ALFA CONCRETE LTD ν. GT MONTECHRISTO STEEL GENERAL CONSTRUCTION LTD, Αρ. Υπόθεσης: 17232/10, 10/10/2012

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ενώ ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται για παροχή συνδρομής και/ή βοήθειας στην κατηγορούμενη 1 στη διάπραξη του πιο πάνω αδικήματος κατά παράβαση του άρθρου 20 του Κεφ.154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, περί τις 15.04.10 η κατηγορούμενη 1 έκδωσε στη Λεμεσό εις το όνομα της παραπονούμενης εταιρείας την επιταγή υπ' αριθμό 06159306 της Μαρφίν Λαϊκής Τράπεζας Λτδ για το ποσό των €10.190,15 με ημερομηνία πληρωμής την 15.04.10, την οποία αφού ο κατηγορούμενος 2 υπέγραψε, η πληρωμή ανακλήθηκε (stop payment) άνευ εύλογου αιτίας. Προτού ολοκληρωθεί η διαδικασία και αφού αρχικά οι κατηγορούμενοι δήλωσαν μη παραδοχή με αποτέλεσμα να ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου ένορκη μαρτυρία από τον πρώτο μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής και αφού στη συνέχεια υπήρξε αλλαγή απάντησης των κατηγορουμένων από μη παραδοχή σε παραδοχή, ο κατηγορούμενος 2 φυγοδίκησε. Παρά τις εντατικές και συνεχείς προσπάθειες της αστυνομίας το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον του παραμένει μέχρι σήμερα ανεκτέλεστο. Στις 27.09.12, ημερομηνία κατά την οποία η παρούσα υπόθεση ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου, ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε πως τον παρόν Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να συνεχίσει να επιλαμβάνεται της υπόθεσης αυτής λόγω της ανάληψης από τις 10.09.12 καθηκόντων από τον υποφαινόμενο που σχετίζονται με την εκδίκαση αγωγών. Είναι η νομική θέση του κυρίου Αποστολίδη πως με την ανάληψη των νέων καθηκόντων του ο υποφαινόμενος έπαυσε να είναι ο φυσικός δικαστής της εν λόγω υπόθεσης με αποτέλεσμα να στερείται πλέον αρμοδιότητας για να της επιλαμβάνεται. Ακολούθως, κάλεσε το παρόν Δικαστήριο να παραπέμψει την παρούσα υπόθεση για συνέχιση και ολοκλήρωση της στην αδελφό Δικαστή που από τις 10.09.12 επιλαμβάνεται ποινικές υποθέσεις ιδιωτικής φύσεως, ως είναι και η παρούσα υπόθεση, βάσει προγράμματος εργασίας Δικαστών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Αντίθετη ήταν η επιχειρηματολογία του συνηγόρου υπεράσπισης, ο οποίος δήλωσε πως το παρόν Δικαστήριο είναι ο φυσικός δικαστής της υπόθεσης αυτής. Σύμφωνα με τον κύριο Λουιζίδη, το γεγονός ότι έχει ακουστεί μαρτυρία σε συνδυασμό με την αλλαγή απάντησης των κατηγορουμένων από μη παραδοχή σε παραδοχή αυτόματα καθιστά την προσκομισθείσα μαρτυρία ως μέρος των παραδεχτών γεγονότων που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο οδηγώντας ταυτόχρονα τη διαδικασία στο στάδιο έκθεσης περαιτέρω γεγονότων από την κατηγορούσα αρχή. Είναι γι' αυτό το λόγο που ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι το παρόν Δικαστήριο είναι ο φυσικός δικαστής της υπόθεσης αυτής, καλώντας έτσι το παρόν Δικαστήριο να συνεχίσει να επιλαμβάνεται της εν λόγω υπόθεσης. Έχω ακούσει με προσοχή τις νομικές θέσεις των δύο συνηγόρων στο προφορικό αίτημα της κατηγορούσας αρχής και στα πλαίσια εξέτασης τους άντλησα καθοδήγηση από σχετική νομοθεσία αλλά και συναφή επί του θέματος νομολογία. Θα πρέπει κατ' αρχήν να σημειωθεί ότι ο υποφαινόμενος από τη θέση του Επαρχιακού Δικαστή που υπηρετεί στη Λεμεσό έχει, με βάση τα άρθρα 23 και 24 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 μετά των συναφών τροποποιήσεων, τόσο κατά τόπο αρμοδιότητα όσο και δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Με την ανάθεση της υπόθεσης αυτής και με την προσαγωγή ενώπιον του ένορκης μαρτυρίας σε σχέση με την ουσία της ο υποφαινόμενος έγινε ο φυσικός δικαστής της (βλέπε Makrides v. The Republic of Cyprus, through the Council of Ministers

(1984)3A C.L.R. 304). Η ανάθεση στον υποφαινόμενο του καθήκοντος να εκδικάζει αγωγές από τις 10.09.12 είναι καθαρά διοικητικό θέμα το οποίο ρυθμίζεται από την Διοικητική Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ανάλογα με το πρόγραμμα και τις ανάγκες του Δικαστηρίου. Σε καμία όμως περίπτωση η ανάθεση νέων καθηκόντων στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού μπορεί να αφαιρέσει από τον υποφαινόμενο την ταυτότητα του φυσικού δικαστή της υπόθεσης, η οποία ήδη ξεκίνησε να εκδικάζεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και συνεπώς δεν δικαιολογείται η μεταφορά της υπόθεσης αυτής σε άλλο αδελφό Δικαστή. Ούτε μπορεί να απαλείψει τόσο την κατά τόπο αρμοδιότητα όσο και τη δικαιοδοσία που οι διατάξεις του Ν.14/60 παρέχουν στον υποφαινόμενο στο να εκδικάζει νέες ποινικές υποθέσεις ιδιωτικής φύσεως, εάν οι ανάγκες το απαιτήσουν, ή ακόμη να συνεχίσει να επιλαμβάνεται τέτοιου είδους υποθέσεις, των οποίων η δίκη ήδη διεξάγεται ενώπιον του. Στην Δημοκρατία v. Ford και άλλων (Αρ.1)

(1995)2 Α.Α.Δ. 29 ερμηνεύτηκε ότι ο όρος 'δίκη' ('trial') που χρησιμοποιείται αδιακρίτως στον Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, περιλαμβάνει κάθε δικαστική διαδικασία μετά την καταχώρηση του κατηγορητηρίου. Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, ο όρος 'δίκη' έχει έννοια ευρύτερη της 'ακρόασης' ('hearing'), η οποία αποτελεί μέρος της δίκης. Ο όρος 'ακρόαση' δηλώνει τη διαδικασία προσαγωγής αποδεικτικού υλικού προς στοιχειοθέτηση του κατηγορητηρίου. Η παρούσα υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο όπου θα εκτίθεντο τα γεγονότα. Πρόκειται για περίπτωση όπου με βάση τις πιο πάνω νομικές ερμηνείες η εκδίκαση της υπόθεσης ξεκίνησε και εκκρεμεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Σαφώς αυτό το γεγονός σε συνάρτηση με το ότι ακούστηκε ήδη ένορκη μαρτυρία αλλά και κατατέθηκε πραγματική μαρτυρία επί της ουσίας της υπόθεσης καθιστά τον υποφαινόμενο ως το φυσικό δικαστή της. Πέραν αυτού όμως, η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δύναται να αποτελέσει μέρος της έκθεσης των γεγονότων από την κατηγορούσα αρχή το οποίο το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του στα πλαίσια επιβολής της αρμόζουσας ποινής στους κατηγορουμένους. Τυχόν παραπομπή της υπόθεσης αυτής σε άλλο αδελφό Δικαστή θα οδηγούσε σε κατακερματισμό της διαδικασίας, πράγμα ανεπιθύμητο και ανεπίτρεπτο. Αν από την άλλη η παρούσα υπόθεση οδηγηθεί για οποιοδήποτε λόγο σε εκ νέου ακρόαση, αυτή θα διεξαχθεί από εκεί που ουσιαστικά παρέμεινε πριν από την αλλαγή απάντησης των κατηγορουμένων από μη παραδοχή σε παραδοχή. Ως αποτέλεσμα αυτού αναμένεται να προσκομιστεί επιπρόσθετη ένορκη μαρτυρία και να υπάρξει προσαγωγή επιπλέον αποδεικτικού υλικού προς στοιχειοθέτηση του κατηγορητηρίου. Σε μια τέτοια περίπτωση το παρόν Δικαστήριο θα κληθεί να αξιολογήσει όλη την ενώπιον του μαρτυρία, προφορική και πραγματική, περιλαμβανομένης και αυτής που ήδη ακούστηκε ενώπιον του πριν από την αλλαγή απάντησης των κατηγορουμένων, έτσι ώστε να καταλήξει σε ευρήματα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, θεωρώ ότι έθεσα τη σφραγίδα μου σε ότι αφορά την εξέλιξη και περαιτέρω πορεία της υπόθεσης αυτής. Ως εκ τούτου, το αίτημα της κατηγορούσας αρχής αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται ως ανεδαφικό. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Private Criminal/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση/Αίτημα για έλλειψη αρμοδιότητας Δικαστηρίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο