Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Μιχάλης Παναγιώτου, Αρ. Ποινικής Υπ.: 3469/2012, 24/4/2012

(1)του Ποινικού Κώδικα. (3η κατηγορία) δ) της κατοχής αντικειμένου κατασκευασμένου ή διασκευασμένου για εκκένωση ή εκτόξευση επιβλαβούς υγρού ή αερίου ή χημικής ουσίας ή παρόμοιου υλικού, κατά παράβαση του άρθρου 25

(2)του περί Πυροβόλων Όπλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Ν.113/

1. (4η κατηγορία). Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση έχουν ως ακολούθως: Ο Α. Μισός είναι δικηγόρος και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν μέλος της δικαστικής επιτροπής της ΚΟΠ. Στις 2/12/11 ο κατηγορούμενος μαζί με ακόμα ένα πρόσωπο συνωμότησαν όπως επιτεθούν εναντίον του πιο πάνω προσώπου. Ο λόγος που τους οδήγησε στην διάπραξη των αδικημάτων ήταν διότι ο Α. Μισός ως μέλος της δικαστικής επιτροπής της ΚΟΠ εξέδωσε απόφαση εναντίον της ομάδας τους, Ομόνοιας. Άλλα δυο πρόσωπα ήταν αυτά που παρότρυναν τους δράστες και σχεδίασαν την επίθεση. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία ο Α. Μισός κατευθυνόταν πεζός στο όχημα του στην λεωφόρο Αρχ. Μακαρίου στη Λάρνακα και ενώ προσπαθούσε να επιβιβαστεί δέχτηκε επίθεση από τον κατηγορούμενο και ακόμα ένα πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος έσπρωξε τον Α. Μισό με την πόρτα με αποτέλεσμα να τον εγκλωβίσει και χρησιμοποίησαν spray που εκτοξεύει επιβλαβές αέριο. Το άλλο πρόσωπο κτύπησε τον Μισό με ξύλο στο κεφάλι και στο σώμα. Μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο γενικό νοσοκομείο Λάρνακας και διαπιστώθηκε ότι έφερε εκχύμωση στην μετωπιαία χώρα, στο τριχωτό της κεφαλής, εκχύμωση ρινός και δεξιού ημικρανίου. Οι δράστες προκάλεσαν ζημιά στο όχημα του πιο πάνω προσώπου αξίας €650.-. Όταν οι άντρες του ΤΑΕ Λάρνακας μετέβηκαν στη σκηνή εντόπισαν ένα κομμάτι ξύλο μήκους 52 εκ. το οποίο βρισκόταν στο πεζοδρόμιο, ως επίσης εντοπίστηκε και το πώμα του spray που χρησιμοποιήθηκε. Στις 13/1/12 λήφθηκαν τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων αφού απομονώθηκε γενετικό υλικό σε τεκμήρια που βρέθηκαν στη σκηνή. Το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου ταυτίστηκε με το γενετικό υλικό που βρέθηκε στο πώμα του spray που χρησιμοποιήθηκε. Την ίδια ημέρα εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου και συνελήφθηκε στις 15/1/12 και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Να σου πω την αλήθκεια να την γράψεις». Στη συνέχεια έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία παραδέχτηκε τις κατηγορίες. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με τρεις προηγούμενες καταδίκες.
2. Στις 3/12/08 στα πλαίσια της υπόθεσης 2720/08 το Ε.Δ. Λάρνακας, για το αδίκημα της καταστροφής αθλητικών εγκαταστάσεων, επέβαλε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 7 μηνών, για το αδίκημα της πρόκλησης ζημιάς σε αθλητικούς χώρους ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Οι ποινές συνέτρεχαν. Περαιτέρω λήφθηκαν υπόψη άλλες δυο υποθέσεις, η μια αφορούσε το αδίκημα της ανησυχίας και η άλλη το αδίκημα της παρεμπόδισης οργάνου τήρησης της τάξης κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του, της αντίστασης για νόμιμη σύλληψη, της οπλοφορίας και της ελευθέρωσης κρατουμένου.
3. Στις 9/3/10 στα πλαίσια της υπόθεσης 10252/09 το Ε.Δ. Λάρνακας, για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής, επέβαλε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 6 μηνών, για το αδίκημα της διάρρηξης με σκοπό την κλοπή, ποινή φυλάκισης 3 μηνών και για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης συνέτρεχαν.
4. Στις 6/7/11 στα πλαίσια της υπόθεσης 1899/11 το Ε.Δ. Λάρνακας για το αδίκημα της οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου, επέβαλε χρηματική ποινή €300.- για το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας επέβαλε χρηματική ποινή €300.- και για το αδίκημα της ανησυχίας χρηματική ποινή €100.-. Αγορεύοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου προς μετριασμό της ποινής κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του ως μετριαστικούς παράγοντες: α) την άμεση παραδοχή του β) τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του περιστάσεις. Ο κατηγορούμενος είναι 26 ετών άγαμος. Ο συνήγορος του τον χαρακτήρισε ως άτομο με χαμηλό πνευματικό επίπεδο. Φοίτησε μέχρι την 2η τάξη του γυμνασίου. Αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας και συντηρείται από δημόσιο βοήθημα. γ) την απολογία και μεταμέλεια του η οποία δεν εκφράζεται μόνο από την παραδοχή του αλλά και από το γεγονός ότι κατονόμασε τους συνεργούς του και προτίθεται να καταθέσει εναντίον τους. δ) το γεγονός ότι έχει απολογηθεί και έχει συμφιλιωθεί με το θύμα. ε) το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν το πρόσωπο που συνέλαβε την ιδέα για την επίθεση εναντίον του Α. Μισού αλλά το εκτελεστικό όργανο. Περαιτέρω αγορεύοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος του παρέπεμψε το Δικαστήριο σε διάφορες αποφάσεις. Με όλο το σεβασμό προς αυτόν, οι αποφάσεις που παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου δεν ομοιάζουν με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Κατ΄ αρχήν σε σχέση με τις προηγούμενες καταδίκες του κατηγορούμενου αναφέρω ότι αποτελεί θέση της νομολογίας ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν πρέπει να δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης. Ωστόσο είναι δυνατό η προηγούμενη καταδικαστική συμπεριφορά να επηρεάσει το βαθμό επιείκειας που το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να επιδείξει. Περαιτέρω έχει νομολογηθεί ότι ο προηγούμενες καταδίκες είναι στοιχείο το οποίο έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελεί ένδειξη της στάσης και του σεβασμού του κατηγορούμενου προς τους Νόμους της πολιτείας. (βλ. υπόθεση Σωκράτης Παναγιώτου Αντάρτης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ σελ. 138 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Η σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία βρίσκεται ένοχος ο κατηγορούμενος αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές. Για το αδίκημα της κατοχής αντικειμένου κατασκευασμένου ή διασκευασμένου για εκκένωση ή εκτόξευση επιβλαβούς υγρού ή αερίου ή χημικής ουσίας ή παρόμοιου υλικού, κατά παράβαση του άρθρου 25

(2), Ν.113

(1)/04, ο νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι €5.125.- ή συνδυασμός και των δυο ποινών. Για το αδίκημα της επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια ενώ για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι 2 χρόνια και για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι 2 χρόνια ή χρηματική ποινή €2.562.- ή συνδυασμός και των δυο ποινών. Η σοβαρότητα αυτής της φύσης των αδικημάτων δεν αντικατοπτρίζεται από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές αλλά και από την συχνότητα διάπραξης των αδικημάτων, γεγονός που οριοθετεί και το πλαίσιο αντιμετώπισης τους. Η ποινή σε τέτοιου είδους υποθέσεις πρέπει να είναι αποτρεπτική. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Τόκκαλλου

(2001)ο τέως Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Πικής ανέφερε τα εξής, τα οποία αποτελούν τη συνισταμένη της νομολογίας: «Η χρήση βίας κατά του συνανθρώπου συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας· πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατ οχυρώνει το άρθρο 7.1 του συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπειά του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης, είτε ως μέσο εκδίκησης, είτε ως μέσο τιμωρίας, δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωσή της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς.» Η ποινή σε τέτοιου είδους υποθέσεις πρέπει να είναι αποτρεπτική. Η τιμωρία δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά μέτρο άμυνας έναντι παραβάσεων του δικαίου και υπονόμευσης των αρχών του. Η ανάγκη προστασίας ποικίλει ανάλογα με τη σοβαρότητα του εγκλήματος. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ σελ. 342, το στοιχείο της αποτροπής είναι άμεσα συνδεδεμένο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους. Η εξατομίκευση της ποινής καθιστά το άτομο του παραβάτη ένα από τους άξονες επιβολής της τιμωρίας. Δεν εξουδετερώνει όπως έχει κατ΄ επανάληψη τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο τη σοβαρότητα του εγκλήματος ή την ανάγκη για την καταστολή του με τα μέσα που παρέχει το δίκαιο στον κοινωνικό χώρο. Οι πράξεις του κατηγορούμενου όπως έχουν εκτεθεί πιο πάνω δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστούν ως πράξεις εξαιρετικής σοβαρότητας. Ο άνθρωπος έχει από την φύση του όπλα την φρόνηση και την αρετή και γι΄ αυτό ο άνευ αρετής άνθρωπος είναι το ανοσιότατο και αγριότατο πλάσμα. Έτσι και στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος μαζί με ακόμα ένα πρόσωπο συνωμότησαν και επιτέθηκαν εναντίον του Α. Μισού με τον τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω. Ηθελημένη και προσχεδιασμένη άσκηση βίας ασκήθηκε σε δημόσιο χώρο εναντίον προσώπου που υπηρετεί τον αθλητισμό ως μέλος της δικαστικής επιτροπής της ΚΟΠ και για λόγο που είναι άμεσα συνυφασμένος με τα καθήκοντα του. Οι πράξεις του κατηγορούμενου αποτελούν απαράδεκτη κοινωνική συμπεριφορά και δεν επέφεραν μόνο σωματικό τραυματισμό και βάναυσο τραυματισμό της προσωπικότητας του θύματος αλλά επίσης πλήττουν τον αθλητισμό και προκαλούν αισθήματα αγανάκτησης και αποτροπιασμού του κάθε λογικού ανθρώπου. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας από τη μια το σύνολο των γεγονότων, τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως την έχω ήδη προδιαγράψει, τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου όπως τα έχει εκθέσει ο ευπαίδευτος συνήγορος του και που εστιάζονται στην άμεση παραδοχή του, στις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 26 ετών άγαμος και προέρχεται από πολυμελή οικογένεια, χαρακτηρίζεται ως άτομο με χαμηλό πνευματικό επίπεδο, φοίτησε μέχρι την 2η τάξη του γυμνασίου και αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας και ένεκα τούτου συντηρείται με δημόσιο βοήθημα, της απολογίας και μεταμέλειας του, η οποία δεν εκφράζεται μόνο από την παραδοχή του αλλά και από το γεγονός ότι κατονόμασε τους συνεργούς του και προτίθεται να καταθέσει εναντίον τους και το γεγονός ότι έχει συμφιλιωθεί με το θύμα, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις ενδεικνυόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, η οποία θα πρέπει να ενέχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Συνακόλουθα επιβάλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 18 μηνών Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 18 μηνών Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Παρά το γεγονός ότι με τον Ν.186

(1)/2003 καταργήθηκαν οι εξαιρετικές περιστάσεις που προαπαιτούσε ο Ν. 47

(1)/97, στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης, η έκτιση των οποίων ν΄ αρχίζει από την ημερομηνία που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση, δηλ. από τις 4/5/12. (Υπ.): ..... Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο