Δημοκρατία ν. Λουκά Χρυσάνθου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8433/11, 7.2.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2012:5 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. Δ.Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8433/11 Δημοκρατία ν.
- Λουκά Χρυσάνθου, από την Πάφο
- Μαρίας Λουκά, από την Πάφο Κατηγορουμένων - - - - - - - - - - - - - - 7.2.2012 Για τη Δημοκρατία: κ. Στ. Ερωτοκρίτου (κ. Α. Χ"Κύρου για να ακούσει απόφαση) Για τους κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Α. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη 2, ηλικιωμένη γυναίκα 74 ετών, διαμένει από το 1974 με τον επίσης ηλικιωμένο σύζυγο της Χρύσανθο Λουκά (Μ.Κ.9) σε κατοικία στην οδό Ζιά Πασιά 2, στο Μούτταλο στην Πάφο. Το ζεύγος είναι οι γονείς του κατηγορούμενου 1, ηλικίας 39 ετών που είναι νυμφευμένος με τη Σιμόνα Χρυσάνθου. Ο κατηγορούμενος 1 διαμένει με τη σύζυγο του, το γιο και την κόρη τους στην οδό Πηνελόπης Δέλτα, Regina Gardens, Μεζονέτα 60, στην Πάφο. Οι ηλικιωμένοι έχουν ακόμα ένα γιο, το Σόλωνα και μια κόρη, τη Ροδούλα Τιττόνη που είναι παντρεμένη με τον Αντώνη Τιττόνη (Μ.Υ.1). Η Ροδούλα και ο Αντώνης διαμένουν στο χωριό Λέμπα της επαρχίας Πάφου. Την 17.6.2011 δυνάμει Δικαστικού εντάλματος έρευνας η αστυνομία ερεύνησε την κατοικία των ηλικιωμένων. Η Υ.ΚΑ.Ν. είχε εξασφαλίσει πληροφορία ότι σε αυτήν αποκρύπτονταν ναρκωτικά. Στην αυλή της κατοικίας ανευρέθηκε μέσα σε πλαστική γλάστρα (Τεκμήριο 9) που περιείχε και καλλωπιστικά φυτά (Τεκμήριο 10) ένα φυτό κάνναβης (Τεκμήριο 11), ενώ σε αποθήκη που βρίσκεται στην αυλή συσκευασμένη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη βάρους 980,10 γρ. (Τεκμήρια 15 και 17). Η έρευνα έγινε στην παρουσία της κατηγορούμενης
- Στην κατοικία βρισκόταν και ο σύζυγος της που, προφανώς λόγω κινητικών προβλημάτων, δεν ακολουθούσε τους αστυνομικούς στις ενέργειες τους. Ο κατηγορούμενος 1 δεν ήταν εκεί. Αναφορικά με τη συσκευασμένη ξηρή φυτική ύλη οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν την κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή κάνναβη βάρους 980,10 γρ. χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας (Κατηγορία 1) και πως κατείχαν την ποσότητα αυτή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (Κατηγορία 3). Περαιτέρω, και σε σχέση με το φυτό, η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει την κατηγορία της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή του φυτού κάνναβης χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας (Κατηγορία 2) και πως το καλλιεργούσε (Κατηγορία 4). Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετώπιζε και αυτός τις Κατηγορίες 2 και 4, όπως και την Κατηγορία 5 για χρήση ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, από τις οποίες αθωώθηκε και απαλλάχτηκε μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή. Όπως κάποιος αντικρίζει την κατοικία από το δημόσιο δρόμο (Τεκμήριο 3, φωτ.1), αυτή στη δεξιά της πλευρά εφάπτεται σε γειτονική κατοικία. Αριστερά υπάρχει ένα διάκενο, υπαίθριος διάδρομος, πλάτους περί το 1½ μέτρο (Τεκμήριο 3, φωτ. 12) που οδηγεί παραπλεύρως και πίσω από την κατοικία όπου υπάρχει αυλή. Πιο αριστερά, πάντα αντικρίζοντας την πρόσοψη της κατοικίας από το δημόσιο δρόμο, υπάρχει κτισμένη αποθήκη διαστάσεων 3 x 3 μέτρα περίπου, η οποία έχει παράθυρο προς το δημόσιο δρόμο. Ο υπαίθριος διάδρομος που αναφέραμε πιο πάνω βρίσκεται, όπως γίνεται αντιληπτό, μεταξύ του κτίσματος της κατοικίας και της αποθήκης. Η αποθήκη δεν έχει βάθος όπως το κτίσμα της κατοικίας. Ακολουθεί και εφάπτεται αυτής ψηλός μαντρότοιχος μέχρι και το πίσω σύνορο της αυλής (Τεκμήριο 3, φωτ. 11 και 9). Μεταξύ της αποθήκης και της κατοικίας στο σημείο που ο διάδρομος αρχίζει από το δημόσιο πεζοδρόμιο υπάρχει ψηλή σιδερένια πόρτα (Τεκμήριο 3, φωτ. 1). Όταν ανοίξει αυτή η πόρτα υπάρχει πρόσβαση στον υπαίθριο διάδρομο και στην υπόλοιπη πισινή αυλή. Ο άλλος τρόπος για να εισέλθει κάποιος στην αυλή της κατοικίας και στο διάδρομο είναι να εισέλθει από την κύρια είσοδο της κατοικίας και να εξέλθει από την πισινή πόρτα της κουζίνας στην πισινή αυλή (Τεκμήριο 3, φωτ. 2, 3 και 4). Κατά την έρευνα η αποθήκη βρέθηκε κλειδωμένη. Τα κλειδιά (Τεκμήριο 12) της αλουμινένιας πόρτας της βρίσκονταν πάνω σε πεζούλι παραθύρου της κατοικίας σχεδόν απέναντι από την πόρτα της αποθήκης (Τεκμήριο 3, φωτ. 14 - 16). Το πεζούλι είναι ψηλό. Κάποιος ψηλός άνδρας θα μπορούσε ίσως να τα δει εάν η προσοχή του κατευθυνόταν εκεί. Κάποιος όχι ψηλός θα έπρεπε να βάλει το χέρι του και να ανιχνεύσει στο πεζούλι για να τα αγγίξει. Η υποβληθείσα θέση της υπεράσπισης ότι το πεζούλι έχει ύψος 1,50 - 1,55 μ. δεν είναι ορθή. Εισερχόμενος κάποιος στην αποθήκη, στα δεξιά, ευρίσκεται ένα παλιό ερμάρι και απέναντι ένα τραπέζι με διάφορα αντικείμενα. Δίπλα από το ερμάρι, και κοντά στο τραπέζι, υπήρχε ένα μεγάλο ανοικτό χαρτοκιβώτιο (Τεκμήριο 13). Μέσα στο χαρτοκιβώτιο υπήρχαν δύο μαύρα νάιλον σακούλια (Τεκμήριο 18) πάνω στα οποία βρίσκονταν δύο μεγάλα κυλινδρικά πλαστικά δοχεία (Τεκμήρια 14 και 16). Αυτά ήταν κλειστά με πλαστικό βιδωτό πώμα χρώματος κόκκινου. Στο ένα, το Τεκμήριο 14, το πώμα ήταν σπασμένο. Μεταξύ του δοχείου και του πώματος παρεμβάλλετο, και στις δύο συσκευασίες, διαφανές νάιλον σακούλι. Είναι πρόδηλο ότι τα σακούλια χρησιμοποιήθηκαν είτε για να ενισχύσουν τη σύσφιξη του πώματος είτε για να καταστήσουν τη συσκευασία αεροστεγή. Μπορούμε, για σκοπούς περιγραφής, να πούμε ότι τα δοχεία είναι του είδους που χρησιμοποιούνται για τη αποθήκευση διαφόρων τροφίμων. Μέσα στα δοχεία υπήρχε ξηρή φυτική ύλη (Τεκμήρια 15 και 17 αντίστοιχα). Έγινε αποδεκτό από την υπεράσπιση και εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι η διακίνηση των αντικειμένων που παραλήφθηκαν κατά την έρευνα, έγινε νομότυπα. Θα ακολουθήσουμε την αλυσίδα κατοχής των τεκμηρίων για να διαπιστώσουμε κατά πόσο το φυτό που παραλήφθηκε (Τεκμήριο 11) είναι αυτό που εξετάστηκε και είναι φυτό κάνναβης, όπως αναφέρεται στις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Κατηγορίας 4 και κατά πόσο η φυτική ύλη που παραλήφθηκε (Τεκμήρια 15 και 17) είναι αυτή που εξετάστηκε και είναι ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, ήτοι κάνναβη βάρους 980,10 γρ., όπως αναφέρεται στις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Κατηγορίας
- Τα Τεκμήρια 11, 15 και 17 παραλήφθηκαν από την αυλή και την αποθήκη κατά την έρευνα από τον Αστ. 2986 Κυριάκο Λουκά (Μ.Κ.2). Αυτός τα παρέδωσε στις 20.6.2011 και ώρα 08:00 στον Αστ. 2790 Σταύρο Νεοφύτου (Μ.Κ.7), που αυθημερόν η ώρα 11:30 τα παρέδωσε στη Μ. Αυξεντίου. Έκθεση Εξέτασης του Γενικού Χημείου του Κράτους ημερομηνίας 22.6.2011 κατατέθηκε από κοινού (Τεκμήριο 28) και εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι το περιεχόμενο της ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Προκύπτει από το περιεχόμενο της Έκθεσης πως τα αντικείμενα που εξετάστηκαν ήταν τα Τεκμήρια 11, 15 και
- Καταγράφεται πως κομιστής ήταν ο Αστ. Σ. Νεοφύτου και παραλήπτης η Μ. Αυξεντίου που τα εξέτασε και υπογράφει τα αποτελέσματα της εξέτασής τους. Καταλήγει η Έκθεση ότι το φυτό είναι φυτό κάνναβης από το οποίο δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη και ότι η φυτική ύλη είναι κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, βάρους 807,70 γρ. και 172,40 γρ. αντίστοιχα, στο σύνολο 980,10 γρ. Ο Αστ. Κ. Λουκά παρέλαβε τα Τεκμήρια 11, 15 και 17 από τη Μ. Αυξεντίου στις 22.6.2011 και ώρα 12:
- Διατηρώντας την κατοχή τους τα παρουσίασε στο Δικαστήριο. Είναι η κατάληξη μας πως το φυτό που ανηύρε και περισυνέλεξε η αστυνομία από την αυλή της κατοικίας της κατηγορούμενης 2 ήταν φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί ρητίνη και πως η φυτική ύλη που ανευρέθηκε συσκευασμένη στην αποθήκη της κατοικίας ήταν κάνναβη συνολικού βάρους 980,10 γρ. από την οποία δεν είχε εξαχθεί ρητίνη. Κατά τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να διαπιστώσουμε κατά πόσο τα αντικείμενα και τα παρειακά επιχρίσματα που παραδόθηκαν στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής (Ε.ΔΙ.Γ.), ήταν τα αντικείμενα που παραλήφθηκαν κατά την έρευνα και τα επιχρίσματα που αποσπάστηκαν από τον κατηγορούμενο 1 (Τεκμήριο 22), την κατηγορούμενη 2 (Τεκμήριο 23), το Χρύσανθο Λουκά (Τεκμήριο 19) και τη Σιμόνα Χρυσάνθου (Τεκμήριο 24). Η καφέ πλαστική γλάστρα (Τεκμήριο 9), το χαρτοκιβώτιο (Τεκμήριο 13), τα δύο κυλινδρικά δοχεία όπως ήταν κλειστά (Τεκμήρια 14 και 16) και τα δύο μαύρα σακούλια (Τεκμήριο 18) είχαν παραληφθεί κατά την έρευνα από τον Αστ. Κ. Λουκά. Επίσης τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου 1 αποσπάστηκαν από τον Αστ. Κ. Λουκά. Τα παρειακά επιχρίσματα της κατηγορούμενης 2 αποσπάστηκαν από τη Γ. Αστ. 1939 Α. Γεωργίου, της οποίας η κατάθεση (Τεκμήριο 29) κατατέθηκε από κοινού και εγκρίθηκε ότι το περιεχόμενο της ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αναφέρεται πως αυτή τα παρέδωσε στον Αστ. Κ. Λουκά στις 18.6.2011 η ώρα 05:
- Τα παρειακά επιχρίσματα του Χρύσανθου Λουκά αποσπάστηκαν από τον Αστ. Σ. Νεοφύτου, ο οποίος στις 18.6.2011 η ώρα 05:25 τα παρέδωσε στον Αστ. Κ. Λουκά. Τα παρειακά επιχρίσματα της Σιμόνας Χρύσανθου αποσπάστηκαν από τον Αστ. 2465 Πανίκο Δανιήλ (Μ.Κ.3), ο οποίος στις 18.6.2011 και ώρα 14:00 τα παρέδωσε στον Αστ. Κ. Λουκά. Ο Αστ. Κ. Λουκά έχοντας πλέον στην κατοχή του τα Τεκμήρια 9, 13, 14, 16, 18, 22, 23, 19 και 24 τα παρέδωσε στις 20.6.2011 και ώρα 08:00 στον Αστ. Σ. Νεοφύτου που αυθημερόν η ώρα 11:00 τα παρέδωσε στην Vaso Stribley στο Ε.ΔΙ.Γ.. Η Vaso Stribley δεν παρέλασε ως μάρτυρας. Ο δρ. Μάριος Καριόλου (Μ.Κ.5) είναι ο διευθυντής του Ε.ΔΙ.Γ. Είναι αυτός που εξέτασε τα τεκμήρια. Μαρτύρησε πως τα παρέλαβε από την Vaso Stribley, στη δε έκθεση του περιλαμβάνει Έντυπο Διακίνησης Τεκμηρίων εντός του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής όπου αναφέρεται πως όλα τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν από τη Vaso Stribley από τον Αστ. Σ. Νεοφύτου, του παραδόθηκαν και τα παρέλαβε. Περαιτέρω, για ότι αξίζει, εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι η διακίνηση των τεκμηρίων εντός του Ε.ΔΙ.Γ. έγινε νομότυπα. Τεκμηριώνεται πέρα από κάθε αμφιβολία πως ό,τι εξέτασε ο δρ. Μ. Καριόλου ήταν η καφέ πλαστική γλάστρα (Τεκμήριο 9), το χαρτοκιβώτιο (Τεκμήριο 13), τα κυλινδρικά πλαστικά δοχεία (Τεκμήρια 14 και 16) και τα δύο μαύρα νάιλον σακούλια (Τεκμήριο 18) που παραλήφθηκαν από την αστυνομία κατά την έρευνα της 17.6.2011 στην κατοικία της κατηγορούμενης
- Παραδόθηκαν επίσης στο δρ. Μ. Καριόλου τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου 1 (Τεκμήριο 22), της κατηγορούμενης 2 (Τεκμήριο 23), του Χρύσανθου Λουκά (Τεκμήριο 19) και της Σιμόνας Χρυσάνθου (Τεκμήριο 24). Ο δρ. Μ. Καριόλου προέβηκε σε εξετάσεις στο επίπεδο του DNA και ετοίμασε Έκθεση ημερομηνίας 21.10.2011 (Τεκμήριο 40). Στην καφέ πλαστική γλάστρα και στο χαρτοκιβώτιο η ποσότητα ανθρώπινου γενετικού υλικού ήταν μηδαμινή προς μηδέν, η δε ποιότητα του μη ικανοποιητική για να επιτρέψει συγκρίσεις στο μοριακό επίπεδο. Στα μαύρα σακούλια έγιναν έξι δειγματοληψίες και σε δύο από αυτές απομονώθηκε πάρα πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού. Μεικτό γενετικό υλικό σημαίνει γενετικό υλικό πέραν του ενός προσώπου. Στο κυλινδρικό δοχείο με το σπασμένο πώμα έγιναν επτά δειγματοληψίες. Σε μια, από την κάτω πλευρά του νάιλον σακουλιού, απομονώθηκε πάρα πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού. Κανένα από τα πρόσωπα, των οποίων τα παρειακά επιχρίσματα εξετάστηκαν, ήταν συνεισφορέας, δηλαδή επρόκειτο, σε όλες τις περιπτώσεις, για γενετικό υλικό προσώπων αγνώστων στα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, ο δρ. Μ. Καριόλου προέβηκε, μετά από ερώτημα που του τέθηκε στην εξής τοποθέτηση, την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε ως μη ασφαλή. Ότι τα άγνωστα πρόσωπα στις δύο δειγματοληψίες στα μαύρα σακούλια ίσως να είναι τα ίδια μεταξύ τους, ενώ πρόκειται για άλλα άγνωστα πρόσωπα από αυτά που αφορά η δειγματοληψία στο κυλινδρικό δοχείο με το σπασμένο πώμα. Από το κυλινδρικό δοχείο με το μη σπασμένο πώμα (Τεκμήριο 16) έγιναν επτά δειγματοληψίες. Οι πρώτες τρεις με αρίθμηση 6.1 μέχρι 6.3, έγιναν εξωτερικά του δοχείου. Η δειγματοληψία 6.4 έγινε στην επιφάνεια του πώματος του δοχείου εσωτερικά. Η δειγματοληψία 6.5 έγινε από το νάιλον σακούλι που παρεμβάλλετο μεταξύ του δοχείου και του πώματος από την πάνω πλευρά όπως τούτο ήταν τοποθετημένο. Η δειγματοληψία 6.6 έγινε από το ίδιο νάιλον σακούλι από την κάτω πλευρά όπως τούτο ήταν τοποθετημένο. Διευκρίνισε ο μάρτυρας πως οι δύο αυτές δειγματοληψίες έγιναν από την επιφάνεια του νάιλον που βρισκόταν μεταξύ του δοχείου και του πώματος, το στρογγυλό εκείνο μέρος που δεν φαινόταν όταν το πώμα ήταν βιδωμένο στο δοχείο. Οι δειγματοληψίες αυτές, ξεκαθάρισε, δεν αφορούσαν την επιφάνεια του νάιλον που προεξείχε του πώματος η οποία ήταν ορατή και μπορούσε κάποιος να αγγίξει καθ΄ ον χρόνο το πώμα ήταν βιδωμένο στο δοχείο. Το επίχρισμα της δειγματοληψίας 6.5 ταυτίστηκε με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα του κατηγορούμενου
- Επρόκειτο για πλήρες ανδρικό γενετικό προφίλ και ήταν το μόνο γενετικό υλικό που απομονώθηκε σε αυτή την πλευρά του νάιλον. Από το επίχρισμα της δειγματοληψίας 6.6 απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού. Ο κατηγορούμενος 1 ήταν δότης μέρους αυτού του μεικτού γενετικού υλικού. Ούτε η κατηγορούμενη 2, ούτε ο σύζυγος της, ούτε η Σιμόνα ήταν ο άλλος ή άλλοι δότες σε αυτό. Εξήγησε ο δρ. Μ. Καριόλου πως δεν μπορεί επιστημονικά να καθοριστεί ο χρόνος που γενετικό υλικό έχει εναποτεθεί σε ένα αντικείμενο. Ανάφερε ακόμα πως γενικά υπάρχουν δύο τρόποι εναπόθεσης γενετικού υλικού σε κάποιο αντικείμενο. Άμεσα και έμμεσα. Η εναπόθεση είναι άμεση όταν κάποιο άτομο αγγίξει κάποιο αντικείμενο και αφήσει σε αυτό γενετικό του υλικό μέσω επιδερμικών κυττάρων. Ακόμα άμεση εναπόθεση έχουμε όταν βιολογικές ουσίες του ατόμου (αίμα, σάλιο και σπερματικές ουσίες) εκτιναχθούν ή επιπέσουν σε κάποιο αντικείμενο. Έμμεση μεταφορά έχουμε όταν αντικείμενο πάνω στο οποίο υπάρχει, αφού έχει εναποτεθεί σε αυτό, γενετικό υλικό έρχεται σε επαφή με δεύτερο αντικείμενο και γενετικό υλικό μεταφέρεται με την επαφή από το πρώτο αντικείμενο στο δεύτερο. Όπως εξήγησε ο δρ. Μ. Καριόλου όταν η μεταφορά είναι έμμεση οι ποσότητες γενετικού υλικού που μεταφέρονται είναι μικρές. Ιδιαίτερα όταν δεν πρόκειται για βιολογικές ουσίες, όπως στην προκειμένη περίπτωση που ήταν γενετικό υλικό αφής. Από τα ηλεκτροφερογράμματα που έγιναν κατά την εξέταση διαπιστώθηκε πως ιδιαίτερα στη δειγματοληψία 6.5 οι ποσότητες του γενετικού υλικού που είχαν εναποτεθεί ήταν τέτοιου βαθμού που, κατά την άποψη του δρ. Μ. Καριόλου, εκεί, δηλαδή στην πάνω πλευρά του σακουλιού, η εναπόθεση πρέπει να ήταν άμεση. Ανάφερε συγκεκριμένα ο δρ. Μ. Καριόλου ότι δεν μπορούσε να σκεφτεί ένα σενάριο το οποίο θα του απέδιδε αυτή την εικόνα του γενετικου προφίλ με έμμεση μεταφορά και πως η έλλειψη τέτοιου σεναρίου τον κάμνει να νιώθει βέβαιος ότι η συγκεκριμένη μεταφορά ήταν άμεση. Η ποσότητα στη δειγματοληψία 6.6 ήταν πολύ μικρή. Συνεπώς για εκεί, δηλαδή για την κάτω πλευρά του σακουλιού, ο δρ. Μ. Καριόλου δεν μπορούσε να πει κατά πόσο η εναπόθεση ήταν άμεση ή έμμεση. Αποδεχόμαστε τη θέση του δρ. Μ. Καριόλου. Τα εντυπωσιακά του προσόντα εμφαίνονται σε συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα που παρουσίασε (Τεκμήριο 39). Ο μάρτυρας μας έκανε άριστη εντύπωση τόσο για τις γνώσεις και την εμπειρογνωμοσύνη του στο θέμα, όσο και την ευθύτητα και ειλικρίνεια του. Ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός στο να μην εκφράζει άποψη όπου αυτή δεν μπορούσε επιστημονικά να τεκμηριωθεί, εκθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου κάθε πιθανότητα. Έτσι, δεν διατηρούμε κανένα ενδοιασμό στο να αποδεχτούμε τις θέσεις του όπου αυτές διατυπώθηκαν με βεβαιότητα. Ως εκ τούτου καταλήγουμε ότι πάνω στο σακούλι που βρισκόταν στο κυλινδρικό δοχείο (Τεκμήριο 16) μεταξύ του δοχείου και του πώματος και στο μέρος εκείνο του σακουλιού που καλυπτόταν από το πώμα, βρισκόταν γενετικό υλικό του κατηγορούμενου
- Από την πάνω πλευρά του σακουλιού το γενετικό υλικό είχε εναποτεθεί άμεσα ενώ από την κάτω πλευρά είτε άμεσα είτε έμμεσα. Επρόκειτο για γενετικό υλικό αφής. Ως εκ τούτου καταδεικνύεται πως ο κατηγορούμενος 1 είχε, σε κάποιο χρονικό σημείο, προτού το πώμα βιδωθεί στο κυλινδρικό δοχείο, αγγίξει στο πάνω μέρος του σακουλιού, ενώ όσον αφορά το κάτω μέρος του σακουλιού δεν είναι βέβαιο αν είχε αγγίξει ή εκεί το γενετικό του υλικό μεταφέρθηκε με άλλο τρόπο. Το σύνολο των τεκμηρίων που εξετάστηκαν στο Ε.ΔΙ.Γ. παραδόθηκαν την 12.7.2011 η ώρα 10:30 από το δρ. Μ. Καριόλου στον Αστ. 3742 Α. Γεωργίου. Η κατάθεση του Αστ. Α. Γεωργίου (Τεκμήριο 51) κατατέθηκε από κοινού και έγινε παραδεκτό ότι το περιεχόμενο της ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Αναφέρεται πως αυθημερόν τα παρέδωσε στον Αστ. Κ. Λουκά. Ο Αστ. Κ. Λουκά διατήρησε την κατοχή των παρειακών επιχρισμάτων τα οποία και παρουσίασε στο Δικαστήριο. Καθ΄ όσον αφορά τα Τεκμήρια 9, 13, 14, 16 και 18 τα αποξενώθηκε για σκοπούς εξέτασης τους από την Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών (ΥΠ.ΕΓ.Ε.). Σύμφωνα με Έκθεση του Εργαστηρίου Διερεύνησης Σκηνής Εγκλήματος και Εμφάνισης Αποτυπωμάτων, ημερομηνίας 16.8.2011 (Τεκμήριο 53), που παρουσιάστηκε από κοινού και εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι το περιεχόμενο της ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, κατά τη δακτυλοσκοπική εξέταση σε αυτά δεν βρέθηκε αξιοποιήσιμο αποτύπωμα. Τα τεκμήρια αυτά κατέληξαν και πάλι στον Αστ. Κ. Λουκά (καταθέσεις που παρουσιάστηκαν από κοινού Τεκμήρια 50 και 52 είναι σχετικές) που τα παρουσίασε στο Δικαστήριο. Η κατηγορούμενη 2 είχε δει το συγκεκριμένο φυτό μέσα στην καφέ γλάστρα στην αυλή της και το πότιζε. Ό,τι παραμένει είναι κατά πόσο οι περιστάσεις οδηγούν απαρέγκλιτα στο ότι γνώριζε ότι ήταν τέτοιο ή σε κάθε περίπτωση του είδους που ο νόμος απαγορεύει. Η ξηρή φυτική ύλη ανευρέθηκε σε χώρο τον οποίο είχε υπό τον έλεγχο της. Θα πρέπει να αποδειχτεί ότι γνώριζε για την ύπαρξη του χαρτοκιβωτίου με τα κυλινδρικά δοχεία και ότι αυτά περιείχαν ναρκωτικά. Η υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου 1 βασίζεται εξ' ολοκλήρου σε περιστατική μαρτυρία. Εδράζεται στο γεγονός πως η ξηρή φυτική ύλη ανευρέθηκε στην αποθήκη της κατοικίας των γονιών του όπου αυτός είχε πρόσβαση και στην ύπαρξη γενετικού του υλικού στο νάιλον σακούλι, όπως πιο πάνω λεπτομερώς περιγράφηκε. Ένα πρόσωπο έχει κάτι υπό την κατοχή του όταν αυτό ευρίσκεται υπό την φυσική φύλαξη ή υπό τον έλεγχο του. (Βλ. DPP v. Brooks
(1974)2 All E.R. 840, A.C. 862, P.C.). Φυσική φύλαξη θεωρείται η περίπτωση όπου το πρόσωπο κρατεί στα χέρια του το αντικείμενο ή ακόμη και εκεί όπου το μεταφέρει στο σώμα ή στα ενδύματα του. Η έννοια του ελέγχου είναι ευρύτερη. Όταν υφίσταται έλεγχος του αντικειμένου στοιχειοθετείται η κατοχή (βλ. άρθρο 2
(3)των Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμων του 1977 αντίστοιχο του άρθρου 37
(3)του Misuse of Drugs Act 1971 της Αγγλίας). Έλεγχος υφίσταται όταν το πρόσωπο έχει δυνατότητα επέμβασης επί του αντικειμένου, αποκλειστική ή ομού μετ΄ άλλων προσώπων. Αν κάποιος αποκρύβει ναρκωτικά στο ντουλάπι της κουζίνας του σπιτιού του ή στο συρτάρι του γραφείου του έχει τον έλεγχο και συνεπώς την κατοχή τους. Αν τα ναρκωτικά φυλάττονται σε ιδιωτικό χώρο όπου τρίτα πρόσωπα μπορούν να εισέρχονται μόνο κατόπιν αδείας του τότε το στοιχείο του ελέγχου καταδεικνύεται πιο εύκολα. Συμβαίνει όμως και είναι σύνηθες παράνομα αντικείμενα να φυλάσσονται σε δημόσιους ή ανοικτούς χώρους ώστε ο κάτοχος να μην διατρέχει τον κίνδυνο να βρεθούν ανά πάσα στιγμή στην κατοχή του. Εφόσον τα ναρκωτικά ευρίσκονται εν γνώσει του σε συγκεκριμένο σημείο, συνήθως κρυμμένα, και δύναται να επισκέπτεται τον χώρο και να λαμβάνει τη φυσική κατοχή τους τότε αυτά είναι υπό τον έλεγχο και συνεπώς στην κατοχή του. Αλληλένδετο συνεπώς στοιχείο της κατοχής είναι και το στοιχείο της γνώσης ύπαρξης τους. Η περιγραφή στο κατηγορητήριο του παράνομου αντικειμένου, καθώς η νομολογία καθιερώνει, δεν περιορίζει την απόδειξη του στην προσκόμιση μαρτυρίας αναφορικά με αυτό τούτο το είδος και την ποσότητα του. Είναι αρκετό ότι το αντικείμενο ανήκει στο γένος των παράνομων αντικειμένων που καλύπτει ο Νόμος. Και επειδή βέβαια το στοιχείο της γνώσης συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορούμενου, η κατηγορούσα αρχή μπορεί να το αποδείξει με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τη γνώση. Οποιαδήποτε εξήγηση του κατηγορούμενου που δημιουργεί αμφιβολία στο Δικαστήριο για την ύπαρξη αυτού του στοιχείου, δηλαδή της γνώσης, οδηγεί στην αθώωση του (βλ. Υoussef v. Της Δημοκρατίας
(1993)2 ΑΑΔ 289, 295). Η ιδιαιτερότητα των γεγονότων τέτοιων υποθέσεων δεν μεταβάλλουν τον ποινικό τους χαρακτήρα και επομένως ισχύει ο αέναος και αναλλοίωτος κανόνας δικαίου πως η κατηγορούσα αρχή οφείλει να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Αναφορικά με τα κριτήρια τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει υπόψη του όταν εξετάζει κατά πόσο η περιστατική μαρτυρία είναι τέτοια που να μπορεί να βασίσει σ' αυτήν καταδίκη, η νομολογία είναι πλούσια (βλ. μεταξύ άλλων Vrakas and another v. The Republic
(1973)2 C.L.R. 139, 144-145 και 168-170), Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Κουφού ν. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 165, Fournides v. The Republic
(1986)2 C.L.R. 73, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 C.L.R. 172, Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 41, 55, Παφίτης & άλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102, 119-120 και Ψωμάς ν. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 312, 321 και 326). Στην υπόθεση Αθηνής (πιο πάνω) στις σελ. 54-55 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Σχετικά με τη σημασία και τον τρόπο προσέγγισης της περιστατικής μαρτυρίας σε μία ποινική υπόθεση, το Δικαστήριο τούτο είχε την ευκαιρία να δώσει τις νομικές αρχές που καλύπτουν το θέμα σε ένα σημαντικό αριθμό αποφάσεων και θα θέλαμε να αναφέρουμε μεταξύ άλλων τις πιο κάτω R. v. Mentesh, 14 C.L.R. 232, Khadar and another v. The Republic
(1978)2 C.L.R. 132, Vrakas and another v. The Republic
(1973)2 C.L.R. 139, στη σελ. 169, Anasstassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97, στις σελ. 144-145, Fournides v. The Republic
(1986)2 C.L.R. 73, στη σελ. 96. Η βασική αρχή είναι ότι, σε ποινικές υποθέσεις στις οποίες η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στηρίζεται καθ' ολοκληρία ή ουσιαστικά πάνω σε περιστατική μαρτυρία, μετά που τα γεγονότα που κατατέθησαν ενόρκως αποδειχθούν, το Δικαστήριο πρέπει σαν θέμα νόμου να αποφασίσει όχι μόνο κατά πόσο τα γεγονότα αυτά συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου, αλλά επίσης ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα. Οι δε διαζευκτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, άλλως πως τα Δικαστήρια θα καλούνται να εξετάζουν πιθανότητες ή θεωρίες, ως προς συμβάντα τα οποία δεν μπορούν εύλογα να εξαχθούν από το υλικό ενώπιον τους και αυτό δεν είναι έργο του Δικαστηρίου. Περιττό να τονιστεί ότι η μαρτυρία ασφαλώς πρέπει να εκτιμηθεί στο σύνολο της και όχι τεμαχισμένη, παρ΄ όλο που ο βαθμός ασφάλειας του συνόλου έχει οπωσδήποτε σχέση και με την εκτίμηση του κάθε συγκεκριμένου στοιχείου μέσα στο σύνολο αυτό. Όπως επίσης ότι είναι καθήκον της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και εάν κατά την ολοκλήρωση της δίκης εξετάζοντας την ολότητα της υπόθεσης υπάρχει λογική αμφιβολία, τότε η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση και ο κατηγορούμενος επομένως δικαιούται να αθωωθεί.'' Στην Παφίτης (πιο πάνω) αναφέρεται πως: «Η ενοχή του κατηγορούμενου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορούμενου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορούμενου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορούμενου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας.» Είναι φανερό από τα πιο πάνω, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα γεγονότα εκείνα που αποδεικνύονται ενώπιον του ενόρκως και όχι να εξετάζει άλλες διαζευκτικές εκδοχές που δεν υποστηρίζονται από την όλη μαρτυρία. Αν βέβαια με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και πάλι αφήνονται λογικές διαζευκτικές εξηγήσεις που δεν συνάδουν με ενοχή, το Δικαστήριο θα πρέπει να απαλλάξει τον κατηγορούμενο ανεξάρτητα αν ο ίδιος δεν κατάθεσε ενόρκως, όπως συνέβηκε στην περίπτωση της κατηγορούμενης 2, αφού το βάρος απόδειξης της ενοχής το έχει η Κατηγορούσα Αρχή. Είναι για αυτό το λόγο που κανονικά ούτε η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να προβαίνει σε σχολιασμό του γεγονότος ότι ένας κατηγορούμενος δεν κατέθεσε ενόρκως, αλλά ούτε και το Δικαστήριο θα πρέπει να σχετίζει την παράλειψη του να δώσει μαρτυρία με την ενοχή του. Όμως στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όπου τα γεγονότα, όπως τα απόδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή, είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση είναι μέσα στη δική του αποκλειστική γνώση (βλ. μεταξύ άλλων Vrakas (πιο πάνω) σελ. 188-191, Anastasiades (πιο πάνω) σελ. 213-215, Khadar (πιο πάνω) σελ. 245-248 και Θεμιστοκλέους ν. Αστυνομίας
(1981)2 C.L.R. 200, 203-204). Πέραν από τη μαρτυρία της υπεράσπισης, η περιστατική μαρτυρία θα κριθεί και σε συσχετισμό με οποιεσδήποτε λογικές εξηγήσεις θα μπορούσαν εξ αντικειμένου να υπάρχουν και που θα την καθιστούσαν ασυμβίβαστη με βέβαιο συμπέρασμα ενοχής (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 301, 304). Ο κατηγορούμενος 1, κληθείς να προβάλει την υπεράσπιση του, έδωσε ένορκη μαρτυρία και υποστήριξε πως καμιά σχέση έχει με ναρκωτικά και πως καμιά σχέση δεν είχε με τα ναρκωτικά που ανευρέθηκαν στην αποθήκη της κατοικίας των γονιών του, τα οποία ουδέποτε είχε δει. Την κατοικία των γονιών του επισκεπτόταν συχνά. Τόσο για να δει τους γονείς του όσο και για να παραλάβει τα παιδιά του που πήγαιναν εκεί μετά το σχολείο. Την αποθήκη χρησιμοποιούσε κάποτε όταν του έλεγε η μητέρα του ότι είχε φέρει τρόφιμα, όπως πατάτες, κρεμμύδια ή ντομάτες, και του έλεγε να πάρει για το σπίτι του. Ακόμα για να αλλάξει το γκάζι ή να φέρει κάποιο μαγειρικό σκεύος στη μητέρα του. Ήταν η θέση του πως η τελευταία φορά που μπήκε στην αποθήκη ήταν στις 12.6.2011 το μεσημέρι για να βγάλει από αυτή το ποδήλατο του γιού του που θα παρέμενε το απόγευμα στην κατοικία των παππούδων του. Την κατοικία των γονιών του επισκέφθηκε ο κατηγορούμενος και στις 17.6.2011 το μεσημέρι, την ημέρα δηλαδή που έγινε η έρευνα αργότερα το βράδυ. Όμως, όπως ο ίδιος διατείνεται, δεν χρειάστηκε κάτι για να μπει στην αποθήκη. Η κατηγορούμενη 2, κληθείσα να προβάλει την υπεράσπιση της, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Σε αυτήν ανάφερε πως είχε δει το φυτό που βλάστησε αλλά δεν ήξερε ότι ήταν φυτό κάνναβης. Το έμαθε όταν την πληροφόρησε σχετικά η αστυνομία. Όταν εντοπίστηκε το φυτό κάνναβης, ο Αστ. Κ. Λουκά το υπέδειξε στην κατηγορούμενη 2, την πληροφόρησε ότι είναι φυτό κάνναβης και της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο. Αυτή απάντησε: «Είναι κανναουρκά που βλάστησε που τους κανναόσπορους που βάλλω μέσα στις βλαούνες». Ότι αυτή η απάντηση είχε δοθεί από την κατηγορούμενη 2 δεν αμφισβητήθηκε. Από την κατηγορούμενη 2 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 49) μεταξύ των ωρών 04:30 - 05:35 της 18.6.2011, δηλαδή ξημερώματα της νύχτας που ανευρέθηκαν τα ναρκωτικά. Στην κατάθεση της δεν έδωσε την ίδια εξήγηση. Είχε απαντήσει ότι δεν γνώριζε πώς βρέθηκε το φυτό μέσα στη γλάστρα, δεν γνώριζε τι ήταν και πως απλά το πότιζε μαζί με τα άλλα λουλούδια. Εάν γνώριζε ότι επρόκειτο για φυτό κάνναβης θα το ξερίζωνε αμέσως. Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς στις 23.6.2011 (Τεκμήριο 6), απάντησε στο σύνολο των κατηγοριών πως δεν παραδεχόταν. Καθ΄ όσον αφορά την αποθήκη, είχε απαντήσει στην ανακριτική της κατάθεση πως τη χρησιμοποιεί η ίδια και κάποτε ο κατηγορούμενος 1 όταν την επισκέπτεται. Ανέφερε ακόμα πως εκτός από την ίδια και τον κατηγορούμενο 1, κανένας άλλος δεν μπαίνει στην αποθήκη και πως εκτός από την ίδια, ο κατηγορούμενος 1 γνώριζε πού βρισκόταν το κλειδί της αποθήκης. Η ίδια χρησιμοποιούσε την αποθήκη για σκοπούς του νοικοκυριού της, ο δε κατηγορούμενος 1 της έλεγε ότι ήθελε να πάρει πατάτες ή κρεμμύδια για το σπίτι του. Για το χαρτόνι με τα κυλινδρικά δοχεία ήταν η θέση της, τόσο κατά την ανακριτική της κατάθεση, όσο και στην ανώμοτη της δήλωση, πως δεν τα είχε ποτέ δει προηγουμένως, παρά μόνο αφού τα ανηύρε η αστυνομία και της τα υπέδειξε. Η κατηγορούμενη 2 δεν έχει υιοθετήσει ενόρκως την ανακριτική της κατάθεση. Τούτη δεν συνιστά μαρτυρία εναντίον του συγκατηγορούμενου της κατηγορούμενου 1 σε σχέση με την καταλογιζόμενη σε αυτόν χρήση της αποθήκης. Στην ανώμοτη της δήλωση ανάφερε πως την αποθήκη χρησιμοποιούσαν όλα τα μέλη της οικογένειας, δηλαδή ο σύζυγος της, τα παιδιά της και οι σύζυγοι των παιδιών της και ακόμα πως έτυχε και φορές που τη χρησιμοποίησαν στενοί συγγενείς. Υποστήριξε μάλιστα πως οι σχετικές απαντήσεις της στην ανακριτική της κατάθεση καταγράφηκαν καθ΄ υπόδειξη του αστυνομικού που λάμβανε την κατάθεση γιατί, όπως της είχε πει, ήταν καλύτερα να γραφτεί έτσι για να μην μπλέξουν τα άλλα της παιδιά. Απορρίπτουμε την επιμέρους θέση της κατηγορούμενης 2 και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του Αστ. 3611 Βλαδίμηρου Αναξαγόρου (Μ.Κ.8) ότι είχε υποβάλει σχετικές ερωτήσεις προς την κατηγορούμενη 2 παρέχοντας της την ευκαιρία να απαντήσει ποια άλλα πρόσωπα είχαν πρόσβαση στην αποθήκη της κατοικίας της. Ο πατέρας του κατηγορούμενου 1, Χρύσανθος Λουκά (Μ.Κ.9), ζητήθηκε να παρουσιαστεί και αντεξετάστηκε από την υπεράσπιση αναφορικά με τα όσα είχε καταθέσει στην αστυνομία (κατάθεση ημερομηνίας 18.6.2011 - Τεκμήριο 43) σε σχέση με τη χρήση της αποθήκης. Είχε αναφέρει στην κατάθεση του πως την αποθήκη χρησιμοποιούσε μόνο η κατηγορούμενη 2 και έμπαινε σε αυτή και ο κατηγορούμενος 1 όταν τους επισκεπτόταν. Ο ίδιος σπάνια έμπαινε. Κατά τη δια ζώσης μαρτυρία του ο Χρ. Λουκά υποστήριξε πως την αποθήκη χρησιμοποιούσαν και ο άλλος του γιος, η κόρη του και ο σύζυγος της. Έδωσε διάφορες δικαιολογίες γιατί τέτοιες θέσεις δεν εμπεριέχονται στην κατάθεση του αλλά δεν ήταν καθόλου πειστικός. Ήταν πρόδηλο ότι προσπάθησε να προσφέρει εξυπηρέτηση στην υπεράσπιση. Απορρίπτουμε τη μαρτυρία του ως αναξιόπιστη. Τούτο δεν μας επιτρέπει να προτιμήσουμε την επί μέρους εκδοχή του όπως προβάλλεται στο σχετικό μέρος της κατάθεσης του στην αστυνομία. Εφόσον έδωσε μαρτυρία, αυτή είναι που αξιολογείται και η κατάθεση του, στην έκταση που αναφέρεται στα ζητήματα για τα οποία μαρτύρησε, υποβαθμίζεται και έχει τη σημασία προγενέστερης αντιφατικής δήλωσης με τη δυναμική να πλήξει το αξιόπιστο της μαρτυρίας του. Ότι παραμένει είναι το υπόλοιπο μέρος της κατάθεσης του, το οποίο προσφέρθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ως η αλήθεια και επί του οποίου δεν αντεξετάστηκε. Αποδεχόμαστε, συνεπώς, τη θέση του πως ο ίδιος ουδεμία ανάμειξη είχε ούτε γνώριζε για την ύπαρξη είτε του φυτού κάνναβης είτε της ποσότητας της κάνναβης μέσα στην αποθήκη της κατοικίας του. Όπως προειπώθηκε είναι ηλικιωμένος, 77 ετών, ενώ αναφέρθηκε πως αντιμετώπιζε και κινητικά προβλήματα. Ο Α. Τιττόνης, που όπως προειπώθηκε είναι γαμπρός του κατηγορούμενου 1 και της κατηγορούμενης 2, μαρτύρησε πως επισκέπτεται σχεδόν καθημερινά την κατοικία των πεθερικών του για την παραλαβή των παιδιών του που πηγαίνουν σχολείο στο Μούταλλο και όταν σχολάσουν πάνε στην κατοικία των παππούδων τους. Εισέρχεται στην αποθήκη για να πάρει την τροφή των καναρινιών που διατηρεί σε κλουβιά στην αυλή της κατοικίας. Τα ταΐζει κάθε δύο με τρεις ημέρες. Ακόμα έμπαινε στην αποθήκη για να πάρει πατάτες για το σπίτι του ή για να αλλάξει το γκάζι κουζίνας που χρησιμοποιούσε η πεθερά του. Τύγχανε κάποτε η αποθήκη να ήταν ανοικτή και κάποτε κλειστή και κλειδωμένη. Ήξερε από πού να πάρει τα κλειδιά να ανοίξει. Η τελευταία φορά που μπήκε στην αποθήκη πριν την έρευνα της αστυνομίας ήταν ημέρα Πέμπτη, δύο ημέρες προηγουμένως. Το θυμάται γιατί είχε κληθεί για εφεδρεία στο στράτευμα σε τριήμερη άσκηση και την Πέμπτη πριν αναχωρήσει πήγε να ταΐσει τα καναρίνια. Κατά την επίσκεψη του αυτή δεν είχε δει το χαρτοκιβώτιο με τα κυλινδρικά δοχεία όπως του υποδείχθηκε στις φωτογραφίες 20 και 21 του Τεκμηρίου
- Υπέδειξε ο μάρτυρας στη φωτογραφία 20 το πλαστικό δοχείο μέσα στο οποίο είχε την τροφή των καναρινιών (είναι το άσπρο δοχείο που έχει φωτογραφίες σκύλων) εξηγώντας πως αν το χαρτοκιβώτιο ήταν εκεί θα τον εμπόδιζε στο να πάρει το δοχείο με την τροφή. Όσον αφορά τη χρήση της αποθήκης είπε πως σίγουρα την χρησιμοποιούν και οι υπόλοιποι του σπιτιού, εξηγώντας ότι μπορεί και ο κατηγορούμενος 1 και ο πεθερός του να τη χρησιμοποιούν. Όχι τόσο συχνά η σύζυγος του ή ο αδελφός της, προφανώς εννοώντας το Σόλωνα. Όσον αφορά το παράθυρο είπε πως κάποτε ήταν ανοιχτό κάποτε ήταν κλειστό. Η κατάθεση που έδωσε ο Α. Τιττόνης στην αστυνομία (κατάθεση ημερομηνίας 20.6.2011 - Τεκμήριο 54) ήταν πολύ σύντομη και προδήλως δεν ερωτήθηκε για τα ζητήματα που ρωτήθηκε κατά τη μαρτυρία του. Ο Α. Τιττόνης μας έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Έχουμε ικανοποιηθεί πως η αναφορά του στη δική του χρήση της αποθήκης ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αποδεχόμαστε πως ο ίδιος ουδεμία ανάμειξη είχε με τις ναρκωτικές ουσίες που βρέθηκαν στην αποθήκη και πως την Πέμπτη, δύο μέρες πριν την έρευνα της αστυνομίας, το χαρτοκιβώτιο με τα κυλινδρικά δοχεία δεν ήταν μέσα στην αποθήκη. Αποδεχόμαστε ακόμα τη μαρτυρία του ως προς τα πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν την αποθήκη. Υπήρξε σαφής διαχωρισμός μεταξύ του ιδίου του πεθερού του και των κατηγορουμένων 1 και 2 που χρησιμοποιούσαν πιο συχνά την αποθήκη αφενός και της συζύγου του και του Σόλωνα αφετέρου που σπάνια εισερχόταν σε αυτή. Όπου καταλήγουμε είναι πως τα ναρκωτικά τοποθετήθηκαν μέσα στην αποθήκη μετά την επίσκεψη εκεί του Α. Τιττόνη. Συνεπώς το τι ενδιαφέρει περισσότερο είναι ποιός μπήκε στην αποθήκη στο χρόνο που μεσολάβησε μεταξύ της αναχώρησης του Α. Τιττόνη και της αστυνομικής έρευνας, παρά το ποιός συνηθίζει να χρησιμοποιεί την αποθήκη ή ποιός μπήκε σε αυτήν σε προηγούμενους χρόνους. Κανένας από τα πρόσωπα που θα μπορούσαν να γνωρίζουν δεν υποστήριξε πως κάποιο πρόσωπο άλλο από τον κατηγορούμενο 1 ή την κατηγορούμενη 2 εισήλθε στην αποθήκη μετά την επίσκεψη του Α. Τιττόνη. Στο Χρ. Λουκά υποβλήθηκε συγκεκριμένη ερώτηση όταν ανακρίθηκε από την αστυνομία (Τεκμήριο 43, Ερώτηση 23) κατά πόσο είδε οποιονδήποτε να μπαίνει στην αποθήκη και να τοποθετεί εκεί τα κυλινδρικά δοχεία. Απάντησε πως δεν είχε δει κάτι τέτοιο. Της ερώτησης είχαν προηγηθεί άλλες δύο ερωτήσεις που αφορούσαν την επίσκεψη του κατηγορούμενου 1 στις 17.6.2011 και την απάντηση του Χρ. Λουκά πως δεν είδε αν ο γιος του μπήκε στην αποθήκη ή αν κρατούσε οτιδήποτε. Με τον τρόπο που τέθηκαν οι ερωτήσεις θα αναμενόταν πως εάν ο Χρ. Λουκά είχε υπόψη του πως στην αποθήκη εισήλθε κάποιο άλλο πρόσωπο θα το έλεγε. Ούτε η κατηγορούμενη 2 στην ανώμοτη της δήλωση αναφέρθηκε σε κάτι τέτοιο. Αναμφίβολα αν η Ροδούλα ή ο Σόλωνας ή κάποιος άλλος συγγενής είχε επισκεφθεί την κατοικία και είχε εισέλθει στην αποθήκη τις ημέρες εκείνες, θα αναμένετο να αποκαλυφθεί. Ούτε και αναφέρθηκε να είχε παρατηρηθεί η παρουσία οποιουδήποτε μη προσκεκλημένου των ενοίκων στο χώρο της κατοικίας ή παρενόχληση στην περιουσία τους από οποιοδήποτε. Εις ότι άλλο έγινε εισήγηση από την υπεράσπιση είναι αυτό το τελευταίο. Δηλαδή κάποιο άγνωστο πρόσωπο, εν αγνοία των ενοίκων της κατοικίας, να εισήλθε στην αποθήκη και να τοποθέτησε το χαρτοκιβώτιο με τα κυλινδρικά δοχεία στη θέση όπου ανευρέθηκε. Ως εκ τούτου θα πρέπει να εξετάσουμε την δυνατότητα πρόσβασης στην αποθήκη. Η περίφραξη της αυλής στη δεξιά πλευρά αποτελείται από ψηλό τοίχο με τσιμεντόπετρες που εφάπτεται του κτίσματος της κατοικίας και προεκτείνεται προς το πίσω σύνορο της αυλής (Τεκμήριο 3, φωτ. 5). Εκεί, δίπλα από τον τοίχο με τις τσιμεντόπετρες, ήταν η γλάστρα με το φυτό κάνναβης (Τεκμήριο 3, φωτ. 6 και 7). Κατά την ακρόαση αναλώθηκε πολύς χρόνος για την περιγραφή της περίφραξης της κατοικίας. Ήταν σαφής η επιδίωξη της υπεράσπισης να καταδείξει πως ήταν ευχερής η πρόσβαση μέσα στην αυλή από κάποιον άγνωστο, όχι προσκεκλημένο των ενοίκων. Είναι ατυχές ότι η αστυνομία δεν φωτογράφησε την περίφραξη της κατοικίας στο πίσω μέρος. Θα αποφεύγετο μεγάλο μέρος της συζήτησης. Καθ΄ όση έκταση το φωτογραφικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας μπορεί να βοηθήσει, και τούτο αφορά την περίφραξη της αυλής, τόσο αριστερά όσο και δεξιά, επιβεβαιώνεται η μαρτυρία των αστυνομικών που έλαβαν μέρος στην έρευνα. Ο μαντρότοιχος στην αριστερή πλευρά ξεπερνούσε το ύψος μιας κανονικής πόρτας δωματίου και ήταν στο ύψος ενός υποστέγου όπου υπήρχαν κλουβιά με πουλιά στην πίσω αριστερή πλευρά της αυλής (Τεκμήριο 3, φωτ. 9). Στη δεξιά πλευρά ο τοίχος με τις τσιμεντόπετρες, που αναφέρθηκε πιο πάνω, φαίνεται να είναι στο ύψος ενός κανονικού ατόμου ενώ πάνω από αυτό φαίνεται τοποθετημένο κάποιο άλλο διαχωριστικό υλικό και ένα κομμάτι τσίγκος. Η μαρτυρία του κατηγορούμενου 1 αναφορικά με το ύψος του δεξιού τοίχου της αυλής, και ιδιαίτερα του αριστερού μαντρότοιχου, απορρίπτεται. Κατέστη πρόδηλο ότι προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο για να δώσει βάση στις υποθέσεις της υπεράσπισης. Ως εκ τούτου δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ούτε την εκτίμηση αλλά ούτε και την ειλικρίνεια του αναφορικά με το ύψος του πισινού τοίχου. Υποστήριξε ο κατηγορούμενος ότι ο πισινός τοίχος κυμαίνεται σε διάφορα σημεία από 1,20 μ. μέχρι 1,70 μ. Ανάλογη θέση είχε εκφράσει και για τον αριστερό μαντρότοιχο, ότι είναι μέχρι 1,70 μ., 1,80 μ. αλλά ότι δεν ήταν ενιαίος. Αλλού ήταν 1,20 μ., 1,40 μ., 1,80 μ.. Όπου καταλήγουμε είναι πως η αυλή ήταν αποκομμένη από άλλες περιουσίες με τοίχο. Αριστερά και δεξιά ο τοίχος είχε τέτοιο ύψος που θα ήταν πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο για κάποιο να εισέλθει στην κατοικία. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ο πισινός τοίχος κάπου να ήταν πιο χαμηλός. Τούτο θα καθιστούσε δυνατό για κάποιο πρόσωπο να εισέλθει από εκεί στην αυλή της κατοικίας σκαρφαλώνοντας στον τοίχο ή χρησιμοποιώντας κάποιο αντικείμενο για να πατήσει πάνω. Το εγχείρημα δεν ήταν αδύνατο, όχι όμως και εύκολο ιδιαίτερα εάν το πρόσωπο θα έπρεπε να κουβαλήσει κάποιο χαρτοκιβώτιο όπως αυτό μέσα στο οποίο βρέθηκαν τα κυλινδρικά δοχεία με τα ναρκωτικά. Ως προς τη σιδερόπορτα της αυλής, αυτή ήταν ψηλή όπως μια κανονική πόρτα δωματίου και είχε σύρτη από μέσα. Διαπιστώνεται από τις φωτογραφίες πως για να μπορούσε κάποιος από το δρόμο να ανοίξει το σύρτη, θα έπρεπε να ανέβει σε κάποιο αντικείμενο ώστε η μασχάλη του να φθάσει το ύψος της πόρτας ώστε να βάλει, μέσα από διακοσμητικό κιγκλίδωμα ψηλά στην πόρτα, το χέρι του και να φθάσει το σύρτη. Ακόμα και αν το κατάφερνε, ανοίγοντας τη σιδερόπορτα θα έριχνε στο έδαφος τα σανίδια που ήταν τοποθετημένα πίσω από αυτήν. Αρκετός χρόνος αναλώθηκε και σε σχέση με το κατά πόσο η αποθήκη είχε παράθυρο προς το δημόσιο δρόμο και τούτο γιατί ο Αστ. Κ. Λουκά, ο εξεταστής της υπόθεσης, παρά το γεγονός ότι εισήλθε στην αποθήκη δεν είχε προσέξει, όπως ανέφερε, το παράθυρο. Λήφθηκαν εξωτερικά τέσσερις φωτογραφίες της πόρτας της αποθήκης που ανοίγει στον υπαίθριο διάδρομο, δεν λήφθηκε όμως φωτογραφία του παραθύρου από το δημόσιο δρόμο. Εσωτερικά της αποθήκης λήφθηκαν επτά φωτογραφίες, όλες όμως με επίκεντρο τα ανευρεθέντα ναρκωτικά που ήταν τοποθετημένα δεξιά όπως εισέρχεται κάποιος στην αποθήκη, αντίθετα από την πλευρά που ήταν το παράθυρο. Επιβεβαιώθηκε από τις μαρτυρίες αστυνομικών που έλαβαν μέρος στην έρευνα ότι η αποθήκη έχει παράθυρο προς το δημόσιο δρόμο. Ό,τι παρέμεινε να διαπιστωθεί είναι το είδος του παραθύρου, το ύψος και οι διαστάσεις του και κατά πόσο κατά το χρόνο της έρευνας ήταν κλειστό και ασφαλισμένο ή ανοιχτό ή υπήρξε ανοιχτό σε χρόνους που προηγήθηκαν της έρευνας. Ο Αστ. Σ. Νεοφύτου που έλαβε μέρος στην έρευνα της αποθήκης και είχε αναλάβει την έρευνα στην αριστερή πλευρά του δωματίου, όπου και το παράθυρο, μαρτύρησε πως αντικείμενα που ήταν τοποθετημένα στο πεζούλι του παραθύρου το «έχωναν». Κάποιος θα έπρεπε να μετακινήσει αντικείμενα για να πλησιάσει. Κάποιος που έμπαινε μέσα στην αποθήκη θα μπορούσε να το δει. Κατά την αντεξέταση ανέφερε πως μετά το πέρας της έρευνας, εξερχόμενος στο δημόσιο δρόμο, έλεγξε το παράθυρο, δοκίμασε να ανοίξει τα φυλλαράκια και ήταν ασφαλισμένο. Σε υποβολή της υπεράσπισης ότι το ύψος του παραθύρου από το δημόσιο δρόμο είναι 1,64-1,66 μ. ο μάρτυρας ανάφερε πως είναι 1,70-1,80 μ. Ο Σ. Νεοφύτου ουδεμία αναφορά είχε κάμει στην κατάθεση του (κατάθεση ημερομηνίας 21.6.2011 - Τεκμήριο 42) για το παράθυρο, και όπως ανέφερε κανένα δεν είχε ενημερώσει ότι είχε προβεί σε έλεγχο του παραθύρου από την πλευρά του δημοσίου δρόμου. Ο Αστ. Β. Αναξαγόρου είδε το παράθυρο καθ΄ όν χρόνο ερευνούσε μέσα στην αποθήκη. Υπήρχαν διάφορα αντικείμενα στο πεζούλι του. Ο Αστ. Β. Αναξαγόρου είχε αναλάβει την πλευρά της αποθήκης απέναντι όπως κάποιος εισερχόταν από την πόρτα. Το παράθυρο ήταν κλειστό. Δεν έλεγξε ο ίδιος, ούτε προέτρεψε τον Αστ. Σ. Νεοφύτου να το ελέγξει αν ήταν ασφαλισμένο. Είχε εμπιστοσύνη ότι ο Αστ. Σ. Νεοφύτου που είχε αναλάβει την αριστερή πλευρά της αποθήκης θα το έπραττε. Ο κατηγορούμενος 1 υποστήριξε πως το παράθυρο της αποθήκης είναι μόνο γυαλί. Δεν έχει φυλλαράκια. Δεν υπήρχαν αντικείμενα πάνω σε αυτό. Το βάθος του είναι μόλις 10 εκ. και δεν χωρά. Αυτό έχει ύψος 1,60 - 1,65 μ. από το δημόσιο δρόμο. Έτυχε φορές που το είδε ανοιχτό έτυχε φορές που ήταν κλειστό. Η κατηγορούμενη 2 που ήταν παρούσα κατά την έρευνα δεν έδωσε ένορκη μαρτυρία. Κατά την ανώμοτη δήλωση της ανέφερε πως το παράθυρο ήταν ανοιχτό και πως οι αστυνομικοί το είδαν ότι ήταν ανοιχτό. Ο Αστ. Σ. Νεοφύτου δεν μας έπεισε ότι έλεγξε το παράθυρο από την εξωτερική του πλευρά. Από την άλλη, ο Αστ. Β. Αναξαγόρου μας ικανοποίησε ότι μετέφερε στο Δικαστήριο τις πραγματικές του διαπιστώσεις και τίποτε περισσότερο. Δεν προσπάθησε να καλύψει τυχόν ελλείψεις στη μαρτυρία. Αποδεχόμαστε τη θέση του ότι το παράθυρο ήταν κλειστό και ότι στο πεζούλι του υπήρχαν διάφορα αντικείμενα. Είναι λογικό και αναμενόμενο το παράθυρο να ήταν και ασφαλισμένο κατά το χρόνο της έρευνας. Η πόρτα της αποθήκης που ανοίγει στην αυλή της κατοικίας, η δυνατότητα πρόσβασης στην οποία δεν ήταν ότι πιο εύκολο, διατηρείτο από τη σπιτονοικοκυρά κλειστή και κλειδωμένη. Μάλιστα δεν άφηνε τα κλειδιά στην πόρτα. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε πως θα άφηνε το παράθυρο που έβλεπε στο δημόσιο δρόμο ανοιχτό. Εάν ήθελε να αεριστεί η αποθήκη, θα μπορούσε να αφήσει ανοιχτή την πόρτα. Δεν κατανοούμε πώς θα μπορούσε να αφήσει ανοιχτό το παράθυρο και εγκαταλείποντας την αποθήκη να την κλειδώσει και να κρύψει το κλειδί. Πιστεύουμε πως ο κατηγορούμενος 1 είχε υπόψη του τη μαρτυρία που θα έδινε ο Α. Τιττόνης και προσάρμοσε ανάλογα τη δική του μαρτυρία. Ισχυρίστηκε πως μπήκε στην αποθήκη στις 12.6.2011, πριν δηλαδή την επίσκεψη του Α. Τιττόνη, αλλά όχι μετά την επίσκεψη του Α. Τιττόνη. Δεν επιχείρησε να αποκρύψει πως στις 17.6.2011 επισκέφθηκε την κατοικία γιατί τούτο είχε αποκαλύψει στην κατάθεση του ο πατέρας του. Όμως ισχυρίστηκε πως δεν μπήκε στην αποθήκη. Κατά την αντεξέταση, του υποβλήθηκε συγκεκριμένη ερώτηση πώς δεν έτυχε από 12.6.2011 μέχρι 17.6.2011 που επισκεπτόταν καθημερινά την κατοικία των γονιών του να μπει στην αποθήκη. Απάντησε πως δεν έτυχε να χρειαστεί κάτι για το λόγο ότι έλειπε η γυναίκα του και δεν χρειαζόταν κάτι να πάρει στο σπίτι. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο ίδιος είχε προγενέστερα στη μαρτυρία του αναφέρει πως η σύζυγος του είχε επιστρέψει στην Κύπρο στις 12.6.
- Συνεπώς η εξήγηση που έδωσε ο κατηγορούμενος 1 ήταν αβάσιμη. Ως προς το γεγονός της ανίχνευσης γενετικού του υλικού στο νάιλον σακούλι, στο ένα από τα κυλινδρικά δοχεία, ο κατηγορούμενος 1 ουδεμία εξήγηση πρόσφερε πέραν την θεωρητικής θέσης πως πιθανό να άγγιξε το σακούλι προτού αυτό τοποθετηθεί στο δοχείο. Αυτό που ο κατηγορούμενος 1 λέγει ως πιθανό είναι ασφαλές εύρημα του Δικαστηρίου στη βάση της μαρτυρίας του δρ. Μ. Καριόλου. Έχουμε ήδη καταλήξει πως ο κατηγορούμενος 1 ήρθε σε άμεση επαφή με το συγκεκριμένο σακούλι πριν το κυλινδρικό δοχείο (Τεκμήριο 16) κλείσει. Υπενθυμίζουμε όμως πως το βάρος απόδειξης ουδέποτε μετατέθηκε στους ώμους του κατηγορούμενου 1 αλλά παραμένει πάντα στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. Ανάφερε ο συνήγορος υπεράσπισης κατά την τελική του αγόρευση πως η αστυνομία δεν διερεύνησε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο την υπόθεση. Ενώ τα κλειδιά της αποθήκης παραλήφθηκαν για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων, δεν ακολούθησαν τέτοιες. Ούτε και έγιναν δειγματοληψίες είτε από το χερούλι της πόρτας της αποθήκης είτε από το παράθυρο αυτής. Εάν ανευρίσκετο γενετικό υλικό αγνώστων προσώπων στα σημεία αυτά, και πολύ περισσότερο εάν αυτό ήταν το ίδιο με το γενετικό υλικό των ίδιων αγνώστων προσώπων που ανιχνεύθηκε στα τεκμήρια, εισηγήθηκε η υπεράσπιση, θα μπορούσαν να γίνουν πολλές υποθέσεις. Το ότι το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 1 δεν ανιχνεύθηκε σε άλλα τεκμήρια ή μέρη τους δεν σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν τα χειρίστηκε (βλ. Χατζηπέτρου ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 123, 127). Όπως εξήγησε ο δρ. Μ. Καριόλου, είναι δυνατό κάποιο πρόσωπο να αγγίξει ένα αντικείμενο και να μην αφήσει το γενετικό του υλικό και να αγγίξει ένα άλλο αντικείμενο, ιδίας ή άλλης υφής, και να αφήσει. Δεν υπάρχει κανόνας για το πότε αναμένεται να εναποτεθεί γενετικό υλικό και πότε όχι. Έδωσε ακόμα ο δρ. Μ. Καριόλου το παράδειγμα που κάποιος αγγίζει ένα αντικείμενο και αφήνει γενετικό του υλικό και στη συνέχεια αγγίζει ανάλογο αντικείμενο χωρίς να αφήσει γενετικό υλικό γιατί όλα τα διαθέσιμα επιδερμικά κύτταρα έχουν εναποτεθεί στο πρώτο αντικείμενο. Ότι βρέθηκε γενετικό υλικό αγνώστων προσώπων σε τεκμήρια, μπορεί να είναι ασύνδετο με τα ναρκωτικά, μπορεί όμως αυτά τα άγνωστα πρόσωπα να είναι συνεργοί. Το θετικό στοιχείο αφορά στην ύπαρξη γενετικού υλικού του κατηγορούμενου 1 στα σημεία που αυτό ανευρέθηκε. Αυτό το στοιχείο θα εκτιμήσουμε κατά πόσο στο πλαίσιο των συνθηκών της υπόθεσης οδηγεί απαρέγκλιτα σε εύρημα ενοχής του κατηγορούμενου 1. Εξετάσαμε το σενάριο που παρουσιάστηκε ως ενδεχόμενο κάποιο άγνωστο πρόσωπο ή πρόσωπα, για λόγους που τους αφορούν, να τοποθέτησαν το χαρτόνι με τα δύο κυλινδρικά δοχεία μέσα στην αποθήκη. Το σενάριο αυτό θα προσεγγίσουμε με βάση την κοινή ανθρώπινη λογική και εμπειρία. Κάποιος μπορεί να αποκρύψει κάτι σε ξένη περιουσία. Όταν το αντικείμενο είναι παράνομο μπορεί να πράξει τούτο γιατί θέλει να αποφύγει την πιθανότητα να το ανακαλύψει στην κατοχή του κάποιο άλλο πρόσωπο ή η αστυνομία. Ακόμη μπορεί κάποιος να αποκρύψει ένα παράνομο αντικείμενο σε ξένη περιουσία γιατί βρέθηκε σε δύσκολη περίσταση και αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει για να αποφύγει να θεαθεί ή να ερευνηθεί έχοντας το στην κατοχή του. Στη δεύτερη περίπτωση μπορεί το επείγον της περίστασης να τον αναγκάσει σε μια πρόχειρη ή αδέξια απόκρυψη. Στην πρώτη περίπτωση το λογικό είναι να επιλέξει ένα χώρο που να πληρεί κάποιες βασικές προϋποθέσεις. Δυνατότητα πρόσβασης στο χώρο εκ νέου για να το παραλάβει όταν και εφόσον το θελήσει και απόκρυψη κατά τέτοιο τρόπο που να μην είναι δυνατό να το δει ο κάτοχος της περιουσίας και να το καταστρέψει, μετακινήσει, κρατήσει προς δικό του όφελος ή ειδοποιήσει τις διωκτικές αρχές. Το αντικείμενο δεν ήταν ένα μικρό σακουλάκι που κάποιος θα μπορούσε να κρύψει μέσα στην αποθήκη για να το πάρει αργότερα ή να το ρίξει μέσα σε αυτήν σε μια επείγουσα περίσταση βρίσκοντας ευχερή διέξοδο το ανοικτό παράθυρο της αποθήκης. Ήταν ένα χαρτοκιβώτιο με βάση 30 x 65 εκ. και ύψος 55 εκ. περίπου, όπως διαπιστώσαμε. Ακόμα και αν κάποιος έμπαινε με αυτό το χαρτοκιβώτιο από το παράθυρο, ρίχνοντας τα αντικείμενα που ήταν στο πεζούλι, πώς βγαίνοντας από εκεί θα μπορούσε να τα τοποθετήσει ξανά στο πεζούλι; Τα δύο κυλινδρικά δοχεία είναι του ιδίου μεγέθους και στο ένα (Τεκμήριο 14) αναγράφεται ότι είναι χωρητικότητας ελιών βάρους 10 κιλών. Το χαρτοκιβώτιο δεν ήταν κρυμμένο. Κάποιος που θα έμπαινε στην αποθήκη δύσκολα δεν θα το έβλεπε. Απορρίπτουμε ως σενάριο εκτός της κοινή ανθρώπινης λογικής και εμπειρίας ξένα πρόσωπα να εισήλθαν στην αποθήκη για να αποκρύψουν εκεί τα ναρκωτικά. Στο ζήτημα υπάρχει και μια περαιτέρω διάσταση. Αυτά τα ξένα πρόσωπα θα έπρεπε να ανεύρουν και να χρησιμοποιήσουν για τη συσκευασία των ναρκωτικών τους και σακούλι που είχε το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 1 πάνω. Ο Αστ. Σ. Νεοφύτου ανάφερε πως αν υπήρχαν νάιλον σακούλια στην αποθήκη θα παραλαμβάνονταν ως τεκμήρια. Για να μην παραληφθούν τέτοια σημαίνει πως δεν υπήρχαν. Ο Αστ. Β. Αναξαγόρου ανάφερε πως έγινε έρευνα μέσα στην αποθήκη για τέτοιου είδους σακούλια και δεν βρέθηκαν, είτε άλλα πιο μεγάλα είτε πιο μικρά. Ο κατηγορούμενος 1 δεν υποστήριξε πως στην αποθήκη υπήρχε κάποιο ρολό τέτοιων σακουλιών που χρησιμοποιούσε ο ίδιος ή έστω ότι υπήρχαν κάποια σακούλια ή σακούλι που άγγιξε και άφησε στην αποθήκη. Έτσι το σενάριο που εισηγείται η υπεράσπιση είναι πέρα από κάθε λογική. Από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης έχουμε ικανοποιηθεί πέρα από κάθε λογική αμφιβολία πως το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 1 βρισκόταν στο σακούλι (μέρος του Τεκμηρίου 16) γιατί αυτός συμμετείχε στη διεργασία κλεισίματος του κυλινδρικού δοχείου με το πώμα. Καμιά άλλη λογική εξήγηση δεν χωρεί υπό τις περιστάσεις. Ο κατηγορούμενος 1 είχε γνώση του τι περιείχαν τα δοχεία. Αυτά δεν περιείχαν κάτι άλλο και τα ναρκωτικά φαινόντουσαν όταν τα δοχεία ήταν ανοιχτά. Η διαπιστωθείσα συμμετοχή του κατηγορούμενου 1 στο στάδιο της συσκευασίας και η ανεύρεση του χαρτοκιβωτίου με τα δύο κυλινδρικά δοχεία στο χώρο όπου βρέθηκαν, οδηγεί στο συμπέρασμα, που είναι και το μόνο λογικό, πως ο κατηγορούμενος 1 γνώριζε ότι το χαρτοκιβώτιο με τα δύο κυλινδρικά δοχεία ήταν εκεί. Τα ναρκωτικά ήταν στην αποθήκη της κατοικίας των γονιών του όπου ο ίδιος μπορούσε να τα ελέγχει και συνεπώς τα κατείχε. Ως εκ των ανωτέρω, βρίσκουμε ότι η κατηγορία 1 εναντίον του κατηγορούμενου 1 έχει αποδειχτεί πέρα από κάθε λογική αμφιβολία και βρίσκουμε τον κατηγορούμενο 1 ένοχο σε αυτήν. Η ανώμοτη δήλωση έχει, σύμφωνα με τη νομολογία, πειστική παρά αποδεικτική αξία (βλ. Anastassiades (πιο πάνω), Δημοσθένους κ.α. ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Μαυρικίου ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 359, 367). Η κατηγορούμενη 2 με την ανώμοτη δήλωση της, μέσα στα πλαίσια του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης, έχει δημιουργήσει στο μυαλό μας αμφιβολίες κατά πόσο αυτή γνώριζε ότι το φυτό που ανευρέθηκε στην καφέ πλαστική γλάστρα στην κατοικία της ήταν απαγορευμένο φυτό. Οι ίδιες αμφιβολίες υπάρχουν στο μυαλό μας αναφορικά με το κατά πόσο γνώριζε την ύπαρξη των ναρκωτικών μέσα στην αποθήκη της κατοικίας της. Ως εκ των ανωτέρω βρίσκουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέρα από κάθε λογική αμφιβολία τις κατηγορίες 1, 2, 3 και 4 εναντίον της κατηγορούμενης 2, την οποία αθωώνουμε και απαλλάττουμε σε όλες. Η απόρριψη των εναντίον της κατηγοριών δεν είναι ασύνδετη με το γεγονός της τεκμηρίωσης της υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου
- Αποκαλύφθηκε και αποδείχθηκε κατά τη δίκη η ενοχή του κατηγορούμενου
- Εν εναντία περιπτώσει η κατηγορούμενη 2 θα βρισκόταν σε σαφώς δυσμενέστερη θέση και περαιτέρω εξηγήσεις θα αναμένονταν από αυτή. Προχωρούμε στην εξέταση της κατηγορίας 3 εναντίον του κατηγορούμενου
- Στην κατοικία και στο επαγγελματικό υποστατικό του κατηγορούμενου 1 έγιναν επίσης έρευνες χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Στην κατοικία του κατηγορούμενου 1 ανευρέθηκαν και κατασχέθηκαν €4.270 σε μετρητά σε διάφορα χαρτονομίσματα. €1.270 (Τεκμήριο 20) ανευρέθηκαν από τον Αστ. Σ. Νεοφύτου σε τσαντάκι μέσης στο χολ της κατοικίας ενώ €3.000 (Τεκμήριο 21) ανευρέθηκαν από τον Α/Αστ. 1833 Ιωάννη Χριστοδούλου (Μ.Κ.4) (κατάθεση ημερ. 18.6.2011 - Τεκμήριο 37) σε ερμαράκι της κουζίνας της κατοικίας. Για τα ποσά ανακρίθηκε η σύζυγος του κατηγορούμενου 1 (καταθέσεις ημερομηνίας 18.6.2011 και 20.6.2011 Τεκμήρια 31 και 25 και μεταφράσεις στα ελληνικά Τεκμήρια 32 και 26 αντίστοιχα) ως ύποπτη. Η αστυνομία υποψιαζόταν πως τα μετρητά είχαν σχέση με την κατοχή της ποσότητας της κάνναβης που είχε ανευρεθεί για σκοπούς εμπορίας. Οι εξηγήσεις της Σιμόνας δεν είναι ικανοποιητικές. Οι τρεις αποδείξεις είσπραξης (ως δέσμη Τεκμήριο 34) της επιχείρησης όπου είναι συνέταιρος, που παρουσίασε για να δικαιολογήσει €3.300 είναι κατά σειρά με αύξων αριθμό απόδειξης 309, 310 και
- Ως πελάτες αναγράφονται γυναικεία ονόματα χωρίς επίθετο ή άλλα στοιχεία. Ούτε μπορούσε η Σιμόνα να δώσει περαιτέρω πληροφορίες για τα «πρόσωπα» αυτά. Παρουσίασε ακόμα μια απόδειξη ανάληψης €800 από τη ΣΠΕ Κάτω Πάφου (Τεκμήριο 33). Κάποιος θα διερωτάτο, εάν η επιχείρηση είχε πράγματι εισπράξει €1.000 στις 2.6.2011, όπως αναφέρει η απόδειξη αρ. 309, γιατί την επομένη 3.6.2011 να γίνει ανάληψη €800 από τη ΣΠΕ Κάτω Πάφου και να φυλάξει η Σιμόνα στο σπίτι της τα ποσά που μαζί με ακόμη €2.300 κρατούσε σε μετρητά μέχρι και τις 18.6.2011 που τα βρήκε η αστυνομία. Οι καταθέσεις της Σιμόνας στην αστυνομία έγιναν αποδεκτές και εντάχθηκαν στο μαρτυρικό υλικό ως μαρτυρία μόνο εναντίον της κατηγορούμενης
- Δεν συνιστούν μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου
- Σε κάθε περίπτωση, γεγονός είναι πως δεν καταδείχθηκε θετικά σχέση του ποσού με τα υπό εκδίκαση αδικήματα. Δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 1 κατείχε την κάνναβη με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Η υπόθεση της Κατηγορίας, όπως συνήθως συμβαίνει, εδράζεται σε περιστατική μαρτυρία και στις πρόνοιες του άρθρου 30Α του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου το οποίο προνοεί ότι: «Εφόσον ήθελε αποδειχθεί ότι πρόσωπο . κατείχε . ελεγχόμενο φάρμακο . που αναφέρεται στην πρώτη στήλη, σε ποσότητα που υπερβαίνει την καθορισμένη στη δεύτερη στήλη, θεωρείται ότι . κατείχε . το ελεγχόμενο αυτό φάρμακο . με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο.» Στην πρώτη στήλη, στην πρώτη γραμμή, αναφέρεται η «Κάνναβις ή παράγωγα αυτής» και στην αντίστοιχη γραμμή στη δεύτερη στήλη αναφέρεται «30 ή περισσότερα γραμμάρια». Στην Μαυρικίου ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 359 με αναφορά στις πρόνοιες του άρθρου 30Α τονίζεται (σελ. 371) πως σε ποινικές υποθέσεις η δημιουργία μαχητού τεκμηρίου δεν μπορεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να μεταθέτει το βάρος απόδειξης στον κατηγορούμενο. Μνημονεύεται απόσπασμα από την Σκούλλου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 87 (σελ. 96-97) όπου αναφέρεται ότι: «Άποψή μας είναι ότι η δημιουργία μαχητού τεκμηρίου μπορεί να συμβιβασθεί με το θεμελιώδες τεκμήριο της αθωότητος, εφόσον - (α) τα συμπεράσματα τα οποία προκύπτουν από την απόδειξη γεγονότων, συναρτώνται άμεσα και αποτελούν φυσιολογικό επακόλουθο των γεγονότων αυτών, οπόταν, με την καθιέρωση τους, ιχνηλατείται αυτό που φυσιολογικά προκύπτει και όχι ανεξάρτητο μη τεκμηριωθέν γεγονός, (β) το αποδεικτικό βάρος, το οποίο εναποτίθεται στον κατηγορούμενο για την απόσεισή τους (των επίμαχων συμπερασμάτων), δεν εκτείνεται πέραν της δημιουργίας λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη των φυσιολογικών επακόλουθων, και (γ) το βάρος απόδειξης της κατηγορίας - (το αποδεικτικό βάρος) - παραμένει στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής καθ΄ όλη τη διάρκεια της δίκης και δε μετατίθεται, με τη δημιουργία μαχητού τεκμηρίου, οποιοδήποτε μέρος του.» Η Σκούλλου αφορούσε το άρθρο 50Γ του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 όπου με το εδάφιο 2 δημιουργείται τεκμήριο ύπαρξης συγκεκριμένης πρόθεσης εφόσον στοιχειοθετούνται κάποια συναφή γεγονότα, όπως στην περίπτωση του άρθρου 30Α το βάρος των ναρκωτικών. Τόσο στη Μαυρικίου όσο και στην Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 354, όπου ηγέρθηκε ξανά ζήτημα αναφορικά με το άρθρο 30Α, είχε αποφασιστεί στην μεν Μαυρικίου ότι ο σκοπός της προμήθειας σε άλλα πρόσωπα και η συνακόλουθη καταδίκη του εφεσείοντα είχε κριθεί στη βάση του συνόλου της περιστατικής μαρτυρίας και όχι κατ΄ εφαρμογή του άρθρου 30Α, στη δε Γεωργίου ότι η ενοχή του εφεσείοντα είχε προκύψει όχι ως αποτέλεσμα της εφαρμογής του τεκμηρίου που καθιερώνει το άρθρο 30Α, αλλά, ως αποτέλεσμα και με βάση το σύνολο της μαρτυρίας. Στην Αντωνάκης Σάββα Ηλία ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 188/2010, ημερ. 21.10.2011 γίνεται αναφορά στην Σκούλλου και Μαυρικίου. Επαναλαμβάνεται πως το νομοθετικό τεκμήριο είναι μαχητό και δεν μεταθέτει το νομικό βάρος απόδειξης στον κατηγορούμενο. Αυτό παραμένει πάντα στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής, πλην όμως θέτει στον κατηγορούμενο το βάρος όπως δημιουργήσει λογική αμφιβολία. Στην υπόθεση αυτή αποφασίστηκε πως τα διάφορα στοιχεία μαρτυρίας που υπήρχαν ισχυροποιούσαν το δημιουργηθέν τεκμήριο και η αδυναμία του εφεσείοντα να πείσει με τη μαρτυρία του δημιουργώντας λογική αμφιβολία οδήγησε στην καταδίκη του. Το αποδεικτικό βάρος το οποίο εναποτίθεται στον κατηγορούμενο, είναι να αποσείσει τα συμπεράσματα που εξάγονται από τα γεγονότα, όπως έχουν θεμελιωθεί με τη δοθείσα μαρτυρία, με τη δημιουργία λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη των φυσιολογικών επακόλουθων (βλ. ακόμα Hurbanek κ.α. ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 524, 527). Φυσιολογικό επακόλουθο ή διαφορετικά αυτό που φυσιολογικά προκύπτει, είναι αυτό που λογικά και στη συνήθη πορεία των πραγμάτων συμπεραίνεται ως αποτέλεσμα της ύπαρξης κάποιου γεγονότος ή κάποιων περιστάσεων σωρευτικά. Το φυσιολογικό επακόλουθο δεν είναι το μόνο που μπορεί να προκύπτει ως αποτέλεσμα της απόδειξης του γεγονότος ή των περιστάσεων. Για τη στοιχειοθέτηση του τεκμηρίου του νόμου δεν απαιτείται τα γεγονότα που το δημιουργούν να οδηγούν σε ένα και μόνο και κανένα άλλο συμπέρασμα από αυτό που ο νόμος τεκμαίρει. Σε αντίθετη περίπτωση το τεκμήριο του νόμου δεν θα είχε καμιά σπουδαιότητα αφού το αποδειχθέν γεγονός αφ΄ εαυτού ως περιστατική μαρτυρία θα οδηγούσε απαρέγκλιτα στο συμπέρασμα. Έτσι η κατοχή ποσότητας κάνναβης βάρους πέραν των 30 γρ. που ως περιστατική μαρτυρία προς απόδειξη του σκοπού που κατέχεται δεν οδηγεί απαρέγκλιτα στο ότι αυτή κατέχεται για σκοπούς προμήθειας, γιατί κάλλιστα μπορεί και να κατέχεται για ιδία χρήση, αυτή η ίδια ποσότητα στοιχειοθετεί το τεκμήριο του άρθρου 30Α γιατί είναι το λογικό και σύνηθες ποσότητα τέτοιου βάρους να κατέχεται για σκοπούς προμήθειας. Το τεκμήριο ενδυναμώνεται από την ύπαρξη άλλων γεγονότων που το ενισχύουν. Για παράδειγμα όσο μεγαλώνει η ποσότητα τόσο πιο δύσκολο είναι να ανατραπεί το συμπέρασμα ότι τα ναρκωτικά κατέχονται με σκοπό την προμήθεια. Πιο εύκολα μπορεί να ανατραπεί το συμπέρασμα όταν η ποσότητα δεν είναι πολύ μεγάλη και δεν υπάρχουν άλλες περιστάσεις που αφ΄ εαυτών να δείχνουν ότι τα ναρκωτικά κατέχονταν για σκοπούς προμήθειας σε άλλα πρόσωπα. Εφόσον έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος 1 κατείχε 980,10 γρ. κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, κάτω από τις περιστάσεις που αποκαλύφθηκαν με τη μαρτυρία, φυσιολογικά προκύπτει η αντικειμενική τεκμηρίωση της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Η ποσότητα είναι τόσο μεγάλη που αφ΄ εαυτής, ως περιστατική μαρτυρία, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι κατέχετο για σκοπούς προμήθειας σε άλλα πρόσωπα. Το μαρτυρικό υλικό δεν παρέχει περιθώριο για άλλη διαπίστωση. Ως εκ των ανωτέρω, μετά την Κατηγορία 1, βρίσκουμε τον κατηγορούμενο ένοχο και στην Κατηγορία 3. Η κατηγορούμενη 2 αθωώνεται και απαλλάττεται στο σύνολο των κατηγοριών που αντιμετώπιζε. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. ............. Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. ............. Δ.Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Assize Court/Interim Αναφορά: Κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο