του ήταν πράσινο και το όχημα του παραπονούμενου άρχισε να μπαίνει στη διασταύρωση. Εκείνη την ώρα είδε το όχημα του κατηγορούμενου να εισέρχεται στη διασταύρωση από την οδό Αγ. Ζώνης με νότια κατεύθυνση ενώ το φως στην πορεία του ήταν κόκκινο και με φόρα κατευθύνθηκε δυτικά στη Λεωφ. Μακαρίου Γ'. Κατά την ώρα εκείνη το όχημα του παραπονούμενου κινήθηκε αριστερότερα της πορεία του για να μην του κτυπήσει και τελικά συγκρούστηκε σε πεζοδρόμιο και σε προστατευτικά κάγκελα βόρεια της διασταύρωσης. Περαιτέρω, ο μάρτυρας αυτός ανέφερε ότι είναι σίγουρος ότι ο κατηγορούμενος είδε το δυστύχημα διότι τον είδε να γυρίζει το κεφάλι του προς τα πίσω και παρόλα αυτά έφυγε από τη σκηνή. Έχω παρακολουθήσει το μάρτυρα αυτό με ιδιαίτερη προσοχή κατά την ώρα που κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα και τον τρόπο που απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Κρίνω ότι ο μάρτυρας αυτός ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και το τι αντιλήφθηκε τη δεδομένη στιγμή. Ο τρόπος με τον οποίο περίγραψε ότι έγινε το δυστύχημα δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο και αποδέχομαι την εκδοχή του. Εκείνο το οποίο έχω διαπιστώσει όμως από την όλη μαρτυρία του αλλά και τον τρόπο που κατέθετε είναι ότι σε σχέση με την αντίληψη του κατηγορουμένου για την πρόκληση του δυστυχήματος και την μετέπειτα συμπεριφορά του, αυτός ήταν υπερβολικός και έντονος ότι ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τη σύγκρουση του οχήματος του παραπονούμενου και εγκατέλειψε τη σκηνή. Προσπάθησε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τέτοια γεγονότα έτσι ώστε να δικαιολογήσει τη θέση και πεποίθηση του ότι ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τη σύγκρουση. Στη κατάθεση του αναφέρει ότι είναι σίγουρος ότι ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τη σύγκρουση διότι εκείνη την ώρα κοίταξε προς τα πίσω. Το κατά πόσο ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε ότι προκάλεσε δυστύχημα ή όχι είναι το ζητούμενο στην παρούσα υπόθεση και θα κριθεί από το σύνολο των περιστάσεων και των πραγματικών γεγονότων και όχι από την πεποίθηση του μάρτυρα. Ο μάρτυρας αυτός βάσισε την πεποίθηση του αυτή στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος την ώρα που έστριβε προς τα δεξιά σύμφωνα με την πορεία του για να κατευθυνθεί δυτικά, κοίταξε προς τα πίσω. Πέραν της γραπτής κατάθεσης του που αποτέλεσε μέρος της κυρίως του εξέτασης, ο μάρτυρας επεξήγησε και στο Δικαστήριο το τι αντιλήφθηκε την ώρα εκείνη. Κατ' αρχή ανέφερε ότι το όλο επεισόδιο έγινε σε δευτερόλεπτα όπως το αποτύπωσε είπε, είδε το όχημα του παραπονουμένου να προσπαθεί να αποφύγει τη σύγκρουση και τον κατηγορούμενο να γυρίζει το κεφάλι του προς το μέρος του δυστυχήματος. Επί αυτού του σημείου στην προφορική του μαρτυρία ανέφερε ότι είδε τον κατηγορούμενο να γυρίζει το κεφάλι του δεξιά, να τον βλέπει, το ίδιο και ο κατηγορούμενος. Συνεχίζοντας, είπε ότι ο κατηγορούμενος γύρισε δεξιά, προς τη κατεύθυνση του δυστυχήματος. Ερωτούμενος πού βρισκόταν την ώρα που έγινε αυτό, ανέφερε ότι ο ίδιος ήταν ακριβώς στα φανάρια σύμφωνα με την πορεία του και την ώρα που ο κατηγορούμενος γύρισε προς τα δεξιά βρισκόταν παράλληλα με το όχημα του. Με την πιο πάνω αναφορά προκύπτει ότι αν ο κατηγορούμενος γύρισε δεξιά στο σημείο αυτό σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να δει την πορεία που ακολούθησε το όχημα του παραπονούμενου. Ερωτούμενος επίσης στην κυρίως του εξέταση, την ώρα εκείνη που γύρισε δεξιά ο κατηγορούμενος τι συνέβηκε στο δρόμο απάντησε ότι φαντάζομαι ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τη παράβαση που είχε κάνει δηλαδή ότι πέρασε με κόκκινο φως και ανέκοψε την πορεία του οχήματος του παραπονουμένου και γύρισε να δει τι έγινε. Αντιλαμβανόμενος ότι στο σημείο που είπε ότι ο κατηγορούμενος γύρισε δεξιά δεν θα μπορούσε να δει την πορεία που ακολούθησε το όχημα του παραπονουμένου, είπε πιο κάτω ότι γύρισε δεξιά και προς τα πίσω, όσο μπορούσε να γυρίσει προς τα πίσω ανέφερε και ότι είναι βέβαιος ότι αντιλήφθηκε ότι κάτι συνέβηκε. Περαιτέρω, ο μάρτυρας ανέφερε και τον τρόπο που ο κατηγορούμενος οδήγησε το όχημα του την ώρα που έστριβε από τη διασταύρωση εντός της Λεωφ. Μακαρίου Γ΄. Στη κατάθεση του αναφέρει έστριψε δεξιά και με φόρα κατευθύνθηκε δυτικά. Στην προφορική του εξέταση ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος την ώρα που έστριψε δεξιά έκανε κάποια μανούρβα και μπήκε απότομα δεξιά. Δηλαδή, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος έστριψε δεξιά με φόρα και έκανε και απότομη μανούρβα. Αντεξεταζόμενος από τον κατηγορούμενο ότι αν οδηγούσε με τον τρόπο που είπε και γύριζε και το κεφάλι του δεξιά και πίσω όπως είπε, τότε δεν θα μπορούσε να ελέγξει το αυτοκίνητο του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τις ικανότητες του ως οδηγού και κατά πόσο το επανέφερε στη σωστή ή λανθασμένη πορεία. Οι πιο πάνω αναφορές του μάρτυρα εγείρουν ερωτηματικά και αμφιβολίες κατά πόσο ο κατηγορούμενος τη δεδομένη στιγμή και στο σημείο που ανέφερε ο μάρτυρας γύρισε το κεφάλι του και αν ναι τότε αυτό ήταν προς τα δεξιά του ή προς τα πίσω του. Έχοντας υπόψη μου και την πραγματική μαρτυρία αν ο κατηγορούμενος την ώρα που βρισκόταν παράλληλα με το όχημα του μάρτυρα το οποίο βρισκόταν στα φώτα τροχαίας της Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ γύριζε το κεφάλι του προς τα δεξιά δεν θα μπορούσε να δει την πορεία του οχήματος του παραπονούμενου ούτε και το σημείο όπου αυτό συγκρούστηκε και κατέληξε. Για να το έβλεπε αυτό θα έπρεπε να είχε τελείως γυρισμένο το κεφάλι του πίσω κάτι το οποίο ο μάρτυρας δεν ισχυρίστηκε. Το γεγονός αυτό αλλά και η θέση του μάρτυρα για τον τρόπο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος τη δεδομένη στιγμή καθιστούν επικίνδυνο και ακροσφαλές για το Δικαστήριο να καταλήξει σε εύρημα ότι ο κατηγορούμενος είδε την πορεία που ακολούθησε το όχημα του παραπονούμενου και εν τέλει την κατάληξη του. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αναφέρθηκε και στην πορεία που ακολούθησε το όχημα του κατηγορούμενου μετά που έστριψε δεξιά και εισήλθε εντός της Λεωφ. Μακαρίου. Ανέφερε ότι μετά την είσοδο του στη Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ ανέπτυξε ταχύτητα και ακολούθως αμέσως έστριψε αριστερά. Επίσης, αναφέρθηκε και σε ένα φρουρό που υπήρχε έξω από ένα casino στη Λεωφ. Μακαρίου και ότι είναι βέβαιος ότι αυτός είδε το όλο επεισόδιο. Αντεξεταζόμενος πώς ο ίδιος είδε τον κατηγορούμενο να στρίβει αριστερά μετά την είσοδο του στην Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ είπε ότι όταν σταμάτησε στα φώτα κοίταξε αρχικά από το καθρεφτάκι του οδηγού και τον είδε να στρίβει αριστερά και ακολούθως γύρισε πίσω με το κεφάλι του και δεν τον είδε να κινείται στη Λεωφ. Μακαρίου. Η πιο πάνω θέση του μάρτυρα δείχνει ότι αυτός δεν θα μπορούσε να δει τον κατηγορούμενο να στρίβει αριστερά από το καθρεφτάκι του οδηγού του αφού αυτός βρισκόταν στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της Λεωφ. Μακαρίου Γ΄. Ερχόμενος αντιμέτωπος με το θέμα αυτό είπε ότι μετά που γύρισε το κεφάλι του πίσω θα τον έβλεπε αν δεν έστριβε αριστερά. Προκύπτει ότι ο μάρτυρας αυτός δεν ήταν σε θέση να δει ούτε ο ίδιος είδε τον κατηγορούμενο να στρίβει αριστερά. Περαιτέρω, προκύπτει ότι ενώ αρχικά είπε ότι ο κατηγορούμενος όπως ερχόταν με φόρα από τη διασταύρωση συνέχισε την πορεία του στη Λεωφ. Μακαρίου αργότερα είπε ότι όταν έστριψε δεξιά ανάπτυξε ταχύτητα και ακολούθως έστριψε αριστερά. Με τις πιο πάνω θέσεις του μάρτυρα εξάγεται το συμπέρασμα ότι αυτός ήθελε να καταδείξει με κάθε τρόπο ότι ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε το δυστύχημα και εγκατέλειψε τη σκηνή. Μάλιστα αναφέρθηκε και σε τρίτο πρόσωπο που ήταν στη Λεωφ. Μακαρίου Γ για να υποστηρίξει τη θέση του αυτή και ότι το πρόσωπο αυτό είναι βέβαιος ότι είδε το όλο συμβάν. Αυτό όμως πουθενά δεν το στηρίζει και ούτε αναφέρει αν είδε ο ίδιος αυτό το πρόσωπο και πού βρισκόταν. Πέραν τούτου, το πρόσωπο αυτό κατέθεσε στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του θα αξιολογηθεί κατωτέρω. Τέλος, ο μάρτυρας αυτός ανέφερε ότι είναι πολύ ευαίσθητος στο θέμα αυτό διότι έχασε δικό του άνθρωπο σε τροχαίο δυστύχημα και το παράπονο του είναι ότι διότι ο κατηγορούμενος δεν σταμάτησε στη σκηνή. Έχοντας υπόψη μου ολόκληρη τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, θεωρώ ότι δεν μπορώ να δώσω βαρύτητα στις αναφορές του σχετικά με τις ενέργειες του κατηγορουμένου μετά την στροφή του στα δεξιά σύμφωνα με την πορεία του και όταν εισήλθε στη Λεωφ. Μακαρίου Γ΄. Η μαρτυρία του στα σημεία αυτά παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες και επίσης διέκρινα και μια προσπάθεια του μάρτυρα να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τέτοια γεγονότα για να πείσει για τη θέση του ότι ο κατηγορούμενος ενώ αντιλήφθηκε το δυστύχημα εγκατέλειψε τη σκηνή παρά να περιοριστεί στην αναφορά των πραγματικών γεγονότων που είδε και αντιλήφθηκε. Πέραν των πιο πάνω, η θέση του αναφορικά με τον τρόπο που επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού σε κανένα στάδιο αυτή αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.4 κατέθεσε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο στεκόταν στο πεζοδρόμιο της Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ με δυτική κατεύθυνση και είδε τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα και την πορεία που ο κατηγορούμενο ακολούθησε όταν εισήλθε στην Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ και τον τρόπο που το έπραξε. Ο μάρτυρας αυτός μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα όπως τα είδε και τα αντιλήφθηκε. Επίσης, ο μάρτυρας αυτός δεν έτυχε οποιασδήποτε αντεξέτασης. Εν όψει των πιο πάνω κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία του και την αποδέχομαι στην ολότητα της στο βαθμό που αφορά την περιγραφή των γεγονότων που είδε και αντιλήφθηκε. Ουσιαστικά η εκδοχή του μάρτυρα αυτού ήταν ότι είδε το όχημα του παραπονουμένου να κινείται στη Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ έχοντας ανατολική πορεία με κανονική ταχύτητα και το φως στην πορεία του να είναι πράσινο. Προχώρησε ευθεία και κτύπησε στον τοίχο είπε, εννοώντας προφανώς το πεζοδρόμιο και το μεταλλικό κιγκλίδωμα. Το άλλο αυτοκίνητο είπε ερχόταν από πάνω και έστριψε δεξιά ίσως με κόκκινο φως αφού το φως του άλλου οχήματος ήταν πράσινο. Συνέχισε χωρίς να σταματήσει και πήγε μέχρι το πρώτο στρίψιμο αριστερά, πιο κάτω από εκεί που στεκόταν, όπου είναι μονόδρομος και έστριψε αριστερά. Σε σχέση με τον τρόπο που οδηγείτο τον εν λόγω όχημα, ο μάρτυρας είπε ότι αυτό οδηγείτο 100% φυσιολογικά διευκρινίζοντας ότι δεν φαινόταν να έτρεχε και να προσπαθούσε να ξεφύγει. Δεν οδηγείτο ούτε γρήγορα ούτε επικίνδυνα. Την πιο πάνω μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα την αποδέχομαι στην ολότητα της για τους λόγους που ανέφερα. Η Μ.Κ.5 ήταν ο παραπονούμενος και ο οδηγός του οχήματος με αρ. εγγραφής KUK 118. Ο μάρτυρας αυτός υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (τεκμήριο 9). Σε αυτή ουσιαστικά αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε το πιο πάνω όχημα στη Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ έχοντας ανατολική πορεία. Όταν άρχισε να κοντεύει τα φώτα τροχαίας της πορείας του, είδε από μακρινή απόσταση ότι αυτά ήταν πράσινο χρώμα. Κόντεψε ακόμη λίγο και μόλις έφτασε στις άσπρες γραμμές που είναι οι πάσσαλοι των φώτων είδε ένα άλλο αυτοκίνητο που έμπαινε με φόρα από την οδό Αγίας Ζώνης στη διασταύρωση και το οποίο έστριψε απότομα δεξιά στη Λεωφ. Μακαρίου Γ΄. Αυτός, έτσι όπως το είδε πάτησε στόπερ και έκανε ελιγμό προς τα αριστερά με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο του οχήματος του και να κτυπήσει στο βορειοανατολικό πεζοδρόμιο όπου έχει κάγκελο. Σε περαιτέρω εξέταση του σε σχέση με το πού βρισκόταν ο κατηγορούμενος την ώρα που αυτός έχασε τον έλεγχο του οχήματος του και κτύπησε, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είχε ήδη προχωρήσει και έστριψε δεξιά και δεν θα μπορούσε να τον δει εκτός και αν κοίταζε πίσω του. Επιμένοντας η κατηγορούσα αρχή να διευκρινίσει ο μάρτυρας πού βρισκόταν ο κατηγορούμενος όταν τουλάχιστον έκαμε τον ελιγμό προς τα αριστερά, ο μάρτυρας είπε ότι έτσι όπως έγινε πιστεύει ότι ο κατηγορούμενος θα θεώρησε ότι τον είχε αποφύγει. Επίσης, ο μάρτυρας είπε ότι προτού εισέλθει στη διασταύρωση δεν υπάρχει ορατότητα προς τα βόρεια καθότι υπάρχει κτίριο στη γωνιά. Η πιο πάνω μαρτυρία του μάρτυρα αυτού δεν αμφισβητήθηκε ούτε αυτός αντεξετάστηκε από τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω, δεν διαφαίνονται οποιεσδήποτε αντιφάσεις στην μαρτυρία του έτσι ώστε να την καθιστούν αναξιόπιστη. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η γνώμη του για την γνώση ή όχι του κατηγορουμένου ότι προκλήθηκε δυστύχημα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Εκείνο το οποίο μπορεί να ληφθεί υπόψη από τη μαρτυρία του είναι η περιγραφή των γεγονότων και ο τρόπος που έγινε το δυστύχημα καθώς επίσης και πού ο ίδιος βρισκόταν κατά την ώρα που ο κατηγορούμενος εισήλθε εντός της διασταύρωσης, τον τρόπο που το έπραξε και ακολούθως πού βρισκόταν την ώρα που ο μάρτυρας αυτός κτύπησε στο κιγκλίδωμα. Έχοντας υπόψη μου τα ανωτέρω, αποδέχομαι τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού με τις πιο πάνω διευκρινήσεις. Από τη αντίπερα όχθη ο κατηγορούμενος, μετά που κρίθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος, επέλεξε να πει τίποτε. Η ενέργεια του αυτή αποτελεί δικαίωμα του και με κανένα τρόπο δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα ενοχής του ούτε μπορεί να τύχει οποιουδήποτε αρνητικού σχολίου (βλ. Vrakas α.ο. v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139 και Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Πέραν των πιο πάνω όμως, ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται και η γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου ως τεκμήριο 5. Όσον αφορά την εν λόγω γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου και να απορρίψει άλλο ασχέτως αν αυτό αποτελεί άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Είναι φυσικό να αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως, ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. (Βλ. Vrakas α.ο. v. Republic (ανωτέρω), Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Έχω διεξέλθει του περιεχομένου της γραπτής κατάθεση του κατηγορούμενου και κρίνω ότι δεν μπορώ να αποδεκτώ τις θέσεις και ισχυρισμούς του αναφορικά με τον τρόπο που εισήλθε στη διασταύρωση και το χρώμα των φώτων τροχαίας ούτε και την πορεία που ακολούθησε μετέπειτα στρίβοντας δεξιά εντός της Λεωφ. Μακαρίου Γ΄. Οι θέσεις του αυτές συγκρούονται ή τουλάχιστον δεν συνάδουν με άλλη αποδεκτή μαρτυρία. Περαιτέρω, δεν μπορώ να αποδεκτώ και τη θέση του για τη μη αντίληψη του δυστυχήματος. Η πιο πάνω θέση παρέχει εξηγήσεις και δικαιολογίες για την κατηγορία που αντιμετωπίζει, δεν δόθηκε ενόρκως και δεν συνάδει με την υπόλοιπη μαρτυρία. Εκείνο το οποίο μπορώ να αποδεκτώ από την κατάθεση του κατηγορούμενου είναι η θέση του ότι όταν εξήλθε από το φούρνο «ΣΙΓΜΑ» τον σταμάτησε η Αστυνομία, του ζήτησε τα στοιχεία του, τον ρώτησε αν πέρασε από τη εν λόγω διασταύρωση και ακολούθως οδηγήθηκε στη Τροχαία Λεμεσού. Η πιο πάνω θέση συνάδει με άλλη αποδεκτή μαρτυρία. Επίσης, αποδέχομαι τη θέση του ότι πριν να περάσει από τη εν λόγω διασταύρωση βρισκόταν σε ένα ΙNTERNET CAFÉ και οδηγούσε για να πάει στο σπίτι του. Η πιο πάνω θέση δεν συγκρούεται με άλλη μαρτυρία και δίδει μια άλλη υφή στα γεγονότα. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας καθώς επίσης και αυτή που παρέμεινε αναντίλεκτη ή αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων, τα κάτωθι αποτελούν τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης: Στις 04/12/2009 και περί ώρα 03:00 o παραπονούμενος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΚUK 118 στη Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ με κανονική ταχύτητα έχοντας ανατολική πορεία. Όταν κόντεψε στα φώτα τροχαίας που υπήρχαν στην πορεία του στην πιο πάνω οδό, είδε από μακρινή απόσταση ότι το φως ήταν πράσινο. Συνέχισε την πορεία του με πρόθεση να περάσει από τη διασταύρωση με την οδό Αγίας Ζώνης και να συνεχίσει ευθεία. Φθάνοντας στην γραμμή του αλτ των φώτων τροχαίας στην πορεία του και ενώ κινείτο με πρόθεση να συνεχίσει ευθεία, είδε από βόρεια, στην οδό Αγίας Ζώνης το όχημα του κατηγορούμενου να εισέρχεται στη διασταύρωση με φόρα παραβιάζοντας το κόκκινο φως στην πορεία του και αποκόπτοντας την πορεία του. Αμέσως έκανε χρήση των φρένων και ελιγμό προς τα αριστερά για αποφύγει τη σύγκρουση με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο του οχήματος του και να συγκρουστεί στο βορειοανατολικό πεζοδρόμιο και μεταλλικό κιγκλίδωμα όπου και ακινητοποιήθηκε. Από τη σύγκρουση το όχημα του υπέστη ζημιές στο μπροστινό του μέρος, καπώ, προφυλακτήρα, φτερά και φανάρια. Ο κατηγορούμενος μετά την είσοδο του στη διασταύρωση, έστριψε δεξιά όπου κινήθηκε εντός της Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ έχοντας δυτική κατεύθυνση, συνέχισε την πορεία του χωρίς να σταματήσει στη σκηνή του δυστυχήματος και ακολούθως έστριψε αριστερά σε παρακείμενο δρόμο ο οποίος ήταν μονόδρομος. Ο τρόπος που οδήγησε το αυτοκίνητο του μετά την είσοδο του στη διασταύρωση και ακολούθως εντός της Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ ήταν φυσιολογικός, δεν πήγαινε γρήγορα ούτε φαινόταν ότι προσπαθούσε να ξεφύγει. Συνέχισε την πορεία του και σταμάτησε στο φούρνο «ΣΙΓΜΑ» που βρίσκεται στην οδό Νίκου Παττίχη πριν τον κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών για να πάρει ένα σάντουιτς να φάει. Εξερχόμενος από τον εν λόγο φούρνο συνάντησε μέλη της Αστυνομίας οι οποίοι τον ανέκοψαν και αφού του ζήτησαν τα στοιχεία του και τον ρώτησαν κατά πόσο πέρασε από την πιο πάνω διασταύρωση και απάντησε ναι, τον οδήγησαν στο Τμήμα Τροχαίας Λεμεσού για περαιτέρω, διερεύνηση της υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος πριν να περάσει από την πιο πάνω διασταύρωση βρισκόταν σε ένα INTERNET CAFE και οδηγούσε το όχημα του για να μεταβεί στο σπίτι του. Η σύγκρουση του οχήματος του παραπονούμενου με το πεζοδρόμιο και το μεταλλικό κιγκλίδωμα έλαβε χώρα μετά που ο κατηγορούμενος έστριψε δεξιά και κατευθύνθηκε στη Λεωφ. Μακαρίου Γ΄. Επίσης, προκύπτει ότι στην πορεία του παραπονούμενου και προς τα αριστερά υπάρχει ορατότητα μετά το σημείο αλτ των φώτων τροχαίας λόγω κτιρίου που υπάρχει στη γωνιά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 235Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «

(1)............................................

(2)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί ζημιά σε περιουσία, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.

(3)Εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, αφού λάβει υπόψη όλες τις συνθήκες της υπόθεσης, πρόσωπο το οποίο καταδικάζεται δυνάμει του εδαφίου

(1)ή

(2)στερείται του δικαιώματος κατοχής άδειας οδηγού για περίοδο που δεν είναι μικρότερη του ενός χρόνου από της ημερομηνίας της καταδίκης, όπως το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο». Από τις πιο πάνω πρόνοιες του άρθρου 235 Α

(2)προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: Α. Η εμπλοκή σε ατύχημα. Β. Η πρόκληση από το ατύχημα ζημιάς σε περιουσία. Γ. Η εγκατάλειψη του χώρου του ατυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας. Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι δεν απαιτείται να αποδειχθεί αμέλεια εκ μέρους του οδηγού για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα. Στην Abdalla El Sayed v. Αστυνομίας Ποιν. Έφεση Αρ. 210/2009, Ημερομηνίας 22/11/2011, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι δηλαδή σαφές ότι η ενοχή με βάση το άρθρο αυτό είναι ανεξάρτητη από το αν ο κατηγορούμενος ευθύνεται ή όχι στο ατύχημα στο ατύχημα το οποίο έχει εμπλακεί.» Πέραν των πιο πάνω, συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η ένοχη σκέψη (mens rea) δηλαδή ο κατηγορούμενος θα πρέπει να έχει γνώση για την πρόκληση ατυχήματος. Η άγνοια του ατυχήματος αποτελεί υπεράσπιση (βλ. Harding v. Price

(1948)1 ALL ER. 283). Στην υπόθεση αυτή ο Lord Goddard ανέφερε ότι χρειάζεται ένοχη σκέψη (mens rea) σε αδικήματα που δεν απαγορεύουν συγκεκριμένη συμπεριφορά αλλά αντίθετα επιβάλλουν ειδικό καθήκον στον κατηγορούμενο με την επέλευση συγκεκριμένου συμβάντος. Επίσης, στην εν λόγω υπόθεση αναφέρεται ότι είναι περιορισμένος ο αριθμός των υποθέσεων όπου ο οδηγός ενός οχήματος δεν αντιλαμβάνεται ότι το όχημα του ενεπλάκη σε ατύχημα. Το στοιχείο όμως αυτό θα εξαρτηθεί από τα ξεχωριστά γεγονότα της κάθε υπόθεσης και το αποδεικτικό υλικό που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Επίσης, το άρθρο 235Α συνδυάζει την εγκατάλειψη της σκηνής του ατυχήματος με την παράλειψη παροχής βοήθειας. Η γνώση ή όχι του γεγονότος ότι υπάρχουν θύματα ή ζημιές από το ατύχημα δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο αδικήματος. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας υπόψη μου τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και τις πιο πάνω νομικές αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία στον απαιτούμενο βαθμό εν όψει των πιο πάνω πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Από τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος παραβιάζοντας το κόκκινο φως στην πορεία του, εισήλθε στη διασταύρωση της Λεωφ. Μακαρίου Γ με την οδό Αγίας Ζώνης αποκόπτοντας την ελευθέρα πορεία του οχήματος του παραπονούμενου. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο παραπονούμενος να τεθεί σε αγωνία της στιγμής, να προσπαθήσει να λάβει αποτρεπτικά μέτρα χωρίς να το έχει καταφέρει και να κτυπήσει στο πεζοδρόμιο και μεταλλικό κιγκλίδωμα στην βορειοανατολική πλευρά της διασταύρωσης. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος προκάλεσε τροχαίο δυστύχημα. Επίσης, προκύπτει με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι από τον εν λόγο δυστύχημα προκλήθηκαν υλικές ζημιές και ότι ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε τη σκηνή χωρίς παροχή βοήθειας. Τα πιο πάνω γεγονότα άλλωστε δεν αμφισβητούνται από τον κατηγορούμενο. Εκείνο το οποίο αμφισβητείται από τον κατηγορούμενο και θα πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση είναι η γνώση ή η αντίληψη του για την πρόκληση του επίδικου δυστυχήματος. Το κατά πόσο έχει αποδειχθεί το συστατικό αυτό στοιχείο του αδικήματος θα πρέπει να κριθεί από τα ευρήματα του Δικαστηρίου αναφορικά με τον τρόπο που επεσυνέβη το ατύχημα και όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης. Κατ΄ αρχή θα πρέπει να αναφερθεί ότι από την ενέργεια του κατηγορούμενου να εισέλθει εντός της διασταύρωσης παραβιάζοντας το κόκκινο φως στην πορεία του δεν προκλήθηκε οποιαδήποτε σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων. Πέραν τούτου, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου και θέση του παραπονούμενου ότι κατά την είσοδο του κατηγορουμένου στη διασταύρωση, αυτός βρισκόταν στο σημείο αλτ των φώτων πορείας του. Δηλαδή, δεν είχε ακόμη εισέλθει εντός της διασταύρωσης. Επίσης, ο ίδιος ο μάρτυρας αυτός είπε ότι προτού κτυπήσει στο πεζοδρόμιο και στο μεταλλικό κιγκλίδωμα χρησιμοποίησε τα φρένα του και έκανε ελιγμό προς τα αριστερά σε μια προσπάθεια του να αποφύγει τη σύγκρουση. Περαιτέρω, ανέφερε ότι κατά την ώρα που έγινε η σύγκρουση του οχήματος του, ο κατηγορούμενος είχε ήδη περάσει και έστριψε δεξιά κατευθυνόμενος δυτικά εντός της Λεωφ. Μακαρίου Γ΄. Περαιτέρω, δεν έχει προκύψει κατά πόσο την ώρα που ο κατηγορούμενος διέσχισε τη διασταύρωση κοίταξε δεξιά του ή κατά πόσο αντιλήφθηκε την έλευση του οχήματος του παραπονουμένου δεδομένου και της ορατότητας που υπήρχε στο σημείο στο βαθμό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν των πιο πάνω, δεν έχει καταδειχθεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος είδε την πορεία που ακολούθησε το όχημα του παραπονούμενου και εν τέλει τη σύγκρουση του δεδομένου του τρόπου που εισήλθε στη διασταύρωση (με φόρα) και ακολούθως την πορεία που ακολούθησε. Ο ίδιος ο παραπονούμενος ανέφερε στη μαρτυρία του ότι την ώρα που αυτός κτύπησε ο κατηγορούμενος είχε ήδη περάσει και εισήλθε στη Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ και ο μόνος τρόπος να τον έβλεπε ότι κτύπησε ήταν να κοιτάξει πίσω του. Δεν έχει προκύψει με ασφάλεια ότι ο κατηγορούμενος γύρισε πίσω του και είδε τη σύγκρουση. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω όμως, δεν έχει προκύψει και η ένταση της σύγκρουσης και ο θόρυβος που προκάλεσε η πρόσκρουση του οχήματος του παραπονούμενου στο μεταλλικό κιγκλίδωμα. Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι εμπειρογνώμονας για να αντιληφθεί ότι ένα όχημα που συγκρούεται με μεταλλικό κιγκλίδωμα και στο οποίο προκαλούνται ζημιές τότε λογικό είναι να προκαλείται και θόρυβος. Παρόλα αυτά όμως, η ένταση της σύγκρουσης και του θορύβου που παράγεται είναι θέμα που σχετίζεται με διάφορους παράγοντες και δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει την ένταση του θορύβου από την πρόσκρουση του οχήματος του παραπονούμενου στο κιγκλίδωμα και τουλάχιστον κατά πόσο αυτή ήταν μικρή ή μεγάλη. Ούτε έχει προκύψει κατά πόσο ο κατηγορούμενος είχε ανοικτό το παράθυρο του κατά την ώρα της σύγκρουσης ή οτιδήποτε άλλο που να καταδεικνύει ότι ακόμη και να μην είδε τη σύγκρουση εντούτοις θα μπορούσε να την ακούσει. Πέραν των πιο πάνω, η οδήγηση και συμπεριφορά του κατηγορούμενου μετά την στροφή του στα δεξιά και εντός της Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ δεν καταδεικνύουν με οποιοδήποτε τρόπο ότι αυτός αντιλήφθηκε το δυστύχημα και προσπαθούσε να ξεφύγει. Οδηγούσε με κανονικό και φυσιολογικό τρόπο και σε καμία περίπτωση δεν καταδείκνυε κάτι το αντίθετο. Η ενέργεια του να στρίψει αριστερά εντός παρακείμενου δρόμου από τη Λεωφ. Μακαρίου Γ' ο οποίος ήταν μονόδρομος δεν είναι αρκετή από μόνη της για να εξαχθεί το συμπέρασμα, στον απαιτούμενο μάλιστα βαθμό, ότι αντιλήφθηκε το δυστύχημα και έστριψε αριστερά για να ξεφύγει. Δεδομένων όλων των ανωτέρω και γενικότερα των περιστάσεων κάτω από τις οποίες προκλήθηκε το εν λόγω δυστύχημα, κρίνω ότι δεν μπορεί να προκύψει το συμπέρασμα, πέραν πάσης λογική αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τη σύγκρουση του οχήματος του παραπονουμένου και εγκατέλειψε τη σκηνή. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την 3ην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο