Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Νικός Νικολάου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2/2012, 4 Ιανουαρίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:B1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2/2012 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής και
- Νικός Νικολάου
- Αλεξία Ιακώβου Κατηγορουμένων ----------------------- Ημερομηνία: 4 Ιανουαρίου 2012 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χρ. Περγαντή (για να ακούσει απόφαση κα Ε. Σάββα) Για τον κατηγορούμενο: κ. Αλ. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος: παρών ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει από κοινού με την κατηγορούμενη 2 την κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη πλημμελήματος σχετικά με και δύο κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της παράνομης αξιόποινης εισόδου, επίσης αντιμετωπίζει την κατηγορία της διάρρηξης κατοικίας, την κατηγορία της κλοπής χρυσαφικών αξίας €50,000.- από κατοικία, μια ακόμη κατηγορία κλοπής δύο σκύλων καθώς και αδικήματα που σχετίζονται με τροχαίες παραβάσεις. Η υπόθεση τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου για πρώτη φορά στις 2.1.2012 και ο κατηγορούμενος 1 δήλωσε μέσω του δικηγόρου του έτοιμος να απαντήσει στο κατηγορητήριο, αφού στην συνέχεια κατηγορήθηκε, δήλωσε μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες. Να σημειωθεί ότι το κατηγορητήριο δεν έχει επιδοθεί ακόμα στην κατηγορούμενη
- Η Κατηγορούσα Αρχή ενημέρωσε το δικαστήριο, όταν θα ζητήσει την κράτηση του κατηγορούμενου 1 μέχρι την δίκη του αναφέροντας τους λόγους, το δικαστήριο δεδομένης της ώρας που επιλήφθηκε της υπόθεσης και για σκοπούς προγραμματισμού, ζήτησε να διευκρινιστεί κατά πόσο θα προσαχθεί μαρτυρία από μέρους της κατηγορούσας Αρχής προς υποστήριξη του αιτήματος της και κατά πόσο θα υπάρξει ένσταση στο αίτημα για κράτηση. Μετά τις δηλώσεις των δικηγόρων το δικαστήριο όρισε την υπόθεση για προγραμματισμό της ακρόασης και για ακρόαση αναφορικά με το ζήτημα της κράτησης χθες, 3.1.
- Κατά την χθεσινή ημερομηνία, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, αρχικά καταχώρησε προφορικά αναστολή της ποινικής δίωξης σε σχέση με την 4η κατηγορία και στη συνέχεια ανέφερε εκ νέου ότι η κράτηση του κατηγορούμενου 1 ζητείται καθότι υπάρχει κίνδυνος ο κατηγορούμενος 1 να μην εμφανιστεί στη δίκη του, ότι σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος υπάρχει πιθανότητα να διαπράξει άλλα παρόμοια ή και όμοια αδικήματα με αυτά που αντιμετωπίζει και ότι υπάρχει κίνδυνος επηρεασμού μαρτυρίας. Το πιο πάνω αίτημα προσέκρουσε σε ένσταση του συνηγόρου του κατηγορούμενου. Η Κατηγορούσα Αρχή, για να στηρίξει το αίτημα της για την κράτηση του κατηγορούμενου 1, κάλεσε ως μάρτυρα τον Λοχία 2248 Χαρ. Νίττη. Ο πιο πάνω μάρτυρας ανέφερε με πιο τρόπο γνωρίζει τον κατηγορούμενο, στοιχεία που αφορούν τις προσωπικές του συνθήκες, όπως η οικογενειακή του κατάσταση, το ότι είναι άνεργος και στοιχεία που αφορούν τον τόπο διαμονής του, αναφέρθηκε επίσης στις προσπάθειες της αστυνομίας για εντοπισμό του κατηγορούμενου τους τελευταίους 3 μήνες και κατάθεσε ως τεκμήριο έντυπο στο οποίο εμφαίνονται οι προηγούμενες καταδίκες του κατηγορούμενου περαιτέρω αναφέρθηκε και σε στοιχεία που η αστυνομία έχει στην κατοχή της, που σύμφωνα με τον μάρτυρα, δείχνουν ότι υπάρχει πιθανότητα επηρεασμού συγκεκριμένου μάρτυρα. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα προέκυψε ότι σε σχέση με την υπόθεση αναμένονται τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων, ότι σε δύο περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος αναζητήτο από την αστυνομία παρουσιάστηκε ο ίδιος σε αυτή, την μια φορά με τον δικηγόρο του και την δεύτερη μόνος του, επίσης ότι ο ίδιος ο μάρτυρας που η αστυνομία προτίθεται να καλέσει επισκέφθηκε τον κατηγορούμενο και όχι ο κατηγορούμενος, ότι ο κατηγορούμενος διατηρεί δεσμό και η κοπέλα του εγκυμονεί, οι γονείς του διαμένουν μόνιμα στο χωρίο Ινια, επίσης διευκρίνισε ζητήματα που αφορούν την συμπερίληψη στο κατηγορητήριο τροχαίων αδικημάτων, της κλοπής δύο σκύλων και της παράνομής αξιόποινης εισόδου σε κατοικία και επίσης ερωτηθείς σχετικά ανάφερε ότι δεν φαίνεται από το ιστορικό του κατηγορούμενου να έχει διαπράξει αδικήματα τα έτη 2007 - 2010 και ότι αυτός αποφυλακίστηκε αρχές του
- Η κα Περγαντή αγορεύοντας προς υποστήριξη του αιτήματος για την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του, συνοπτικά υποστήριξε, με αναφορά και σε σχετική επί του θέματος νομολογία, ότι με βάση την μαρτυρία που η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει φαίνεται ότι και για τους τρεις λόγους που η ζητείται η κράτηση του κατηγορούμενου υπάρχουν ικανοποιητικά στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου ώστε να διατάξει την κράτηση του. Ο κ. Αλεξάνδρου αρχικά ανάφερε ότι θα πρέπει το αίτημα της αστυνομίας να απορριφθεί, καθότι από την μαρτυρία του πιο πάνω αστυνομικού διαφάνηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν είναι έτοιμη να παρουσιάσει την υπόθεση της αφού ο μάρτυρας ανάφερε ότι δεν έχουν ληφθεί τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων με αποτέλεσμα και ο κατηγορούμενος να μην είναι σε θέση, ως είναι δικαίωμα του να λάβει και να γνωρίζει το μαρτυρικό υλικό που έχει στην διάθεση της η αστυνομία. Επίσης τόνισε το ζήτημα που αφορά το δεύτερο πρόσωπο, την δεύτερη κατηγορούμενη, στην οποία μέχρι τώρα δεν επιδόθηκε η υπόθεση. Αναφέρθηκε επίσης στις κατηγορίες που ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά, όσο και μετά την αναστολή της 4ης κατηγορίας σε συσχετισμό και με το πρόσωπο που προτίθεται η αστυνομία να καλέσει ως μάρτυρα που παρουσιάζεται ως συνεργός του κατηγορούμενου. Σχολίασε τον τρόπο σύνταξης και παρουσίασης του κατηγορητηρίου, ο οποίος έγινε, όπως υποστήριξε, με σκοπό να πετύχουν την κράτηση του πρώτου κατηγορούμενου. Με αναφορά και στους λόγους που η κράτηση του κατηγορούμενου ζητείται, και στην μαρτυρία που παρουσιάστηκε, αλλά και με βάση αυτά που προέκυψαν κατά την αντεξέταση του μάρτυρα διαφάνηκε, σύμφωνα με τον κ. Αλεξάνδρου ότι δεν συντρέχει καμία προϋπόθεση και τέλος ζήτησε την απόρριψη του αιτήματος της αστυνομίας. Επικαλέστηκε επίσης ο κ. Αλεξάνδρου την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευριπίδης Α. Γεωργίου άλλως Παφίτης Ποινική Έφεση 6398 ημερομηνίας 25.11.1997, στην οποία ο κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση παρά το ότι τα αδικήματα που αντιμετώπιζε ήταν σοβαρά και αφορούσαν την κατοχή, την καλλιέργεια 25 φυτών κάνναβης και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια και την ύπαρξη βεβαρημένου ποινικού μητρώου. Οι εξουσίες του Δικαστηρίου, επί του θέματος της κράτησης κατηγορούμενου, εδράζεται στα άρθρα 48 και 157.1 της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155, όπως τροποποιήθηκε, και η απόλυση ή όχι του Κατηγορουμένου με εγγύηση είναι θέμα που αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ. κ. Λοϊζου & Πική, στη σελ 35 αναφέρεται ότι: «Θα πρέπει κάποιος να ξεκινά από το σημείο ότι κάθε πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα δικαιούται σε απόλυση με εγγύηση εκτός αν υπάρχουν ικανοποιητικοί και πειστικοί λόγοι για το αντίθετο». (σε ελεύθερη μετάφραση) Στην υπόθεση Κάννας ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 444 αναφέρθηκαν τα εξής: « Τρεις είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να κρίνει επιβεβλημένη την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του. Η πιθανότητα: (α) μη προσέλευσης του στη δίκη, (β) διάπραξης του ίδιου ή άλλου εγκλήματος, και (γ) επηρεασμού μαρτύρων. Το πρώτο στοιχείο εξετάζεται στη βάση, και σε συσχετισμό με τη σοβαρότητα του εγκλήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και την πιθανότητα καταδίκης του.» Σύμφωνα με την νομολογία οποιοσδήποτε από τους πιο πάνω λόγους ή συνδυασμός τους είναι αρκετός για να δικαιολογήσει την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 7). Στην Κρίνος Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 ΑΑΔ 48 , αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι όμως επίσης νομολογημένο πως σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς τον συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Άλλοι σχετικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι εκείνοι που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται (βλέπε Neumeister ν. Austria A8 p.39
(1968)). Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από τη Νομολογία μας. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (πιο πάνω), δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης». Όλες οι πιο πάνω αρχές και παράγοντες επαναβεβαιώθηκαν και στην υπόθεση Ονουφρίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 159, στην οποία επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Οι κατηγορούμενοι τεκμαίρεται ότι είναι αθώοι και ως θέμα γενικής αρχής πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι εκτός αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι περί του αντιθέτου. Η νομολογία έχει συμπεριλάβει σε αυτούς τους λόγους και την πιθανότητα της μη προσέλευσης του κατηγορουμένου κατά τη δίκη. Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολή αυστηρής ποινής αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του». Με γνώμονα τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω θα προχωρήσω στην εξέταση των παραγόντων που θα ληφθούν υπόψη στην τελική μου απόφαση. Στην υπόθεση Θεοδωρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 139 , επισημάνθηκε, ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει τη δίκη του. Στην Ψύλλας ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 801, αναφέρθηκε ότι: «Ο κίνδυνος να μην παρουσιασθεί ένας Κατηγορούμενος στο Δικαστήριο δεν καταδεικνύεται μόνο από τα στοιχεία που διαθέτει η Κατηγορούσα Αρχή, αλλά θεωρείται πως ελλοχεύει ένεκα της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει». Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος συναρτάται άμεσα με τo ανώτατο ύψος των προβλεπόμενων από το Νόμο ποινών σε περίπτωση καταδίκης του. Συγκεκριμένα και σε σχέση με τα αδικήματα για τη διάπραξη των οποίων κατηγορείται με σοβαρότερες κατηγορίες που αφορούν την διάρρηξη και την κλοπή από κατοικία για τις οποίες ο νόμος προβλέπει πολυετής ποινές φυλακίσεως. Κατά συνέπεια είναι φανερό, ότι για τα πιο πάνω αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος, με βάση τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές είναι πολύ σοβαρά. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση σε σχέση με την σοβαρότητα των αδικημάτων, που προκύπτει από τις προβλεπόμενες από τον Νόμο έχει θεωρηθεί ότι αυτός ο παράγοντας δεν είναι πάντοτε και σε κάθε περίπτωση αρκετός ώστε από μόνος του να επενεργεί αυτόματα στην κρίση του δικαστηρίου για την κράτηση του κατηγορούμενου χωρίς να συνυπολογιστούν και άλλα σχετικά στοιχεία και δεδομένα (βλ. Χριστόδουλος Χριστοδούλου ν. Αστυνομία και Ανδρέα Χρίστου ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 7812 και 7813 ημερ. 25.10.2004). Αναφέρθηκε από τον μάρτυρα, ότι ο κατηγορούμενος αναζητείτο από την αστυνομία για περίοδο 3 μηνών περίπου, χωρίς να αναβρεθεί. Με βάση το κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αδικήματα που διαπράχθηκαν τον Δεκέμβριο του 2011 και δεν τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου οτιδήποτε που να δικαιολογεί γιατί η αστυνομία αναζητούσε για να συλλάβει τον κατηγορούμενο πριν από την διάπραξη των αδικημάτων. Τα δε τροχαία αδικήματα ο μάρτυρας ανάφερε ότι διαπράχθηκαν, σε μια προσπάθεια της αστυνομίας να ανακόψει τον κατηγορούμενο και τον συλλάβει, αυτά με βάση το κατηγορητήριο έγιναν στις 24.11.2011 δηλαδή πριν από την διάπραξη, με βάση και πάλι το κατηγορητήριο, των υπόλοιπων αδικημάτων της υπόθεσης. Συμφώνησε όμως ο μάρτυρας, πως με βάση τις πληροφορίες του, ο κατηγορούμενος σε δύο περιπτώσεις, παρουσιάστηκε ο ίδιος στην αστυνομία και σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να θεωρηθεί ύποπτος φυγής σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, και ότι ήταν οι τέτοιες οι ενέργειες του ώστε να αποφύγει την σύλληψη του. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος είναι Κύπριος πολίτης, οι συγγενείς του διαμένουν στην Κύπρο, ο ίδιος διατηρεί δεσμό και η συμβία του εγκυμονεί. Μπορεί να αντιμετωπίζει υπόθεση με σοβαρές κατηγορίες όμως, δεν έχει διαφανεί με βάση τα πιο πάνω ότι αυτός έχει εκδηλώσει προσπάθειες και τάσεις φυγής, αφού από την μια, ο ίδιος παραδόθηκε στην αστυνομία και από την άλλη οι λόγοι για τους οποίους σε προηγούμενο στάδιο της διάπραξης των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης, αυτός αναζητήθηκε από την αστυνομία δεν έχουν διευκρινιστεί. Με βάση τα πιο πάνω καταλήγω ότι δεν έχει αποδειχτεί ότι η κράτηση του κατηγορούμενου 1 θα πρέπει να διαταχθεί γιατί υπάρχει κίνδυνος να μην εμφανιστεί στη δίκη του. Αναφορικά με το θέμα της πιθανότητας διάπραξης του ιδίου ή άλλων αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο, σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος, ζήτημα που αποτέλεσε εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής και συνάντησε την αντίθετη εισήγηση της Υπεράσπισης, λόγω του χρόνου που φαίνεται από το Τεκμήριο Α να μην έχει διαπράξει αδικήματα ο κατηγορούμενος 1, έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα: Στην υπόθεση Τσιάκκας κ.α. ν. Δημοκρατίας Π.Ε. 7264,7265 και 7266, ημερ. 26.04.2002 επιδοκιμάσθηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως ήταν τότε, κ. Νικήτα, το εξής απόσπασμα από την σελ. 131 της απόφασης Σιακκαλής ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130, στο οποίο ο Δικαστής κ. Νικολαϊδης, που εξέδωσε την απόφαση, παρατήρησε ότι: «Η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον, δεν μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Εκείνο που μετρά είναι αν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος». Στην πολιτική του δικαίου για την πρόληψη του εγκλήματος εντοπίζεται η προέλευση του κανόνα που επιτρέπει την κράτηση, όπου διαφαίνεται κίνδυνος επανάληψης του αδικήματος. Όπως υπογράμμισε το Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ο κίνδυνος αυτός πρέπει να είναι ευλογοφανής (plausible) (βλ.Clooth v. Belgium A225 para 40
(1991). Στην υπόθεση Σιακαλλή (πιο πάνω) αναφέρθηκαν τα εξής: «Όπως τονίζεται και στην υπόθεση Φώτος Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας Ποινική Εφεση 6285 ημερ. 5.3.97 η πρόβλεψη αναφορικά με την ύπαρξη και αποτίμηση των διαφόρων κινδύνων που σταθμίζονται κατά την εξέταση του ενδεχόμενου κράτησης, όπως είναι η πιθανότητα διάπραξης στο μεταξύ άλλων αδικημάτων, δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Τα στοιχεία που είναι σχετικά περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου σε προηγούμενες περιπτώσεις ή η προηγούμενη καταδίκη για παρόμοια αδικήματα, αλλά και οι τάσεις που επιδεικνύει και οι οποίες ανάγονται βέβαια στο μέλλον όπως είναι η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων ή η πιθανολόγηση περί της διάπραξης και άλλων αδικημάτων. Για κατάληξη σε συμπέρασμα για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν με βάση όλα τα ενώπιον του δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει η πιθανότητα. Πλήρης απόδειξη της πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν είναι εξάλλου ούτε και θεωρητικά δυνατή. Διερωτάται κανείς πως μπορεί να αποδειχθεί μια πιθανολόγηση. Το δικαστήριο μπορεί, τηρώντας πάντα ορισμένους κανόνες, να καταλήξει σε συμπεράσματα ως προς την πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο μέλλον για την οποία το δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα βασιζόμενο μεταξύ άλλων στο ιστορικό του ή σε άλλες διάφορες περιστάσεις..» Στην υπόθεση Σιακαλλή (πιο πάνω), αναφέρθηκε ότι στο Άρθρο 11.2(γ) του Συντάγματος επιτρέπεται η στέρηση της ελευθερίας ατόμου όχι μόνο προς τον σκοπό προσαγωγής του ενώπιον της αρμόδιας αρχής με την εύλογη υπόνοια ότι διέπραξε αδίκημα, αλλά ακόμα και όταν η κράτηση του μπορεί να θεωρηθεί ευλόγως αναγκαία προς παρεμπόδιση διάπραξης αδικήματος ή απόδρασης. Η αναφορά στο Σύνταγμα στην ευλόγως αναγκαία κράτηση προς παρεμπόδιση διάπραξης αδικήματος δίνει ακριβώς και το μέτρο που θα πρέπει να χαρακτηρίζει τις υποθέσεις αυτές. Στην υπόθεση Σιακαλλή (πιο πάνω) λέχθηκαν επίσης τα εξής «Η σημασία που δίδεται στον παράγοντα της πιθανολόγησης διάπραξης νέου αδικήματος ουσιαστικά αντανακλά την προσπάθεια προστασίας του κοινωνικού συνόλου στις περιπτώσεις όπου η διάπραξη νέου αδικήματος από τον κατηγορούμενο είναι πιθανή.» Στην προκειμένη περίπτωση, μπορώ να διαπιστώσω ότι ο κατηγορούμενος έχει βεβαρημένο ποινικό μητρώο (βλ. Τεκμήριο Α) και μάλιστα κάποιες καταδίκες του αφορούν παρόμοια αλλά και όμοια αδικήματα με της παρούσας υπόθεσης και αναφέρομαι σε αυτά της διάρρηξης και κλοπής. Τα αδικήματα που αναφέρονται στο Τεκμήριο Α αφορούν αδικήματα που διαπράχθηκαν κατά τα έτη 2004 - 2008, ενώ αδικήματα παρόμοια αλλά και όμοια με αυτά της παρούσας υπόθεσης, επίσης αναφέρομαι σε αυτά της διάρρηξης και κλοπής, αφορούν τα έτη 2004 -
- Συνεπώς βλέπουμε ότι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα δεν διαπράχθηκαν από τον κατηγορούμενο οποιαδήποτε αδικήματα, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζω ότι αυτός αποφυλακίστηκε το
- Επανερχόμαστε όμως το έτος 2011, και ο κατηγορούμενος 1 εμφανίζεται εκ νέου ενώπιον του Δικαστηρίου να κατηγορείται μεταξύ άλλων και για τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής. Συνεπώς η τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου 1 έχει διαφανεί από τα πιο πάνω και οδηγούμε στο συμπέρασμα βασιζόμενη στο ιστορικό του ότι αν ο κατηγορούμενος 1 αφεθεί ελεύθερος υπάρχει σοβαρή πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων στο μέλλον. Ενώπιον του δικαστηρίου έχουν τεθεί επαρκεί στοιχεία ως προς συμπεριφορά και τάση του κατηγορουμένου 1 τα οποία δημιουργούν στο δικαστήριο ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα διάπραξης ιδίων ή παρόμοιων αδικημάτων σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος. Το ζήτημα του επηρεασμού μαρτυρίας αποτέλεσε εισήγηση και στοιχείο που επικαλέστηκε η κατηγορούσα αρχή για την κράτηση του κατηγορούμενου. O μάρτυρας αστυνομικός ανάφερε, και δεν αμφισβητήθηκε επί του προκειμένου, ότι όταν ο μάρτυρας επισκέφθηκε τον κατηγορούμενο, με σκοπό να τον πείσει να επιστρέψει την κλοπιμαία περιουσία, χωρίς βέβαια να καταλήγω σε εύρημα επί γεγονότων, ήταν τότε που ο κατηγορούμενος του είπε να μην αναφέρει οτιδήποτε γιατί θα του κάνει κακό. Θεωρώ, υπό τις περιστάσεις, απόλυτα φυσιολογική την θέση της αστυνομίας, δεδομένης της πιο πάνω μαρτυρίας που έχει ως προς το ζήτημα αυτό, αλλά και από το γεγονός ότι ο μάρτυρας που προτίθεται να καλέσει, είναι ανήλικος ηλικίας 17 ετών. Επίσης με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία, ο μάρτυρας αστυνομικός ανάφερε ότι το πιο πάνω πρόσωπο, είναι ο βασικός μάρτυρας της κατηγορούσας αρχής, που σύμφωνα με την κατάθεση του, χωρίς και πάλι να καταλήγω σε εύρημα επί γεγονότων, ήταν αυτόπτης μάρτυρας των αδικημάτων της διάρρηξης και κλοπής και ότι ο κατηγορούμενος τον φοβέρισε και τον επέιλησε ώστε να τον βοηθήσει και να του υποδείξει τον χώρο φύλαξης των χρυσαφικών. Υπό τις περιστάσεις, η κυριάρχηση του κατηγορούμενου επί τη ελεύθερης βούλησης και θέλησης του μάρτυρα είναι εμφανής αλλά και από το γεγονός ότι ο ίδιος δήλωσε στην αστυνομία αρχικά φόβους ώστε να δώσει κατάθεση. Η αναφορά από την Κατηγορούσα αρχή σε πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων αφορούσε συγκεκριμένα το πιο πάνω πρόσωπο και θεωρώ με βάση τα πιο πάνω ότι μία τέτοια πιθανότητα είναι προβλεπτή. Το γεγονός ότι το πιο πάνω πρόσωπο, φαίνεται να συνέβαλε στην διάπραξη των αδικημάτων μαζί με τον κατηγορούμενο δεν αναιρεί το γεγονός ότι η Κατηγορούσα Αρχή προτίθεται να τον καλέσει ως μάρτυρα και να στηρίζει την υπόθεση της στην δική του μαρτυρία. Επίσης το γεγονός ότι σε αυτό το στάδιο δεν είναι έτοιμα τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων, αλλά και ότι δεν επιδόθηκε στην δεύτερη κατηγορούμενη η υπόθεση, κρίνω ότι δεν μπορεί να επηρεάσει το ζήτημα της κράτησης. Άλλωστε το ζήτημα αυτό, με βάση και την νομολογία, μπορεί να διαφοροποιηθεί στη συνέχεια με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα. Η υπόθεση με δεδομένο ότι θα οριστεί για ακρόαση αναμένεται από την κατηγορούσα αρχή να είναι έτοιμη για την έναρξη της ακρόασης και να προβεί στα δέοντα τόσο για την επίδοση της υπόθεσης στην δεύτερη κατηγορούμενη και την λήψη και παράδοση των σχετικών αποτελεσμάτων στη υπεράσπιση σε έγκαιρο χρόνο. Έχοντας κατά νου όλα όσα ανέφερα προηγουμένως έχω ικανοποιηθεί υπό τις περιστάσεις ότι πρέπει να διατάξω την κράτηση του κατηγορούμενου 1, για τους λόγους που εξηγώ, μέχρι την δίκη του και κατά συνέπεια, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, εκδίδω διάταγμα για την κράτηση του κατηγορουμένου 1 μέχρι την 18.1.2012 όπου η υπόθεση ορίζεται για ακρόαση στις 11:00 π.μ Η υπόθεση αναφορικά με τον κατηγορούμενη 2 ορίζεται για επίδοση στις 10.1.2012 Οι Μ.Κ. να κλητευτούν. (Υπ.) ........................................ Κ. Κουνίδου Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο