← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. GAZI HACHIBUL AHSAN KAFI κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14912/2011, 14 Μαρτίου 2012

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. GAZI HACHIBUL AHSAN KAFI κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14912/2011, 14 Μαρτίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:B12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14912/2011 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής Και

  1. GAZI HACHIBUL AHSAN KAFI
  2. MRINAL KANTI BHATTACHARJEE Κατηγορουμένων ----------------------- Ημερομηνία: 14 Μαρτίου 2012 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. E. Σάββα Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Ν. Νικήτα Για τον κατηγορούμενο 2: κ. Θ. Καραμανής Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 17.11.2011 και ώρα 0025 ο Chan Basha (Μ.Κ.1) από το Μπαγκλαντές προσήλθε στα γραφεία του ΤΑΕ της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου, συνοδευόμενος από τον ιδιοκτήτη του περιπτέρου με την ονομασία «Δρύς», Σπύρο Ρουσουνίδη και ανάφερε προφορικά στον Αστ. 494 Μάριο Φιλίππου (Μ.Κ.2) ότι περί ώρα 2325, ενώ περπατούσε παρά το πιο πάνω περίπτερο και πλησίον του ιδιωτικού νοσοκομείου Ευαγγελισμός στη Πάφο, δέχτηκε επίθεση από τέσσερεις ομοεθνείς του. Ο ένας από αυτούς με την απειλή μαχαιριού του ζήτησε τα λεφτά του και όταν του αρνήθηκε του επιτέθηκε και τον τραυμάτισε με το μαχαίρι ενώ οι υπόλοιποι τρεις του επιτέθηκαν και τον χτύπησαν με τα πόδια και τα χέρια τους σε διάφορα μέρη του σώματος του καταφέρνοντας να του αποσπάσουν μια χρυσή αλυσίδα λαιμού, το κινητό τηλέφωνο του και το χρηματικό ποσό των €200.-. Ο Αστ. 494 Μ. Φιλίππου, ο οποίος είδε ότι το αυτί του Chan Basha ήταν τραυματισμένο «ππαλιασμένο» όπως ανέφερε στο Δικαστήριο και αιμορραγούσε, μαζί με τον Αστ. 495 Γ. Δημητρίου, τον μετέφεραν στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Σύμφωνα με την ιατρό Νεοφύτα Χρυσάνθου (Μ.Κ.9) των πρώτων βοηθειών του Νοσοκομείου Πάφου η οποία τον εξέτασε, διαπίστωσε ότι ο Chan Basha έφερε θλαστικό τραύμα στο αριστερό αυτί και στον δεξιό μηρό. Αφού του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και έγινε συρραφή των τραυμάτων του εισήχθη στο Νοσοκομείου για προληπτικού λόγους. Ο Αστ. 494 Μ. Φιλίππου την ίδια ημέρα μεταξύ των ωρών 0225-0500 στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου με την βοήθεια του διερμηνέα Nasmul Islam (M.K.8) έλαβε γραπτή κατάθεση από τον Chan Basha (Τεκμήρια 1, 2 και 3). Ο Chan Basha έδωσε ακόμα 2 καταθέσεις στην αστυνομία (Τεκμήρια 3 μέχρι και 9) οι οποίες λήφθηκαν επίσης με την βοήθεια του πιο πάνω διερμηνέα. Το περιεχόμενο των γραπτών καταθέσεων του ο Chan Basha το υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Στην αρχική του κατάθεση ημερομηνίας 17.11.2011 μεταξύ των προσώπων που του είχαν επιτεθεί αναφέρει κάποιο Kofi και κάποιο Raj. O Kofi ήταν αυτός που το πρόταξε το μαχαίρι και του ζήτησε τα λεφτά του και στην συνέχεια τον μαχαίρωσε στο αυτί και στο πόδι και ο Raj μαζί με δύο ακόμα πρόσωπα τον Σιαπού και τον Σιαχίν τον χτυπούσαν σε διάφορα μέρη του σώματος του. Τα πρόσωπα που του επιτέθηκαν, σύμφωνα με την κατάθεση του ημερομηνίας 17.11.2011, τα γνωρίζει επειδή είναι από το Μπαγκλαντές και συνηθίζουν να επισκέπτονται το πάρκο απέναντι από το Δημαρχείο Πάφου. Γνωρίζει επίσης, όπως αναφέρει, ότι και οι δύο εργάζονται ως μεταφραστές στο Δικαστήριο και ο Kofi και ως μεταφραστής και στην Αστυνομία. Σύμφωνα με την κατάθεση του (μαρτυρία του), στις 19.11.2011 αναγνώρισε στα γραφεία του ΤΑΕ τον πρώτο κατηγορούμενο ως τον Kofi που είχε αναφέρει στην αρχική κατάθεση του και επίσης έδωσε στην αστυνομία στοιχεία αναφορικά με τα άλλα τρία άτομα που του επιτέθηκαν, μεταξύ αυτών, έδωσε και το όνομα του δεύτερου κατηγορούμενου. Στις 20.11.2011 στο ΤΑΕ Πάφου είδε και αναγνώρισε και τον δεύτερο κατηγορούμενο ως τον Raj που ανέφερε στην αρχική κατάθεση του. Εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης εναντίον όλων των προσώπων που ο παραπονούμενος κατονόμασε στις καταθέσεις του. Όπως αναφέρθηκε από τον Αστ. 494 Μάριο Φιλίππου (Μ.Κ.2), τα δύο άλλα πρόσωπα εκτός από τους κατηγορούμενους, αναζητήθηκαν αλλά δεν έγινε κατορθωτό να συλληφθούν παρά τις προσπάθειες που έγιναν. Σύμφωνα επίσης με τον Μ.Κ.2 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον κάποιου Paj Anitha Suhara με βάση τα στοιχεία που έδωσε ο παραπονούμενος στην αστυνομία το οποίο όμως στην συνέχεια ακυρώθηκε αφού διαφάνηκε ότι τα στοιχεία ήταν λανθασμένα. Με το κατηγορητήριο αποδίδονται στους κατηγορούμενους 1 και 2 οι πιο κάτω κατηγορίες: 1) Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των Άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  3. 2) Ληστεία κατά παράβαση των Άρθρων 281, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  4. Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει επίσης τις ακόλουθες 2 κατηγορίες: 1) Τραυματισμός, κατά παράβαση του Άρθρου 234(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  5. 2) Οπλοφορία προς διέγερση τρόμου, κατά παράβαση του Άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  6. Πέραν της μαρτυρίας του παραπονούμενου Chan Basha (Μ.Κ.1), η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ακόμα 9 μάρτυρες κατηγορίας, επτά αστυνομικούς (M.K.2,3,4,5,6,7 και 10) τον διερμηνέα Nazmul Islam Chowdhury (M.K.8) και την γιατρό του Νοσοκομείου Νεοφύτα Χρυσάνθου (Μ.Κ.1). Οι κατηγορούμενοι όταν κλήθηκαν σε απολογία αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους προέβηκαν σε ανώμοτες δηλώσεις και κάλεσαν ως μάρτυρα τον Δρ. Μάριο Καριόλου (Μ.Υ.1), το όνομα του οποίου συμπεριλαμβάνεται στους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής στο κατηγορητήριο, τον οποίο όμως η ίδια η Κατηγορούσα Αρχή επέλεξε να μην καλέσει. Ο πρώτος κατηγορούμενος, υιοθέτησε κατά την ανώμοτη δήλωση του την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 27) και δήλωσε στο Δικαστήριο ότι είναι αθώος. Η εκδοχή του, σύμφωνα με την κατάθεση του, είναι ότι το βράδυ της 16.11.2011 περί ώρα 22:00 ενώ περπατούσε στον δρόμο με σκοπό να πάει σε ιδιωτικό Νοσοκομείο, δύο άντρες πάνω σε ένα μοτοποδήλατο του επιτέθηκαν, ο ένας ήταν ο Shagur Islam ενώ ο άλλος φορούσε κράνος και δεν είδε το πρόσωπο του. Μετά το περιστατικό επικοινώνησε με τον φίλο του Shohel και του ζήτησε να τον πάρει στην Αστυνομία, χωρίς να του αναφέρει οτιδήποτε. Ο Shohel τον μετάφερε στην αστυνομία. Αρχικά πήγε στο ΤΑΕ και μετά στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων και τους εξήγησε το περιστατικό. Μετά πήγε σπίτι του και στην συνέχεια στην δισκοθήκη «Μπουτίκ» όπου και έμεινε εκεί μέχρι της 6 το πρωί. Τον Chan Basha δεν τον γνωρίζει και χαρακτηρίζει την ιστορία ως ψεύτικη γιατί θέλουν να τον βάλουν σε προβλήματα επειδή ο παραπονούμενος έχει δύο ονόματα. Τα όσα ανάφερε στην ανώμοτη δήλωση του δεν ήταν ιδιαίτερα κατανοητά. Μπορώ να διακρίνω με βάση αυτά που ανάφερε ότι είναι η θέση του ότι ο Sagur Islam, ήταν το πρόσωπο που έβαλε τον παραπονούμενο που είναι φίλος του να κάνει αυτή την καταγγελία εναντίον του, πρώτο για να καλύψει το παράπονο που έκανε ο ίδιος στην αστυνομία αναφορικά με επίθεση που δέχτηκε το ίδιο βράδυ από τον Sagur και δεύτερο γιατί είχαν ανταγωνισμό με τον Sagur λόγω του ότι αυτός αλλά και ο δεύτερος κατηγορούμενος δούλευαν στο Δικαστήριο ως διερμηνείς όπως και ο Sagur. Ο δεύτερος κατηγορούμενος, επικαλέστηκε επίσης κατά την ανώμοτη δήλωση του, τα όσα αναφέρει στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 28) ως αληθή. Στη κατάθεση του αναφέρει ότι από η ώρα 1700 ή 18:00 της 16.11.2011 βρισκόταν στο σπίτι του και δεν βγήκε καθόλου, ήταν όλη νύχτα μαζί με την φίλη του Brasanthi η οποία μπορεί να διαβεβαιώσει ότι δεν είχε φύγει από το σπίτι του. Επίσης και ο σπιτονοικοκύρης του είδε ότι ήταν στο σπίτι. Τον παραπονούμενο τον γνωρίζει, καθότι τον είδε μια δύο φορές στην Πάφο αλλά ούτε τον είδε ή του έκανε οτιδήποτε στις 16.11.
  7. Με τον δεύτερο κατηγορούμενο τον οποίο γνωρίζει, δεν είναι όμως φίλοι αλλά εχθροί, επειδή είχαν μια μεγάλη λογομαχία μεταξύ τους και λόγω του ότι το 2009 είπε ψέματα για αυτόν και πήγε φυλακή αλλά το Δικαστήριο τον βρήκε αθώο και ο ίδιος τον έχει μηνύσει. Γνωρίζει ότι ο Kοfi έχει ένα φίλο με το όνομα Shabu αλλά ο ίδιος δεν τον γνωρίζει ούτε και ξέρει κανένα με το όνομα Shaheen. Πιστεύει ότι κάποιος είπε στον παραπονούμενο να πει ότι ήταν αυτός του το έκανε. Δεν έχει σχέση με την υπόθεση αυτή, ούτε χτύπησε τον παραπονούμενο και ποτέ δεν έκλεψε κάτι από οποιονδήποτε. Πρόσθεσε επίσης κατά την ανώμοτη δήλωση του, ότι ο πρώτος κατηγορούμενος τα τελευταία 3 χρόνια είχε πρόβλημα μαζί του και το 2009 πήγε για 10 μήνες στη φυλακή αλλά αθωώθηκε επειδή είχαν φτιάξει μια υπόθεση σαν αυτή. Μετά τα πιο πάνω, δεν είχε καμία ανάμιξη με τον Kofi, ήταν πάντα μόνος του στο σπίτι του, δεν είχε οποιουσδήποτε φίλους, απλά δούλευε στο Δικαστήριο και πήγαινε στο σπίτι του. Στις 20.11.2011 το πρωί πήγε το ΤΑΕ στο σπίτι του και τον συνέλαβε ενώ είχε ακούσει από τις 18 ότι είχαν βάλει το όνομα του στην υπόθεση αυτή και ότι κάποιος επηρέασε τον Chan Basha να βάλει το όνομα του. Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν φοβάται γιατί δεν έκανε τίποτα, πάντα είναι στο σπίτι του και αν ήθελε να φύγει είχε 2 ½ μέρες στην διάθεση του αλλά δεν έκανε οτιδήποτε. Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της κατάθεσης του κάθε κατηγορούμενου (Τεκμήρια 27 και 28), το βάρος που θα δοθεί στα διάφορα μέρη της, επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 109 και Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 195). Έχω επίσης κατά νου σ΄ότι αφορά τις ανώμοτες δηλώσεις τους, το ανεπίτρεπτου του σχολιασμού ως σχετικού προς ενοχή, της άσκησης εκ μέρους τους αυτού του δικαιώματος (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 195). Αποδίδω δε σ΄αυτές το βάρος που τους αρμόζει και ασφαλώς θα τις λάβω υπόψη προτού αποφασίσω κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή, πέτυχε να αποδείξει την ενοχή των κατηγορούμενων στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν (βλ. το σύγγραμμα «Η Απόδειξη» του Γ. Π. Κακογιάννη 1983 σελ 253). Αναφορικά με την αξία που προσλαμβάνει η ανώμοτη δήλωση, παραπέμπω επίσης και στην υπόθεση R. v. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R.
  1. Τα ακόλουθα έχουν λεχθεί από τον Λόρδο Shaw (από το σύγγραμμα του Κακογιάννη, σελ. 253, σε μετάφραση του συγγραφέα): «Αυτό που λέγεται σε μια κατάθεση δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα, αλλά η ενδεχόμενη αξία της είναι πειστική μάλλον παρά αποδειχτική. Δεν μπορεί ν΄ αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδειγμένα με μαρτυρία που βρίσκεται μπροστά στους ενόρκους μπορεί όμως να κάνει τους ενόρκους να δουν τα αποδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν απ΄ αυτά με διαφορετικό φως.» Τα όσα οι μάρτυρες, έχουν αναφέρει στο δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, έχουν ληφθεί υπόψη μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια από το Δικαστήριο στο σύνολο τους και δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω ολόκληρη την μαρτυρία, παρά τα σημεία, τα οποία θα κρίνω ακολούθως ότι είναι σημαντικά σε σχέση με την κρίση του δικαστηρίου ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου οτιδήποτε λέχθηκε από τους συνηγόρους αμφότερων των πλευρών προς υποστήριξη των θέσεων τους χωρίς ανάγκη επανάληψης. Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όσους μάρτυρες κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις τους, την συμπεριφορά και αντίδραση τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους και αξιολόγησα αυτή, με επίγνωση της διάκρισης μεταξύ ευρημάτων αξιοπιστίας και βάρους απόδειξης. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους και τα όσα γνώριζε ο κάθε ένας για τα διαδραματισθέντα κατά τον ουσιώδη χρόνο και περίοδο. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του εκάστοτε μάρτυρα είχα παράλληλα κατά νου την μαρτυρία των υπολοίπων μαρτύρων, ιδιαίτερα την αλληλουχία των λεχθέντων του υπό αξιολόγηση μάρτυρα και των υπολοίπων μαρτύρων. Έχοντας υπόψη μου την εκδοχή του παραπονούμενου, ότι δηλαδή δέχτηκε επίθεση με μαχαίρι και υπέστη τραυματισμούς από μια τέτοια επίθεση, κρίνω σκόπιμο να προβώ αρχικά σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της γιατρού του Νοσοκομείου (Μ.Κ.9) που τον εξέτασε στις 17.11.2011 καθότι κατά την άποψη μου η μαρτυρία της και η αξιοπιστία της είναι άμεσα συνηφασμένη με την μαρτυρία και την αξιοπιστία του Μ.Κ.
  2. Αναφορικά με την αξία που προσλαμβάνει κατά το στάδιο αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων, η πραγματική μαρτυρία, στην υπόθεση Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(2001)2 ΑΑΔ 326,366, επισημαίνονται τα εξής: «.. η πραγματική μαρτυρία συνιστά γνώμονα για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων όσο και της ακρίβειας του περιεχομένου της μαρτυρίας». Για εκτενέστερη ανάλυση του όρου πραγματική ή εμπράγματη μαρτυρία, ιδιαίτερα χρήσιμη αναφορά, γίνεται στην υπόθεση Έπαρχος Λεμεσού ν. Γιωργαλλά
(2003)2 ΑΑΔ 298. Στην υπόθεση Ανδρέας Γεωργίου ν. Αστυνομίας
(1997)2 ΑΑΔ 152 λέχθηκαν επίσης τα εξής: «Η ιατρική μαρτυρία σε τέτοιες υποθέσεις είναι ζωτικής σημασίας. Αποτελεί και πραγματική μαρτυρία η οποία συνιστά σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων (Βλ. Σοφοκλή ν. Λεωνίδου
(1993)1 ΑΑΔ 1003,1010, Knell v. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 51)». Η Μ.Κ.9, παρά την ανεξήγητη αντίδραση της έναντι του κ. Καραμανή κατά το στάδιο της αντεξέταση της και την τήρηση μιας επιθετικής στάσης, τονίζοντας με όχι ιδιαιτέρα ορθό τρόπο ότι θα πρέπει να βρίσκεται στην εργασία της, αγωνιώντας εντόνως πότε θα κατέβει από το εδώλιο του μάρτυρα, παραγνωρίζοντας όμως ότι μεταξύ των καθήκον της είναι και να εφοδιάσει το Δικαστήριο με τα αποτέλεσμα των εξετάσεων και ευρημάτων της, κρίνω ότι στο Δικαστήριο είπε την αλήθεια. Τα ευρήματα της άλλωστε καταγράφονται και στο Τεκμήριο 39 στο σημείο ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑΤΡΟΥ, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε κατά την κυρίως εξέταση της αναφέροντας ότι εξέτασε τον Chan Basha στις 17.11.
  1. Το Τεκμήριο 39 επίσης, με βάση την ημερομηνία που φέρει, συντάχθηκε αυθημερόν. Η γνώση της γιατρού, όπως αυτή εξέφρασε κατά το στάδιο της αντεξέτασης της, ήταν ότι το θλαστικό τραύμα μπορεί να δημιουργηθεί με μαχαίρι, γνώμη και θέση η οποία έτυχε αμφισβήτησης από την υπεράσπιση. Η πιο πάνω γνώμη και θέση της Μ.Κ.9, σχολιάστηκε και κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Η θέση της υπεράσπισης είναι ότι, αυτού του είδους τραύματα, τα θλαστικά τραύματα, δεν αναφέρονται σε αιχμηρό όργανο αλλά αμβλύ. Όπως αναφέρει ο κ. Καραμανής το Δικαστήριο μπορεί να λάβει γνώση και από λεξικά της ελληνικής γλώσσας ως προς την έννοια της συγκεκριμένης λέξης. Θα πρέπει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο, ότι η υπεράσπιση γραπτώς αιτήθηκε, όπως η Δημοκρατία επομιστεί τα έξοδα του ιατροδικαστή κ. Ματσάκη για να καταθέσει επί του θέματος και για να αντικρούσει την πιο πάνω γνώμη της Μ.Κ.
  2. Παρά την σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής και των δηλώσεων που έγιναν στο Δικαστήριο, τελικά η υπεράσπιση απόσυρε το αίτημα της. Συνεπώς, η μόνη μαρτυρία αναφορικά με πιο πάνω θέμα, είναι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, της Μ.Κ.9, την οποία και αποδέχομαι στην ανυπαρξία αντίθετης μαρτυρίας που να την αντικρούσει. Αποδέχομαι δηλαδή, ότι η χρήση μαχαιριού, σε ανθρώπινο σώμα, δέρμα, μπορεί να επιφέρει τραύμα, θλαστικό τραύμα σύμφωνα με την ιατρική ορολογία, όπως δηλαδή ήταν και τα τραύματα που έφερε ο παραπονούμενος όταν επισκέφθηκε το Νοσοκομείο στις 17.11.
  3. Η μάρτυρας εξήγησε σε απλή γλώσσα ότι επρόκειτο για σχίσιμο. Ως εκ τούτου ανάλογο είναι και το εύρημα του Δικαστηρίου. Ο Μ.Κ.1 βρίσκω ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Αρχικά λόγω της πολύ καλής εντύπωσης που μου έκανε ενώ κατάθετε. Ήταν αυθόρμητος ειλικρινής και απόλυτα πειστικός. Δεν υπέπεσε σε ουσιαστικές αντιφάσεις κατά το στάδιο της αντεξέταση του. Δεν μου έδωσε σε καμία περίπτωση την εντύπωση ανθρώπου που θα έπλαθε μια τέτοια ιστορία με σκοπό να καταφέρει να απομακρυνθούν οι κατηγορούμενοι με αυτό τον τρόπο από τον χώρο των μεταφραστών και να κυριαρχήσει στον χώρο αυτό ο φίλος του Sagur. Εάν ο Μ.Κ.1 ήθελε να εμπλέξει τους κατηγορούμενος με μια φανταστική ιστορία με σκοπό να βοηθήσει τον Sagur, ο οποίος παραδέχτηκε ότι είναι φίλος του, θα έδιδε από την πρώτη στιγμή στην αστυνομία τα ονόματα τους, ενώ δεν θα είχε λόγο να εμπλέξει και άλλα πρόσωπα κατονομάζοντας και δίδοντας στη συνέχεια πλήρη στοιχεία τους όπως και των δύο κατηγορουμένων. Ο Μ.Κ.1 δεν έδωσε σε καμία περίπτωση την εντύπωση, ενώ κατέθετε ενόρκως, ότι ήταν άτομο αδίστακτο και άτομο το οποίο υποκινήθηκε από άλλο πρόσωπο να εμπλέξει τους κατηγορούμενους με συγκεκριμένο στόχο και σκοπό. Σίγουρα κάποιος που ενεργεί με αυτό τον τρόπο, και αν έτσι ενεργούσε και ο Μ.Κ.1, θα σκεφτόταν ότι θα γινόταν πιο πιστευτός αν έδινε από την αρχή στην αστυνομία και στην κατάθεση του τα ονόματα και τα στοιχεία των προσώπων που ήθελε να εμπλέξει και έτσι θα πετύχαινε και τον στόχο και τον σκοπό του ευκολότερα, αποκλείοντας έτσι και το περιθώριο να αμφισβητηθεί. Σε ότι αφορά τις αντιφάσεις του, τις οποίες υπέδειξαν οι δικηγόροι των κατηγορουμένων κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων, κατά την άποψη μου ήταν επουσιώδεις. Συγκριμένα, αναφέρθηκε ότι στο Δικαστήριο ο Μ.Κ.1 ενώ κατέθετε έδειξε με το χέρι του το δεξί του αυτί ότι αυτό κρατούσε μετά που ο πρώτος κατηγορούμενος τον τραυμάτισε με το μαχαίρι ενώ υποστήριξε ότι ο τραυματισμός ήταν στο αριστερό του αυτί. Το ότι ο Μ.Κ.1 πράγματι είχε τραυματιστεί στο αριστερό αυτί επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία της Μ.Κ.9 και την ιατρική βεβαίωση (Τεκμήριο 39) και επίσης από τον Μ.Κ.2, στον αστυνομικό στον οποίο ανέφερε τα γεγονότα όταν προσήλθε στην αστυνομία η ώρα 00:25 τραυματισμένος, ο οποίος είδε το τραύμα του στο αυτί και στη συνέχεια τον μετάφερε στο Νοσοκομείο. H μόνη ουσιαστική αντίφαση που εντοπίζω στην μαρτυρία του Μ.Κ.1 που προκύπτει από τον συνδυασμό της μαρτυρίας του με αυτήν του Μ.Κ.8 είναι σχετικά με την μετάβαση του Μ.Κ.8 και της φίλης του παραπονούμενου στην οικία του για να πάρουν τα χαρτιά του και να τα δώσουν στην αστυνομία. Αποδέχομαι επί του προκειμένου, την μαρτυρία του Μ.Κ.8 και όχι αυτή του Μ.Κ.1 και αυτό γιατί δεν ήταν κάτι το οποίο ο Μ.Κ.1 γνώριζε από προσωπική αντίληψη αφού αυτός βρισκόταν στο Νοσοκομείο. Ο Μ.Κ.8 αρνήθηκε το πιο πάνω γεγονός και δε είχε κανένα λόγο πιστεύω αν πράγματι πήγαινε μαζί με την φίλη του παραπονούμενου στο σπίτι του παραπονούμενου για τον πιο πάνω σκοπό να το έλεγε στο Δικαστήριο. Παρά την πιο πάνω αντίφαση, κρίνω ότι αυτή δεν είναι τέτοιας σημασίας που επηρεάζει την αξιοπιστία του Μ.Κ.1 ως προς τα κύρια σημεία της εκδοχής του. Το γεγονός ότι ο Μ.Κ.1 δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τις ακριβείς αντιδράσεις του και τη στάση του σώματος του καθ΄ όλο το χρονικό διάστημα που δεχόταν χτυπήματα, την απόσταση από τον τοίχο που κατέληξε (βλ. Τεκμήριο 10), το ακριβές μήκος της λεπίδας του μαχαιριού και της λαβής αλλά και το χρώμα της, δεν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτός έλεγε ψέματα, αντιθέτως δείχνουν την έλλειψη προμελέτης εκ μέρους του. Από την άλλη δεν θα ήταν λογικό και ούτε ανάμενα από τον Μ.Κ.1, να είναι σε θέση να περιγράψει τις πιο πάνω λεπτομέρειες. Πως μπορεί άλλωστε κάποιος, την ώρα που δέχεται επίθεση, να θυμάται πως και που είχε τοποθετήσει τα χέρια του, τα πόδια του, να μετρήσει την απόσταση που βρισκόταν από κάτι που ήταν δίπλα του ή κοντά του, αν ήταν δίκοπο ή αν ήταν οδοντωτό το μαχαίρι, αν ήταν λεία η λεπίδια του να θυμάται το μήκος της λεπίδας του μαχαιριού και το χρώμα της λαβής του, όταν μάλιστα η λαβή ενός μαχαιριού βρίσκεται στα χέρια αυτού που το κρατά και το χρησιμοποιεί εναντίον του. Επιπρόσθετα, η χρήση μαχαιριού σε εξωτερικό χώρο, σε συνθήκες νύχτας, με λίγο φως και αιφνιδιαστικά, όπως έγινε, δεν άφηναν ικανοποιητικά περιθώρια παρατήρησης του ίδιου του μαχαιριού. Το ότι ο Μ.Κ.1 δεν έτρεξε προς το περίπτερο από το οποίο είχε αποχωρήσει προηγουμένως, δεν αποτελεί στοιχείο που να επιδρά με οποιοδήποτε τρόπο στην αξιοπιστία του, όπως ανέφερε το σημείο στο οποίο κατευθύνθηκε ήταν η καλύτερη έξοδος ενώ δεν υπήρχε ευκαιρία να πάει προς το περίπτερο. Το γιατί δε ανάφερε στην αρχική του κατάθεση ότι δεύτερος κατηγορούμενος ήταν αυτός που πήρε τα χρήματα από την τσέπη, του εξήγησε, ερωτηθείς σχετικά στην αντεξέταση του, ότι ήταν κάτι το οποίο θυμήθηκε την επόμενη ημέρα. Το ότι το ανέφερε στην τρίτη κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία και όχι στην δεύτερη που έδωσε στις 19.11.2011 δηλαδή με την πρώτη δυνατή ευκαιρία δεν βρίσκω ότι είναι κάτι το οποίο θίγει ή πλήττει την αξιοπιστία του. Ο Μ.Κ.1 ανάφερε ότι αυτό έγινε μετά που αναγνώρισε τον δεύτερο κατηγορούμενο και ήταν σίγουρος τότε ότι ήταν το πρόσωπο που πήρε τα χρήματα του. Παρά το ότι ήταν βράδυ και υπήρχε λίγο φως στην άκρια του δρόμου, αποδέχομαι ότι ο Μ.Κ.1 ήταν σε θέση να αναγνωρίσει τόσο τους κατηγορούμενους όσο και τα άλλα πρόσωπα που του επιτέθηκαν. Λαμβανομένου υπόψη ότι η πρώτη επαφή μαζί τους, έγινε όταν περπατούσε από το περίπτερο και κατευθυνόταν προς το σπίτι του προς την μεριά του δρόμου, όπως ανάφερε στην αντεξέταση του. Τους κατηγορούμενους δεν ήταν πρόσωπα που τα έβλεπε για πρώτη φορά στη ζωή του αλλά τους γνώριζε, ήταν συμπατριώτες του και γνώριζε με τι αυτοί ασχολούνται. Στοιχεία τα οποία έδωσε από την αρχή με την πρώτη κατάθεση του. Όπως αναφέρει στην κατάθεση του και ανάφερε και στην αντεξέταση του τους κατηγορούμενους τους έβλεπε μερικές φορές στο πάρκο. Συνεπώς, σε σχέση με τη αναγνώριση των κατηγορούμενων που ακολούθησε στην αστυνομία από τον Μ.Κ.1, δεν υπήρχε ούτε περιθώριο λάθους. Επιπρόσθετα σε σχέση με το ζήτημα της αναγνώρισης των δύο κατηγορούμενων από τον Μ.Κ.1, αποδέχομαι ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε καθοδήγηση προς τον Μ.Κ.1 από τους αστυνομικούς που έλαβαν μέρος στη διαδικασία αναγνώρισης. Η υποβολή κατά το στάδιο της αντεξέταση του Μ.Κ.1, την οποία όμως αρνήθηκε, ότι το όνομα του προέρχονται από το συγκερασμό ονομάτων δύο ηθοποιών και οι ερωτήσεις σχετικά με το αν του αρέσουν οι πολεμικές τέχνες και αν γνωρίζει μια ταινία με το όνομα Ra One δεν μπόρεσα να αντιληφθώ που αποσκοπούσαν. Αν αυτές έτειναν στο να καταδείξουν ότι ο παραπονούμενος, ήταν άτομο που έπλαθε ιστορίες, είχε πάθος με τις πολεμικές τέχνες ή ότι επηρεάστηκε από την πιο πάνω ταινία και έχτισε κάτι παρόμοιο με το ψέμα του, δεν έχω πειστεί σε καμία περίπτωση ότι ενήργησε με ένα τέτοιο τρόπο και ότι είναι ένα τέτοιο πρόσωπο. Σε ότι αφορά την ύπαρξη διπλής ταυτότητας και του ονόματος Kypria Kypria. Ακόμα και να αποδεχόμουν ότι αποκαλύφθηκε ενώπιον μου, ότι πράγματι ο παραπονούμενος έχει δύο ταυτότητες, όπως η υπεράσπιση ισχυρίστηκε θέση η οποία υποβλήθηκε και στον Μ.Κ.2 και στον ίδιο τον παραπονούμενο κατά το στάδιο της αντεξέτασης τους, δεν μπορώ να αντιληφθώ πως αυτό, δηλαδή η ύπαρξη δύο ταυτοτήτων μπορεί να αποτελεί κίνητρο του Μ.Κ.1 να προβεί σε καταγγελία, στην συγκεκριμένη καταγγελία, όπως ο πρώτος κατηγορούμενος αναφέρει στην ανακριτική κατάθεση («Αυτή η ιστορία είναι ψεύτικη και θέλουν να με βάλουν σε προβλήματα επειδή ο παραπονούμενος έχει δύο ταυτότητες»). Ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε τα όσα του υποβλήθηκαν περί ύπαρξης δεύτερης ταυτότητας καθώς και ότι είναι δική του η άδεια οδήγησης (Τεκμήριο 12) που η υπεράσπιση παρουσίασε στο Δικαστήριο. Ο Μ.Κ. 1 στο Τεκμήριο 12 αναγνώρισε μόνο την φωτογραφία του, λέγοντας «δεν ξέρω που την βρήκαν ή πως την έφτιαξαν». Είναι πράγματι άξιο απορίας και δεν απαντήθηκε από την πλευρά των κατηγορούμενων, με την παρουσίαση μαρτυρίας για το πως η υπεράσπιση είχε στα χέρια της πρωτότυπη άδεια οδήγησης του παραπονούμενου. Αφού η θέση της υπεράσπισης, είναι ότι το Τεκμήριο 12 είναι η άδεια οδήγησης του παραπονούμενου, πως μπορώ να δεχτώ υπό τις περιστάσεις, ότι το Τεκμήριο 12, ένα τόσο προσωπικό έγγραφο είναι πράγματι γνήσιο έγγραφο, αφού δεν εξηγήθηκε πως αυτό βρέθηκε στην κατοχή των Δικηγόρων των κατηγορουμένων ενώ είναι κάτι το οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται στην κατοχή του παραπονούμενου και μόνο. Έχοντας υπόψη μου την φύση των τραυμάτων που έφερε ο Μ.Κ.1, βρίσκω ότι δεν μπορεί να ευσταθούν οι θέσεις που υποβλήθηκαν στον Μ.Κ.1 κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, ότι δηλαδή τα τραύματα που έφερε ήταν το αποτέλεσμα της επίθεσης κατά το πρώτου κατηγορούμενου μαζί με τον Sagur ή ότι αυτά προκλήθηκαν από πιθανή πτώση του από την μοτοσικλέτα που οδηγούσε εκείνο το βράδυ αφού έχασε τον έλεγχο της μετά την πιο πάνω επίθεση. Το ότι ο πρώτος κατηγορούμενος έχει χτυπηθεί το ίδιο βράδυ από τον Sagur, παρέμεινε στο επίπεδο των υποβολών και μόνο χωρίς ίχνος μαρτυρίας που να το υποστηρίζει. Από την άλλη δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο Μ.Κ.1 μεταφέρθηκε στην αστυνομία τραυματισμένος από τον ιδιοκτήτη του περιπτέρου «Δρύς» Σ. Ρουσουνίδη στις 00:25, ενώ η ισχυριζόμενη επίθεση από τον Sagur, σύμφωνα με την κατάθεση του πρώτου κατηγορούμενου, έγινε στις 22:
  4. Οι μάρτυρες αστυνομικοί (Μ.Κ.2,3,4,5,6,7 και 10) μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση ενώ κατέθεταν και έχω πειστεί ότι στο Δικαστήριο είπαν την αλήθεια αναφορικά με τις δικές τους ενέργειες. Έγιναν κατά το στάδιο της αντεξέτασης, κάποιων μαρτύρων αστυνομικών, ειδικότερα του Μ.Κ.2, προσπάθειες να αποδοθούν ελλείψεις και παραλήψεις κατά την διερεύνηση της υπόθεσης ακόμα και προκατάληψη εναντίον των δύο κατηγορούμενων αποδόθηκε στον Μ.Κ.
  5. Στην γραπτή αγόρευση των συνηγόρων των κατηγορουμένων αναφέρεται πως φαίνεται ότι πιθανόν να υπήρχε κάποιος σχεδιασμός στον χειρισμό της υπόθεσης από τον ίδιο τον εξεταστή. Ο Μ.Κ.2 αρνήθηκε ότι γνώριζε τόσο τους κατηγορούμενους όσο και τον παραπονούμενο και δεν φάνηκε ούτε από τον τρόπο που χειρίστηκε την υπόθεση στο στάδιο της διερεύνησης ούτε ενώ κατάθετε ενόρκως ότι ήταν προκατειλημμένος εναντίον τους και ενήργησε κατά αυτό τον τρόπο. Στον Μ.Κ.2 αποδόθηκαν κατά το στάδιο της αντεξέτασης του παραλήψεις σχετικές με τον τρόπο τήρησης ημερολόγιου ενέργειας καθώς και πράξεις (βασανισμός, κακοποίηση) κατά των κατηγορουμένων, προσπάθεια απόσπασης ομολογίας και επίθεση εναντίον τους. Οι πιο πάνω θέσεις που υποβλήθηκαν στον Μ.Κ.2, ως προς το θέμα της μεταχείρισης των δύο κατηγορούμενων, έμειναν μετέωρες και χωρίς ίχνος μαρτυρίας που να τις υποστηρίζει. Το γεγονός ότι ζήτησε ο Μ.Κ.2 να λάβει καταθέσεις από τους δύο κατηγορούμενους, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας προσωποκράτησης τους, οι οποίοι όμως δεν έδωσαν, δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι έγινε προσπάθεια απόσπασης ομολογίας. Καμία μαρτυρία ότι χρησιμοποιήθηκε οποιαδήποτε μορφή βίας εναντίον τους δεν υπάρχει. Ο Μ.Κ.2 αρνήθηκε κατηγορηματικά τις σχετικές υποβολές κατά το στάδιο της αντεξέτασης του και ίχνος μαρτυρίας δεν υπάρχει που να οδηγεί σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Οι κατηγορούμενοι δεν έδωσαν δεύτερη κατάθεση και στις καταθέσεις που έδωσαν δεν ομολογούν την διάπραξη οποιουδήποτε από τα αδικήματα. Δεν αποδίδω καμία σημασία στο γεγονός ότι τηρήθηκε από τον Μ.Κ.2 διαφορετικό έντυπο (Έντυπο Αστ. 45) - ημερολόγιο ενέργειας (βλ. Τεκμήρια 26,29,34 και 37) για την καταγραφή των ενεργειών που έγιναν στις 21.11.2011 και δεν τηρήθηκε δηλαδή ίδιο έντυπο στο οποίο να συμπληρώνεται σε αυτό κάθε επόμενη ενέργεια. Κανένα στοιχείο ή γεγονός δεν έχω εντοπίσει ώστε να αποδοθεί σκοπιμότητα στην πιο πάνω ενέργεια του Μ.Κ.
  6. Στον Μ.Κ.2 καταλογίστηκε επίσης παράληψη αλλά και άρνηση να διερευνήσει το παράπονο του πρώτου κατηγορούμενου σε σχέση με την επίθεση που ισχυρίστηκε ότι δέχτηκε από το Sagur το ίδιο βράδυ και ότι τον έδιωξε χωρίς να διερευνήσει το παράπονο του. Ο Μ.Κ.2, φάνηκε ειλικρινής όταν ανέφερε ότι παρέπεμψε τον πρώτο κατηγορούμενο στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων σχετικά με το παράπονο του και δεν τον έδιωξε. Επιβεβαιώνεται τούτο, από το γεγονός ότι πράγματι ο πρώτος κατηγορούμενος επισκέφθηκε το τμήμα Μικροπαραβάσεων. Ο Μ.Κ.4 επιβεβαίωσε με την μαρτυρία του το πιο πάνω γεγονός καθώς και το ότι ο πρώτος κατηγορούμενος αρνήθηκε να προβεί σε εξέταση και να δώσει κατάθεση αλλά επιθυμία του ήταν να κληθεί στο τμήμα ο Sagur για να λύσουν την διαφορά τους σε προσωπικό επίπεδο, πράγμα το οποίο και έγινε. Επιπρόσθετα, ο πρώτος κατηγορούμενος, στην ανακριτική κατάθεση του (τεκμήριο 27), αναφέρει ότι όταν επισκέφθηκε την αστυνομία και συνομίλησε με κάποιο Πάμπο αστυνομικό, αυτός του είπε ότι έπρεπε να κάνει την καταγγελία του στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων και δεν ισχυρίζεται σε καμία περίπτωση ότι εκδιώχτηκε από οποιονδήποτε. Το γεγονός ότι ο Sagur και ο Chan Basha δεν πήγαν μαζί στο Τμήμα στις 17.11.2011 επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία του Μ.Κ.2, αφού σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, τον Basha ο οποίος ήταν τραυματισμός τον συνόδευε ο Σπύρος Ρουσουνίδης. Επίσης επιβεβαιώνεται ότι ο παραπονούμενος δεν είχε καμία επαφή με τον Sagur στη αστυνομία, αφού ο Sagur κλήθηκε εκείνο το βράδυ από την αστυνομία και προσήλθε στο τμήμα μικροαπαβάσεων σε σχέση με το παράπονο του πρώτου κατηγορούμενου ως ήταν και η επιθυμία του πρώτου κατηγορούμενου για να επιλύσουν τις διαφορές τους. Ο Μ.Κ.2 αντεξετάστηκε αναφορικά με την μαρτυρία που έδωσε στο Δικαστήριο στην αίτηση προφυλάκισης του δεύτερου κατηγορούμενου (Τεκμήριο 38), σχετικά με το άλλοθι του δεύτερου κατηγορούμενου σε συσχετισμό και με την κατάθεση της Arabawela Janakie Chand Rakanthi (Τεκμήριο 30), φιλενάδας του πρώτου κατηγορούμενου, ώστε να καταδειχτεί η ύπαρξη προκατάληψης εναντίον του δεύτερου κατηγορούμενου όταν ο Μ.Κ.2 ανάφερε πως σύμφωνα με την κατάθεση της πιο πάνω δεν είχαν βρεθεί το ίδιο βράδυ. Η πιο πάνω αναφερόμενη, στην γραπτή κατάθεση της, την οποία έδωσε στις 21.11.2011, αναφέρει ότι δεν συναντήθηκε και τον δεύτερο κατηγορούμενο στις 16.11.2011, ενώ την επόμενη ημέρα όπως λέει όταν συναντήθηκαν με τον δεύτερο κατηγορούμενο στις 0730, αυτός της ανέφερε ότι ένας φίλος του κατηγορείται από την αστυνομία, ότι χτύπησε και έκλεψε κάποιο πρόσωπο και ότι η αστυνομία ψάχνει και τον ίδιο. Η θέση που εξέφρασε ο Μ.Κ.2 ότι σύμφωνα με την κατάθεση της Arabawela, αυτή και ο δεύτερος κατηγορούμενος, φαίνεται ότι δεν ήταν μαζί τον επίδικο χρόνο και άρα δεν επιβεβαιώνεται μέσα από την κατάθεση της το άλλοθι του, είναι ορθή. Το ότι προφανώς, η Arabawela στην κατάθεση της αναφέρεται σε άλλη ημερομηνία μετά την επίδικη δεν βρίσκει έρεισμα, ακόμα όμως και έτσι να είναι, σε καμία περίπτωση δεν επιβεβαιώνει η πιο πάνω ότι ήταν μαζί με τον δεύτερο κατηγορούμενο το βράδυ της 16.11.2011 ξημερώματα 17.11.2011.Δηλαδή την προηγούμενη ημέρα που της αναφέρθηκε από τον δεύτερο κατηγορούμενο ότι τον ψάχνει η αστυνομία. Περαιτέρω τα όσα καταγράφτηκαν στο Τεκμήριο 37, αφορούν προφορικές δηλώσεις της Arabawela που έγιναν προς την αστυνομία. Με βάση την ώρα που φέρει το Τεκμήριο 37, φαίνεται ότι έγιναν πριν από την λήψη της κατάθεσης της και όπως προκύπτει πριν από την διαδικασία προσωποκράτησης. Συνεπώς, με βάση τα πιο πάνω, δεν προκύπτει ότι η αστυνομία είχε στην διάθεση της μαρτυρία που επιβεβαιώνει το άλλοθι του δεύτερου κατηγορούμενου και παρέλειψε να την παρουσιάσει. Το ίδιο ισχύει και για την κατάθεση του Αντώνη Χαραλάμπους (Τεκμήριο 31). Με βάση τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του το πιο πάνω πρόσωπο δεν επιβεβαιώνουν με θετικό τρόπο ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος ήταν στην οικία του από τις 23:25 της 16.11.2011 μέχρι της 00:25 της 17.11.
  7. Στην κατάθεση του ο Α. Χαραλάμπους αναφέρει ότι είδε τον δεύτερο κατηγορούμενο στις 16.11.2011 και ώρα 08:00 το βράδυ να περνά έξω από την κύρια πόρτα του σπιτιού του και να κατευθύνεται προς την είσοδο της οικίας του, υπολόγισε ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος μπήκε στην οικία του αφού άκουσε την πόρτα της να ανοίγει χωρίς όμως να δει αν αυτός όντως αυτός είχε μπει μέσα. Μετά δεν τον ξανά είδε, ενώ ο ίδιος έφυγε από το σπίτι του στις 2250 και επέστρεψε στις 17.11.2011 γύρω στις 00:15 και μέχρι να πάει για ύπνο στις 01:00 άκουγε ομιλίες από τον χώρο που διαμένει ο δεύτερος κατηγορούμενος χωρίς όμως να μπορεί να ξεχωρίσει αν ήταν η φωνή του δεύτερου κατηγορουμένου. Δεν έχω εντοπίσει επίσης οποιαδήποτε σκοπιμότητα από μέρους της αστυνομίας σε σχέση με τον χρόνο που έγινε η αναγνώριση του πρώτου κατηγορούμενου από τον παραπονούμενο, παρά το ότι δηλαδή και οι δύο τελούσαν υπό κράτηση, ο παραπονούμενος λόγω του καθεστώτος παραμονής του στη Δημοκρατία και ο πρώτος κατηγορούμενος λόγω της σύλληψης του για την υπόθεση αυτή. Ο παραπονούμενος άλλωστε είχε κατονομάσει τον πρώτο κατηγορούμενο από την πρώτη στιγμή και για αυτό συνελήφθηκε. Έγιναν υποβολές προς τον Μ.Κ.2, ότι ο παραπονούμενος έχει δύο ονόματα, δύο ταυτότητες, το όνομα Chan Basha και το όνομα Kypria Kypria. O M.K.2 αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι ισχύει κάτι τέτοιο και ότι του αναφέρθηκε σε οποιαδήποτε περίπτωση το όνομα Kypria Kypria, ενώ με βάση τα στοιχεία που είχε λάβει, όπως ανάφερε, από την ΥΑΜ, προκύπτει ότι ουδέποτε ο παραπονούμενος καταχώρησε διαβατήριο ή άλλο έγγραφο με διαφορετικό όνομα. Το γεγονός ότι στην κατάθεση του Αστ. 3782 Νικολάου (Τεκμήριο 18) γίνεται αναφορά σε δύο αριθμούς φακέλους δεν υποδηλοί, όπως άφησε να νοηθεί ο κ. Καραμανής ότι πράγματι ο παρανούμενος είχε διπλή ταυτότητα. Αρνήθηκε επίσης, ότι ο πρώτος κατηγορούμενος του ανάφερε το πιο πάνω όνομα, ενώ να σημειωθεί ότι τέτοια αναφορά ο πρώτος κατηγορούμενος δεν κάνει στην ανακριτική κατάθεση του (Τεκμήριο 37), σε συγκεκριμένο δηλαδή όνομα. Αναφέρει δε ότι ούτε καν γνωρίζει τον παραπονούμενο. Στον Μ.Κ.2 έγινε υποβολή ότι ο πρώτος κατηγορούμενος του ανάφερε ότι αυτός που φορούσε κράνος όταν δέχτηκε την επίθεση από τον Sagur μπορεί να είναι ο παραπονούμενος κάτι που ο Μ.Κ.2 το αρνήθηκε. Ο πρώτος κατηγορούμενος, στην γραπτή του κατάθεση, δεν αναφέρει οτιδήποτε για τον παραπονούμενο, ότι δηλαδή ο παραπονούμενος ήταν το άλλο πρόσωπο που ήταν μαζί με τον Sagur όταν, όπως ισχυρίζεται στην κατάθεση του, δέχτηκε επίθεση από τον Sagur. Για πρώτη φορά, μέσω υποβολών και μόνο, στο Δικαστήριο πρόβαλε αυτή την θέση ο πρώτος κατηγορούμενος εμπλέκοντας τα δύο περιστατικά, δηλαδή την επίθεση που ισχυρίστηκε ότι υπέστη από τον Sagur με το παράπονο του Μ.Κ.
  8. Συνεπώς, το ότι δεν διερευνήθηκε το άλλοθι που πρόβαλε ο Sagur, σε σχέση με την επίθεση κατά του πρώτου κατηγορούμενου, όπως ανάφερε ο Μ.Κ.2 όταν ερωτήθηκε κατά την ανετεξέταση του, ήταν γιατί δεν είχε σχέση με την υπόθεση που αυτός εξέταζε και αυτό ήταν ορθό κάτω από τις περιστάσεις. Ο Μ.Κ.2, εξήγησε τους λόγους για τους οποίους δεν λήφθηκε κατάθεση από τον Σπύρο Ρουσουνίδη, τους οποίους και κατέγραφε και στο Τεκμήριο
  9. Ο Μ.Κ.2 όπως ανάφερε το πιο πάνω πρόσωπο αρνήθηκε να δώσει γραπτή κατάθεση γιατί δεν ήθελε να έχει οποιοσδήποτε μπλεξίματα με οποιοδήποτε πρόσωπο. Καταλογίστηκε στην Αστυνομία παράληψη και σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Ο Μ.Κ.2 ούτε αντεξετάστηκε ούτε αμφισβητήθηκε σε σχέση με τους λόγους που ανάφερε και για τους οποίους δεν έγινε κατορθωτή η λήψη κατάθεσης. Το ότι ο παραπονούμενος δεν γνώριζε την ελληνική και την αγγλική γλώσσα και ήταν απαραίτητη η χρήση διερμηνέα στην μητρική του γλώσσα για την λήψη της κατάθεσης του ημερομηνία 17.11.2011 προκύπτει και από το γεγονός ότι όλες οι καταθέσεις του Μ.Κ.1 λήφθηκαν στην μητρική του γλώσσα. Το ότι ο Nasmul Islam κλήθηκε από την αστυνομία για την λήψη κατάθεσης στις 17.11.2011 επιβεβαιώνεται και από την βεβαίωση του Μ.Κ.2 στην κατάθεση (Τεκμήριο 17) ημερομηνίας 17.11.2011 και από την μαρτυρία του Μ.Κ.
  10. Επιπρόσθετα ουδέποτε υποβλήθηκε στον Μ.Κ.1, κατά την αντεξέταση του, για να απαντήσει κατά πόσο γνώριζε την ελληνική και αγγλική γλώσσα ενώ στο Δικαστήριο κατάθεσε στην μητρική του γλώσσα και κρίθηκε για αυτό αναγκαία η παρουσία διερμηνέα. Ο Μ.Κ.3, είχε μόνο επαφή με τον πρώτο κατηγορούμενο όπου μεταξύ άλλων έλαβε την ανακριτική κατάθεση του (Τεκμήριο 27). Παρά το ότι η αντεξέταση του έτεινε στο να καταδείξει ότι ο εν λόγω μάρτυρας είχε παραλείψει να διευκρινίσει ζητήματα και ισχυρισμούς που προέκυπταν από την κατάθεση του πρώτου κατηγορούμενου, ο μάρτυρας απαντούσε με ευθύτητα και ειλικρίνεια για το τι ακριβώς είχε κάνει και ποια ήταν η συμμετοχή του στο ανακριτικό έργο. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της σε σχέση με τις δικές του ενέργειες και δεν έχω εντοπίσει να παρέλειψε να πράξει κάτι. Ο πρώτος κατηγορούμενος είχε το περιθώριο και την επιλογή να δώσει τους αριθμούς της μοτοσικλέτας στην κατάθεση του και δεν το έπραξε. Ο Μ.Κ.4 ήταν το πρόσωπο που έλαβε παράπονο από τον πρώτο κατηγορούμενο στις 17.11.2011 περί ώρα 00:05 στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου, ο οποίος του ανάφερε πως μισή ώρα προτού πάει στην αστυνομία, ενώ περπατούσε στον δρόμο παρά την κλινική «Ευαγγελισμός» στην Πάφο, ο SM Shagur Islam, ο οποίος επέβαινε σε μοτοποδήλατο που οδηγούσε άλλο πρόσωπο, τον χτύπησε στο πρόσωπο του με το χέρι του με αποτέλεσμα να του προκαλέσει εκδορά στο μάγουλο. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.4 ο πρώτος κατηγορούμενος αρνήθηκε να μεταβεί στο νοσοκομείο για εξέταση και να προβεί σε γραπτή κατάθεση αλλά επιθυμία του ήταν να κληθεί στο τμήμα ο Shagur για να επιλύσουν την διαφορά τους. Στις 00:30 κλήθηκε στην αστυνομία ο Shagur ο οποίος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμιξη και αφού συνομίλησαν μεταξύ τους αναχώρησαν και οι δύο. Η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο και αποδέχομαι τα όσα ανάφερε επίσης ότι ήταν επιθυμία του πρώτου κατηγορούμενου να κληθεί ο Shagur στον αστυνομικό σταθμό και όχι δική του ιδέα όπως του υποβλήθηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης του. Επιβεβαιώνει δε με την μαρτυρία του και την θέση του Μ.Κ.2 αναφορικά με το πιο άνω ζήτημα. Ο μάρτυρας αυτός δεν αμφισβητήθηκε όταν ανάφερε, ότι ο πρώτος κατηγορούμενος του είπε ότι η επίθεση που δέχτηκε ήταν μισή ώρα προτού πάει στην αστυνομία δηλαδή περί 11:
  11. Ο πρώτος κατηγορούμενος στην κατάθεση τους όμως αναφέρει ότι η επίθεση που δέχτηκε ήταν η ώρα 22:
  12. Οι ενέργειες του Μ.Κ.5 περιορίστηκαν στην λήψη μόνο της ανακριτικής κατάθεσης του δεύτερου κατηγορούμενου (Τεκμήριο 28) την οποία μετάφρασε από τα Αγγλικά στα Ελληνικά, όπως διευκρίνισε και στην αντεξέταση του. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο Μ.Κ.6 πέραν των ενεργειών που αναφέρει ότι έκανε στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 35) στην αντεξέταση του ανάφερε ότι είχε λάβει μέρος και στην έρευνα που έγινε στην οικία του δεύτερου κατηγορούμενου και διαπίστωσε ότι υπήρχε κάμερα στην εξωτερική όψη του σπιτιού που έγινε η έρευνα αλλά κάλυπτε μόνο την κύρια είσοδο της οικίας στην οποία διέμενε ο ιδιοκτήτης της οικίας, από την οποία δεν εισέρχετο ο δεύτερος κατηγορούμενος, ο οποίος διέμενε σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο πλάι της οικίας στα δεξιά της και δεν είχε καμία σχέση ο δεύτερος κατηγορούμενος με το υπόλοιπο σπίτι ενώ δεν έλαβε οποιοδήποτε CD σχετικό με την πιο πάνω κάμερα. Ο μάρτυρας αυτός, απαντούσε με ειλικρίνεια σε όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν τόσο κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης όσο και κατά το στάδιο της αντεξέτασης του χωρίς υπεκφυγές. Οι διαπιστώσεις του ως προς την ύπαρξη κάμερας και σε συγκεκριμένο σημείο γίνονται αποδεκτές. Αναφορικά με αυτά που του υποδείχτηκαν σε φωτογραφίες (Τεκμήρια 44,46,47,49,50,51), ο μάρτυρας διατύπωσε επιφυλάξεις κατά πόσο πρόκειται για άλλες κάμερες και ο ίδιος επέμενε για την ύπαρξη μόνο μιας αυτής που είχε δει στην κύρια είσοδο της οικίας τους ιδιοκτήτη. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο Μ.Κ. 7 σύμφωνα με την κατάθεση του την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, στις 17.11.2011 και ώρα 00:55 μετάβηκε μαζί με τον Α/Αστ. 2827 Χ. Ιακώβου του ΤΑΕ Πάφου και τον Σπύρο Ρουσουνίδη ιδιοκτήτη του περιπτέρου Δρύς ο οποίος τους υπέδειξε χώρο-οικόπεδο δίπλα από την κλινική Ευαγγελισμός όπου κάποιοι αλλοδαποί χτύπησαν και τραυμάτισαν στον αλλοδαπό που μετέφερε τραυματισμένο στην αστυνομία το ίδιο βράδυ. Ο Μ.Κ.7 διενήργησε έρευνα στο μέρος χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε ύποπτο και η σκηνή αποκλείστηκε. Το μέρος φρουρήθηκε από τον ίδιο μέχρι τις 02:00 και ακολούθως από τον Αστ. 704 Θέμη Κουδουνάρη και έγιναν επίσης έρευνες κατά την διάρκεια της ημέρας χωρίς και πάλι να αναβρεθεί οτιδήποτε ύποπτο. Επίσης έλαβε στις 19.11.20011 στο ΤΑΕ πήρε γραπτή συγκατάθεση από τον πρώτο κατηγορούμενο για λήψη μετρήσεων κτλ. και τα παρειακά επιχρίσματα που έλαβε από τον πρώτο κατηγορούμενο αφού τα συσκεύασε τα παρέδωσε στον Μ.Κ.
  13. Βρίσκω ότι ο πιο πάνω μάρτυρας είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια αναφορικά με τις δικές του ενέργειες και για ότι ήταν σε θέση να γνωρίζει λόγω της ανάμιξης του κατά το στάδιο της διερεύνηση και εξέταση της υπόθεσης. Επίσης πολύ καλή εντύπωση και ο Μ.Κ.10 βρίσκω ότι είπε στην αλήθεια στο δικαστήριο. Ο μάρτυρας αυτός μετάφρασε το Τεκμήριο 8 από το Αγγλικά στα Ελληνικά που είναι το Τεκμήριο
  14. Τέλος, σε σχέση με τους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής, ο Μ.Κ.8 απαντούσε με απόλυτη ειλικρίνεια, φυσικότητα και αυθορμητισμό. Αποδέχομαι στην μαρτυρία του. Ο Μ.Κ.8 επιβεβαίωσε ότι κλήθηκε από την αστυνομία για να μεταβεί στο Νοσοκομείο να λάβει κατάθεση από τον Μ.Κ.1 και εξήγησε αναφορικά με την πρώτη κατάθεση του Μ.Κ.1 όταν του έγιναν ερωτήσεις σχετικές το κατά πόσο αυτός (ο Μ.Κ.1) αναφερόταν σε 5 πρόσωπα που του επιτέθηκαν και όχι
  15. Επίσης του έγιναν ερωτήσεις κατά το στάδιο της αντεξέτασης αναφορικά με το όνομα Kypria Kypria και δήλωσε άγνοια και επίσης αναφορικά με την ταινία Ra One, που όπως πιο πάνω αναφέρω δεν εντόπισα σκοπιμότητα σε μια τέτοια ερώτηση και αναφορά. Η σχέση του με τον Sagur και η προηγούμενη επίσκεψη στην αστυνομία το ίδιο βράδυ για να συνοδεύει την γυναίκα του Sagur δεν πρόσθεσε οτιδήποτε στην υπόθεση αλλά ούτε και με οποιοδήποτε τρόπο επηρέασε την αξιοπιστία του. Αποδέχομαι στο σύνολο της την μαρτυρία του Μ.Υ.1 Δρ. Καριόλου, ο οποίος μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Με βάση τα προσόντα του, όπως αυτός τα παραθέτει στο Τεκμήριο 55, γίνεται αποδεκτός από το Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας. Τα όσα ανάφερε αλλά και τα όσα καταγράφει στην έκθεση του (Τεκμήριο 57), η οποία κατατέθηκε κατά την αντεξέταση του, γίνονται αποδεκτά. Σύμφωνα με το αίτημα της αστυνομίας, ζητήθηκε από τον μάρτυρα, να απομονωθεί γενετικό υλικό από βιολογικές ουσίες που τυχόν να υπήρχαν πάνω στα αντικείμενα που παραδόθηκαν στο Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και καταγράφονται στην σελίδα 6 του Τεκμηρίου 57, να γίνουν εξετάσεις στο επίπεδο του DNA και να δοθεί αναφορά για συγκρίσεις που μπορούν να γίνουν μεταξύ των πιο πάνω αντικειμένων. Οι σχετικές εξετάσεις έγιναν και τα συμπεράσματα καταγράφονται στις σελ. 7 μέχρι και 12 του Τεκμηρίου
  16. Από τα όσα ανάφερε προφορικά και από τα όσα καταγράφονται στο Τεκμήριο 57, είναι εμφανές ότι δεν μπορεί να προκύψει συμπέρασμα τέτοιος σημασίας και βαρύτητας είτε υπέρ είτε κατά των κατηγορουμένων αφού τα αντικείμενα/τεκμήρια που λήφθηκαν από τον Μ.Κ.1 (βλ. σελ. 6 περιγραφή αντικειμένου) δεν ταυτίστηκαν με το DNA των δύο κατηγορούμενων (βλ. συμπέρασμα σελ. 7 και 8 1,2, 3, 5 και 8) αλλά και αντίστροφα δηλαδή τα αντικείμενα/τεκμήρια που λήφθηκαν από τους δύο κατηγορούμενους (βλ. σελ 6 περιγραφή αντικειμένου) δεν ταυτίστηκαν με το DNA του Μ.Κ.1 (βλ. συμπέρασμα 7, 9, και 11). Πρόκειται για μια υπόθεση και μόνο. Το γεγονός στα ρούχα του πρώτου κατηγορούμενου και στα ρούχα του παραπονούμενου υπήρχαν αλλήλια αγνώστου άντρα, ανέφερε ο κ. Καραμμανής συνάδει με το παράπονο του πρώτου κατηγορούμενου εάν τα αλλήλια αυτά είναι του Sagur και ο Μ.Κ.1 ήταν ο οδηγός της μοτοσικλέτας που φορούσε κράνος. Ένα τέτοια συμπέρασμα δεν μπορεί ούτε να εξαχθεί ούτε και να στηριχθεί είτε με βάση την μαρτυρία του Δρ. Καριόλου είτε από το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε ενώπιον μου. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω συμπερασμάτων μου που αφορούν την αξιοπιστία την των μαρτύρων κατηγορίας κρίνω ότι τα ουσιώδη και πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τον ουσιώδη χρόνο, είναι όσα συνθέτουν την εκδοχή της Κατηγορούσας αρχής και όχι αυτά που κατηγορούμενοι ανέφεραν στις ανώμοτες δηλώσεις τους. Βάρος απόδειξης Στην παρούσα υπόθεση ως ποινική υπόθεση τοιαύτη, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Χαρίτωνος κ.α ν. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R 40. Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της κατηγορούσας αρχής είναι να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν αυτές είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου Π.Ε. 7018 και 7093 ημερ. 26.3.20002). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου, Π.Ε 7102 ημερ. 7.6.2002, επισημάνθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής». Οι συνήγοροι των κατηγορούμενων στην κοινή αγόρευση τους υποστηρίζουν ότι η κατηγορία της συνομωσίας είναι άδικη και επιζήμια για τους κατηγορούμενους όπου και διατυπώνεται και κατηγορία στο καθ΄αυτό έγκλημα για τη συνομωσία του το οποίο κατηγορούνται. Παρέπεμψε δε αναφορικά με το πιο πάνω θέμα στο σύγγραμμα Archdold 2008 παραγρ. 034-54. Δεν θα συμφωνήσω με την πιο πάνω θέση. Η συμπερίληψη της πιο πάνω κατηγορίας στο κατηγορητήριο με την δεύτερη κατηγορία δεν έχω εντοπίσει πως επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο την υπεράσπιση. Το αδίκημα της συνομωσίας αποτελεί ξεχωριστό αδίκημα αφού σύμφωνα με την νομολογία δεν είναι απαραίτητη η απόδειξη της διάπραξης του ουσιαστικού αδικήματος που συμφώνησαν δύο ή περισσότερα πρόσωπα για να στοιχειοθετηθεί. Είναι η συμφωνημένη συμπεριφορά η οποία αποτελεί την βάση της κατηγορίας. Στην υπόθεση Abdebraouf Ben Abdallah Gani ν. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 134, λέχθηκαν τα ακόλουθα: Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας είναι αδιάφορο (Βλέπε Mulcany v, R (1868( L.R. 34 H.L.328, O' Coneell v. R.
(1844)5 St. Tr (N.S) 1, R. v. Aspinall
(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold ανωτέρω, σελ 2035 παραγρ. 28-4.» Η δεύτερη κατηγορία εδράζεται στο άρθρο 282 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, το οποίο προνοεί πως: «Όποιος κλέβει κάτι και κατά ή αμέσως πριν ή αμέσως μετά τον χρόνο της κλοπής, χρησιμοποιεί βία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου ή περιουσίας, με σκοπό απόκτησης ή κατακράτησης εκείνου που εκλάπηκε ή με σκοπό αποτροπής ή εξουδετέρωσης αντίστασης που προβάλλεται εναντίον της κλοπής ή κατακράτησης αυτού, είναι ένοχος του κακουργήματος της ληστείας». Με βάση την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής που δέχτηκα ως αξιόπιστη, τα συστατικά στοιχεία του πιο πάνω αδικήματος έχουν αποδειχτεί. Τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης με βάση την πιο πάνω μαρτυρία είναι τα ακόλουθα, τα οποία αποδεικνύουν τόσο την κλοπή όσο και την άσκηση βίας με σκοπό την κλοπή και την εξουδετέρωση αντίστασης που πρόβαλε ο Μ.Κ.
  1. Στις 16.11.2011 περί ώρα 2325, ενώ ο παραπονούμενος εξήλθε από το περίπτερο με την ονομασία «Δρυς», που βρίσκεται πλησίον του ιδιωτικής κλινικής Ευαγγελισμός στην Πάφο και κατευθυνόταν προς το σπίτι του, τον πλησίασε ο πρώτος κατηγορούμενος μαζί με τον δεύτερο κατηγορούμενο και ο πρώτος κατηγορούμενος με την απειλή μαχαιριού κρατώντας το προς το στήθος του του ζήτησε να του δώσει χρήματα, την ίδια στιγμή ακόμη δύο πρόσωπα ο Σιαπού και ο Σιαχίν πλησίασαν τον παραπονούμενο, όταν ο παραπονούμενος αρνήθηκε να δώσει τα χρήματα του, ο δεύτερος κατηγορούμενος ο Σιαπού και ο Σιαχίν του επιθέτηκαν με τα χέρια τους ενώ ο πρώτος κατηγορούμενος τον μαχαίρωσε στο αριστερό του αυτί και στο δεξί του πόδι. Κατά την ώρα που δεχόταν τα πιο πάνω χτυπήματα ο παραπονούμενος προχωρούσε προς τα πίσω με αποτέλεσμα να καταλήξει και να πέσει στο σημείο που φαίνεται στην πρώτη φωτογραφία Τεκμήριο
  2. Ενώ ο παραπονούμενος βρισκόταν στο έδαφος, ο πρώτος κατηγορούμενος προσπάθησε να τον μαχαιρώσει ξανά ενώ οι υπόλοιποι τον χτυπούσαν με τα χέρια και τα πόδια τους. Ενώ ήταν στο έδαφος, ο πρώτος κατηγορούμενος τράβηξε την χρυσή καδένα που φορούσε στον λαιμό με βία, ο Σιαχίν πήρε το κινητό τηλέφωνο του από την τσέπη του παντελονιού του και ο δεύτερος κατηγορούμενος από την τσέπη του του παντελονιού του το χρηματικό ποσό των €
  3. Στην συνέχεια τράπηκαν σε φυγή, επιβιβάστηκαν σε όχημα αγνώστων αριθμών που ήταν σταθμευμένο δέκα μέτρα από το περίπτερο «Δρυς» και εγκατέλειψαν το μέρος. Τον παραπονούμενο βοήθησε στη συνέχεια ο ιδιοκτήτης του περιπτέρους «Δρυς» Σ. Ρουσουνίδης μεταφέροντας τον στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου, όπου εκεί ο Μ.Κ.2, δέχτηκε το παράπονο του και μαζί με το Αστ. 495 Γ. Δημητρίου τον μετέφεραν στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Στο τμήμα πρώτων βοηθειών του Νοσοκομείου Πάφου η ιατρός Νεοφύτα Χρυσάνθου (Μ.Κ.9) τον εξέτασε τον Μ.Κ.1 και διαπίστωσε ότι αυτός έφερε θλαστικό τραύμα στο αριστερό αυτί και στον δεξιό μηρό. Αφού στον παραπονούμενο παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και έγινε συρραφή των τραυμάτων του εισήχθη στο Νοσοκομείου για προληπτικού λόγους. Οι πιο πάνω ενέργειες των κατηγορούμενων, συνιστούν βία εν τη έννοια του άρθρου 282 και μάλιστα βία, η οποία ασκήθηκε εναντίον του παραπονούμενου με σκοπό την εξουδετέρωση αντίστασης, αφού αρχικά όταν ανέφερε στον πρώτο κατηγορούμενο ότι δεν δίνει τα λεφτά του όπως του ζήτησε να πράξει, αυτός τον μαχαίρωσε, όπως πιο άνω περιγράφεται, ενώ στην συνέχεια οι βίαιες τους πράξεις εναντίον του Μ.Κ.1 συνεχίστηκαν, επίσης όπως πιο πάνω περιγράφεται, από τους κατηγορούμενους και τα άλλα δύο πρόσωπα, καταφέρνοντας να του αποσπάσουν μια χρυσή αλυσίδα λαιμού, το κινητό τηλέφωνο του και το χρηματικό ποσό των €200.- Στο άρθρο 371 του Κεφ. 154 προνοείται το αδίκημα της συνωμοσίας για διάπραξη κακουργήματος το οποίο έχει ως ακολούθως: «Όποιος συνωμοτεί με άλλο πρόσωπο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με του νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος.....». Σύμφωνα με την λεπτομέρειες της σχετικής κατηγορίας η συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος αφορά την συμφωνία των κατηγορούμενων με τους Rajib Khandaker και Sakib Hassain με σκοπό να διαπράξουν το κακούργημα της ληστείας. Η συνωμοσία προϋποθέτει συμφωνία. Η ύπαρξη της συμφωνίας είναι προφανές ότι δεν μπορεί να αποδεχτεί, με άμεση μαρτυρία εκτός από τις περιπτώσεις όπου υπάρχει ομολογία. Η απόδειξη της όμως μπορεί να γίνει με την ύπαρξη περιστατικής μαρτυρίας ή να συνάγεται από τα γεγονότα της υπόθεσης. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά έχουν διαμορφωθεί με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία, βρίσκω ότι στοιχειοθετούν και το αδίκημα της συνωμοσίας. Προκύπτει δε τούτο, από τις κοινές πράξεις των κατηγορούμενων με τα δύο πιο πάνω πρόσωπα που είναι τα πρόσωπα περιγράφονται στις λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας και ο Μ.Κ.1 τα ανέφερε στην δεύτερη κατάθεση του, από το σύνολο των πράξεων τους, από την επιδίωξη κοινού σκοπού, την προώθηση του, την επίτευξη του, την από κοινού εκτέλεση του και την από κοινού αποχώρηση τους από το μέρος. Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι σε προγενέστερο χρόνο είχαν συμφωνήσει όλοι μεταξύ τους και οι κατηγορούμενοι 1 και 2 μαζί τους, για την διάπραξη του κακουργήματος της ληστείας. Η τρίτη κατηγορία, που αντιμετωπίζει ο πρώτος κατηγορούμενος, εδράζεται στο άρθρο 234(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προνοεί πως: «Οποίος - (α) τραυματίζει παράνομα άλλον ...................................... Είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων. Ο τραυματισμός ερμηνεύεται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  4. Αναφέρεται πως: «τραύμα» σημαίνει τομή ή ρήξη του τέμνει ή διαπερνά εξωτερική μεβράνη του σώματος. και εξωτερική μεβράνη για τους σκοπούς του παρόντος ορισμού θεωρείται η μεβράνη την οποία δύναται να αγγίξει χωρίς να παραστεί ανάγκη τομής ή διάτρησης άλλης μεβράνης». Οι πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου ως προς τις πράξεις πρώτου κατηγορούμενου, το αποτέλεσμα αυτών, ήτοι οι σωματικές βλάβες του παραπονούμενου όπως αυτές περιγράφονται στο τεκμήριο 39, αλλά και το παράνομο των πράξεων του, στοιχειοθετούν και το αδίκημα του τραυματισμού που αντιμετωπίζει. Η τέταρτη κατηγορία, που αντιμετωπίζει επίσης ο πρώτος κατηγορούμενος, αφορά τα αδίκημα της οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου κατά παράβαση του άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  5. Τα άρθρο 80 αναφέρει, « Όποιος δημόσια και χωρίς νόμιμη αιτία μεταφέρει επιθετικό όπλο ή όργανο με τέτοιο τρόπο που διεγείρει τρόμο σε άλλο, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκισης δύο χρόνων,....». Το μέρος που περιγράφεται πιο πάνω, όπου ο πρώτος κατηγορούμενο μετάφερε το μαχαίρι, είναι δημόσιος χώρος με την έννοια που αποδίδεται στην λέξη «δημόσια» στο άρθρο 4 του Κεφ.
  6. Το μαχαίρι πρόκειται για επιθετικό όργανο όταν χρησιμοποιείται για τον σκοπό αυτό, δηλαδή ως όργανο επίθεσης, όπως και έγινε στην προκειμένη περίπτωση. Με τον τρόπο δε που αυτό χρησιμοποιήθηκε δεν μπορεί παρά η κατάληξη να είναι ότι διέγειρε τρόμο. Ο πρώτος κατηγορούμενος δεν επικαλέστηκε οποιαδήποτε νόμιμη αιτία για την μεταφορά του σε δημόσιο μέρος ενώ τα γεγονότα της υπόθεσης αποδεικνύουν το αντίθετο. Συνεπώς για τους λόγους που έχω πιο πάνω εκθέσει βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή, πέτυχε να αποδείξει την ενοχή των κατηγορούμενων στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν είτε από κοινού είτε ξεχωριστά. Ο πρώτος κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1,2, 3 και
  7. Ο δεύτερος κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1 και
  8. (Υπ.) ........ Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.