Δημοκρατίας ν. Αντώνη Καλογήρου, Αρ. Υπ.: 8585/11, 6 Φεβρουαρίου, 2012

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Τα γεγονότα της υπόθεσης εκτίθενται με κάθε λεπτομέρεια στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 30/1/
2. Για σκοπούς επιβολής ποινής θα περιοριστούμε να τα συνοψίσουμε ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος, που είναι Τουρκοκύπριος, κατά τον επίδικο χρόνο διατηρούσε ερωτικό δεσμό με την Ειρήνη Ανδρέου, ηλικίας 39 ετών (στη συνέχεια «το θύμα»). Διέμεναν μαζί σε διαμέρισμα, που ενοικίαζε το Γραφείο Ευημερίας για λογαριασμό του κατηγορουμένου, στον τρίτο όροφο πολυκατοικίας στη Λάρνακα. Όπως διαπίστωσε το Δικαστήριο μετά από αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας, ο κατηγορούμενος εκμεταλλευόταν οικονομικά το θύμα, που ετύγχανε να ήταν ιερόδουλη, την κακομεταχειριζόταν και ενίοτε την κακοποιούσε. Ειδικότερα, την πίεζε να έχει σεξουαλική επαφή με άντρες για να του παραδίδει τα χρήματα από τις εισπράξεις και εάν δεν ενέδιδε, την κακοποιούσε. Στις 20/4/2011, γύρω στις 23:10, ο κατηγορούμενος πήγε στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας, που γειτνιάζει με το διαμέρισμα στο οποίο διέμενε με το θύμα και ανάφερε ότι η συμβία του απώλεσε τις αισθήσεις της ενώ βρισκόταν μαζί της στο διαμέρισμα και κατανάλωναν μπύρες. Μέλη της αστυνομικής δύναμης που μετέβηκαν μετά από λίγο στο διαμέρισμα, διαπίστωσαν ότι η άτυχη γυναίκα ήταν νεκρή. Την βρήκαν, καθήμενη σε πολυθρόνα, εντός του διαμερίσματος με το κεφάλι και το σώμα της γερμένα προς τα αριστερά. Φορούσε μόνο στηθόδεσμο από πάνω και κοντό παντελονάκι από κάτω. Κάτω από τον αριστερό μαστό του θύματος, υπήρχε τραύμα, το οποίο δεν εντόπισαν οι αστυνομικοί και τα άλλα πρόσωπα που είχαν εισέλθει στο διαμέρισμα. Επειδή δε, δεν πρόσεξαν οτιδήποτε που να υποδήλωνε εγκληματική ενέργεια, θεώρησαν ότι επρόκειτο για αιφνίδιο θάνατο και μετέφεραν το θύμα, μέσω γραφείου τελετών, στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Κατά τη διαδικασία τοποθέτησης του θύματος στο ψυγείο του νεκροτομείου, εντοπίστηκε η πληγή από τη γυναίκα αστυφύλακα ΜΚ4, γεγονός που τροχιοδρόμησε τη διερεύνηση υπόθεσης φόνου και τη μετέπειτα δίωξη του κατηγορουμένου, με βάση τη μαρτυρία και τα τεκμήρια που περισυνελέγησαν από το διαμέρισμα. Το τραύμα είχε βάθος 15 εκατοστά και έπληξε ζωτικά όργανα, μέχρι και την καρδία, προκαλώντας εσωτερική αιμορραγία που οδήγησε στο θάνατο του θύματος. Προκλήθηκε, με βάση την ιατροδικαστική μαρτυρία η οποία έγινε αποδεκτή, από αιχμηρό αντικείμενο. Το φονικό όργανο δεν εντοπίστηκε, γιατί όπως διαπιστώθηκε, ο κατηγορούμενος φρόντισε να το εξαφανίσει. Είχε επίσης φροντίσει να καθαρίσει το θύμα και το διαμέρισμα από τα αίματα, προτού μεταβεί στην αστυνομία, σε μια προφανή προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος του. Το Δικαστήριο, στηριζόμενο στην περιστατική μαρτυρία που προσκομίστηκε, η οποία παρατίθεται αναλυτικά στην καταδικαστική απόφαση, κατέληξε στο ασφαλές συμπέρασμα ότι το θανατηφόρο τραύμα στο θύμα προκλήθηκε από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 58 ετών και κατάγεται από την Αμμόχωστο, προερχόμενος από πολύ φτωχή τουρκοκυπριακή οικογένεια. Σύμφωνα με την έκθεση του τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας έγινε αποδεκτό από την υπεράσπιση, ο κατηγορούμενος πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια, λόγω της φτώχιας και της ανέχειας. Φοίτησε μέχρι την Β' τάξη του Δημοτικού Σχολείου και εργάστηκε, μετά την απόλυση του από το στρατό, σε εργοστάσια κατασκευής μαρμάρων. Το έτος 1981 τέλεσε γάμο με Ελληνοκύπρια αφού προηγουμένως βαφτίστηκε χριστιανός, παίρνοντας το όνομα Αντώνης Καλογήρου. Το τουρκοκυπριακό του όνομα είναι Τζιελάλ Χότζια. Από το γάμο του απέκτησε τέσσερα παιδιά που όλα σήμερα είναι ενήλικα, με τα οποία δεν διατηρεί οποιαδήποτε επαφή. Από το έτος 2009 συντηρείται εξ ολοκλήρου από δημόσιο βοήθημα, λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας που έχει παρουσιάσει. Στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, περιορίστηκε στην υιοθέτηση του περιεχομένου της έκθεσης του γραφείου κοινωνικής ευημερίας, τονίζοντας το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου και τις δυσκολίες που πέρασε στα παιδικά του χρόνια. Υπόδειξε, περαιτέρω, το γεγονός ότι δεν είχε την ευκαιρία να μορφωθεί καθώς και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, χωρίς να έχει συμπαράσταση από τα στενά συγγενικά του πρόσωπα, ακόμη και τα παιδιά του, με τα οποία, όπως ανάφερε, δεν επικοινωνεί, για να μην τα φέρει σε δύσκολη θέση. Υπόδειξε, τέλος, την αναφορά που γίνεται στην έκθεση κοινωνικής ευημερίας για τα προβλήματα ψυχικής υγείας που παρουσίασε ο κατηγορούμενος, καλώντας το Δικαστήριο να του επιβάλει την αρμόζουσα ποινή, αφού συνυπολογίσει τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες. Η ανθρώπινη ζωή είναι το πολυτιμότερο αγαθό και τυγχάνει πρωταρχικής προστασίας από κάθε ευνομούμενη κοινωνία. Δεν είναι τυχαίο που ο Ποινικός Κώδικας κατατάσσει το έγκλημα της ανθρωποκτονίας στα σοβαρότερα των αδικημάτων, προβλέποντας, κατ' ανώτατο όριο, την ποινή της δια βίου φυλάκισης. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Ονησίλλου v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 556, στη σελ. 584: «Η ανθρώπινη ζωή αποτελεί το ύψιστο αγαθό και η αφαίρεση της μέγιστο έγκλημα.» Η φύση του αδικήματος απαιτεί την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Ιδιαίτερα όταν διαπιστώνεται ότι διαπράττεται με ηθελημένη παράνομη πράξη (βλέπε Ονησίλλου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω), Τσιάκκας v. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 349, Pernell κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 417, Γενικός Εισαγγελέας v. Ιωάννου

(1999)2 Α.Α.Δ. 603, Γενικός Εισαγγελέας v. Αυξεντίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 197, Malic κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 36, κ.ά.). Στην Ονησίλλου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω), υποδείχθηκε ότι το έγκλημα της ανθρωποκτονίας καλύπτει ευρύ φάσμα εγκληματικής συμπεριφοράς, με ανάλογες διακυμάνσεις στην τιμωρία των δραστών. Υποδείχθηκε, επίσης, πως όπου η αφαίρεση της ζωής είναι το αποτέλεσμα ηθελημένης πράξης δικαιολογείται ποινή πολυετούς φυλάκισης. Στη μεταγενέστερη υπόθεση Τσιάκκα v. Αστυνομίας (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Στο βαθμό που είναι ευχερές να διαπιστωθεί μέσα από τη νομολογία μέτρο ή πλαίσιο τιμωρίας για εγκλήματα ανθρωποκτονίας που βρίσκονται στο μεταίχμιο φόνου εκ προμελέτης, αυτό συνίσταται σε φυλάκιση 15 ή περισσοτέρων ετών (Βλέπε, Adamos Pantelis v. The Republic

(1969)2 C.L.R. 92, Christofis Demetris Hourris v. The Republic

(1968)2 C.L.R. 206, Georghios Aristidou v. The Republic

(1967)2 C.L.R. 43).» Το ορθό μέτρο τιμωρίας συναρτάται με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης αφού ληφθούν υπόψη τυχόν μετριαστικοί ή επιβαρυντικοί παράγοντες. Στην Ονησίλλου - πιο πάνω - επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 15 ετών σε 29χρονο ο οποίος επέφερε το θάνατο σε 20χρονη κοπέλα, πνίγοντας το θύμα στη θάλασσα. Η ίδια ποινή επικυρώθηκε, αφού κρίθηκε επιεικής, στην υπόθεση Τσιάκκα - πιο πάνω - που είχε επιβληθεί πρωτόδικα σε 20χρονο, ο οποίος θανάτωσε 29χρονη, καταφέροντας της 14 μαχαιριές. Μεταγενέστερα, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Αυξεντίου- πιο πάνω -, επικυρώθηκε 20ετής φυλάκιση σε 57χρονο ο οποίος πυροβόλησε, για ασήμαντη αφορμή, γειτονικά του πρόσωπα. Ο ίδιες ποινές επικυρώθηκαν και στην υπόθεση Malic κ.ά. v. Δημοκρατίας - πιο πάνω - σε νεαρούς αλλοδαπούς που θανάτωσαν με άγριο τρόπο νεαρό ομοεθνή τους. Παρά τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη για επιβολή αυστηρής τιμωρίας, η νομολογία αναγνωρίζει ελαφρυντικούς παράγοντες που μπορούν να μειώσουν ανάλογα την ποινή. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Ιωάννου - πιο πάνω - αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (στη σελίδα 612): «Στον καθορισμό της σοβαρότητας του εγκλήματος, υπεισέρχονται και υποκειμενικοί παράγοντες, όπως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έδρασε ο κατηγορούμενος, ώστε να καταφανεί το βάρος των ευθυνών του για το έγκλημα. Το άτομο του παραβάτη, η λειτουργία του στον ιδιαίτερο και τον κοινωνικό χώρο, επίσης, προσμετρά στον καθορισμό της τιμωρίας. Η εξατομίκευση της ποινής καθιστά το άτομο του παραβάτη ένα από τους άξονες προσδιορισμού της τιμωρίας. Δεν εξουδετερώνει, όμως, όπως έχουμε κατ' επανάληψη τονίσει, τη σοβαρότητα του εγκλήματος ή την ανάγκη για την καταστολή του (αποτροπή) με τα μέσα που παρέχει το δίκαιο, στον κοινωνικό χώρο - (βλ. μεταξύ άλλων Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224· Σωκράτους v. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132· Κόκκινος v. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135).» Στην πιο πάνω υπόθεση (Ιωάννου) το Εφετείο αύξησε την ποινή που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στον 57χρονο δράστη, πατέρα 3 παιδιών, από 8 σε 12 χρόνια φυλάκιση, κρίνοντας ότι η περίπτωση ήταν στο μεταίχμιο φόνου εκ προμελέτης. Ο δράστης ήταν καλός οικογενειάρχης, λευκού μητρώου και διέπραξε το έγκλημα κάτω από έντονη συναισθηματική φόρτιση. Οι μετριαστικοί παράγοντες, υποδείχθηκε από το Εφετείο, παρόλο που λαμβάνονται υπόψη, δεν μεταβάλλουν την κλίμακα σοβαρότητας του αδικήματος. Χαμηλότερες ποινές επιβλήθηκαν, επίσης, σε κατηγορούμενους με μειωμένη αντίληψη λόγω ψυχοπάθειας (Παναγή v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 445, Λεμής v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 340). Όπως επίσης και σε περιπτώσεις διάπραξης του εγκλήματος κάτω από την επίδραση οινοπνευματωδών ποτών. ΄Οπως, για παράδειγμα, στην υπόθεση Pernell κ.ά. - πιο πάνω - στην οποία η μέθη αναγνωρίστηκε ως ελαφρυντικός παράγοντας και σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας των δραστών, οδήγησε σε μείωση της ποινής από ισόβια, σε 25ετή φυλάκιση, παρά το γεγονός ότι οι δράστες εξευτέλισαν το θύμα, προτού το θανατώσουν, κάτω από αποτρόπαιες συνθήκες. Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος, με βάση την απόφαση μας, θανάτωσε ηθελημένα το θύμα. Χρησιμοποιώντας αιχμηρό αντικείμενο, το πίεσε κάτω από τον αριστερό μαστό, με τέτοια δύναμη, ώστε εισχώρησε σε βάθος 15 εκατοστών πλήττοντας την καρδία και επιφέροντας, αναπόφευκτα, το θάνατο του θύματος. Κρίνουμε ότι ενήργησε με βιαιότητα και βαρβαρότητα και με πλήρη αδιαφορία για τη ζωή του θύματος. Οι αναφερθείσες περιστάσεις προσδίδουν ιδιαίτερη σοβαρότητα στο έγκλημα και έτσι θα το αντιμετωπίσουμε. Θα προσδώσουμε, ωστόσο, στον κατηγορούμενο το ελαφρυντικό της διάπραξης του εγκλήματος, ενώ τελούσε υπό την επίδραση οινοπνευματωδών ποτών, αφού είχε καταναλώσει 5 μπύρες, προτού διαπράξει το έγκλημα. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου δεν επικαλέστηκε τη μέθη ως μετριαστικό παράγοντα, προκειμένου, όπως εξήγησε, να μην εκληφθεί από το Δικαστήριο ότι προβάλλεται ως δικαιολογία για τη διάπραξη του εγκλήματος από τον κατηγορούμενο, αφού δεν παραδέχεται. Η κατανάλωση, όμως, ποσότητας οινοπνευματωδών ποτών από τον κατηγορούμενο, προτού διαπράξει το έγκλημα, συνάγεται από τη μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Βρέθηκαν αρκετά άδεια τενεκεδάκια μπύρας εντός του διαμερίσματος και έγινε αποδεκτή σχετική δήλωση του κατηγορουμένου ότι είχε καταναλώσει 5 μπύρες. Λαμβάνουμε, περαιτέρω, υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του, τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει και τις άλλες προσωπικές του συνθήκες που αναφέρονται πιο πάνω. Συνεκτιμώντας, όλα τα ανωτέρω, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 17 ετών. Η ποινή να αρχίζει από σήμερα. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του ΄Αρθρου 117 του Κεφ. 155, η ποινή φυλάκισης να αρχίζει από σήμερα αλλά η περίοδος να μειωθεί κατά το διάστημα που ο Κατηγορούμενος τελούσε σε προφυλάκιση, δηλαδή από 21.4.2011. Τα έξοδα που έχουν δημιουργηθεί (€250) να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Το ποσό των €500, να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. ΄Ολα τα υπόλοιπα τεκμήρια να καταστραφούν μετά την παρέλευση της προθεσμίας έφεσης. (Υπ.) ................................... Χ. Ι. Πογιατζής , Π.Ε.Δ. (Υπ.) ...................................... Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .................................. Θ. Θωμά, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο