Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πάμπου Στυλιανού κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13738/2010, 18/6/2012

(1)(β) 2(β), 9

(1)(β) και 20

(1)(α)(β)

(2)(i)

(3)(α)(γ) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος 1 κατά τον Απρίλιο του 2008 και ή προηγουμένως μέχρι σήμερα, όντας ενοικιαστής και κάτοχος του υπ' αρ. 11 καταστήματος με αριθμό εγγγραφής 0/7920 που αποτελεί μέρος της οικοδομής που έχει ανεφερθεί επί του τεμαχίου αρ. 364 στο Φ/Σχ 41/33, σε παραλιακή περιοχή του χωρίου Ορόκλινη, το οποίο χρησιμοποιεί ως περίπτερο με την ονομασία Anka Convenience Store, προέβη σε προσθήκες σε αυτό, ήτοι επεξέτεινε την πρόσοψή του κατασκευάζοντας ξύλινο και μεταλλικό στέγαστρο με οροφή από χωμάτινα και μεταλλικά κεραμίδια, το οποίον έκλεισε με τοίχους από τσιμεντομπλόγκς, ξύλο και γυαλί, και κατασκεύασε στο πίσω μέρος του μεταλλικήν αποθήκη, χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση έγκρισης και αδείας από την Αρμόδια Αρχή, δηλαδή τον Έπαρχο Λάρνακας. Στο σημείο αυτό χρήζει αναφοράς ότι αρχικά στο Κατηγορητήριο περιλαμβάνονταν και Δεύτερη Κατηγορία εναντίον των Κατηγορουμένων 2 και 3, με την οποία αυτοί κατηγορούνταν πως, ως ιδιοκτήτες του καταστήματος που περιγράφεται στις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας, επέτρεψαν στον Κατηγορούμενο 1 να προβεί στις προσθήκες που περιγράφονται στις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας. Η Δεύτερη Κατηγορία, όμως, απεσύρθη στην πορεία και οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 απαλλάχτηκαν και αθωώθηκαν από αυτή. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε συνολικά τέσσερις μάρτυρες για να αποδείξει την υπόθεσή της. Ως πρώτος μάρτυρας, κατέθεσε ο κ. Σταύρος Προδρομής (Μ.Κ.1), ο οποίος εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας ως Βοηθός Κτηματολογικός Λειτουργός και είναι Ελεγκτής στον Κλάδο Εγγραφής. Μεταξύ των καθηκόντων του είναι ο έλεγχος των καταχωρήσεων στα κτηματικά μητρώα. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο «1» Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του καταστήματος αρ. 10, με αρ. εγγραφής 0/9719, Φ/Σχ. 41/33, τεμάχιο ΕΠΙ 364, στην οικοδομή MONIKA ANN COMPLEX, τοποθεσία Δρόμος Λάρνακας-Δεκέλειας, στην κοινότητα Βορόκλινη, Επαρχίας Λάρνακας. Σύμφωνα με το Μ.Κ.1, το εν λόγω κατάστημα είναι αυτοτελές κατάστημα και εμπίπτει σε κάποιο συγκρότημα. Το όνομα της οικοδομής είναι αυτό που αναγράφεται στο Τεκμήριο
2. Ο ίδιος δεν επισκέφτηκε επί τόπου το εν λόγω κατάστημα, αλλά ανέφερε ότι από το Επίσημο Κτηματικό Σχέδιο, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο «2», προκύπτει ότι η εν λόγω οικοδομή βρίσκεται κοντά στη θάλασσα και εφάπτεται του παραλιακού δρόμου Λάρνακας-Δεκέλειας. Στο Τεκμήριο 2 σημειώθηκε με πράσινο χρώμα το εν λόγω τεμάχιο 364 του Φ/Σχ. 41/33 στο χωριό Βορόκλινης. Ανέφερε, επίσης, ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, το εν λόγω κατάστημα βρίσκεται στο ισόγειο της οικοδομής και έχει καλυμμένες βεράντες έκτασης 2 τ.μ. Το κατάστημα έχει και αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης ακάλυπτης βεράντας με αρ. 13 στο ισόγειο, η έκταση της οποίας δεν αναγράφεται στο Τεκμήριο
3. Ο κλειστός χώρος του καταστήματος είναι 34 τ.μ. Σε αυτόν δεν περιλαμβάνεται το εμβαδόν των καλυμμένων βεράντων εκ 2 τ.μ. Ανέφερε, επίσης, ότι στο εν λόγω κατάστημα υπάρχει και μεσωπάτωμα με εμβαδόν 17 τ.μ. Το εμβαδόν του κλειστού χώρου περιλαμβάνει και το μεσωπάτωμα, δηλαδή το περίγραμμα είναι 34 τ.μ. συνολικά. Με παραπομπή στο Τεκμήριο 1, ο Μ.Κ.1 προσέθεσε ότι ιδιοκτήτες του εν λόγω καταστήματος είναι κάποια Νίκη Κωνσταντίνου και κάποιος Βασίλης Κωνσταντίνου, με ½ μερίδιο έκαστος. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει την επί τόπου κατάσταση, ούτε αν η οικοδομή κτίστηκε σύμφωνα με τα εγκεκριμένα σχέδια. Σε σχέση με το εμβαδόν του καταστήματος, ανέφερε ότι είναι 34 τ.μ. το εμβαδόν του ισογείου συν 17 τ.μ. το εμβαδόν του μεσοπατώματος. Η ημερομηνία έκδοσης του Τεκμηρίου 1 είναι η σημερινή, ως είπε, που εκτυπώθηκε ο τίτλος, δηλαδή 16/11/
4. Κατά την επανεξέτασή του, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν θα μπορούσε να εκδοθεί το Τεκμήριο 1, χωρίς να είχε προηγηθεί η έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Ως δεύτερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, κατέθεσε η κ. Γεώργιος Αναστασιάδης (Μ.Κ.2), ο οποίος ανέφερε ότι αποφοίτησε το 1971 από το Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο (Α.Τ.Ι.) και εργάζεται ως Τεχνικός Μηχανικός στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας. Μεταξύ των καθηκόντων του είναι και ο έλεγχος της νομιμότητας των οικοδομών. Ανέφερε ότι μετά από υποδείξεις της Βοηθού Επαρχιακής Επόπτριας, επισκέφτηκε το περίπτερο με αρ. 10 το οποίο βρίσκεται στο συγκρότημα MONIKA ANN COMPLEX επί του παραλιακού δρόμου Λάρνακας Δεκέλειας. Κατά την επίσκεψη διαπίστωσε ότι στο μπροστινό μέρος του περιπτέρου υπάρχει προσθήκη συνολικού μήκους 8,90 μ. και πλάτους 3,50 μ. Η προσθήκη είναι κατασκευασμένη από ξύλινη πέργολα στο πάνω μέρος, η οποία είναι καλυμμένη με τσίγκο με μουσιαμμά. Στα πλαϊνά είναι κλειστή με υλικά που αποτελούνται από ξύλο, πλαστικό, ττέλι και αλουμίνιο. Είναι στερεωμένα σε ξύλινους πασσάλους, οι οποίοι είναι ενσωματωμένοι στο έδαφος. Ανέφερε ότι στο εσωτερικό υπάρχουν είδη περιπτέρου, παιχνίδια και άλλα είδη. Ακολούθως ανέφερε ότι στο πίσω μέρος του περιπτέρου υπάρχει αποθήκη διαστάσεων περίπου 2χ2 μ., η οποία είναι κατασκευασμένη από τσίγκους. Στο χώρο πήγε για πρώτη φορά στις 19/3/2010 και άλλες δύο φορές στη συνέχεια. Στις 10/11/2011 που επισκέφτηκε το χώρο, έκανε λεπτομερή καταγραφή των κατασκευών. Η ενημέρωσή του είναι πως το θέμα εξετάζεται από τον Απρίλιο του
5. Ακολούθως, ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ως Τεκμήριο «4» αντίγραφο της κάτοψης των εγκεκριμένων σχεδίων της άδειας οικοδομής με αρ. 0057 που εκδόθηκε για το συγκεκριμένο συγκρότημα στις 8/12/1994, επί του οποίου ο ίδιος αποτύπωσε τις εν λόγω προσθήκες. Ανέφερε ότι η αποτύπωση έγινε στην ίδια κλίμακα του υφιστάμενου εγκεκριμένου σχεδίου, προσθέτοντας ότι στο Τεκμήριο 4 φαίνεται η κάτοψη της επέκτασης στην είσοδο του περιπτέρου και στο πίσω μέρος. Οι κατασκευές αποτελούνται από δύο τμήματα στο μπροστινό μέρος. Με μπλε χρώμα αποτύπωσε την πρώτη προσθήκη και με λιλά χρώμα την δεύτερη προσθήκη. Με λιλά χρώμα αποτυπώσε την αποθήκη στο πίσω μέρος του περιπτέρου. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι η επί τόπου κατάσταση που συνάντησε στις 19/3/2010 ήταν η ίδια με την κατάσταση που συνάντησε στις 10/11/2011, οπόταν έκανε και την λεπτομερή καταγραφή, με την διαφορά ότι στις 10/11/2011 υπήρχε, επίσης, τοποθετημένη μπροστά από το περίπτερο ομπρέλλα και ψυγείο. Οι κατασκευές που εντόπισε και αποτύπωσε είναι εκτός των εγκεκριμένων σχεδίων, στον δε φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης δεν υπάρχει αίτηση ή άδεια για αυτές. Τέλος, ο Μ.Κ.1 κατέθεσε στη διαδικασία, ως Τεκμήριο «3» προειδοποιητική επιστολή, ως ανέφερε, της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας, ημερομηνίας 16/10/2009, που απεστάλη στον Κατηγορούμενο
6. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι δεν είναι Αρχιτέκτονας η Πολιτικός Μηχανικός. Το πρωτότυπο σχέδιο της κάτοψης των εγκεκριμένων σχεδίων βρίσκεται στο φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης, επί του οποίου και δεν επενέβη. Διεκρίνισε, επίσης, ότι οι σημειώσεις που έκανε δεν αποτελούν αρχιτεκτονικό σχέδιο, αλλά προσπάθεια του ιδίου να αποτυπωσει τις διαστάσεις. Τον Μάρτιο του 2010 δεν αποτύπωσε σε σχέδιο το κτιριακό συγκρότημα, όπως το είδε, αλλά είχε μαζί του τα εγκεκριμένα σχέδια και διαπίστωσε ότι η επί τόπου κατάσταση δεν ήταν σύμφωνη με αυτά. Δεν μπορεί να γνωρίζει κατά πόσον το Τεκμήριο 4 δεν παρουσιάζει την πραγματική κατάσταση του κτιρίου από τον Μάρτιο του 2010 μέχρι και σήμερα. Ανέφερε, επίσης, ότι στο κτιριακό αυγκρότημα υπάρχουν και άλλες αλλαγές και προσθήκες εκτός των εγκεκριμένων σχεδίων. Δεν έκανε, όμως, έλεγχο εφαρμογής των σχεδίων. Τον Μάρτιο του 2010 υπήρχαν οι κατασκευές που αποτύπωσε στο Τεκμήριο 4, αλλά ο ίδιος δεν γνωρίζει πότε και από ποιόν έγιναν. Το όνομα του περιπτέρου, όπως ήταν στην διαφημιστική πινακίδα ήταν «ANKA CONVENIENCE STORE», αλλά δεν έκανε έρευνα για το όνομα της επιχείρησης. Δεν γνώριζε κατά πόσον το όνομα της επιχείρησης είναι VRIZANTE LTD. Κατά την επανεξέτασή του, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι, βάσει των προσόντων του μπορεί να εκπονήσει και να ελέγξει αρχιτεκτονικά σχέδια εντός της υπηρεσίας, προσθέτοντας ότι ασχολείται συχνά με τούτο. Ως τριτη μάρτυρας κατέθεσε η κα. Στέλλα Βαρνάβα (Μ.Κ.3), η οποία εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, ως Βοηθός Επαρχιακή Επόπτρια. Μεταξύ των καθηκόντων της είναι η εξέταση αδειών οικοδομής και παράνομων ανεγέρσεων. Τον Οκτώβριο του 2010 ανέλαβε καθήκοντα επόπτριας της περιοχής που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα χωριά Βορόκλινης, Αθηαίνου, Λειβάδια και Κελιά. Υπεύθυνη προηγουμένως ήταν η κα Εφροσύνη Γεωργίου. Ανέφερε ότι στις 2/4/2008 υπήρξε καταγγελίες από περιοίκους του συγκροτήματος MONIKA ANN COMPLEX για παράνομες κατασκευές. Μετά την καταγγελία, η κα Εφροσύνη Γεωργίου επισκέφτηκε επί τόπου την περιοχή και ετοίμασε έκθεση πταίσματος. Η ίδια η Μ.Κ.3 είχε ενημερωθεί από την κα. Σπύρου. Ακολούθως, η Επαρχιακή Διοίκηση έστειλε επιστολή συμμόρφωσης τόσον στον ενοικιαστή όσο και στον ιδιοκτήτη. Η εν λόγω επιστολή είναι το Τεκμήριο 3, το οποίο η Μ.Κ.1 αναγνώρισε. Η μάρτυς ανέφερε ότι, σύμφωνα με το Τεκμήριο 3, ενοικιαστής είναι ο κ. Πάμπος Στυλιανού. Η ίδια επισκέφτηκε επί τόπου το συγκρότημα τον Δεκέμβριο του 2010 και τον Μάρτιο του
7. Τον Δεκέμβριο του 2010 διαπίστωσε ότι έγιναν προεκτάσεις του καταστήματος που λειτουργεί ως περίπτερο με προσθήκες από ξύλο καθώς και στέγαστρο και μεταλλικά κεραμίδια. Η προέκταση ήταν από ξύλο και γυαλί. Περαιτέρω, διαπίστωσε ότι στο πίσω μέρος του καταστήματος είχε κατασκευαστεί μεταλλική αποθήκη χωρίς έγκριση ή άδεια. Κατά την επί τόπου επίσκεψή της τον Μάρτιο 2011, διαπίστωσε ότι οι εν λόγω παρανομίες εξακολουθούσαν να υφίστανται. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι κατά την πρώτη επί τόπου επισκεψη συνάντησε τον Κατηγορούμενο 1, στον οποίο ανέφερε για τις παράνομες κατασκευές. Ο Κατηγορούμενος 1 της απάντησε πως στην γειτονιά υπάρχουν παρόμοιου τύπου παρανομίες, όπως και σε ολόκληρη την περιοχή. Τέλος, η Μ.Κ.3 ανέφερε πως στον φάκελό της δεν υπάρχει αίτηση νομιμοποίησης των παράνομων κατασκευών. Κατά την αντεξέτασή της, η Μ.Κ.3 ανέφερε ότι οι επισκέψεις που διενήργησε στο συγκρότημα ήταν για να επιθεωρήσει το συγκεκριμένο υποστατικό. Ερωτηθείσα κατά πόσον έλεγξε τις παρανομίες του διπλανού υποστατικού, η μάρτυς ανέφερε ότι την συγκεκριμένη ημέρα που πήγε έγινε έλεγχος και εντοπίστηκαν οι παρανομίες στο υποστατικό του Κατηγορούμενου
8. Για το διπλανό υποστατικό που είχε, επίσης, παρανομίες καταχωρήθηκε ποινική δίωξη. Δεν εντοπίστηκαν άλλες παρανομίες. Η ίδια δεν έκανε γραπτή αποτύπωση των παρανομιών. Τούτο έγινε από τεχνικό του γραφείου, ο οποίος επισκέφτηκε την περιοχή και κατέγραψε τις παρανομίες από τεχνικής άποψης. Σε σχέση με την διαδικασία που ακολουθήθηκε μετά την καταγγελία, η Μ.Κ.3 ανέφερε ότι υπάρχει η μαρτυρία της κας Εφροσύνης Σπύρου και του τεχνικού της Επαρχιακής Διοίκησης. Δεν κάλεσαν τα εμπλεκόμενα μέρη να καταθέσουν και δεν υπάρχουν γραπτές καταθέσεις. Σε ερωτηση κατά πόσον έχει στην κατοχή της οποιοδήποτε έγγραφο που να καταδεικνύει την σχέση ιδιοκτήτη-ενοικιαστή σε σχέση με το επίδικο περίπτερο, η Μ.Κ.3 ανέφερε ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο δεν κατατίθεται στον Έπαρχο. Η ίδια δεν έκανε έρευνα για να διαπιστώσει τον ενοικιαστή του υποστατικού και η αναφορά της ότι είναι ο Κατηγορούμενος 1 ο ενοικιαστής βασίζεται στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου
9. Ανέφερε, επίσης, ότι το όνομα του περιπτέρου είναι ANKA. Δεν γνωρίζει ποιά είναι η ANKA ή αν είναι η σύζυγος του Κατηγορουμένου
10. Δεν γνωρίζει, επίσης, κάποια εταιρεία με το όνομα Vrizante Ltd. Συνομίλησε με τον Κατηγορούμενο 1, ο οποίος βρισκόταν εκείνη την ώρα στο περίπτερο, αλλά δεν ζήτησε να μάθει ποιός είναι ο ενοικιαστής του περιπτέρου. Τέλος, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσον ο ενοικιαστής του περιπτέρου είναι κάποιο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή η ANKA. Ως τέταρτος και τελευταίος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, κατέθεσε ο κ. Γεώργιος Γεωργίου (Μ.Κ.4), ο οποίος εργάζεται στο Δήμο Λάρνακας ως υπέθευνος πλανοδιοπώλησης. Ανέφερε ότι είναι από τους πρώτους που αγόρασε διαμέρισμα στο συγκρότημα MONIKA ANN COMPLEX από το
11. Κατοικούσε εκεί μέχρι την 1/3/
12. Ακολούθως ανέφερε ότι γνωρίζει τον Κατηγορούμενο 1, ο οποίος ενοικίασε ένα μαγαζί στο ισόγειο του συγκροτήματος, το οποίο ήταν υφιστάμενο περίπτερο, και ο οποίος έχει το περίπτερο. Το όνομα του περιπτέρου, το οποίο είναι κάτω από το διαμέρισμά του, είναι «ANKA 1». Αυτό αναγράφεται στην ταμπέλα. Ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι ψώνιζε «και από τον κ. Πάμπο». Στη συνέχεια είπε ότι στο περίπτερο έγιναν κάποιες κατασκευές μπροστά. Μετά που έφυγε ο Ζήνωνας, που είχε πριν το περίπτερο, και ήρθε ο Κατηγορούμενος 1, ένα μεσημέρι που ο Μ.Κ.4 σχόλασε από την δουλειά του βρήκε μια αποθήκη δίπλα από την σκάλα που χρησιμοποιούν για να ανέβουν στα διαμερίσματα και έτρεχαν νερά από το σύστημα κληματισμού. Μπροστά έκανε ακόμη ένα περίπτερο. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο Κατηγορούμενος 1 ήρθε στο περίπτερο το 2006 ή το 2007 και μόλις ήρθε έκανε τις κατασκευές αυτές. Ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι κάλεσε την αστυνομία μετά από συζήτηση που είχε με τον Κατηγορούμενο 1, γιατί μέσα στην αποθήκη ήταν το switch που άναβε για να πάει στο διαμέρισμα και οι τηλεφωνικές γραμμές. Έπρεπε να ζητήσει το κλειδί από τον Κατηγορούμενο
13. Για να ανέβει στο διαμέρισμά του έπρεπε να βγει από τις σκάλες. Έπρεπε να ανάψει το φως που ήταν κάτω στον τοίχο, το οποίο ήταν κάτω στην αποθήκη. Για να επιδιορθώσει το τηλέφωνο έπρεπε να ζητήσει το κλειδί από τον Κατηγορούμενο
14. Όταν ο Μ.Κ.4 μίλησε με τον Κατηγορούμενο 1, ο τελευταίος δεν του είπε ότι δεν είναι ο ίδιος που τα έκανε. Ο Κατηγορούμενος 4 του είπε πως «Ό,τι θέλω κάνω». Ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι είναι ο Κατηγορούμενος 1 που «τα έκανε». Τον είδε να τα κάνει. Όταν έπεφτε το ρεύμα κάθε λίγο, ερχόταν ηλεκτρολόγος και ο Κατηγορούμενος ήταν παρών και έλεγε στον ηλεκτρολόγο τί να κάνει. Ακολούθως, ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 1 τα βράδια προκαλούσε ανησυχίες, άνοιγαν τις πόρτες, έπιναν και έκαναν φασαρία με κάτι Βουλγάρους και τους ξυπνούσαν τις πρωϊνές ώρες. Τον Κατηγορούμενο 1 τον έβλεπε κάθε μέρα στο περίπτερο, στο οποίο έχει και υπαλλήλους. Πριν λίγο καιρό ήταν και η «κυρία του». Ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο 1 δύο φορές στην αστυνομία για παρενόχληση. Τον κατήγγειλε, επίσης, στο Κοινοτικό Συμβούλιο της Ορόκλινης και του είπαν ότι είναι δουλειά της Επαρχιακής Διοίκησης. Τότε έκαναν επιστολή στην Επαρχιακή Διοίκηση, την οποία υπέγραψαν και άλλα άτομα, ήτοι η κα. Καίτη Κωνσταντινίδου, ο κ. Ρολάνδος Κωνσταντιτίδης και ο κ. Τόνυς. Ακολούθως, αναγνώρισε και κατέθεσε, ως Τεκμήριο «5» επιστολή, ημερομηνίας 2/4/2008, προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, ως την επιστολή που προανέφερε. Αναγνώρισε, επίσης, την υπογραφή του στο Τεκμήριο
15. Τέλος, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι πλέον δεν διαμένει στο διαμέρισμα επί του εν λόγω συγκροτήματος καθότι τον ανάγκασαν να φύγει. Αντεξεταζόμενος, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι ίδιος δεν έκανε κάποια παρανομία και ότι υπάρχουν και άλλες παρανομίες που έγιναν μέσα στο περίπτερο. Δεν κατήγγειλε άλλους. Πριν τον Κατηγορούμενο 1 δεν υπήρχαν άλλοι. Ερωτηθείς κατά πόσον έκανε παράνομο garage στην αυλή του συγκροτήματος, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι δεν είναι δικό του και παρκάρει η κα. Καίτη. Σε ερώτηση αν την κατήγγειλε, ο Μ.Κ.4 απάντησε ότι παρκάρει και ο ίδιος το αυτοκίνητό του εκεί, αλλά δεν ξέρει αν είναι παράνομο. Κατήγγειλε, επίσης, τον Κατηγορούμενο 1 ότι πάρκαρε εκεί, λέγοντας πως όταν πήγε εκεί ήταν η κα. Καίτη, η οποία έχει κόρη ανάπηρη και πως δικαιούται να παρκάρει και ο ίδιος εκεί. Σε ερώτηση κατά πόσον πήγε στο περίπτερο και τον έδειρε η σύζυγος του Κατηγορουμένου 1, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι πήγε στο περίπτερο γιατί ο Κατηγορούμενος 1 του ούρησε στο αυτοκίνητό του. Αρνήθηκε ότι έκανε εκδηκητικά την καταγγελιά, λέγοντας πως δεν την έκανε μόνος του. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν ξέρει ποιά είναι η ANKA ή το όνομα της συζύγου του Κατηγορουμένου
16. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν ξέρει ποιός είναι ο ενοικιαστής του περιπτέρου. Κατά την επανεξέτασή του, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι πριν τις κατασκευές δεν τσακώθηκε με τον Κατηγορούμενο
17. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του Κατηγορουμένου 1 σύμφωνα με το Αρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Προς περαιτέρω υποστήριξη της υπεράσπισής του, κάλεσε ένα μάρτυρα. Παραθέτω αυτολεξεί το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του Κατηγορουμένου: «Είμαι ο Χαράλαμπος Στυλιανού και σας δηλώνω ότι είμαι αθώος. Σας διαβεβαιώνω ότι ενοικιαστής του καταστήματος ANKA είναι η γυναίκα μου Αnka Στυλιανού Kωνστάντσε. Σας διαβεβαιώνω ότι εγώ ποτέ δεν έκανα οποιαδήποτε προσθήκη ή κατασκευή στο κατάστημα.» Ως μοναδικός μάρτυρας για την υπεράσπιση κατέθεσε ο κ. Αντώνης Φαντούσης (Μ.Υ.1), ο οποίος κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Η εν λόγω γραπτή δήλωσε κατατέθηκε ως Έγγραφο «Α». Στο Έγγραφο Α καταγράφεται ότι κατασκευάζει κρυά σάντουϊτς και τα διανέμει προσωπικά στα περίπτερα. Γνωρίζει το περίπτερο «ΑΝΚΑ» καθότι συνεργάζεται τα τελευταία χρόνια και το προμηθεύει κρύα σάντουϊτς. Από την ημέρα που άρχισε συνεργασία με το περίπτερο δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε αλλαγή στην πρόσοψη των καταστημάτων. Τα τελευταία χρόνια που συνεργάζεται με το περίπτερο ΑΝΚΑ είχε να κάνει με την Anka Contanche, σύζυγο του Κατηγορουμένου, η οποία διαχειρίζεται το περίπτερο. Δεν γνωρίζει την σχέση του Κατηγορουμένου με το περίπτερο, αλλά στο περίπτερο ως υπεύθυνος ήταν η σύζυγός του. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι το περίπτερο ΑΝΚΑ είναι πελάτης του από το

1. Ο ίδιος μπαίνει μέσα στο περίπτερο και δεν είδε ούτε αλλαγές, ούτε τίποτα. Όπως ήταν, έτσι παρέμεινε τα τελευταία 7 χρόνια. Ανέφερε, επίσης, ότι εξακολουθεί και σήμερα να παίρνει σάντουϊτς στο περίπτερο. Πηγαίνει 2-3 φορές την εβδομάδα και το καλοκαίρο περισσότερο. Τα σάντουϊτς τα παραλαμβάνει μια υπάλληλος που είναι εκεί, η οποία και τον πληρώνει. Κάποτε τα παραλάμβανε η υπάλληλος και κάποτε ήταν η ΑΝΚΑ. Έχει λίγο καιρό, μπορεί και δύο μήνες, που δεν παραλαμβάνει η ΑNKA, την οποία δεν έχει δει τους τελευταίους δύο μήνες. Ελάχιστες φορές έβλεπε την ΑNKA στο περίπτερο. Μόνο 1-2 φορές την βδομάδα. Τις υπόλοιπες ήταν η υπάλληλος, η Ευγενία, την οποία έχει 6 μήνες που την βλέπει στο περίπτερο. Κάποτε βλέπει και τον Κατηγορούμενο στο περίπτερο, με τον οποίο κάποτε πίνουν μαζί καφέ. Συνήθως, ο Μ.Υ.1 πάει πρωϊ στο περίπτερο, αλλά έχει και φορές που πάει και απόγευμα ή μεσημέρι. Τούτο εξαρτάται από την δουλειά. Τον Κατηγορούμενο τον βλέπει είτε πρωϊ είτε μεσημέρι είτε απόγευμα. Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τί δουλειά κάνει ο Κατηγορούμενος. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν γνωρίζει ποιός είναι ο ενοικιαστής του καταστήματος και πως παίρνει και άλλα προϊόντα στο περίπτερο, όπως κρέμες και πίτες. Τέλος, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει πού κατοικά ο Κατηγορούμενος ή η ΑΝΚΑ. Στο στάδιο των αγορεύσεων, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Υπεράσπισης, κατ' αρχάς εισηγήθηκε ότι ο Γενικός Εισαγγελέας δεν έχει εξουσία να εγείρει και να προωθεί την παρούσα ποινική δίωξη, εφόσον σύμφωνα με το Κεφ. 96 αρμόδια αρχή για τη λήψη δικαστικών μέτρων για το συγκεκριμένο ακίνητο που βρίσκεται στην κοινότητα Βορόκλινης είναι μόνο ο Έπαρχος Λάρνακας. Ακολούθως, εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1 καθότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι είναι ο Κατηγορούμενος 1 που διενήργησε τις προσθήκες. Το ίδιο και ο Μ.Κ.4, ο οποίος απλώς ανέφερε ότι όταν σχόλασε βρήκε τις προσθήκες έτοιμες. Ήταν, επίσης, η θέση του ότι ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι ναιμεν έβλεπε τον Κατηγορούμενο 1 στο περίπτερο, αλλά δεν γνώριζε ποιά είναι η σχέση του με το υποστατικό. Τόνισε, επίσης, την ξεκάθαρη ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος από τον Μ.Κ.
2. Συνεπώς, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει δύο από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ήτοι ότι οι προσθήκες έγιναν από τον Κατηγορούμενο 1 και ότι ο Κατηγορούμενος προέβη στις προσθήκες ως ενοικιαστής και κάτοχος του υποστατικού. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδώσει οποιαδήποτε συμμετοχή του Κατηγορουμένου 1 στη διάπραξη των αδικημάτων, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι από την αρχή ήταν σταθερή η θέση της Υπεράσπισης, ότι δηλαδή ο Κατηγορούμενος ουδεμία ανάμειξη είχε με την κατοχή και χρήση του εν λόγω υποστατικού και τη διενέργεια προσθηκών. Με παραπομπή σε αποφάσεις που καθορίζουν το βάρος απόδειξης σε ποινικές υποθέσεις, ο κ. Ανδρέου εισηγήθηκε ότι το Δικαστήτιο θα πρέπει να αθωώσει και να απαλλάξει τον Κατηγορούμενο 1 από την Κατηγορία που αντιμετωπίζει. Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, εισηγήθηκε είναι ο Κατηγορούμενος που είχε το βάρος να αποδείξει ότι δεν είναι ο ενοικιαστής και κάτοχος του περιπτέρου για να απαλλαγεί από την Κατηγορία καθότι αυτό είναι ζητημα που εμπίπτει στην αποκλειστική του γνώση. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι με την επιλογή του Κατηγορουμένου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, αυτός απέφυγε να πει την αλήθεια. Το Δικαστήριο θα πρέπει να δώσει μειωμένο βάρος στη δήλωση του Κατηγορουμένου ότι ενοικιαστής του περιπτέρου είναι η σύζυγός του, εφόσον κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής προεβλήθη ως ενοικιαστής, εκτός από τη σύζυγό του Κατηγορουμένου 1 και κάποια εταιρεία. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι η μαρτυρία του Μ.Υ.1 επιβεβαίωσε και ενίσχυσε την μαρτυρία των μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής. Σύμφωνα, επίσης, με τον κ. Παύλου, η άμεση και πραγματική μαρτυρία, αλλά και η πληθωρική μαρτυρία που περιβάλλει την υπόθεση μπορούν να οδηγήσουν σε ασφαλές συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι ο κάτοχος και υπεύθυνος του καταστήματος και το πρόσωπο που ανήγειρε τις παράνομες κατασκευές. Αναφέρθηκε κυρίως στην άμεση και προσωπική μαρτυρία του Μ.Κ.
3. Τέλος, εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση που ο Κατηγορούμενος δεν θεωρηθεί κάτοχος του καταστήματος, με βάση την όλην μαρτυρία θα μπορούσε να θεωρηθεί συμμέτοχος στη διάπραξη του αδικήματος σύμφωνα με το Άρθρο
4. Αξιολήγηση-Ευρήματα Έχω παρακαλουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τον τρόπο, το ύφος, τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και γενικά την παρουσία τους στο Δικαστήριο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με σκοπό να καταλήξω στα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ουσιαστικά για μη αμφισβητούμενα θέματα και η μαρτυρία του υπήρξε κατά κάποιον τρόπο τυπικής μορφής. Έχω παρακολουθήσει τον εν λόγω μάρτυρα και πρέπει να πω ότι μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου. Από τη μαρτυρία του και τα Τεκμήρια 1 και 2, τα οποία κατέθεσε, συνάγεται ότι στο χωριό Βορόκλινης (Ορόκλινης) της Επαρχίας Λάρνακας υπάρχει, βάσει των κτηματολογικών μητρώων, το τεμάχιο 364, Φ/Σχ 41/33 (στο εξής «το Τεμάχιο»). Επί του Τεμαχίου, το οποίο εφάπτεται του παραλιακού δρόμου Λάρνακας-Δεκέλειας, υπάρχει κτιριακό συγκρότημα με το όνομα «ΜΟΝΙΚΑ ΑΝΝ COMPLEX» (στο εξής «το Συγκρότημα»). Στο ισόγειο του Συγκροτήματος υπάρχει, μεταξύ άλλων, αυτοτελές κατάστημα με αρ. 10 (στο εξής «το Κατάστημα»). Το εμβαδόν του κλειστού χώρου του Καταστήματος είναι 34 τ.μ. και έχει καλυμμένες βεράντες έκτασης 2 τ.μ. Στο Κατάστημα υπάρχει και μεσοπάτωμα με εμβαδόν 17 τ.μ. Περαιτέρω, το Κατάστημα έχει και αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης της ακάλυπτης βεράντας με αρ. 13 στο ισόγειο του Συγκροτήματος. Εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του Καταστήματος από τις 3/1/2000 είναι η κα. Νίκη Κωνσταντινου και ο κ. Βασίλης Κωνσταντίνου, αμφότεροι από το Μενεού της Επαρχίας Λάρνακας, κατά ½ μερίδιο έκαστος. Τα προαναφερθέντα, τα οποία αποδέχομαι ως αληθή γεγονότα, αποτελούν και σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο Μ.Κ.2 επίσης μου έκαμε καλήν εντύπωση και μου έδωσε την εικόνα ενός ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου. Θεωρώ ότι ως Τεχνικός Μηχανικός της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας περιορίστηκε σε γεγονότα για τα οποία μπορούσε να δώσει άμεση μαρτυρία σε συνδυασμό με κάποια στοιχεία που προκύπτουν από έγγραφα τα οποία ως εκ της ιδιότητάς του κατείχε. Δεν θεωρώ ούτε έχω επισημάνει ο,τιδήποτε από το οποίο να μπορεί να συναχθεί ότι θα ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει μέρος των γεγονότων. Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε με αμεσότητα, πειστικότητα και συνέπεια, η οποία ουδόλως κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του, σε σχέση με τις επιτόπιες επισκέψεις που πραγματοποίησε στο Συγκρότημα και το Κατάστημα, ως και την επί τόπου κατάσταση που εντόπισε. Περαιτέρω, έχοντας υπόψη τα προσόντα, την πείρα και το επάγγελμα του μάρτυρα, έχω ικανοποιηθεί ότι αυτός ήταν και είναι σε θάση να διαβάσει και ερμηνεύσει αρχιτεκτονικά σχέδια, να προβεί σε λεπτομερή καταγραφή κατασκευών και να αποτυπώσει αυτές σε τεχνικό σχέδιο, ως επίσης να καταθέσει στο Δικαστήριο ως ειδικός κατά πόσον η επί τόπου κατάσταση του Καταστήματος που εντόπισε ανταποκρίνεται στα εγκεκριμένα σχέδια. Δέχομαι, επίσης, ότι το Τεκμήριο 4 που κατέθεσε ο μάρτυρας αποτελεί ακριβές αντίγραφο του αρχιτεκτονικού σχεδίου (στο εξής «το Εγκεκριμένο Σχέδιο») της κάτοψης του Συγκροτήματος, το οποίο εγκρίθηκε με την άδεια οικοδομής με αρ. 0057 (στο εξής «η Άδεια Οικοδομής») που εκδόθηκε από τον Έπαρχο Λάρνακας στις 8/12/1994 σε σχέση με την οικοδόμηση του Συγκροτήματος. Δέχομαι, επίσης, ότι οι καταγραφές στις οποίες προέβη ο μάρτυρας επί του Τεκμηρίου 2, αποτυπώνουν τις κατασκευές που εντόπισε στο χώρο του Καταστήματος, οι οποίες είναι εκτός του Εγκεκριμένου Σχεδίου της Άδειας Οικοδομής. Προκύπτει, λοιπόν, από την μαρτυρία και το Τεκμήριο 4 που κατέθεσε ο Μ.Κ.2, ότι στις 19/3/2010, που ο Μ.Κ.2 διενήργησε την πρώτη επί τόπου επίσκεψη, υπήρχαν οι ακόλουθες κατασκευές στο Κατάστημα, οι οποίες ήταν εκτός του Εγκεκριμένου Σχεδίου: Προέκταση στο μπροστινό μέρος του Καταστήματος, κατασκευασμένη από ξύλινη πέργολα στο πάνω μέρος, η οποία είναι καλυμμένη με τσίγκο και μουσιαμμά. Στα πλαϊνά είναι κλειστή με υλικά που αποτελούνται από ξύλο, πλαστικό, ττέλι και αλουμίνιο. Η εν λόγω προέκταση (στο εξής «η Έμπροσθεν Προέκταση») έχει εμβαδόν 31,15 τ.μ. περίπου. Μεταλλική αποθήκη (ήτοι κατασκευασμένη από τσίγκους) η οποία εφάπτεται στο πίσω μέρος του Καταστήματος, εμβαδού 4 τ.μ. περίπου (στο εξής «η Αποθήκη»). Αποδέχομαι, επίσης, ότι τόσον η Αποθήκη όσον και η Έμπροσθεν Προέκταση εξακολουθούσαν να υπάρχουν και στις 10/11/2011 που ο Μ.Κ.2 επισκέφτηκε για τελευταία φορά το Κατάστημα. Κατά τις επισκέψεις του Μ.Κ.2 στο Κατάστημα λειτουργούσε επιχείρηση περιπτέρου, επί του οποίου υπήρχε διαφημιστική πινακίδα στην οποία αναγραφόταν το όνομα «ANKA CONVENIENCE STORE». Τα πιο πάνω γεγονότα, τα οποία αποδέχομαι ως αληθή, αποτελούν και σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου. Αποδέχομαι, επίσης, ως αληθή για την απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου της την αναφορά του Μ.Κ.2 ότι στο φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας δεν υπάρχει άδεια για την Έμπροσθεν Προέκταση και την Αποθήκη, ούτε και υπεβλήθη αίτηση για να χορηγηθεί άδεια για αυτές. Την εικόνα ενός ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου σχημάτισα και για την Μ.Κ.3, η οποία μου έκαμε, επίσης, καλή εντύπωση. Ως Επαρχιακή Επόπτρια περιορίστηκε, επίσης, σε γεγονότα για τα οποία μπορούσε να δώσει άμεση μαρτυρία σε συνδυασμό με κάποια στοιχεία που προκύπτουν από έγγραφα τα οποία ως εκ της ιδιότητάς της κατείχε. Δεν θεωρώ ούτε έχω επισημάνει ο,τιδήποτε από το οποίο να μπορεί να συναχθεί ότι θα ήταν διατεθειμένη να παραποιήσει μέρος των γεγονότων. Τουναντίον, αυτή κατέθεσε με απλότητα, σαφήνεια και πειστικότητα, η οποία και δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή της. Για όσα δε γεγονότα δεν ενέπιπταν στην προσωπική της γνώση αυτή βασίστηκε στην πληροφόρηση που είχε από τον επίσημο φάκελο της υπόθεσης που διατηρείται στην Επαρχιακή Διοίκηση και στην πληροφόρηση που έλαβε από την προηγούμενη αρμόδια Επαρχιακή Επόπτρια. Η αναφορά της ότι η επιστολή, Τεκμήριο 3, απεστάλη στους ιδιοκτήτες του Καταστήματος και στον Κατηγορούμενο 1 από την Επαρχιακή Διοίκηση δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή της. Αυτό που αμφισβητήθηκε είναι η αναφορά της στην Κυρίως Εξέταση ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι ο ενοικιαστής του Καταστήματος. Η Μ.Κ.3 ήταν ειλικρινής στο ότι η εν λόγω αναφορά της βασίστηκε στην σχετική χειρόγραφη σημείωση επί του Τεκμηρίου 3 και δεν επέμενε ότι γνωρίζει ποιός είναι ο ενοικιαστής του Καταστήματος, δεχόμενη μάλιστα ότι δεν ρώτησε τον Κατηγορούμενο 1 ποιός είναι ο ενοικιαστής, Στο σημείο αυτό χρήζει διευκρίνισης ότι επί του Τεκμηρίου 3, δίπλα από το δακτυλογραφημένο όνομα του Κατηγορουμένου 1, υπάρχει αναγραμμένη χειρογράφως η λέξη «ενοικιαστής». Δεν έχει διευκρινιστεί είτε από την Μ.Κ.3 είτε από οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής πότε ετέθη η εν λόγω σημείωση ή κατά πόσον στο πρωτότυπο της επιστολής που απεστέλη στον Κατηγορούμενο 1 ήταν αναγραμμένη, επίσης, η εν λόγω χειρόγραφη σημείωση. Συνεπώς, παρά το ότι αποδέχομαι την μαρτυρία της Μ.Κ.3 ότι η επιστολή, Τεκμήριο 3, απεστάλη τόσον στον Κατηγορούμενο 1, όσο και στους Ιδιοκτήτες του Καταστήματος, σαφώς και δεν μπορώ να κάμω δεκτή την αρχική της αναφορά ότι ο Κατηγορούμενος 3 είναι ο ενοικιαστής του Καταστήματος. Όσον αφορά το περιεχόμενο της επιστολής, Τεκμήριο 3, θα επανέλθω αργότερα. Δέχομαι, επίσης, ότι η Μ.Κ.3 διενήργησε επί τόπου επιθεώρηση στο Συγκρότημα και το Κατάστημα τον Δεκέμβριο του 2010, όπου και διαπίστωσε την ύπαρξη της Έπροσθεν Προέκτασης και της Αποθήκης, κατασκευές που εξακολουθούσαν να υφίστανται και κατά την τελευταία επιθεώρηση που πραγματοποίησε τον Μάρτιο του
5. Παρά το ότι ομολογουμένως, η περιγραφή των υλικών της Έμπροσθεν Προέκτασης που μετέφερε στο Δικαστήριο η μάρτυρας διαφέρει κάπως από την περιγραφή που έκανε ο Μ.Κ.2, εντούτοις η γενικότερη περιγραφή των κατασκευών που έδωσαν οι δύο μάρτυρες συνάδει. Κρίνω ότι η μικρή αυτή απόκλιση οφείλεται στο ότι η Μ.Κ.3, σε αντίθεση με τον Μ.Κ.2, δεν ασχολήθηκε με την λεπτομερή καταγραφή των κατασκευών από τεχνικής άποψης, παρά μόνο με την διαπίστωση του κατά πόσον υφίσταντο κατασκευές, για τις οποίες δεν υπήρχε άδεια. Είναι για αυτό που επί του προκειμένου σημείου προτίμησα την περιγραφή που έδωσε ο Μ.Κ.
6. Αποδέχομαι, επίσης, ως αληθοφανή και πειστική την εκδοχή της Μ.Κ.3 ότι κατά την επιθεώρηση που διενήργησε τον Δεκέμβριο του 2010, συνάντησε στο Κατάστημα τον Κατηγορούμενο 1, ο οποίος και της ανέφερε αυτά που κατέθεσε η μάρτυρας. Αποδεκτή, επίσης, γίνεται η σε κάθε περίπτωση μη αμφισβητηθείσα αναφορά της Μ.Κ.3 ότι στον φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης δεν υπάρχει αίτηση για να παραχωρηθεί άδεια οικοδομής σε σχέση με την Έμπροσθεν Προέκταση και την Αποθήκη. Έρχομαι τώρα στην μαρτυρία του Μ.Κ.
7. Πρέπει να πω ευθύς εξ αρχής πως μου έδωσε την εικόνα ότι δεν υπήρξε σε όλα τα θέματα ειλικρινής. Πολλές από τις απαντήσεις του, κυρίως κατά την αντεξέτασή του, δεν ήταν άμεσες και έδιδε την εντύπωση σε κάποιες περιπτώσεις ότι απέφευγε κάποια γεγονότα ή επιχειρούσε να μεταφέρει στο Δικαστήριο γεγονότα για τα οποία δεν είχε προσωπική γνώση. Κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης διαπίστωσα, επίσης, έκδηλα την εμπάθειά του προς το πρόσωπο του Κατηγορουμένου 1, τον οποίο θεωρεί υπεύθυνο για την μετακόμισή του από το διαμέρισμά του στο Συγκρότημα. Χαρακτηριστική είναι επί παραδείγματι η αλλοπρόσαλλη αντίδρασή του στο ζήτημα του χώρου στάθμευσης που του ετέθη κατά την αντεξέτασή του. Περαιτέρω, ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 1 ενοικίασε το Κατάστημα, κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ποιός είναι ο ενοικιαστής του Καταστήματος. Δεν μπορώ, επίσης, να σβήσω από την μνήμη μου τις φωνασκίες και την έξαλλη συμπεριφορά του Μ.Κ.4 κατά την αντεξέτασή του όταν αναφερόταν σε διάφορα επεισόδια όπου τον ενόχλησε η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου
8. Παρά το ότι δέχομαι ως ειλικρινή τη θέση του Μ.Κ.4 ότι η Έμπροσθεν Προέκταση, την οποία χαρακτήρισε ως «ακόμη ένα περίπτερο» και η Αποθήκη κατασκευάστηκαν κάποια χρονική στιγμή περί τα έτη 2006 ή 2007, μετά που εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο Κατηγορούμενος 1, ο Μ.Κ.4 δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι έλεγε την αλήθεια ότι είδε τον Κατηγορούμενο 1 να κατασκευάζει την Έμπροσθεν Προέκταση και την Αποθήκη. Ο Μ.Κ.4, ο οποίος κατά τα άλλα ήταν πλήρως περιγραφικός και εκτενής στις αναφορές του σε σχέση με άλλα συμβάντα που έλαβαν χώρα, όπως το συμβάν που ο Κατηγορούμενος 1, ως ανέφερε, του ούρησε στο αυτοκίνητό του, την κατάσταση που επικρατούσε στην Αποθήκη και την δυσχέρεια που αυτή προκάλεσε στον ίδιο, παρά το ότι δήλωσε μετ' επιτάσεως ότι είναι ο Κατηγορούμενος 1 που «τα έκανε» και πως τον είδε να τα κάνει, είναι εμφανές από τα όσα ανέφερε ότι στην πραγματικότητα δεν είδε τον Κατηγορούμενο 1 είτε να ανεγείρει είτε να συμμετέχει στην ανέγερση των εν λόγω κατασκευών. Το μόνο που διαπίστωσε ένα μεσημέρι που σχόλασε ήταν την ύπαρξη της Αποθήκης, η οποία δεν υπήρχε το πρωϊ που έφυγε για την δουλειά, ως επίσης είδε τον Κατηγορούμενο 1 να δίδει οδηγίες στον ηλεκτρολόγο όταν έπεφτε το ρεύμα στο χώρο της Αποθήκης. Δεν ανέφερε, όμως, κατά πόσον το εν λόγω περιστατικό με τον ηλεκτρολόγο έλαβε χώρα κατά την ανέγερση της Αποθήκης, κάτι το οποίο δεν θα μπορούσε σε κάθε περίπτωση να συνέβαινε, εφόσον σύμφωνα με τον ίδιο την πρώτη φορά που είδε την Αποθήκη αυτή ήταν ολοκληρωμένη. Από τούτο ως και από την αναφορά του ότι το πρόβλημα με το ρεύμα παρουσιαζόταν συχνά, το μόνο εύλογο συμπέρασμα που συνάγεται είναι ότι το περιστατικό με τον ηλεκτρολόγο και τον Κατηγορούμενο να δίδει οδηγίες σε αυτόν έλαβε χώρα μετά την ολοκλήρωση της ανέγερσης της Αποθήκης. Περαιτέρω, ο μάρτυρας δεν με έπεισε ότι ο Κατηγορούμενος 1 του είπε πως «ό,τι θέλω κάνω» σε σχέση με τις κατασκευές που κατ' ισχυρισμόν έκανε. Η επί του προκειμένου αναφορά του Μ.Κ.4 δόθηκε σε καθοδηγητική ερώτηση που του υπεβλήθη κατά την κυρίως εξέταση, η οποία και κλόνισε την αξιοπιστία του. Εξ άλλου σε κάποιο άλλο σημείο ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι δεν του είπε ο Κατηγορούμενος 1 ότι δεν είναι αυτός που έκανε τις κατασκευές. Οι εν λογω συγκεχυμένες αναφορές του Μ.Κ.4 επιβεβαιώνουν έτι περισσότερο την ανεπιτυχή προσπάθειά του να πείσει το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ότι είναι αυτός που ανήγειρε τις εν λόγω κατασκευές. Δεν συνάδει, επίσης, με την λογική η θέση του Μ.Κ.4 ότι αυτός ψώνιζε από το περίπτερο, το οποίο χαρακτήρισε ως το περίπτερο του Κατηγορουμένου 1 εφόσον τα προβλήματα και οι διαφορές με τον Κατηγορούμενο 1 ξεκίνησαν με την παρουσία της Αποθήκης, η οποία σύμφωνα με τον μάρτυρα κατασκευάστηκε μόλις ο Κατηγορούμενος 1 πήρε το περίπτερο. Πόσο δε μάλλον στην προκειμένη περίπτωση που οι εν λόγω διαφορές και διαφωνίες, όπως τις περιέγραψε ο Μ.Κ.4 δεν περιορίστηκαν σε πολιτισμένα επίπεδα. Περαιτέρω, ο Μ.Κ.4 δεν ανέφερε ότι είχε είτε με τον Κατηγορούμενο 1 είτε με κάποιο υπάλληλο του περιπτέρου κάποια συνομιλία ή συζήτηση, από την οποία να προκύπτει η γνώση ότι ιδιοκτήτης της επιχείρησης του περιπτέρου είναι ο Κατηγορούμενος
9. Μια τέτοια συζήτηση ή συνομιλία θα ήταν εύλογα αναμενόμενη να ελέμβανε χώρα σε περίπτωση που πράγματι ο μάρτυρας επισκεπτόταν και ψώνιζε από το περίπτερο. Ουδόλως, όμως, τεκμηρίωσε ο Μ.Κ.4 την αναφορά του ότι η επιχείρηση του περιπτέρου που διεξάγεται στο Κατάστημα είναι του Κατηγορουμένου
10. Αυτό που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί είναι ότι οι εν λόγω αναφορές του Μ.Κ.4 βασίστηκαν απλώς στην σχεδόν καθημερινή παρουσία του Κατηγορουμένου 1 και στην συμμετοχή του στην καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης περιπτέρου και στην εντύπωση που ο ίδιος σχημάτισε από την εν λόγω παρουσία και συμμετοχή. Σε κάθε περίπτωση, αποδέχομαι ότι ο Μ.Κ.4 ήταν μεταξύ των προσώπων που υπέγραψαν την επιστολή/καταγγελιά, Τεκμήριο 5, η οποία και παρελήφθη από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας. Η παραλαβή της εν λόγω επιστολής από την Επαρχιακή Διοίκηση συνάδει και επιβεβαιώνει την μαρτυρία της Μ.Κ.3 σε σχέση με την καταγγελία που η ίδια ανέφερε ότι έγινε στις 2/4/2008 και στις ενέργειες που ακολούθησαν από την προηγούμενη αρμόδια Επαρχιακή Επόπτρια και την αποστολή της επιστολής, Τεκμήριο
11. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 σε σχέση με τις κατασκευές που εντοπίστηκαν από την τότε Επαρχιακή Επόπτρια συνάδει με την μαρτυρία των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, ως και το μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.4, το οποίο αποδέχθηκα ανωτέρω. Η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, όμως, δεν έχει διαφωτίσει το Δικαστήριο ως προς τους λόγους που ώθησαν τον Έπαρχο να αποστείλει το Τεκμηριο 3 και στον Κατηγορούμενο 1 ή κάτω υπό ποιές περιστάσεις ετέθη η χειρόγραφη σημείωση «ενοικιαστής» δίπλα από το όνομα του Κατηγορουμένου
12. Με αυτά τα δεδομένα, δεν μπορώ να αποδώσω οποιαδήποτε περαιτέρω βαρύτητα στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 παρά μόνο το ότι σε αυτό καταγράφονται τα όσα η εν προηγούμενη Επαρχιακή Επόπτρια εντόπισε κατά την επιτόπια έρευνά της σε σχέση με την ύπαρξη της Αποθήκης και της Έμπροσθεν Προέκτασης, ως και το ότι αυτή απευθύνεται στα πρόσωπα που τότε θεωρήθηκαν υπεύθυνα για τις εν λόγω κατασκευές. Περαιτέρω, υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης, αποδεκτής μαρτυρίας και αξιολόγησης, δεν μπορώ να εξάξω οποιαδήποτε συμπεράσματα από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 σε σχέση με το πρόσωπο που κατασκεύασε είτε την Έμποσθεν Προέκταση είτε την Αποθήκη. Σε ό,τι αφορά μάλιστα την πρώτη κατασκευή, στο Τεκμήριο 5 δεν καταγράφεται καν από ποιόν έγινε. Όσον δε αφορά την Αποθήκη, στο Τεκμήριο 5 καταγράφεται απλώς ότι την κατασκεύασε ο «ιδιοκτήτης του περιπτέρου», ό,τι και να σημαίνει η εν λόγω ασαφής και γενική αναφορά. Στρεφόμενη τώρα στην μαρτυρία του Μ.Υ.1, οφείλω να παρατηρήσω εξ αρχής ότι δεν μου έδωσε την εντύπωση ενός αξιόπιστου και ειλικρινούς μάρτυρα. Κατ' αρχάς δεν ήταν θετικός και σταθερός στη μαρτυρία του. Επί παραδείγματι πέραν του ότι στη Γραπτή του Δήλωση ανέφερε ότι τα τελευταία χρόνια που συνεργάζεται με το περίπτερο έχει να κάνει με τη σύζυγο του Κατηγορουμένου, κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι τους τελευταίους δύο μήνες δεν είδε καθόλου την σύζυγο στο περίπτερο. Περαιτέρω, στην αντεξέταση ανέφερε ότι δεν ήταν μόνο η σύζυγος του Κατηγορουμένου 1 που παραλάμβανε και τον πλήρωνε για τα σάντουϊτς, αλλά και κάποια υπάλληλος. Δεν αντέχει, επίσης, τη βάσανο της λογικής η αναφορά του ότι δεν γνωρίζει τί δουλειά κάνει ο Κατηγορούμενος
13. Η ελάχιστη πληροφόρηση η οποία αναμένεται από κάποιον στον τόπο μας να γνωρίζει σε σχέση με κάποιο πρόσωπο, το οποίο συναντά έστω συχνά σε ένα επαγγελματικό χώρο και με τον οποίο μάλιστα πίνουν μαζί καφέ, ως ανέφερε, είναι το επάγγελμά του. Περαιτέρω, ο Μ.Υ.1 δεν ήταν πειστικός όταν έλεγε ότι από το 2005 που ξεκίνησε η συνεργασία του με το εν λόγω περίπτερο δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε αλλαγή. Έχοντας παρακολουθήσει την όλη συμπεριφορά του Μ.Υ.1 ενώ κατέθετε και έχοντας δώσει κάποια παραδείγματα, είμαι πεποισμένη ότι αυτός δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια, παρά μόνο να καταθέσει για συγκεκριμένα πράγματα που του υπεδείχθησαν, με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση του Κατηγορουμένου
14. Συνεπώς, η μαρτυρία του Μ.Υ.1 απορρίπτεται στην ολότητά της ως πλήρως αναξιόπιστη. Ως έχει προαναφερθεί, ο Kατηγορούμενος 1 επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, επιλογή η οποία αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση μπορεί η επιλογή του αυτή να ληφθεί εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η δήλωση του κατηγορούμενου χωρίς όρκο εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου να της δώσει τη βαρύτητα που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν φθάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της (βλ. R. v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είπε με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο με την αντεξέταση. (Βλ. Vroukos v. Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως. (Βλ. R. v. Coughlan

(1978)64 Cr. App. R. 11). Αφού έλαβα υπόψη το περιεχόμενο της ανώμοτης κατάθεσης του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με τη δοθείσα μαρτυρία του μάρτυρα υπεράσπισης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να δοθεί οιαδήποτε βαρύτητα στην ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου στο βαθμό που αυτή επιχειρεί να ισχυριστεί ότι ενοικιαστής του Καταστήματος είναι η σύζυγός του Anka Στυλιανού Κωνστάντσε. Όσον δε αφορά τις υπόλοιπες αναφορές που περιλαμβάνει, θα της δοθεί η αρμόζουσα βαρύτητα κατά την απόφασή μου κατά πόσον η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεσή της. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και ευρήματα στα οποία έχω ήδη προβεί, θα προχωρήσω να εξετάσω αν στοιχειοθετούνται, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1. Νομική πτυχή και συμπεράσματα Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες και εάν είναι. Βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363. Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής. Βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ 401. Όπως τονίστηκε στην Γενικός Εισαγγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246 «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής.» Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Σύμφωνα με το Άρθρο 3

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, κανένα πρόσωπο δεν δύναται- «(α) .................. (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή. (γ) .................. (δ) .................. (ε) .................. (στ) να αρχίζει προβαίνοντας σε οποιαδήποτε από τις εργασίες ή από τα ζητήματα που εκτίθενται πιο πάνω, χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)...» Από το λεκτικό του Άρθρου 3

(1)(β) του Κεφ. 96, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η ύπαρξη μετατροπής ή προσθήκης.

(2)Η μετατροπή ή προσθήκη να γίνεται σε υφιστάμενη οικοδομή.

(3)Η μετατροπή ή προσθήκη να γίνεται χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής. Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Άρθρου 2 του Κεφ. 96, ο όρος «μετατροπή», «προσθήκη» ή «επισκευή», «όταν χρησιμοποιείται σε αναφορά για οικοδομές, σημαίνει οποιαδήποτε δομική μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή με την οποία οποιαδήποτε διάσταση τέτοιας οικοδομής μετατρέπεται...» Περαιτέρω, η εν λόγω ερμηνευτική διάταξη καταγράφει ποιές δομικές μετατροπές, προσθήκες ή επισκευές δεν περιλαμβάνονται στους εν λόγω όρους. Περαιτέρω, οι ερμηνευτικές διατάξεις του Άρθρου 2 του Κεφ. 96 ερμηνεύουν τον όρο «οικοδομή» να σημαίνει. «οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο.» Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της οικοδομής καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή από οποιαδήποτε ύλη (β) που περικλείει ή οριοθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οριοθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291, το κατά πόσον μια κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα, όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα, και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος. Επίσης, στην υπόθεση Sheraton Estates Company Ltd v. Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγ. Νάπας

(1989)2 Α.Α.Δ 76, τονίστηκε ότι το Άρθρο 3

(1)(β) του Κεφ. 96 απαγορεύει ρητά όχι μόνο την ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια, αλλά και την κάθε επανοικοδόμηση ή αλλαγή, προσθήκες ή επιδιορθώσεις, όπως και την ανοχή ή εξουσιοδότηση τέτοιων πράξεων. Οι διατάξεις του Άρθρου 3

(1)(β) δεν περιορίζονται σε συμπληρωμένες οικοδομές. Τουναντίον, η λέξη «οικοδόμηση» χρησιμοποιείται χωρίς περιορισμό και περιλαμβάνει κάθε στάδιο της οικοδόμησης. Ενδεικτικά μπορεί να αναφερθεί ότι ακόμη και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης κρίθηκε ότι αποτελεί κατασκευή, η οποία περικλείει και οριοθετεί τοίχο. Βλ. Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344. Σύμφωνα δε με το Άρθρο 3

(2)(β) του Κεφ. 96, «αρμόδια αρχή» εντός οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας. Σύμφωνα, επίσης, με το Άρθρο 20

(1)(α) του Κεφ. 96, οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει τις διατάξεις του Άρθρου 3 διαπράττει αδίκημα, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες (το αντίστοιχο σήμερα σε Ευρώ) ή και με τις δύο αυτές ποινές. Ακολούθως, το Άρθρο 20

(2)του Κεφ. 96, διαλαμβάνει τα εξής: «

(2)Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1), θεωρείται ότι συμμετείχε στη διάπραξη και ότι είναι ένοχος αυτού και δύναται να διωχθεί και να δικαστεί ότι πράγματι διέπραξε αυτό και δύναται να τιμωρηθεί ανάλογα, ο καθένας από τους ακόλουθος, δηλαδή- (

1. i)κάθε πρόσωπο το οποίο πράγματι διενεργεί την πράξη ή την παράλειψη η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα. (
2. ii)κάθε πρόσωπο το οποίο διενεργεί ή παραλείπει να πράξει κάτι με σκοπό να κάνει δυνατή τη διάπραξη του ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει συνδρομή για τη διάπραξη του αδικήματος από άλλο. (iii) κάθε πρόσωπο το οποίο προάγει, παρέχει συνδρομή σε άλλο ή παρακινεί αυτό στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος. (
3. iv)κάθε πρόσωπο το οποίο ζητεί από άλλο ή διαγείρει ή προσπαθεί να πείσει άλλο πρόσωπο να διαπράξει το ποινικό αδίκημα. (ν) κάθε πρόσωπο το οποίο διενεργεί οποιαδήποτε πράξη προπαρασκευαστική στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος.» Με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία, τα κατατεθέντα τεκμήρια και τα ευρήματα στα οποία προβαίνω ανωτέρω, έχω ικανοποιηθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει με αξιόπιστη και αποδεκτή μαρτυρία ότι από τουλάχιστον περί το έτος 2006 ή 2007 κατασκευάστηκε η Έμπροσθεν Προσθήκη και η Αποθήκη επί του Καταστήματος. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το Κατάστημα αποτελούσε υφιστάμενη οικοδομή εν τη εννοία του Κεφ. 96 και ότι η Έμποσθεν Προσθήκη και η Αποθήκη αποτελούν δομικές προσθήκες, με τις οποίες μετατράπηκαν οι διαστάσεις του Καταστήματος. Αποτελεί περαιτέρω κατάληξή μου ότι η Έμπροσθεν Προσθήκη και η Αποθήκη αποτελούν προσθήκες στο υφιστάμενο Κατάστημα εν τη εννοία του Άρθρου 3

(1)του Κεφ.96, οι οποίες διενεργήθηκαν χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Λάρνακας. Η Κατηγορούσα Αρχή, όμως, απέτυχε να αποδείξει ότι οι εν λόγω παράνομες προσθήκες διενεργήθηκαν από τον Κατηγορούμενο 1. Στην απουσία άμεσης μαρτυρίας ότι είναι ο Κατηγορούμενος 1 το πρόσωπο που διενήργησε τις εν λόγω προσθήκες, κρίνω ότι κανένα από τα στοιχεία της μαρτυρίας, τα οποία έχω αποδεχθεί ανωτέρω, λαμβανόμενο είτε μεμονωμένα είτε σωρευτικά μπορεί να θεμελιώσει την απαραίτητη ένοχη πράξη για τη διάπραξη του αδικήματος από τον Κατηγορούμενο 1 ως αυτουργό. Τα στοιχεία αυτά δεν έχουν τον ειρμό, την συνοχή και την αποδεικτική δύναμη της περιστατικής μαρτυρίας, που μπορεί να οδηγήσει χωρίς αμφιβολία σε τέτοιο συμπέρασμα. Βλ. Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R.

1. Κατ' αρχάς, η σχεδόν καθημερινή παρουσία του Κατηγορουμένου στο Κατάστημα, δεν αποδεικνύει τίποτε περισσότερο παρά το ότι αυτός είχε και έχει κάποια εμπλοκή στην καθημερινή λειτουργία και επιχείρηση του περιπτέρου. Δεν αποκλείεται ο Κατηγορούμενος 1 πράγματι να είναι ο ιδιοκτήτης ή ο υπεύθυνος της επιχείρησης του περιπτέρου. Ομοίως, δεν αποκλείεται ο Κατηγορούμενος να είναι και ένας απλός υπάλληλος της επιχείρησης, ιδιοκτήτρια της οποίας μπορεί να είναι είτε κάποιο νομικό πρόσωπο είτε ακόμη η σύζυγος του Κατηγορουμένου
2. Με τον ίδιο τρόπο από την προσκομισθείσα και αξιόπιστη μαρτυρία δεν μπορώ να καταλήξω χωρίς αμφιβολια σε συμπέρασμα ως προς το ποιός είναι ο ενοικιαστής του Καταστήματος, κάτι που αμφισβητήθηκε έντονα από την υπεράσπιση καθόλη την διάρκεια της δίκης. Επί του προκειμένου, δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο Κατηγορούμενος είχε το βάρος να αποδείξει ότι δεν είναι ο κάτοχος και ενοικιαστής του Καταστήματος καθότι αυτό είναι θέμα που βρίσκεται στην αποκλειστική του γνώση. Το ποιός είναι ενοικιαστής του Καταστήματος μπορούσε να αποδειχθεί με πολλούς τρόπους. Θα αρκεστώ να αναφέρω ότι η Κατηγορούσα Αρχή γνώριζε εξ αρχής τους ιδιοκτήτες του Καταστήματος, τους οποίους αρχικά συμπεριέλαβε στο Κατηγορητήριο και στην συνέχεια επέλεξε να τους απαλλάξει. Πέραν τούτου, είναι πολύ καλά γνωστό ότι η έννομη λειτουργία ενός καταστήματος και δη περιπτέρου ρυθμίζεται νομοθετικά και υπάρχουν άλλες κρατικές υπηρεσίες που κατέχουν πλήρη στοιχεία σε σχέση με τους ιδιοκτήτες και τους διαχεριστές της επιχείρησης ενός περιπτέρου, τους οποίους η Κατηγορούσα Αρχή μπορούσε να κλητεύσει για να μαρτυρήσουν σε σχέση με τα καταχωρημένα στοιχεία του ιδιοκτήτη ή διαχειριστή της επιχείρησης περιπτέρου που διεξάγεται στο Κατάστημα. Ακόμη, όμως, και να αποδεικνύονταν ότι ιδιοκτήτης της επιχείρησης περιπτέρου ή έστω ενοικιαστής του Καταστήματος είναι ο Κατηγορούμενος 1, στα περιστατικά της παρούσας το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να καταλήξει χωρίς αμφιβολία σε συμπέρασμα ότι είναι ο Κατηγορούμενος 1 το πρόσωπο που διενήργησε τις παράνομες προσθήκες και όχι κάποιο άλλο πρόσωπο, όπως για παράδειγμα οι ιδιοκτήτες του Καταστήματος. Στο σημείο αυτό οφείλω να σχολιάσω ότι η δήλωση στην οποία ο Κατηγορούμενος 1 προέβη στην Μ.Κ.3, υπό τις περιστάσεις που η εν λόγω μάρτυρας ανέφερε, δεν περιέχει παραδοχή επιζήμιων για την υπόθεσή του γεγονότων. Η Μ.Κ.3 δεν ανέφερε τον ακριβή διάλογο ή έστω περιγραφικά τον διάλογο που είχε με τον Κατηγορούμενο, από τον οποίο προέκυψε η εν λόγω δήλωση του Κατηγορουμένου. Η μόνη παραδοχή, η οποία συνάγεται από την συγκεκριμένη αναφορά του Κατηγορουμένου είναι ότι αυτός γνώριζε για τις παρανομίες, αλλά ουχί ότι είναι αυτός που διενήργησε τις προσθήκες. Ο Κατηγορούμενος 1, όμως, κατηγορείται ότι προέβη στις προσθήκες και όχι για το αδίκημα της παράνομης κατοχής. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο Κατηγορούμενος 1 προέβη στις παράνομες προσθήκες, αντικείμενο της Πρώτης Κατηγορίας. Σε σχέση με την εισήγηση του κ. Παύλου ότι ο Κατηγορούμενος 1 θα μπορούσε να θεωρηθεί συμμέτοχος στη διάπραξη του αδικήματος με βάση το Άρθρο 20

(2)του Κεφ.96, οφείλω να παρατηρήσω τα εξής. Κατ' αναλογίαν προς το Άρθρον 20 του Ποινικού Κώδικα και τα όσα σχετικά έχουν λεχθεί στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Πιρικκή

(2001)2 Α.Α.Δ. 279, πρέπει να θεωρείται ότι και το αντίστοιχο άρθρο του Κεφ. 96 προβλέπει τη δυνατότητα να κατηγορηθεί συνεργός ως αυτουργός. Όπως δε κρίθηκε στην εν λόγω υπόθεση αν και είναι επιθυμητό στις λεπτομέρειες του αδικήματος να εξειδικεύεται ο ρόλος του κατηγορουμένου στην διάπραξη του αδικήματος, εντούτοις η εξειδίκευση δεν είναι απαραίτητη και η απουσία της δεν κλονίζει το θεμέλιο της καταδίκης. Τούτο, όμως, δεν ισχύει σε περιπτώσεις, όπως η παρούσα, κατά την οποία ο Κατηγορούμενος γνώριζε τόσο εξ αρχής όσο και καθόλη την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ότι αντιμετώπιζε την υπό κρίση Κατηγορία ως αυτουργός υπό την ιδιότητα του κατόχου και ενοικιαστή του Καταστήματος. Διαφορετική κατάληξη στα περιστατικά της παρούσας θα οδηγούσε σε παραβίαση του θεμελιώδους δικαιώματος του Κατηγορουμένου να του δίδεται ικανοποιητική πληροφόρηση για το αδίκημα που αντιμετωπίζει, το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12

(5)(α) του Συντάγματος. Σε κάθε περίπτωση, στα περιστατικά της παρούσας δεν μπορώ να καταλήξω σε ασφαλές συμπέρασμα για την όποια συμμετοχή του Κατηγορουμένου 2 στη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος από κάποιο άγνωστο μάλιστα πρόσωπο. Τέλος, επιθυμώ να αναφέρω ότι η απάντηση στο ζήτημα που ήγειρε ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης σε σχέση με την κατ' ισχυρισμόν έλλειψη εξουσίας από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας να εγείρει και να προωθεί την παρούσα ποινική δίωξη δίδεται από το Άρθρο 113

(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Προς επίρρωση της θέσης μου παραπέμπω στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου (όπως ήταν τότε), κ. Πική, στην κλασική απόφαση Ttofinis v. Theocharides

(1983)2 C.L.R. 363, σελ. 368-369: «There is nothing in the Constitution neutralising the position at common law as regards private prosecutions. On the contrary, Article 113.2 is an empowering enactment conferring wide powers upon the Attorney-General with regard to prosecution, in addition and not in derogation of those vesting in other persons or authorities». Συνεπακόλουθα, ο Κατηγορούμενος 1 απαλλάσσεται και αθωώνεται από την Κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ του Κατηγορουμένου 1 και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το παρόν Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο