Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Μαρίνου Αριστείδου, Αρ. Υπ.: 18967/11, 12/12/2012

(2)του Περί Πυροβόλων Όπλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου του

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 14/7/11 στον νέο δρόμο Λεμεσού-Λευκωσίας στον Κόρνο της Επαρχίας Λάρνακος είχε στην κατοχή του και μετέφερε αντικείμενο κατασκευασμένο να εκτοξεύει επιβλαβή αέριο δηλαδή ένα Spray Police OC-17 Magnum. Για την απόδειξη της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου μία μάρτυρας και κατατέθηκαν εξ συμφώνου και τα οποία εγκρίθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα οι καταθέσεις τεκμήρια 1 -
2. Κατατέθηκε επίσης η κατάθεση του κατηγορουμένου ως τεκμήριο 5, ότι λήφθηκε από την Γ/Αστ. 121 Α. Γεωργίου. ΄Εχει επίσης δηλωθεί ως παραδεκτό γεγονός ότι το τεκμήριο που αναφέρεται στην κατάθεση της Γ/Αστ. 121 Α. Γεωργίου διακινήθηκε νομότυπα μέχρι και την τελική εξέταση και είναι αυτό που έχει εξετάσει η ΜΚ Τασούλα Κοζάκου. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορουμένου και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Κεφ. 155 αυτός επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Κάλεσε προς υποστήριξη δε των θέσεων του ακόμα ένα μάρτυρα. Η Τασούλα Κοζάκου ΜΚ η οποία εργάζεται στο Εργαστήριο Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας στο Γενικό Χημείο του Κράτους δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Τα όσα ανάφερε ενώπιον του Δικαστηρίου παρέμειναν ουσιαστικά αναντίλεκτα. Κατάθεσε την έκθεση εξέτασης τεκμήριο 7 στο οποίο αναφέρει ότι η ουσία o-chlorobenzalmalonitrile (CS) είναι δακρυγόνο τύπου CS. Η μόνη υποβολή που τέθηκε στην ΜΚ κατά το στάδιο της αντεξέτασης της ήταν ότι η εν λόγω ουσία δεν είναι δακρυγόνα, υποβολή η οποία αναιρέθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης σε κατοπινό στάδιο αφού δηλώθηκε και εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι η πιο πάνω ουσία είναι δακρυγόνα. Έχει αναφερθεί πιο πάνω ότι ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, επιλογή η οποία αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση μπορεί η επιλογή του αυτή να ληφθεί εναντίον του. Όσον αφορά την βαρύτητα και την αξία της είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η δήλωση του κατηγορουμένου χωρίς όρκο εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πώς ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν παραμερίζεται ολότελα. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου να της δώσει την βαρύτητα που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν καταλήξει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της (βλ. R. v. Frost

(1964)64 Cr App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είπε με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο με την αντεξέταση. (Βλ. Vroukos v. Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως. (Βλ. R. v. Coughlan

(1978)64 Cr. App. R. 11). Η δήλωση τώρα στην οποία ο κατηγορούμενος προέβηκε χωρίς όρκο ήταν ότι είναι αθώος και δεν έχει προβεί σε χρήση του συγκεκριμένου προϊόντος. Στην δήλωση αυτή δεν μπορεί να αποδοθεί οιαδήποτε βαρύτητα καθ' ότι ο κατηγορούμενος δεν κατηγορείται για χρήση του ισχυριζόμενου αντικειμένου αλλά για κατοχή και μεταφορά του. Ο Μιχάλης Παπαπέτρου ΜΥ χημικός στο επάγγελμα, προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι η ουσία O-Chlorobenzalmalonitrile δεν είναι επικίνδυνη παρά μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις. Ανάφερε ότι η δραστικότητα τους έχει σχέση με την πυκνότητα, την ποιότητα, τον τρόπο που εκτοξεύεται, ο χρόνος που θα παραμείνει συγκεκριμένο άτομο στο πεδίο δράσης της όσο και η ημερομηνία λήξης της. Είπε επίσης αναφερόμενος και στην έκθεση τεκμήριο 7 της ΜΚ ότι με τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε η Τασούλα Κοζάκου για ανάλυση της ουσίας δεν είναι δυνατό να υπάρχει κατάληξη αν μια ουσία είναι επικίνδυνη. Ήταν η θέση του ότι στο τεκμήριο 7 δεν υπάρχει εξέταση για την πυκνότητα παρά μόνο ανίχνευση. Θα πρέπει εδώ να λεχθεί ότι στα όσα ο ΜΥ αναφέρθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν μπορεί να αποδοθεί οιαδήποτε σημασία εκτός του γεγονότος ότι η εν λόγω ουσία είναι δακρυγόνα το οποίο και δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Ουδέν τέθηκε στην ΜΚ κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσία της σε σχέση με τις θέσεις και εισηγήσεις του ΜΥ και ειδικότερα για τον τρόπο που η ΜΚ προέβηκε στην ανάλυση της επίδικης ουσίας. Το μόνο που τέθηκε στη ΜΚ κατά την αντεξέταση της ήταν ότι η ουσία αυτή δεν είναι δακρυγόνα κάτι το οποίο δέχθηκε η υπεράσπιση σε κατοπινό στάδιο. Ελλείψει της υποβολής των θέσεων της υπεράσπισης η ΜΚ δεν είχε την ευκαιρία να απαντήσει έτσι ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να προβεί σε αξιολόγηση. Εν πάση περιπτώσει αντεξεταζόμενος ο ΜΥ δέχθηκε ότι ο ίδιος δεν έχει εξετάσει ποτέ σε εργαστήριο τη συγκεκριμένη ουσία ως επίσης και το ότι είναι ουσίες που δημιουργούν ερεθιστότητα για πρόκληση δακρύων και χρησιμοποιείται για απώθηση κάποιου άλλου ατόμου δηλαδή για self-defence. Παρά ταύτα όμως το βάρος είναι στην κατηγορούσα αρχή να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορουμένου. Ως έχει προαναφερθεί ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία κατά παράβαση του άρθρου 25

(2)του Περί Πυροβόλων Όπλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113(Ι)/2004 το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «25.-

(1)Απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να - (α)κατασκευάζει, διαθέτει στην αγορά ή αποκτά οποιοδήποτε αντικείμενο οποιασδήποτε περιγραφής κατασκευασμένο ή διασκευασμένο για ηλεκτρική εκκένωση ή εκτόξευση οποιουδήποτε επιβλαβούς υγρού ή αερίου ή χημικής ουσίας ή παρόμοιου υλικού. ή (β)κατασκευάζει, διαθέτει στην αγορά, αποκτά, μεταφέρει ή έχει στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο του οποιοδήποτε αντικείμενο οποιασδήποτε περιγραφής κατασκευασμένο ή διασκευασμένο για εκκένωση ή εκτόξευση οποιουδήποτε επιβλαβούς υγρού ή αερίου ή χημικής ουσίας ή παρόμοιου υλικού ή οποιαδήποτε πυρομαχικά τα οποία περιέχουν ή είναι διασκευασμένα ώστε να περιέχουν οποιοδήποτε επιβλαβές υγρό ή αέριο ή χημική ουσία ή παρόμοιο υλικό.

(2)Πρόσωπο, το οποίο παραλείπει να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του εδαφίου

(1), είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης του σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις 3 χιλιάδες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.» Ερχόμενος στην παρούσα περίπτωση και λαμβάνοντας υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας ως έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του και μετέφερε ένα κυλινδρικό δοχείο τύπου spray μαύρου χρώματος με κόκκινη βαλβίδα μάρκας Police OC-17 Magnum και το οποίο περιείχε την ουσία O-Chlorobenzalmalonitrile (CS) η οποία είναι δακρυγόνα. Το ερώτημα τώρα που τίθεται είναι κατά πόσο η ουσία αυτή είναι επιβλαβής που ήταν και η γραμμή της υπεράσπισης. Η ΜΚ ανάφερε ότι η εν λόγω ουσία μπορεί να θεωρηθεί και ως καυστική η οποία αν έλθει σε επαφή με ιδρωμένο δέρμα μπορεί να προκαλέσει έγκαυμα και μπορεί ακόμα να γίνει και τοξική. Τα όσα η ΜΚ είπε παρέμειναν αναντίλεκτα αφού η πλευρά της υπεράσπισης ουσιαστικά δεν αντεξέτασε την εν λόγω μάρτυρα. Θεωρώ ότι με τα όσα η ΜΚ ανάφερε αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και το επιβλαβές. Τα όσα ο συνήγορος υπεράσπισης ανέφερε κατά το στάδιο των αγορεύσεων ότι η ΜΚ προέβηκε μόνο σε θεωρητικές αναφορές για πιθανές επιδράσεις και αρνητικές συνέπειες που μπορεί να έχει η συγκεκριμένη ουσία στον άνθρωπο και άρα δεν αποδεικνύεται το επιβλαβές, δεν μπορούν να γίνουν δεκτά καθότι ο κατηγορούμενος κατηγορείται μόνο για κατοχή και μεταφορά του επίδικου αντικειμένου και όχι για οιαδήποτε άλλα αδικήματα τα οποία ενδεχομένως να προϋπόθεταν και την απόδειξη της οιασδήποτε σωματικής βλάβης από την χρήση οιουδήποτε επιβλαβούς αντικειμένου. Ο συνήγορος υπεράσπισης έχει περαιτέρω εγείρει κατά την αγόρευση του και το θέμα της απόδειξης του στοιχείου της εκτόξευσης. ΄Ηταν η θέση της υπεράσπισης ότι από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αλλά και από την ερμηνεία της λέξης «εκτόξευση» που δίδεται από το λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη δεν έχει αποδειχθεί το στοιχείο της εκτόξευσης. Προς υποστήριξη της θέσης του έφερε και δύο συγκεκριμένα παραδείγματα τα οποία αναφέρονται στο εν λόγω λεξικό. Η ΜΚ της οποίας οι αναφορές δεν αμφισβητήθηκαν ανέφερε ότι το επίδικο δοχείο λειτουργούσε αφού για να προβεί στην ανάλυση θα έπρεπε να πατήσει το κάνιστρο να εκτοξευθεί η ουσία και να γίνει η ανάλυση η οποία και έγινε. Κρίση του Δικαστηρίου είναι ότι και αυτό το συστατικό στοιχείο έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Πέραν των όσων η ΜΚ έχει αναφέρει η ερμηνεία του όρου εκτόξευσης στην παρούσα περίπτωση δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως τα παραδείγματα που η υπεράσπιση ανάφερε και τα οποία καταγράφονται στο λεξικό Μπαμπινιώτη για εκτόξευση κάποιου δορυφόρου στο διάστημα και ρουκετών εναντίον εχθρικού στόχου. Στην παρούσα περίπτωση ο όρος εκτόξευση θα πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια της ρίψης κάποιας ουσίας με προωθητικό μέσο όπως είναι το επίδικο δοχείο spray. Εν πάση περιπτώσει ο νόμος προνοεί για αντικείμενο το οποίο είναι κατασκευασμένο ή διασκευασμένο για εκκένωση ή εκτόξευση οιουδήποτε υγρού ή αερίου ή χημικής ουσίας. Θα πρέπει τέλος να λεχθεί για το θέμα αυτό ότι και ο ίδιος ο ΜΥ κατά την κυρίως εξέταση του στην δραστικότητα της ουσίας ανάφερε ότι παίζει ρόλο η πυκνότητα, η ποιότητα και ο τρόπος που εκτοξεύεται. Ένα τελευταίο θέμα που χρήζει σχολιασμού είναι η εισήγηση του κ. Πολυχρόνη ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να απαλλαγεί καθ' ότι το κατηγορητήριο και όλη η εναντίον του μαρτυρία στηρίχθηκε σε αντισυνταγματική διαταγή καθότι παραβιάζει τα άρθρα 7 της ΕΣΔΑ και 12

(1)του Συντάγματος αφού έχει παραβιαστεί η αρχή της Νομιμότητας λόγω της κακής ποιότητας της εν λόγω διάταξης. Οι αρχές που διέπουν τον Δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων έχουν τεθεί στην υπόθεση The Board of Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides

(1966)3 C.L.R. 640. Είναι περαιτέρω νομολογημένο ότι θέμα συνταγματικότητας μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή των άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν. The Improvement Board of Eylenja v. Andreas Constantinou

(1967)1 CLR 167, Δημοκρατία v. Δημήτρη Κωνσταντινίδη

(1996)3 Α.Α.Δ. 206. Στην προκειμένη περίπτωση η εισήγηση του κατηγορουμένου δεν μπορεί να εξεταστεί καθότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τα στοιχεία εκείνα τα οποία θα ήταν δυνατό να ληφθούν υπόψη για εξέταση του ζητήματος και σε κατάληξη συμπεράσματος. Η εισήγηση αναφέρεται για παράβαση τόσο του άρθρου 7 της ΕΣΔΑ όσο και του άρθρου 12

(1)του Συντάγματος λόγω παραβίασης της αρχής της Νομιμότητας χωρίς όμως συγκεκριμένες αναφορές ποια είναι ακριβώς η παράβαση και από πού ακριβώς προκύπτει η αντισυνταγματικότητα με βάση την σχετική διάταξη του συντάγματος επί της οποίας σύμφωνα με τον συνήγορο υπεράσπισης προσκρούει. Αόριστες αναφορές και εισηγήσεις δεν μπορούν να τυγχάνουν εξέτασης. Φιλόκυπρος Ανδρέου v. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 152. Με βάση τα πιο πάνω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)........................... Λ. Μουγής, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο