Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Σίμος Ραγιάς κ.α., Αρ. Ποινικής Υπ.: 20428/2010, 15/6/2012

(1), (α), 30 και 31 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, (1η κατηγορία) και β) της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(1), 6

(2), 30, 31 και 38 του ίδιου Νόμου, (2η κατηγορία).

1. Ο κατηγορούμενος αρ.2 αθωώθηκε και απαλλάχθηκε στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε, καθότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να στοιχειοθετήσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του, για τους λόγους που εκτίθενται σε προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου.
2. Ο αστυφ. 3365 Λ. Ελευθερίου στη μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: α) Υπηρετεί στην ΥΚΑΝ Αρχηγείου και είναι αποσπασμένος στο κλιμάκιο Λάρνακας. β) Στις 4/1/09 μεταξύ των ωρών 19:30 - 20:15 μαζί με άλλους τρεις συναδέλφους του διενήργησαν έρευνα, αφού προηγουμένως εκδόθηκε ένταλμα έρευνας, στην κατοικία του κατηγορούμενου αρ.1, στην οποία διέμενε και ο υιός του, κατηγορούμενος αρ.2, περιστασιακά όπως ανέφερε αντεξεταζόμενος. γ) Κατά την διάρκεια της έρευνας ήταν παρών ο κατηγορούμενος αρ.1 και στο υπνοδωμάτιο που διέμενε η κόρη του εντοπίστηκαν συνολικά 15 φυτά κάνναβης ύψους από13 έως και 70 εκ.. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε, «Εν δικά μου έκαμα βλακεία». Τότε τον συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του επίστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε, «Κάμε τη δουλειά σου». Περαιτέρω παρέλαβε και διάφορα άλλα αντικείμενα όπως καθρέπτη, καλώδια, λάμπες, μπουκάλα που περιείχε σίδερο σε υγρή μορφή και αφού του επίστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο σε σχέση με το τελευταίο αυτός απάντησε, «Εν σίδερο για τα φυτά». δ) Ακολούθως ο κατηγορούμενος αρ. 1 μεταφέρθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας και στην παρουσία του σφράγισε τα τεκμήρια και υπόγραψε τόσο ο ίδιος όσο και ο κατηγορούμενος αρ.
3. ε) Στις 4/1/09 και ώρα 22:40 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου αρ. 2 ο οποίος συνελήφθηκε. Στις 5/1/09 εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης και των δυο κατηγορουμένων για περίοδο 4 ημερών. Την ίδια ημέρα, δηλ. στις 5/1/09, μετέφερε όλα τα φυτά που ανεβρέθηκαν στο γενικό χημείο του κράτους. Ανέμενε την έκθεση του χημείου η οποία συντάχθηκε στις 9/3/10 (βλ. τεκμ.4), ενώ τα τεκμήρια από το χημείο τα παρέλαβε στις 21/1/
4. Στις 6/6/10 κατηγόρησε γραπτώς και τους δυο κατηγορουμένους. Δεν γνώριζε για ποιο λόγο καθυστέρησε το χημείο και μόλις παρέλαβε την έκθεση κατηγόρησε τους κατηγορούμενους.
5. Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Έχουν ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος αρ.1 κατείχε και καλλιεργούσε μεταξύ των ημερ. 1/7/08 - 4/1/09, 15 φυτά του γένους κάνναβης, ύψους από 13 έως και 70 εκ. χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Πρόκειται για τα φυτά στα οποία αναφέρθηκε ο αστυφ. 3365 Λ. Ελευθερίου. Ο κατηγορούμενος αρ.1 στις 4/1/09 έδωσε κατάθεση (βλ. τεκμ.5).
6. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου αρ.1 και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του Κεφ.155, προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση στην οποία υιοθέτησε τα όσα έχει αναφέρει στην κατάθεση του και στην απάντηση του στην γραπτή κατηγορία. Η ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου συνεκτιμάται με το σύνολο της μαρτυρίας.

1. Στο στάδιο των αγορεύσεων και οι δυο συνήγοροι εισηγήθηκαν ότι αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αρ.1, πλην όμως ο συνήγορος του κατηγορούμενου αρ.1 εισηγήθηκε ότι η διαδικασία θα πρέπει να ανακοπεί καθότι η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου δεν διαγνώστηκε σε εύλογο χρόνο κατά παράβαση του άρθρου 30.2 του Συντάγματος.
2. Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει επιτύχει να αποδείξει τις κατηγορίες στον απαιτούμενο βαθμό και ακολούθως να εξεταστεί η σχετική εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου αρ.
4. Ο μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας αστυφ. 3365 Λ. Ελευθερίου μου έκαμε εξαιρετική εντύπωση, δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση ικανή να κλονιστεί η αξιοπιστία του καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Η μαρτυρία του συνάδει με τα παραδεκτά γεγονότα. Ήταν μάρτυρας της αλήθειας και συνακόλουθα αποδέχομαι την μαρτυρία του. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα και τα ευρήματα του Δικαστηρίου όπως εκτίθενται στις παρ. 3 και 4 κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει επιτύχει να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία και των δυο κατηγοριών. Περαιτέρω αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο αστυφ. 3365 Λ. Ελευθερίου στις 5/1/09 μετέφερε στο γενικού χημείο του κράτους τα πιο πάνω φυτά κάνναβης και η έκθεση του γενικού χημείου τους κράτους (τεκμ.4) συντάχθηκε στις 9/3/
5. Όταν παρέλαβε την πιο πάνω έκθεση κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο αρ. 1στις 6/6/10 και αφού του επίστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Τούτα τα πράγματα, τα φυτά, προσπάθησα να βρω σπόρους για να τα φυτέψω γιατί διάβασα και άκουσα ότι κάμνουν καλό, γιατί υποφέρω από ημικρανίες και πόνους στα κόκκαλα, δεν είχα σκοπό ούτε για προμήθειες ούτε για πωλήσεις διότι δεν είμαι ναρκομανής. Απλώς ήθελα να πειραματιστώ να δω αν γίνω καλά όπως άκουσα». Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει επιτύχει να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό, έξω από κάθε λογική αμφιβολία, τις κατηγορίες αρ. 1 και
6. 9.1 Στην συνέχεια θα εξετάσω την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου αρ.1 ότι η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου αρ. 1 δεν διαγνώστηκε σε εύλογο χρόνο κατά παράβαση του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, καθότι αυτός συνελήφθηκε στις 4/1/09 και η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 30/11/
7. Ήταν η θέση του ότι από την καταχώρηση του κατηγορητηρίου και μετέπειτα δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη ο χρόνος. 9.2 Το άρθρο 30.2 του Συντάγματος, που είναι παρόμοιο με το άρθρο 6.
8. της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, έχει ως ακολούθως: « 30.1 .
9. Έκαστος κατά την διάγνωσιν των αστικών αυτού δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ή οιασδήποτε κατ' αυτού ποινικής κατηγορίας, δικαιούται ανεπηρεάστου, δημοσίας ακροαματικής διαδικασίας εντός ευλόγου χρόνου, ενώπιον ανεξαρτήτου, αμερολήπτου και αρμοδίου δικαστηρίου ιδρυομένου διά νόμου». 9.3 Αποτελεί πρωταρχική ευθύνη του Δικαστηρίου να διασφαλίσει το συνταγματικό αυτό δικαίωμα του κατηγορουμένου δηλαδή αυτό της διάγνωσης της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου εντός ευλόγου χρόνου (Βλ. Γαβριηλίδης v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 7469 ημερ. 22/9/03, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καψού, Ποιν. Έφ. 7400 ημερ. 24/2/04). Σκοπός της πιο πάνω συνταγματικής πρόνοιας είναι η προστασία του κατηγορουμένου από τις υπερβολικές καθυστερήσεις. Δεν είναι δυνατόν ένας κατηγορούμενος να τελεί σε μακροχρόνια κατάσταση αβεβαιότητας για την διάγνωση της ποινικής του ευθύνης. 9.4 Στην υπόθεση Ευσταθίου v. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 294 πραγματεύθηκαν μεταξύ άλλων και οι παράγοντες που υπεισέρχονται στον προσδιορισμό του χρόνου διαπίστωσης της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου. Αφετηρία για την επιμέτρηση του χρόνου αποτελεί η ημέρα σύλληψης ή καταγγελίας του κατηγορουμένου. Άλλοι παράγοντες που ενεργούν στον καθορισμό του ευλόγου χρόνου είναι η πολυπλοκότητα της υπόθεσης, η σημασία για εκείνον που υποβάλει το αίτημα, η στάση των αρχών και η συμπεριφορά του ίδιου του αιτούντος (Βλ. Καυκαρής v. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 203, Bell v. DPP of Jamaica

(1985)2 All E.R. 585, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μενελάου, Ποιν. Εφ. 7549 ημερ. 14/04/04). 9.5 Στην υπόθεση Φαίδωνα Ανδρέα Χριστόπουλου v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 6892 ημερ. 28/2/01, η οποία υιοθέτησε την υπόθεση Ευσταθίου ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την δίκη και παραμέρισε την καταδίκη του εφεσείοντος καθότι υπήρχε εκτροπή από τα θέσμια της δίκαιης δίκης. Στην πιο πάνω υπόθεση ο χρόνος άρχισε να προσμετρά από το 1993 που η υπόθεση καταγγέλθηκε στις Αστυνομικές Αρχές και μεσολάβησε ένας περίπου χρόνος μεταξύ καταγγελίας και προσαγωγής του παραβάτη στο Δικαστήριο. Αναλώθηκε ακόμη ένας χρόνος για την δίωξή του, με την καταχώρηση του κατηγορητηρίου στις 30/01/95. Η πιο πάνω υπόθεση αναβλήθηκε περίπου πενήντα πέντε φορές σε δεκαεννέα από τις οποίες μετά από αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής. Η αποπεράτωση της δίκης ολοκληρώθηκε στις 9/02/00. 9.6 Σχετικές με τις πιο πάνω θέμα είναι οι υποθέσεις Βίκτωρος v. Χριστοδούλου

(1992)1 ΑΑΔ 512, Αίτηση Ευθύβουλου Λιασίδη, Πολιτική Έφεση 10219 ημερ. 19/2/99, Αστυνομία v. Φάντη κ.ά.

(1994)2 ΑΑΔ 160, Έλληνας v. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 CLR

1. 9.7 Στην υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Καψού Ποιν. Εφ. 7400 ημερ. 24/02/04 ο εφεσίβλητος αντιμετώπιζε τέσσερις κατηγορίες. Το Κακουργιοδικείο μετά από μια μακρά ακροαματική διαδικασία αποδέχθηκε την εισήγηση της υπεράσπισης, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου κι έτσι αθωώθηκε και απαλλάχθηκε στις κατηγορίες. Στο Ανώτατο Δικαστήριο οι συνήγοροι των διαδίκων συμφώνησαν ότι προέχει η εξέταση του θέματος της εκδίκασης της ποινικής υπόθεσης εντός ευλόγου χρόνου, όπως διασφαλίζεται από το άρθρο
3. του Συντάγματος, πριν την εξέταση των λόγων έφεσης, θέση που ασπάσθηκε και το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην εν λόγω υπόθεση τα αδικήματα σύμφωνα με το κατηγορητήριο διαπράχθηκαν τον Αύγουστο του
4. Ένα χρόνο αργότερα άρχισε η έρευνα για τα αδικήματα αυτά, η οποία κατέληξε σε διατύπωση πειθαρχικών κατηγοριών. Η πειθαρχική δίκη άρχισε στις 4/2/
5. Ένα σχεδόν χρόνο μετά την έναρξη της πειθαρχικής διαδικασίας 18/01/01, η πειθαρχική δίκη διεκόπη, καθ΄ ότι άρχισε η διεξαγωγή ποινικής έρευνας για τα ίδια αδικήματα, η οποία ολοκληρώθηκε σε ένα περίπου μήνα και στις 23/02/01 καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο η υπόθεση. Ορίσθηκε στις 4/04/01 για να απαντήσει ο κατηγορούμενος στις κατηγορίες. Ορίσθηκε για ακρόαση στις 5/06/
6. Η υπόθεση αναβλήθηκε λόγω ελλείψεως χρόνου του Δικαστηρίου και ορίσθηκε για ακρόαση στις 5/02/02, όπου και πάλι αναβλήθηκε για τον ίδιο λόγο και ορίσθηκε για ακρόαση στις 27/05/
7. Κατά εκείνη την ημέρα η υπόθεση αναβλήθηκε καθ΄ ότι ο συνήγορος του εφεσιβλήτου αποχώρησε λόγω διάστασης απόψεων μ΄ αυτόν, με αποτέλεσμα να επιζητηθεί αναβολή με σκοπό να διορίσει νέο δικηγόρο. Το αίτημα εγκρίθηκε και η υπόθεση ορίσθηκε για ακρόαση στις 9/09/02, όπου η δίκη άρχισε και περατώθηκε τέσσερις μήνες αργότερα, με την έκδοση αθωωτικής απόφασης στις 15/01/
8. Η επιτυχία της έφεσης δεν θα ήταν δυνατό να απολήξει σε οριστική απόφαση με την οποία θα διακριβωνόταν η ποινική ευθύνη του εφεσίβλητου. Αν κρινόταν ότι τα επιχειρήματα του εφεσείοντα ήταν βάσιμα θα παραμεριζόταν η πρωτόδικη απόφαση, σύμφωνα με την οποία δεν είχε στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Οπόταν θα ετίθετο ζήτημα επανεκδίκασης. Η επανεκδίκαση θα απαιτούσε χρόνο που δεν θα μπορούσε να προσδιορισθεί και εν όψει των διαπιστώσεων, αναφορικά με τα διατρέξαντα από την γέννηση του θέματος, όπως έχουν εκτεθεί, το Ανώτατο Δικαστήριο σε καμιά περίπτωση δεν θα ήταν διατεθειμένο να διατάξει επανεκδίκαση, η οποία θα σήμαινε νέα εξ αρχής διαδικασία το 2004 για ότι φέρεται να είχε διαπραχθεί χρόνια προηγουμένως και στο πλαίσιο των περιστατικών, δεν θα ήταν δίκη εντός ευλόγου χρόνου. 9.8 Όπως διαφαίνεται από τα ευρήματα του Δικαστηρίου το αδίκημα διαπιστώθηκε στις 4/1/09 και την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος αρ. 1 συνελήφθηκε. Στις 5/1/09 εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης του για περίοδο 4 ημερών. Στις 5/1/09 ο αστυφ. 3365 Λ. Ελευθερίου μετέφερε όλα τα φυτά κάνναβης στο γενικό χημείο του κράτους για τις απαραίτητες εξετάσεις. Η έκθεση του χημείου (βλ. τεκμ.4) συντάχθηκε στις 9/3/
9. Στις 6/6/10 αφού προηγουμένως παραλήφθηκε η πιο πάνω έκθεση από τον αστυφ. 3365 Λ. Ελευθερίου κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο αρ.
10. Όπως διαφαίνεται από τα πιο πάνω γεγονότα υπήρξε καθυστέρηση από τις 4/1/09 μέχρι 30/11/10, ημερομηνία κατά την οποία καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση. Το πιο πάνω χρονικό διάστημα που παρήλθε στην συγκεκριμένη περίπτωση μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης, κρινόμενο ως αντικειμενικό γεγονός αλλά και των εφαρμοζόμενων παραγόντων που εκτίθενται στην νομολογία δεν εκφεύγει της έννοιας του εύλογου χρόνου. 10.1 Παρά το γεγονός ότι ο συνήγορος του κατηγορούμενου αρ.1 εισηγήθηκε ότι υπήρξε καθυστέρηση από τη σύλληψη (4/1/09) μέχρι και την καταχώρηση του κατηγορητηρίου (30/11/10) το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει κατά πόσο διαγνώστηκε η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου σε εύλογο χρόνο από τη σύλληψη του μέχρι και σήμερα. 10.2 Έχω διέλθει με πολλή ενδελέχεια και με πολλή προσοχή το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης, το οποίο έχει ως ακολούθως: α) Το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 30/11/10 και οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν για να απαντήσουν στις αποδιδόμενες σ΄ αυτούς κατηγορίες στις 20/1/
11. Εκείνη την ημέρα ζητήθηκε χρόνος για να απαντήσουν με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί για απάντηση στις 10/2/
12. β) Κατ΄ εκείνη την ημέρα κατηγορήθηκαν, δεν παραδέχτηκαν ενοχή και ορίστηκε για ακρόαση στις 23/5/
13. Η υπόθεση αναβλήθηκε σε δυο περιπτώσεις για προγραμματισμό με αποτέλεσμα να οριστεί για ακρόαση στις 22/6/11 όπου κατ΄ εκείνη την ημέρα οι κατηγορούμενοι αρ.1 και 2 παραδέχτηκαν ενοχή στις κατηγορίες και η υπόθεση ορίστηκε για γεγονότα και επιβολή ποινής στις 24/6/11 όπου η υπόθεση αναβάλλεται και ορίζεται για γεγονότα και επιβολή ποινής στις 22/7/11 και ακολούθως την 1/8/11 στις 12/9/
14. γ) Κατ΄ εκείνη την ημέρα ο κατηγορούμενος αρ.2 ζητά άδεια να αλλάξει απάντηση στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε από παραδοχή σε μη παραδοχή με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί για ακρόαση σε σχέση με τον κατηγορούμενο αρ. 2 και για γεγονότα και επιβολή ποινής αναφορικά με τον κατηγορούμενο αρ.1 στις 27/10/
15. Κατ΄ εκείνη την ημέρα υποβλήθηκε αίτημα για αναβολή από μέρους του συνηγόρου των κατηγορουμένων αρ. 1 και 2 διότι δεν ήσαν έτοιμοι για την ακρόαση, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε και έτσι η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 25/11/
16. ε) Στις 25/11/11 ο συνήγορος των κατηγορουμένων αρ. 1 και 2 ζήτησε αναβολή λόγω προσωπικού κωλύματος το οποίο οφειλόταν σε πρόβλημα υγείας της συζύγου του, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί για γεγονότα και επιβολή ποινής για τον κατηγορούμενο αρ. 1 και για ακρόαση αναφορικά με τον κατηγορούμενο αρ.
17. Στις 14/2/12 όπου και πάλιν κατ΄ εκείνη την ημέρα ζητήθηκε αναβολή από μέρους του συνηγόρου των κατηγορουμένων διότι υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και δεν μπορούσε να παρεβρίσκεται στο Δικαστήριο, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί για ακρόαση στις 12/3/
18. Κατ΄ εκείνη την ημέρα ζητήθηκε αναβολή από μέρους του συνηγόρου των κατηγορουμένων, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε, με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί για ακρόαση στις 3/5/12 όπου κατ΄ εκείνη την ημέρα ο κατηγορούμενος αρ. 1 άλλαξε απάντηση στις κατηγορίες από παραδοχή σε μη παραδοχή και κατ΄ εκείνη την ημέρα άρχισε η ακροαματική διαδικασία. 10.3 Όπως διαφαίνεται από το ιστορικό της υπόθεσης, από την καταχώρηση του κατηγορητηρίου σε αρκετές περιπτώσεις η υπόθεση αναβλήθηκε εξ υπαιτιότητας των κατηγορουμένων αφού όπως με λεπτομέρεια εκτίθεται πιο πάνω, υποβλήθηκαν σε αρκετές περιπτώσεις αιτήματα για αναβολή. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος αρ. 1 δεν μπορεί να οικοδομήσει στην καθυστέρηση που προκάλεσε ο ίδιος.
19. Με βάση όλα τα πιο πάνω και έχοντας υπόψη μου το όλο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης από τη σύλληψη (4/1/09) μέχρι και την περάτωση της υπόθεσης, κρίνω ότι δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 30.2 του Συντάγματος και ειδικότερα δεν παραβιάστηκε το δικαίωμα του κατηγορουμένου αρ.1 για διάγνωση της ποινικής ευθύνης εντός εύλογου χρόνου. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορουμένου αρ. 1 δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 βρίσκεται ένοχος στις κατηγορίες αρ. 1 και
20. (Υπ.): ..... Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο