Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aντωνίτσα Σάββα Τσαγγάρη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13875/2009, 13/8/2012

(1)(β)(στ), 9, 10

(1), 20

(1)(α)(β)(δ)

(3)(3 Α) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, ως και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Τρίτης Κατηγορίας, οι Κατηγορορούμενοι 1 και 2 κατά η περί τις αρχές Ιανουαρίου του έτους 2005 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα κατέχουν οικοδομή επί των τεμαχίων 476 Ψ(αργότερα αρ. 527), Υ, Φ, Χ (τεμάχιο 498 ή 337), Φ/Σχ.39/64, στο χωριό Κόρνος της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο της Επαρχίας Λάρνακας. Η οικοδομή κατέχεται ως γκαράζ. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Πέμπτης Κατηγορίας, οι Κατηγορορούμενοι 1 και 2 κατά η περί τις αρχές Ιανουαρίου του έτους 2005 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα χρησιμοποιούν την οικοδομή επί των τεμαχίων 476 Ψ(αργότερα αρ. 527), Υ, Φ, Χ (τεμάχιο 498 ή 337), Φ/Σχ.39/64, στο χωριό Κόρνος της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο της Επαρχίας Λάρνακας. Η οικοδομή χρησομοποιείται ως γκαράζ. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Έννατης Κατηγορίας, οι Κατηγορορούμενοι 1 και 2 κατά η περί τις αρχές Ιανουαρίου του έτους 2005 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα κατέχουν οικοδομή επί των τεμαχίων 476 Ψ(αργότερα αρ. 527), Υ, Φ, Χ (τεμάχιο 498 ή 337), Φ/Σχ.39/64, στο χωριό Κόρνος της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο της Επαρχίας Λάρνακας. Η οικοδομή κατέχεται ως αποθήκη. Σύμφωνα, τέλος, με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Ενδέκατης Κατηγορίας, οι Κατηγορορούμενοι 1 και 2 κατά η περί τις αρχές Ιανουαρίου του έτους 2005 ή και από προγενέστερο χρόνο μέχρι σήμερα χρησιμοποιούν την οικοδομή επί των τεμαχίων 476 Ψ(αργότερα αρ. 527), Υ, Φ, Χ (τεμάχιο 498 ή 337), Φ/Σχ.39/64, στο χωριό Κόρνος της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο της Επαρχίας Λάρνακας. Η οικοδομή χρησιμοποιείται ως αποθήκη. Στο σημείο αυτό χρήζει αναφοράς ότι αρχικά στο Κατηγορητήριο περιλαμβάνονταν και αριθμός άλλων κατηγοριών που αφορούσαν τα αδικήματα της άνευ αδείας ανέγερσης και της επίτρεψης ανέγερσης των δύο οικοδομών που αφορούν οι Κατηγορίες 3, 5, 9 και 11, ως επίσης τα αδικήματα της επίτρεψης κατοχής και χρήσης των εν λόγω οικοδομών, άνευ πιστοποιητικού εγκρισης, οι οποίες, όμως, αποσύρθηκαν στην πορεία, και έκαστος των Κατηγορουμένων 1 και 2 αθωώθηκε και απαλλάχτηκε από αυτές. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε συνολικά πέντε μάρτυρες για να αποδείξει την υπόθεσή της. Ως πρώτος μάρτυρας, κατέθεσε ο κ. Σταύρος Προδρομής (Μ.Κ.1), ο οποίος εργάζεται για 20 χρόνια στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας και είναι Ελεγκτής στον Κλάδο Εγγραφής. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε, ως Τεκμήριο «1» το Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας που εξέδωσε το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στις 22/11/2011 αναφορικά με το οικόπεδο με αρ. εγγραφής 0/10737, Φ/Σχ. 39/64, τεμάχιο 524, τοποθεσία Κάννες στην Κοινότητα Κόρνου, Επαρχίας Λάρνακας. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι η αρίθμηση του εν λόγω τεμαχίου 524 προέκυψε κατόπιν διαχωρισμού και πως η προηγούμενη αρίθμησή του ήταν 476 Υ. Ως Τεκμήριο «2» κατέθεσε το Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας που εξέδωσε το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στις 22/11/2011 αναφορικά με το οικόπεδο με αρ. εγγραφής 0/10738, Φ/Σχ. 39/64, τεμάχιο 525, τοποθεσία Κάννες στην Κοινότητα Κόρνου, Επαρχίας Λάρνακας. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε, επίσης, ότι η αρίθμηση του εν λόγω τεμαχίου 525 προέκυψε κατόπιν διαχωρισμού και πως η προηγούμενη αρίθμηση αυτού ήταν 476 Φ. Ως Τεκμήριο «3» κατέθεσε το Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας που εξέδωσε το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στις 22/11/2011 αναφορικά με το οικόπεδο με αρ. εγγραφής 0/10739, Φ/Σχ. 39/64, τεμάχιο 526, τοποθεσία Κάννες στην Κοινότητα Κόρνου, Επαρχίας Λάρνακας. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.1, η αρίθμηση του εν λόγω τεμαχίου 526 προέκυψε κατόπιν διαχωρισμού, η δε προηγούμενη αρίθμηση αυτού ήταν 476 Χ. Ως Τεκμήριο «4» κατέθεσε το Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας που εξέδωσε το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στις 22/11/2011 αναφορικά με το οικόπεδο με αρ. εγγραφής 0/10740, Φ/Σχ. 39/64, τεμάχιο 527, τοποθεσία Κάννες στην Κοινότητα Κόρνου, Επαρχίας Λάρνακας. Ανέφερε, επίσης, ότι η αρίθμηση του εν λόγω τεμαχίου 527 προέκυψε κατόπιν διαχωρισμού και πως η προηγούμενη αρίθμηση αυτού ήταν 476 Ψ. O M.K.1 ανέφερε, επίσης, ότι σε προγενέστερο χρόνο το τέμαχιο 476 του Φ/Σχ 39/64 ήταν μέρος του τεμαχίου 337 του ίδιου Φ/Σχ. στον Κόρνο. Από τις 11/8/2003 μέχρι 1/1/2007 είχε τον αριθμό
2. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.1, τα οικόπεδα που αφορούν τα Τεκμήρια 1, 2, 3 και 4 ενεγράφησαν επ' ονόματι της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 21/10/2009, η οποία παραμένει εγγεγραμμένη ιδιοκτήτριά τους μέχρι σήμερα. Το 2005 δεν ήταν οικόπεδα, ήταν κρατική γη. Σύμφωνα με τα κτηματολογικά μητρώα, το τεμάχιο 81 του Φ/Σχ. 39/64 είναι εγγεγραμμένο από τις 2/7/1974 μέχρι και σήμερα επ' ονόματι της Αντωνίτσας Τσαγγάρη. Κατά την αντεξέτασή του από τον Κατηγορούμενο 2, ο Μ.Κ.1 δεν γνώριζε κατά πόσον σήμερα κάποιος χτίζει εντός των οικοπέδων των Τεκμηρίων 1 και 2 και αρνήθηκε υποβολή ότι αυτά δεν εξακολουθούν να είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ανέφερε, όμως, ότι γνωρίζει ότι η Κατηγορουμένη 1 εδώ και χρόνια έκανε αίτηση για να της παραχωρήσει η Κυπριακή Δημοκρατία χαλίτικη γη, η οποία εκκρεμεί ακόμη. Δεν γνωρίζει, όμως, λεπτομέρειες, ούτε κατά πόσον η Επίτροπος Διοίκησης απέστειλε επιστολή στον Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας για την καθυστέρηση. Δεν γνώριζε, επίσης, για τις επαφές που είχε ο Κατηγορούμενος 2 με τον εν λόγω Διευθυντή. Ο Μ.Κ.1 δεν πήγε επί τόπου στην περιοχή που βρίσκονται τα ακίνητα για τα οποία κατέθεσε, ούτε και ήξερε κατά πόσον τα οικόπεδα των Τεκμηρίων 1, 2, 3 και 4 παραχωρήθηκαν σε προνομιούχες και ουχί σε φτωχές οικογένειες. Η Κατηγορουμένη 1 δεν αντεξέτασε τον Μ.Κ.
3. Ως δεύτερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Ανδρέου (Μ.Κ.2), ο οποίος ανέφερε ότι εργάζεται ως Τεχνικός Μηχανικός Χωρομετρίας στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας από το
4. Είναι απόφοιτος του Τ.Ε.Ι. Αθηνών και από το 2005 εργάζεται ως χωρομέτρης. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο «5» Επίσημο Κτηματικό Σχέδιο του Φ/Σχ. 39/64 στον Κόρνο, επί του οποίου το σχεδιαστήριο της χωρομετρίας σχεδίασε τον διαχωρισμό σε οικόπεδα των τεμαχίων 476 Υ, Φ, Χ, Ψ του Φ/Σχ. 39/64 στο χωριό Κόρνος. Τούτο έγινε μετά που η Πολεοδομία εξέδωσε άδεια για το διαχωρισμό το 2001 και ανοίχτηκε φάκελος. Τα οικόπεδα που σχεδιάστηκαν αριθμήθηκαν με τα γράμματα του αλφαβήτου. Ανέφερε ότι ακολούθησε νέα εγγραφή και εκδόθηκαν τίτλοι για κάθε οικόπεδο. Το τεμάχιο 476 Υ έγινε 524, το τεμάχιο 476 Φ έγινε 525, το τεμάχιο 476 Χ έγινε 526 και το τεμάχιο 476 Ψ έγινε
5. Ακολούθως, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι προέβη σε χωρομετρική εργασία. Οι μετρήσεις στην ύπαιθρο ξεκίνησαν στις 15/3/2011 και συνέχισαν σε πολλές άλλες ημερομηνίες. Η χωρομετρική του εργασία τέλειωσε 2-3 μήνες πριν την ένορκή του κατάθεση στο Δικαστήριο, την οποία αποτύπωσε σε σχέδιο που κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο «6». Επί τόπου πήγε για πρώτη φορά μαζί με την κα. Ευδοκία Σπύρου της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας. Επεξηγώντας το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6, ο Μ.Κ.2, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι εντός του τεμαχίου 527 εντόπισε δύο οικοδομές, τις οποίες αποτυπώσε στο Τεκμήριο 6 και χρωμάτισε με κόκκινο χρώμα. Η βορειότερη είναι ένα γκαράζ, το οποίο είναι κατασκευασμένο με ξύλο και τσίγκους. Η νοτιότερη είναι μια αποθήκη, η οποία είναι κατασκευασμένη από ξύλο και τσίγκους. Εντόπισε, επίσης, και ένα φούρνο δίπλα και δυτικά της αποθήκης, την οποία, επίσης, χρωμάτισε με κόκκινο χρώμα. «Φαίνεται», ως είπε, ότι κάτοχος των εν λόγω οικοδομών είναι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου
6. Επί των τεμαχίων 526 και 527 εντόπισε δέντρα, τα οποία αποτύπωσε περιμετρικά στο Τεκμήριο 6 και χρωμάτισε με πράσινο χρώμα. Ως ανέφερε, τα εν λόγω δέντρα «φαίνεται» να είναι του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 81, ο οποίος τα καλλιεργεί. Για το τεμάχιο 525 εκκρεμεί χωρομετρική εργασία. Αποτύπωσε, επίσης, την κατοικία του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 81, λέγοντας ότι εκκρεμεί αίτηση του τελευταίου για ανταλλαγή με κρατική γη. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε, επίσης, ότι πήγε για τελευταία φορά επί τόπου στο τεμάχιο 5 στις 18/11/2011, ήτοι λίγες ημέρες πριν την ένορκή του κατάθεση στο Δικαστήριο, οπόταν είδε τα ίδια πράγματα που φαίνονται στο Τεκμήριο
7. Κατά την αντεξέτασή του Μ.Κ.2 από την Κατηγορουμένη 1, ο Μ.Κ.2 δεν ήταν σε θέση να απαντήσει σε υποβολές που του έγιναν ότι η ίδια δεν επεμβαίνει στο τεμάχιο 527 ή στο
8. Δεν γνώριζε, επίσης, κατά πόσον η κατοικία του τεμαχίου 81 κτίστηκε το
9. Δεν γνώριζε, επίσης, κατά πόσον ήταν ο πατέρας της Κατηγορουμένης 1 που έβγαλε τον λάκκο που υπάρχει στο τεμάχιο
10. Συμφώνησε ότι η Κατηγοροουμένη 1 έκανε αίτηση για ανταλλαγή σε σχέση με τα τεμάχια 524 και
11. Δεν απάντησε κατά πόσον ο δημόσιος δρόμος επεμβαίνει στο τεμάχιο 81, λέγοντας πως ήρθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει για τα τεμάχια 524, 525, 526 και 527 και δεν τέλειωσε την δουλειά του για το τεμάχιο
12. Δεν ασχολήθηκε με τα υψόμετρα και δεν πρόσεξε ότι έγινε ανύψωση του δρόμου με αποτέλεσμα να μπαίνουν νερά στο σπίτι. Παρά το ότι αποτυπώθηκαν τα πάντα, δεν γνωρίζει την κατάσταση των υψομέτρων πριν και σήμερα. Συμφώνησε, επίσης, με την Κατηγορουμένη 1 ότι η σημερινή κατάσταση της πρόσοψης της κατοικίας της είναι όπως αυτή φαίνεται στη φωτογραφία που κατατέθηκε ως Τεκμήριο «7». Δεν γνώριζε, επίσης, κατα πόσον σκοτώθηκε κάποιο μωρό ως αποτέλεσμα της κακής κατασκευής των δημόσιων δρόμων. Κατά την αντεξέτασή του από τον Κατηγορούμενο 2, ο Μ.Κ.2 ανέφερε πως δεν γνωρίζει τα των συναντήσεων του Κατηγορουμένου 2 με τον διευθυντή του Κτηματολογίου. Παρά το ότι γνωρίζει ότι υπάρχει φάκελος ανταλλαγής κρατικής γης, αυτός αφορά τον Κλάδο Κρατικών Γαιών. Δεν αναγνώρισε κάποιο έγγραφο που του υπέδειξε ο Κατηγορούμενος 2 (Τεκμήριο «Α» προς αναγνώριση). Δεν γνώριζε, επίσης, κατά πόσον τα υποστατικά που αποτύπωσε στο Τεκμήριο 6 χρησιμοποιούνταν για κτηνοτροφικούς σκοπούς από τον πατέρα του Κατηγορουμένου 2 πριν από τον πόλεμο. Ούτε κατά πόσον τα δέντρα που βρίσκονται επί των τεμαχίων 526 και 527 τα φύτεψε ο Κατηγορούμενος 2 επειδή μετά που ο τελευταίος έκανε αίτηση για ανταλλαγή (την οποία έκανε μετά που η Κυβέρνηση προέβη σε επίταξη κάποιας ακίνητης ιδιοκτησίας του), κάποιος Μιχαλάκης που εργάζεται στα «χαλίτικα» ήρθε και του το υπέδειξε ότι θα γίνει με αυτό η ανταλλαγή. Ούτε κατά πόσον ακολούθως είπαν στον Κατηγορούμενο 2 ότι δεν μπορεί να γίνει η ανταλλαγή για τους λόγους που του είπαν, και τους οποίους δεν γνώριζε προηγουμένως ο Κατηγορούμενος
13. Δεν γνώριζε, επίσης, για το παράπονο που ο Κατηγορούμενος 2 υπέβαλε στην Επίτροπο Διοίκησης και την απάντηση της Επιτρόπου στο Κτηματολόγιο. Ούτε τί έλεγαν οι διάφοροι αρμόδιοι στον Κατηγορούμενο 2 για την ανταλλαγή. Ομοίως, δεν γνώριζε ότι κάποιοι από τους νέους ιδιοκτήτες, μεταξύ των οποίων και μια δικηγόρος, του ξερίζωσαν τα δέντρα, έσκαψαν για να κάνουν υπόγειο με αποτέλεσμα να φύγουν οι κότες από την παράγκα. Ο Μ.Κ.2 συμφώνησε ότι, όταν έκανε αίτηση ο Κατηγορούμενος 2, η γη για την οποία ζητούσε ανταλλαγή ήταν χαλίτικη. Δέχτηκε πως δεν γνωρίζει ποιός φύτεψε τα δέντρα και απάντησε «εντάξει» σε υποβολή ότι δεν είναι ο Κατηγορούμενος 2 που έχτισε τις «παράγκες.» Ξεκαθάρισε, επίσης, ότι ο ίδιος δεν ασχολήθηκε με τον διαχωρισμό και δεν γνωρίζει γιατί δεν κινήθηκαν δικαστικά μέτρα εναντίον των Κατηγορουμένων όταν γινόταν ο διαχωρισμός για τα οικόπεδα. Δεν γνώριζε, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος έκανε την αίτηση για ανταλλαγή το 1997 ή για την επίταξη που έγινε. Ως τριτη μάρτυρας κατέθεσε η κα. Ευδοκία Σπύρου (Μ.Κ.3), Διοικητική Λειτουργός στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, η οποία ασκεί καθήκοντα Βοηθού Επαρχιακού Επόπτη. Έχει υπό την εποπτία της διάφορα χωριά, μεταξύ των οποίων τον Κόρνο, όσον αφορά οικοδομές, πιστοποιητικά έγκρισης, αυτοστεγάσεις κλπ. Επισκέφτηκε για πρώτη φορά τα τεμάχια 476 Υ, Φ, Χ και Ψ του Φ/Σχ 36/64 στον Κόρνο τον Σεπτέμβριο του 2008 επειδή αυτά αποτελούν οικόπεδα φτωχών οικογενειών. Σύμφωνα με την Μ.Κ.3, το τεμάχιο 476 Ψ είχε παραχωρηθεί σε κάποιο ζευγάρι που κρίθηκε δικαιούχο από την Επαρχιακή Διοίκηση, αλλά δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί επειδή υπήρχαν κάποια παράνομα υποστατικά. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 5, λέγοντας πως αφορά τον διαχωρισμό οικοπέδων φτωχών οικογενειών στον Κόρνο (Φάση ΣΤ). Η Μ.Κ.3 υπέδειξε στο Τεκμήριο 5 τα περί ων ο λόγος 4 τεμάχια, χρωματίζοντας αυτά με κίτρινο χρωμα. Αναγνώρισε, επίσης, το Τεκμήριο 6, λέγοντας πως επί αυτού φαίνονται τα εκσυχρονισμένα νούμερα των τεμαχίων μετά την έκδοση τίτλων ιδιοκτησίας για τα οικόπεδα, τα οποία εξακολουθούν να είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι παράνομες οικοδομές βρίσκονται στο τεμάχιο
14. Δεν υπάρχουν άδειες ούτε και υποβλήθηκε κάποια αίτηση στην Επαρχιακή Διοίκηση γι' αυτές. Η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας έστειλε επιστολή στο Κτηματολόγιο για να ετοιμαστεί χωρομετρική εργασία. Η ίδια πήγε επί τόπου με τον χωρομέτρη, Ανδρέα Ανδρεόυ, στις 15/3/2011 επειδή ήθελε να υποδείξει σε αυτόν και στο συνεργείο του τον χώρο που ήθελε να διεξαχθεί η χωρομετρική εργασία ώστε να αποτυπωθούν τα υποστατικά. Η Μ.Κ.3 ανεφερε, επίσης, ότι πήρε επιστολές στις οποίες γίνονταν παράπονα για την ύπαρξη των υποστατικών. Η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε γιατί, παρά τις επανειλημμένες υποδείξεις προς τους Κατηγορουμένους 1 και 2 για κατεδάφιση των υποστατικών, δεν υπήρξε συμμόρφωση. Επί του Τεκμηρίου 6, οι οικοδομές αυτές είναι χρωματισμένες με κόκκινο χρώμα εντός του τεμαχίου
15. Ανέφερε πως και τα τρία υποστατικά είναι κατασκευασμένα από ευτελή υλικά, όπως ξύλα και τσίγκους. Το μικρό τετραγωνάκι είναι μια βάση κυπριακού φόρνου χωρίς φούρνο. Το βόρειο υποστατικό χρησιμοποιείται ως γκαράζ και το νότιο υποστατικό ως αποθήκη. Όταν πήγαν, και τα δύο υποστατικά ήταν κλειδωμένα. Επί τόπου πήγε στις 15/3/2011 και κάποια άλλη ημερομηνία μεταγενέστερη, όταν βρισκόταν στην περιοχή για άλλες υποθέσεις. Η Μ.Κ.3 ανέφερε, επίσης, ότι η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας έχει στενή συνεργασία με το Κοινοτικό Συμβούλιο Κόρνου ώστε να έχουν καλύτερη εικόνα. Από πληροφορίες που πήρε από την Γραμματέα του Κοινοτικού Συμβουλίου Κόρνου, κα. Βάσω Ορθοδόξου, με την οποία επισκέφτηκε πολλές φορές την περιοχή, ως και απ' ό,τι γνωρίζει μετά από επίσκεψη του Κατηγορουμένου 2 στο γραφείο της πριν από περίπου 1 χρόνο, τις οικοδομές τις χρησιμοποιεί ο Κατηγορούμενος
16. Σε σχέση με την Κατηγορουμένη 1 ανέφερε ότι την γνωρίζει από το Δικαστήριο. Στην εν λόγω συνάντηση μίλησαν για την αίτηση που ο Κατηγορούμενος 2 υπέβαλε στο Κτηματολόγιο σε σχέση με αυτά τα οικόπεδα, ο οποίος ήθελε να δει αν μπορούσε η Επαρχιακή Διοίκηση να εξετάσει το ζήτημα και πώς προέκυψε η παρούσα υπόθεση στο Δικαστήριο. Η Μ.Κ.3 ανέφερε, επίσης, ότι από τις πληροφορίες που έχει οι δεντροφυτεύσεις που βρίσκονται στα τεμάχια 526 και 527 «είναι του κ. Δήμου, της οικογένειάς του.» Ακολούθως, η Μ.Κ.3 ανέφερε ότι τον Μάρτιο του 2009 φωτογράφισε με την προσωπική της φωτογραφική μηχανή τις παράνομες οικοδομές. Σχετικά κατέθεσε ως Τεκμήρια «8.1», «8.2», «8.3» και «8.4» τις εν λόγω φωτογραφίες. Για τη φωτογραφία, Τεκμήριο 8.1, δεν ήταν σίγουρη σε ποιό τεμάχιο βρίσκονται οι δεντροφυτεύσεις που φαίνονται, λέγοντας πως μπορεί να είναι και στο τεμάχιο
17. Στη φωτογραφία 8.2 φαίνονται τα παράνομα υποστατικά, ήτοι το γκαράζ και η αποθήκη. Το γκαράζ, το οποίο εφάπτεται επί του τεμαχίου/οικοπέδου Α1, φαίνεται, επίσης, και στην φωτογραφία 8.
18. Για τις δεντροφυτεύσεις που φαίνονται στη φωτογραφία 8.4, είπε ότι πιθανόν να βρίσκονται στο τεμάχιο 526 ή
19. Κατά την αντεξέτασή της από την Κατηγορουμένη 1, η Μ.Κ.3 συμφώνησε ότι οι περί ων ο λόγος οικοδομές δεν βρίσκονται επί του τεμαχίου 81, αλλά δεν γνωρίζει κατά πόσον βρίσκονται εκεί από το 1974 ή ποιός τις ανήγειρε ή αν χρησιμοποιούνταν από την πεθερό της Κατηγορουμένης 1 ως κτηνοτροφικά υποστατικά. Σήμερα, όμως, χρησιμοποιούνται ως αποθηκευτικοί χώροι και κατέχονται και χρησιμοποιούνται από τον Κατηγορούμενο 2 και την οικογένειά του. Συμπεριλήφθηκε και η Κατηγορουμένη 1 στο Κατηγορητήριο γιατί τα χρησιμοποιεί. Σε υποβολή ότι η Κατηγορουμένη 1 ουδέποτε τα χρησιμοποίησε, η Μ.Κ.3 ανέφερε ότι η Κατηγορουμένη 1 γνωρίζει τί υπάρχει στα υποστατικά. Εξήγησε ότι στο Κατηγορητήριο αναγράφει ότι τα υποστατικά βρίσκονται επί του τεμαχίου 81 γιατί όταν δόθηκαν οδηγίες για την καταχώρηση της παρούσας δεν υπήρχε η χωρομετρική εργασία και δεν γνώριζαν σε ποιό τεμάχιο βρίσκονταν. Η Κατηγορουμένη 1 ζήτησε από την Μ.Κ.3 να απευθυνθεί στον Έπαρχο Λάρνακας για την υπόθεση με την ανταλλαγή και απάντησε ότι η ίδια δεν μπορεί να πει ο,τιδήποτε. Απλώς γνωρίζει ότι εκκρεμεί η αίτηση από το
20. Κατά την αντεξέτασή της από τον Κατηγορούμενο 2, η Μ.Κ.3 αναγνώρισε επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας, ημερομηνίας 5/8/2003 προς κάποιο Δήμο Θεμιστοκλή, η οποία και κατατέθηκε ως Τεκμήριο «9». Της υπεβλήθη πως κακώς στάληκε αυτό στον Κατηγορούμενο 2 και η Μ.Κ.3 απάντησε πως τότε δεν ήταν υπεύθυνη και δεν γνωρίζει γιατί στάληκε. Σε ερώτηση κατά πόσον είδε αυτοκίνητο στο γκαράζ, η Μ.Κ.3 ανέφερε ότι δεν διαπίστωσε κάτι γιατί ήταν κλειδωμένο το γκαράζ και δεν θυμάται τί είχε μέσα. Δεν αμφισβήτησε ότι, από τότε που η Επαρχιακή Διοίκηση παραχώρησε τα δύο οικόπεδα, ο Κατηγορούμενος 2 δεν χρησιμοποιεί το γκαράζ επειδή δεν υπάρχει διάβαση. Δεν ήξερε, επίσης, κατά πόσον προηγουμένως ο Κατηγορούμενος 2 χρησιμοποιούσε το γκαράζ μόνο το καλοκαίρι για να μην το πιάνει ο ήλιος. Όσον αφορά το γιατί η Επαρχιακή Διοίκηση δεν δίωξε προηγουμένως τους Κατηγορουμένους, η Μ.Κ.3 απάντησε ότι από το στάδιο της οριοθέτησης των οικοπέδων μέχρι το στάδιο της παραχώρησης μεσολαβεί κάποιο διάστημα. Το πρόβλημα έγινε πιο έντινο όταν το τεμάχιο παραχωρήθηκε σε δικαιούχο ζευγάρι που δεν μπορούσε να το αξιοποιήσει. Γι' αυτό έγινε η ποινική δίωξη. Της ετέθη ότι εκκρεμούσε η αίτηση του Κατηγορουμένου 2 για την επίταξη και του έδειξαν τον χώρο που θα του έδιναν και απάντησε πως αυτός θα πρέπει να απευθυνθεί στο Κτηματολόγιο Λάρνακας. Της ετέθη, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος 2 είχε στο υποστατικό τις σωλήνεις που πότιζε και κότες και πως μετά που παραχωρήθηκε το οικόπεδο Α1, οι ιδιοκτήτες έκαναν υπόγειο, του πέταξαν τις σωλήνες που πότιζε, ξερίζωσαν τα δέντρα, και η Μ.Κ.3 απάντησε ότι είναι το Κτηματολόγιο που πρέπει να απαντήσει. Της ετέθη, περαιτέρω, ότι ο λόγος που τα χρησιμοποιούσε ο Κατηγορούμενος 2 είναι επειδή περίμενε να του απαντήσουν στην αίτηση για ανταλλαγή. Η Μ.Κ.3 αναγνώρισε το περιεχόμενο φωτογραφίας που της υπεδείχθη, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο «10», λέγοντας πως είναι η κατοικία συγκεκριμένου προσώπου εντός του τεμαχίου
21. Πρόσφατα παραχωρήθηκε και το τεμάχιο
22. Τέλος, της υπεβλήθη ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν χρησιμοποιεί τώρα το γκαράζ και την αποθήκη και απάντησε πως αυτό δεν αναιρεί ότι το χρησιμοποιούσε προηγουμένως. Ως τέταρτη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, κατέθεσε η κα. Βάσω Ορθοδόξου (Μ.Κ.4), η οποία εργάζεται ως γραμματέας του Κοινοτικού Συμβουλίου Κόρνου από το
23. Ανέφερε ότι είναι εκτελεστικό όργανο του Κοινοτικού Συμβουλίου και χειρίζεται όλες τις εξωτερικές εργασίες, όπως το Κτηματολόγιο, Πολεοδομία κλπ. Συνοδεύει πάντα στην ύπαιθρο την Επαρχιακή Επόπτρια, κα. Ευδοκία Σπύρου, για κάθε φάκελλο που φέρνει η τελευταία και τον εξετάζουν μαζί. Η Μ.Κ.4 υπέδειξε τους Κατηγορουμένους στην αίθουσα του Δικαστηρίου, λέγοντας πως τους γνωρίζει επειδή είναι συγχωριανοί της εδώ και πολλά χρόνια. Η Μ.Κ.4 είχε υπόψη της τον διαχωρισμό των οικοπέδων επί του Φ/Σχ. 39/64, λέγοντας πως το Κοινοτικό Συμβούλιο ενημερώνεται για κάθε οικόπεδο που θα παραχωρηθεί και γίνεται επί τόπου εξέταση. Η ίδια πήγε επί τόπου στο τεμάχιο 527 του Φ/Σχ. 39/64 και θυμάται ότι υπάρχουν μέσα δύο υποστατικά με ευτελή υλικά, ένας φούρνος και δέντρα. Τα υποστατικά αυτά κατέχονται και χρησιμοποιούνται από τους Κατηγορουμένους 1 και
24. Το Κοινοτικό Συμβούλιο είχε αρκετά παράπονα από περιοίκους για οχληρία. Είχε και γραπτή καταγγελία από την κα. Αργυρούλλα Τίκκου, ημερομηνίας 7/9/2009, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο «11». Υπήρξαν και άλλα παράπονα που έγιναν τηλεφωνικώς, κάτι που συνηθίζεται στα χωριά, ως ανέφερε. Τον Αύγουστο του 2009 τα υποστατικά κατέχονταν από τους Κατηγορουμένους 1 και
25. Όταν παραλήφθηκε η επιστολή, Τεκμήριο 11, ανοίχθηκε φάκελος και επισκέφτηκε μαζί με την κα. Ευδοκία Σπύρου το χώρο για να εξετάσουν τις παρανομίες. Κατά την επίσκεψή τους εντόπισαν τα υποστατικά. Η Μ.Κ.4 ανέφερε ότι επισκέφτηκε, επίσης, το χώρο το πρωϊ πρίν την ένορκή της κατάθεση στο Δικαστήριο, όπου και διαπίστωσε ότι τα υποστατικά παραμένουν εκεί. Της υπεδείχθη η φωτογραφία, Τεκμήριο 8.2, και ανέφερε ότι είναι τα υποστατικά που είδε ενωρίτερα το πρωϊ και πως δεν υπήρξε κάποια αλλαγή μέχρι σήμερα. Ο ίδιος χώρος φαίνεται και στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 8.3 και 8.
26. Η Μ.Κ.4 ανέφερε ότι η ίδια δεν γνωρίζει από ποιούς ανεγέρθηκαν τα υποστατικά, αλλά από πληροφορίες που πήρε από συγχωριανούς αυτά ανεγέρθηκαν μετά που ανεγέρθηκε το σπίτι των Κατηγορουμένων 1 και
27. Κατά την αντεξέτασή της από την Κατηγορουμένη 1, σε υποβολή ότι η τελευταία δεν έχει σχέση με τα παράνομα υποστατικά, η Μ.Κ.4 ανέφερε ότι «εξ όσων γνωρίζουμε από πληροφορίες, έχουν και οι δύο σύζυγοι σχέση.» Σε υποβολή ότι οι μάντρες είναι του πεθερού της Κατηγορουμένης 1, απάντησε ότι στον Κόρνο εγκαταστάθηκε από το 1986 και, από πληροφορίες που έχει, «είναι δικές του οι παράγκες.» Δεν γνώριζε κατά πόσον τις παράγκες τις έκανε ο πεθερός της Κατηγορουμένης 1 το
28. Ερωτήθη, επίσης, για κάποιες άλλες ενέργειες του Κοινοτικού Συμβουλίου που η Κατηγορουμένη 1 θεωρεί ότι αποτελούν σοβαρές εστίες κινδύνου στην περιοχή και έδωσε την εκδοχή της. Αντεξεταζόμενη από τον Κατηγορούμενο 2, η Μ.Κ.4 ερωτήθη γιατί δόθηκαν τα οικόπεδα σε άλλους και απάντησε ότι η απόφαση ήταν του Υπουργείου Εσωτερικών, παρά το ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο συνέστησε την ανταλλαγή. Δεν γνώριζε αν το Κτηματολόγιο είπε στον Κατηγορούμενο 2 ότι θα του δώσουν το τεμάχιο, παρά μόνο ότι υπάρχει αίτηση. Το Κοινοτικό Συμβούλιο δεν ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο 2 να φύγει μετά που εκρίθηκε η παραχώρηση των οικοπέδων στα νεαρά ζευγάρια, γιατί εξουσία έχει ο Έπαρχος. Σε υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν κατέχει τις παράγκες εδώ και ένα χρόνο επειδή δεν μπορεί να τις χρησιμοποιήσει, η Μ.Κ.4 απάντησε ότι οι παράγκες είναι κλειστές. Η Μ.Κ.4 αναγνώρισε το περιεχόμενο φωτογραφίας που της υπεδείχθη, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο «12». Ανέφερε στην συνέχεια ότι η επί τόπου κατάσταση που εντόπισε, όταν πήγε ενωρίτερα το πρωϊ στο χώρο, δεν ήταν όπως φαίνεται στο Τεκμήριο
29. Δεν αναγνώρισε το Τεκμήριο «Α» προς αναγνώριση. Το πρωϊ που πήγε στην περιοχή παρέμεινε στο δρόμο. Δεν πήγε κοντά στα υποστατικά επειδή είχε λάσπες, αλλά αυτά βρίσκονται σε απόσταση 15-20 μέτρων από το δρόμο και είδε ότι ήταν κλειστά. Όταν πήγε το 2009 με την κα. Ευδοκία Σπύρου είχε μέσα κουνέλια και κότες. Ως πέμπτη και τελευταία μάρτυρας κατηγορίας κλήθηκε και κατέθεσε η κα Αργυρούλλα Τίκκου (Μ.Κ.5), Δικηγόρος στο επάγγελμα, η οποία διαμένει στην οδό Δώρου Λοϊζου στον Κόρνο. Αναγνώρισε την επιστολή, Τεκμήριο 11, λέγοντας ότι αυτή την έστειλε και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Ανέφερε ότι, κατόπιν αιτήσεως, παραχωρήθηκε σε αυτήν και στο σύζυγό της, ως άπορη και φτωχή οικογένεια, το οικόπεδο με αριθμό 476 Α1, Φ/Σχ. 39/64 στον Κόρνο. Η ίδια είναι παιδί πολύτεκνης οικογένειας. Η αναφορά σε «γείτονες» στην επιστολή της αφορά τον «κο Δήμο Ανδρέου και τη σύζυγό του», δηλαδή τους Κατηγορουμένους 1 και 2, τους οποίους αναγνώρισε στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Στο πρώτο οικόπεδο που κληρώθηκε αρχικά στη μάρτυρα και στη σύζυγό της (δηλαδή το Φ) υπήρχε κάποια επέμβαση, δηλαδή περίφραξη του σπιτιού του Κατηγορουμένου 2, για αυτό και η Μ.Κ.5 ζήτησε να της δώσουν άλλο. Της είπαν για το Ψ, αλλά και σε αυτό είδε ότι υπήρχαν μέσα δύο παράγκες. Συζήτησε με τους Κατηγορουμένους για τις παράγκες, οι οποίοι ήταν κάθετοι. Μάλιστα, ο Κατηγορούμενος 2 της είπε «Εγώ τις παράγκες μου δεν θα τις γκρεμίσω.» Τελικά, υπέδειξαν στην Μ.Κ.5 το οικόπεδο, στο οποίο έχτισε το σπίτι της, το οποίο βρίσκεται δεξιά από το Ψ. Η Μ.Κ.5 ξεκίνησε να χτίζει το σπίτι της τον Οκτώβριο του 2009, το οποίο ολοκληρώθηκε αρχές Φεβρουαρίου 2011 και εγκαταστάθηκε σε αυτό οικογενειακώς μέσα του ίδιου μήνα. Ο Κατηγορούμενος 2 δεν τις είπε τί σχέση είχε με τις παράγκες. Η ίδια διαπίστωσε, όμως, πριν καν κατοικήσει σε αυτό (εξ ου και η αποστολή του Τεκμηρίου 11) ότι υπήρχαν κουνέλια και κότες, οι οποίες έμπαιναν και στο δικό της χώρο. Η Μ.Κ.5 είπε στον Κατηγορούμενο 2 για το πρόβλημα υγείας της, ότι δηλαδή πάσχει από εποχιακό άσθμα. Σύμφωνα με την Μ.Κ.5, ο Κατηγορούμενος 2 φαίνεται ότι χρησιμοποιεί τα οικόπεδα για δικούς του σκοπούς. Σε αυτά έχει διάφορα φυτά και δέντρα και τον βλέπει κάθε Σαββατοκυρίακο που τα ποτίζει. Οι παράγκες εφάπτονται του οικοπέδου της και τον βλέπει που μπαινοβγαίνει σε αυτές για να πάρει διάφορα εργαλία, όπως τσάππες. Τις κότες τις απομάκρυνε. Με τον Κατηγορούμενο 2 είχαν πολλές συζητήσεις. Σε ερώτηση «Τί της έλεγαν», η Μ.Κ.5 απάντησε ότι της έλεγαν ότι δεν έχουν πρόβλημα μαζί της και η Μ.Κ.5 του έλεγε να κάνουν κάτι. Η απάντηση του Κατηγορουμένου 2 ήταν «Πάρτε με Δικαστήριο και αν αποφασίσει το Δικαστήριο θα τις γκρεμίσω.» Ακολούθως, η Μ.Κ.5 αναγνώρισε το περιεχόμενο της φωτογραφίας, Τεκμήριο 8.1, λέγοντας ότι σε αυτό φαίνονται τα δέντρα που βλέπει τον Κατηγορούμενο 2 να ποτίζει. Για την φωτογραφία, Τεκμήριο 8.2, ανέφερε ότι αναγνωρίζει τις παράγκες και το σπίτι της. Για την φωτογραφία, Τεκμήριο 8.3, είπε ότι αυτή λήφθηκε από το δρόμο και φαίνεται σε αυτή η παράγκα και η δεύτερη που εφάπτεται τελειώς στο σύνορό της. Στη φωτογραφία, Τεκμήριο 8.4, φαίνονται τα δέντρα του Κατηγορουμένου
30. Ανέφερε, επίσης, ότι οι παράγκες υπάρχουν στο χώρο μέχρι σήμερα, σε χειρότερη μάλιστα μορφή απ' ό,τι στο Τεκμήριο 8.3, καθότι πήραν κλίση προς τα αριστερά. Από τα μέσα Φεβρουαρίου του 2011 μέχρι και την ημερομηνία της ένορκης κατάθεσής της, κατέχει τις παράγκες ο Κατηγορούμενος 2, τον οποίο είδε πρόσφατα εκεί και μίλησαν. Κατά την εν λόγω συνομιλία, ο Κατηγορούμενος 2 της είπε πως αν τις γκρεμίσει θα είναι σαν να παραδέχεται την ήττα του και πως θα σκεφτεί τί θα κάνει μετά την απόφαση του Δικαστηρίου. Σε σχέση με την φωτογραφία, Τεκμήριο 12, ανέφερε ότι είναι η παράγκα, όπως την βλέπει κάποιος από την άλλη πλευρά, το δε σπίτι της βρίσκεται στο πίσω μέρος. Ανέφερε, επίσης, ότι τα υλικά των παραγκών είναι πολύ παλιά και ευτελή, όπως σκουριασμένοι τσίγκοι και από ώρα σε ώρα θα γκρεμιστούν. Με αναφορά στο Τεκμήριο 6, η Μ.Κ.5 είπε ότι το σπίτι της βρισκεται στα δεξιά του τεμαχίου 527 και η κατοικία των Κατηγορουμένων κάτω από αυτό. Κατά την αντεξέτασή της από την Κατηγορουμένη 1, υπεβλήθη στην Μ.Κ.3 ότι μόνο τρεις φορές μίλησε με την Κατηγορουμένη 1 και πως η τελευταία την ρώτησε πότε θα μετακομίσουν και της είπε ότι θα φύγουν οι κότες. Η Μ.Κ.3 απάντησε ότι ήταν αρκετή ώρα η συζήτηση και πως θυμάται πως ήταν και οι δύο Κατηγορούμενοι απότομοι, δεχόμενη ότι της είπε ότι θα φύγουν οι κότες. Σε κάποια των συνομιλιών τους, η Μ.Κ.5 αγχώθηκε με τα όσα άκουσε. Δεν θυμόταν μετά από τέσσερα χρόνια την ακριβή συνομιλία. Θυμάται, όμως, το έντονο ύφος. Της υπεβλήθη ότι μόνο μια φορά μίλησε με την Κατηγορουμένη 1 για τις παράγκες, και η Μ.Κ.5 απάντησε ότι πάντα συζητούσαν έντονα, εκτός από την Κυριακή πριν την κατάθεσή της, όταν ο Κατηγορούμενος 1 άναψε φωτιά δίπλα από τις παράγκες και ήταν μόνος. Η Μ.Κ.5 τότε συζήτησε μαζί του το θέμα με τις παράγκες και χάρηκε γιατί η συζήτηση ήταν ήρεμη. Στη συνέχεια, ρωτήθηκε από την Κατηγορουμένη 1 κατά πόσον η μητέρα της έχει περιουσία στον Κόρνο και απάντησε ότι ο πατέρας της, που είναι πρόσφυγας, είναι κτυπημένος και ότι η μητέρα της, η οποία κατάγεται από τον Κόρνο, πάσχει από σοβαρό πρόβλημα υγείας. Η ίδια η Μ.Κ.5 παλεύει για να συντηρήσει την οικογένειά της. Ανέφερε, επίσης, ότι μικρή πήγαινε στο κατηχητικό. Κατά την αντεξέτασή της από τον Κατηγορούμενο 2, η Μ.Κ.5 ερωτήθη κατά πόσον την πρώτη φορά που πήγε να τον βρήκε της είπε για την αίτηση για ανταλλαγή, και απάντησε ότι του είπε για κάτι αιτήσεις. Δεν θυμόταν να είπε στον Κατηγορούμενο 2 κάποια πράγματα που της υπέβαλε. Διαφώνησε, επίσης, ότι το συνεργείο της ξερίζωσε κάποια δέντρα του Κατηγορουμένου 2 όταν έσκαψαν για το υπόγειο. Αρνήθηκε, επίσης, ότι είναι για αυτό που γκρεμίστηκαν οι παράγκες, λέγοντας πως τούτο έγινε λόγω της κατασκευής τους. Αν δημιουργήθηκε κάποια αυλάκι, δεν το έκανε αυτή και η σύζυγός της. Οι οδηγίες της στους εργολάβους ήταν να μην ενοχλήσουν τις παράγκες. Δεν γνώριζε πώς μπήκαν τα καλούπια στο σπίτι της. Της υπεβλήθη, επίσης, ότι μετά που γκρεμίστηκαν οι παράγκες βγήκαν έξω οι κότες, και απάντησε ότι κανένας δεν ακούμπησε τις παράγκες. Η ίδια γνωρίζει τους νόμους. Ανέφερε, επίσης, ότι η παράγκα είναι γεμάτη από σίδερα, μάρμαρα και κεραμικά, είναι πολύ επικίνδυνη και πανάρχαιη. Ο χώρος δίπλα από την παράγκα είναι ο μοναδικός που μπορεί να παίξει το μωρό της. Πριν κάποιους μήνες, μάλιστα, ξεκαρφώθηκε κάποιο μεγάλο ξύλο που είχε πάνω καρφιά. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι ο Έπαρχος και το Κοινοτικό Συμβούλιο Κούρνου τη διαβεβαίωναν ότι θα επιλαμβάνονταν του θέματος. Της υπεβλήθη, επίσης, ότι πάντα έλεγε στον Κατηγορούμενο 2 ότι είναι δικηγόρος και γνωρίζει τους νόμους και έδωσε την εκδοχή της. Γενικά, ετέθηκαν διάφορα παράπονα του Κατηγορουμένου 2 προς την Μ.Κ.5 σε σχέση με κατ' ισχυρισμόν ενέργειες της ιδίας, του συζύγου και του συνεργείου της, και αυτή έδινε τις εκδοχές της. Ανέφερε, επίσης, ότι απέκτησε το παιδί της στις 31/6/2010, και πως με την αναφορά της στο Τεκμήριο 11 «των παιδιών μας», εννοούσε τα άλλα παιδιά της περιοχής. Ο Κατηγορούμενος 2 μπαίνει μέσα στις παράγκες και σήμερα. Τον είδε πολλές φορές να μπαίνει και έχει διάφορα εργαλεία που δεν ξέρει τί είναι. Της υπεβλήθη, επίσης, ότι όταν βρέχει, ο Κατηγορούμενος 2 δεν μπορεί να πάει στις παράγκες και η Μ.Κ.5 έδωσε την εκδοχή της. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2, σύμφωνα με το Αρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, έκαστος των Κατηγορουμένων 1 και 2 επέλεξε να προβεί σε ένορκη κατάθεση. Ουδείς κάλεσε οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα προς υποστήριξη της υπεράσπισής του. Η Κατηγορουμένη 1 ανέφερε ότι τις παράγκες τις έκανε ο πεθερός της μετά τον πόλεμο του 1974, χωρίς να ρωτήσει αυτή και τον σύζυγό της, και πως τις χρησιμοποιούσε ο πεθερός της. Το 1975, όταν έκαναν αίτηση για να κτίσουν εκεί, ο πατέρας της αποφάσισε να βγάλουν κάποιο πηγάδι και, όταν βρέθηκε νερό, ο πεθερός της ολοκλήρωσε την παράγκα και πήρε εκεί τις κατσίκες του για 2-3 χρόνια. Μετά φύτεψε στα χωράφια φασολάκια και πεπόνια. Η Κατηγορουμένη 1 με την σύζυγό της έζησαν για δύο χρόνια στην Αθηαίνου. Μετά επέστρεψαν από την Αθηαίνου και ο σύζυγός της απέκτησε κάποιο χωράφι κοντά στο χώρο που τώρα υπάρχει στρατόπεδο από κάποια θεία του. Πέντε μήνες μετά πήρε το εν λόγω χωράφι ο στρατός. Ο σύζυγός της έκανε στη συνέχεια αίτηση για ανταλλαγή, αφού έτσι τους είπαν να κάνουν. Η Κατηγορουμένη 1 ανέφερε ότι η ίδια δεν είναι φίλος των χωραφιών. Είναι του σπιτιού. Δεν βγαίνει έξω από το «κατζιέλλι» παρά μόνο για να κόψει κάποιο πορτοκάλι ή λεμόνι. Δεν χρησιμοποιεί τα υποστατικά. Ανέφερε, επίσης, ότι υιοθέτησαν παιδί το

1. Κάποιος έδωσε στο μωρό δύο πάπιες και τις έβαλε στην παράγκα, όπου τις είχε για 1-1/2 χρόνο μόνο. Μετά του έδωσαν ένα μικρό κουνέλι, το οποίο επίσης έβαλε στην παράγκα σε ένα μικρό κλουβί που του έδωσε ο γαμπρός της. Τις κότες του τις έδωσαν καποιοι από τα περβόλια, οι οποίες στην πορεία δεν ξεπερνούσαν τις πέντε στον αριθμό. Η ίδια είπε στην Μ.Κ.5 ότι, όταν θα μετακομίσει η τελευταία, θα φύγουν οι κότες γιατί ούτε και η ίδια της ήθελε. Από τον Οκτώβριο του 2010 μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει τίποτε στην παράγκα. Το γκαράζ το χρησιμοποιούσε ο σύζυγός της για να βάζει το αυτοκίνητό του. Τώρα, όμως, δεν μπορεί να βάλει μέσα το αυτοκίνητό του ο σύζυγός της γιατί δεν υπαρχει πρόσβαση μετά από κάποιες χωματουργικές εργασίες που έγιναν. Η ίδια δεν έβαζε αυτοκίνητο στο γκαράζ γιατί είναι τόσο μικρός ο τόπος, υπάρχουν και τα δέντρα και δεν μπορεί ούτε να το βάλει ούτε και να το βγάλει από εκεί. Σε σχέση με τον φούρνο, ανέφερε ότι τον χρησιμοποιούσαν από παλιά γιατί δεν ήξεραν ποιό μέρος της γης είναι δικό τους και ποιό όχι. Ανέφερε, επίσης, ότι όλοι στον Κόρνο χρησιμοποιούν τα χαλίτικα. Σε όλη την πρώτη σειρά των οικοπέδων υπάρχει επέμβαση από ιδιώτη. Τούτο, όμως, δεν γίνεται σκόπιμα. Κατά την αντεξέτασή της, ανέφερε ότι ο σύζυγός της εργάζεται σε κάποιον Βάσο Έλληνα στην Αραδίππου από το
2. Όλοι στον Κόρνο κάνουν επεμβάσεις. Λίγο σε ιδιωτική και περισσότερο σε χαλίτικη γη. Για παράδειγμα, ο πεθερός της, ο οποίος πέθανε το 1988, με τον σύζυγό της μάζευαν και έριχναν τα σκουπίδια σε κάποιο χωράφι χαλίτικο, το οποίο είχε ματατραπεί σε σκουπιδότοπο. Τα τελευταία 6-7 χρόνια ο τόπος που χρησιμοποιούσε με τον σύζυγό της για να περπατούν εντός χαλίτικης γης ήταν μερικά μέτρα. Ο χώρος μεταξύ του σπιτιού της και των υποστατικών είναι ένας ανοικτός χώρος μέσα σε χαλίτικη γη. Τα υποστατικά βρίσκονται σε απόσταση 2 μέτρων από το σύνορό του σπιτιού της. Οι κότες ήταν στην αποθήκη μέχρι τον Οκτώβριο του
3. Η αποθήκη είχε κότες για περίπου δύο χρόνια. Οι κότες ανήκαν στο γιο της, ο οποίος σήμερα είναι 16 ½ χρονών. Τις τάιζε είτε ο άντρας της είτε ο σύζυγός της. Την περίοδο εκείνη, ο γιος της μπορεί και να πήγαινε Β' τάξη του Γυμνασίου. Γνωρίζει ότι δεν έχει κάτι μέσα στην αποθήκη, εφόσον αυτή είναι δίπλα από το χωράφι της και περνά από εκεί όταν πάει να κόψει κάποιο φρούτο. Η απόφαση για να φύγουν οι κότες πάρθηκε από κοινού από τον ίδια και το σύζυγό της. Είπε στην Μ.Κ.5 ότι θα φύγουν οι κότες, γιατί ήξερε ότι είχε βρέφος. Ακολούθως, ανέφερε ότι ο σύζυγός της ζητούσε μέρος του χαλίτικου, τώρα μέρος του τεμαχίου
4. Το κομμάτι που θα έπαιρνε θα ήταν ανάλογα με την αξία της γης και του έδειξαν το χώρο εκεί. Η ίδια δεν ήταν μπροστά που έγινε τούτη η συνομιλία, αλλά στο χώρο που του υπέδειξαν ήταν και ο χώρος που βρίσκονται τα υποστατικά. Ανέφερε, επίσης, ότι στο σύνορο και πιο πέρα υπάρχουν δύο λεμονιές και δύο πορτοκαλιές. Τα δέντρα τα φύτεψε ο σύζυγός της, ο οποίος και τα ποτίζει. Σε ερώτηση κατά πόσον χρησιμοποιούσαν το πράσινο χώρο ως μέρος του σπιτιού τους, η Κατηγορουμένη 1 ανέφερε ότι η ίδια δεν γνώριζε πού ήταν τα σύνορα και πως δεν έχει πολλά χρόνια που τα φύτεψε ο σύζυγός της. Σε ερώτηση κατά πόσον τα δέντρα τα χρησιμοποιούσε η ίδια προσωπικά ή ως ζευγάρι, η Κατηγορουμένη 1 απάντησε ότι η ίδια πήγαινε για να κόψει κανένα λεμόνι ή πορτοκάλι. Ήξερε ότι είναι χαλίτικη η γη όταν τα φύτεψε ο σύζυγός της. Ερωτηθείσα κατά πόσον θεωρεί δικά τους τα υποστατικά, η Κατηγορουμένη 1 απάντησε ότι από την στιγμή που η κυβέρνηση τους έπιασε το χωράφι τους, ο σύζυγός της έκανε αίτηση και τους είπαν ότι θα τους του δώσουν, τότε το θεωρεί δικό της. Ήξερε ότι η Μ.Κ.5 ήθελε το τεμάχιο 527, αλλά η ίδια δεν της είπε κάτι για αυτό. Μόνο με το σύζυγό της μίλησε η Μ.Κ.5 για το εν λόγω τεμάχιο. Είδε ότι επισκέφτηκαν το χώρο αυτοί που έκαναν το Τεκμήριο
5. Η κουνιάδα της, η οποία μένει εκεί, της είπε ότι είδε κάποια μέρα μαζί με αυτούς την Μ.Κ.3, αλλά η ίδια δεν την είδε. Ανέφερε, επίσης, ότι το γκαράζ το χρησιμοποιούσε ο σύζυγός της, όπου έβαζε το αυτοκίνητό του πριν ανοίξουν τα οικόπεδα το 2002-
6. Δέχθηκε ότι τα υποστατικά είναι αυτά που φαίνονται στις φωρογραφίες, Τεκμήρια 8.2 και 8.3, αλλά κανείς δεν ζήτησε από την ίδια να τα κατεδαφίσει. Μέχρι να έρθει Δικαστήριο, η ίδια δεν ήξερε για ποιόν λογο ήταν κατηγορούμενη. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι έχει 30 χρόνια που τους βασανίζει ο Έπαρχος. Μεταξύ άλλων, τους κρατά το δρόμο μπροστά. Ο σύζυγός της δεν επιμένει στο αίτημά του για ανταλλαγή. Αν δεν μπορούσαν να του το δώσουν, έπρεπε να του υποδείξουν κάποιο άλλο χωράφι. Η Κατηγορουμένη 1 αρνήθηκε υποβολή ότι χρησιμοποιεί τα υποστατικά τα τελευταία 7-8 χρόνια. Ούτε ως σύζυγος. Δεν την αφορούν, δεν τα χρησιμοποιεί και δεν τα χρησιμοποιούσε. Από το χωράφι της βλέπει μόνο την αποθήκη και δεν πάει στο γκαράζ γιατί φοβάται. Το χωράφι της βρίσκεται πίσω από την παράγκα. Ξέρει ότι δεν είχε κάτι άλλο μέσα στο γκαράζ, γιατί ο σύζυγός της έβαζε μόνο το αυτοκίνητό του. Η ίδια δεν χρησιμοποιούσε το γκαράζ ούτε σαν επιβάτης. Έχει το δικό της αυτοκίνητο. Της υπεδείχθη το Τεκμήριο 8.3 και ρωτήθηκε κατά πόσον αναγνωρίζει κάτι μέσα στο γκαράζ, και απάντησε ότι μπορεί να είναι κανένα κομμάτι μωσαϊκό που φέρνει ο σύζυγός της από τη δουλειά. Για τα λεμονόδεντρα που φαίνονται στο Τεκμήριο 8.4, η Κατηγορουμένη 1 ανέφερε ότι βρίσκονται στο δικο της το χωράφι. Δεν είναι το σπίτι της που φαίνεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο 8.
7. Το κτίριο που διακρίνεται είναι το δασονομείο. Ο χωματόδρομος που φαίνεται στο Τεκμήριο 8.1 βρίσκεται στο χαλίτικο, το οποίο χρησιμοποιούσε ο σύζυγός της όταν πάρκαρε το αυτοκίνητό του. Τα λεμονόδεντρα που φαίνονται στο Τεκμήριο 8.1 είναι αυτά που φύτεψε ο σύζυγός της. Τέλος, η Κατηγορουμένη 1 ανέφερε ότι με την Μ.Κ.5 η ίδια μίλησε μόνο τρεις φορές. Η ίδια αποφεύγει να μιλά, ως είπε. Μετά την ολοκλήρωση της αντεξέτασής της, η Κατηγορουμένη 1 ανέφερε ότι το να περπατάς σε ένα κομμάτι γης δεν σημαίνει ότι το διεκδικείς και ως δικό σου. Ο Κατηγορούμενος 2 στην ένορκη κατάθεσή του, ανέφερε ότι όταν έγινε η επίταξη του είπαν από το Κτηματολόγιο ότι θα πρέπει να κάνει αίτηση για να πάρει αλλού χαλίτικη γη. Κάποια μέρα ήρθε σπίτι του κάποιος κ. Μιχαλάκης από το Κτηματολόγιο, μαζί με άλλες δύο κοπέλες, ο οποίος και θα έλεγχε το χαλίτικο για το οποίο υπέβαλε αίτηση για αναταλλαγή. Το είδε ο κ. Μιχαλάκης και του είπε ότι σίγουρα θα του δώσουν αυτό που ζήτησε. Δεν του είπε, όμως, την έκταση που θα του παραχωρούσαν. Μετά, όμως, από κάποιο διάστημα, ο κ. Μιχαλάκης δεν απαντούσε στον Κατηγορούμενο
8. Όταν πήγε ξανά στο Κτηματολόγιο ο Κατηγορούμενος 2, ο κ. Μιχαλάκης του είπε ότι το τεμάχιο για το οποίο έγινε επίταξη ήταν διπλής εγγραφής. Ακολούθως, υπέβαλε παράπονο μαζί με την σύζυγό του στην Επίτροπο Διοίκησης, η οποία του απάντησε ότι δεν του απαντούν λόγω φόρτου εργασίας. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο «14» επιστολή της Επιτρόπου Διοικήσεως, ημερομηνίας 22/3/2004, προς την Κατηγορουμένη
9. Ακολούθως, αναφέρθηκε σε κάποιες ενέργειες που έκανε μέσω του Υπουργείου Άμυνας. Ανέφερε, επίσης, ότι όταν ήρθαν και άνοιξαν τα οικόπεδα, το συνεργείο της Μ.Κ.5 ξερίζωσε τα δέντρα και άνοιξε αυλάκι κάτω από την παράγκα. Μεταξύ άλλων, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι είχε 12 κότες που έφυγαν. Η παράγκα έγινε επικίνδυνη μετά που η Μ.Κ.5 έκανε την ενέργεια αυτή. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος 2 πήγε στο Κτηματολόγιο και βρήκε κάποιο Λάκη Παπαχρυστοφόρου, στον οποίο είπε για την αίτηση. Ο τελευταίος του απάντησε μετά από λίγο ότι ο Κατηγορούμενος 2 έκανε αίτηση πάνω από τα οικόπεδα τους και δεν τον έβαλαν να υπογράψει να φέρει ένσταση. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο «15» επιστολή προς τον Κατηγορούμενο 2 από το Υπουργείο Άμυνας, ημερομηνίας 9/10/
10. Την αίτηση για ανταλλαγή την έκανε στις 30/4/
11. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο «16» αντίγραφο απόδειξης του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ημερ. 30/4/1997, για το ποσό των Λ.Κ.1,20 σε σχέση με τον φάκελο με αρ. ΑΔΧ123/
12. Ως Τεκμήριο «17» κατέθεσε επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, ημερομηνίας 8/5/2009, με την οποία κοινοποιείται η απόφαση για την απόρριψη της αίτησης του Κατηγορουμένου 2 για την ανταλλαγή. Κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήρια «18.1» και «18.2» αντίγραφα των σχεδίων που επισυνάπτονταν στην απόφαση του Τεκμηρίου
13. Περαιτέρω, κατέθεσε ως Τεκμήριο «19» αντίγραφο ακόμη ενός κτηματικού σχεδίου για να δείξει, ως ανέφερε, ότι το 2001 ήταν ακόμη χαλίτικη γη. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος 2 είπε ότι δεν έκτισε αυτός τις παράγκες, λέγοντας πως μπορεί να είναι εκεί εδώ και 50 χρόνια. Τις έκανε ο πατέρας του, ο οποίος είχε κοπάδι. Μετά έφυγε ο πατέρας του και έμειναν οι παράγκες. Στην μια παράγκα, ο Κατηγορούμενος 2 έβαζε το διπλοκάμπινο αυτοκίνητό του τον χειμώνα. Στην άλλη είχε δύο κότες του μωρού, οι οποίες έγιναν 12 και έφυγαν όταν άνοιξε η παράγκα. Πριν μετακομίσει η Μ.Κ.5, η τελευταία τηλεφώνησε της συζύγου του να φύγουν οι κότες, όπως και έγινε. Υπήρχαν κεραμικά και μωσαϊκά, τα οποία, όταν τέλειωσαν το σπίτι, του τα έρειξαν οι γείτονες. Τελευταίως, επειδή είχε πολλά ξύλα με βελόνες, οι γείτονες τα έρειξαν στις παράγκες για να δείξουν ότι υπάρχουν ακαθαρσίες. Ανέφερε, επίσης, ότι μια μέρα ήρθε θυμωμένη η Μ.Κ.5, όταν αυτός ήταν στο τεμάχιο της συζύγου του, και η Μ.Κ.5 του είπε «οι παράγκες εν να ππέσουν.» Αυτός τη ρώτησε γιατί έσκαψε και η Μ.Κ.5 του είπε «Εγώ είμαι Δικηγόρος και ξέρω τους νόμους.» Ο Κατηγορούμενος 2 τότε της είπε ότι δεν δέχομαι την ήττα. Κατά την αντεξέτασή του, ο Κατηγορούμενος 2 αναγνώρισε τις δύο παράγκες στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 8.2 και 8.
14. Μετά το αυλάκι που έβγαλε η Μ.Κ.5, πήρε κλίση η παράγκα. Αν σκοντάψει κάποιος θα πέσει μέσα στο αυλάκι. Δεν υπάρχει μόνο το περιτοίχισμα στο σύνορο με το οικόπεδο της Μ.Κ.
15. Υπάρχει και αυλάκι, το οποίο δεν μόνωσε η τελευταία. Το αυλάκι φαίνεται στις άλλες φωτογραφίες που κατέθεσε, ως είπε. Φαίνεται, επίσης, λίγο στην φωτογραφία, Τεκμήριο 8.
16. Δεν συμφώνησε ότι είναι σκιά το μαύρο χρώμα που φαίνεται κατά μήκος του περιτοιχίσματος. Σε σχέση με τα αντικείμενα που φαίνονται στο Τεκμήριο 8.3, ο Κατηγορούμενος 2 απάντησε ότι είναι δικά του μαρμαράκια, τα οποία είχε βάλει στο χαλίτικο που τελικά πήρε η Μ.Κ.
17. Τα άλλα αντικείμενα που φαίνονται είναι σανίδια. Το αυτοκίνητό του το έβαζε στην παράγκα που φαίνεται αριστερά στη φωτογραφία, Τεκμήριο 8.
18. Η παράγκα αυτή έχει πόρτες, ως φαίνεται στο Τεκμήριο 8.2, τις οποίες άνοιγε για να πάρει το αυτοκινητο, αλλά τελευταίως (μετά που ξεκίνησαν οι δουλειές), έβαλε κλειδί για να μην κτυπήσει κάποιο μωρό. Η αίτησή του Κατηγορουμένου 2 για ανταλλαγή αφορούσε το χώρο που βρίσκονται μέσα οι παράγκες. Ήθελε το συγκεκριμένο γιατί φρόντιζε το χώρο από το
19. Μετά τον πατέρα του «κρατούσε» τον χώρο. Κρατούσε, επίσης και τις παράγκες. Για αυτό και διατηρούσε κότες στην παράγκα και αυτοκίνητο στο γκαράζ. Δεν του έστειλαν, όμως, κάποια επιστολή. Η κα. Ευδοκία Σπύρου δεν του είπε ότι το τεμάχιο αυτό παραχωρήθηκε σε κάποιο ζευγάρι. Ήταν πολλά τα άτομα που ήρθαν και ενδιαφέρονταν για το συγκεκριμένο. Μεταξύ αυτών και κάποιος υπαστυνόμος Σολωμού, ο οποίος τράβηξε την κορδέλλα και είπε ότι το ήθελε. Παρά το ότι ο Κατηγορούμενος 2 του είπε ότι εκκρεμεί η αίτησή του για ανταλλαγή, ο εν λόγω αστυνομικός του είπε «εν δικό μου το οικόπεδο τώρα.» Αυτό που ήθελε ο Κατηγορούμενος 2 ήταν να του απαντήσουν οι αρμόδιοι γραπτώς στην αίτησή του. Δέχθηκε ότι η Μ.Κ.5 μετακόμισε στο σπίτι της τον Φεβρουάριο του
20. Του υπεβλήθη ότι είναι τον Φεβρουάριο του 2011 που της είπε ότι θα δεχθεί την ήττα του αν τις γκρεμίσει και έδωσε την εκδοχή του. Επί του παρόντος, δεν κρατά τις παράγκες γιατί δεν μπορεί να αποτρέψει κάποιον από του να τις κατεδαφίσει. Δεν έχει πλέον την πεποίθηση ότι είναι δικός του ο χώρος, λέγοντας «να τις πάρει ο Έπαρχος και να φύγει». Σε υποβολή ότι του απάντησαν εδώ και πολλά χρόνια, ο Κατηγορούμενος 2 απάντησε ότι ήταν για άλλο λόγο. Διαφώνησε ότι κρατά τα υποστατικά για χρόνια και ότι δεν αφήνει κάποιον άλλο να διεκδικήσει κατοχή στον χώρο. Ανέφερε, επίσης, ότι από τον καιρό που έσκαψε η Μ.Κ.5, τέλειωσαν όλα. Σε υποβολή ότι από τον Ιανουάριο του 2005 και μετά κρατούσε το υποστατικό και την αποθήκη, ο Κατηγορούμενος 2 απάντησε ότι του έκοψαν το δρόμο. Για την αποθήκη είπε ότι είχε κότες εκείνο τον καιρό το παιδί τους. Μετά το τέλος της αντεξέτασής του, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι δεν χρησιμοποιεί τις παράγκες. Σε διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου κατά πόσον θα έχει πρόβλημα αν κατεδαφίσει τις παράγκες ο Έπαρχος, ο Κατηγορούμενος 2 απάντησε ότι θέλει ανταλλαγή για να κατεδαφίσει. Στο στάδιο των αγορεύσεων, η Κατηγορουμένη 1 ανέφερε ότι η θέση της είναι ότι η ίδια δεν χρησιμοποιεί και δεν κατέχει. Παρά το ότι είναι αντρόγυνο με τον Κατηγορούμενο 2, ο κάθε ένας είναι ελεύθερος να κάνει αυτό που θέλει. Ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι ουσιαστικά ξεγελάστηκε από τα διάφορα αρμόδια όργανα του κράτους σε σχέση με το ζήτημα της ανταλλαγής. Δεν του παρέδωσαν κάποια επιστολή για να φύγει και θέλει και αυτός το χωράφι του. Σε σχέση με τις παράγκες, όταν του είπαν ότι έπρεπε να τις σηκώσει σταμάτησε τη χρήση που έκανε στο παρελθόν. Διαμαρτυρήθηκε, επίσης, για την στάση που και ο Έπαρχος Λάρνακας επέδειξε απέναντί του. Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, εισηγήθηκε ότι έχουν αποδειχθεί οι κατηγορίες που αφορούν την χρήση και την κατοχή. Η γραμμή υπεράσπισης των Κατηγορουμένων βασίστηκε στην λανθασμένη αντίληψή τους ότι έχουν βάσιμη αξίωση κατοχής και ότι έχουν αδικηθεί. Εισηγήθηκε ότι αυτή η πεποίθηση ότι αδικήθηκαν επιβεβαιώνει την μαρτυρία ότι είχαν επαφή και σχέση με τα υποστατικά. Δέχθηκε, βεβαίως, ότι υπάρχει διαβάθμιση στη συμμετοχή της Κατηγορουμένης
21. Αναφέρθηκε, επίσης, σε σημεία κατά την αντεξέταση της Κατηγορουμένης 1 που, κατά την άποψή του, καταδεικνύουν ότι κατείχε και χρησιμοποιούσε και αυτή, ως και σε κάποια άλλα σημεία που, κατά την άποψή του, υπήρξαν αντιφάσεις. Εισηγήθηκε ότι για το αδίκημα της χρήσης είναι αρκετό να αποδειχθεί ακόμη και περιστασιακή χρήση, έστω και χρήση μια φορά ως συζύγου. Περαιτέρω, ότι καταδείχθηκε ότι οι μοναδικοί που είχαν κάποιον έλεγχο και εξουσία, σχέση και επαφή με τον χώρο ήταν οι Κατηγορούμενοι 1 και
22. Η κατοχή του Κατηγορουμένου 2 των παράνομων υποστατικών είναι πρωταρχική. Η Κατηγορούμενη 1 ως σύζυγος, ως οικογένεια, είχε και αυτή τη συμμετοχή της. Σε κάθε περίπτωση, σε σχέση με την Κατηγορουμένη 1 εισηγήθηκε ότι η ποινική της ευθύνη μπορεί να βασιστεί και στο Άρθρο
23. Αξιολήγηση-Ευρήματα Έχω παρακαλουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τον τρόπο, το ύφος, τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και γενικά την παρουσία τους στο Δικαστήριο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με σκοπό να καταλήξω στα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Προτού προχωρήσω οφείλω να σημειώσω ότι η παρούσα διαδικασία ήταν μακρά και επίπονη και είναι με πολλή προσπάθεια που το Δικαστήριο προσπάθησε να αποτρέψει τον εκτροχιασμό και την επέκτασή της σε άσχετα ζητήματα. Τούτο οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην επιλογή των Κατηγορουμένων να μην εκπροσωπηθούν από Δικηγόρο και να χειριστεί ο καθένας από μόνος του την υπεράσπισή του. Βεβαίως, αποτελεί απόλυτο δικαίωμα κάθε κατηγορουμένου να υπερασπίζεται από μόνος του τον εαυτό του. Σε τέτοιες περιπτώσεις, όμως, το έργο του Δικαστηρίου καθίσταται πιο δυσχερές καθότι γνωρίζει πολύ καλά ότι ένας απλός πολίτης δεν γνωρίζει τη διαδικασία και τους κανόνες που διέπουν την ακροαματική διαδικασία. Στα πλαίσια αυτά θεωρώ ότι προσπαθούσα σε κάθε στάδιο της διαδικασίας να αντιλαμβάνονται οι Κατηγορούμενοι την ακολουθητέα διαδικασία και κάποιους βασικούς κανόνες, αποφεύγοντας κρίνω ταυτόχρονα να προβαίνω σε οποιαδήποτε ενέργεια που να ισοδυναμούσε με ανεπίτρεπτη παρέμβαση του διαιτητή στην αρένα της διακαστικής διαδικασίας. Θα πρέπει, βεβαίως, να λεχθεί ότι στα αρχικά τουλάχιστον στάδια της διαδικασίας προκλήθηκε κάποια σύγχυση στους Κατηγορουμένους, ενόψει του ότι, με τον τρόπο που ήταν συνταγμένες οι λεπτομέρειες εκάστου αδικήματος που αυτοί αντιμετώπιζαν (μέχρι και το στάδιο του εκ πρώτης όψεως), δεν ήταν σαφές ποιά ήταν τα υποστατικά αντικείμενο των κατηγοριών, ως και επί ποιών τεμαχίων αυτά βρίσκονται. Η σύγχυση αυτή θεωρώ ότι είναι εμφανής στα πρακτικά της διαδικασίας, από τις ερωτήσεις που υποβάλλονταν, τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και την αντεξέταση, κάποιων από τους μάρτυρες κατηγορίες. Χρήζει, επίσης, υπενθύμισης ότι οι υπόλοιπες Κατηγορίες που αντιμετώπιζαν οι Κατηγορούμενοι για ανέγερση των κατ' ισχυρισμόν παράνομων οικοδομών και άλλων αδικημάτων που σχετίζονταν με την «επίτρεψη» διάπραξης των κύριων αδικημάτων, αποσύρθηκαν στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως. Προβαίνω στην πιο πάνω αναφορά όχι βεβαίως για να ψέξω την συμπεριφορά οποιουδήποτε, αλλά για να γίνουν αντιληπτές σε οποιοδήποτε αναγνώσει την εκτενή σύνοψη της μαρτυρίας, στην οποία προβαίνω ανωτέρω, οι περιβάλλουσες συνθήκες υπό τις οποίες υποβάλλονταν ερωτήσεις σε μάρτυρες ως και οι απαντήσεις που δίδονταν. Θα ξεκινήσω με την μαρτυρία του Μ.Κ.1, ο οποίος κατέθεσε ουσιαστικά για μη αμφισβητούμενα θέματα και η μαρτυρία του υπήρξε κατά κάποιον τρόπο τυπικής μορφής. Έχω παρακολουθήσει τον εν λόγω μάρτυρα και πρέπει να πω ότι μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου. Αυτός περιορίστηκε σε γεγονότα που εμπίπτουν στην προσωπική του γνώση ως και σε στοιχεία που κατείχε ως εκ της θέσης του στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας. Το μόνο σημείο της μαρτυρίας του που αμφισβητήθηκε αρχικά από τον Κατηγορούμενο 1 είναι κατά πόσον πράγματι κάποιο από τα οικόπεδα, στα οποία ο μάρτυρας αναφέρθηκε, εξακολουθεί να βρίσκεται εγγεγραμμένο επ' ονόματι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πέραν του ότι η εν λόγω αρχική αμφισβήτηση δεν προωθήθηκε περαιτέρω από τον Κατηγορούμενο 2, κρίνω ότι ο Μ.Κ.1 ήταν πρόσωπο αρμόδιο για να καταθέσει σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων, η δε μαρτυρία του συνάδει πλήρως με τους πρόσφατους τίλους ιδιοκτησίας που κατέθεσε ως Τεκμήρια και τα οποία αποτελούν επικυρωμένα αντίγραφα των μητρώων που τηρούνται στο Τμήμα Χωρομετρίας και Κτηματολογίου. Επίσης, δεν έχω επισημάνει ο,τιδήποτε από το οποίο μπορεί να συναχθεί ότι θα ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων. Είναι λογικό και αναμενόμενο, επίσης, ότι ο Μ.Κ.1, ως εκ της θέσης που κατέχει στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας, δεν γνωρίζει τα των λεπτομερειών της αίτησης για ανταλλαγή που υπέβαλε ο Κατηγορούμενος
24. Από τη μαρτυρία λοιπόν και τα Τεκμήρια 1, 2, 3 και 4, τα οποία κατέθεσε, συνάγεται ότι στο χωριό Κόρνος της Επαρχίας Λάρνακας υπάρχει, βάσει των κτηματολογικών μητρώων, το τεμάχιο 524 (στο εξής «το Τεμάχιο 524»), το τεμάχιο 525 (στο εξής «το Τεμάχιο 525»), το τεμάχιο 526 (στο εξής «το Τεμάχιο 526») και το τεμάχιο 527 (στο εξής «το Τεμάχιο 527») του Φ/Σχ 39/64 . Το Τεμάχιο 524 είναι το δυτικότερο και βορειότερο εκ των τεσσάρων τεμαχίων και η νοτιοανατολική του πλευρά συνορεύει με το Τεμάχιο
25. Ακολούθως, το νοτιοανατολικό σύνορο του Τεμαχίου 525 συνορεύει με το Τεμάχιο 526 και το νοτιοανατολικό σύνορο του Τεμαχίου 526 συνορεύει με το Τεμάχιο 527, το οποίο είναι το ανατολικότερο και νοτιότερο εκ των τεσσάρων τεμαχίων. Η αρίθμηση των Τεμαχίων 524, 525, 526 και 527 προέκυψε κατόπιν διαχωρισμού οικοπέδων και έκαστο τεμάχιο αποτελεί ξεχωριστό οικόπεδο, το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της Κυπριακής Δημοκρατίας από τις 21/10/2009 μέχρι και σήμερα. Μετά την νέα εγγραφή εκδόθηκαν τίτλοι ιδιοκτησίας για κάθε οικόπεδο. Η προηγούμενη αρίθμηση των Τεμαχίων 524, 525, 526 και 527 ήταν 476Υ, 476Φ, 476Χ και 476Ψ αντιστοίχως του Φ/ΣΧ. 39/64 και αποτελούσαν κρατική γη. Επίσης, το παλιό τεμάχιο 476 του Φ/Σχ. 39/64 ήταν μέρος του τεμαχίου 337 του Φ/Σχ. 39/64 στον Κόρνο. Από τις 11/8/2003 μέχρι την 1/1/2007 είχε τον αριθμό
26. Συνάγεται, επίσης, ότι, στο χωριό Κόρνος, της Επαρχίας Λάρνακας, υπάρχει, βάσει των επίσημων κτηματολογικών μητρώων, το τεμάχιο 81 (στο εξής «το Τεμάχιο 81») επί του Φ/Σχ. 39/64, το βόρειο σύνορο του οποίου συνορεύει με τα Τεμάχια 524, 525, 526 και
27. Το Τεμάχιο 81 από τις 2/7/1974 μέχρι και σήμερα είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της Κατηγορουμένης
28. Προκύπτει, επίσης, το μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι η Κατηγορουμένη 1 πριν χρόνια υπέβαλε αίτηση για ανταλλαγή δικής της ακίνητης ιδιοκτησίας με κρατική γη (χαλίτικη) που βρίσκεται εντός του χωριού Κόρνος, η οποία εκκρεμεί ακόμη. Ο Μ.Κ.2 μου έκαμε μέτρια εντύπωση. Παρά το ότι έχω ικανοποιηθεί ότι με βάση την εκπαίδευση, τα προσόντα και την πείρα του Μ.Κ.2, αυτός είναι σε θέση να προβεί σε χωρομετρική εργασία και να ετοιμάσει το Τεκμήριο 6, θα πρέπει να επισημανθεί εξ αρχής ότι ο Μ.Κ.2 δεν επεξήγησε ή περιέγραψε επαρκώς στο Δικαστήριο τον τρόπο με τον οποίο διεξήγαγε την χωρομετρική εργασία, παρά μόνο περιορίστηκε σε αναφορά ότι προέβη σε επί τόπου μετρήσεις σε πολλές ημερομηνίες. Η εν λόγω αναφορά του Μ.Κ.2 πόρρω απέχει, κατά την άποψή μου, από την νομολογιακή απαίτηση που θέλει τους εμπειρογνώμονες να παρουσιάζουν στο Δικαστήριο την επιστημονική βάση πάνω στην οποία εργάστηκαν, ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να εξάξει τα δικά του ανεξάρτητα συμπερέσματα. Επίσης, η μαρτυρία του Μ.Κ.2 δεν ξακαθάρισε ποιοί ήταν ακριβώς οι όροι εντολής του ή κατά πόσον η χωρομετρική εργασία που ετοίμασε περιορίζονταν αποκλειστικά για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Προκαλεί απορία το ότι ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι η χωρομετρική του εργασία, η οποία ξεκίνησε στις 15/3/2011 και ολοκληρώθηκε 2-3 μήνες πριν την ένορκη κατάθεσή του στο Δικαστήριο, αποτυπώνεται επί του Τεκμηρίου 6, εντούτοις κατά την αντεξετάσή του ανέφερε ότι εκκρεμεί χωρομετρική εργασία για τα τεμάχια 81, 524 και 525, ενώ κατά τα άλλα δέχθηκε ότι έγιναν μετρήσεις για τα πάντα. Επίσης, ο Μ.Κ.2 δεν έπεισε ότι δεν γνώριζε περισσότερα σε σχεση με τα όσα τον ρωτούσε ο Κατηγορούμενος 2 αναφορικά με την εκκρεμούσα αίτηση για ανταλλαγή και τα παράπονα του τελευταίου. Κατέστη εμφανές στην παρούσα υπόθεση ότι χρονίζουν οι διαφορές του Κατηγορουμένου 2 με το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας, οι οποίες μάλιστα οδήγησαν και στην εμπλοκή της Επιτρόπου Διοικήσεως. Παρά το ότι είναι αναμενόμενο να μην γνωρίζει ο Μ.Κ.2 τί ακριβώς ελέχθη μεταξύ του Κατηγορουμένου 2 και των διαφόρων συναδέλφων του, εντούτοις δεν συνάδει με τη λογική των πραγμάτων να μην γνώριζε ο Μ.Κ.2 έστω για την παρέμβαση στο θέμα της Επιτρόπου Διοικήσεως, η οποία συνέστησε την όσον το δυνατόν συντομότερο εξέταση των εκκρεμούντων αιτήσεων. Παρά το ότι ο Μ.Κ.2 δεν εργαζόταν στο Κτηματολόγιο τον καιρό που παρενέβη η Επίτροπος Διοικήσεως, εντούτοις αυτός προέβη σε χωρομετρική εργασία σε σχέση και με τα τεμάχια που αφορούσαν τα διάφορα αιτήματα για ανταλλαγή, ως και τις διάφορες κατ' ισχυρισμόν επεμβάσεις των Κατηγορουμένων 1 και
29. Είναι λογικό και αναμενόμενο έστω κάποιος ιεραρχικά ανώτερος του Μ.Κ.2 να του ανέφερε το ιστορικό της υπόθεσης για την οποία θα εργαζόταν. Πέραν των πιο πάνω, ο Μ.Κ.2 δεν ξακαθάρισε τουλάχιστον κατά πόσον τα όσα αποτύπωσε σε σχέση με τα Τεμάχια 526 και 527 είναι τα μόνα που εντόπισε και θα μπορούσαν να αποτυπωθούν επί του Τεκμηρίου
30. Επί παραδείγματι, αυτό που διεφάνη από τις φωτογραφίες που κατέθεσε η Μ.Κ.3 και την σχετική μαρτυρία της Κατηγορουμένης 1, επί των οποίων βεβαίως θα επανέλθω, εντός του Τεμαχίου 527 υπάρχει κάποιος χωματόδρομος, ο οποίος δεν αποτυπώνεται επί του Τεκμηρίου
31. Ούτε βεβαίως από πού ξεκινά είτε που καταλήγει. Επίσης, ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ο Μ.Κ.2 εμφανίστηκε να γνωρίζει σε ποιόν ανήκουν οι δύο κατ' ισχυρισμόν παράνομες κατασκευές, ως και τα δέντρα, στα οποία ανεφέρθη, εντούτοις κατά την αντεξέτασή του κατέστη σαφές ότι δεν ήταν σίγουρος είτε ποιός είναι ο ιδιοκτήτης του Τεμαχίου 81, είτε ποιός κατέχει ή χρησιμοποιεί τις δύο κατασκευές είτε ποιός καλλιεργεί τα εν λόγω δέντρα. Περαιτέρω, ενώ ο Μ.Κ.2 περιέγραψε την μία κατασκευή που εντόπισε και κατέγραψε ως γκαράζ και τη δεύτερη ως αποθήκη, εντούτοις δεν εξήγησε γιατί περιέγραψε αυτές ως τέτοιες. Δηλαδή, η μία είναι γκαράζ επειδή μοιάζει με γκαράζ ή επειδή χρησιμοποιείται ως γκαράζ; Η άλλη είναι αποθήκη επειδή μοιάζει με αποθήκη ή επειδή χρησιμοποιείται ως αποθηκευτικός χώρος; Βεβαίως, δεν αμφισβητήθηκε από κανένα των Κατηγορουμένων, είτε κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.2 είτε στην πορεία της διαδικασίας, το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
32. Τουναντίον, αποτέλεσε κοινό υπόβαθρο στη διαδικασία ότι τα σύνορα των διαφόρων τεμαχίων στην περιοχή, όπως αποτυπώθηκαν από τον Μ.Κ.2, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αποτέλεσε, επίσης, κοινό υπόβαθρο γεγονότων ότι τα δύο υποστατικά, τα οποία ο Μ.Κ.2 εντόπισε και σκιαγράφησε επί του Τεμαχίου 527, πράγματι βρίσκονται επί αυτού. Παρά το ότι τόσον οι πλείστοι μάρτυρες όσον και οι Κατηγορούμενοι αναφέρονταν στα δύο υποστατικά με την περιγραφή που χρησιμοποίησε ο Μ.Κ.2, εντούτοις ενόψει των πιο πάνω παρατηρήσεών μου και επειδή ακριβώς η περιγραφή που θα δώσει το Δικαστήριο επί των εν λόγω υποστατικών αποκτά σημασία στα περιστατικά της παρούσας, δεν θα δεχθώ τουλάχιστον επί του παρόντος την περιγραφή που ο Μ.Κ.2 απέδωσε στα εν λόγω υποστατικά. Ο Μ.Κ.2 δεν ήταν επίσης σαφής σε σχέση με το τί εντόπισε κατά την πολύ πρόσφατη επίσκεψή του στο Τεμάχιο
33. Παρά το ότι αποτελεί κοινό υπόβαθρο γεγονότων ότι εξακολουθούν να υφίστανται τα δύο υποστατικά, επειδή η σημερινή τους κατάσταση αποτέλεσε αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης στην παρούσα διαδικασία, η μαρτυρία του Μ.Κ.2 δεν μπορεί να βοηθήσει στη διαμόρφωση εικόνας σε σχέση με την κατάσταση των υποστατικών είτε κατά τις διάφορες ημερομηνίες που αυτός ήταν επί τόπου για σκοπούς των διάφορων μετρήσεών του είτε κατά την επίσκεψή του λίγες ημέρες πριν την ένορκή του κατάθεση. Η απροθυμία, επίσης, του Μ.Κ.2 να απαντήσει σε ερώτηση που του υπέβαλε η Κατηγορουμένη 1 σε σχέση με το κατά πόσον ο δημόσιος δρόμος, τον οποίο επίσης δεν φαίνεται να αποτύπωσε επί του Τεκμηρίου 6, επεμβαίνει επί της οικίας της, ενώ κατά τα άλλα δέχθηκε ότι έγιναν μετρήσεις για τα πάντα και η σημερινή κατάσταση στην πρόσοψη της κατοικίας της Κατηγορουμένης 1 είναι ως απεικονίζεται στο Τεκμήριο 7, ενισχύει έτι περαιτέρω την εικόνα που μου δημιούργησε ο Μ.Κ.2, ότι δηλαδή αυτός δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να μαρτυρήσει για όλα όσα γνώριζε, αλλά μόνο για αυτά που ήθελε να καταθέσει. Οφείλω, βεβαίως, να αναφέρω ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.2 βοήθησε το Δικαστήριο να αντιληφθεί την γενικότερη κατάσταση στην περιοχή και αποτέλεσε χρήσιμο εργαλείο, το οποίο χρησιμοποίησαν και οι υπόλοιποι μάρτυρες, ακόμη και οι Κατηγορούμενοι, για να περιγράψουν αυτά που ήθελαν. Περαιτέρω, δεν αμφισβητήθηκε η κατά τα άλλα πειστική και συνάδουσα με την μαρτυρία που έχω ήδη κάνει αποδεκτή, μαρτυρία του Μ.Κ.2 σε σχέση με το διαχωρισμό των οικοπέδων των Τεμαχίων 524, 525, 526 και 527, η οποία συνάδει, επίσης, με το Τεκμήριο 5 που αυτός κατέθεσε. Προκύπτει, λοιπόν, από την εν λόγω μαρτυρία και το Τεκμήριο 5, ότι τα οικόπεδα των Τεμαχίων 524, 525, 526 και 527 προέκυψαν κατόπιν διαχωρισμού που προέβη το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και ολοκληρώθηκε στις 11/6/2003, μετά που το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως εξέδωσε άδεια για τον διαχωρισμό αυτών και άλλων 24 οικοπέδων στην ίδια περιοχή το
34. Ο διαχωρισμός αυτός σχεδιάστηκε από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και παρουσιάζεται στο επίσημο κτηματικό σχέδιο, Τεκμήριο
35. Περαιτέρω, αποδέχομαι ότι το Τεκμήριο 6 αποτυπώνει μέρος των μετρήσεων και των διαπιστώσεων του Μ.Κ.2, στις οποίες προέβη σε διάφορες ημερομηνίες από τις 15/3/2011 μέχρι και 2-3 μήνες πριν τις 22/11/
36. Δέχομαι, επίσης, ότι το Τεκμήριο 6 αποτυπώνει τα σύνορα του Τεμαχίου 524 με το Τεμάχιο 525, τα σύνορα του Τεμαχίου 525 με το Τεμάχιο 526, τα σύνορα του Τεμαχίου 526 με το Τεμάχιο 527, ως και τα σύνορα του Τεμαχίου 527 με το όμορο στο ανατολικό μέρος αυτού τεμάχιο, το οποίο, ως προκύπτει από τα Τεκμήρια 2, 3, 4, είναι το οικόπεδο Α1 επί του Τεκμηρίου 5 (στο εξής «το Οικόπεδο Α1»). Επίσης, αποτυπώνει τα σύνορα του Τεμαχίου 81, επί του οποίου σκιαγραφείται η οικία εντός αυτού και η περίφραξη αυτής, με τα Τεμάχια 525, 526 και 527, ως και μέρος του συνόρου του Τεμαχίου 81 με το Τεμάχιο
37. Αποδέχομαι, επίσης, ότι κατά τις ημερομηνίες που διεξήγαγε τις μετρήσεις του ο Μ.Κ.3, εντός του Τεμαχίου 527 υπήρχαν δύο κατασκευές. Η μια εξ αυτών (στο εξής «η Κατασκευή 1») βρίσκεται πλησίον του ανατολικού τελικού συνόρου του Τεμαχίου 81 και εφάπτεται επί του συνόρου του Τεμαχίου 527 με το Οικόπεδο Α
38. Η δεύτερη εξ αυτών (στο εξής «η Κατασκευή 2») βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση και στα βόρεια της Κατασκευής 1 σε παράλληλο επίπεδο. Η Κατασκευή 2 βρίσκεται, επίσης, πολύ πλησίον του Οικοπέδου Α
39. Τόσον η Κατασκευή 1 όσο και η Κατασκευή 2 (στο εξής μαζί καλουμένων «οι Κατασκευές») είναι κατασκευασμένες από ξύλα και τσίγκους. Επίσης, στο αριστερό μέρος του Τεμαχίου 527 υπάρχουν δέντρα, τα οποία εφάπτονται με το σύνορο του Τεμαχίου
40. Δέντρα υπάρχουν, επίσης, και στο δεξιό μέρος του Τεμαχίου 526, τα οποία εφάπτονται με το σύνορο του Τεμαχίου
41. Οι Κατασκευές και τα δέντρα εξακολουθούσαν να βρίσκονται επί του Τεμαχίου 527 μέχρι και τις 18/11/
42. Πέραν των ανωτέρω, από την μαρτυρία του Μ.Κ.2 προκύπτει το μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι τα τεμάχια για τα οποία η Κατηγορουμένη 1 υπέβαλε αιτήσεις για ανταλλαγή, και οι οποίες εκκρεμούν μέχρι σήμερα, είναι τα Τεμάχια 525 και
43. Προκύπτει, επίσης, ότι η εικόνα που παρατηρείται στην πρόσοψη της οικίας της Κατηγορουμένης 1 είναι ως αυτή φαίνεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο
44. Συνεπώς, πέραν των όσων αποδέχομαι ανωτέρω, απορρίπτω το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.
45. Η Μ.Κ.3 μου έκανε, επίσης, μέτρια εντύπωση. Πρέπει, βαβαίως, να αναφέρω ότι φαινόταν να γνώριζε αρκετά καλά το ιστορικό σε σχέση με τον διαχωρισμό σε οικόπεδα των Τεμαχίων 524, 525, 526 και 527 με σκοπό την παραχώρηση αυτών σε φτωχές οικογένειες στον Κόρνο, ως και τα ζευγάρια που κρίθηκαν κατάλληλα και τους παραχωρήθηκαν οικόπεδα. Παρά το ότι η Μ.Κ.3 έπεισε το Δικαστήριο ότι μετέβη στο Τεμάχιο 527 όπου και εντόπισε τις Κατασκευές, εντούτοις η μαρτυρία της ήταν συγκεχυμένη σε σχέση με τις ημερομηνίες που επισκέφτηκε το Τεμάχιο 527 ή έστω τα Τεμάχια 81, 524, 525 και
46. Ενώ αρχικά ανέφερε ότι πήγε επί τόπου τον Σεπτέμβριο του 2008, στις 15/3/2011 και μια ακόμη φορά μεταγενέστερη, εντούτοις σε μεταγενέστερο στάδιο της κυρίως εξέτασής της εμφανίζεται να λέει ότι επισκέφτηκε πολλές φορές την περιοχή μαζί με την Μ.Κ.
47. Αναφέρθηκε, επίσης, σε επί τόπου επίσκεψη τον Μάρτιο του 2009, κατά την οποία, σύμφωνα με την ίδια, λήφθηκαν οι φωτογραφίες, Τεκμήρια 8.1-8.
48. Αυτό το οποίο κατέστη, επίσης, εμφανές από τη μαρτυρία της είναι πως κατά τις επί τόπου επισκέψεις της δεν γνώριζε κατά πόσον οι Κατακευές βρίσκονταν εντός του Τεμαχίου 527 ή του Τεμαχίου 81 καθότι, ως η ίδια ανέφερε, δεν είχε ολοκληρωθεί η χωρομετρική εργασία του Μ.Κ.2 ώστε να γνωρίζει τί βρισκόταν και σε ποιό τεμάχιο. Αυτό εξηγεί και το ότι λήφθηκε και η φωρογραφία 8.1, η οποία απεικονίζει μια μικρή ξύλινη περίφραξη εντός της οποίας υπάρχει ένα παλιό αυτοκίνητο, η οποία δεν ξεκαθάρισε από την μαρτυρία της Μ.Κ.3 εντός ποιού τεμαχίου βρίσκεται. Εξ ου και δεν ήταν σε θέση, επίσης, η Μ.Κ.3 να πει με βεβαιότητα κατά πόσον τα δέντρα που φαίνονται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 8.1 και 8.4, βρίσκονται επί του Τεμαχίου 527 ή του Τεμαχίου
49. Περαιτέρω, ήταν εμφανές ότι η αναφορά της ότι η βλάστηση που αποτυπώνεται επί του Τεκμηρίου 6 βρίσκεται εντός των Τεμαχίων 526 και 527 δεν προκύπτει από δική της αντίληψη των πραγμάτων, αλλά από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
50. Η Μ.Κ.3 δεν διευκρίνισε, επίσης, κατά πόσον η αναφορά της ότι όταν «πήγαμε» οι Κατασκευές ήταν κλειδωμένες αφορούσε την πρώτη της επίσκεψη τον Σεπτέμβριο του 2008, την επίσκεψη στις 15/3/2011 ή τον Μάρτιο του 2009, όταν λήφθηκαν οι φωτογραφίες, ή σε κάποια άλλη από τις πολλές επισκέψεις της με την Μ.Κ.
51. Σε κάθε περίπτωση, η Μ.Κ.3 δεν επεξήγησε πώς γνωρίζει κατά πόσον η Κατασκευή 1 χρησιμοποιείται ως γκαράζ και η Κατασκευή 2 ως αποθήκη, τη στιγμή που σύμφωνα με την ίδια οι Κατασκευές ήταν κλειδωμένες και δεν θυμάται τί είχαν μέσα. Γεννάται, επίσης, το εύλογο ερώτημα ποιό από τα δύο ισχύει: Ή θα ήταν κλειδωμένες οι Κατασκευές και δεν θα μπορούσε να δεί ή δεν θα ήταν κλειδωμένες και απλώς δεν θυμάται τί είχε μέσα. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θυμάται αν είδε αυτοκίνητο. Αυτό που μπορώ να διακρίνω από τη φωτογραφία, Τεκμήριο 8.2, η οποία δεν λήφθηκε από κοντινή απόσταση από τις Κατασκευές, είναι πως πράγματι οι πόρτες της Κατασκευής 2 είναι κλειστές. Εντούτοις, η Κατασκευή 1 δεν φαίνεται είτε να έχει πόρτες ή πλήρες περιτοίχισμα. Δηλαδή, φαίνεται να είναι μια εν μέρει ανοικτή κατασκευή. Επίσης, όπως πολύ εύστοχα παρατήρησε ο κ. Δαμιανού και ρώτησε σχετικά την Κατηγορουμένη 1, από το βόρειο μέρος της Κατασκευής 2 (δηλαδή το πλαϊνό μέρος που φαίνεται στο Τεκμήριο 8.2) μπορεί κάποιος να διακρίνει, ακόμη και από μακρινή απόσταση, ότι υπάρχουν κάποια αντικείμενα εντός αυτής. Η αναφορά, επίσης, της Μ.Κ.3 ότι δηλαδή οι φωτογραφίες Τεκμήρια 8.1-8.4 λήφθηκαν τον Μάρτιο του 2009 αντιφάσκουν με την μαρτυρία της Μ.Κ.5, η υπο ανέγερση κατοικία της οποίας φαίνεται στο αριστερό μέρος των φωτογραφιών, Τεκμηρίων 8.2 και 8.3, εντός του Οικοπέδου Α
52. Η Μ.Κ.5 ανέφερε ότι ξεκίνησε να κτίζει τον Οκτώβριο του 2009 και το σπίτι της ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο
53. Πώς γίνεται τότε να παρουσιάζεται η υπό ανέγερση κατοικία σε προχωρημένο μάλιστα στάδιο σε φωτογραφία που λήφθηκε πριν την ημερομηνία που ξεκίνησε η ανέγερσή της; Παρά το ότι δέχομαι ότι οι φωτογραφίες αυτές λήφθηκαν από την Μ.Κ.3 σε κάποια επί τόπου επίσκεψή της, εντούτοις δεν δέχομαι ότι αυτές λήφθηκαν τον Μάρτιο του
54. Αντιφατική ήταν επίσης η μαρτυρία της Μ.Κ.3 ως προς το ποιός κατέχει και χρησιμοποιεί τις Κατασκευές ή την βλάστηση εντός του Τεμαχίου
55. Ενώ αρχικά ανέφερε ότι η πληροφόρηση που είχε από την Μ.Κ.4 και τον ίδιο τον Κατηγορούμενο 2, στα πλαίσια συνάντησης που είχε με τον τελευταίο πριν από 1 χρόνο και μετά την καταχώρηση της παρούσας, ήταν ότι οι Κατασκευές χρησιμοποιούνται από τον Κατηγορούμενο 2, κατά την αντεξέτασή της από την Κατηγορουμένη 1 ανέφερε ότι και η τελευταία χρησιμοποιεί και κατέχει τις Κατασκευές. Μετά, όμως, διαφοροποίησε τη θέση της λέγοντας πως η Κατηγορουμένη 1 γνωρίζει τί υπάρχει στις Κατασκευές. Αυτό που συνάγεται από τις εν λόγω αναφορές της Μ.Κ.3 είναι ότι η ίδια ουδεμία γνώση ή πληροφόρηση είχε ότι οι Κατασκευές χρησιμοποιούνται και κατέχονται από την Κατηγορουμένη
56. Σε κάθε περίπτωση είναι εμφανές ότι η ίδια δεν έχει προσωπική γνώση επί του ζητήματος, παρά μόνο την πληροφόρηση που πήρε από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο 2, ότι δηλαδή οι Κατασκευές χρησιμοποιούνταν από τον ίδιο. Αποδέχομαι, επίσης, ότι πληροφορήθηκε και από την Μ.Κ.4 για τη χρήση των Κατασκευών από τον Κατηγορούμενο
57. Το αν η πληροφόρηση αυτή ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ή όχι είναι κάτι που θα εξεταστεί κατά την αξιολόγηση της Μ.Κ.4 όσο και της υπόλοιπης μαρτυρίας. Ουδεμία, επίσης, βαρύτητα δύναται να δοθεί στην μαρτυρία της σε σχέση με το πρόσωπο στο οποίο ανήκουν οι δεντροφυτεύσεις για δύο λόγους. Πρώτον, δεν ανέφερε από πού προέρχονται οι πληροφορίες της, παρά μόνο αναφέρθηκε γενικά και αόριστα σε πληροφορίες. Επίσης, όπως σχολιάζω ανωτέρω, η Μ.Κ.3 κατά τις επί τόπου επισκέψεις της δεν γνώριζε ποιές δεντροφυτεύσεις βρίσκονται επί των Τεμαχίων 526 και
58. Άρα, οι κατά τα άλλα αόριστες πληροφορίες της πολύ πιθανόν να αφορούσαν τις δεντροφυτεύσεις που υπάρχουν εντός του Τεμαχίου
59. Η Μ.Κ.3 δεν έπεισε, επίσης, το Δικαστήριο κατά πόσον γνωρίζει πράγματι αν έγιναν υποδείξεις στους Κατηγορουμένους 1 και 2 να κατεδαφίσουν τις Κατασκευές. Η μόνη επικοινωνία που φαίνεται ότι είχε η ίδια ήταν με τον Κατηγορούμενο 2, όταν αυτός την επισκέφτηκε στο γραφείο της μετά την καταχώρηση της παρούσας. Δεν μας είπε κατά πόσον η ίδια ανέφερε σε αυτόν κάτι τέτοιο κατά την εν λόγω συνάντηση. Πέραν τούτου, η αναφορά της σε υποδείξεις αφορούσαν την περίοδο πριν την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης, δηλαδή πριν τον Αύγουστο του
60. Η Μ.Κ.3 δεν ανέφερε από ποιούς έγιναν οι υποδείξεις και πώς το γνωρίζει η ίδια. Συνεπώς, δεν μπορώ να αποδεχθώ ούτε την εν λόγω γενική και αόριστη θέση της. Παρά τις πιο πάνω αντιφάσεις και ασάφειες, δέχομαι ως ειλικρινή την κατά τα άλλα μη αμφισβητούμενη μαρτυρία της, ότι ο Έπαρχος Λάρνακας δεν εξέδωσε είτε άδεια οικοδομής είτε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για τις Κατασκευές. Κρίνω ότι η Μ.Κ.3, ως εκ της θέσης της, ήταν αρμόδιο πρόσωπο να μαρτυρήσει με βεβαιότητα κατά πόσον υπάρχουν ή όχι άδειες για τις Κατασκευές. Προκύπτουν, λοιπόν, από τα μέρη εκείνα της μαρτυρίας της Μ.Κ.3 που έχω αποδεχθεί, ότι περί το έτος 2008 το Τεμάχιο 527 είχε παραχωρηθεί σε κάποιο ζευγάρι, στα πλαίσια του διαχωρισμού οικοπέδων φτωχών οικογενειών στον Κόρνο - Φάση Στ - το οποίο, όμως, δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί ενόψει της ύπαρξης στο Τεμάχιο 527 των Κατασκευών, οι οποίες υπήρχαν εκεί από τότε και εξακολουθούσαν να είναι εκεί κατά τις διάφορες επί τόπου επισκέψεις της Μ.Κ.3 από τον Σεπτέμβριο του 2008 μέχρι και μια αδιευκρίνιστη ημερομηνία μετά τις 15/3/
61. Περαιτέρω, ότι ο Έπαρχος Λάρνακας δεν εξέδωσε είτε άδειες οικοδομής είτε πιστοποιητικά τελικής έγκρισης για τις Κατασκευές. Οι Κατασκευές φαίνονται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 8.2 και 8.3, οι οποίες λήφθηκαν σε άγνωστη ημερομηνία. Όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια 8.2 και 8.3, οι πόρτες της Κατασκευής 2 ήταν κλειδωμένες και εντός αυτής διακρίνονται κάποια αντικείμενα. Επίσης, η Κατασκευή 1 φαίνεται να είναι εν μέρει ανοικτή και χωρίς πόρτες. Η Μ.Κ.3 είχε, επίσης, κάποια συνάντηση με τον Κατηγορούμενο 2, ο οποίος τις ανέφερε ότι αυτός χρησιμοποιούσε τις Κατασκευές. Την ίδια πληροφόρηση είχε και από την Μ.Κ.
62. Συνάγεται, επίσης, από τη μαρτυρία της Μ.Κ.3, ότι το οικόπεδο του Τεμαχίου 525 παραχωρήθηκε σε κάποια οικογένεια, η οποία ανεγείρει εντός αυτού την κατοικία που φαίνεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο
63. Επίσης, παραχωρήθηκε σε κάποια άλλη οικογένεια το οικόπεδο του Τεμαχίου
64. Ερχόμενη στην μαρτυρία της Μ.Κ.4, οφείλω να αναφέρω ότι ούτε αυτή μου προξένησε θετική εντύπωση. Κατ' αρχάς, η βεβαιότητα με την οποία παρουσιάστηκε στην κυρίως εξέτασή της να αναφέρει ποιοί χρησιμοποιούν και κατέχουν τις Κατασκευές κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή της, όπου ρητά ανέφερε ότι είναι από πληροφορίες που γνωρίζει ότι έχουν και οι δύο Κατηγορούμενοι σχέση. Αόριστη και γενικόλογη ήταν επίσης η αναφορά της σε καταγγελίες από συγχωριανούς της για οχληρία, τους οποίους δεν κατονόμασε. Εφόσον, λοιπόν, η Μ.Κ.4 δεν ανέφερε την πηγή της πληροφόρησής της με τρόπο που να παρείχε τη δυνατότητα εξακρίβωσης κατά πόσον πράγματι τα αδιευκρίνιστα πρόσωπα αναφέρονταν και στην Κατηγορουμένη 1, το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να αγνοήσει τις εν λόγω αναφορές της. Το ίδιο ισχύει και για τα όσα ανέφερε σε σχέση με την ανέγερση των Κατασκευών. Παρά το ότι δέχομαι ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο Κόρνου παρέλαβε την επιστολή από την Μ.Κ.5, Τεκμήριο 11, η Μ.Κ.4 δεν ανέφερε ότι είχε οποιαδήποτε συνομιλία με αυτήν. Περαιτέρω, τον μόνο που κατονομάζει το Τεκμήριο 11 είναι τον Κατηγορούμενο 2 και ουχί την Κατηγορουμένη
65. Συνεπώς, η Μ.Κ.4 δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι γνώριζε ότι οι Κατασκευές χρησιμοποιούνταν από την Κατηγορουμένη
66. Η αναφορά της κατά την αντεξέτασή της ότι «είναι δικές του οι παραγκες» φανερώνει κατά την άποψή μου την πραγματική πληροφόρηση που είχε, ότι δηλαδή οι Κατασκευές κατέχονται και χρησιμοποιούνται από τον Κατηγορούμενο 2 μόνο. Παρά το ότι αποδέχομαι ότι η Μ.Κ.4 επισκέφτηκε την περιοχή που βρίσκονται οι Κατασκευές, εντούτοις αυτή δεν έπεισε ότι γνώριζε κατά την επίσκεψή της σε κάποια ημερομηνία το 2009, μετά που πήρε το Τεκμήριο 11, το οποίο φέρει ημερομηνία 7/9/2009, ότι οι Κατασκευές και τα δέντρα που είδε βρίσκονταν εντός του Τεμαχίου 527, εφόσον τότε δεν είχε γίνει η χωρομετρική εργασία. Είναι ξεκάθαρο ότι η Μ.Κ.4 υιοθέτησε επί του προκειμένου το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
67. Δεν ανέφερε, επίσης, κατά πόσον κατά την επίσκεψή της το 2009 προσέγγισε σε τέτοια απόσταση τις Κατασκευές ώστε να είναι σε θέση να δει ότι υπήρχαν μέσα σε αυτές κουνέλια και κότες. Αν έβλεπε από κοντά τις Κατασκευές θα διαπίστωνε ότι εντός της Κατασκευής 2 δεν είχε κότες παρά μόνο κάποια άλλα αντικείμενα. Κατά την άποψή μου, η Μ.Κ.4 δεν είδε το περιεχόμενο των Κατασκευών, αλλά πολύ απλά είπε αυτά που είπε είτε βασιζόμενη στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11 είτε επειδή είχε υπόψη της τα όσα ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε κατά την αντεξέταση των προηγούμενων μαρτύρων σε προηγούμενες δικασίμους, στην προσπάθειά της να βοηθήσει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Δεν έπεισε, επίσης, ότι κατά την πρωϊνή της επίσκεψη στο χώρο, ήτοι πριν την ένορκή της κατάθεση, η κατάσταση της Κατασκευής 1 δεν ήταν όπως απεικονίζεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο 12, αλλά όπως απεικονίζεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο 8.
68. Κατ' αρχάς, από το Τεκμήριο 8.2 είναι με δυσκολία που κάποιος μπορεί να διακρίνει την Κατασκευή
69. Επίσης, για να μπορέσει κάποιος να αντικρύσει την Κατασκευή 1 από την ίδια οπτική γωνία του Τεκμηρίου 12 θα πρέπει να εισέλθει εντός του Τεμαχίου 527, εντός του οποίου η Μ.Κ.4 ανέφερε ότι δεν εισήλθε γιατί είχε λάσπες. Δεν έχω αμφιβολία ότι η Μ.Κ.4 έσπευσε αβασάνιστα να διαψεύσει ότι το Τεκμήριο 12 αντικατοπτρίζει την σημερινή κατάσταση, όταν θεώρησε ότι αυτό ενδεχομένως να βοηθούσε την υπόθεση του Κατηγορουμένου
70. Εξ άλλου, η μόνη διαφορά που κάποιος μπορεί να διακρίνει αντιπαραβάλλοντας με πολλή προσοχή τα Τεκμήρια 8.2 και 12, κάτι που δεν έπραξε η Μ.Κ.4 εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου, είναι ότι ένα κομμάτι μεταλλικής περίφραξης που ήταν στερεωμένο στις ξύλινες δοκούς στο δυτικό μέρος της Κατασκευής 1 (σύμφωνα με το Τεκμήριο 8.2) δεν εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί (σύμφωνα με το Τεκμήριο 12). Η κλίση που φαίνεται να πήρε η Κατασκευή 1 (σύμφωνα με το Τεκμήριο 12) δεν θα μπορούσε να φαίνεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο 8.2, όπως αυτή λήφθηκε. Το μόνο που μπορεί να διακρίνει κάποιος από το δρόμο, ως φαίνεται και από το Τεκμήριο 8.2, είναι κατά πόσον είναι κλειδωμένες ή όχι οι πόρτες της Κατασκευής
71. Δεν διακρίνονται πόρτες στην Κατασκευή 1 ούτε, βεβαίως, κατά πόσον αυτές είναι κλειδωμένες. Επίσης, η Μ.Κ.4 δεν έπεισε ότι είναι σε θέση να γνωρίζει ότι ο χώρος που απεικονίζεται επί του Τεκμηρίου 8.1 βρίσκεται εντός του Τεμαχίου
72. Όσον αφορά επίσης τη γενικότερη στάση της Μ.Κ.4 κατά την αντεξέτασή της, θεωρώ ότι από τα πρακτικά της διαδικασίας είναι εμφανές ότι αυτή απέφευγε να απαντά ευθέως και με ειλικρίνεια στα ερωτήματα και τα ζητήματα που της ετίθονταν. Επίσης, ήταν εμφανής η προσπάθειά της να παρουσιάσει τον εαυτό της ότι γνώριζε πράγματα, τα οποία στην πραγματικότητα δεν γνώριζε. Συνεπώς, πέραν των όσων αποδέχομαι ρητά ανωτέρω, δεν αποδέχομαι το υπόλοιπο μέρος της μαρυρίας της Μ.Κ.
73. Αυτό το οποίο προκύπτει από την μαρτυρία της Μ.Κ.4 είναι ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο Κόρνου παρέλαβε με συστημένο ταχυδρομείο επιστολή διαμαρτυρίας από την Μ.Κ.5, ημερομηνίας 7/9/
74. Η αξιολόγηση του περιεχομένου του Τεκμηρίου 11 θα γίνει αμέσως μετά κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της Μ.Κ.
75. Περαιτέρω, από την μαρτυρία της προκύπει ότι οι Κατασκευές εξακολουθούσαν να υφίστανται επί του Τεμαχίου 527 μέχρι και τις 10/12/2012, ως και ότι σε κάποιο χρονικό σημείο κατά τις πρωϊνές ώρες της εν λόγω ημερομηνίας οι πόρτες της Κατασκευής 2 ήταν κλειδωμένες. Στρέφομαι τώρα στη μαρτυρία της Μ.Κ.5, η οποία επίσης μου προξένησε μέτρια εντύπωση. Ήταν εμφανές κατά την ακροαματική διαδικασία ότι η Μ.Κ.5, η οποία ομολογουμένως δικαιολογημένα αισθάνεται αγανακτισμένη και ταλαιπωρημένη από την ύπαρξη διάφορων κατασκευών τόσο στο Τεμάχιο 525 όσο και στο Τεμάχιο 527, υπερέβαλλε σε κάποιες αναφορές της. Επίσης, δεν ήταν σταθερή και σαφής σε σχέση με τη εμπλοκή των Κατηγορουμένων στην κατοχή και τη χρήση των Κατασκευών, ως και τις διάφορες συνομιλίες που είχε με αυτούς, εμφανώς στην προσπάθειά της να βοηθήσει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής και ταυτόχρονα να επιτύχει με τον τρόπο αυτό την άρση της όποιας οχληρίας αυτή υφίσταται από την ύπαρξη των Κατασκευών. Όσον αφορά, λοιπόν, την εμπλοκή της Κατηγορουμένης 1, ενώ αρχικά αναφέρθηκε σε συνομιλίες που είχε και με τους δύο Κατηγορουμένους και ότι και οι δύο τοποθετούνταν αρνητικά σε σχέση με την κατεδάφιση των Κατασκευών, αυτό που διεφάνη ακόμη και από την Κυρίως Εξέτασή της είναι πως ήταν ο Κατηγορούμενος 2 αυτός που τοποθετούνταν σε σχέση με τις Κατασκευές και όχι η Κατηγορουμένη
76. Εξ άλλου, κατά την αντεξέτασή της από την Κατηγορουμένη 1, η Μ.Κ.5 παραδέχθηκε ότι δεν θυμόταν το περιεχόμενο των συνομιλιών που είχε με αυτήν. Διεφάνη, επίσης, ότι τις πλείστες συνομιλίες τις είχε με τον Κατηγορούμενο 2 και ουχί με την Κατηγορουμένη 1, εξ ου και οι αναφορές της ότι «του είπα και για το πρόβλημα υγείας μου», «του επαναλάμβανα και του διευκρίνιζα...», «του έλεγα να κάνουν κάτι». Τούτο ενισχύεται από το ίδιο το περιεχόμενο της επιστολής, Τεκμήριο 11, στο οποίο τα παράπονά της σε σχέση με το Τεμάχιο 527 και τις «παράγκες» περιορίζονται μόνο εναντίον του Κατηγορουμένου
77. Δηλαδή, αυτόν καταγγέλλει ότι επενέβη παράνομα και ιδιοποιήθηκε αυτό, ως και ότι τοποθέτησε παράγκες και το χρησιμοποιεί. Ουδεμία αναφορά γίνεται στην Κατηγορουμένη 1 σε σχέση με το Τεμάχιο 527 και το περιεχόμενό του. Αυτό που προκύπτει από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11 είναι ότι η αναφορά της σε αυτό «σε γείτονες», την οποία κατά την κυρίως εξέτασή της διευκρίνισε ότι αναφέρεται στους Κατηγορουμένους 1 και 2, και άρα οι επεμβάσεις για τις οποίες κατηγορεί και την Κατηγορουμένη 1, αφορούν τις κατ' ισχυρισμόν επεμβάσεις σε άλλα οικόπεδα, όπως για παράδειγμα το Τεμάχιο 524 και 525, οι οποίες δεν αφορούν την παρούσα υπόθεση. Η Μ.Κ.5 είναι Δικηγόρος, η οποία, ως η ίδια ανέφερε γνωρίζει πολύ καλά τους νόμους και τους κανονισμούς, άρα είναι εύλογο να αναμένει κάποιος από αυτήν να γνωρίζει πολύ καλά πώς να συντάσσει μια επιστολή υποβολής παραπόνου προς την διοίκηση, η οποία να αφορά την κατ' ισχυρισμόν παράνομη συμπεριφορά και εμπλοκή ενός προσώπου σε κάποιαν κατ' ισχυρισμόν παρανομία. Συνεπώς, σε περίπτωση που κατά τον χρόνο της σύνταξης του Τεκμηρίου 11, ήτοι στις 7/9/2009, η Μ.Κ.5 γνώριζε ή είχε να αναφέρει κάτι σε σχέση με την συμμετοχή ή τις απόψεις της Κατηγορουμένης 1 σε σχέση με το Τεμάχιο 527 και τις «παράγκες», θα ανέφερνε τούτο ρητά στο Τεκμήριο 11, κάτι που δεν έπραξε. Η υπερβολή που διακατείχε την μαρτυρία της Μ.Κ.5 είναι εμφανής και στην επιστολή, Τεκμήριο 11, και αναφέρομαι χαρακτηριστικά στην αναφορά της ότι η δυσοσμία είναι ανυπόφορη και ενοχλητική επί 24ωρου βάσεως. Παρά το ότι είναι αναμενόμενο να υπάρχει κάποια δυσοσμία από την παρουσία κότων και κουνελιών, το ερώτημα που γεννάται είναι πώς γνώριζε ότι υφίσταται τέτοια δυσοσμία επί 24ώρου βάσεως εφόσον, σύμφωνα τόσο με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11 όσο και την ένορκή της μαρτυρία, κατά τον χρόνο σύνταξης του Τεκμηρίου 11 όχι μόνο δεν είχε μετακομίσει στο σπίτι της, αλλά δεν είχε αρχίσει καν η ανέγερσή του; Ήταν επίσης εμφανές ότι η Μ.Κ.5 δεν γνώριζε τους λόγους, για τους οποίους πλέον οι Κατασκευές είναι σε χειρότερη κατάσταση, ως ανέφερε, από την κατάσταση στην οποία παρουσιάζονται να βρίσκονται στη φωτογραφία, Τεκμήριο 8.
78. Παρά το ότι δεν έχω λόγο να αμβισβητήσω ότι η Μ.Κ.5 και ο σύζυγός της έδωσαν σαφείς οδηγίες στους εργολάβους που έκτιζαν το σπίτι τους να μην ενοχλήσουν τις Κατασκευές, η Μ.Κ.5 δεν ανέφερε ότι κατέχει τα απαιτούμενα προσόντα ή πείρα για να καταθέσει ότι είναι λόγω της κατασκευής τους που αυτές πήραν κλίση προς τα αριστερά. Αυτό που διεφάνη κατά την αντεξέτασή της από την Κατηγορούμενο 2 είναι ότι η ίδια δεν επισκέπτονταν επί καθημερινής βάσης το χώρο κατά τον χρόνο ανέγερσης της κατοικίας της, εξ ου και δεν γνώριζε πώς μπήκαν τα καλούπια και πώς δημιουργήθηκε κάποιο αυλάκι, αν τελικά αυτό δημιουργήθηκε, στο σύνορο του Τεμαχίου 527 με το Οικόπεδο Α
79. Συνεπώς, η Μ.Κ.5 δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσον το συνεργείο της ξερίζωσε κάποια δέντρα του Κατηγορουμένου 2 ή κατά πόσον ήταν κατόπιν ενεργειών του συνεργείου που δημιουργήθηκε η κλίση στις Κατασκευές. Άρα δεν αποδέχομαι το σχετικό μέρος της μαρτυρίας της, παρά μόνο το ότι η ίδια πράγματι έδωσε οδηγίες να μην πειραχθούν οι Κατασκευές. Κατά τα άλλα, ο Κατηγορούμενος 2 δεν αμφισβήτησε ούτε και αντεξέτασε την Μ.Κ.5 σε σχέση με το μέρος εκείνο της μαρτυρίας της που αφορούσε τα όσα διεμήφθηκαν μεταξύ των δύο και κυρίως τις αναφορές του Κατηγορουμένου 2 ότι δεν θα γκρεμίσει «τις παράγκες του», ότι θα δει αν θα γκρεμίσει τις Κατασκευές μόνο αν αποφασίσει το Δικαστήριο, ως και την τελευταία αναφορά του σε συνάντηση που είχαν λίγες ημέρες πριν την ένορκη κατάθεσή της Μ.Κ.5 στο Δικαστήριο, ότι δηλαδή δεν γκρεμίζει τις Κατασκευές καθότι με τον τρόπο αυτό είναι σαν να παραδέχεται την ήττα του. Πέραν τούτου, η Μ.Κ.5 ήταν άμεση και πειστική κατά τις εν λόγω αναφορές της και αποδέχομαι ότι πράγματι ανέφερε αυτά ο Κατηγορούμενος 2 σε αυτήν. Πειστική ήταν επίσης η αναφορά της Μ.Κ.5 ότι κάποια Σαββατοκυρίακα από την ημέρα που μετακόμισε στο σπίτι της, ήτοι τον Φεβρουάριο του 2011, μέχρι και σήμερα βλέπει τον Κατηγορούμενο 2 να εισέρχεται εντός των Κατασκευών και να παίρνει από αυτές κάποια αντικείμενα, τα οποία χρησιμοποιεί κατά την φροντίδα των διάφορων δέντρων του. Ο Κατηγορούμενος 2 δεν αμφισβήτησε, επίσης, ούτε και αντεξέτασε σταθερά την Μ.Κ.5 σε σχέση με την εν λόγω εκδοχή της. Ενώ αρχικά υπέβαλε στην Μ.Κ.5 ότι σήμερα δεν μπορεί να μπει στις Κατασκευές, στην συνέχεια περιόρισε την υποβολή του στο ότι δεν μπορεί να πάει στις Κατασκευές όταν βρέχει. Η αναφορά της Μ.Κ.5 ότι σε κάποια από τις Κατασκευές υπάρχουν κεραμικά και μωσαϊκά συνάδει και με το περιεχόμενο της φωτογραφίας, Τεκμήριο 8.
80. Θα πρέπει, βεβαίως, να διευκρινιστεί ότι η Μ.Κ.5 δεν ξεκαθάρισε κατά πόσον τα δέντρα που φαίνονται στα Τεκμήρια 8.1, 8.2 και 8.4 βρίσκονται εντός του Τεμαχίου
81. Αποδέχομαι, επίσης, το οποίο σε κάθε περίπτωση αποτέλεσε και κοινό υπόβαθρο γεγονότων στην παρούσα, ότι σε κάποια αδιευκρίνιστη ημερομηνία πριν τις 7/9/2009, ο Κατηγορούμενος 2 συντηρούσε κότες και κουνέλια εντός κάποιας εκ των Κατασκευών, τις οποίες, όμως, απομάκρυνε κάποια ημερομηνία πριν την μετακόμιση της Μ.Κ.5 στο σπίτι της. Αποδέχομαι, περαιτέρω, ότι το Τεκμήριο 12 απεικονίζει τη σημερινή κατάσταση της Κατασκευής 1, ως και το ότι οι Κατασκευές, σε κάποια ημερομηνία μετά που ξεκίνησαν οι χωματουργικές εργασίες για την ανέγερση της κατοικίας της Μ.Κ.5, πήραν κλίση σε βαθμό που έχουν καταστεί πλέον επικίνδυνες να καταρρεύσουν. Επίσης, το ότι κάποιους μήνες πριν την ένορκη κατάθεση της Μ.Κ.5 ξεκαρφώθηκε από κάποια των Κατασκευών κάποιο ξύλο το οποίο είχε πάνω καρφιά. Αναντίλεκτη και αδιαμφισβήτητη παρέμεινε, επίσης, η μαρτυρία της Μ.Κ.5 σε σχέση με τα οικόπεδα που της παραχωρήθηκαν αρχικά, ως και το ότι τελικά παραχωρήθηκε σε αυτή και στον σύζυγό της, ως άπορη και φτωχή οικογένεια, για τους λόγους που ανέφερε, το Οικόπεδο Α1, επί του οποίου ξεκίνησαν την ανέγερση της κατοικίας τους τον Οκτώβριο του 2009, η ανέγερση του οποίου ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2011, ημερομηνία κατά την οποία η Μ.Κ.5 μετακόμισε στο σπίτι της με την οικογένειά της. Η εν λόγω μαρτυρία αποτέλεσε και κοινό υπόβαθρο γεγονότων στην παρούσα υπόθεση και κατ' επέκταση αποτελούν και σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου. Αποδέχομαι, επίσης, ότι η Μ.Κ.5 απέστειλε την επιστολή, Τεκμήριο 11, στον Έπαρχο Λάρνακας και στο Κοινοτικό Συμβούλιο Κόρνου στις 7/9/
82. Όσον δε αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11, για τους λόγους που εξηγώ ανωτέρω, δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι το σύνολο του περιεχομένου αυτού ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, όπως για παράδειγμα ότι είναι ο Κατηγορούμενος 2 το πρόσωπο που τοποθέτησε τις Κατασκευές, εφόσον η μάρτυρας δεν ανέφερε πώς είναι σε θέση να γνωρίζει τούτο. Αποδέχομαι μόνο ως ανταποκρινόμενο στην πραγματικότητα το μέρος εκείνο του περιεχομένου του Τεκμηρίου 11, το οποίο συνάδει με την ένορκη μαρτυρία της Μ.Κ.5, την οποία έχω αποδεχθεί στα πλαίσια της παρούσας αξιολόγησης. Προκύπτει, επίσης, από την μαρτυρία της Μ.Κ.5, την οποία έχω ήδη αποδεχθεί, ότι οι φωτογραφίες, Τεκμήρια 8.1, 8.2, 8.3 και 8.4, πρέπει να λήφθηκαν κάποια ημερομηνία μετά τον Οκτώβριο του 2009 που ξεκίνησε η ανέγερση της κατοικίας της Μ.Κ.5, πολύ πιθανόν εντός του έτους 2010, έχοντας υπόψη το στάδιο στο οποίο παρουσιάζεται να βρίσκεται η υπό ανέγερση κατοικία της μάρτυρας στο Τεκμήριο 8.2 και την ημερομηνία που αυτή ολοκληρώθηκε. Συνοψίζοντας σε σχέση με την μαρτυρία της Μ.Κ.5, πέραν των όσων αποδέχομαι ανωτέρω, απορρίπτω το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας της σε σχέση με τα αμφισβητούμενα της υπόθεσης γεγονότα. Έχω παρακολουθήσει με κάθε προσοχή και τους ίδιους τους Κατηγορουμένους 1 και 2, ενώ αυτοί κατέθεταν ενόρκως. Η Κατηγορουμένη 1 μου έδωσε την εικόνα γενικά ενός ειλικρινούς, θετικού και αξιόπιστου προσώπου. Γενικά υπήρξε σαφής, άμεση και πειστική στις απαντήσεις της, τα όσα δε ανέφερε κατά την ένορκή της μαρτυρία, συνάδουν τόσο με τα γεγονότα τα οποία έχουν ήδη γίνει αποδεκτά κατά την αξιολόγηση των μαρτύρων κατηγορίας, όσο και με τις υποβολές και τη γραμμή υπεράσπισης που τήρησε κατά την αντεξέταση τούτων. Η αξιοπιστία μάλιστα της Κατηγορουμένης 1 προκύπτει, μεταξύ άλλων, και από την αφοπλιστική ειλικρίνεια με την οποία αυτή αναφέρθηκε στις διάφορες παράνομες επεμβάσεις που γίνονται ή γίνονταν κατά καιρούς από διάφορα μέλη της οικογένειάς της, ακόμη και από την ίδια, στα διάφορα τεμάχια της περιοχής, ιδιαίτερα σε αυτά που αποτελούν κρατική γη. Περαιτέρω, παρά το ότι η ίδια δεν είδε στον χώρο την Μ.Κ.3, δεν δίστασε να αναφέρει, βοηθώντας με τον τρόπο αυτό την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, ότι γνωρίζει μέσω της κουνιάδας της ότι η Μ.Κ.3 επισκέφτηκε επί τόπου την περιοχή. Οφείλω, περαιτέρω, να σημειώσω ότι είναι από τη στάση που τήρησε κυρίως η Κατηγορουμένη 1 τόσο κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, όσο και με τη μαρτυρία της, ακόμη και κατά την αντεξέτασή της, που το Δικαστήριο βοηθήθηκε τα μάλλα ώστε να αντιληφθεί τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, να σχηματίσει την όσο το δυνατόν καλύτερη εικόνα σε σχέση με το περιβάλλοντα χώρο των Κατασκευών, ως και να προβεί στα απαραίτητα ευρήματα για τους σκοπούς της παρούσας. Δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση του κ. Δαμιανού ότι η Κατηγορουμένη 1 υπέπεσε σε τέτοιες αντιφάσεις, οι οποίες κλονίζουν την αξιοπιστία της. Πράγματι, η Κατηγορουμένη 1 δεν αναφέρθηκε στο ότι οι κότες και τα κουνέλια ήταν του ανήλικου παιδιού της κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας. Δεν κρίνω, όμως, ότι η παράλειψη αυτή την εμποδίζει από του να αναφέρει τούτο στη μαρτυρία της. Εξ άλλου, ως ανέφερε, η ίδια ουδέποτε ασχολούνταν με τα ζώα που βρίσκονταν στην Κατασκευή 1 επειδή δεν τα ήθελε και τα φρόντιζε ο γιος της με τον Κατηγορούμενο
83. Η θέση της Κατηγορουμένης 1 ήταν σταθερή, ότι δηλαδή η ίδια ουδέποτε κατείχε ή χρησιμοποιούσε τις Κατασκευές. Ουδείς των μαρτύρων κατηγορίας ήταν σε θέση με θετική μαρτυρία να ανατρέψει την εν λόγω θέση της Κατηγορουμένης 1, ώστε να έχρηζε όποιας σημασίας τυχόν υποβολή της ότι τα ζώα που βρίσκονταν στην Κατασκευή 1 τα χάρισαν διάφορα άτομα στο παιδί της. Πειστική και ειλικρινής ήταν, επίσης, η μαρτυρία της Κατηγορουμένης 1 ότι η ίδια ουδέποτε χρησιμοποιούσε την Κατασκευή
84. Εξήγησε ικανοποιητικά γιατί δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτή για να σταθμεύσει το δικό της αυτοκίνητο προφανώς, ως διαφάνη, γιατί φοβόταν τόσο να πλησιάσει το χώρο όσο και να σταθμεύσει εντός αυτού. Παρά το ότι δεν ερωτήθη σχετικά κατά την αντεξέτασή της, είναι δυνατό να υποτεθεί πως, ακόμη και τις φορές που συνταξίδευε με το σύζυγό της στο αυτοκίνητό του τελευταίου και στην συνέχεια αυτός στάθμευε αυτό στην Κατασκευή 2, η Κατηγορουμένη 1 δεν βρίσκόταν εντός του αυτοκινήτου κατά τον χρόνο της στάθμευσης καθότι είναι λογικό ότι αυτή θα αποβιβάζονταν από το αυτοκίνητο σε κάποιο σημείο κοντά στην οικία της, η οποία βρίσκεται σε κάποια απόσταση από τις Κατασκευές. Όπως προκύπτει από τις φωτογραφίες, Τεκμήρια 8.1-8.4, τις οποίες μόνο η Κατηγορουμένη 1 ήταν σε θέση να επεξήγήσει, εντός του Τεμαχίου 81 και κοντά στα σύνορα αυτού με τα Τεμάχια 526 και 527 βρίσκονται διάφορα δέντρα που καταλήγουν μέχρι και την κατοικία της Κατηγορουμένης 1, η στέγη της οποίας μετά δυσκολίας διακρίνεται ανάμεσα στα δέντρα της φωτογραφίας, Τεκμήριο 8.
85. Ο Κατηγορούμενος 2 χρησιμοποιούσε τον χωματόδρομο, ο οποίος διακρίνεται και στο Τεκμήριο 8.4, για να σταθμεύσει το αυτοκίνητό του και είναι λογικό η Κατηγορουμένη 1, η οποία έπεισε όταν έλεγε ότι είναι του σπιτού και όχι του χωραφιού, να μην συνόδευε τον Κατηγορούμενο 2 όταν αυτός στάθμευε το αυτοκίνητό του, ώστε να αναγκαζόταν να περπατήσει ακολούθως μέσα στα χωράφια για να πάει στην οικία της. Δέχομαι, επίσης, ότι η ίδια δεν χρησιμοποιούσε το χώρο του Τεμαχίου 527 παρά μόνο για να κόψει κάποιο φρούτο από τα δέντρα που ο σύζυγός της φύτεψε επί αυτού, τα οποία η Κατηγορουμένη 1 διευκρίνισε ότι φαίνονται στη φωτογραφία, Τεκμήριο 8.1, ή όταν χρησιμοποιούσε το «φούρνο», ο οποίος βρισκόταν δίπλα από την Κατασκευή 1 και δεν χρησιμοποιείται μετά περίπου το 1990, επειδή χάλασε. Η επί του προκειμένου μαρτυρία της σε σχέση με την κατάσταση του εν λόγω «φούρνου» συνάδει και με την μαρτυρία της Μ.Κ.3, ότι δηλαδή παρέμεινε μόνο η βάση αυτού στο χώρο. Η θέση της Κατηγορουμένης 1 ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν χρησιμοποιεί την Κατασκευή 2 ως γκαράζ μετά το 2003, οπόταν έγιναν κάποιες χωματουργικές εργασίες που κατέστησαν αδύνατη την πρόσβαση του αυτοκινήτου σε αυτήν, δεν αμφισβητήθηκε απο την Κατηγορούσα Αρχή. Τουναντίον, η μαρτυρία αυτή συνάδει με την μαρτυρία της Μ.Κ.5, η οποία σε κανένα σημείο, ακόμη και στο Τεκμήριο 11, δεν ανέφερε ότι κάποια των Κατασκευών χρησιμοποιειται από τον Κατηγορούμενο 2 ως γκαράζ. Παρά το ότι δεν έχω αντιληφθεί από ποιό σημείο κατέστη πλέον αδύνατη η πρόσβαση, εντούτοις αποδέχομαι την εκδοχή της Κατηγορουμένης 1, η οποία, πέραν του ότι δεν αμφισβητήθηκε από τον κ. Δαμιανού, συνάδει και με τις υποβολές που έγιναν στους μάρτυρες κατηγορίες, και δη τη Μ.Κ.3, η οποία και δεν αμφισβήτησε την σχετική αναφορά του Κατηγορουμένου
86. Δεν αμφισβητήθηκε, επίσης, η κατά τα άλλα ειλικρινής και συνάδουσα με την μαρτυρία της Μ.Κ.5 εκδοχή της Κατηγορουμένης 1, την οποία αποδέχομαι και προβαίνω σε σχετικό εύρημα, ότι τα διάφορα ζώα που υπήρχαν στην Κατασκευή 1 μετακινήθηκαν από εκεί τον Οκτώβριο του 2010, ήτοι λίγους μήνες πριν την μετακόμιση της Μ.Κ.5 στο σπίτι της. Συνάγεται, επίσης, ότι εντός της Κατασκευής 1 βρίσκονταν διάφορα ζώα, αρχικά πάπιες και ακολούθως κουνέλια και κότες, περίπου από το 2006 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2010, τα οποία περιποιούνταν ο Κατηγορούμενος 2 και ο γιος τους. Όσον αφορά την θέση της Κατηγορουμένης 1 ότι από τον Οκτώβριο του 2010 δεν υπάρχει ο,τιδήποτε εντός της Κατασκευής 1 είναι εμφανές ότι αυτή στηρίχτηκε στο τί είναι σε θέση να δει ότι υπάρχει εντός αυτής όταν πηγαίνει στην περιοχή για να κόψει κάποιο φρούτο είτε από τα δέντρα που βρίσκονται στο Τεμάχιο 81 είτε τα δέντρα που βρίσκονται εντός του Τεμαχίου
87. Όπως προκύπτει, όμως, από την φωτογραφία, Τεκμήριο 12, το κάτω μέρος της Κατασκευής 1 καλύπτεται περιμετρικά από μεγάλα κομμάτια τσίγκων. Συνεπώς, δεν μπορεί κάποιος να δει κατά πόσον βρίσκονται εντός αυτής αντικείμενα, ως ανέφερε η Μ.Κ.5, τα οποία ο Κατηγορούμενος 2 χρησιμοποιεί για την καλλιέργεια των δέντρων του, εκτός και αν πλησιάσει την Κατασκευή 1 σε πολύ κοντινή απόσταση. Το ίδιο, βεβαίως, δεν ισχύει για την Μ.Κ.5, το σπίτι της οποίας βρίσκεται σε πιο ψιλό υψόμετρο από το Τεμάχιο 527 και η οποία, ως ξεκάθαρα προκύπτει από τις φωτογραφίες, Τεκμήρια 8.3 και 12, είναι εύκολο να διακρίνει το περιεχόμενο της Κατασκευής 1 από το σπίτι της. Συνεπώς, δεν αποδέχομαι ότι η Κατηγορουμένη 1 έχει προσωπική γνώση του κατά πόσον βρίσκονται οποιαδήποτε αντικείμενα εντός της Κατασκευής
88. Η ένορκη αναφορά της βασιζόταν ουσιαστικά στην εντύπωση που αυτή έχει και ως τέτοια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Τούτο, όμως, δεν κλονίζει την αξιοπιστία της, όπως δεν κλονίζει την αξιοπιστία της η αναφορά ότι δεν υπάρχει ο,τιδήποτε εντός της Κατασκευής 2 μετά που ο Κατηγορούμενος 2 σταμάτησε να σταθμεύει εντός αυτής. Όπως προανέφερα, μόνο όταν κάποιος βρίσκεται στο βόρειο μέρος του Τεμαχίου 527 ή βορειοανατολικά αυτού, όπως η οικία της Μ.Κ.5, μπορεί να διακρίνει το περιεχόμενο της Κατασκευής 2 όταν οι πόρτες αυτής είναι κλειστές. Άρα είναι εμφανές ότι η Κατηγορουμένη 1 δεν έχει προσωπική γνώση του κατά πόσον βρίσκεται ο,τιδήποτε εντός της Κατασκευής 2 μετά που σταμάτησε να χρησιμοποιείται ως γκαράζ. Βεβαίως, κατά την αντεξέτασή της δεν δίστασε να πει ότι τα αντικείμενα που διακρίνονται εντός της Κατασκευής 2 στη φωτογραφία, Τεκμήριο 8.3, είναι μάρμαρα, τα οποία πιθανόν να μετέφερε ο Κατηγορούμενος 2 από την εταιρεία μωσαϊκών στην οποία εργάζεται από το
89. Συνεπώς, δεν αποδέχομαι το σχετικό μέρος της μαρτυρίας της Κατηγορουμένης 1, ότι δηλάδή δεν υπάρχει ο,τιδήποτε εντός της Κατασκευής
90. Προκύπτει, επίσης, από την μαρτυρία της ότι η Κατηγορουμένη 1 δεν έχει προσωπική γνώση των διάφορων συνομιλιών που είχε ο Κατηγορούμενος 2 με άτομα του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας και κατ' επέκταση του κατά πόσον πράγματι ανέφεραν αυτά που κατέθεσε για το κομμάτι γης που θα του παραχωρούσαν στα πλαίσια της αίτησης για ανταλλαγής που αυτός υπέβαλε. Συνεπώς, πλην των προαναφερθέντων διαφοποιήσεων, αποδέχομαι ως αληθή τη μαρτυρία της Κατηγορουμένης 1, από την οποία, πέραν των όσων αποδέχομαι ανωτέρω, προκύπτει, επίσης, ότι οι Κατασκευές ανεγέρθηκαν και ολοκληρώθηκαν από τον πεθερό της Κατηγορουμένης 1 μεταξύ των ετών 1974 -1976, ο οποίος χρησιμοποιούσε αυτές ως κτηνοτροφικά υποστατικά μέχρι και το 1988, οπόταν και απεβίωσε. Δέχομαι, επίσης, ότι η Κατηγορουμένη 1 μίλησε με την Μ.Κ.5 μόνο τρεις φορές, το δε περιεχόμενο των συνομιλιών της με αυτήν ήταν όπως αυτές μεταφέρθηκαν στο Δικαστήριο από την Κατηγορουμένη 1 και ουχί την Μ.Κ.
91. Την τελευταία, μάλιστα, φορά που μίλησαν στα πλαίσια κάποιας τηλεφωνικής συνομιλίας σε κάποια ημερομηνία πριν η Μ.Κ.5 μετακομίσει στο σπίτι της εντός του Οικοπέδου Α1, η Κατηγορουμένη 1 ανέφερε στη Μ.Κ.5 ότι οι κότες θα φύγουν από τις Κατασκευές. Η απόφαση για την απομάκρυνση των ζώων από την Κατασκευή 1 πάρθηκε από κοινού από τους Κατηγορουμένους 1 και 2 επειδή η Μ.Κ.5 είχε μόλις γεννήσει και εφόσον έτσι και αλλιώς η Κατηγορουμένη 1 δεν ήθελε τα ζώα. Αποδέχομαι, περαιτέρω, το οποίο και αποτελεί και εύρημά μου, ότι ουδείς ζήτησε από την Κατηγορουμένη 1 να καταδεφίσει τις Κατασκευές. Τούτο βρίσκεται σε αρμονία και με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, και δη της Μ.Κ.3, η οποία ανέφερε ότι ξέρει την Κατηγορουμένη 1 από το Δικαστήριο. Τέλος, στρέφομαι στην μαρτυρία του Κατηγορουμένου
92. Πρέπει να πω ευθύς εξ αρχής πως μου έδωσε την εικόνα ότι δεν υπήρξε σε όλα τα θέματα ειλικρινής. Πολλές από τις απαντήσεις του κατά την αντεξέτασή του δεν ήταν άμεσες, υπήρξε πολύ διστακτικός στις απαντήσεις του και έδιδε την εντύπωση σε κάποιες περιπτώσεις ότι απέφευγε κάποια γεγονότα, ενώ σε άλλες ότι απέφευγε την υφιστάμενη πραγματικότητα. Παρά το ότι επανειλημμένως προσπάθησα να εξηγήσω στον Κατηγορούμενο 2 ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης δεν εξετάζει ούτε και έχει εξουσία να ελέγξει τις πράξεις της διοίκησης σε σχέση με τα διάφορα ζητήματα για τα οποία παραπονούνταν, αυτός δεν ήθελε να αντιληφθεί τις επισημάνσεις του Δικαστηρίου. Βεβαίως, το Δικαστήριο έδωσε την ευκαιρία στον Κατηγορούμενο 2, ο οποίος δεν εκπροσωπούνταν από Δικηγόρο, να προβάλει την υπεράσπιση που ο ίδιος θεωρούσε ότι είχε στις Κατηγορίες και οφείλω να σημειώσω ότι η εν λόγω στάση του ουδόλως επηρέασε την κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιολόγησης της μαρτυρίας του. Θα δώσω κάποια παραδείγματα που οδήγησαν το Δικαστήριο στην κατάληξη ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν ήταν σε όλα τα θέματα ειλικρινής. Η θέση ότι οι Κατασκευές κατασκευάστηκαν από τον πατέρα του πριν από 50 χρόνια προβλήθηκε για πρώτη φορά με την ένορκη κατάθεσή του, σε αντίθεση με την εκδοχή της Κατηγορουμένης 1, η οποία ήταν σταθερή από την αρχή της ακροαματικής διαδικασίας. Συνεπώς, επί του προκειμένου απορρίπτω την εκδοχή του Κατηγορούμενου 2, η οποία δεν συνάδει με την εκδοχή της Κατηγορουμένης 1, την οποία έχω ήδη αποδεχθεί και αποτέλεσε και σχετικό εύρημα του Δικαστηρίου. Ανακόλουθη ήταν επίσης η έκδοχή του σε σχέση με το πότε χρησιμοποιούσε την Κατασκευή 2 ως γκαράζ. Η θέση την οποία προέβαλε ενόρκως, ότι δηλαδή χρησιμοποιούσε το γκαράζ τον χειμώνα είναι ασυμβίβαστη με την θέση που υπέβαλε στους μαρτυρες κατηγορίας και δη τη Μ.Κ.3, ότι δηλαδή στάθμευε το αυτοκίνητό του στην Κατασκευή 2 μόνο το καλοκαίρι για να προστατεύεται από τον ήλιο. Πέραν τούτου, και οι δύο αντιφατικές εκδοχές δεν συνάδουν με την ένορκη μαρτυρία της Κατηγορουμένης 1, την οποία έχω ηδη αποδεχθεί, και η οποία δεν προσδιώρισε κάποια εποχή του χρόνου που ο Κατηγορούμενος 2 χρησιμοποιούσε την Κατασκευή 2 ως γκαράζ μέχρι το
93. Δεν έπεισε, επίσης, ο Κατηγορούμενος 2 όταν έλεγε ότι σήμερα δεν χρησιμοποιεί οποιαδήποτε των Κατασκευών. Πέραν του ότι αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο βαθμό και την έκταση που αυτή συνάδει με την μαρτυρία της Κατηγορουμένης 1, ότι δηλαδή δεν χρησιμοποιεί από το 2004 την Κατασκευή 2 ως γκαράζ και δεν διατηρεί από τον Οκτώβριο του 2010 οποιαδήποτε ζώα στην Κατασκευή 1, εντούτοις η ασυνέπεια και αντιφατικότητα των θέσεών του καταδεικνύει ότι δεν είπε την αλήθεια σε σχέση με την σημερινή χρήση των Κατασκευών από τον ίδιο. Κατ' αρχάς, κατά την αντεξέταση της Μ.Κ.3 υπέβαλε ότι χρησιμοποιούσε τις Κατασκευές επειδή περίμενε να του απαντήσουν στην αίτηση για ανταλλαγή που υπέβαλε. Όπως προκύπτει, όμως, από τα ίδια τα Τεκμήρια 17, 18.1 και 18.2 που ο ίδιος κατέθεσε, το Υπουργικό Συμβούλιο σε συνεδρία του, ημερομηνίας 12/3/2009, η οποία κοινοποιήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 με επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, ημερομηνίας 8/5/2009, απέρριψε την αίτηση του Κατηγορουμένου 2 για ανταλλαγή καθότι «η ζητούμενη κρατική γη έχει ήδη διαχωριστεί σε οικόπεδα για τις ανάγκες των φτωχών οικογενειών της κοινότητας Κόρνου.» Ο αριθμός φακέλου που καταγράφεται στο Τεκμήριο 7 είναι ο ίδιος με τον αριθμό φακέλου που καταγράφεται τόσο στο Τεκμήριο 16, όσο και στην πρώτη παράγραφο του Τεκμηρίου 14, ήτοι την Επιστολή της Επιτρόπου Διοικήσεως, ημερομηνίας 22/3/
94. Δηλαδή, πρόκειται για την αίτηση του Κατηγορουμένου 2 με αρ. ΑΔΧ127/97 (στο εξής «η Αίτηση Ανταλλαγής»), την οποία υπέβαλε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας για παραχώρηση σε αυτόν μέρους του σημερινού Τεμαχίου 527 με ανταλλαγή με το κτήμα του με αρ. τεμαχίου 699, Φ/Σχ. 39/55 στην Κοινότητα Κόρνου, μέρους του οποίου, ως προκύπτει από την αναντίλεκτη μαρτυρία του Κατηγορουμένου 2 και το Τεκμήριο 15, επιτάχθηκε από το Υπουργείο Άμυνας για τις ανάγκες της Εθνικής Φρουράς. Συνεπώς, παρά το ότι η Αίτηση Ανταλλαγής απορρίφθηκε και ο Κατηγορούμενος 2 γνωρίζει για την απόφαση της διοίκησης από τον Μάιο του 2009, εντούτοις αυτός διατηρούσε τις κότες του γιου στην Κατασκευή 1 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2010, ήτοι πέραν του ενός έτους μετά που έμαθε για την απόρριψη της Αίτησης Ανταλλαγής. Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση της Μ.Κ.3, ο Κατηγορούμενος 2 υπέβαλε ότι δεν χρησιμοποιεί τις Κατασκευές γιατί δεν έχει πέρασμα. Αυτό, όμως, το οποίο απεκόπη το 2003 ήταν η διάβαση που χρησιμοποιούσε ο Κατηγορούμενος 2 για να οδηγήσει το αυτοκίνητό του στην Κατασκευή
95. Το ότι δεν υπάρχει πλέον πέρασμα για το αυτοκίνητό του δεν εμποδίζει αυτόν από του να έχει πρόσβαση με τα πόδια στις Κατασκευές και να τις χρησιμοποιεί ως αποθηκευτικούς χώρους. Εξ άλλου, κατά την αντεξέταση της Μ.Κ.5, αυτός περιόρισε την υποβολή του στο ότι μόνο όταν βρέχει δεν μπορεί να εισέλθει σήμερα εντός των Κατασκευών. Συνεπώς, η αντιφατικότητα και ασυνέπεια των διάφορων επεξηγήσεων που ο Κατηγορούμενος 2 επιχείρησε να δώσει στους λόγους για τους οποίους χρησιμοποιούσε στο παρελθόν ή δεν χρησιμοποιεί σήμερα τις Κατασκευές φανερώνουν ότι αυτός προσπάθησε να αποκρύψει την αλήθεια από το Δικαστήριο σε σχέση με το αν χρησιμοποιεί ή όχι σήμερα τις Κατασκευές. Πέραν των ανωτέρω, η ίδια η πράξη του Κατηγορουμένου 2, ως ο ίδιος ανέφερε, να τοποθετήσει κλειδωνιά στις πόρτες της Κατασκευής 2 μετά την εμφάνιση στο προσκήνιο της Μ.Κ.5, και να διατηρεί τις πόρτες αυτής κλειστές μέχρι σήμερα, φανερώνει δύο πράγματα. Πρώτον, ότι ο Κατηγορούμενος 2 προσπαθεί να προστατεύσει τα αντικείμενά του που βρίσκονται εντός της Κατασκευής
96. Δεύτερον, με τον τρόπο αυτό εκδηλώνει την θέση και πεποίθησή του ότι μόνο αυτός έχει δικαίωμα χρήσης και κατοχής της Κατασκευής
97. Δεν έπεισε, συνεπώς, ο Κατηγορούμενος 2 όταν κατά την αντεξέτασή του από τον κ. Δαμιανού αρνήθηκε ότι δεν αφήνει κάνενα να διεκδικήσει κατοχή των Κατασκευών ή ότι δεν έχει πρόβλημα να φύγουν οι Κατασκευές. Αν δεν χρησιμοποιούσε τις Κατασκευές και αν δεν είχε την πεποίθηση ότι αυτός και μόνο δικαιούται να τις χρησιμοποιεί, τότε δεν θα προέβαλλε οποιαδήποτε προσκόμματα στην παραχώρηση στην Μ.Κ.5 του Τεμαχίου
98. Η τελευταία μάλιστα απάντηση που έδωσε σε σχετική διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου είναι χαρακτηριστική της πεποίθησής του επί του ζητούμενου. Ότι δηλαδή δεν επιθυμεί να παραδώσει την κατοχή και να τερματίσει την χρήση των Κατασκευών παρά μόνο αν του παραχωρήσει η Κυβέρνηση κάποιο κομμάτι γης εις αντάλλαγμα της γης του που επιτάχθηκε. Συνεπώς, δεν αποδέχομαι την επί του προκειμένου εκδοχή του Κατηγορουμένου 2 σε σχέση με την σημερινή χρήση των Κατασκευών, η οποία σε κάθε περίπτωση έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία της Μ.Κ.5, την οποία έχω ήδη αποδεχθεί. Ο Κατηγορούμενος 2 δέχθηκε κατά την αντεξέτασή του ότι «κρατά», ως ανέφερε, το χώρο του Τεμαχίου 527 και τις Κατασκευές από τότε που έφυγε από τον χώρο ο πατέρας του. Παρά το ότι η μαρτυρία δεν αποκάλυψε την ημερομηνία που ο έφυγε από τον χώρο ο πατέρας του Κατηγορουμένου 2, παρά μόνο τον χρόνο που αυτός απεβίωσε, από την μαρτυρία που έχω ήδη αποδεχθεί και τα ευρήματα στα οποία έχω ήδη προβεί, σε συνδυασμό με την εν λόγω δήλωσή του, συνάγεται με βεβαιότητα ότι ο Κατηγορούμενος 2 χρησιμοποιεί και κατέχει τις Κατασκευές τουλάχιστον από το 1988 μέχρι και σήμερα. Από το 1988 χρησιμοποιούσε την Κατασκευή 2 ως γκαράζ, όπου στάθμευε το αυτοκίνητό του μέχρι και το έτος
99. Η Κατασκευή 2 είχε και έχει πόρτες, τις οποίες ο Κατηγορούμενος 2 έκλεινε. Μετά τον Οκτώβριο του 2009, ο Κατηγορούμενος 2 τοποθέτησε κλειδωνιά στις πόρτες τις Κατασκευής 2, η οποία κλειδωνιά βρίσκεται εκεί μέχρι σήμερα. Δεν μπορώ να προβώ σε εύρημα σε σχέση με το πώς χρησιμοποιούνταν η Κατασκευή 2 από το 2004, παρά μόνο ότι αυτή χρησιμοποιούνταν για σκοπούς του Κατηγορουμένου
100. Συνάγεται, όμως, ότι τουλάχιστον από το 2010 ο Κατηγορούμενος 2 τοποθέτησε εντός της Κατασκευής 2 διάφορα δικά του αντικείμενα, δηλαδή μάρμαρα και διάφορα εργαλεία που χρησιμοποιεί κατά την φροντίδα των δέντρων του, τα οποία αντικείμενα εξακολουθούν να βρίσκονται εντός της Κατασκευής 2 μέχρι σήμερα, δηλαδή χρησιμοποιούσε και χρησιμοποιεί την Κατασκευή 2 ως αποθηκευτικό χώρο. Όσον αφορά την Κατασκευή 1 δεν μπορώ, επίσης, να προβώ σε ασφαλές εύρημα σε σχέση με το πώς αυτή χρησιμοποιούνταν από το 1988 μέχρι και το 2005, παρά μόνο ότι αυτή χρησιμοποιούνταν για σκοπούς του Κατηγορουμένου
101. Όπως, όμως, έχει ήδη αποτελέσει εύρημά μου, περί το έτος 2006 ο Κατηγορούμενος 2 τοποθέτησε εντός της Κατασκευής 1 διάφορα ζώα του ανήλικου υιού του, τα οποία απομάκρυνε τον Οκτώβριο του
102. Δηλαδή την εν λόγω περίοδο χρησιμοποιούσε την Κατασκευή 1 ως κτηνοτροφικό υποστατικό και/ή αποθηκευτικό χώρο. Δεν μπορώ, επίσης, να προβώ σε ασφαλές εύρημα σε σχέση με το πώς χρησιμοποιούνταν η Κατασκευή 1 από τον Νοέμβριο του 2010 μέχρι και τις αρχές του Φεβρουαρίου του
103. Όπως, όμως, έχει ήδη αποτελέσει εύρημά μου, τουλάχιστον από τέλη του Φεβρουάριο του 2011 μέχρι και σήμερα, ο Κατηγορούμενος 2 διατηρεί εντός της Κατασκευής 1 διάφορα αντικείμενά του και δη εργαλεία που χρησιμοποιεί για τη φροντίδα των δέντρων του. Όσον αφορά το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου 2, αποδέχομαι ότι τα λεχθέντα και η συμπεριφορά διαφόρων υπαλλήλων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας είχαν ως αποτέλεσμα να σχηματίσει ο Κατηγορούμενος 2 την πεποίθηση ότι η Αίτηση Ανταλλαγής θα εγκρίνονταν και θα παραχωρούνταν σε αυτόν μέρος του Τεμαχίου
104. Δεν μπορώ, όμως, να προβώ σε περαιτέρω εύρημα επί του προκειμένου καθότι η εν λόγω μαρτυρία του Κατηγορουμένου 2 ήταν συγκεχυμένη και δεν μπόρεσα να αντιληφθώ με βεβαιότητα πότε έγιναν οι εν λόγω συνομιλίες και το ακριβές περιεχόμενο αυτών. Σε κάθε περίπτωση, όπως θα εξηγήσω και στην συνέχεια, στα περιστατικά της παρούσας δεν κέκτηται οποιασδήποτε σημασίας το κατά πόσον ήταν δικαιολογημένη ή όχι η εν λόγω πεποίθηση του Κατηγορουμένου
105. Περαιτέρω, από το Τεκμήριο 14 προκύπτει ότι η Κατηγορούμενη 1 υπέβαλε επισης δύο αιτήσεις προς το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας για να εγκριθεί ανταλλαγή μέρους τεμαχίου της στον Κόρνο με κρατική γη. Η πρώτη αίτηση υποβλήθηκε το 1985 και η δεύτερη το
106. Τον Μάρτιο του 2004, η Επίτροπος Διοικήσεως εξέφραζε προς το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας την δυσφορία της για την καθυστέρηση του τελευταίου, το οποίο επικαλούνταν φόρτο εργασίας, να εξετάσει και να απαντήσει επί των δύο αυτών αιτήσεων της Κατηγορουμένης 1, οι οποίες εκκρεμούσαν μέχρι τότε. Την ίδια δυσφορία εξέφρασε και για την εκκρεμότητα της Αίτησης Ανταλλαγής. Όπως διεφάνη κατά την ακροαματική διαδικασία και τα ευρήματα στα οποία προβαίνω κατά την αξιολόγηση των μαρτύρων κατηγορίας, η κρατική γη που αιτήθηκε η Κατηγορουμένη 1 να της παραχωρηθεί είναι τα Τεμάχια 524 και 525, οι δε αιτήσεις της παραμένουν αναπάντητες μέχρι σήμερα. Τέλος, όσον αφορά το μέρος της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου 2 σε σχέση με τα διάφορα παράπονα που υπέβαλε σε σχέση με την κατ' ισχυρισμόν συμπεριφορά της Μ.Κ.5 και/ή του συνεργείου της, παρά το ότι πράγματι στην φωτογραφία, Τεκμήριο 8.3, διακρίνεται η ύπαρξη κάποιου βαθουλώματος μεταξύ της περίφραξης του Οικοπέδου Α1 και της Κατασκευής 2, εντούτοις ο Κατηγορούμενος 2 δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι ήταν σε θέση να εξηγήσει τους λόγους της εκεί παρουσίας αυτού ή τις όποιες συνέπειες εκ της παρουσίας του στις Κατασκευές. Ομοίως, δεν έχω αντιληφθεί από την μαρτυρία του Κατηγορουμένου 2 πώς οι εργασίες για την ανέγερση της οικίας της Μ.Κ.5 εντός του Οικοπέδου Α1 επηρέασαν την κατάσταση των Κατασκευών ή προκάλεσαν την έξοδο των διάφορων ζώων από την Κατασκευή
107. Δεν αντιλήφθηκα, επίσης, ποιά ήταν τα δέντρα, τα οποία ο Κατηγορούμενος 2 παραπονέθηκε ότι ξερίζωσε το συνεργείο της Μ.Κ.
108. Συνεπώς, δεν μπορώ να αποδεχθώ την επί του προκειμένου μαρτυρία του Κατηγορουμένου
109. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και ευρήματα, θα προχωρήσω να εξετάσω αν στοιχειοθετούνται, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν έκαστος των Κατηγορουμένων 1 και
110. Νομική πτυχή και συμπεράσματα Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες κι εάν είναι. Βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363. Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής. Βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401. Όπως τονίστηκε στην Γενικός Εισαγγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246 «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής.» Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Σύμφωνα με το Άρθρο 10

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96: «Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός εάν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου 3.» Από το λεκτικό του Άρθρου 10 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, είναι τα ακόλουθα:

(1)Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 96.

(2)Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί ή να επιτρέπει ή να ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο.

(3)Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης.

(4)Να μην έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή από την αρμόδια αρχή. Οι ερμηνευτικές διατάξεις του Άρθρου 2 του Κεφ. 96 ερμηνεύουν τον όρο «οικοδομή» να σημαίνει «οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο.» Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της «οικοδομής» καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή από οποιαδήποτε ύλη (β) που περικλείει ή οριοθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οριοθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291, το κατά πόσον μια κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα, όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα, και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος. Ενδεικτικά μπορεί να αναφερθεί ότι ακόμη και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης κρίθηκε ότι αποτελεί κατασκευή, η οποία περικλείει και οριοθετεί χώρο, και κατ' επέκταση «οικοδομή» εντός της εννοίας του Άρθρου 2 του Κεφ.96. Βλ. Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344. Σύμφωνα δε με τις ερμηνευτικές διατάξεις των Άρθρων 2 και 3

(2)(β) του Κεφ. 96, «αρμόδια αρχή» εντός οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας. Σύμφωνα, επίσης, με το Άρθρο 20

(1)(α) του Κεφ. 96, οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει τις διατάξεις του Άρθρου 10

(1)διαπράττει αδίκημα, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες (το αντίστοιχο σήμερα σε Ευρώ) ή και με τις δύο αυτές ποινές. Ακολούθως, το Άρθρο 20

(2)του Κεφ. 96, διαλαμβάνει τα εξής: «

(2)Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1), θεωρείται ότι συμμετείχε στη διάπραξη και ότι είναι ένοχος αυτού και δύναται να διωχθεί και να δικαστεί ότι πράγματι διέπραξε αυτό και δύναται να τιμωρηθεί ανάλογα, ο καθένας από τους ακόλουθους, δηλαδή- (

1. i)κάθε πρόσωπο το οποίο πράγματι διενεργεί την πράξη ή την παράλειψη η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα. (
2. ii)κάθε πρόσωπο το οποίο διενεργεί ή παραλείπει να πράξει κάτι με σκοπό να κάνει δυνατή τη διάπραξη του ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει συνδρομή για τη διάπραξη του αδικήματος από άλλο. (iii) κάθε πρόσωπο το οποίο προάγει, παρέχει συνδρομή σε άλλο ή παρακινεί αυτό στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος. (
3. iv)κάθε πρόσωπο το οποίο ζητεί από άλλο ή διαγείρει ή προσπαθεί να πείσει άλλο πρόσωπο να διαπράξει το ποινικό αδίκημα. (ν) κάθε πρόσωπο το οποίο διενεργεί οποιαδήποτε πράξη προπαρασκευαστική στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος.» Υπό το φως, λοιπόν, της πιο πάνω ερμηνευτικής διάταξης ως και την ευρεία ερμηνεία που η νομολογία απέδωσε στον όρο «οικοδομή», στα περιστατικά της παρούσας δεν χωρεί αμφιβολίας ότι τόσο η Κατασκευή 1 όσο και η Κατασκευή 2 αποτελούν «οικοδομές» εν τη εννοία του Άρθρου 2 του Κεφ. 96. Περαιτέρω, το εύρημά μου ότι οι Κατασκευές ανεγέρθηκαν και ολοκληρώθηκαν ως οικοδομές μεταξύ των ετών 1974-1976 εντάσσει τόσο την Κατασκευή 1 όσο και την Κατασκευή 2 στην κατηγορία των οικοδομών, για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, καθότι πρόκειται για οικοδομές που ανεγέρθηκαν μετά την ημερομηνία που τέθηκε σε ισχύ το Κεφ. 96, ήτοι την 1/9/1946. Επίσης, ενόψει του ευρήματός μου ότι οι Κατασκευές βρίσκονται εντός του χωριού Κόρνου της Επαρχίας Λάρνακας, έχω ικανοποιηθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αρμόδια αρχή, εντός της εννοίας των Άρθρων 2 και 3

(2)(β) του Κεφ. 96, είναι ο Έπαρχος Λάρνακας. Με βάση τα ευρήματα, στα οποία προβαίνω ανωτέρω κατά την αξιολόγηση της Μ.Κ.3, έχω ικανοποιηθεί, επίσης, ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Έπαρχος Λάρνακας δεν εξέδωσε οποτεδήποτε άδεια οικοδομής ούτε πιστοποιητικό έγκρισης είτε για την Κατασκευή 1 είτε για την Κατασκευή 2. Βλ. Ηλιάδης ν. Δήμου Λάρνακας

(1998)2 Α.Α.Δ. 75. Περαιτέρω, ενόψει των ευρημάτων στα οποία προβαίνω ανωτέρω, και αναφέρομαι πρωτίστως στα ευρήματα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της Μ.Κ.5, της Κατηγορουμένης 1 και του Κατηγορουμένου 2, δεν χωρεί αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος 2 χρησιμοποιεί και κατέχει τόσον την Κατασκευή 1 όσο και την Κατασκευή 2 από το 1988 μέχρι και σήμερα, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί οποτεδήποτε πιστοποιητικό έγκρισης για αυτές από τον Έπαρχο Λάρνακας. Στα περιστατικά της παρούσας κρίνω αναγκαίο να τονίσω το αυτονόητο, το οποίο συνάγεται και από τα λεχθέντα στην υπόθεση Μηλιδώνη ν. Επάρχου Λευκωσίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 384, ότι σκοπός του νομοθέτη με την θεσμοθέτηση του Κεφ. 96 είναι η εξασφάλιση της ασφαλούς, από κατασκευαστικής άποψης, χρήσης των οικοδομών από τον άνθρωπο, η οποία επιτυγχάνεται με την εκ των προτέρων εξασφάλιση της συγκατάθεσης της αρμόδιας αρχής και την επιβεβαίωση, με τον τρόπο αυτό, ότι η οικοδομή θα είναι ασφαλής για κατοχή και χρήση. Συνεπώς, η υποχρέωση του Κατηγορουμένου 2 να μην χρησιμοποιεί ή κατέχει τις Κατασκευές εκτός εάν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από τον Έπαρχο Λάρνακας δεν διαφοροποιείται από το κατά πόσον ανήγειρε ο ίδιος τις Κατασκευές ή κατά πόσον αυτός χρησιμοποιούσε ή κατείχε αυτές επειδή τις θεωρούσε, δικαιολογημένα ή όχι, δικές του. Επαναλαμβάνω ότι σκοπός του νομοθέτη είναι να εξασφαλίσει ότι οι οικοδομές είναι ασφαλείς για αυτούς που τις χρησιμοποιούν και για όσους βρίσκονται ή τυγχάνει να βρεθούν στον περιβάλλοντα χώρο αυτών. Όπως τονίστηκε, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Έπαρχος Πάφου ν. Κώστα Ηλιάδη κ.ά.

(2005)2 Α.Α.Δ. 231, η κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης είναι ξεχωριστό αδίκημα από αυτό της ανέγερσης της οικοδομής, χωρίς την προηγούμενη έκδοση άδειας οικοδομής. Η ύπαρξη πιστοποιητικού έγκρισης συναρτάται πάντα με την κατοχή και την χρήση της οικοδομής και όχι με την ανέγερσή της. Οφείλω, βεβαίως, να αναφέρω ότι παρά το ότι το Δικαστήριο δεν μένει απαθές στο πρόβλημα του Κατηγορουμένου 2, ο οποίος μέχρι σήμερα δεν κατάφερε, ομολογουμένως και με την στάση που επέδειξε έναντί του η διοίκηση, να επιλύσει το πρόβλημα που προέκυψε με την επίταξη μέρους του τεμαχίου του 699, Φ/Σχ. 39/55 στον Κόρνο από το Υπουργείο Άμυνας, τούτο ουδόλως απαλλάσσει τον Κατηγορούμενο 2 από τις υποχρεώσεις που του επιβάλλει το Κεφ.96, ούτε και μεταβάλλει την ύπαρξη παρανομίας και σαφέστατα δεν αποτελεί υπεράσπιση σε αυτόν για την από μέρους του παράβαση της νομοθεσίας. Ομοίως, δεν διαφοροποιεί την κατάσταση το ότι κατά τους ουσιώδεις χρόνους οι Κατασκευές βρίσκονταν και εξακολουθούν να βρίσκονται επί κρατικής γης, ως και το ότι ουδέποτε το Κράτος ενοικίασε ή έδωσε άδεια στον Κατηγορούμενο 2 να χρησιμοποιεί την γη αυτή. Το Κεφ.96 δεν ερνηνεύει τον όρο «κατοχή» ή «κατέχει». Ομοίως, η έρευνα του Δικαστηρίου δεν εντόπισε νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων που να ερμηνεύει τους πιο πάνω όρους για τους σκοπούς του Κεφ. 96. Κρίνω, όμως, ότι για τους σκοπούς του υπό εξέταση νομοθετήματος θα πρέπει κατ' αναλογία να υιοθετηθεί η ερμηνεία του όρου «κάτοχος» και «κατέχω» που τόσο η Αγγλική όσο και η Κυπριακή νομολογία απέδωσαν στους όρους αυτούς στα πλαίσια του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία και πολύ δε περισσότερο στα πλαίσια της ευθύνης κατόχου ακίνητης ιδιοκτησίας (οccupiers' liability), αντί του ορισμού που δίδεται από τις ερμηνευτικές διατάξεις του Άρθρου 4 του Ποινικού Κώδικα. Κρίνω τούτο ενόψει και των κοινών σκοπών που εξυπηρετούν οι διατάξεις του Κεφ. 96 με τις πρόνοιες του Άρθρου 51

(2)(β) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148. Όπως, λοιπόν, λέχθηκε στην υπόθεση Liasidou v. Papademetriou

(1975)1 C.L.R. 122, κατοχή (possession) σημαίνει πραγματική κατοχή (occupation) ή φυσικό έλεγχο της περιουσίας. Περαιτέρω, στο σύγγραμμα των Clerk & Lindsell on Torts, 18η έκδοση, σελ. 564-566, κατά την εξέταση του ποιός δύναται να θεωρηθεί «κάτοχος» στα πλαίσια της ευθύνης του κατόχου ακίνητης ιδιοκτησίας, διαβάζουμε τα εξής, στην παράγραφο 10-09: «Apart from owners and lessees, a person is likely to be regarded as an 'occupier' if he has a sufficient degree of contol over premises . The control need be neither entire or exclusive . It is submitted that for those purposes the occupier's control need not necessarily be lawful: thus, it is suggested, that there is no reason why a squatter should not be liable..» Δηλαδή για να θεωρηθεί κάποιος κάτοχος δεν απαιτείται ο έλεγχος του κατόχου να είναι νόμιμος. Ακόμη και ένας «καταπατητής» δύναται να υπέχει ευθύνη. Όσον αφορά στο ζήτημα της κατ' ισχυρισμόν καθυστέρησης που ήγειρε ο Κατηγορούμενος 2, έστω κατά το στάδιο της αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας, στην καταχώρηση της παρούσας ποινικής δίωξης, θα πρέπει να λεχθεί ότι το αδίκημα της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης είναι συνεχιζόμενο και διαρκές αδίκημα. Βλ., μεταξύ άλλων, τις υποθέσεις Garaca κ.ά. ν. Τάκκα

(2007)2 Α.Α.Δ. 165 και Φλουρής Φλουρκάς Επιχειρήσεις Λτδ ν. Ανδριανή Παναγιώτου

(2005)2 Α.Α.Δ.

1. Στην τελευταία μάλιστα υπόθεση, όπου τέθηκε ζήτημα υπέρμετρης καθυστέρησης, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας υιοθέτησε το ακόλουθο απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε το εγερθέν ζήτημα: «Δεν βλέπω με ποιο τρόπο συγκεκριμένο επηρεάστηκαν τα δικαιώματά τους από την καθυστέρηση της ποινικής τους δίωξης. Απεναντίας, θα έλεγα ότι μόνο καρπούς και οφέλη είχαν από αυτή...» Στην προκειμένη περίπτωση, η Μ.Κ.3 εξήγησε τους λόγους της όποιας καθυστέρησης, ήτοι το χρονικό διάστημα που απαιτήθηκε από το στάδιο της οριοθέτησης των οικοπέδων μέχρι το στάδιο της παραχώρησης τούτων στους δικαιούχους, το οποίο κρίνεται δικαιολογημένο. Πέραν τούτου, δεν έχω αντιληφθεί πώς επηρεάστηκαν τα δικαιώματα του Κατηγορουμένου 2 από την όποια καθυστέρηση της ποινικής του δίωξης. Τουναντίον, αυτός είχε όφελος από την καθυστέρηση εφόσον χρησιμοποιούσε ανενόχλητα και χωρίς κόστος τις Κατασκευές για δικούς του σκοπούς. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη νομολογία, το κυρίαρχο και μοναδικό ζήτημα που αναδύεται σε υποθέσεις, όπως η παρούσα, είναι η ύπαρξη ή όχι παραβάσεων του Κεφ.
2. Τα ελατήρια του κατηγόρου ή ο απώτερος σκοπός του, ακόμη και σε ιδιωτικές ποινικές διώξεις, είναι στοιχεία εντελώς άσχετα, υπό την έννοια ότι δεν αποτελούν έρεισμα για τον μη καταλογισμό ποινικής ευθύνης στον κατηγορούμενο. Βλ., μεταξύ άλλων, Neratzia Hotel Appartments Ltd ν. Αριστοδήμου Λτδ κ.ά.

(2004)2 Α.Α.Δ. 512 και Φλουρής (ανωτέρω). Στα περιστατικά της παρούσας δεν κέκτηται οποιασδήποτε σημασίας το ότι στις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Τρίτης και της Πέμπτης Κατηγορίας αναφέρεται ότι η Κατασκευή 2 χρησιμοποιούνταν και ή χρησιμοποιείται ή κατέχονταν και κατέχεται ως γκαράζ, ενώ αποδείχθηκε ότι ο Κατηγορούμενος 2 χρησιμοποιούσε και κατείχε αυτή ως γκαράζ μόνο από το 1988 μέχρι το 2003. Πέραν του ότ