Δημοκρατία ν. Sammy John Lee Trussler, Αρ. Υπόθεσης: 2848/11, 22 Φεβρουαρίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2012:6 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2848/11 Δημοκρατία -ν- Sammy John Lee Trussler Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 22 Φεβρουαρίου, 2012 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Πoλίνα Ευθυβούλου και κα Άντρη Κωνσταντίνου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ανδρέας Χαραλάμπους Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία του βιασμού κατά παράβαση των ΄Αρθρων 144 και 145 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Η ακρόαση της υπόθεσης υπήρξε σχετικά μακρά με την κατάθεση συνολικά 19 μαρτύρων, 15 από πλευράς Κ/Α και 4 από πλευράς Υπεράσπισης. Κάποιων μαρτύρων, η αντεξέταση υπήρξε μακρά και έντονη εφόσον οι δύο πλευρές δίδουν διαφορετικές και αντίθετες εκδοχές ως προς τα ουσιώδη γεγονότα. Συγκεκριμένα, η εκδοχή της Κ/Α είναι ότι, ενώ ο Κατηγορούμενος συνόδευε την Παραπονούμενη στο διαμέρισμα της, το πρωί της 1ης Ιουνίου, 2011 μετά από νυχτερινή διασκέδαση, την οδήγησε σε αυλή οικίας, όπου, ασκώντας σωματική βία, τη βίασε. Από την άλλη, η εκδοχή της Υπεράσπισης είναι ότι, ενώ προσπαθούσαν να βρουν το εν λόγω διαμέρισμα και η Παραπονούμενη δεν μπορούσε να θυμηθεί πού ήταν, άρχισε ξαφνικά να επιδεικνύει ανεξήγητη συμπεριφορά στριγγλίζοντας και αρπάζοντας τον Κατηγορούμενο από τα χέρια με αποτέλεσμα αυτός να αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει κάποιας έκτασης βία για να την κάνει να σωπάσει και να της ξεφύγει. Λόγω της έκτασης της μαρτυρίας και για καλύτερη κατανόηση της, την έχουμε κατατάξει στις ακόλουθες ενότητες: (Α) Τα γεγονότα, (Β) η διερεύνηση της υπόθεσης, (Γ) η αναγνωριστική παράταξη, (Δ) η επιστημονική μαρτυρία. (Α) ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Σχετική με αυτή την ενότητα είναι η μαρτυρία των ΜΚ4-Παραπονουμένης, ΜΚ5, 6, 8 και 12 από πλευράς Κ/Α και του Κατηγορουμένου, και ΜΥ1-3 από πλευράς Υπεράσπισης. Μη Αμφισβητούμενα Γεγονότα Τα πιο κάτω γεγονότα έχουν παρατεθεί και από τις δύο πλευρές και δεν έχουν αμφισβητηθεί γι' αυτό και καθίστανται και ευρήματα του Δικαστηρίου:
- Η Παραπονούμενη (ΜΚ4) γεννήθηκε στις 6/4/1990 και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 21 ετών. Κατάγεται από την Αγγλία και είναι φοιτήτρια.
- Αφίχθηκε στην Κύπρο την ημέρα του συμβάντος ήτοι την 1/6/2011 λίγο μετά τα μεσάνυχτα, γύρω στις 00:
- Είχε έρθει στην Κύπρο με σκοπό να εργαστεί για κάποιο χρονικό διάστημα χωρίς να γνωρίζει επακριβώς μέχρι πότε και είχε εξασφαλίσει διαμονή στην Αγία Νάπα στα «Διαμερίσματα Ζηντίλης», όπου θα διέμενε με κάποια φίλη της ονόματι Helen. Δεν ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόταν την Αγία Νάπα. Την είχε ξαναεπισκεφθεί και κατά το έτος 2009 για περίοδο δύο εβδομάδων.
- Όταν έφθασε στο διαμέρισμα της από το αεροδρόμιο, άλλαξε ρούχα και γύρω στις 3:00π.μ. πήγαν με την Helen στο Club Aqua για νυχτερινή έξοδο. Το εν λόγω Club παραμένει ανοιχτό μέχρι τις πρωινές ώρες ενώ τα άλλα νυχτερινά κέντρα κλείνουν νωρίτερα.
- Η Παραπονούμενη φορούσε ένα μπλε κοντό φόρεμα μάρκας Top Shop (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3) καθώς και το εσώρουχο χρώματος λιλά μάρκας Lasenza που κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Ο Κατηγορούμενος κατάγεται επίσης από την Αγγλία, κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 24 ετών (ημερ. γέννησης 4/11/1986). Υπηρετεί στο Βρετανικό Στρατό από το Νοέμβριο, 2003 και έχει το βαθμό του Private.
- Αφίχθηκε στην Κύπρο στις 25/5/2011 για τη διεξαγωγή αθλητικού τουρνουά και θα διέμενε στο νησί για περίοδο μίας εβδομάδας. Η αναχώρηση του ήταν προγραμματισμένη την 1/6/2011, δηλαδή την ημέρα του συμβάντος.
- Στις 31/5/2011, επειδή είχαν την ημέρα ελεύθερη, ο ίδιος και κάποιοι άλλοι στρατιώτες πήγαν στην Αγία Νάπα με σκοπό να διανυκτερεύσουν, προς το σκοπό δε αυτό ενοικίασαν δωμάτια.
- Γύρω στα μεσάνυχτα, πήγαν στο κέντρο της Αγίας Νάπας όπου επισκέφθηκαν κάποιες μπυραρίες και τελικά κατέληξαν στο Club Aqua, όπου γνώρισε την Παραπονούμενη.
- Παρέμειναν στο Club Aqua για κάποιο χρονικό διάστημα οπότε η Παραπονούμενη είπε ότι ήταν κουρασμένη και ήθελε να φύγει.
- Η Παραπονούμενη αποδέχθηκε πρόταση όπως ο Κατηγορούμενος την συνοδεύσει στο διαμέρισμα της και μετά αναχώρησαν από το Club. Εκείνη τη στιγμή υπήρχε φως της ημέρας.
- Στο δρόμο της επιστροφής επεσυνέβη το επίδικο περιστατικό στην αυλή οικίας στην Οδό Ιπποκράτους, που βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της Αγίας Νάπας, κοντά στη Μπυραρία Bedrock, η οποία είναι παραδεκτό ότι είναι πασίγνωστη μπυραρία και σημείο αναφοράς στην Αγία Νάπα.
- Την ίδια στιγμή (περίπου 06:30 της 1ης Ιουνίου, 2011) οι ΜΚ5, 6 και 8 που είναι φίλες, επέστρεφαν στο διαμέρισμα που διέμεναν οι δύο απ' αυτές (ΜΚ6 και 8) για να κοιμηθούν μετά από νυχτερινή διασκέδαση. Το διαμέρισμα βρίσκεται στον πρώτο όροφο του συμπλέγματος διαμερισμάτων Robin's Den που είναι πλησίον του σημείου που επεσυνέβη το περιστατικό. Ενώ βρίσκονταν έξω από την εξώπορτα του διαμερίσματος και ήταν στη διαδικασία να εισέλθουν εντός αυτού, άκουσαν τις φωνές της Παραπονουμένης τις οποίες εξέλαβαν ως κάλεσμα για βοήθεια γι' αυτό και έτρεξαν αμέσως στη σκηνή.
- Κατά την αναχώρηση του Κατηγορουμένου από τη σκηνή, τον σταμάτησε ο ΜΚ12 ο οποίος ζήτησε και κατέγραψε σε κομμάτι χαρτί τα στοιχεία του Κατηγορουμένου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13). Το χαρτί και το στυλό τα είχε παραχωρήσει στο μάρτυρα ο ΜΥ1 Πιερής Πιερή, ο οποίος είναι ταξιτζής και εκείνη τη στιγμή είχε το ταξί του σταθμευμένο κοντά στη σκηνή.
- Μετά το περιστατικό οι τρεις κοπέλες μετέφεραν την Παραπονούμενη στο διαμέρισμα τους, όπου παρόντες ήταν επίσης ο ΜΚ12 και δύο άλλοι άνδρες.
- Ο Κατηγορούμενος εισήλθε στο ταξί του ΜΥ1 και μετέβη στο στρατώνα Alexander Barracks στη Δεκέλεια. ΄Οταν εφθασε εκεί γύρω στις 07:00 ανέφερε το περιστατικό και ότι είχε κατηγορηθεί για βιασμό στο ΜΥ3 Bryan Lewis, ο οποίος φέρει το βαθμό του Regimental Sergeant-Major. Ειδοποιήθηκαν οι προϊστάμενοι τους και αποφασίστηκε λόγω της φύσης, σοβαρότητας και εκκρεμότητας της κατηγορίας όπως μη αναχωρήσει από την Κύπρο και παραμείνει για να υπηρετεί στη Μονάδα του ΜΥ
- Μαρτυρία Παραπονουμένης Η Παραπονούμενη-ΜΚ4, κατέθεσε ότι όταν έφθασαν στο Club Aqua με τη Helen, αρχικά έμειναν πάνω στο μπαρ της πισίνας όπου γνώρισαν δύο Άγγλους στρατιώτες. Εκεί ήπιε δύο ποτά βότκα με χυμό πορτοκάλι. Ακολούθως η Helen πήγε με ένα απ' αυτούς στην ταμειακή μηχανή για να πάρει χρήματα, ενώ η ίδια κατέβηκε κάτω στο Club όπου κάθισε σε ένα κάθισμα (stool). Εκεί υπήρχε μια παρέα περίπου 15 Άγγλων στρατιωτών οι οποίοι έδειχναν να γνωρίζονται μεταξύ τους και να ήταν μια παρέα. Μεταξύ των στρατιωτών αυτών ήταν και ο Κατηγορούμενος αλλά η Παραπονούμενη δεν θυμάται πότε ακριβώς τον είχε πρωτοδεί εντός του Club. Στο χώρο του Club η Παραπονούμενη χόρεψε με κάποιους από τους στρατιώτες, ενώ μιλούσε με κάποιο στρατιώτη του οποίου το όνομα ήταν Steve. Ήπιε ακόμη ένα ποτό, βότκα με πορτοκάλι. Μετά την πάροδο μιας περίπου ώρας, γύρω στις 6:00π.μ. αποφάσισε να επιστρέψει στο διαμέρισμα της. Εν τω μεταξύ, η Helen είχε φύγει από το Club μισή ώρα προηγουμένως, συνοδευόμενη από ένα από τους στρατιώτες. ΄Οταν ανέφερε ότι θα έφευγε, οι στρατιώτες εισηγήθηκαν όπως ο Κατηγορούμενος τη συνοδεύσει στο διαμέρισμα της και αυτή αποδέχθηκε. Παραπονούμενη και Κατηγορούμενος άρχισαν τότε να περπατούν μαζί. Η Παραπονούμενη ακόμη δεν γνώριζε το όνομα του Κατηγορουμένου. Θυμάται όμως ότι σε κάποια στιγμή αυτός ανέφερε το όνομα του αλλά η Παραπονούμενη δεν το θυμόταν. Ενώ περπατούσαν, ο Κατηγορούμενος της πρότεινε να χρησιμοποιήσουν μια σύντομη διαδρομή (shortcut) και η Παραπονούμενη δέχθηκε. Προχώρησαν ακόμη λίγο και τότε ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να τη φιλήσει. Η Παραπονούμενη αρνήθηκε λέγοντας του ότι δεν είναι τέτοιου είδους κοπέλα, αλλά ο Κατηγορούμενος της απάντησε ότι ήταν τέτοια, προφανώς λόγω των ρούχων που φορούσε. Τότε την άρπαξε από το λαιμό και την τράβηξε σε ένα κήπο πλησίον κάποιων διαμερισμάτων. Επειδή δεν μπορούσε να αναπνεύσει, του ζήτησε να φύγει τα χέρια του από πάνω της. Μόλις όμως ο Κατηγορούμενος το έπραξε, αυτή στρίγγλισε (screamed), οπότε ο Κατηγορούμενος τη γρονθοκόπησε και συνέχισε να τη γρονθοκοπεί στο πρόσωπο μέχρι που σταμάτησε να στριγγλίζει. Ο Κατηγορούμενος την έριξε ανάσκελα στο έδαφος και αυτός έπεσε από πάνω της, τράβηξε κάτω το εσώρουχο της και προσπάθησε να τη βιάσει. Τότε αυτή στρίγγλισε ξανά και ο Κατηγορούμενος την ξαναγρονθοκόπησε. Συνολικά θα τη γρονθοκόπησε 3-4 φορές, ενώ τη δάγκωσε στη δεξιά πλευρά του προσώπου δίπλα από το στόμα. Η Παραπονούμενη τότε παρέμεινε σιωπηλή και τον άφησε να κάμει ό,τι ήθελε αφού φοβήθηκε ότι, είτε θα τη γρονθοκοπούσε ξανά, είτε θα τη στραγγάλιζε. Χωρίς να αντιληφθεί με ποιο ακριβώς τρόπο, ο Κατηγορούμενος έβγαλε έξω το πέος του και το ένιωσε να εισέρχεται στον κόλπο της και να μπαινοβγαίνει μέσα της με βίαιο τρόπο. Επειδή η Παραπονούμενη ένοιωθε πόνο, του είπε να σταματήσει και τότε στρίγγλισε ακόμα μια φορά. Τότε κάποιες κοπέλες που ήταν σε ένα διαμέρισμα την άκουσαν, βγήκαν στο μπαλκόνι και από εκείνη τη στιγμή δεν θυμάται τι έγινε αφού παρουσίασε συμπτώματα blackout. Το επόμενο πράγμα που θυμάται είναι ότι βρισκόταν στο διαμέρισμα των κοπέλων οι οποίες την περιποιούνταν. Παρόντες ήταν εκτός από τις τρεις κοπέλες, ο Scott (ΜΚ12) και δύο άλλα άτομα που δεν γνωρίζει. Ειδοποιήθηκε η Αστυνομία αλλά επειδή άργησε να φτάσει πήγαν σε ιδιωτική κλινική με ταξί όπου εκεί για πρώτη φορά συνάντησε αστυνομικούς. Ενώ τη βίαζε ο Κατηγορούμενος δεν φορούσε προφυλακτικό, ενώ η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει κατά πόσο είχε εκσπερματώσει. Η γνώμη της ήταν ότι δεν είχε προλάβει, καθώς τον είχαν διακόψει οι κοπέλες. Μετά το περιστατικό παρέμεινε στην Κύπρο για περίοδο δύο μηνών και εργαζόταν, αλλά δεν ξαναεπισκέφθηκε το Aqua Club. Έκτοτε και μέχρι σήμερα υποφέρει αφού έχει εφιάλτες. Χρειάστηκε να απευθυνθεί σε Σύμβουλο στην Αγγλία για βοήθεια. Μαρτυρία ΜΚ5, 6, 8 και 12 Η ΜΚ5, Asimina Giamas, είναι από την Αγγλία και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 22 ετών (γεννήθηκε στις 24/5/1989), βρισκόταν δε στην Κύπρο με σκοπό να περάσει όλο το καλοκαίρι. Ενώ στεκόταν μαζί με τις άλλες δύο κοπέλες έξω από το διαμέρισμα και ετοιμάζονταν να μπουν μέσα, άκουσαν μια κραυγή η οποία προερχόταν από έξω. Η κραυγή ήταν τέτοιας μορφής και έντασης που αμέσως αντιλήφθηκαν ότι το άτομο που φώναζε, βρισκόταν σε κίνδυνο. Τότε η μάρτυρας κοίταξε από το παράθυρο το οποίο βρισκόταν στο τέλος του διαδρόμου και είδε μια κοπέλα να βρίσκεται πεσμένη στο έδαφος και να στριγγλίζει και από πάνω της βρισκόταν ένας άνδρας ο οποίος την κρατούσε κάτω. Αμέσως έτρεξαν και οι τρεις προς το σημείο που είχαν δει την κοπέλα, με σκοπό να τη βοηθήσουν. Χρειάστηκαν ένα λεπτό για να φτάσουν στη σκηνή διότι έπρεπε να κατεβούν από τις σκάλες των διαμερισμάτων. Όταν έφθασε εκεί, είδε την κοπέλα να βρίσκεται κάτω από ένα δένδρο και ο άνδρας να εξακολουθεί να είναι από πάνω της. Το φόρεμα της κοπέλας ήταν τραβηγμένο προς τα πάνω, ενώ το εσώρουχο της ήταν κατεβασμένο προς τα κάτω, στο μισό ύψος των μηρών της. Το παντελόνι του άνδρα ήταν κατεβασμένο στους μηρούς του. Δεν είδε τα οπίσθια ή το πέος του, ούτε αντιλήφθηκε κατά πόσον φορούσε εσώρουχο διότι η προσοχή της ήταν στραμμένη προς την κοπέλα. Τότε η Helen (ΜΚ8), του φώναξε να την αφήσει ήσυχη και αυτός σηκώθηκε, τράβηξε το παντελόνι του προς τα πάνω και άρχισε να απομακρύνεται πεζός, με τη Helen και τη Haley (ΜΚ6) να τον ακολουθούν. Η μάρτυρας πήγε κοντά στην κοπέλα για να τη βοηθήσει, η δε κοπέλα σηκώθηκε, τράβηξε πάνω το εσώρουχο της, διόρθωσε το φόρεμα της και κατευθύνθηκε και αυτή προς την κατεύθυνση της μάρτυρος. Έπεσε όμως στο έδαφος κλαίγοντας και της είπε ότι ο άνδρας αυτός την είχε βιάσει και γρονθοκοπήσει στο πρόσωπο. Ακολούθως οι κοπέλες πήραν την Παραπονούμενη στο διαμέρισμα στα Robin's Den. Βρισκόταν σε κατάσταση σοκ, έτρεμε και έκλαιγε αλλά σε ουδεμία περίπτωση η μάρτυρας αντιλήφθηκε την Παραπονούμενη να μυρίζει αλκοόλ. Το πρόσωπο της ήταν πρησμένο και τα σημάδια ήταν πολύ χειρότερα απ' ότι φαίνονται στις φωτογραφίες 4-6 του Τεκμηρίου
- Η επόμενη φορά που η μάρτυρας συνάντησε την Παραπονούμενη ήταν στις 3/6/2011 κατά τη διαδικασία της αναγνωριστικής παράταξης, ενώ της τηλεφώνησε και μια εβδομάδα μετά το συμβάν για να τη ρωτήσει αν ήταν καλά. Η ΜΚ6, Hayley Brown, κατάγεται από την Αγγλία, ήταν 21 ετών (γεννήθηκε 12/1/1990) και επαγγέλλεται την κομμώτρια. Έφθασε στην Κύπρο για διακοπές την 1/5/2011 και σκόπευε να μείνει μέχρι το τέλος του καλοκαιριού. Το πρωί της 1/6/2011, γύρω στις 06:30, ενώ βρίσκονταν έξω από την εξώπορτα και ετοιμάζονταν να εισέλθουν στο διαμέρισμα, άκουσαν μια κραυγή η οποία προερχόταν από κάποιο σημείο έξω από τα διαμερίσματα. Κοίταξαν από το παράθυρο του διαδρόμου και η μάρτυρας είδε μια κοπέλα στο έδαφος και έναν άνδρα να βρίσκεται από πάνω της. Αν δεν στρίγγλιζε η κοπέλα, η στάση που βρίσκονταν οι δύο και οι κινήσεις του άνδρα έδιναν την εντύπωση ότι έκαναν σεξ. Η μάρτυρας τότε φώναξε «σε ακούσαμε, ερχόμαστε να σε πιάσουμε» και έτρεξαν αμέσως προς τη σκηνή. ΄Οταν έφθασαν εκεί, είδε τον άνδρα να κρατά κάτω την κοπέλα. Είδε τα οπίσθια του αλλά δεν διέκρινε αν φορούσε εσώρουχο. Ο άνδρας στάθηκε, τράβηξε προς τα πάνω το παντελόνι του και άρχισε να απομακρύνεται πεζός. Η κοπέλα τους είπε ότι ο άνδρας αυτός την είχε βιάσει και γρονθοκοπήσει στο πρόσωπο. Η μάρτυρας τον κυνήγησε με σκοπό να δει το πρόσωπο του και όταν τον έφθασε τον κτύπησε στο πρόσωπο με το παπούτσι της λέγοντας του ότι τον είδε να βιάζει την κοπέλα. Ο άνδρας άρχισε να αιμορραγεί από το στόμα και κάτι της απάντησε αλλά δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί τι ακριβώς, όμως η μάρτυρας κατάλαβε ότι επρόκειτο για ΄Αγγλο. Η μάρτυρας παρέμεινε στη σκηνή για 7 λεπτά περίπου και ακολούθως πήγε στο διαμέρισμα να δει την κοπέλα την οποία είχε οδηγήσει ήδη εκεί η ΜΚ
- Η Helen (ΜΚ8) παρέμεινε κι άλλο στη σκηνή. Στο διαμέρισμα η μάρτυρας ρώτησε την κοπέλα αν ο άνδρας την είχε βιάσει και αυτή απάντησε καταφατικά. Η ΜΚ8, Helen Barnard, κατάγεται από την Αγγλία και είναι φοιτήτρια ηλικίας 21 ετών (ημερ. γέννησης 12/5/1990). ΄Εφθασε στην Κύπρο στις αρχές Μαϊου, 2011 με σκοπό να παραμείνει καθόλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Η κραυγή που άκουσε ενώ βρισκόταν με τις φίλες της έξω από το διαμέρισμα ήταν έντονη και έδινε την εντύπωση ότι κάποιος βρισκόταν σε κίνδυνο. Οι ΜΚ5 και 6 κοίταξαν από το παράθυρο και η ΜΚ5 ανέφερε ότι βίαζαν μια κοπέλα. Τότε έτρεξαν όλες για να πάνε κοντά στην κοπέλα. ΄Οταν η μάρτυρας έφθασε εκεί είδε τον άνδρα να είναι πάνω από την κοπέλα με κατεβασμένο το τζιν και το εσώρουχο του, τα οπίσθια του να είναι εκτεθειμένα ενώ η κοπέλα στρίγγλιζε και έκλαιγε. Η μάρτυρας του φώναξε «τι τής κάνεις;» και αυτός απάντησε «δεν τής έκανα τίποτα». Ο άνδρας την κοίταζε αλλά το βλέμμα του ήταν απλανές σαν να κοίταζε στο κενό. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι την κοίταζε σαν να κοίταζε δια μέσου της (through). Ο άνδρας τότε σηκώθηκε και τράβηξε πάνω το τζιν και το εσώρουχο του και ξεκίνησε για να φύγει περπατητός. Η κοπέλα φαινόταν κτυπημένη και τους ανέφερε ότι ο άνδρας αυτός την είχε βιάσει και την είχε κτυπήσει στο πρόσωπο. Ο ΜΚ12, Scott Bartlett, κατάγεται από την Αγγλία και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 21 ετών. Αφίχθηκε στην Κύπρο στις 15/5/2011 με σκοπό να περάσει το καλοκαίρι και διέμενε στα Διαμερίσματα Ζηντίλης στην Αγία Νάπα. Την 1/6/2011, περί ώρα 06:30 επέστρεφε στο διαμέρισμα του παίρνοντας μια πάροδο η οποία βρίσκεται απέναντι από τη Μπυραρία Bedrock. Ξαφνικά άκουσε δύο κορίτσια να στριγγλίζουν και να κυνηγούν ένα άνδρα ο οποίος έτρεχε και ερχόταν από την αριστερή του πλευρά. ΄Οταν πέρασε από δίπλα του, ο μάρτυρας τον άρπαξε και τον ρώτησε τι είχε συμβεί. Την ίδια στιγμή οι δύο κοπέλες πλησίασαν και άρχισαν να τον κτυπούν και να του φωνάζουν λέγοντας ότι είχε βιάσει τη φίλη τους. ΄Εχοντας ακούσει αυτά, ο μάρτυρας αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να αφήσει τον άνδρα να φύγει γι' αυτό του ζήτησε τα στοιχεία του. Αρχικά δεν ήθελε να τα δώσει και ήθελε να μπει σε ένα ταξί και να φύγει, αλλά ο μάρτυρας του είπε ότι δεν θα τον άφηνε να φύγει εάν δεν του έδινε τα στοιχεία του. Ο άνδρας τότε, του έδειξε την άδεια οδηγού του και ανέφερε στο μάρτυρα ότι μπορούσε να δει τα στοιχεία του. Ο μάρτυρας ζήτησε από ένα ταξιτζή ένα κομμάτι χαρτί και ένα στυλό και αντέγραψε τα στοιχεία του άνδρα από την άδεια οδηγού βάζοντας τον να υπογράψει στο κάτω μέρος του χαρτιού (Τεκμήριο 13). Μετά απ' αυτό τον άφησε να φύγει και ο άνδρας μπήκε σε ένα ταξί και έφυγε. Οι δύο κοπέλες τον οδήγησαν στο διαμέρισμα όπου βρισκόταν μια κοπέλα η οποία φαινόταν να είναι το θύμα, αφού φαινόταν κτυπημένη, ήταν αναστατωμένη, σε κατάσταση σοκ και έκλαιγε. Εκεί της έδωσε το Τεκμήριο
- Την επομένη άκουσε ότι το θύμα επίθεσης μετακόμισε στα διαμερίσματα που διέμενε και ο ίδιος που είναι διαμερίσματα εργαζομένων. Κατάλαβε ότι πρόκειτο για την Παραπονούμενη, την οποία συνάντησε τυχαία και η οποία του ζήτησε να δώσει Κατάθεση στην Αστυνομία. Την ημέρα που έδινε Κατάθεση τού είχε αναφερθεί ότι πιθανόν να τον χρειάζονταν και για την αναγνωριστική παράταξη αλλά τελικά τον πληροφόρησαν ότι αυτό δεν ήταν αναγκαίο. Μαρτυρία Κατηγορουμένου Αφού κλήθηκε σε απολογία, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Κατέθεσε ότι τα τελευταία τρία χρόνια διατηρεί σοβαρή σχέση με κοπέλα με την οποία συγκατοικούν. Μάλιστα ήταν παρούσα στο Δικαστήριο σε όλες τις δικασίμους που έγιναν κατά το μήνα Νοέμβριο,
- Στο Club Aqua είχε πάει με παρέα η οποία περιλάμβανε και Αξιωματικούς του. Εκεί η Παραπονούμενη τού είχε συστηθεί με το όνομα Vicky. Ήπιαν κάποια ποτά μαζί ενώ υπολογίζει να παρέμειναν στο Club για μια περίπου ώρα, ίσως και περισσότερο. Στο διάστημα αυτό η παρέα του μαζί με την Παραπονούμενη ήταν μαζί ως μια παρέα, χόρευαν και έπιναν. Ο ίδιος είδε την Παραπονούμενη να πίνει τρία συνολικά ποτά. Όταν η Παραπονούμενη είπε ότι ήταν κουρασμένη και ήθελε να φύγει, αυτός προθυμοποιήθηκε να τη συνοδεύσει και αυτή αποδέχθηκε. Εξήλθαν του Club και άρχισαν να περπατούν προς τη μπυραρία Bedrock, αλλά η Παραπονούμενη δεν μπορούσε να βρει το δρόμο προς το διαμέρισμα, ούτε καν γνώριζε πού βρισκόταν. Αποτέλεσμα ήταν οι δύο τους να δίνουν γύρους σε μια προσπάθεια να βρουν το διαμέρισμα, αλλά δεν το έβρισκαν. Ο Κατηγορούμενος δεν ήταν σε θέση να βοηθήσει αφού ήταν η πρώτη φορά που είχε βγει έξω στην Αγία Νάπα. Η Παραπονούμενη ήταν μεθυσμένη και τη γνώμη του αυτή τη στηρίζει στο γεγονός ότι μιλούσε ασυνάρτητα και περπατούσε, όχι μεν τρικλίζοντας αλλά με τρόπο που έδειχνε μεθυσμένη. Ενώ περπατούσαν, ο Κατηγορούμενος τη στήριζε κρατώντας την. Συγκεκριμένα είχαν τα χέρια τους ο ένας γύρω από τον άλλο. Μάλιστα σε κάποια στιγμή πήρε και το χέρι του, αλλά επειδή ήταν ιδρωμένο, το άφησε. Ήθελε επίσης να πάει στην τουαλέτα και ούρησε στο δρόμο αφού πρώτα ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να σταθεί πιο κάτω για να μη βλέπει. Ο Κατηγορούμενος συμμορφώθηκε, γύρισε το βλέμμα του αλλού γι' αυτό δεν είδε κατά πόσο ούρησε. Ενώ περπατούσαν, η Παραπονούμενη ρώτησε δύο άτομα αν γνώριζαν πού ήταν τα διαμερίσματα που έμενε. Ο ένας ήταν κάποιος που κρατούσε τσάντα φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή και ο άλλος ήταν ταξιτζής. Τότε η Παραπονούμενη του ανέφερε ότι υπήρχε ένα συντόμι που οδηγούσε στο Bedrock και τον οδήγησε σε ένα σημείο που μπορούσε να δει αυτοκίνητα σταθμευμένα και την αυλή ενός σπιτιού στην οποία υπήρχαν δένδρα. Ξαφνικά και χωρίς κανένα λόγο, η Παραπονούμενη άρχισε να στριγγλίζει. Ο Κατηγορούμενος τη ρώτησε τι κάνει και αυτή τον άρπαξε από τους καρπούς αλλά ο Κατηγορούμενος κατόρθωσε να ξεγλιστρήσει από τα χέρια της ενώ αυτή στρίγγλιζε ακόμη. Εκείνη τη στιγμή έχασαν και οι δύο την ισορροπία τους και έπεσαν στο έδαφος πάνω σε χώμα. Η Παραπονούμενη έπεσε ανάσκελα και ο Κατηγορούμενος έπεσε από πάνω της μπρούμυτα. Ενώ βρίσκονταν στο έδαφος, τα πόδια της Παραπονουμένης βρίσκονταν μεταξύ των ποδιών του και αυτή προσπάθησε να τον κλωτσήσει στους όρχεις. Ο Κατηγορούμενος έβαλε την αριστερή του παλάμη πάνω στο στόμα της για να την κάνει να σταματήσει να στριγγλίζει και η Παραπονούμενη προσπάθησε να το φύγει. Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος για να αποφύγει το κτύπημα στα γεννητικά του όργανα, πίεζε με το πόδι του τα πόδια της Παραπονουμένης και κατάφερε να βγάλει το ένα της πόδι έξω από τα δικά του πόδια. Στην προσπάθεια του να το κάνει αυτό, έβαλε όλο το βάρος του σώματος του πάνω στο αριστερό του γόνατο. Επειδή η Παραπονούμενη του κρατούσε τα χέρια, στην προσπάθεια του να απελευθερωθεί τη δάγκωσε στην παρειά. Το όλο περιστατικό διήρκεσε λιγότερο από ένα λεπτό. Ο Κατηγορούμενος σηκώθηκε και άρχισε να απομακρύνεται πεζός από το ίδιο σημείο που είχαν εισέλθει στο χώρο εκείνο με την Παραπονούμενη, οπότε δέχθηκε επίθεση από δύο κοπέλες οι οποίες τον κτύπησαν στο πρόσωπο με παπούτσια τύπου φλιπ φλοπ. Συνέχισε να απομακρύνεται και όταν πλησίασε στην πάροδο, κάποιος άγνωστος του άνδρας τον άρπαξε από τη φανέλα και ετοιμάστηκε να τον κτυπήσει με τη γροθιά του. Τον ρώτησε τι είχε κάμει και ζήτησε τα στοιχεία του. Συγκεκριμένα ζήτησε την άδεια οδηγού του απαιτώντας όπως την κρατήσει, αλλά ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε και του πρότεινε να αντιγράψει τα στοιχεία του από την άδεια οδηγού όπως και έγινε. Μετά πήρε ταξί και επέστρεψε στη Δεκέλεια. Μαρτυρία ΜΥ1, 2 και 3 Η Υπεράσπιση εκτός από τον Κατηγορούμενο, κάλεσε άλλους τρεις μάρτυρες. Η μαρτυρία του ΜΥ3 έχει ήδη παρατεθεί αφού παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Ο ΜΥ1, Πιερής Πιερή, επαγγέλλεται τον ταξιτζή και γνωρίζει τον Κατηγορούμενο ως πελάτη αφού μετά το περιστατικό τον μετέφερε στο στρατώνα Alexander Barracks, στη Δεκέλεια. Το πρωί της 1/6/2011 μόλις είχε αναλάβει δουλειά και καθόταν στο ταξί του το οποίο ήταν σταθμευμένο στο χώρο στάθμευσης του Bedrock. Ο εν λόγω χώρος στάθμευσης δεν βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το Bedrock, αλλά σε απόσταση 100 περίπου μέτρων απ' αυτό. Όπως είχε σταθμευμένο το ταξί του, το Bedrock βρισκόταν στα αριστερά του, ενώ τα Διαμερίσματα Ζηντίλης στα δεξιά του περί τα 100-200 μέτρα απόσταση. Ενώ βρισκόταν εντός του ταξί, αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο να έρχεται με μια κοπέλα την οποία στήριζε. Όταν πλησίασαν στο ταξί του, η κοπέλα πήγε ακριβώς δίπλα του, ανέβασε το φόρεμα της, κατέβασε το εσώρουχο της, κάθισε και ούρησε εκεί, σε δημόσιο χώρο. Παρά το γεγονός ότι αυτό γινόταν δίπλα του ακριβώς, η κοπέλα δεν τον αντιλήφθηκε. Ο Κατηγορούμενος στεκόταν λίγο πιο κάτω στα αριστερά και την περίμενε. Μετά η κοπέλα σηκώθηκε, αγκάλιασε τον Κατηγορούμενο και αγκαλιασμένοι απομακρύνθηκαν προς την κατεύθυνση κάποιων διαμερισμάτων. Σε λίγο και ενώ στεκόταν έξω από το ταξί, άκουσε φωνές και είδε μια κοπέλα να κτυπά τον Κατηγορούμενο. Στο σημείο εκείνο υπήρχαν περί τα 6-7 άτομα, ήτοι ο Κατηγορούμενος, η κοπέλα και άλλοι πέντε. Δύο κοπέλες κρατούσαν την κοπέλα που ήταν πριν μαζί με τον Κατηγορούμενο, ενώ κάποιος κρατούσε τον Κατηγορούμενο για να μη φύγει. Η κοπέλα έκλαιγε αλλά δεν ήταν κτυπημένη. Ακολούθως έδωσε ένα κομμάτι χαρτί και ένα στυλό και ο άνδρας που κρατούσε τον Κατηγορούμενο κατέγραψε τα στοιχεία του Κατηγορουμένου, τον οποίο μετέπειτα μετέφερε με το ταξί του στη Δεκέλεια. Η ΜΥ2 Κυριακή Γεωργίου, διαμένει στην Ιπποκράτους 1, Αγία Νάπα στον πρώτο όροφο και είναι στην αυλή της που έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό. Στη μπροστινή πλευρά του κτηρίου βρίσκεται η μπυραρία Arouba η οποία ανήκει στις θυγατέρες της. Η μπυραρία αυτή βρίσκεται απέναντι από το Bedrock. Κάθε πρωί, μεταξύ 05:00-07:30, η μάρτυρας καθαρίζει την Arouba. Το πρωί της 1/6/2011, η μάρτυρας βρισκόταν έξω από την Arouba και ράντιζε με το λάστιχο όταν αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο και μια κοπέλα να περνούν από μπροστά της. Από τον τρόπο που περπατούσε η κοπέλα, φαινόταν μεθυσμένη. Μάλιστα σε κάποια στιγμή, η κοπέλα πήγε να πέσει και ο Κατηγορούμενος την αγκάλιασε για να τη συγκρατήσει. Τα άτομα πέρασαν από μπροστά της, κατευθύνθηκαν προς τα πάνω και έστριψαν στα αριστερά. Μετά από 15 λεπτά, γύρω στις 06:45 και ενώ ακόμη βρισκόταν μπροστά από την Arouba, άκουσε φωνές οι οποίες προέρχονταν από το σπίτι της και πήγε να δει τι συμβαίνει. Πέρασε από ένα πέρασμα το οποίο υπάρχει μεταξύ των κτηρίων και πήγε στην αυλή της οικίας της. Ήταν το πρώτο άτομο που έφθασε εκεί, και αντίκρισε τον Κατηγορούμενο να κρατά με το ένα του χέρι στη λεμονιά και με το άλλο να κρατά την κοπέλα και να προσπαθεί να τη σηκώσει. ΄Ηταν και οι δύο ντυμένοι. Η μάρτυρας στάθηκε στο χώρο στάθμευσης και έβλεπε την προσπάθεια του Κατηγορουμένου να τη σηκώσει αλλά επειδή αυτή ήταν μεθυσμένη, δεν μπορούσε να σταθεί και έκλαιγε. Ακολούθως έφθασαν και άλλα άτομα στη σκηνή και είδε δύο κοπέλες να κτυπούν τον Κατηγορούμενο προτού καν αυτός φύγει από τη σκηνή. Εν τω μεταξύ η κοπέλα που ήταν μαζί του έκλαιγε και δύο από τις κοπέλες που έφθασαν εκεί προσπάθησαν να τη βοηθήσουν. Η μάρτυρας πήγε κοντά στην Παραπονούμενη και διαπίστωσε ότι μύριζε αλκοόλ ενώ δεν διαπίστωσε να ήταν κτυπημένη. Τις τρεις κοπέλες που έφθασαν στη σκηνή τις είχε δει αμέσως πριν από το περιστατικό όταν είχαν περάσει από δίπλα της και πήγαν πάνω στα διαμερίσματα. Στην σκηνή είδε επίσης και το ΜΥ1 που είχε το ταξί του σταθμευμένο στο δρόμο. (Β) Η ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ Σχετική με αυτή την ενότητα είναι η μαρτυρία των ΜΚ2, 3, 11 και
- Η καταγγελία της υπόθεσης στην Αστυνομία έγινε τηλεφωνικώς από τη ΜK5 Asimina Giamas, η οποία όμως δεν μπορούσε να διευκρινίσει σε ποιον ακριβώς αστυνομικό σταθμό είχε τηλεφωνήσει. Όμως ο ΜΚ3, Λοχ. 1609 Πανίκος Δρουσιώτης, του ΤΑΕ Αμμοχώστου, ο οποίος είναι ένα από τα άτομα που έλαβαν μέρος στη διερεύνηση της υπόθεσης, πληροφορήθηκε για την καταγγελία αμέσως μετά που ανέλαβε καθήκον περίπου στις 07:00 της 1/6/
- Ακολούθως, μαζί με τον ΜΚ14, Αστ. 3060 Χρίστο Μάμα, επίσης του ΤΑΕ Αμμοχώστου και μετέπειτα ανακριτή της υπόθεσης, επισκέφθηκαν λίγο πριν τις 08:00 την ιδιωτική κλινική Napa Olympic αφού είχαν εν τω μεταξύ πληροφορηθεί ότι η Παραπονούμενη βρισκόταν εκεί. Στην εν λόγω κλινική συνάντησαν την Παραπονούμενη μαζί με τις άλλες τρεις κοπέλες (ΜΚ5, 6 και 8) και αφού τής εξήγησαν ότι πρόκειται για ιδιωτική κλινική στην οποία θα υπήρχε ανάλογη χρέωση και ότι θα μπορούσε να εξεταστεί στο νοσοκομείο δωρεάν, η Παραπονούμενη επέλεξε να μεταβεί στο κρατικό νοσοκομείο για εξέταση. Οι αστυφύλακες ζήτησαν από την Παραπονούμενη όπως, πριν τη μετάβαση στο νοσοκομείο, επισκεφθούν τη σκηνή, όπως και έγινε. Η Παραπονούμενη και οι τρεις κοπέλες με συνοδεία Γ/Αστ. μεταφέρθηκαν στη σκηνή με περιπολικό, όπου συναντήθηκαν με τους ΜΚ3 και
- Γύρω στις 08:15, έγινε εξέταση της σκηνής, όπου ο ΜΚ14 βρήκε και παρέλαβε κάτω από κορμό δένδρου ένα ζευγάρι γυαλιά μυωπίας μάρκας Diesel (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2). Ο ΜΚ3, ο οποίος είναι ειδικευμένος φωτογράφος της Αστυνομίας έλαβε αριθμό φωτογραφιών της σκηνής (ΤΕΚΗΡΙΟ 29, φωτογρ. 1-8). Τα γυαλιά ανευρέθηκαν στο σημείο που εμφαίνεται στις φωτογραφίες 7 και
- Επίσης η Παραπονούμενη παρέδωσε στο ΜΚ14 το Τεκμήριο 13 που είναι το κομμάτι χαρτί στο οποίο ο ΜΚ12 είχε αναγράψει τα στοιχεία του Κατηγορουμένου. Ακολούθως η Παραπονούμενη συνοδευόμενη από τη Γ/Αστ. 1986, πήγε στο παρακείμενο διαμέρισμα των κοπέλων. Εκεί, άλλαξε ρούχα αφού οι κοπέλες τής δάνεισαν ένα φόρεμα από τα δικά τους και στις 08:40 παρέδωσε στο ΜΚ14 το φόρεμα που φορούσε (Τεκμήριο 3). Ο ΜΚ14 είχε ζητήσει να του παραδοθεί και το εσώρουχο της (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4) αλλά επειδή η Παραπονούμενη είχε δανειστεί ρούχα, δεν παρέδωσε το εσώρουχο της. Τελικά το παρέδωσε στο ΜΚ14 γύρω στις 14:30-15:00 μετά την ιατροδικαστική εξέταση. Η Παραπονούμενη μεταφέρθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ όπου γύρω στις 09:00 συνάντησε τη ΜΚ2, Γ/Αστ. 1615 Σωτηρούλλα Χ''Δημήτρη, επίσης του ΤΑΕ. Η μάρτυρας αυτή μετέφερε την Παραπονούμενη στο Νοσοκομείο Παραλιμνίου όπου στις 09:38 εξετάστηκε αρχικά από γιατρό του Τμήματος Α' Βοηθειών και γύρω στις 10:15 από το Γυναικολόγο Α. Κλεάνθους (ΜΚ13), ο οποίος και έλαβε και δύο κολπικά επιχρίσματα. Μεταξύ των ωρών 10:50-11:55, η ΜΚ2 έλαβε Κατάθεση από την Παραπονούμενη (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 34) και μετέπειτα τη μετέφερε ξανά στο Νοσοκομείο Παραλιμνίου όπου μεταξύ των ωρών 13:00-13:30 εξετάστηκε από τον Ιατροδικαστή Σ. Σοφοκλέους (ΜΚ9), ο οποίος και έλαβε δύο δείγματα παρειακού επιχρίσματος. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης και καθ' υπόδειξη του ιατροδικαστή η ΜΚ2 λάμβανε φωτογραφίες διαφόρων σημείων του σώματος της Παραπονουμένης (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 26, η δέσμη 17 φωτογραφιών). Οι πιο πάνω ενέργειες έγιναν μετά τη λήψη της γραπτής συγκατάθεσης της Παραπονουμένης (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 19 και 20). Εν τω μεταξύ ο ΜΚ14, με βάση τα στοιχεία που υπήρχαν αναγραμμένα στο χαρτί Τεκμήριο 13 καθώς και με βάση άλλες πληροφορίες ότι ο δράστης είναι Βρετανός στρατιώτης και είχε έλθει στην Κύπρο για αθλητικό τουρνουά και θα αναχωρούσε εκείνη τη μέρα, άρχισε να προβαίνει σε ενέργειες για ανεύρεση του. Συγκεκριμένα, ανέθεσε στον Αστ. 3488 Μάριο Χρίστου του ΤΑΕ, όπως επικοινωνήσει με το ΤΑΕ των Βάσεων Δεκέλειας. Ο εν λόγω αστυφύλακας, επικοινώνησε γύρω στις 09:00 με τον Detective Constable 336 Paul Gregory (MK11), του ΤΑΕ Δεκέλειας αναφέροντας τα στοιχεία του Κατηγορουμένου και ότι υπήρχε καταγγελία που τον ενέπλεκε σε βιασμό. Ο ΜΚ11, μετά από εξετάσεις, εντόπισε τον Κατηγορούμενο στη Βάση Δεκέλειας. Η πιο πάνω διαδικασία ήταν αναγκαία επειδή οι Βρετανικές Βάσεις είναι κυρίαρχες και η Αστυνομία χρειάζεται να επιζητεί τη συνεργασία των αρχών των Βάσεων. Ο ΜΚ14 στις 10:20 εξασφάλισε από Δικαστή ένταλμα σύλληψης εναντίον του Κατηγορουμένου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 49) και γύρω στις 10:30 αυτό απεστάλη με τηλεομοιότυπο στο ΜΚ
- Επιπρόσθετα, εκδόθηκε από την Αστυνομία των Βάσεων το Έντυπο για κράτηση του εν λόγω ατόμου και παράδοση του στις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 44). Στις 11:05, ο ΜΚ11 στη Βάση Δεκέλειας, πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο για την ύπαρξη του εντάλματος σύλληψης εναντίον του και ότι ήταν υπό κράτηση με σκοπό να παραδοθεί στην Κυπριακή Αστυνομία. Ο Κατηγορούμενος ήταν συνεργάσιμος, τού τοποθετήθηκαν χειροπέδες, τού έγινε έρευνα και αυτός παρέδωσε στο μάρτυρα μια τσάντα με όλα τα προσωπικά αντικείμενα που είχε μαζί του. Στις 11:35 μεταφέρθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Ξυλοφάγου και στις 12:10 παραδόθηκε από το ΜΚ11 στο ΜΚ14 και έγινε η εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης. Κατά τη διαδικασία αυτή, παραδόθηκαν τα ακόλουθα αντικείμενα από τον Κατηγορούμενο: (α) παντελόνι βερμούδα χρώματος χακί (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5), (β) κοντομάνικη φανέλα με άσπρες και ροζ ρίγες (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6), (γ) ζεύγος παντόφλες χρώματος καφέ με τη σημαία της Βραζιλίας (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 7 και 8). Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος υπέγραψε το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 50 που είναι το έντυπο που φέρει τίτλο «Communication of rights of detained persons». Στις 13:40, στα γραφεία του ΤΑΕ, ο ΜΚ14 υπέδειξε στον Κατηγορούμενο τα γυαλιά (Τεκμήριο 2) που είχε εντοπίσει στη σκηνή και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «these are mine, may I have them because I can´t see». Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι τα είχε χάσει στην Αγία Νάπα σε άγνωστο του τόπο. Ακολούθως λήφθηκαν από τον Κατηγορούμενο με τη συγκατάθεση του (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 17) τα δακτυλικά του αποτυπώματα και δύο δείγματα παρειακού επιχρίσματος. Επίσης κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18), εξετάστηκε από τον Ιατροδικαστή Σ. Σοφοκλέους, ενώ κατά τη διάρκεια της ιατροδικαστικής εξέτασης ο ΜΚ3 λάμβανε φωτογραφίες (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 29, φωτογρ. 9-21). Την επομένη, 2/6/2011 ο Κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στο Δικαστήριο για έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης. Αρχικά ο Κατηγορούμενος ακολουθώντας τη συμβουλή αξιωματικού του δεν προέβη σε οποιαδήποτε δήλωση μέχρι να συμβουλευθεί δικηγόρο. Στις 3/6/2011 όμως, εξέφρασε προθυμία να δώσει κατάθεση και να αναφέρει τη δική του εκδοχή, έτσι μεταξύ των ωρών 11:45-13:30 έδωσε στο ΜΚ3 την Κατάθεση, ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Όλα τα πιο πάνω γεγονότα παρέμειναν αδιαμφισβήτητα και καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο η ορθή διακίνηση των Τεκμηρίων 2-
- (Γ) ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ Δόθηκε πολλή μαρτυρία για το θέμα αυτό από τους ΜΚ1, 3-6, 8, 10 και 14, παρόλον ότι τα πλείστα γεγονότα που περιβάλλουν την εν λόγω ενότητα, δεν έχουν αμφισβητηθεί. Η Υπεράσπιση όμως ανέφερε στο Δικαστήριο, ότι θα προέβαλλε επιχειρηματολογία επί κάποιων θεμάτων, πράγμα που έπραξε κατά την τελική της αγόρευση. Παρατίθενται πιο κάτω τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα όπως τα περιέγραψαν οι μάρτυρες στο Δικαστήριο, η δε αντίκρυση του Δικαστηρίου στα επιχειρήματα της Υπεράσπισης θα αναλυθεί πιο κάτω. Στις 3/6/2011, μεταξύ των ωρών 16:50-17:30, στον αυτοκινητολιμένα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αμμοχώστου, διεξήχθη διαδικασία αναγνωριστικής παράταξης. Παρόντες ήταν μεταξύ άλλων ο Λοχ. Δρουσιώτης (ΜΚ3), ο οποίος είχε την ευθύνη της αναγνωριστικής παράταξης ο οποίος όμως όρισε ως υπεύθυνο της τον Α/Αστ. 2633 Δημήτρη Λάντο (ΜΚ10). Παρών ήταν επίσης ο ειδικευμένος φωτογράφος Α/Αστ. 1860 Στηβ Θεοδούλου (ΜΚ1), ο οποίος είχε επιφορτισθεί με το καθήκον της λήψης φωτογραφιών. Με βάση την ισχύουσα πρακτική, είχε ζητηθεί από προηγουμένως από τις αρχές των Βρετανικών Βάσεων όπως προσκομίσουν οκτώ στρατιώτες των οποίων η περιγραφή να είναι παρόμοια με αυτή του Κατηγορουμένου. Ως εκ τούτου κατέφθασαν επιτόπου με μικρό λεωφορείο 10-12 άτομα μαζί με το διμοιρίτη τους και από αυτά επιλέγησαν τα οκτώ, τα οποία στήθηκαν σε παράταξη. Εν τω μεταξύ ο Κατηγορούμενος, αφού τού επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, από τον υπεύθυνο της παράταξης ΜΚ10, συγκατατέθηκε τόσο στην όλη διαδικασία που ακολουθείτο, όσο και στη δική του συμμετοχή στην αναγνωριστική παράταξη. Παρών εκπροσωπώντας τον ήταν ο δικηγόρος κ. Θεόφιλος Γιούπας καθώς και εκπρόσωπος των Βρετανικών Βάσεων. Στη συνέχεια κλήθηκε να επιλέξει οποιαδήποτε θέση επιθυμεί στην παράταξη και αυτός επέλεξε τη θέση μεταξύ του δεύτερου και τρίτου προσώπου. Ενημερώθηκε ότι είχε το δικαίωμα να αλλάζει θέση μετά την επιθεώρηση από κάθε μάρτυρα, αλλά επέλεξε να μην το πράξει. Κατά τη διάρκεια της παράταξης κλήθηκαν για αναγνώριση τέσσερα πρόσωπα ήτοι οι ΜΚ4, 5, 6 και 8, τα οποία ενημερώθηκαν ότι θα έβλεπαν μια ομάδα προσώπων στην οποία μπορεί να συμπεριλαμβανόταν ο Κατηγορούμενος αλλά μπορεί και όχι. Στη δέσμη 13 φωτογραφιών που έλαβε ο ΜΚ1 Θεοδούλου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 22) εμφαίνονται στις φωτογραφίες 1-3 τα άτομα που έλαβαν μέρος στην αναγνωριστική παράταξη πριν να παραταχθεί μεταξύ τους ο Κατηγορούμενος. Στις φωτογραφίες 4 και 5 εμφαίνεται η θέση που επέλεξε ο Κατηγορούμενος. Στις φωτογραφίες 6 και 7 εμφαίνεται η ΜΚ8 Helen Barnard να υποδεικνύει τον Κατηγορούμενο, η οποία και προς το σκοπό αυτό έδωσε την ίδια μέρα Κατάθεση, ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Στις φωτογραφίες 8 και 9 εμφαίνεται η ΜΚ6 Haley Brown να υποδεικνύει τον Κατηγορούμενο, δίδοντας προς το σκοπόν αυτόν την Κατάθεση, ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Στις φωτογραφίες 10 και 11 εμφαίνεται η ΜΚ5 Asimina Giamas να υποδεικνύει άτομο που στέκεται ακριβώς δίπλα από τον Κατηγορούμενο και έδωσε την Κατάθεση, ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Στις φωτογραφίες 12 και 13 εμφαίνεται η Παραπονούμενη, ΜΚ4, συνοδευόμενη από άτομο της Βρετανικής Υπάτης Αρμοστείας και στην παρουσία του ΜΚ10 να υποδεικνύει άλλο άτομο από τον Κατηγορούμενο και συγκεκριμένα το ίδιο άτομο που είχε υποδείξει η ΜΚ
- Σχετική είναι η Κατάθεση της, ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Κατά την κατάθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου, η μάρτυρας ανέφερε ότι εκείνη τη στιγμή ήταν ακόμη σε σοκ, η δε κατάσταση της χειροτέρεψε όταν αντιλήφθηκε ότι εκεί θα έπρεπε να αντικρύσει τον Κατηγορούμενο από τόση κοντινή απόσταση. Τότε ξέσπασε σε κλάματα και έπεσε στο έδαφος κλαίγοντας με λυγμούς. Μετά τη λήξη της παράταξης ο υπεύθυνος της, ΜΚ10 συνέταξε το Έντυπο Αστ. 84 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 42) το οποίο ο Κατηγορούμενος υπέγραψε δηλώνοντας ικανοποιημένος. (Δ) ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Σχετικές με την ενότητα αυτή είναι οι καταθέσεις των ΜΚ9, Δρα Σοφοκλή Σοφοκλέους, Ιατροδικαστή, ΜΚ13, Δρα Ανδρέα Κλεάνθους, Γυναικολόγου, ΜΚ15, Δρα Λούη Χ''Θωμά, Ψυχολόγου και ΜΚ8, Δρα Μάριου Καριόλου, Γενετιστή. Ο ΜΚ9, Δρ. Σοφοκλής Σοφοκλέους, είναι Ιατροδικαστής. ΄Εχει εξετάσει πολλές κοπέλες που έχουν καταγγείλει βιασμό τους γι' αυτό και διαθέτει μεγάλη πείρα στον τομέα αυτό. Την 1/6/2011, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης τους εξέτασε τόσο την Παραπονούμενη, όσο και τον Κατηγορούμενο, προς το σκοπό δε αυτόν συνέταξε τις Ιατροδικαστικές Εκθέσεις (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 39 και 40). Εξέταση Παραπονουμένης: Ο μάρτυρας δεν εξέτασε την παραπονούμενη γυναικολογικά αφού είχε ήδη εξεταστεί από Γυναικολόγο. ΄Ελαβε όμως από την Παραπονούμενη τρία παρειακά επιχρίσματα. Τα ευρήματα του και η ανάλυση που έδωσε για το καθένα είναι τα ακόλουθα:
- Θλαστική εκχύμωση 3Χ3 εκ. στη δεξιά παρειακή χώρα: Απεικονίζεται στη φωτογραφία 4 του Τεκμηρίου 26 που είναι η δέσμη των 17 φωτογραφιών της Παραπονουμένης που λήφθηκαν από τη ΜΚ2 κατά τη διάρκεια της ιατροδικαστικής εξέτασης. Η εκχύμωση αυτή μπορεί να προκλήθηκε από γροθιά ή οτιδήποτε άλλο όργανο έχει πλατιά επιφάνεια. Εάν προκλήθηκε από γροθιά, δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει και ανάλογο εντύπωμα στη γροθιά του δράστη. Εν πάση περιπτώσει, ο Κατηγορούμενος δεν είχε τέτοιο εντύπωμα στη γροθιά του.
- Θλαστική εκχύμωση 1Χ1 εκ. στη δεξιά κογχική χώρα: Απεικονίζεται στη φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου
- Θλαστική εκχύμωση 2,5Χ2 εκ. στη δεξιά γενειακή χώρα: Απεικονίζεται στις φωτογραφίες 6-8 του Τεκμηρίου
- Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να έχει προκληθεί από δάγκωμα τύπου πιπιλίσματος, αφού στην εκχύμωση, υπάρχει κάποιο κενό, το οποίο συνάδει με το κενό που υπάρχει μεταξύ των δοντιών όταν κάποιος δαγκώνει κάτι. Η γνώμη του είναι ότι μάλλον πρόκειται για δάγκωμα αφού υπάρχουν και εντυπώματα οδόντων.
- Θλαστική εκχύμωση 1Χ1 εκ. στη δεξιά γενειακή χώρα: Απεικονίζεται στις φωτογραφίες 6-8 του Τεκμηρίου 26 και βρίσκεται ακριβώς κάτω από τα χείλη.
- Εντυπώματα δακτύλων στην έσω επιφάνεια μέσου και κάτω τριτημορίου δεξιού μηρού: Απεικονίζονται στις φωτογραφίες 16 και 17 του Τεκμηρίου
- Τα εντυπώματα δακτύλων δεικνύουν ότι κάποιο άτομο προσπάθησε, είτε να ανοίξει τα πόδια της Παραπονουμένης, είτε τα κρατούσε ανοιχτά. Αυτές οι ενέργειες έγιναν ασκώντας δύναμη, ενώ υπήρχε αντίσταση σ' αυτές. Οι αντιδράσεις αυτές και η ένταση με την οποία έγιναν οι ενέργειες ήταν τόση μεγάλη ώστε να αφήσουν στα πόδια της Παραπονουμένης αυτά τα εντυπώματα δακτύλων. Σε ερωτήσεις για το πότε ακριβώς είχαν γίνει αυτά τα εντυπώματα δακτύλων, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτά ήταν πρόσφατα σε χρόνο λιγότερο των 48 ωρών πριν από την εξέταση του, πιθανόν και λιγότερο των 24 ωρών.
- Εκδορές συνολικής διάστασης 20Χ23 εκ. στη ραχιαία επιφάνεια κορμού: Απεικονίζονται στις φωτογραφίες 10-13 του Τεκμηρίου
- Τέτοιες εκδορές δεν δημιουργούνται από τριβή με κρεβάτι αλλά από τριβή με χόρτα και ανώμαλο έδαφος.
- Χώματα σε διάφορα σημεία των ποδιών. Ο μάρτυρας απέκλεισε το ενδεχόμενο οι θλαστικές εκχυμώσεις στο πρόσωπο (ευρήματα 1-4, πιο πάνω) να είχαν προκληθεί από ανοικτή παλάμη η οποία τοποθετήθηκε με δύναμη στο στόμα της Παραπονουμένης για να την κάνει να σιωπήσει. Κατανάλωση αλκοόλ από πλευράς Παραπονουμένης: Ο μάρτυρας ερωτήθηκε τόσο κατά την κύρια εξέταση του αλλά πολύ περισσότερο κατά την αντεξέταση του για την κατάσταση της Παραπονουμένης κατά την ώρα που την εξέταζε και πιο συγκεκριμένα κατά πόσον μύριζε αλκοόλ ή ήταν μεθυσμένη. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι η πρακτική που ακολουθείται είναι ότι, σε περιπτώσεις που αντιλαμβάνεται ότι μια παραπονούμενη μυρίζει αλκοόλ, αυτό να καταγράφεται στην Έκθεση του. Εφόσον, ανέφερε, κάτι τέτοιο δεν αναγράφεται στο Τεκμήριο 39, αυτό σημαίνει ότι δεν σχημάτισε τέτοια εντύπωση. Επιπρόσθετα, ήταν σαφής ότι, εάν η Παραπονούμενη ήταν μεθυσμένη κατά τη στιγμή της εξέτασης, θα το είχε αντιληφθεί. Αναγνώρισε όμως το γεγονός ότι η μυρωδιά του αλκοόλ αδυνατίζει με την πάροδο του χρόνου. Είναι πιο έντονη τις πρώτες 3-4 ώρες και πιο αδύνατη μετά την πάροδο 12 ωρών. Αναγνώρισε επίσης ότι ασφαλής διάγνωση για την κατανάλωση αλκοόλ γίνεται με αναλύσεις ούρων ή αίματος. Η αντεξέταση του επεκτάθηκε και σε θέματα εξέτασης του κόλπου γυναικών που καταγγέλουν βιασμό τους παρόλον ότι ο ίδιος δεν είχε εξετάσει την Παραπονούμενη γυναικολογικά. Ανάφερε ότι υπάρχουν περιπτώσεις βιασμού που το θύμα δεν φέρει τραύμα στον κόλπο, ούτε καν γενετικό υλικό του δράστη εάν συντρέχουν κάποιες προϋποθέσεις όπως για παράδειγμα η στιγμιαία επαφή ή χρήση προφυλακτικού. Παράπονα δε για ύπαρξη πόνου στον κόλπο δεν σημαίνουν κατ' ανάγκη και την πρόκληση τραυματισμού αφού ο πόνος, όπως τον αισθάνεται ο καθένας, είναι θέμα υποκειμενικό. Ανάφερε χαρακτηριστικά ότι πόνος και κακώσεις είναι διαφορετικά πράγματα. Τέλος, αναφορικά με την εξέταση του Κατηγορουμένου, η Ιατροδικαστική Εξέταση (Τεκμήριο 40) αναφέρει τα ακόλουθα ευρήματα:
- Δύο μικροεκδορές στο αριστερό άνω χείλος.
- Δύο με τρεις μικροεκδορές στην πρόσθια χώρα του αριστερού γονάτου. Ο ΜΚ13, Δρ. Ανδρέας Κλεάνθους είναι Ειδικός Γυναικολόγος, Χειρουργός-Μαιευτήρας και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο Υπεύθυνος της Γυναικολογικής-Μαιευτικής Κλινικής του Νοσοκομείου Αμμοχώστου. Την 1/6/2011, γύρω στις 10:15 εξέτασε την Παραπονούμενη η οποία είχε παραπεμφθεί στον ίδιο από το Τμήμα Α' Βοηθειών του Νοσοκομείου. Κατά την αρχική εξέταση που είχε γίνει στις 09:38 από γιατρό του Τμήματος, είχαν διαπιστωθεί κακώσεις και εκδορές πανομοιότυπες με αυτές που ανέλυσε στο Δικαστήριο ο ΜΚ9, Ιατροδικαστής Σ. Σοφοκλέους. Ο ίδιος ο μάρτυρας, κατά τη γυναικολογική εξέταση διαπίστωσε τα ακόλουθα: (α) παλαιά ρήξη παρθενικού υμένα, (β) ουδεμία κάκωση ή ερύθημα στην περιοχή του αιδοίου. Εφόσον δεν διαπιστώθηκαν κακώσεις, δεν χρειάστηκε να δοθεί στην Παραπονούμενη οποιαδήποτε είδους φαρμακευτική αγωγή. Επίσης, επειδή από την εξέταση δεν μπορούσε να διαπιστωθεί κατά πόσον η Παραπονούμενη είχε πρόσφατα σεξουαλική επαφή, κρίθηκε αναγκαίο να ληφθούν υγρά από τον κόλπο για να διαπιστωθεί η ύπαρξη σπέρματος. Η εξέταση της Παραπονουμένης έγινε με όργανο speculum με το οποίο γίνεται διάνοιξη του κόλπου για να γίνουν οι ανάλογες διαπιστώσεις οι οποίες γίνονται με γυμνό μάτι με τη βοήθεια φωτισμού. Υπάρχει άλλο όργανο, το κολποσκόπιο, το οποίο δίδει πιο ακριβείς ενδείξεις χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η χρήση του βοηθά στη διαπίστωση όλων των περιπτώσεων βιασμού. Κολποσκόπιο όμως, υπάρχει μόνο στο Μακάρειο Νοσοκομείο. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, η Παραπονούμενη δεν μιλούσε, ούτε παραπονέθηκε για πόνο στον κόλπο της. Ήταν φοβισμένη για το τι τής είχε συμβεί και έτρεμε, ήταν όμως συνεργάσιμη. Ο μάρτυρας ήταν κατηγορηματικός ότι η Παραπονούμενη δεν ήταν μεθυσμένη. Στεκόταν σταθερά και δεν μύριζε αλκοόλ, αν δε διαπίστωνε ότι ήταν μεθυσμένη, θα το κατέγραφε στα ευρήματα του. Σε σχετικές ερωτήσεις ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι η διάρκεια της σεξουαλικής επαφής διαδραματίζει ρόλο στην ύπαρξη ή όχι κακώσεων στην περιοχή του κόλπου. Αν όμως η συνουσία είναι σύντομη, όπως για παράδειγμα διάρκειας ενός λεπτού, δεν προκαλείται ερεθισμός. Ο ΜΚ15, Δρ. Λούης Χ''Θωμά, είναι Κλινικός Ψυχολόγος στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου Υγείας και είναι αποσπασμένος στην Ψυχιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Ασκεί το επάγγελμα για περίοδο 7 ετών και είναι κάτοχος πτυχίου Ψυχολογίας, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Κλινική Ψυχολογία και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη Δικανική Ψυχολογία. Ο μάρτυρας ουδέποτε συνάντησε ή εξέτασε την Παραπονούμενη-ΜΚ4, η δε μαρτυρία του αναφερόταν σε γενική συμπτωματολογία που εμφανίζεται στις περιπτώσεις για τις οποίες ρωτήθηκε. Σύμφωνα με το μάρτυρα, μια μετατραυματική διαταραχή αναπτύσσεται συνήθως σε άτομα που έχουν εκτεθεί σε ένα ακραίο τραυματικό γεγονός, ιδιαίτερα απειλητικού ή καταστροφικού χαρακτήρα που θα ήταν τραυματικό για κάθε άτομο. Το άτομο με μετατραυματική διαταραχή, βίωσε ή ήταν μάρτυρας ή βρέθηκε αντιμέτωπο με ένα γεγονός στο οποίο υπήρξε πραγματικός η επαπειλούμενος θάνατος ή σοβαρός τραυματισμός ή απειλή της σωματικής ακεραιότητας του εαυτού του ή των άλλων. Κατά τη διάρκεια του τραυματικού γεγονότος, η αντίδραση του ατόμου θα πρέπει να περιλαμβάνει έντονο φόβο, αισθήματα αβοήθητου, ανημποριάς ή τρόμου. Τα τυπικά συμπτώματα της τραυματικής διαταραχής περιλαμβάνουν τρία γενικά χαρακτηριστικά παθολογικής αντίδρασης στο τραύμα: (α) Η πρώτη κατηγορία, αφορά σε επαναβίωση του γεγονότος μέσα από όνειρα, παρεμβολές διαφόρων σκηνών στη σκέψη ή αναμνήσεων του συμβάντος ή επεισόδια flash backs που ταράσσουν το άτομο. (β) Η δεύτερη κατηγορία, αφορά στην επίμονη τάση αποφυγής των ερεθισμάτων που θυμίζουν το τραυματικό συμβάν, καθώς και την άμβλυνση της συναισθηματικής απάντησης στα ερεθίσματα αυτά. (γ) Η τρίτη κατηγορία, αφορά σε συμπτώματα αυξημένης διέγερσης του αυτόνομου νευρικού συστήματος τα οποία θα μπορούσαν για παράδειγμα να ήταν δυσκολία στη συγκέντρωση, δυσκολία στην εκτέλεση ή στη διατήρηση του ύπνου, ευαιρεσθητότητα ή εκρήξεις θυμού, υπερβολική απάντηση στο ξάφνιασμα και άλλα πιθανά συμπτώματα που μπορεί να συνδέονται με το αυτόνομο νευρικό σύστημα. Στην εμφάνιση ή όχι των πιο πάνω συμπτωμάτων καθώς και στην έκταση τους διαδραματίζει ρόλο και ο χαρακτήρας του θύματος. Κάθε άτομο αντιδρά διαφορετικά σε τραυματικά γεγονότα. Το τραυματικό γεγονός μπορεί να περιλαμβάνει και βιασμό και είναι δυνατό ένα θύμα βιασμού να θυμάται κάποια γεγονότα πολύ καθαρά, ενώ άλλα να μην τα θυμάται. Η διαδικασία αυτή γίνεται υποσυνείδητα και το άτομο δεν ελέγχει ποιο κομμάτι του τραυματικού γεγονότος διαγράφει από τη μνήμη του. Η δε σημασία των γεγονότων, μέσα στην εμπειρία, δεν καθορίζει, σε καμία περίπτωση, ποιο κομμάτι θα αποσβεστεί από τη μνήμη. Τα flash backs στα οποία αναφέρεται τα περιέγραψε ως ταχείες αναμνηστικές ανακλήσεις. Η λέξη flash είναι από ορολογία που χρησιμοποιείται στις φωτογραφικές μηχανές διότι οι ανακλήσεις αυτές είναι τόσο ταχείες που περιλαμβάνουν μέσα εικόνες, όπως αυτές έχουν αποθηκευτεί στη μνήμη, και έχουν την τάση ουσιαστικά να δημιουργούν αναστάτωση. Παρουσιάζονται απροειδοποίητα και πολλές φορές απρόκλητα, αλλά το υλικό που ανακαλείται διατηρεί την αυθεντικότητα του. Κατά την αντεξέταση ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι η κατανάλωση αλκοόλ έχει την τάση να χαλαρώνει τα άτομα παρά να διεγείρει το νευρικό τους σύστημα. Ούτε τέτοια χρήση από μόνη της διευκολύνει την απώλεια μνήμης, παρόλο ότι, υπό ορισμένες συνθήκες, μπορεί να δημιουργήσει απώλεια μνήμης. Στις συνθήκες αυτές περιλαμβάνεται η ταχύτητα με την οποία καταναλώνεται το αλκοόλ, αν το άτομο είναι γυναίκα, αν είναι λεπτής σωματικής διάπλασης, αν είναι άυπνη, κουρασμένη ή νηστική. Ο ΜΚ8, Δρ. Μάριος Καριόλου, εργάζεται στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και διευθύνει το Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής το οποίο ασχολείται και με εξετάσεις στο επίπεδο του γενετικού υλικού. Τα προσόντα του περιγράφονται στο Συνοπτικό Βιογραφικό Σημείωμα (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 37) το περιεχόμενο του οποίου έγινε παραδεκτό από πλευράς Υπεράσπισης. Για την παρούσα υπόθεση ετοίμασε την ΄Εκθεση Πραγματογνωμοσύνης ημερ. 27/7/2011 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 38), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Με την παραλαβή κάποιων αντικειμένων, έγινε προσπάθεια να απομονωθεί γενετικό υλικό (DNA) και να μελετηθεί με μοριακές μεθόδους. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας παρέλαβε, εκτός από τα κολπικά και παρειακά επιχρίσματα της Παραπονουμένης και τα παρειακά του Κατηγορουμένου. Επιπρόσθετα παρέλαβε και τα ακόλουθα Τεκμήρια: (α) το ζευγάρι γυαλιών μυωπίας του Κατηγορουμένου (Τεκμήριο 2), (β) το φόρεμα της Παραπονουμένης (Τεκμήριο 3), (γ) το εσώρουχο της Παραπονουμένης (Τεκμήριο 4), (δ) Το παντελόνι βερμούδα χρώματος χακί του Κατηγορουμένου (Τεκμήριο 5), (ε) την κοντομάνικη φανέλα με άσπρες και κόκκινες ρίγες του Κατηγορουμένου (Τεκμήριο 6), (στ) το ζεύγος παντόφλες χρώματος καφέ του Κατηγορουμένου (Τεκμήριο 7 και 8). Τονίζεται ότι τα ευρήματα και συμπεράσματα του μάρτυρα έγιναν αποδεκτά και από τις δύο πλευρές, απλώς με τις ερωτήσεις που τού υπέβαλαν ζητήθηκαν κάποιες διευκρινίσεις. Για τον λόγο αυτό θα περιοριστούμε στην παράθεση των βασικών συμπερασμάτων του, τα οποία είναι τα ακόλουθα: (α) δεν βρέθηκαν σπερματικές ουσίες ούτε στο φόρεμα, ούτε στο εσώρουχο αλλά ούτε και στα κολπικά επιχρίσματα της Παραπονουμένης, (β) δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό του Κατηγορουμένου στα κολπικά επιχρίσματα της Παραπονουμένης, (γ) εντοπίστηκε γενετικό υλικό του Κατηγορουμένου, τόσο στη μπροστινή, όσο και στην πισινή πλευρά του φορέματος της Παραπονουμένης (Τεκμήριο 3), (δ) εντοπίστηκε αίμα στα κολπικά επιχρίσματα της Παραπονουμένης, το οποίο μπορεί να αποδοθεί είτε στην έμμηνο ρήση, είτε σε τραυματισμό του κόλπου. Η ανεύρεση γενετικού υλικού καθώς και σπερματικών κυττάρων του δράστη επηρεάζονται αρνητικά σε περιπτώσεις βιασμού που δεν υπάρχει εκσπερμάτωση, η συνουσία ήταν μικρής διάρκειας, το θύμα είχε ουρήσει πριν τη λήψη των ενδοκολπικών επιχρισμάτων τα οποία λήφθηκαν τέσσερεις περίπου ώρες από τη στιγμή του βιασμού. Μάλιστα, οι οδηγίες που δίδονται σε αστυνομικούς σταθμούς, είναι τα θύματα βιασμού να αποφεύγουν να ουρούν ή να αφοδεύουν. Σε περίπτωση που ένα θύμα πρέπει να ουρήσει, θα πρέπει να του παραχωρείται ειδικό δοχείο για φύλαξη των ούρων. Παρόλα αυτά, δεν αποκλείεται η ανεύρεση γενετικού υλικού του δράστη έστω και εάν το θύμα έχει εν τω μεταξύ ουρήσει. Λόγω του ότι είχε εντοπιστεί γενετικό υλικό της Παραπονουμένης σε ρούχα που φορούσε ο Κατηγορούμενος, ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι δεν αποκλείει αυτό το γενετικό υλικό να έχει εναποτεθεί με αγκάλιασμα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Αξιολόγηση Μαρτυρίας ΜΚ4-Παραπονουμένης Προχωρούμε τώρα στο ουσιώδες κεφάλαιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων που κατέθεσαν και για τις δύο πλευρές, αρχίζοντας με την Παραπονούμενη-ΜΚ4, Victoria Houchin. Έχουμε εξετάσει με λεπτομέρεια και διερευνητική διάθεση την εκδοχή της ενόψει και της αμφισβήτησης της αξιοπιστίας της αλλά και του ισχυρισμού της ότι αδυνατεί να θυμηθεί και/ή να περιγράψει κάποια γεγονότα. ΄Ολα αυτά, με δεδομένη τη δική της παραδοχή ότι κάποια γεγονότα τα θυμάται καλά, κάποια όχι και τόσο καλά και κάποια καθόλου αφού έχει υποστεί αυτό το οποίο περιγράφεται ως blackout. Η Υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι η κατάθεση της στο Δικαστήριο παρουσιάζει αντιφάσεις, ανακολουθίες και διαφορές με άλλους μάρτυρες, κάτι που την καθιστά αναξιόπιστη. Η γενική παρατήρηση που έχουμε να κάνουμε είναι ότι η Παραπονούμενη μάς έκανε εξαιρετική εντύπωση. Κατά την πολύωρη αντεξέταση της η οποία επεκτάθηκε με κάθε λεπτομέρεια σε όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν το επίδικο περιστατικό και άλλα πέραν αυτού, απαντούσε άμεσα, με ευθύτητα και με ειλικρίνεια. Η ειλικρίνεια και αξιοπιστία της αποδεικνύονται από τις απαντήσεις που έδωσε χωρίς κανένα δισταγμό για τα γεγονότα που δήλωσε η ίδια ότι θυμόταν. Αναφέρουμε κάποια παραδείγματα: (α) Η παραδοχή της ότι στο Club Aqua είχε καταναλώσει τρία ποτά, όσα δηλαδή την είδε και ο Κατηγορούμενος να καταναλώνει. Με την ίδια σιγουριά είπε ότι όλα τα ποτά ήταν βότκα με πορτοκάλι αρνούμενη ότι ένα απ' αυτά ήταν gin με tonic. Το ότι δεν θυμάται ποιος πλήρωσε ή κέρασε τα ποτά δεν είναι σημαντικό, ούτε πλήττει την αξιοπιστία της ενόψει και της παραδοχής της ότι όντως κάποια ποτά τα κέρασαν οι στρατιώτες. (β) Σε προέκταση των πιο πάνω, η παραδοχή της ότι η πιο πάνω ποσότητα αλκοόλ είχε κάποια επίδραση σ' αυτήν. Ανέφερε μεν κατηγορηματικά ότι δεν ήταν μεθυσμένη, αλλά παραδέχτηκε ότι δεν ήταν νηφάλια (sober). Και η απάντηση της αυτή δόθηκε ενώ ήταν σε γνώση της η προσπάθεια της Υπεράσπισης να της καταλογίσει μέθη. (γ) Σε υποβολή ότι ήταν λόγω της μέθης που δεν μπορούσε να βρει το διαμέρισμα της, αρνήθηκε ότι ήταν αυτός ο λόγος. Παραδέχθηκε ότι δεν θυμόταν πού είναι το διαμέρισμα της αλλά το απέδωσε στο γεγονός ότι ήταν η πρώτη της νύχτα και δεν θυμόταν καλά τη διαδρομή. (δ) Ο τρόπος που απαντούσε σε ερωτήσεις για την προγενέστερη σεξουαλική της ζωή και σχέσεις δεικνύει απόλυτη ειλικρίνεια. Ρωτήθηκε σχετικά, σε κόσμια οφείλουμε να πούμε πλαίσια, από πλευράς Υπεράσπισης. Απάντησε χωρίς κανένα δισταγμό ότι η προηγούμενη της σχέση ήταν ένα μήνα πριν από το περιστατικό και η σχέση αυτή ήταν ελεύθερη χωρίς αποκλειστικότητα. Τόσο αυτή όσο και ο σύντροφος της ήταν ελεύθεροι να έχουν σχέσεις και με άλλα άτομα. Η απάντηση της δόθηκε παρά το γεγονός ότι ήταν δυνατό να μεταδοθεί η εικόνα κοπέλας χαλαρών ηθών. (ε) Η παραδοχή της ότι διατηρεί επαφή τόσο με τις ΜΚ5, 6 και 8 όσο και με το ΜΚ
- Το επίδικο περιστατικό στάθηκε η αφορμή για τη γνωριμία τους, αλλά έκτοτε διατηρεί κάποια επαφή με το ΜΚ12 και πιο πρόσφατα, με αφορμή τη δίκη άρχισε μέσω facebook και επαφή με τις τρεις κοπέλες. (στ) Η ειλικρίνεια που επέδειξε απαντώντας στις ερωτήσεις ότι αποδέχθηκε να τη συνοδεύσει στο διαμέρισμα της κάποιος άγνωστος τον οποίο είχε γνωρίσει λίγη ώρα προηγουμένως. Όπως και η μετέπειτα απάντηση της, που πιθανό να υποδηλώνει και κάποια αφέλεια ότι, παρόλα αυτά ένιωθε ασφαλής, πιο ασφαλής από το να επιστρέψει μόνη της. Το blackout: Η Παραπονούμενη ανέφερε ότι αμέσως μετά το περιστατικό παρουσίασε συμπτώματα blackout, δηλαδή αδυναμία να θυμάται κάποια γεγονότα. Το blackout αυτό επεκτείνεται σε γεγονότα πριν, κατά τη διάρκεια του περιστατικού, όσο και μετά από αυτό. Συγκεκριμένα, δήλωσε αδυναμία να θυμηθεί λεπτομέρειες των γεγονότων που ακολούθησαν την αναχώρηση της ιδίας και του Κατηγορουμένου από το Club. Για παράδειγμα, δεν θυμόταν την ακριβή διαδρομή που ακολούθησαν με τον Κατηγορούμενο, αν μιλούσαν μεταξύ τους, αλλά ούτε και κάποια από τα χαρακτηριστικά του, παρόλο ότι περπατούσαν δίπλα δίπλα σε φως της ημέρας. Επιπρόσθετα δήλωσε αδυναμία να θυμηθεί γεγονότα από τη στιγμή του βιασμού μέχρι που βρέθηκε στο διαμέρισμα των κοπέλων. Προτού επεκταθούμε άλλο στα γεγονότα για τα οποία ανέφερε ότι έχει blackout, πρέπει να αναφέρουμε ότι θεωρούμε τη θέση της ότι υπέστη blackout ως ειλικρινή. Η Υπεράσπιση προσπάθησε με την αντεξέταση να αμφισβητήσει την ειλικρίνεια της στο θέμα αυτό αφού, όπως ισχυρίστηκε, κάποια από τα γεγονότα για τα οποία δήλωσε αδυναμία να θυμηθεί, ίσως έπλητταν την αξιοπιστία της. Επιπρόσθετα, μετέδιδαν στο Δικαστήριο άλλη εικόνα απ' αυτήν που η ίδια προσπαθούσε να παρουσιάσει για τον εαυτό της. Αποτελεί εύρημα μας το οποίο θα αιτιολογηθεί περαιτέρω πιο κάτω, ότι το επίδικο περιστατικό υπήρξε μία τραυματική εμπειρία για την Παραπονούμενη. Καθόλη τη διάρκεια του περιστατικού ένιωθε αβοήθητη και έρμαιο στα χέρια ενός άνδρα, ισχυρότερης σωματικής διάπλασης, ο οποίος μάλιστα ασκούσε σωματική βία εναντίον της. Από τη δοκιμασία αυτή υποφέρει με εφιάλτες μέχρι σήμερα ενώ παρουσιάζει συμπτώματα flashbacks τα οποία περιέγραψε ως συναισθήματα αναβίωσης της εμπειρίας και όχι ως εικόνες. ΄Ολες οι πιο πάνω συνθήκες δύνανται, υπό ορισμένες περιστάσεις, να δημιουργήσουν συμπτώματα blackout. Εδώ θα παρεμβάλουμε τη μαρτυρία του ΜΚ15, Λ. Χ''Θωμά, Ψυχολόγου, ο οποίος κατέθεσε ότι ανάμεσα στα συμπτώματα της τραυματικής διαταραχής, είναι και το blackout. ΄Ηταν ξεκάθαρος ότι η διαδικασία αυτή γίνεται υποσυνείδητα και το άτομο δεν ελέγχει ποιο κομμάτι του τραυματικού γεγονότος θα διαγραφεί από τη μνήμη του. Το ποιο γεγονός θα αποσβεστεί από τη μνήμη, δεν έχει να κάνει με το πόσο σημαντικό είναι αυτό. Ο ΜΚ15 δεν έχει εξετάσει την Παραπονούμενη για να συγκεκριμενοποιήσει τη γνώμη του ως εμπειρογνώμονας στο δικό της πρόσωπο και ψυχοσύνθεση. Έχοντας όμως αναφέρει τη γενική συμπτωματολογία και έχοντας ακούσει την Παραπονούμενη να περιγράφει τα δικά της συμπτώματα, διαπιστώνουμε ότι αυτά που κατέθεσε και λογικά είναι και υποστηρίζονται από την εμπεριστατωμένη άποψη ενός ειδικού όπως είναι ο ΜΚ15 του οποίου αποδεχόμαστε τη μαρτυρία εφόσον ήταν αντικειμενική και δεν αμφισβητήθηκε. Ο ισχυρισμός της Υπεράσπισης ότι το blackout που ισχυρίζεται ότι υπέστη η Παραπονούμενη είναι ένα ακόμη σημείο που αποδεικνύει την αναξιοπιστία της, πέφτει στο κενό. Τα γεγονότα τα οποία η ίδια δηλώνει ότι δεν θυμάται, δεν είναι μόνο γεγονότα που πιθανό να προσμετρούσαν εναντίον της, αλλά και γεγονότα που θα ενδυνάμωναν την εκδοχή της. Ανέφερε ότι δεν μπορεί η ίδια να επιλέγει ποια γεγονότα να θυμάται και ποια όχι. Μάλιστα, προσπαθεί να θυμηθεί κάποια γεγονότα αλλά το μυαλό της, την εμποδίζει. Σε υποβολή ότι ουδέποτε μέχρι την κατάθεση της στο Δικαστήριο είχε αναφέρει τη λέξη blackout, παραδέχθηκε ότι όντως δεν είχε χρησιμοποιήσει αυτή τη λέξη. Η λέξη αυτή όμως χρησιμοποιείται για να αποδώσει ονοματολογία σε κάποια συμπτώματα αμνησίας. Στην Κατάθεση της Τεκμήριο 34, την οποία σημειωτέον έδωσε μόλις 4.5 ώρες περίπου μετά το περιστατικό, αναφέρει αδυναμία να θυμηθεί και κάποια ουσιώδη γεγονότα, όπως για παράδειγμα, πώς ο Κατηγορούμενος σηκώθηκε από πάνω της και έφυγε. Ούτε τις κοπέλες να στριγγλίζουν και να έρχονται προς το μέρος της θυμάται, ούτε άλλα γεγονότα μέχρι τη στιγμή που βρέθηκε στο διαμέρισμα των κοπέλων. Αυτό, τι άλλο από blackout, μπορεί να είναι; Και αφορά σε γεγονότα τα οποία είναι πολύ σημαντικά για την εκδοχή της. Το ότι δεν χρησιμοποίησε το συγκεκριμένο όρο, δεν πλήττει την αξιοπιστία της. Το ότι έδωσε κάποια περιγραφή του Κατηγορουμένου η οποία αποδείχθηκε ότι ήταν λανθασμένη, παραδέχθηκε ότι την είχε δώσει παρά το γεγονός ότι η μνήμη της είχε μπλοκάρει. ΄Εδωσε μια περιγραφή η οποία κατά την άποψη της ήταν η ορθή. Σε υποβολή ότι σε κάποιο σημείο της διαδρομής είχε ουρήσει δημόσια δίπλα από ένα ταξί και μάλιστα σε σημείο που ο ταξιτζής μπορούσε να τη δει, απάντησε με ειλικρίνεια ότι δεν θυμάται τέτοιο γεγονός. Όμως εξέφρασε έκπληξη αφού δεν συνηθίζει να προβαίνει σε τέτοιες πράξεις. Διαπιστώσαμε ότι για θέματα όπως το πιο πάνω, τα οποία δεν θυμόταν, η αντίδραση της και η άρνηση της ήταν ήπια και δεν τα αρνείτο αμέσως και με κατηγορηματικό τρόπο. ΄Εδειχνε ψύχραιμη και προβληματισμένη προτού απαντήσει αφού δεν τα θυμόταν. Τα ίδια ισχύουν και για την υποβολή ότι περπατούσαν αγκαλιασμένοι με τον Κατηγορούμενο. Το απέκλεισε μεν, αλλά το ύφος της δεν έδειχνε τον απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο που απαντούσε σε άλλες ερωτήσεις. Δεν δεχόμαστε τη θέση της Υπεράσπισης ότι αρνήθηκε την υποβολή αυτή επειδή θα έπληττε το χαρακτήρα της. Αναφερθήκαμε πιο πάνω σε άλλα παραδείγματα που πιθανόν να οδηγούσαν σε τέτοιο συμπέρασμα και παρόλα αυτά η Παραπονούμενη απαντούσε αμέσως και με ευθύτητα. Η περιγραφή του βιασμού: Η Παραπονούμενη αντεξετάστηκε επί μακρόν για τη συγκεκριμένη στιγμή. Παρά το γεγονός ότι το περιστατικό διήρκεσε μερικά λεπτά, η αντεξέταση της επί αυτού είχε πολλαπλάσια διάρκεια. Ζητήθηκε από την Παραπονούμενη να περιγράψει το περιστατικό με κάθε λεπτομέρεια και δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο. Επιτρέψαμε τη γραμμή αυτή ενόψει της αμφισβήτησης των ουσιωδών γεγονότων στο θέμα αυτό. Ξεκαθαρίζουμε εξαρχής ότι, σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν αναμένεται ότι το θύμα θα θυμάται με κινηματογραφική ακρίβεια την κάθε λεπτομέρεια και να την τοποθετεί χρονικά. Εκείνη τη στιγμή το θύμα περνά στιγμές αγωνίας, νιώθει αβοήθητο και ανυπεράσπιστο και η έγνοια του είναι πώς να καταφέρει να ξεφύγει ασφαλής από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Δεν περνά από το μυαλό του η προσπάθεια να απομνημονεύσει και φωτογραφίσει τα γεγονότα για να τα περιγράψει αργότερα. Κατά συνέπεια, κάποιες ανακρίβειες ή παραλείψεις στην περιγραφή είναι και αναμενόμενες και δικαιολογημένες. Επομένως δεν αναμενόταν από την Παραπονούμενη η οποία βίωσε τέτοιες στιγμές αγωνίας να περιγράψει με τόση λεπτομέρεια τα γεγονότα του βιασμού. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση της Παραπονουμένης ότι όταν βιάζουν κάποια αυτή θυμάται μόνο τα σημαντικά γεγονότα και όχι τις λεπτομέρειες. Αναφέρουμε πιο κάτω κάποια παραδείγματα της αντεξέτασης της επί του πιο πάνω σημείου: Υπήρξε μικροσκοπική αντεξέταση στο πόσες φορές στρίγγλισε και για τη διάρκεια της κάθε κραυγής. Τής υποβλήθηκε ότι ενώ στην Κατάθεση της (Τεκμήριο 34) αναφέρει τρεις κραυγές, στο Δικαστήριο είπε ότι στρίγγλισε έξι φορές. Διευκρίνισε όμως ότι, όταν στο Τεκμήριο 34 αναφέρει «I screamed», δεν σημαίνει κατ' ανάγκη μόνο μια φορά αλλά πιθανόν να εννοεί και πέραν της μιας φοράς. Δεχόμαστε τη θέση αυτή αφού σε τέτοιες στιγμές είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να καταμετρά την κάθε της κραυγή. Παρόμοια αντεξέταση υπήρξε και για τη θέση που βρίσκονταν τα χέρια της, τα πόδια της, το εσώρουχο της κλπ. Χαρακτηριστική είναι μια από τις απαντήσεις της, την οποία μεταφέρουμε αυτούσια: «Όταν βιάζεσαι το τι θυμάσαι είναι ότι βιάζεσαι και θα θυμηθείς ότι σε γρονθοκοπούν αλλά δεν θα θυμάσαι με πιο χέρι σου το κατέβασε, πού ήταν το εσώρουχο, σε ποια θέση ακριβώς. Δεν παίρνεις αμέσως τις λεπτομέρειες και όλα αυτά. Είσαι τόσο τρομοκρατημένη γι' αυτό που συνέβηκε που δεν μένεις στις λεπτομέρειες.» Η μάρτυρας υποστήριξε ότι από κάποια στιγμή και μετά, ανέπτυξε συμπτώματα blackout. Γι' αυτό δεν θυμάται τον Κατηγορούμενο να σηκώνεται και να φεύγει ούτε τον εαυτό της να σηκώνεται και τι έκαμε μετά. Θυμάται μόνο ότι τράβηξε το εσώρουχο της προς τα πάνω, αλλά ούτε αυτή την ενέργεια μπορούσε να την τοποθετήσει χρονικά πότε ακριβώς έγινε. Υπήρξαν πολλές ερωτήσεις για το πού ήταν το εσώρουχο της εκείνη τη στιγμή, εφόσον κατά την Υπεράσπιση αν ήταν λίγο κατεβασμένο κάτω, ο Κατηγορούμενος δεν θα μπορούσε να τής ανοίξει τα πόδια και να τη βιάσει. Η μάρτυρας ήταν ειλικρινής δηλώνοντας ότι δεν θυμάται. Δεν θυμάται ούτε πού ήταν το εσώρουχο της, ούτε αν είχε βγει από το ένα πόδι. Με τον ίδιο τρόπο δεν θυμάται αν είδε το πέος του Κατηγορουμένου, ούτε αν ήταν σε στύση και σε ποιο βαθμό, ούτε αν φορούσε εσώρουχο, ούτε πόσο ακριβώς διήρκεσε η συνουσία. Απαντήσεις απόλυτα λογικές, αν αναλογιστεί κάποιος τη θέση που η ίδια περιγράφει ότι είχαν οι δυο τους, δηλαδή αυτή ανάσκελα στο χώμα και ο Κατηγορούμενος, πολύ πιο σωματώδης, μπρούμυτα από πάνω της να ασκεί δύναμη για να την κρατήσει κάτω. Στην Κατάθεση της Τεκμήριο 34, η Παραπονούμενη δεν αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος τη δάγκωσε ενώ στην κατάθεση της στο Δικαστήριο ανέφερε και για δάγκωμα εκτός από τις γροθιές. Η δικαιολογία που έδωσε ήταν ότι δεν το είχε σκεφτεί όταν έδιδε τη γραπτή της Κατάθεση. Από την άλλη, η Υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι το δάγκωμα υποστηρίζει τους ισχυρισμούς του Κατηγορουμένου ο οποίος το είχε αναφέρει από την αρχή. Θεωρούμε μεν ως παράλειψη της να μην το αναφέρει από την αρχή, αλλά δεν το θεωρούμε τόσο ουσιώδες σε βαθμό που να πλήττει την αξιοπιστία της. Με την έναρξη της κύριας εξέτασης της, η Παραπονούμενη διαφοροποιήθηκε σε δύο σημεία από την Κατάθεση της (Τεκμήριο 34), γεγονός που επικαλέστηκε η Υπεράσπιση για να ισχυριστεί ότι δεικνύει την αναξιοπιστία της. Το πρώτο είναι ότι ενώ φώναζε, την άκουσαν οι κοπέλες και βγήκαν στο «μπαλκόνι». Είναι παραδεκτό ότι εκεί που βρίσκονταν οι κοπέλες δεν υπήρχε μπαλκόνι, αλλά παράθυρο. Η δικαιολογία που έδωσε ήταν ότι γνωρίζει ότι οι κοπέλες «βγήκαν έξω και είδαν κάποιον εκεί». Το δεύτερο είναι ότι στην Κατάθεση της (Τεκμήριο 34) αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος πριν τη βιάσει άνοιξε το φερμουάρ του και έβγαλε έξω το πέος του. Διευκρίνισε ότι δεν θυμάται να συμβαίνει αυτό. Απλώς ο αστυφύλακας, είπε, που λάμβανε την Κατάθεση της ήθελε να αποφασίσει κατά πόσο άνοιξε το φερμουάρ του ή κατέβασε το παντελόνι του. Αφού η ίδια δεν θυμόταν, ένιωσε ότι έπρεπε να πει κάτι από τα δύο. Θεωρούμε και τα πιο πάνω ως ανακρίβειες και μικροαντιφάσεις που δεν επηρεάζουν την κρίση μας επί της αξιοπιστίας της. Εξάλλου είναι νομολογημένο ότι η μαρτυρία πρέπει να εξετάζεται σφαιρικά κατά πόσο παρουσιάζει κενά. Μικροαντιφάσεις σε λεπτομέρειες στη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θα πρέπει να είναι τέτοιες που, είτε να δημιουργούν ρήγμα στην υπόθεση της Κ/Α, είτε να είναι ουσιαστικής μορφής ώστε να πλήττει την αξιοπιστία της μάρτυρος. Βλ. Κυριάκος Σιβιτανίδης κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφ. 36 και 37/2010, ημερ. 23/5/2011, Γιαννίδης v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 143, Ιωάννου v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφ. 5/2009, ημερ. 21/3/2011. Η περιγραφή του Κατηγορουμένου και η μη αναγνώριση του κατά την Αναγνωριστική Παράταξη: Είναι παραδεκτό ότι κατά τη διαδικασία της Αναγνωριστικής Παράταξης, η Παραπονούμενη αναγνώρισε άλλο άτομο ως το δράστη και όχι τον Κατηγορούμενο. Είναι επίσης γεγονός ότι, πριν να εντοπιστεί ο Κατηγορούμενος, όταν τής ζητήθηκε να τον περιγράψει, δεν τον περιέγραψε σωστά. Ούτε το ύψος, αφού είναι ψηλότερος από όσο η ίδια ανέφερε, ούτε το χρώμα και είδος των μαλλιών. ΄Ολα αυτά παρά τη σιγουριά που εξέφρασε στην Κατάθεση της Τεκμήριο 34 ότι «I can easily identify him». Οι πιο πάνω αντιφατικές θέσεις, κατά την Υπεράσπιση, δεικνύουν την αναξιοπιστία της και την κατάσταση μέθης στην οποία βρισκόταν. Καταρχήν αναφέρουμε τη θέση της ότι στο Club η μάρτυρας έβλεπε μία παρέα δεκαπέντε Βρετανών στρατιωτών που έμοιαζαν μεταξύ τους. Μέχρι τη στιγμή της αναχώρησης, που ανέλαβε ο Κατηγορούμενος να τη συνοδεύσει, η ίδια δεν θυμάται να τον είχε ξεχωρίσει από την ομάδα. Κατά τη στιγμή του επεισοδίου ήταν τρομοκρατημένη και το ίδιο ένιωσε όταν στην Αναγνωριστική Παράταξη αντιλήφθηκε ότι θα τον έβλεπε μπροστά της πρόσωπο με πρόσωπο. Δεχόμαστε όμως ότι στο σημείο αυτό η μαρτυρία της παρουσιάζει αδυναμίες, οι οποίες θα ήταν σημαντικές εάν δεν υπήρχε άλλη μαρτυρία που να συνδέει τον Κατηγορούμενο με το περιστατικό. Από τη στιγμή που ακόμη και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος τοποθετεί τον εαυτό του στη σκηνή και ως το πρόσωπο που ήταν με την Παραπονούμενη, όλα αυτά δεν έχουν πλέον ουσιαστική σημασία. Βλ. Davies κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ.
- Ως προς τον ισχυρισμό ότι η μέθη είναι αυτή που μείωσε την κρίση και παρατηρητικότητα της, εκτενής αναφορά γίνεται σε άλλα σημεία της Απόφασης. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ5, 6 και 8 Οι τρεις κοπέλες ΜΚ5, 6 και 8 μάς έκαναν εξαιρετική εντύπωση. Πρόκειται για ανεξάρτητες μάρτυρες οι οποίες ανταποκρίθηκαν στις φωνές της Παραπονουμένης, τις εξέλαβαν λογικά ως κλήση για βοήθεια και πήγαν στη σκηνή με μοναδικό σκοπό να επέμβουν και να βοηθήσουν την Παραπονούμενη. Δεχόμαστε ότι οι τρεις που είναι φίλες μεταξύ τους, πριν από το περιστατικό, δεν γνώριζαν την Παραπονούμενη. Η εκδοχή των τριών είναι σε αρμονία και συμπληρώνει η μια την άλλη. Ούτε διαπιστώνουμε ανακολουθία της εκδοχής τους με αυτή της Παραπονουμένης. Όπως έχει η εκδοχή των τριών, ενώ ανέμεναν να εισέλθουν στο διαμέρισμα τους για να κοιμηθούν, άκουσαν τις φωνές της Παραπονουμένης. Οι φωνές της ήταν τέτοιας μορφής και έντασης που τους μετέδιδε την εντύπωση ότι κάποια κοπέλα βρισκόταν σε κίνδυνο και ζητούσε βοήθεια. Αμέσως η Asimina (MK5) και η Hayley (MK6) έτρεξαν προς το παράθυρο για να δουν τι συμβαίνει. Είδαν και οι δύο τον Κατηγορούμενο να βρίσκεται πάνω από την Παραπονούμενη. Η θέση της Υπεράσπισης είναι ότι, από το παράθυρο που είχαν σταθεί, δεν είχαν καλή οπτική επαφή για να δουν αυτά που περιέγραψε η καθεμιά απ' αυτές. Μάλιστα κατατέθηκε και η φωτογραφία, Τεκμήριο 30, την οποία με δική του δήλωση ο κ. Χαραλάμπους ανέφερε ότι έβγαλε στις 4/11/2011 σε επιτόπια επίσκεψη του. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από το παράθυρο που στέκονταν οι κοπέλες. Να αναφέρουμε στο σημείο αυτό ότι, ελλείψει μαρτυρίας που να καλύπτει τις συνθήκες λήψης της φωτογραφίας αυτής, δεν μπορεί να της αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Η δήλωση του κ. Χαραλάμπους δεν αποτελεί μαρτυρία. Είναι όμως παραδεκτό ότι μεταξύ του εν λόγω παραθύρου και της σκηνής, παρεμβάλλεται ένα δένδρο. Δεν γνωρίζουμε ποιο ήταν το ύψος και πλάτος του δένδρου την ημέρα του περιστατικού. Ο κ. Χαραλάμπους, στις 21/11/2011 ημερομηνία που έγινε η επιτόπια εξέταση από το Δικαστήριο, διαπίστωσε ότι μεταξύ της 4/11/2011 και της πιο πάνω ημερομηνίας, κάποιος είχε κλαδέψει το δένδρο έτσι ώστε να διακρίνεται καλά η σκηνή από το παράθυρο. Κατάγγειλε την επόμενη το γεγονός αυτό στο Δικαστήριο και η κα Ευθυβούλου ανέλαβε να ερευνήσει το θέμα. Το αποτέλεσμα της έρευνας ήταν ότι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου στο οποίο βρίσκεται, έτυχε να το είχε κλαδέψει εκείνη την περίοδο. Όλα τα πιο πάνω έχουν μόνο θεωρητική σημασία. Εκείνο που μας απασχολεί είναι κατά πόσο οι ΜΚ5 και 6, όταν στάθηκαν στο παράθυρο είχαν όντως την ορατότητα την οποία ανέφεραν. Στο σημείο αυτό, δεχόμαστε τη μαρτυρία τους ως πλήρως ειλικρινή και ορθή. Ακολούθως και οι τρεις κοπέλες έτρεξαν προς τη σκηνή αφού πρώτα έπρεπε να κατεβούν από τις σκάλες. Η Asimina (MK5) έτρεξε κοντά στην Παραπονούμενη και τη βοήθησε, ενώ οι άλλες δύο ακολούθησαν τον Κατηγορούμενο ο οποίος εν τω μεταξύ είχε σηκωθεί και έφευγε από τη σκηνή. Μάλιστα, η Hayley (MK6) τον κτύπησε με το παπούτσι της, προκαλώντας του και αιμορραγία και πρήξιμο στα χείλη. Υπήρξε εξονυχιστική αντεξέταση τους στο σημείο αυτό για το τι ακριβώς είχαν δει μόλις κατέβηκαν και έφθασαν στη σκηνή. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι τρεις κοπέλες έτρεξαν επί τόπου σε κατάσταση πανικού με σκοπό να βοηθήσουν την Παραπονούμενη και δεν αναμένεται από την καθεμιά να μπορεί, υπό τις δεδομένες συνθήκες, να περιγράψει με κάθε ακρίβεια το τι είδε. Ούτε να ταυτίζονται απόλυτα μεταξύ τους αφού η προσοχή τους δεν ήταν στραμμένη στο ίδιο πράγμα. Για παράδειγμα η Hayley (ΜΚ6), είπε ότι ακολούθησε τον Κατηγορούμενο με σκοπό να δει το πρόσωπο του. Μαζί της ήταν και η Helen (MK8) και έβλεπαν τον Κατηγορούμενο για κάποια λεπτά. Είναι ίσως γι' αυτό το λόγο που κατά την Αναγνωριστική Παράταξη αυτές οι δύο τον αναγνώρισαν. Δεν αναμένεται υπό τις πιο πάνω περιστάσεις να δύναται η καθεμία να πει πόση ώρα διήρκεσε το περιστατικό και πόση ώρα παρέμεινε ο Κατηγορούμενος στη σκηνή. Στο σημείο αυτό υπάρχουν αντιφάσεις μεταξύ τους οι οποίες είναι εντελώς επουσιώδεις. Τα ίδια ισχύουν και για την εκδοχή της ΜΚ5 η οποία στη γραπτή της Κατάθεση (Τεκμήριο 31) ανάφερε ότι είχε πάει αυτή κοντά στην Παραπονούμενη, ενώ στο Δικαστήριο ανάφερε ότι η Παραπονούμενη σηκώθηκε και κινήθηκε και αυτή προς το μέρος της προτού καταρρεύσει. Θεωρούμε και αυτή την αντίφαση ως επουσιώδη. Το σημείο που αποδεχόμαστε από τη μαρτυρία της είναι ότι δεν είδε τον Κατηγορούμενο να προσπαθεί να σηκώσει την Παραπονούμενη, η οποία σηκώθηκε μόνη της. Κατά την αντεξέταση τους αφέθηκε να αιωρείται το ενδεχόμενο να ήταν μεθυσμένες. Οι μάρτυρες είπαν ότι είχαν μεν καταναλώσει αλκοόλ κατά την έξοδο τους, αλλά ήταν σαφείς ότι δεν ήταν μεθυσμένες και αποδεχόμαστε τη θέση τους αυτή. Η ΜΚ6 στην Κατάθεση της Τεκμήριο 24 αναφέρει ότι δεν είδε τον Κατηγορούμενο γυμνό επειδή μέχρι να φτάσει εκεί είχε ήδη τραβήξει τα ρούχα του πάνω. Στην κατάθεση της στο Δικαστήριο είπε, αναφερόμενη στο τι είχε δει από το παράθυρο, ότι είχε δει τα γυμνά του οπίσθια. Επομένως δεν διακρίνουμε οποιαδήποτε αντίφαση στο σημείο αυτό αφού οι δύο δηλώσεις αναφέρονται σε διαφορετική χρονική περίοδο. Η ειλικρίνεια της ΜΚ8 αποδεικνύεται από το γεγονός ότι, παρόλο ότι έφθασε πρώτη στη σκηνή και είδε τον Κατηγορούμενο να είναι από πάνω από την Παραπονούμενη και τα οπίσθια του γυμνά, παραδέχθηκε ότι δεν είδε να υπάρχει σεξουαλική επαφή μεταξύ τους. Ούτε μπορούσε να περιγράψει το εσώρουχο του Κατηγορουμένου, μη αποκλείοντας το γεγονός να μην φορούσε εσώρουχο. Επειδή υπήρξε αρκετή αντεξέταση στο κατά πόσον ο Κατηγορούμενος φορούσε εσώρουχο και τι είδος εσώρουχο ήταν αυτό, θα αρκεστούμε στο εξής: η ΜΚ5 είπε ότι είδε στιγμιαία το εσώρουχο του Κατηγορουμένου αλλά δεν μπορούσε να το περιγράψει. Η ΜΚ6, δεν διευκρίνισε κατά πόσο φορούσε εσώρουχο και η ΜΚ8 εξέφρασε την πιο πάνω άποψη. Δεν διακρίνουμε οποιαδήποτε προσπάθεια απόκρυψης της αλήθειας, αντίθετα οι πιο πάνω θέσεις δεικνύουν την ειλικρίνεια τους. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ12 Scott Barlett Θεωρούμε και το μάρτυρα αυτό ως πλήρως αξιόπιστο. Είναι ανεξάρτητος μάρτυρας ο οποίος παρενέβη αρπάζοντας τον Κατηγορούμενο με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει και να μην τον αφήσει να ξεφύγει. Δεχόμαστε τη θέση του ότι πριν το περιστατικό δεν γνώριζε ούτε την Παραπονούμενη, ούτε τις κοπέλες ΜΚ5, 6 και
- Κατά την αντεξέταση του διαφάνηκαν κάποιες ανακρίβειες και αντιφάσεις τις οποίες κρίνουμε ως εντελώς επουσιώδεις. Για παράδειγμα στην Κατάθεση του Τεκμήριο 45 αναφέρει ότι οι κοπέλες του είχαν αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος είχε βιάσει τη «φίλη» τους. Διευκρίνισε ότι έτσι νόμισε ότι άκουσε και έτσι υπέθεσε μέσα στη σύγχυση που επικρατούσε. Επίσης αναφέρει ότι οι δύο κοπέλες κτύπησαν τον Κατηγορούμενο, ενώ είναι αδιαμφισβήτητο ότι μόνο η ΜΚ6 τον είχε κτυπήσει. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατηγορουμένου Ο Κατηγορούμενος δεν μας έκανε καλή εντύπωση και θεωρούμε αναξιόπιστη την εκδοχή του ως προς τα ουσιώδη γεγονότα. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι η Παραπονούμενη ήταν μεθυσμένη αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτός ο λόγος, σε συνδυασμό με την απογοήτευση της επειδή δεν έβρισκαν το διαμέρισμα της, ήταν οι αιτίες για την ανεξήγητη συμπεριφορά που τής απέδωσε. Αυτή ήταν και η έντονη γραμμή της υπεράσπισης του, ότι δηλαδή η Παραπονούμενη ήταν μεθυσμένη γι' αυτό και υπήρξε εκτεταμένη αντεξέταση των ΜΚ στο θέμα αυτό. Αφού έτσι ήταν τα γεγονότα και η μέθη της Παραπονουμένης διαδραμάτισε τόσο σημαντικό ρόλο, τότε γιατί δεν το ανέφερε στην Κατάθεση του Τεκμήριο 28, η οποία σημειωτέον δόθηκε τρεις μέρες μετά το περιστατικό; Θεωρούμε την προώθηση της θέσης αυτής ως σκέψη εκ των υστέρων για να υποστηρίξει τη θέση του για την ανεξήγητη συμπεριφορά που απέδωσε στην Παραπονούμενη. Γενικά, η θέση που ανέπτυξε ως προς τα ουσιώδη γεγονότα, στερείται λογικής. Είπε ότι η Παραπονούμενη χωρίς λόγο άρχισε ξαφνικά να στριγγλίζει και τού άρπαξε τα χέρια. Ακολούθως έχασαν την ισορροπία τους και έπεσαν στο χώμα, η Παραπονούμενη ανάσκελα και αυτός μπρούμυτα από πάνω της. Τί τον εμπόδιζε να σηκωθεί αμέσως για να αποφύγει όλη αυτή την πάλη που ισχυρίστηκε ότι υπήρξε με την Παραπονούμενη; ΄Ηταν από πάνω της, είναι πιο σωματώδης (είπε ότι τότε είχε βάρος 95-100 κιλά) και μπορούσε εύκολα να απεγκλωβιστεί από το κράτημα που αποδίδει στην Παραπονούμενη. Να το κάνει δε αυτό χωρίς τη χρήση βίας. Γιατί χρειάστηκε να δαγκώσει την Παραπονούμενη για να απελευθερωθεί; Η Παραπονούμενη είναι λεπτής σωματικής διάπλασης, ο ίδιος ήταν από πάνω της και μόνο εάν το κράτημα της ήταν τόσο δυνατό που δεν του επέτρεπε να κινηθεί, ίσως να δικαιολογείτο η χρήση κάποιας βίας. Σε υποβολή της Κ/Α ότι είχε κτυπήσει την Παραπονούμενη, αυτός απάντησε ότι δεν κτυπά γυναίκες. Όμως παραδέχθηκε ότι δάγκωσε ελαφριά την Παραπονούμενη λέγοντας ότι το έκαμε αυτό διότι δεν ήθελε να την κτυπήσει. Η θέση αυτή μας φαντάζει εντελώς παράλογη διότι φαίνεται να αποκλείει το γεγονός ότι και το δάγκωμα αποτελεί σωματική βία. Όμως και η συμπεριφορά που επέδειξε και μετά το περιστατικό στερείται λογικής. Εγκατέλειψε τη σκηνή αφήνοντας εκεί τα γυαλιά μυωπίας του, κάτι που λογικά θα αντιλήφθηκε αμέσως αφού, χωρίς τα γυαλιά, δεν θα έβλεπε τόσο καλά. Γιατί η τόση βιασύνη; ΄Οταν πήρε ταξί δεν πήγε στο διαμέρισμα που είχε κρατήσει με τους φίλους του στην Αγία Νάπα αλλά στη Δεκέλεια. Έχει όμως αναφέρει ότι στις 10:00 το πρωί ήταν προγραμματισμένο να τους παραλάβουν για να τους μεταφέρουν στη Δεκέλεια. Ανέφερε ότι δεν είχε τα κλειδιά του διαμερίσματος αλλά οι φίλοι του είχαν επιστρέψει ενωρίτερα. Η όλη συμπεριφορά του δεικνύει άτομο που ήθελε να εγκαταλείψει το χώρο το συντομότερο δυνατό για να αποφύγει τυχόν συνέπειες. Θεωρούμε την εκδοχή του εντελώς παράλογη και ως προσπάθεια να σκιάσει τα πραγματικά γεγονότα και να δικαιολογήσει κάποια γεγονότα που δεν θα μπορούσαν να αμφισβητηθούν. Αναφερόμαστε στις κραυγές της Παραπονουμένης, στα σημάδια και τα χώματα που είχε και στο ότι τον είχαν δει να βρίσκεται από πάνω της. Χωρίς την παραμικρή επιφύλαξη, απορρίπτουμε την εκδοχή του ως αναξιόπιστη. Αξιολόγηση ΜΥ1 και 2 Η μαρτυρία του ΜΥ1 Πιερή, ήταν ασύνδετη αφού διηγείτο με διαφορετικό τρόπο ακόμη και γεγονότα για τα οποία είχε δοθεί ξεκάθαρη μαρτυρία και από τις δύο πλευρές. Μάλιστα ήταν σε αντίφαση και με την εκδοχή του ίδιου του Κατηγορουμένου. Αναφερόμαστε στον ισχυρισμό του ότι μετά το επεισόδιο ήταν όλα τα άτομα μαζί. Η μαρτυρία που έχει δοθεί και είναι αδιαμφισβήτητη ήταν ότι η Παραπονούμενη ήταν ακόμη στην αυλή με τη ΜΚ5, ενώ οι ΜΚ6 και 8 κυνήγησαν τον Κατηγορούμενο που είχε αρχίσει να απομακρύνεται. Ο δε ΜΚ12 άρπαξε τον Κατηγορούμενο σε σημείο κοντά στο δρόμο, δηλαδή εκεί που ο ΜΥ1 τοποθετεί τον εαυτό του και το ταξί του. Αναφορικά με τον αριθμό των ατόμων που ήταν εκεί αρχικά είπε ότι ήταν τρεις κοπέλες και δύο «κοπελλούδκια» και μετά είπε ότι ήταν σύνολο επτά, ήτοι η Παραπονούμενη, ο Κατηγορούμενος και άλλα πέντε άτομα. Ως προς τη μέθη της Παραπονουμένης, ενώ αρχικά δήλωσε ότι δεν γνώριζε αν αυτή ήταν μεθυσμένη, μετά ανέφερε ότι ήταν, δίδοντας και λόγους για την άποψη του αυτή. Δεν είδε τον Κατηγορούμενο να αιμορραγεί, ούτε την Παραπονούμενη να είναι κτυπημένη. Γενικά θεωρούμε την εκδοχή του μάρτυρα αυτού ως ασαφή, ασύνδετη και σε αντίθεση με μαρτυρία που παρέμεινε αδιαμφισβήτητη γι' αυτό και αδυνατούμε να στηριχθούμε σ' αυτήν. Τη ΜΥ2 Κυριακή Γεωργίου, τη θεωρούμε ως πλήρως αναξιόπιστη παρά το γεγονός ότι δεν φαίνεται να σχετίζεται με οποιοδήποτε από τους εμπλεκομένους. Ενώ τοποθετεί τον εαυτό της πρώτο στη σκηνή, κανένας από τους μάρτυρες δεν την είδε εκεί. Ούτε ακόμη ο ΜΥ1 Πιερή ο οποίος τη γνώριζε από προηγουμένως. Οι αστυφύλακες οι οποίοι διερεύνησαν την υπόθεση ανάφεραν, χωρίς όμως να κατονομάζουν τη μάρτυρα, ότι ρώτησαν μια ηλικιωμένη αν είχε δει κάτι και αυτή τους απάντησε ότι δεν είχε δει οτιδήποτε απλώς είχε ακούσει φωνές. Είναι περίεργο, αυτή που θεωρεί τον εαυτό της ως τον πιο άμεσο μάρτυρα να μην ενδιαφερθεί να πει αυτά που είδε στην Αστυνομία. ΄Οταν ρωτήθηκε για το λόγο που δεν έδωσε κατάθεση, προέβαλε ασαφείς ισχυρισμούς που προκαλούν σύγχυση. Παραθέτουμε αυτούσια τα πρακτικά: «E. Μπορείς να μας πεις... μάλλον συμφωνείς μαζί μου ότι σε ρώτησε ο αστυνομικός αργότερα στη σκηνή αν είδες κάτι και του είπες δεν είδες τίποτε; A. Όι. Δικαστήριο (προς μάρτυρα): Το όχι τι σημαίνει; Δεν σας ρώτησε ή δεν έγινε; Μάρτυρας: Με ρώτησε αν είδα κάτι... μάλλον εν τζιαί ήταν αστυνομικός, ήταν ένα παιδί... δεν ξέρω. Ήταν με τα πολιτικά που ήρτεν τζιαί είπα του απλώς εν νομίζω ότι είδα να είχε βιασμό τζιαί μάλιστα είπε μου ούτε εμείς λαλεί μου νομίζουμε ότι έγινε έτσι πράμα.» Η εικόνα που λέει ότι αντίκρισε μόλις έφθασε στη σκηνή, αντιφάσκει με αυτά που ισχυρίζεται ο ίδιος ο Κατηγορούμενος. Συγκεκριμένα είπε ότι τον είδε να προσπαθεί να σηκώσει την Παραπονούμενη, οι δε δύο κοπέλες που του επιτέθηκαν το έκαναν σε εκείνο ακριβώς το χώρο. ΄Οταν ρωτήθηκε για το κατά πόσο είχε μιλήσει με το ΜΥ1 Πιερή για το περιστατικό, επέδειξε ιδιαίτερη ευαισθησία αρνούμενη ότι είχε γίνει κάτι τέτοιο. Προφανώς πονηρά σκεπτόμενη για να μην τής αποδοθεί προσυνεννόηση με τον εν λόγω μάρτυρα. ΄Ομως ο ΜΥ1 ανέφερε ότι είχαν τη σχετική συνομιλία. Κατέθεσε ότι πλησίασε την Παραπονούμενη τόσο κοντά που να είναι σε θέση να αντιληφθεί ότι μύριζε αλκοόλ αλλά από την άλλη δεν είδε οποιαδήποτε σημάδια στο πρόσωπο της. Καταλήγοντας, θεωρούμε ότι δεν μπορούμε να στηριχτούμε σε κανένα απολύτως σημείο της μαρτυρίας της μάρτυρος αυτής. Αξιολόγηση μαρτύρων που έλαβαν μέρος στη διερεύνηση της υπόθεσης και την Αναγνωριστική Παράταξη Η Υπεράσπιση ισχυρίστηκε πλημμελή διερεύνηση της υπόθεσης από πλευράς Αστυνομίας αμφισβητώντας και την αντίστοιχη μαρτυρία κάποιων από τους ΜΚ. Απαντούμε πιο κάτω στα θέματα που έχουν εγερθεί: Η λήψη των Καταθέσεων και οι ομοιότητες που κάποιες απ' αυτές παρουσιάζουν μεταξύ τους: Η Υπεράσπιση ήγειρε θέμα ότι ουσιώδη γεγονότα τα οποία οι μάρτυρες της Αστυνομίας ανέφεραν στο Δικαστήριο, δεν τα έχουν περιλάβει στις γραπτές τους Καταθέσεις. Πιο συγκεκριμένα, έγινε αναφορά στην αναστατωμένη κατάσταση της Παραπονουμένης μετά το περιστατικό την οποία κάποιοι μάρτυρες ανέφεραν στο Δικαστήριο, ενώ κανένας απ' αυτούς δεν είχε περιλάβει τέτοιο γεγονός στη γραπτή του Κατάθεση. Η ΜΚ2 επί του σημείου αυτού ανέφερε ότι στις Καταθέσεις τους οι αστυφύλακες αναφέρονται σε γεγονότα. Αφ' ής στιγμής όμως ρωτήθηκε ενώ κατέθετε στο Δικαστήριο και ήταν σε θέση να θυμηθεί και να δώσει θετική απάντηση, αυτό έπραξε. Στο σημείο όμως που έδωσε ιδιαίτερη έμφαση η Υπεράσπιση είναι στις ομοιότητες που παρουσιάζουν κάποιες από τις Καταθέσεις των κοπέλων (ΜΚ5, 6 και 8). Το θέμα αυτό εγέρθηκε και στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης όταν ο κ. Χαραλάμπους με εμπεριστατωμένη αγόρευση προώθησε τους ισχυρισμούς του, τους οποίους και επανέλαβε και κατά την τελική του Αγόρευση. Κατά τον κ. Χαραλάμπους, οι ομοιότητες που παρουσιάζουν κάποιες Καταθέσεις μεταξύ τους δεικνύουν προσυνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων. Αυτό, σε συνδυασμό με το ότι δεν τηρήθηκαν οι Αστυνομικές Διατάξεις και πρακτική, είχε ως αποτέλεσμα οι μάρτυρες να έρχονται σε επαφή μεταξύ τους και να συζητούν το περιεχόμενο των Καταθέσεων τους. Πρώτη διαπίστωση μας είναι ότι όντως κάποιες από τις Καταθέσεις παρουσιάζουν ομοιότητες μεταξύ τους. Αναφερόμαστε εν πρώτοις στα Τεκμήρια 23 και 24 που είναι οι Καταθέσεις που έδωσαν οι Helen (MK8) και η Hayley (ΜΚ6) μετά την Αναγνωριστική Παράταξη. Οι δύο αυτές μάρτυρες αναγνώρισαν κατά την πιο πάνω διαδικασία τον Κατηγορούμενο ως το άτομο που είχαν κυνηγήσει στη σκηνή του επεισοδίου. Αμφότερες οι Καταθέσεις λήφθηκαν από το ΜΚ1 Θεοδούλου. Σκοπός των Καταθέσεων αυτών είναι να περιγράψουν τις ενέργειες τους στη διαδικασία της Αναγνωριστικής Παράταξης, οι οποίες είναι σχεδόν πανομοιότυπες. Διηγήθηκαν τα σύντομα και απλά γεγονότα στο ΜΚ1 ο οποίος τα κατέγραφε με το δικό του γραφικό χαρακτήρα. Η ομοιότητα στο λεκτικό οφείλεται στην ομοιότητα των ενεργειών τους. Προς το τέλος των Καταθέσεων που προστίθενται και άλλα γεγονότα οι Καταθέσεις παρουσιάζουν διαφορές. Απορρίπτουμε τον ισχυρισμό της Υπεράσπισης ότι οι Καταθέσεις Τεκμήρια 23 και 24 αποτελούν προϊόν προσυνεννόησης τους. Οι ΜΚ1 και 3 ανέφεραν ότι σε συμμόρφωση με τις αστυνομικές διατάξεις και πρακτική, οι μάρτυρες δεν ήρθαν σε επαφή μεταξύ τους πριν την Αναγνωριστική Παράταξη. Ούτε οι κοπέλες που έδωσαν τις Καταθέσεις ήταν δυνατόν να συνεννοηθούν σε τόσο μεγάλο βαθμό που να πουν ακριβώς τα ίδια πράγματα. Ακόμη και να κάμουν τα ίδια λάθη. Για παράδειγμα και στις δύο Καταθέσεις αντί της λέξης «replied» (απάντησε) αναγράφεται «applied». Υπάρχουν και άλλα ορθογραφικά λάθη τα οποία οφείλονται σε μη καλή γνώση της Αγγλικής από πλευράς του ΜΚ1 και δεν αποδίδονται στα λόγια που χρησιμοποίησαν οι μάρτυρες. Τα ίδια ισχύουν και με τις καταθέσεις Τεκμήρια 35 και 36 που πήρε ο ΜΚ14 από την Παραπονούμενη-ΜΚ4 και τη ΜΚ5, οι οποίες δεν προέβησαν σε αναγνώριση του Κατηγορουμένου κατά την Αναγνωριστική Παράταξη. Οι άλλες τρεις Καταθέσεις είναι οι πρώτες Καταθέσεις που έδωσαν οι τρεις κοπέλες, ΜΚ5, 6 και 8 (Τεκμήρια 31, 32 και 33), στο ΜΚ3 Λοχ. Δρουσιώτη. Ο εν λόγω μάρτυρας διευκρίνησε τον τρόπο που λαμβάνονται οι Καταθέσεις. Ανέφερε ότι το άτομο που λαμβάνει την Κατάθεση δεν μπορεί να καταγράφει ό,τι του πει ο μάρτυρας. Δεν είναι υπαγόρευση που γίνεται. Πρώτα ο μάρτυρας αφηγείται τα γεγονότα και ο αστυφύλακας προσπαθεί να τα μεταφέρει σε γραπτό κείμενο. Κατά συνέπεια είναι λογικό να υπάρχουν ομοιότητες στις Καταθέσεις όταν οι μάρτυρες αφηγούνται τα ίδια γεγονότα, ιδιαίτερα όταν αυτές λαμβάνονται η μια αμέσως μετά την άλλη, όπως στην παρούσα περίπτωση. Δεχόμαστε την πιο πάνω θέση η οποία και λογική είναι και οδηγεί σε αποφυγή ενσωμάτωσης στις Καταθέσεις μη ουσιαστικών γεγονότων και λεπτομερειών. Εκείνο που είναι σημαντικό είναι το περιεχόμενο των Καταθέσεων να παρουσιάζει με ακρίβεια αυτά που αφηγήθηκε ο μάρτυρας. Όταν δε πρόκειται για ξένη γλώσσα, όπως είναι η αγγλική, είναι φυσιολογικό να υπάρξουν και ορθογραφικά λάθη. ΄Ενα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι όταν η Παραπονούμενη διάβαζε στο Δικαστήριο την Κατάθεση της Τεκμήριο
- Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι στην τελευταία γραμμή της δεύτερης σελίδας η Παραπονούμενη διάβασε «or strangle me» (να με στραγγαλίσει) ενώ καταγραμμένο είναι «or struggled me» που αποδίδει εντελώς διαφορετικό νόημα. Ζητήθηκε από τη μάρτυρα να διευκρινίσει το εν λόγω θέμα, όπως και έπραξε. Υπάρχουν και άλλοι ισχυρισμοί της Υπεράσπισης για πλημμελή διερεύνηση τους οποίους θα απαντήσουμε συνοπτικά αφού θεωρούμε ότι δεν επηρεάζουν την πορεία της υπόθεσης, ούτε παραβιάζονται τα δικαιώματα του Κατηγορουμένου. ΄Οντως δεχόμαστε ότι θα ήταν καλύτερα αν έβγαιναν φωτογραφίες από το παράθυρο που στέκονταν οι κοπέλες για να διαφανεί η ορατότητα προς τη σκηνή. ΄Ομως αφ' ής στιγμής έχουμε αποδεχθεί ότι υπήρχε ορατότητα, το θέμα αυτό έχει ήδη αποφασιστεί. Παρατηρήθηκε κάποια καθυστέρηση στην παραλαβή του εσώρουχου της Παραπονουμένης και το παραδέχθηκε και ο ΜΚ14, όμως εφόσον δεν έχει βρεθεί γενετικό ή άλλο υλικό που να παραβλάπτει τα δικαιώματα του Κατηγορουμένου, δεν επηρεάζεται η πορεία της υπόθεσης. Αναφορικά με την πιθανότητα ανεύρεσης εσώρουχου του Κατηγορουμένου, αφ' ής στιγμής ο ίδιος ισχυρίζεται ότι δεν φορούσε εσώρουχο και είχε εγκαταλείψει τη σκηνή, θα ήταν ανώφελο πλέον να γίνεται έρευνα στα προσωπικά του αντικείμενα. Αποδόθηκε επίσης ελλειπής διερεύνηση γιατί δεν εξετάστηκε η Παραπονούμενη με πιο εξειδικευμένο μηχάνημα ήτοι το κολποσκόπιο. Δόθηκαν για το θέμα αυτό από το ΜΚ13 Δρα Κλεάνθους εξηγήσεις οι οποίες κρίνονται από το Δικαστήριο ικανοποιητικές. Τέλος θεωρούμε ότι η Αστυνομία γενικά προέβη σε σωστές ενέργειες για διερεύνηση της υπόθεσης. Οι τυχόν παραλείψεις που αναφέρονται πιο πάνω ή ακόμα και τυχόν παράλειψη εντοπισμού κάποιων μαρτύρων δεν επηρεάζουν την υπόθεση ή την αξιοπιστία των αστυνομικών οργάνων. Αξιολόγηση Επιστημονικής Μαρτυρίας Έχουμε ήδη αναφερθεί στη μαρτυρία του ΜΚ15 Λούη Χ''Θωμά, Κλινικού Ψυχολόγου. Οι υπόλοιποι μάρτυρες της ενότητας αυτής κρίνονται ως πλήρως αξιόπιστοι αφού κατέθεσαν με αντικειμενικότητα τα ευρήματα τους ο καθένας στο δικό του κλάδο. Ο ΜΚ9, Ιατροδικαστής Σ. Σοφοκλέους, κρίνεται ως πλήρως αξιόπιστος. Αποδεχόμαστε όλα τα ευρήματα του αφού η εμπειρογνωμοσύνη του και η μεγάλη εμπειρία του, που δεν αμφισβητήθηκαν, τού επέτρεπαν να καταλήξει σ' αυτά. Σε ορισμένα, μόνο, σημεία αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του, αλλά αυτός απαντούσε ευθέως και με αντικειμενικότητα. Αναφέρουμε ως παράδειγμα την εκδοχή του για τα εντυπώματα δακτύλων στο δεξιό μηρό της Παραπονουμένης (εύρημα 5). Ερωτήθηκε εκτεταμένα για το πότε ακριβώς είχαν δημιουργηθεί και απάντησε σε λιγότερο των 48 ή 24 ωρών που προηγήθηκαν της εξέτασης. ΄Οταν ρωτήθηκε για το κατά πόσο θα μπορούσαν να είχαν δημιουργηθεί και 3-4 ώρες πριν την εξέταση, με ευθύτητα απάντησε ότι δεν μπορούσε να το προσδιορίσει αυτό. Τα ίδια ισχύουν και για την άποψη του για το κατά πόσο μύριζε αλκοόλ η Παραπονούμενη. Ανέφερε ότι τη στιγμή που την εξέταζε δεν ήταν μεθυσμένη, αλλά διασαφήνισε ότι δεν μπορεί να αναφερθεί στην προγενέστερη κατάσταση της. Τού υποβλήθηκαν ερωτήσεις για θέματα τα οποία ανέφερε στην ένορκη κατάθεση του στο Δικαστήριο αλλά παρέλειψε να τα συμπεριλάβει στην ΄Εκθεση του (Τεκμήριο 39). Αμφισβητήθηκε το γεγονός ότι μπορούσε να θυμάται γεγονότα που δεν υπήρχαν στο Τεκμήριο 39 μετά την πάροδο τόσου χρονικού διαστήματος. Η απάντηση του ήταν εμφαντική: Είναι η δουλειά του και γνωρίζει τι κάνει. Εξάλλου μάς έδωσε ξεκάθαρα την εντύπωση ότι θυμάται πολύ καλά τη συγκεκριμένη περίπτωση γι' αυτό και η μαρτυρία του ήταν σαφής χωρίς παλινδρομήσεις ακόμη και στα θέματα που δεν συμπεριλαμβάνονται στην ΄Εκθεση του. Δεν αναμένεται από ένα εμπειρογνώμονα όταν ετοιμάζει την Έκθεση του να συμπεριλαμβάνει σ' αυτήν εκτός από τα ευρήματα του και θέματα για τα οποία πιθανόν να ερωτηθεί στο Δικαστήριο. Αυτά θα τα αναλύσει και επεξηγήσει περαιτέρω κατά τη διάρκεια της κατάθεσης του στο Δικαστήριο και ανάλογα με τις ερωτήσεις που θα του υποβληθούν. Ένα μόνο σημείο δημιουργεί κάποια αμφιβολία στα ευρήματα του αλλά αυτό κρίνεται εντελώς επουσιώδες αφού η Κ/Α δεν στηρίζεται σ' αυτό καθ' οιοδήποτε τρόπο. Τού υπεδείχθη από τον κ. Χαραλάμπους κατά την αντεξέταση ότι στις φωτογρ. 7-9 του Τεκμηρίου 26 η Παραπονούμενη φαίνεται να είχε κάποιο κοκκίνισμα στο δεξί της ρουθούνι, στο κάτω μέρος. Ο μάρτυρας δεν αναφέρει τέτοιο δικό του εύρημα και ανέφερε ότι για να μην συμπεριλαμβάνεται, δεν πρέπει να υπήρχε. Ο κ. Χαραλάμπους επέμενε ότι αυτό είναι εμφανές. ΄Οπως και νά 'χει το πράγμα, τέτοιο εύρημα δεν υπάρχει αλλά και ούτε προκαλεί ρήγμα στη συνοχή της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού, την οποία και αποδεχόμαστε στο σύνολο της. Ως πλήρως αξιόπιστη αποδεχόμαστε και τη μαρτυρία του ΜΚ13, Δρα Κλεάνθους. Ο μάρτυρας απάντησε με αντικειμενικότητα σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Μάλιστα μάς δόθηκε η εντύπωση ότι η εξέταση που έκανε στην Παραπονούμενη ήταν καθαρά εντός των επαγγελματικών του πλαισίων χωρίς ο ίδιος να εμπλακεί συναισθηματικά καθ' οιοδήποτε τρόπο, παρόλο ότι είχε ενώπιον του ένα άτομο μικρής σωματικής διάπλασης το οποίο ήταν φοβισμένο για το τι είχε περάσει, και έτρεμε. Αξιόπιστος κρίνεται και ο Γενετιστής ΜΚ7 Μ. Καριόλου. Μάλιστα η Υπεράσπιση φαίνεται να ισχυρίζεται ότι η μαρτυρία του υποβοηθά τη δική της εκδοχή. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι δεν βρέθηκαν σπερματικές ουσίες ούτε στα ρούχα, ούτε στα κολπικά επιχρίσματα της Παραπονουμένης. Ούτε γενετικό υλικό του Κατηγορουμένου εντοπίστηκε είτε στα κολπικά επιχρίσματα της Παραπονουμένης ή στο εσώρουχο της. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι η ανεύρεση γενετικού υλικού καθώς και σπερματικών κυττάρων του δράστη επηρεάζεται αρνητικά σε περιπτώσεις βιασμού όταν μεταξύ άλλων το άτομο έχει ουρήσει πριν τη λήψη κολπικών επιχρισμάτων. Στην παρούσα περίπτωση, αποτελεί εύρημα μας ότι το θύμα είχε ουρήσει τουλάχιστο μία φορά πριν τη λήψη των κολπικών επιχρισμάτων. Αυτό έγινε όταν ήταν στο διαμέρισμα των κοπέλων και πριν αρχίσει η διερεύνηση της υπόθεσης από την Αστυνομία. Εξάλλου έχει αναφερθεί ότι η ανυπαρξία επιστημονικής μαρτυρίας, όπως γενετικού υλικού, «δεν επάγεται βέβαια άνευ ετέρου τη μη ανάμειξη» ενός Κατηγορουμένου Βλ. Γρηγόρης Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφ. 213/08, ημερ. 31/5/
- ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Σε περιπτώσεις σεξουαλικών αδικημάτων, η μαρτυρία της παραπονουμένης χρειάζεται ενίσχυση σαν θέμα πρακτικής. Βλ. Σάββα v. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 258, Μεϊτανής v. Δημοκρατίας
(1967)2 Α.Α.Δ. 31, Γενικός Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1972)2 Α.Α.Δ. 81, Πετεινός v. Αστυνομίας
(1961)Α.Α.Δ. 330. Ωστόσο παρά την ύπαρξη του πιο πάνω κανόνα πρακτικής, η καταδίκη σε πρέπουσα υπόθεση μπορεί να θεμελιωθεί με βάση μόνο τη μαρτυρία της παραπονουμένης, αφού προηγουμένως το Δικαστήριο προειδοποιήσει κατάλληλα τον εαυτό του για τον κίνδυνο που ενυπάρχει όταν βασίζεται μόνο πάνω στη χωρίς ενίσχυση μαρτυρία της παραπονουμένης. Βλ. Σάββα
(1993), πιο πάνω, Θεοδώρου v. Αστυνομίας
(1971)2 Α.Α.Δ. 245, R v. Henry and Manning
(1969)Cr. App. R. (CA) 150. Θεωρούμε ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει εντός του γενικού κανόνα όπου θα πρέπει να αναζητηθεί ενισχυτική μαρτυρία. Η μαρτυρία της Παραπονουμένης η οποία είναι η μοναδική που τείνει να αποδείξει παράνομη συνουσία, παρά το γεγονός ότι έχει κριθεί αξιόπιστη, παρουσιάζει κενά λόγω των συμπτωμάτων blackout που ανέπτυξε. Γι' αυτό θεωρούμε επιβεβλημένο να αναζητήσουμε ενισχυτική μαρτυρία. Η Κ/Α στην Αγόρευση της αναφέρθηκε σε πολλά στοιχεία τα οποία ισχυρίζεται ότι μπορούν να θεωρηθούν ενισχυτική μαρτυρία. Τι συνιστά ενισχυτική μαρτυρία και ποια μορφή μπορεί να πάρει εξηγείται στην Tτοουλιάς. v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 258, 265. Ως αναφέρεται, ενισχυτική μαρτυρία είναι η μαρτυρία η οποία έχει: «... προέλευση ανεξάρτητη από το μάρτυρα τη μαρτυρία του οποίου αποβλέπει να ενισχύσει και να τείνει να καταδείξει ουσιωδώς ότι όχι μόνο διαπράχθηκε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο υπόδικος, αλλά επίσης ότι εκείνος που το διέπραξε ήταν ο κατηγορούμενος. ΄Οπως υποδεικνύεται στην πρόσφατη δικαστική απόφαση Τurner v. Blunden [1986] 2 All E.R. 75 δεν απαιτείται όπως η ενισχυτική μαρτυρία αποδεικνύει αφ' εαυτής τα αμφισβητούμενα γεγονότα ή τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. ΄Οτι απαιτείται είναι η μαρτυρία να έχει ανεξάρτητη προέλευση από το συνένοχο (accomplice) και να τείνει να καταδείξει σε μια ή περισσότερες ουσιώδεις λεπτομέρειες ότι διαπράχθηκε το κρινόμενο έγκλημα και ότι ο εγκληματίας είναι ο κατηγορούμενος». Τα πιο πάνω επαναλήφθηκαν και στη Ρόπας κ.ά. v. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(2000)2 Α.Α.Δ. 628, 658-659. Επίσης στην υπόθεση Παρμαξής v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 224, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 237: «Αποτελεί σταθερή θέση της νομολογίας ότι ενισχυτική μαρτυρία τότε μόνο χρειάζεται ή δίνεται όταν ο μάρτυρας που τη χρειάζεται ή που τη δίνει κρίνεται κατά βάση αξιόπιστος (Βλ. D.P.P. v. Kilbourne [1973] A.C. (H.L.) 729, 746). Η ουσία της ενισχυτικής μαρτυρίας έγκειται στο ότι ένας αξιόπιστος μάρτυρας επιβεβαιώνει αυτά που είχε πει ένας άλλος αξιόπιστος μάρτυρας. Σκοπός της ενίσχυσης της μαρτυρίας δεν είναι να δίνει αξία ή αξιοπιστία σε μαρτυρία η οποία είναι ελλειπής ή ύποπτη ή αναξιόπιστη, αλλά μόνο να επιβεβαιώνει και να στηρίζει εκείνο που κρινόμενο σαν μαρτυρία είναι αρκετό, ικανοποιητικό και αξιόπιστο. Η ενισχυτική μαρτυρία τότε μόνο θα παίξει το ρόλο της όταν η ίδια είναι απόλυτα αξιόπιστη μαρτυρία. (Βλ. D.P.P. v. Hester [1973] A.C. (H.L.) 296, 315). Βλ. και Zacharias v. Republic
(1962)2 C.L.R. 52 και Vouniotis v. Republic
(1975)2 C.L.R. 34).» Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και το γεγονός ότι η Παραπονούμενη έχει κριθεί κατά βάση αξιόπιστη, προχωρούμε να εξετάσουμε κατά πόσο υπάρχουν στη μαρτυρία στοιχεία τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ενισχυτική μαρτυρία. Άμεσο Παράπονο Το άμεσο παράπονο (immediate complaint) δύναται να γίνει αποδεκτό ως απόδειξη της κατηγορίας με βάση το ΄Αρθρο 10, του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9. Η αποδοχή ενός παραπόνου σύμφωνα με το εν λόγω ΄Αρθρο προϋποθέτει ότι (Γεωργίου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 618, 636): «(
- i)Το παράπονο ή η δήλωση έγινε αμέσως μετά τη διάπραξη του αδικήματος και (
- ii)Το παράπονο πρέπει να έγινε προς το πρόσωπο ή πρόσωπα στο οποίο ή στα οποία ο παραπονούμενος μίλησε μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ή τα πρόσωπα τα οποία το Δικαστήριο φρονεί ότι ήταν φυσικό να προβεί σε δήλωση ή παράπονο σχετικά με το αδίκημα. (βλ. R. v. Votsis, 19 C.L.R. 306, Χατζηλούκα v. Δημοκρατίας
(1961)C.L.R. 57, R. v. Mehmet, 8 C.L.R. 78 και Sutton v. King 5 C.L.R. 47).» Η αξία του άμεσου παραπόνου έγκειται στο ότι σύμφωνα με τις επιταγές της νομολογίας πρέπει να γίνεται αυθόρμητα και με την πρώτη ευκαιρία που εύλογα προσφέρεται για να μη δίνεται η ευκαιρία για δεύτερες σκέψεις. Βλ. Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506. Σημασία όμως έχει και το περιεχόμενο του, κάτι στο οποίο έδωσε έμφαση και η Υπεράσπιση κατά την Αγόρευση της, καθώς και η εμφάνιση συνοχής μεταξύ των λεπτομερειών του παραπόνου και της εκδοχής της παραπονουμένης. Στη Λιασίδης v. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 434, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη 450: «Στην Αγγλική Απόφαση R. v. Wright
(1990)90 Cr. App. R. 92, υπογραμμίζεται ότι ουσιώδες για την αποδοχή παραπόνου δεν είναι, αφ' εαυτού, το γεογονός ότι έγινε παράπονο αλλά το περιεχόμενο του και η εμφάνιση συνοχής μεταξύ των λεπτομερειών του παραπόνου και της εκδοχής της Παραπονουμένης. Η ανάγκη για την ύπαρξη τέτοιας συνοχής μεγεθύνεται στην Κύπρο, ενόψει των προνοιών του ΄Αρθρου 10 του Κεφ. 9 και της σημασίας, την οποία ενέχει μαρτυρία η οποία γίνεται δεκτή κάτω από αυτό το ΄Αρθρο του Νόμου, σύμφωνα με τη Νομολογία.» Επιπρόσθετα στην Παπαδήμας v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 251, 276 αναφέρθηκε ότι η μαρτυρία για να αποτελεί άμεσο παράπονο, πρέπει να είναι για συγκεκριμένη διαγωγή αναφορικά με τα αδικήματα του Κατηγορητηρίου και να μην είναι γενική και αόριστη. Στην παρούσα περίπτωση, θεωρούμε ότι υπάρχει μαρτυρία για άμεσο παράπονο. Με βάση τη μαρτυρία την οποία έχουμε αποδεχτεί ως αξιόπιστη όταν οι τρεις κοπέλες έτρεξαν στη σκηνή, ο Κατηγορούμενος ήταν ακόμη πάνω από την Παραπονούμενη. Η Asimina (MK5) εστίασε την προσοχή της στο να βοηθήσει την Παραπονούμενη ενώ οι άλλες δύο κοπέλλες ήτοι η Hayley (MK6) και η Helen (ΜΚ8) έτρεξαν πίσω από τον Κατηγορούμενο. Η Asimina και η Hayley άκουσαν την Παραπονούμενη να τους λέει ότι ο άνδρας αυτός την είχε βιάσει και γρονθοκοπήσει στο πρόσωπο. Στεκόμαστε ιδιαίτερα στην Asimina η οποία παρέμεινε κοντά στην Παραπονούμενη και τη βοήθησε. Η μαρτυρία της ήταν ξεκάθαρη: είδε την Παραπονούμενη να σηκώνεται, να τραβά πάνω το εσώρουχο της, να διορθώνει το φόρεμα της και να κατευθύνονται η μια προς την άλλη. Τότε έπεσε στο έδαφος και τής είπε ότι ο άνδρας αυτός την είχε βιάσει και την είχε γρονθοκοπήσει. Κάτι που η ίδια αντιλήφθηκε με κάθε σαφήνεια αφού και οι δύο κοπέλες, Αγγλίδες, μιλούσαν στη μητρική τους γλώσσα. Θεωρούμε ότι το παράπονο δεν θα μπορούσε να είναι πιο άμεσο. ΄Εγινε αμέσως μετά το βιασμό της σε άγνωστο μεν άτομο το οποίο όμως η Παραπονούμενη θεωρούσε - όπως και τις άλλες δύο κοπέλες - ως τη σωτήρα της, αφού ήταν οι φωνές και η επέμβαση τους που έδωσαν τέλος στις πράξεις του Κατηγορουμένου. Το γεγονός ότι δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες για το τι είχε κάμει ο Κατηγορούμενος δεν έχει σημασία. Εξάλλου σε τέτοιες στιγμές δεν αναμένεται η Παραπονούμενη να περιγράφει τα πάντα, αλλά να εκστομίσει τέτοια λόγια που να υποδηλώνουν συνοχή με το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Στην υπόθεση Γεωργίου
(2008)πιο πάνω, θεωρήθηκε ως άμεσο παράπονο η φράση «he fuck me» που η Παραπονούμενη είχε πει δύο φορές χωρίς περαιτέρω περιγραφή του τι εννοούσε. Με βάση τα πιο πάνω, θεωρούμε τη δήλωση που έκαμε η Παραπονούμενη προς την Asimina ως άμεσο παράπονο την οποία εκλαμβάνουμε ως στοιχείο ενισχυτικής μαρτυρίας. Άλλα στοιχεία ενισχυτικής μαρτυρίας Υπάρχουν και άλλα στοιχεία ενισχυτικής μαρτυρίας τα οποία μπορεί μεν να μην αποδεικνύουν το αδίκημα αυτό καθ' εαυτό, αλλά ενισχύουν ουσιωδώς την εκδοχή της Παραπονουμένης τόσο για άσκηση βίας εναντίον της από πλευράς Κατηγορουμένου καθώς και άλλες ουσιώδεις λεπτομέρειες της μαρτυρίας της. Αυτά είναι τα ακόλουθα: (α) Η αξιόπιστη μαρτυρία της Asimina (ΜΚ5) για το τι αντίκρισε όταν έφθασε στη σκηνή, ενισχύει την εκδοχή της Παραπονουμένης για βιασμό της από πλευράς Κατηγορουμένου. Συγκεκριμένα η Asimina είδε τον Κατηγορούμενο να είναι πάνω από την Παραπονούμενη με το παντελόνι του κατεβασμένο κάτω, ενώ ταυτόχρονα το φόρεμα της Παραπονουμένης να είναι τραβηγμένο προς τα πάνω και το εσώρουχο της κατεβασμένο προς τα κάτω, στο μισό ύψος των μηρών της. (β) Την ίδια ενίσχυση παρέχει στην εκδοχή της Παραπονουμένης και η μαρτυρία της Hayley (ΜΚ6) ότι από το παράθυρο είδε τον Κατηγορούμενο πάνω από την Παραπονούμενη να κάνει τέτοιες κινήσεις που υποδήλωναν σεξουαλική πράξη. Επιπρόσθετα, τόσον η ίδια, όσο και η Helen (MK8), όταν έφθασαν στη σκηνή είδαν τα γυμνά οπίσθια του Κατηγορουμένου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, δεχόμαστε και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Παραπονούμενη δεν ήταν μεθυσμένη όπως η Υπεράσπιση προσπάθησε να της καταλογίσει. ΄Εχουμε ήδη αποδεχθεί ως αξιόπιστη τη δική της εκδοχή ότι δεν ήταν μεν εντελώς νηφάλια (sober), αλλά σίγουρα δεν ήταν μεθυσμένη. Η μαρτυρία της υποστηρίζεται από πολλούς μάρτυρες κατηγορίας. Αναφέρουμε καταρχήν την καλόπιστη αλλά υποκειμενική άποψη των τριών κοπέλων ΜΚ5, 6 και
- Ούτε όμως οι δύο εξεταστές της υπόθεσης Λοχ. Δρουσιώτης (ΜΚ3) και Αστ. Μάμα (ΜΚ14) διαπίστωσαν κάτι τέτοιο όταν τη συνάντησαν λίγο μετά το περιστατικό και πριν τις 08:00 στη Napa Olympic. Μάλιστα ο ΜΚ14 ανέφερε ότι είχε υπηρετήσει για 6 χρόνια στην Τροχαία Αμμοχώστου και μπορεί να καταλάβει αν ένα άτομο είναι μεθυσμένο, τονίζοντας ότι η Παραπονούμενη δεν ήταν μεθυσμένη. Ούτε όμως ο Γυναικολόγος ΜΚ13, ούτε ο Ιατροδικαστής ΜΚ9 όταν την εξέταζαν την ίδια μέρα διαπίστωσαν κάτι τέτοιο αφού, όπως είπαν, σε τέτοια περίπτωση θα το κατέγραφαν. Επομένως απορρίπτεται ο ισχυρισμός της Υπεράσπισης για μέθη της Παραπονουμένης και η προσπάθεια της να αποδώσει την ανεξήγητη της συμπεριφορά σ' αυτήν. Τονίζουμε τέλος ότι ούτε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος φαίνεται να είχε εγείρει τέτοιο θέμα στην Κατάθεση του την οποία έδωσε στις 3/6/2011 δηλαδή τρεις μέρες μετά το περιστατικό. Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι μετά το περιστατικό και εξαιτίας αυτού η Παραπονούμενη ήταν σοκαρισμένη, έκλαιγε και έτρεμε, γεγονότα που συνηγορούν στο ότι η δοκιμασία που είχε περάσει ήταν για την ίδια μία ιδιαίτερα τραυματική εμπειρία. Η άποψη αυτή η οποία εμπεριέχει και αντικειμενικές διαπιστώσεις έγινε από όλους τους πιο πάνω ΜΚ και επιπρόσθετα από τη ΜΚ2 η οποία τής έλαβε Κατάθεση. Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι η Παραπονούμενη πριν από το περιστατικό ούτε με τις τρεις κοπέλες (ΜΚ5, 6 και 8) γνωριζόταν, ούτε με τον Scott (ΜΚ12). Ούτε ο Scott γνώριζε τις τρεις κοπέλες. Η παρέμβαση των κοπέλων έγινε σ' ανταπόκριση των κραυγών της Παραπονουμένης για βοήθεια και η παρέμβαση του Scott έγινε διότι αντιλήφθηκε ότι κάτι είχε συμβεί και ο Κατηγορούμενος προσπαθούσε να εγκαταλείψει τη σκηνή. Η δε μαρτυρία τους στο Δικαστήριο ήταν πλήρως αξιόπιστη και γίνεται δεκτή στο σύνολο της. Ως πλήρως αξιόπιστη κρίνουμε και την Παραπονούμενη της οποίας τη μαρτυρία, στα γεγονότα που θυμάται, θεωρούμε ως αντικατοπτρίζουσα την αλήθεια. Πιο συγκεκριμένα αποδεχόμαστε ότι το περιστατικό επεσυνέβη στη λεκάνη του δένδρου που υπέδειξε, όπως απεικονίζεται και στις φωτογρ. 4 και 5 του Τεκμηρίου
- Αυτό υποστηρίζεται και από τη μαρτυρία των τριών κοπέλων, αλλά και από το γεγονός ότι στο σημείο εκείνο βρέθηκαν τα γυαλιά του Κατηγορουμένου (Τεκμήριο 2) καθώς και χώματα στα ρούχα και της Παραπονουμένης και του Κατηγορουμένου. Αποδεχόμαστε επίσης ότι ο Κατηγορούμενος χρησιμοποίησε σωματική βία εναντίον της Παραπονουμένης η οποία αποτελείτο από γρονθοκοπήματα στη παρειά καθώς και δάγκωμα στη δεξιά γενειακή χώρα. Η μαρτυρία της Παραπονουμένης υποστηρίζεται τόσο από τις τρεις κοπέλες (ΜΚ5, 6 και 8) αλλά και από τους Αστ. Εξεταστές (ΜΚ2, 3 και 14). ΄Ολοι είδαν την Παραπονούμενη τη μέρα του περιστατικού και διαπίστωσαν σημάδια και πρηξίματα στο πρόσωπο της. Υπενθυμίζουμε και τα ευρήματα του Ιατροδικαστή Σοφοκλέους (ΜΚ9) ο οποίος διαπίστωσε σημάδια από δάγκωμα καθώς και σημάδια στη δεξιά παρειακή χώρα, τα οποία μπορούσε να είχαν προκληθεί από γροθιά και δάγκωμα, αντίστοιχα. Η εκδοχή του Κατηγορουμένου ότι έβαλε την παλάμη του στο στόμα της Παραπονουμένης για να την κάνει να σιωπήσει και ότι τη δάγκωσε για να απελευθερωθεί από το κράτημα της, απορρίπτεται ως αναληθής. Τέλος, στα πλαίσια της αξιοπιστίας της Παραπονουμένης, γίνεται και το ανάλογο εύρημα ότι υπήρξε παράνομη συνουσία αφού ο Κατηγορούμενος χωρίς τη θέληση της εισχώρησε το πέος του στον κόλπο της. Η ενέργεια του αυτή μπορεί να διακόπηκε από τις τρεις κοπέλες, αλλά αποτελεί νομολογιακή αρχή ότι για να αποδειχθεί ο βιασμός πρέπει να υπάρχει εισδοχή του πέους στον κόλπο της παραπονουμένης έστω και εάν η εισδοχή αυτή είναι ελάχιστου βαθμού και δεν υπήρξε εκσπερμάτωση (Archbold Criminal Pleadings Evidence and Practice, 40η έκδοση, σελ. 1410, παράγραφος 2878 και Russel on Crime 12η έκδοσης σελ. 708-709). Η εκδοχή του Κατηγορουμένου ότι είχαν χάσει την ισορροπία τους και ο ίδιος, προφανώς ντυμένος, βρέθηκε πάνω από την Παραπονούμενη και προσπαθούσε να ελευθερωθεί από το κράτημα της, απορρίπτεται ως εξωπραγματική. Υπάρχει στο σημείο αυτή η ενισχυτική μαρτυρία των κοπέλων ΜΚ5, 6 και 8 ότι το παντελόνι του ήταν κατεβασμένο και τα γυμνά οπίσθια του ήταν εκτεθειμένα. Με βάση το ΄Αρθρο 144 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, για να υπάρξει βιασμός θα πρέπει να υπάρξει παράνομη συνουσία χωρίς τη συγκατάθεση της παραπονουμένης. Στην παρούσα περίπτωση κρίνουμε ότι αυτά τα συστατικά στοιχεία έχουν αποδειχθεί πέραν από κάθε λογική αμφιβολία γι' αυτό και κρίνουμε τον Κατηγορούμενο ένοχο στην εναντίον του Κατηγορία. (Υπ.) ................................... Χ. Ι. Πογιατζής , Π.Ε.Δ. (Υπ.) ...................................... Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .................................. Θ. Θωμά, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο