Δημοκρατία ν. Θεόδωρου Θεοφάνους, Αρ. Υπόθεσης: 38/12, 26.1.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2012:3 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. Δ.Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 38/12 Δημοκρατία ν. Θεόδωρου Θεοφάνους, από την Πάφο Κατηγορούμενου - - - - - - - - - - - - - - 26.1.2012 Για τη Δημοκρατία: κ. N. Κέκκος μαζί με κ. Α. Χ"Κύρου Κατηγορούμενος παρών, γι΄ αυτόν: κα Α. Σαββίδου μαζί με κ. Δ. Σαββίδη και κα Ε. Ταλιώτου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε στο εδώλιο του μάρτυρα Ντιάνα Αλεξανίδου (Μ.Κ.15) και υπέδειξε σε αυτή έγγραφο το οποίο η μάρτυρας αναγνώρισε ως την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία σχετικά με την υπό εκδίκαση υπόθεση. Η μάρτυρας συμφώνησε πως το περιεχόμενο της κατάθεσης της ότι ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Ζητήθηκε από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής όπως η κατάθεση παρουσιαστεί ως τεκμήριο. Ηγέρθηκε ένσταση από πλευράς υπεράσπισης. Υποστήριξε η συνήγορος υπεράσπισης, και τούτο φαίνεται να συνιστά κοινό έδαφος, πως η κατάθεση εμπεριέχει δευτερογενή μαρτυρία, ήτοι δηλώσεις που έχουν γίνει από τρίτο πρόσωπο προς τη μάρτυρα, το οποίο τρίτο πρόσωπο, δεν βρίσκεται στη ζωή. Έχουμε αντιληφθεί πως πρόκειται για δηλώσεις του πρώτου θύματος προς τη μάρτυρα. Η ένσταση της συνηγόρου υπεράσπισης εδράζεται στο ότι, δεδομένου του θανάτου του πρώτου θύματος, η υπεράσπιση δεν θα έχει ποτέ την ευκαιρία, επικαλούμενη τις πρόνοιες του άρθρου 26 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ. 9, να αντεξετάσει το πρόσωπο που προέβηκε στην αρχική δήλωση, δηλαδή το πρώτο θύμα. Έτσι η υπεράσπιση θα στερηθεί του δικαιώματος να αμφισβητήσει δια της αντεξέτασης τα όσα στις δηλώσεις καταλογίζονται στον κατηγορούμενο. Μας ανέφερε ότι τούτο θα είναι επιζήμιο για την υπεράσπιση καθότι με τις αρχικές δηλώσεις αποδίδεται στον πελάτη της βιαιότητα του χαρακτήρα έναντι του πρώτου θύματος. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής περιορίστηκε στο να υπενθυμίσει στο Δικαστήριο τις σχετικές πρόνοιες του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 όπως έχουν εισαχθεί με τον Τροποποιητικό Νόμο του 2004 με τον οποίο επιτράπηκε η προσαγωγή εξ ακοής μαρτυρίας. Τόνισε ότι το βασικό κριτήριο για την αποδοχή της μαρτυρίας είναι η σχετικότητα της με την υπόθεση, στοιχείο το οποίο ενυπάρχει. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν έχει λόγο να μην κάνει αποδεκτή τέτοια μαρτυρία. Σύμφωνα με το άρθρο 24
(1)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9: «Ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου η εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται από οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον οιουδήποτε Δικαστηρίου απλώς και μόνο διότι αυτή είναι εξ ακοής. Νοείται ότι σε ποινική διαδικασία το Δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε στάδιο να μην αποδεχθεί εξ ακοής μαρτυρία αν κρίνει ότι τούτο εξυπηρετεί τους σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης.» Το άρθρο 24 αναφέρεται στην αποδεκτότητα της μαρτυρίας. Το άρθρο 27 αναφέρεται στην αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε εξ ακοής μαρτυρία και σημειώνεται ότι το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της εν λόγω μαρτυρίας. Δίδονται συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές. Είναι δυνατό όπως προδιαγράφεται στην επιφύλαξη του άρθρου 24 εξ ακοής μαρτυρία να μην γίνει αποδεκτή και να αποκλειστεί σε οποιοδήποτε στάδιο. Νομολογία του ΕΔΑΔ (Delta v. France
(1993)16 E.H.R.R. 574 και Saidi ν. France
(1994)17 E.H.R.R. 251) δείχνουν ότι υπάρχει παραβίαση του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εξασφαλίζει τα ίδια δικαιώματα όπως το άρθρο 30 του Συντάγματος μας, όταν η εξ ακοής μαρτυρία συνιστά τη μοναδική ή την κύρια μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου κατά τρόπο ώστε το θέμα να ανάγεται στον πυρήνα του δικαιώματος για το οποίο ο κατηγορούμενος ή ο δικηγόρος του δεν είχε τη δυνατότητα σε οποιοδήποτε στάδιο να τον αντεξετάσει το πρόσωπο που προέβηκε στην αρχική δήλωση και να αμφισβητήσει την αξιοπιστία του. Για ό,τι αξίζει, αναφέρουμε πως στην Αγγλία, ανάλογα ζητήματα καλύπτονται από το Criminal Justice Act του 2003. Αποδοχή εξ ακοής μαρτυρίας, γίνεται αφού ικανοποιηθεί θετικά το Δικαστήριο ότι τούτο είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, η δε αδυναμία του προβαίνοντα στην αρχική δήλωση να εμφανιστεί, είναι προϋπόθεση για τη δεκτότητα τέτοιας μαρτυρίας (άρθρο 116 εδάφιο
(2)). Η προϋπόθεση ικανοποιείται, μεταξύ άλλων, με το γεγονός του θανάτου του προβαίνοντα στην αρχική δήλωση (άρθρο 116
(2)(α)). Με τα δεδομένα που υπάρχουν στο στάδιο τούτο ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν βρίσκουμε λόγο γιατί να μην αποδεχθούμε την προσφερόμενη εξ ακοής μαρτυρία μέσα από την κατάθεση ή το λόγο της μάρτυρας. Δεν βρίσκουμε, στο στάδιο τούτο, οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδεικνύει πως οι σκοποί της ορθής απονομής της δικαιοσύνης εξυπηρετούνται με τον αποκλεισμό της. Το Δικαστήριο θα αξιολογήσει και θα προσδώσει βαρύτητα στη μαρτυρία αυτή στο τέλος της υπόθεσης και αφού λάβει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων όπως προδιαγράφονται στο άρθρο 27 πιο πάνω. Η ένσταση απορρίπτεται. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. ............. Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. ............. Δ.Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Assize Court/Interim Αναφορά: Αποδεκτότητα εξ ακοής μαρτυρίας αποβιώσαντος προσώπου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο