Έπαρχος Πάφου ν. Λεωνίδα Μενελάου Στεφάνου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11865/10, 30/4/2012

(3)(3α) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν.166/87. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 1 κατά ή περί τον Ιούλιο του 2010 στην Γιόλου της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος του τεμαχίου με αριθμό 274 Φ/Σχ. 35/53 εντός του χωριού Γιόλου της Επαρχίας Πάφου, άρχισε και συνεχίζει μέχρι σήμερα να προβαίνει σε εργασίες ανέγερσης οικοδομής, ήτοι κατοικίας, εντός του αναφερόμενου τεμαχίου, κατά παράβαση των εγκριθέντων τεμαχίων και όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Στην τέταρτη κατηγορία ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει την κατηγορία ότι επέτρεψε και/ή ανέχτηκε την ανέγερση οικοδομής, κατά παράβαση των όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10, 20

(3)(3α) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν.166/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τέταρτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 1 κατά ή περί τον Ιούλιο του 2010 στην Γιόλου της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος του τεμαχίου με αριθμό 274 Φ/Σχ. 35/53 εντός του χωριού Γιόλου της Επαρχίας Πάφου, επέτρεψε και/ή ανέχθηκε και συνεχίζει μέχρι σήμερα να επιτρέπει και/ή ανέχεται την έναρξη και συνέχιση εργασιών ανέγερσης οικοδομής, ήτοι κατοικίας, εντός του αναφερόμενου τεμαχίου, κατά παράβαση των εγκριθέντων τεμαχίων και όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Μετά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου, ο κατηγορούμενος 1 αντιμεωπίζει δύο νέες κατηγορίες, ήτοι τις κατηγορίες 7 και
2. Στην έβδομη κατηγορία αντιμετωπίζει το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής σε, επί η πάνω από δημόσια οδό, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 5 του περί Δημοσίων Οδών Νόμου Κεφ. 83, του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν.166/
3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της έβδομης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 1 κατά ή περί τον Ιούλιο του 2010 και μέχρι σήμερα στην Γιόλου της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος του τεμαχίου με αρ. 274, Φ/Σχ. 35/53 εντός του χωριού Γιόλου της Επαρχίας Πάφου ανεγείρει οικοδομή μέρος της οποίας είναι σε, επί ή πάνω σε δημόσια οδό. Στην όγδοη κατηγορία ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει το αδίκημα της πρόκλησης ανέγερσης οικοδομής σε, επί η πάνω από δημόσια οδό, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 5 του περί Δημοσίων Οδών Νόμου Κεφ. 83, του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν.166/
4. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της όγδοης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 1 κατά ή περί τον Ιούλιο του 2010 και μέχρι σήμερα στην Γιόλου της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος του τεμαχίου με αρ. 274, Φ/Σχ. 35/53 εντός του χωριού Γιόλου της Επαρχίας Πάφου, προκαλεί την ανέγερση οικοδομή μέρος της οποίας είναι σε, επί ή πάνω σε δημόσια οδό. Η κατηγορούμενη 2 εταιρεία, στην δεύτερη κατηγορία αντιμετωπίζει το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής κατά παράβαση των όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10, 20

(3)(3α) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν.166/87. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας, η κατηγορούμενη 2 κατά ή περί τον Ιούλιο του 2010 στην Γιόλου της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν εργολήπτρια έργου στο τεμάχιο με αριθμό 274 Φ/Σχ. 35/53 εντός του χωριού Γιόλου της Επαρχίας Πάφου, άρχισε και συνεχίζει μέχρι σήμερα να προβαίνει σε εργασίες ανέγερσης οικοδομής, ήτοι κατοικίας, εντός του αναφερόμενου τεμαχίου, κατά παράβαση των εγκριθέντων τεμαχίων και όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Στην πέμπτη κατηγορία η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει την κατηγορία ότι επέτρεψε και/ή ανέχτηκε την ανέγερση οικοδομής, κατά παράβαση των όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10, 20

(3)(3α) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν.166/87. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πέμπτης κατηγορίας, η κατηγορούμενη 2 κατά ή περί τον Ιούλιο του 2010 στην Γιόλου της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν εργολήπτρια έργου στο τεμάχιο με αριθμό 274 Φ/Σχ. 35/53 εντός του χωριού Γιόλου της Επαρχίας Πάφου επέτρεψε και/ή ανέχθηκε και συνεχίζει μέχρι σήμερα να επιτρέπει και/ή ανέχεται την έναρξη και συνέχιση εργασιών ανέγερσης οικοδομής, ήτοι κατοικίας, εντός του αναφερόμενου τεμαχίου, κατά παράβαση των εγκριθέντων τεμαχίων και όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Ο κατηγορούμενος 3 στην τρίτη κατηγορία, αντιμετωπίζει το αδίκημα της παροχής συνδρομής στην ανέγερση οικοδομής κατά παράβαση των όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10, 20

(3)(3α) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν.166/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 3 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορούμενης 2, κατά τον χρόνο και στον τόπο της δεύτερης κατηγορίας, παρείχε συνδρομή στην διάπραξη του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας από την κατηγορούμενη
2. Στην έκτη κατηγορία ο κατηγορούμενος 3, αντιμετωπίζει το αδίκημα της παροχής συνδρομής στην επίτρεψη και/ή ανοχή ανέγερσης οικοδομής κατά παράβαση των όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10, 20

(3)(3α) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν.166/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της έκτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 3 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορούμενης 2, κατά τον χρόνο και στον τόπο της πέμπτης κατηγορίας, παρείχε συνδρομή στην διάπραξη του αδικήματος της πέμπτης κατηγορίας από την κατηγορούμενη
2. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν τα πιο κάτω παραδεχτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο: Α) Το τεμάχιο με αρ. 274, Φ/Σχ. 35/53 βρίσκεται στο χωριό Γιόλου, μέσα στα εδαφικά όρια της Επαρχίας Πάφου. Β) Ο κατηγορούμενος αρ. 1 κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι ο ιδιοκτήτης και κάτοχος του πιο πάνω τεμαχίου. Γ) Αναφορικά με το πιο πάνω τεμάχιο παραχωρήθηκε από τον Έπαρχο Πάφου στον κατηγορούμενο αρ. 1 η άδεια οικοδομής με αρ. 009733 ημερ. 07/05/2010 με αρ. φακ. Β 641/
3. Δ) Η πιο πάνω άδεια οικοδομής παραχωρήθηκε στον κατηγορούμενο αρ. 1 με βάση τα εγκριθέντα σχέδια, με βάση τους όρους της χορηγηθείσας πολεοδομικής άδειας με αρ. ΠΑΦ/00277/2009 που επισυνάπτονται στην εν λόγω άδεια οικοδομής και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της. Ε) Η κατηγορούμενη αρ. 2 κατά τον ουσιώδη πρς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγγραμμένη σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο. Ο κατηγορούμενος αρ. 3 κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι διευθυντής της κατηγορούμενης αρ.
4. Ζ) Η κατηγορούμενη αρ. 2 κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν εργολήπτρια έργου στο πιο πάνω τεμάχιο. Η) Κατά τον Ιούλιο του 2010 οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3 άρχισαν να προβαίνουν σε εργασίες ανέγερσης οικοδομής, αποτελούμενη από κατάστημα, διαμέρισμα εντός του τεμαχίου με αρ. 274, Φ/Σχ. 35/53 που βρίσκεται στο χωριό Γιόλου της Επαρχίας Πάφου. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε η κα Μαρία Χαραλάμπους. Ανέφερε ότι είναι Βοηθός Επαρχιακός Επόπτης στην υπηρεσία του Επάρχου Πάφου από το 2008 και ανάμεσα στα καθήκοντα της εμπίπτει ο έλεγχος μιας σειράς κοινοτήτων της Επαρχίας Πάφου μεταξύ αυτών και η Γιόλου. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν και εξακολουθεί να είναι ο ιδιοκτήτης και κάτοχος του τεμαχίου με αρ. 274, Φ/Σχ. 35/53 στο χωριό Γιόλου, μέσα στα εδαφικά όρια της Επαρχίας Πάφου που ασκεί τις αρμοδιότητες του ο Έπαρχος Πάφου. Αναφορικά με το εν λόγω τεμάχιο παραχωρήθηκε στον κατηγορούμενο αρ. 1 η άδεια οικοδομής με αρ. 009733 ημερ. 7/5/2010 με αρ. φακ. Β 641/2009 η οποία παραχωρήθηκε από τον Έπαρχο Πάφου στον κατηγορούμενο αρ. 1 με βάση τα εγκριθέντα αρχιτεκτονικά και χωρομετρικά σχέδια, με βάση τους όρους της χορηγηθείσας πολεοδομικής άδειας με αρ. ΠΑΦ/00277/2009 που επισυνάπτονται στην εν λόγω άδεια οικοδομής και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος αυτής. Μετά από έρευνα που έκανε στο τμήμα Εφόρου Εταιρειών, διαπίστωσε ότι η κατηγορούμενη αρ. 2 κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο. Ο κατηγορούμενος αρ. 3 κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι διευθυντής της κατηγορούμενης αρ.
5. Τον Σεπτέμβριο του 2010 την πληροφόρησε ο κοινοτάρχης Γιόλου κ. Σταύρος Βραχνός, ότι κατά τον Ιούλιο του 2010 ο κατηγορούμενος αρ. 1 ενώ ήταν ιδιοκτήτης και κάτοχος του πιο πάνω τεμαχίου και η κατηγορούμενη αρ. 2 ενώ ήταν εργολήπτρια έργου στο εν λόγω τεμάχιο, άρχισαν να προβαίνουν σε εργασίες ανέγερσης οικοδομής, αποτελούμενη από κατάστημα, διαμέρισμα και περίφραξη εντός του εν λόγω τεμαχίου, κατά παράβαση της εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Από όσα την πληροφόρησε ο εν λόγω κοινοτάρχης, ο κατηγορούμενος αρ. 3 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορούμενης αρ. 2 παρείχε συνδρομή στις πιο πάνω πράξεις της κατηγορούμενης αρ.
6. Κατά τον Σεπτέμβριο του 2010 μετέβηκε στο εν λόγω τεμάχιο όπου είδε να εκτελούνται οικοδομικές εργασίες. Μετά από μετρήσεις και έλεγχο που διεξήγαγε επί τόπου μαζί με τεχνικό από τις τεχνικές υπηρεσίες του Επάρχου Πάφου και όπως πληροφορήθηκε από τον ανώτερο τεχνικό της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου κ. Γεώργιο Φακοντή και από αρμόδιο λειτουργό του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου, οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 προέβηκαν στις αναφερόμενες οικοδομικές εργασίες επί του πιο πάνω τεμαχίου κατά παράβαση της εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Συγκεκριμένα η πιο πάνω ανάπτυξη ανεγείρεται σε θέση διαφορετική από αυτή που προβλέπεται στην σχετική άδεια οικοδομής επεμβαίνοντας στον εφαπτόμενο δημόσιο δρόμο και σε γειτονικό τεμάχιο, κατά παράβαση των όρων της χορηγηθείσας πολεοδομικής άδειας με αρ. ΠΑΦ/00277/2009 και της άδειας οικοδομής στην οποία έγινε λόγος. Επισκέφθηκε επανειλημμένα το εν λόγω τεμάχιο και στην τελευταία επίσκεψη της τον Νέμβριο του 2011, διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος αρ. 1 εξακολουθεί να προβαίνει μέχρι σήμερα σε οικοδομικές εργασίες, κατά παράβαση της εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Κατέθεσε δε την σχετική άδεια οικοδομής ως τεκμήριο
7. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι έχει σπουδάσει Φιλοσοφία και δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την τοπογραφία και χωρομετρία. Γνωρίζει τον επίδικο χώρο διότι τον επισκέφθηκε πάρα πολλές φορές λόγω των καθηκόντων της στην περιοχή ως επόπτης. Είδε την οικοδή για πρώτη φορά αρχές Σεπτέμβρη του 2010 και η οικοδόμή άρχισε να ανεγείρεται γύρω στον Ιούλιο του
8. Όταν μετέβηκε στην περιοχή μαζί με τον τεχνικό της Επαρχιακής Διοίκησης, είχαν υπόψην τους το χωρομετρικό σχέδιο της Πολεοδομίας το οποίο προέβλεπε ότι ο δρόμος σε κάποιο σημείο έπρεπε να είναι 7 μέτρα. Έπειτα μετά από μετρήσεις που έκανε η τεχνικός στην παρουσία της, διαπίστωσαν ότι ο δρόμος υπολοιπόταν των 7 μέτρων και συγκεκριμένα ήταν γύρω στα 6,30 μέτρα. Η τεχνικός που έκανε τις μετρήσεις ήταν η κα Μαρία Ιωαννίδου η οποία εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού, υπήρχε οριοθέτηση των δύο απέναντι τεμαχίων και έκανε μετρήσεις βάσει των οροσήμων που τοποθετήθηκαν από τους τοπογράφους που έκαναν τις οριοθετήσεις για το επίδικο τεμάχιο δηλαδή και για το απέναντι από αυτό τεμάχιο και λαμβάνοντας υπόψη τα ορόσημα των δύο τεμαχίων κάποιος τεχνικός μπορούσε να δει το πλάτος του δρόμου. Διευκρίνησε ότι τα 7 μέτρα ήταν αυτά που έχουν απομείνει μετά την παραχώρηση της ρυμοτομίας. Στην πλευρά του απέναντι τεμαχίου τα ορόσημα τα τοποθέτησε ιδιώτης τοπογράφος και σε αυτό υπήρχε πρόβλημα παραχώρησης της ρυμοτομίας. Δεν την ενόχλησε ο ιδιοκτήτης του απέναντι τεμαχίου αλλά δεν ξέρει αν ενόχλησε τον κοινοτάρχη. Τα ορόσημα είναι σημάδια με μπογιά όταν γίνεται η οριοθέτηση. Αναφορικά με το ύψος της επέμβασης, ανέφερε ότι εφόσον το πλάτος του δρόμου δεν ήταν 7 μέτρα, θεώρησαν ότι υπήρχε επέμβαση στον δημόσιο δρόμο που ήταν γύρω στα 60 εκατοστά, όπως αυτή διαπιστώθηκε από την τεχνικό στην παρουσία της. Η μέτρηση έγινε με το μέτρο και το πλάτος ήταν 6,
9. Το εμβαδόν της επέμβασης σύμφωνα με την επίσημη αναφορά από το κτηματολόγιο ήταν 0,54 τετραγωνικά μέτρα και όσον αφορά την επέμβαση στο διπλανό τεμάχιο ήταν 5,80 τετραγωνικά μέτρα. Όταν διαπίστωσαν ότι υπήρχε επέμβαση, έπρεπε να αποταθούν στο κτηματολόγιο διότι τα γραφείο του Επάρχου δεν είναι αρμόδιο για να προβαίνει σε οριοθετήσεις και έτσι αποτάθηκαν στο κτηματολόγιο για να γίνει επίσημη οριοθέτηση και να αποδειχθεί η επέμβαση η οποία διαπιστώθηκε από τις δικές τους μετρήσεις. Δικαιολόγησε την μη αναφορά κάποιων γεγονότων στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 6/10/2010, λέγοντας όμως ταυτόχρονα ότι η οικοδομή ανηγέρθηκε σε διαφορετική θέση σύμφωνα με την άδεια οικοδομής και αυτά τα θέματα είναι τεχνικής φύσεως τα οποία μπορούν να απαντηθούν από τον κ. Φακοντή ο οποίος πήγε πολλές φορές στην περιοχή, όπως γνωρίζει η ίδια μέσα από το περιεχόμενο σχετικών φακέλλων. Πληροφορήθηκε η ίδια από τον κοινοτάρχη ότι ανηγέρθηκε η οικοδομή και ότι είχε ο κοινοτάρχης υποψίες ότι η οικοδομή επενέβηκε σε δημόσιο δρόμο. Διευκρίνησε ότι όταν πήγε στην περιοχή δεν είδε τους αγωγούς υδατοπρομήθειας να εισέρχονται στο τεμάχιο του κατηγορουμένου 1 διότι όταν πήγε για πρώτη φορά στην οικοδομή, αυτή ήταν ήδη σε εξέλιξη. Με τον κατηγορούμενο 1 δεν συναντήθηκε αλλά μίλησε μαζί του τηλεφωνικώς πριν εκδοθεί η άδεια οικοδομής. Όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι ο κατηγορούμενος 1 της ζήτησε να του υποδείξει που να ανεγείρει την οικοδομή, απάντησε ότι δεν θυμάται και ούτε είναι αρμοδιότητα δική της αυτό το θέμα και ότι πιθανόν να μίλησε με άλλο λειτουργό και τεχνικούς ο κατηγορούμενος 1 για αυτό το θέμα. Διευκρίνησε ότι χρειάζεται άδεια από τον Γενικό Εισαγγελέα για να ξεκινήσει η παρούσα ποινική δίωξη αλλά δεν θυμόταν πότε αυτή στάληκε διότι δεν αποστάληκε από την ίδια και ότι τα καθήκοντα της επικεντρωθήκαν στην επί τόπου επίσκεψη και έκτοτε η υπόθεση παρακολουθείται από τους τεχνικούς. Δεν είδε ποτέ του τον κατηγορούμενο 3 στην οικοδομή και διευκρίνησε ως προς το θέμα της περίφραξης ότι ο κατηγορούμενος είναι υποχρεωμένος να κάνει περίφραξη σύμφωνα με την σχετική άδεια που εξασφάλισε. Την προηγούμενη ημέρα της κατάθεσης της μαρτυρίας της στο Δικαστήριο, επισκέφθηκε το μέρος και δεν είχε περίφραξη διότι δεν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες οι οποίες είναι σε εξέλιξη. Διευκρίνησε ότι η επέμβαση στο γειτονικό τεμάχιο διαπιστώθηκε τον Ιούνιο του 2011 από το κτηματολόγιο και αυτός ήταν ο λόγος που δεν αναφέρθηκε στην πρώτη της ένορκη δήλωση. Επανέλαβε εκ νέου τις διαστάσεις των επεμβάσεων και αυτό που ενδιαφέρει την Επαρχιακή Διοίκηση είναι η επέμβαση στον δημόσιο δρόμο και η οποία είναι μέρος της οικοδομής η οποία αποτελείται από μια γωνιά και σκαλιά και υπάρχει μια δοκός. Αρμόδιο τμήμα για να αποφανθεί αν έγινε επέμβαση στο γειτονικό τεμάχιο είναι θέμα του κτηματολογίου, δεν είναι κάτι που φαίνεται με το μάτι, πρέπει να γίνει οριοθέτηση για αυτό και δεν αμφισβήτησε τα ορόσημα του κτηματολογίου. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κ. Κώστας Κοκκινόφτας. Ανέφερε ότι εργάζεται στο κτηματολόγιο Πάφου από τις 1/6/2006 και γενικά στο κτηματολόγιο από το 1974, είναι υπεύθυνος για τις υποθέσεις των ιδιωτών αρμοδίων χωρομετρών ο οποίος είναι ένας θεσμός του κτηματολογίου που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του
10. Είναι χωρομετρικός λειτουργός Β΄ και τα καθήκοντα του είναι είναι η ετοιμασία και ο έλεγχος των υποθέσεων των αρμοδίων χωρομετρών καθώς και των χωρομετρών του κτηματολογίου Πάφου. Μετά την φοίτηση του στο λύκειο διορίστηκε στην δημόσια υπηρεσία, κατά καιρούς εκπαιδεύτηκε από το τμήμα όπου εργάζεται, έλαβε δίπλωμα από ινστιτούτο της Αγγλίας για σκοπούς χωρομετρίας. Αναφορικά με το επίδικο τεμάχιο, στις 7/7/2010 ο κ. Λεωνίδας Στυλιανού κατέθεσε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου τον φάκελλο ΑΧ1738/2010 με τον οποίο ζητούσε οριοθέτηση της γραμμής ρυμοτομίας και η υπόθεση ανατέθηκε σε αρμόδιο χωρομέτρη ο οποίος και την εξέτασε. Στην συνέχεια επειδή υπήρχαν αμφιβολίες κατά πόσο υιοθετήθηκε σωστά η γραμμή ρυμοτομίας από τον αρμόδιο χωρομέτρη, ζητήθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση και την χωρητική αρχή να γίνει κάποια συνάντηση στο γραφείο του με σκοπό την υπόδειξη της πραγματικής ρυμοτομίας του τεμαχίου η οποία ήταν μέρος της άδειας οικοδομής. Η σύσκεψη αυτή έγινε στις 21/1/2011 και παρόντες εκτός από τον ίδιο ήταν ο Ευαγόρας Ανδρέου από την Επαρχιακή Διοίκηση, ο Σταύρος Βραχνού κοινοτάρχης της Γιόλου και ο Ανδρέας Χ΄΄Λαμπρής εκ μέρους της Πολεοδομίας Πάφου και στην σύσκεψη αποφασίστηκε να γίνει επιτόπια εξέταση του προβλήματος και ορίστηκε η ημερομήνία 1/2/
11. Στις 1/2/2011 επισκέφθηκε το κτήμα με συνεργείο του τμήματος και αποτύπωσαν τόσο τα υφιστάμενα κτήρια τα οποία ήταν σε προχωρημένο στάδιο ανέγερσης, όσο και άλλες πληροφορίες, όπως ο δρόμος ή παρακείμενα κτήρια στην ευρύτερη περιοχή. Από όλην την διαδικασία ετοίμασε σχέδιο το οποίο φαίνεται η πραγματική εικόνα στην περιοχή και το κατέθεσε ως τεκμήριο
12. Διαπίστωσε ότι η γραμμή ρυμοτομίας που αναφέρετο στην αίτηση ΑΧ1738/2010 δεν διαφέρει σημαντικά από την άδεια με την οποία εκδόθηκε η άδεια οικοδομής, όμως υπάρχουν ορισμένα σημεία στα οποία ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου προέβη σε επέμβαση εντός του δημοσίου δρόμου και εντός γειτονικού τεμαχίου τα οποία και καθόρισε επί του σχετικού τεκμηρίου και ανέλυσε την φύση και την έκταση της επέμβασης. Περιέγραψε την μέθοδο μέτρησης που ακολούθησε την οποία και υποστήριξε, λέγοντας ταυτόχρονα ότι δεν επιδέχεται διορθώσεων. Στην συνέχεια ανέφερε ότι αφού ολοκληρώθηκε η χωρομετρική εργασία, έχει υποβληθεί ο φάκελλος στο σχεδιαστήριο του τμήματος για τους τελικούς ελέγχους και ενημέρωση των σχεδίων. Στις 23/11/2011 το σχεδιαστήριο του τμήματος του έχει ολοκληρώσει την ενημέρωση των σχεδίων και του είχαν επιστραφεί τα σχέδια στα οποία φαίνονται οι πιο πάνω επεμβάσεις και που κατέθεσε ως τεκμήριο 3 το οποία περιέγραψε και ανέλυσε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι μόνο μια φορά πήγε επί τόπου στην περιοχή στις 1/2/
13. Εκείνην την ημέρα δεν υπήρχαν κατασκευασμένα ορόσημα βάσει των προτύπων του τμήματος κτηματολογίου, αλλά αυτό που αποτυπώθηκε ήταν η κατασκευή όπως υπήρχε τότε καθώς και την εγγεγραμμένη θέση του δρόμου και υπέδειξε την γραμμή ρυμοτομίας στον κοινοτάρχη Γιόλου. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι στις 1/2/2011 υπήρχαν και υπάρχουν ορόσημα, ανέφερε ότι δεν υπήρχαν ορόσημα με βάσει τα αποδεχτά πρότυπα του κτηματολογίου τα οποία και περιέγραψε και ότι στο μέρος εκείνο που του υποβλήθηκε ότι υπήρχαν ορόσημα υπήρχε η κολόνα που κρατούσε το κτήριο. Όταν πήγε στην περιοχή μετέβηκε με το συνεργείο που είναι αρμόδιο για μετρήσεις και επίλυσης και ελέγχων των υποθέσεων που αφορούν αρμόδιους χωρομέτρες, καθώς επίσης και ο κοινοτάρχης Γιόλου αλλά δεν ήταν κανένας από πλευράς ιδιοκτητών. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο 1 που τον επισκέφθηκε στο γραφείο του αλλά όχι τον πατέρα του, η δε μοναδική φορά που χρησιμοποιήθηκε κορδέλα στην μέτρηση ήταν για να μετρηθεί η σχετική ρυμοτομία. Ο γείτονας ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 227 διαμαρτυρόταν εκείνην την ημέρα που έγιναν οι μετρήσεις διότι ισχυρίστηκε ότι επενέβησαν στο ακίνητο του και πέταξε τις κορδέλες, αλλά ήδη έχουν ολοκληρωθεί οι διαπιστώσεις και ευρήματα του μέσω του G.P.S. Την πρώτη φορά που διαπίστωσε τις επεμβάσεις ήταν στις 1/2/
14. Πριν την επιτόπια εξέταση μίλησε για το θέμα στις 21/1/2011 στο γραφείο του και αντικείμενο της συνάντησης δεν ήταν η θέση του κτηρίου αλλά η θέση της γραμμής ρυμοτομίας που αφορούσε το επίδικο τεμάχιο, αλλά όταν διαπίστωσε στην επιτόπια εξέταση ότι υπήρχαν και κτήρια, τότε τα αποτύπωσε και που φαίνονται στα τεκμήρια που κατατέθηκαν. Επίσης πριν τις 1/2/2011 μίλησε με τον κ. Ευαγόρα Ανδρέου και όχι με την κα Χαραλάμπους και της εξήγησε πως και που ακριβώς πρέπει να αναγράφεται στα σχέδια η γραμμή ρυμοτομίας. Διευκρίνησε ότι λόγω της μικρής κλίμακας που είναι τα εν χρήση σχέδια, η γραμμή που θέτουν οι αρμόδιες αρχές για σκοπούς ρυμοτομίας, τις πλείστες φορές παρερμηνεύονται από τους αρμόδιους χωρομέτρες με σκοπό την αποφυγή επιπλέον επιβάρυνσης στον ιδιοκτήτη που τους καλεί για να τους υποδείξει την γραμμή ρυμοτομίας. Όμως επί του σχεδίου που είχε εκδόσει με την άδεια Β641/2009 εκτός από την άδεια ρυμοτομίας είχε αναφέρει με τόξο τον αριθμό 7 μέτρα για πλάτος του μελλοντικού δρόμου και η προσπάθεια την συγκεκριμένη μέρα λόγω της υφιστάμενης κατάστασης του κτηρίου ήταν ο δρόμος στο συγκεκριμένο σημείο από 7 μέτρα σε 6,75 μέτρα το πλάτος του. Αυτές ήταν οι εισηγήσεις που έγιναν προς την αρμόδια αρχή με σκοπό την καλυτέρευση του οδικού δικτύου στην περιοχή αλλά μέχρι σήμερα δεν πήραν την τελική απάντηση από την αρμόδια αρχή διότι η υπόθεση κατέληξε στο Δικαστήριο. Ως κτηματολόγιο, η χωρομετρία της Γιόλου άρχισε πριν το 1917 και τελείωσε το 1925 και όλες οι καταμετρήσεις του χωριού είναι καταχωρημένες σε χωρομετρικά βιβλία και μπορούν ανά πάσα στιγμή να υιοθετηθούν επί του εδάφους, επεξήγησε δε τον τρόπο της υιοθέτησης και ότι δεν υπάρχει απόκλιση στην κλίμακα 1:1250 από τις μετρήσεις που γίνονται, υπάρχει όμως απόκλιση στο διάβασμα με κλίμακα επί του σχεδίου, δηλαδή αν ληφθεί μια κλίμακα και μετρηθεί επί του σχεδίου, τότε οι αποστάσεις θα είναι ορθές και στην συγκεκριμένη περίπτωση η απόκλιση μπορεί να είναι 25 - 30 εκατοστά. Περιέγραψε εκ νέου το τεκμήριο 2 και την υπάρχουσα κατάσταση στις 1/2/
15. Ανέφερε ότι ο αρμόδιος χωρομέτρης δεν υιοθέτησε την γραμμή ρυμοτομίας και μάλλον ο κοινοτάρχης έκανε τις παραστάσεις προς τις αρχές για την εν λόγω ρυμοτομία που επηρεάζει τον ιδιοκτήτη του τεμαχίου
16. Παραπονούμενος στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ο κοινοτάρχης και κατ΄ επέκταση η Επαρχιακή Διοίκηση και δήλωσε άγνοια στην θέση που του υποβλήθηκε ότι η παρούσα διαδικασία κινήθηκε για να ικανοποιηθεί ο ιδιοκτήτης του απέναντι τεμαχίου και δήλωσε ότι δεν διαπίστωσε επέμβαση στην γραμμή ρυμοτομίας. Ήταν ο φάκελλος ΑΧ683/2004 όπου έγινε η οριοθέτηση του τεμαχίου 274 και στάληκε πιστοποιητικό οριοθέτησης στις 15/7/2008, τα ορόσημα έχουν τοποθετηθεί αλλά δεν ξέρει αν από το 2008 μέχρι τις 1/2/2011 τα ορόσημα υφίσταντο επί τόπου. Έγινε επαναυπολογισμός και τοποθέτηση των σημείων που έπρεπε να είναι τα ορόσημα και δεν βρέθηκε κανένα από τα εν λόγω ορόσημα στην θέση τους. Εξέτασε με τον παλιό φάκελλο που έπρεπε να ήταν, οι διαστάσεις των τεμαχίων ήταν οι ίδιες από το 1925 όταν έγινε η αρχική χωρομετρία στην Κύπρο αλλά η μέθοδος εντοπισμού οροσήμου άλλαξε και η πλέον ακριβής μέθοδος είναι αυτή του G.P.S. Οι άλλες μέθοδοι όμως όπως η μέτρηση με αλυσίδα και καθέτους στο έδαφος ήταν αρκετά μεγάλης ακρίβειας για το
17. Αυτή η μέθοδος αν ακολουθηθεί πιστά, τα συμπεράσματα είναι απολύτως σίγουρα και ήταν μια αξιόλογη μέθοδος για την εποχή, όμως ενδεχομένως σήμερα με την χρησιμοποίηση των νέων μεθόδων μπορεί να υπάρχει μια απόκλιση 2 - 3 ίντζες το πολύ. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει την μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε το 1925 αλλά περιέγραψε την μέθοδο που ακολούθησε για την δική του μέτρηση με σύγχρονα όργανα. Αναφέρθηκε σε χωρομετρικό βιβλίο που ήταν γραμμένες οι διαστάσεις των τεμαχίων, των μεθόδων μέτρησης και το είδος των συντεταγμένων που υπήρχαν στο παρελθόν αλλά και σήμερα. Επεξήγησε και διευκρίνησε ότι ως προς τις δύο μεθόδους τα αποτελέσματα είναι ακριβώς τα ίδια, αλλά δεν μπορεί να ξέρει αν υπήρχαν ορόσημα σε συγκεκριμένο μέρος διότι δεν ήταν παρών στην τοποθέτηση και κατασκευή του κτηρίου. Η καταγραφή των αποστάσεων που αποτύπωσε ο προηγούμενος του συνάδελφος αντιπροσωπεύουν τις πραγματικές αποστάσεις που βρίσκονταν στα βιβλία του κτηματολογίου από το
18. Επεξήγησε επί του τεκμηρίου 2 τον όρο ΄΄προτεινόμενη ρυμοτομία΄΄ και ποιος την πρότεινε και τον σκοπό της, επεξήγησε τον όρο ΄΄εισήγηση΄΄ και πότε αυτή προέκυψε και γιατί και ότι αυτή η εισήγησε δεν υιοθετήθηκε, επεξήγησε δε τον αριθμό 6,75 και πως προέκυψε. Επί του τεκμηρίου 1 επεξήγησε ότι η γραμμή ρυμοτομίας είναι 7 μέτρα και ότι η προτεινόμενη ρυμοτομία για 6,75 ήταν εισήγηση προς την αρμόδια αρχή και όχι προς τον ιδιοκτήτη και ότι νομικά ισχύει η ρυμοτομία για 7 μέτρα και βάσει αυτής εκδόθηκε η σχετική άδεια. Διευκρίνησε με βεβαιότητα ότι το κτήριο δεν επεμβαίνει στην ρυμοτομία αλλά επεμβαίνει στον δημόσιο δρόμο και ανέλυσε την φύση, την έκταση και τον σκοπό της σχετικής ρυμοτομίας. Στο σημείο όπου έγινε η επέμβαση στον δημόσιο δρόμο δεν θα περάσει η ρυμοτομία διότι είναι δημόσιος δρόμος και δεν υπήρχαν ορόσημα της ρυμοτομίας στην πλευρά του επίδικου ακινήτου, ούτε και ορόσημα για το τεμάχιο. Επεξήγησε πως τοποθετούνται ορόσημα όταν αυτά βρίσκονται σε δρόμο και ότι τέτοια ορόσημα δεν βρέθηκαν εκεί. Του υποβλήθηκαν ερωτήσεις που σχετίζονταν με έγγραφο το οποίο κατατέθηκε για αναγνώριση και που τελικά δεν κατατέθηκε ως κανονικό τεκμήριο και συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη του την εν λόγω μαρτυρία. Αναφέρθηκε για την οριοθέτηση που έγινε στο επίδικο τεμάχιο κατόπιν σχετικής αίτησης και εκδόθηκε σχετικό πιστοποιητικό στις 15/7/2008 και από τις 4/10/2006 το κτηματολόγιο δεν τοποθέτησε άλλα ορόσημα. Επεξήγησε την λειτουργεία του G.P.S. και ανέφερε ότι υπήρχε μεγάλη ακρίβεια στις μετρήσεις που έγιναν με αυτό στην επίδικη περιοχή, αναφέροντας και το πως έγιναν αυτές και ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα είτε με τον κοινοτάρχη Γιόλου διότι ήδη έγιναν οι μετρήσεις και δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα με το G.P.S. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι στις 3/2/2011 ο κοινοτάρχης ολοκλήρωσε τις μετρήσεις και του τις πήρε στο γραφείο του, λέγοντας ότι έγινε απλά μια συνάντηση για να γίνει η διακίνηση των ευρημάτων στην περιοχή. Όταν του υποδείχθηκε το έγγραφο το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο 4, ανέφερε ότι αυτό απεικονίζει απλά μια εισήγηση, τον σκοπό που ετοιμάστηκε και η οποία τελικά εισήγηση δεν υιοθετήθηκε. Ανέφερε ότι η μόνη πιθανή αλλαγή είναι η προτεινόμενη ρυμοτομία και επεξήγησε γιατί ενδεχομένως η ημερομηνία που αναγράφηκε σε αυτό να είναι λανθασμένη και γιατί είναι καταγραμμένη η επίδικη οικοδομή. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο κ. Γιώργος Φακοντής. Ανέφερε ότι εργάζεται ως ανώτερος τεχνικός στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου από το 1980, ανέφερε τα προσόντα, τα καθήκοντα και τις επαγγελματικές εμπειρίες που είχε. Αρχές Σεπτέμβρη του 2010 μετά από οδηγίες των προιστάμενων του οι οποίοι δέχθηκαν καταγγελία από το κοινοτικό συμβούλιο Γιόλου, προέβη σε επιτόπια εξέταση στην περιοχή και διαπίστωσε ότι η επίδικη οικοδομή ανεγειρόταν κατά παράβαση του όρου 40 της πολεοδομικής άδειας που είναι παράρτημα της άδειας οικοδομής, λέγοντας ότι η οικοδομή ανεγειρόταν σε διαφορετική θέση από αυτήν που εγκρίθηκε στα σχέδια της άδειας οικοδομής. Επιτόπια έρευνα προέβη και το τμήμα κτηματολογίου και χωρομετρίας και το τεκμήριο 2 κοινοποιήθηκε στην υπηρεσία του το οποίο ανέλυσε και δεν αμφισβήτησε, αναγνώρισε επίσης και το τεκμήριο 3 το οποίο και ανέλυσε. Ανέφερε ότι επισκέφθηκε εκ νέου το επίδικο ακίνητο, περιέγραψε την επί τόπου κατάσταση και ότι η επίδικη οικοδομή επεμβαίνει στον δημόσιο δρόμο και σε γειτονικό τεμάχιο με παραπομπή στα τεκμήρια 1 και
19. Αντεξεταζομενος ανέφερε ότι δεν είναι τοπογράφος ούτε χωρομέτρης και στην υπηρεσία του δεν χρησιμοποιούν το G.P.S αλλά την συνηθισμένη κορδέλα για τις μετρήσεις. Περιέγραψε την επί τόπου κατάσταση που υπήρχε στην επί τόπου επίσκεψη του τον Σεπτέμβριο του 2010 και τον σκοπό της επίσκεψης. Συγκεκριμένα σε εκείνην την επιτόπια εξέταση βρισκόταν ο χωρομέτρης τον οποίον διόρισαν οι ιδιοκτήτες και που προσπαθούσε και τοποθέτησε επί τόπου τα ορόσημα του τεμαχίου και της γραμμής ρυμοτομίας. Ανέφερε στον χωρομέτρη ο οποίος ονομαζόταν Γιάννης Χ΄΄ Οικονόμου, ότι ο τρόπος οριοθέτησης της γραμμής ρυμοτομίας δεν είναι ορθός σύμφωνα με το σχέδιο της εκδοθείσας άδειας. Ο εν λόγω χωρομέτρης τότε παραδέχθηκε το λάθος του, τροποποίησε την γραμμή ρυμοτομίας όπως ήθελε ο χωρομέτρης παρά την διαφωνία του μάρτυρα. Ο μάρτυρας ανέφερε στον χωρομέτρη ότι η εργασία του θα πρέπει να κατατεθεί στο κτηματολόγιο και να εγκριθεί με την ανάλογη έκδοση του σχετικού πιστοποιητικού ότι η εργασία έγινε με βάση την άδεια οικοδομής, το οποίο δεν εκδόθηκε στην παρούσα περίπτωση. Τα ορόσημα αναφορικά με το επίδικο τεμάχιο τα τοποθέτησε επί τόπου ο χωρομέτρης που διόρισαν οι ιδιοκτήτες. Εκείνην την ημέρα ο μάρτυρας, βρήκε επί τόπου τον εν λόγω χωρομέτρη ο οποίος σχεδόν αποπεράτωσε την εργασία που του ανέθεσαν, ήτοι την οριοθέτηση του τεμαχίου και της προτεινόμενης γραμμής ρυμοτομίας που τέθηκε στην άδεια οικοδομής. Τα εν λόγω ορόσημα ο μάρτυρας δεν τα είδε το 2011, αλλά τα είδε το 2010 τα οποία και περιέγραψε και δεν ήταν σε θέση να ξέρει αν έγινε παλιά άλλη οριοθέτηση. Ανέφερε επίσης ότι στο απέναντι από το επίδικο τεμάχιο υπήρχαν ορόσημα του τεμαχίου και της ρυμοτομίας τα οποία και περιέγραψε και πιστεύει ότι τα τοποθέτησε το κτηματολόγιο και ότι εκείνα ήταν ορθά σύμφωνα και με τις δικές του μετρήσεις, σημειόνοντας ότι η επέμβαση αποδείχθηκε με βάση τις μετρήσεις του κτηματολογίου το οποίο είναι το αρμόδιο τμήμα, ένεκα και του γεγονότος ότι ο ίδιος δεν είναι τοπογράφος ή χωρομέτρης και δεν μπορούσε να τεκμηριώσει ότι υπήρχε επέμβαση τον Σεπτέμβρη του 2010 αν και αυτό είχε διαπιστωθεί. Η τεκμηρίωση της επέμβασης έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 2011 με βάση της απόφαση του κτηματολογίου και αυτός ήταν και ο λόγος που δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε στην ένορκη του δήλωση που υποστήριζε σχετική μονομερή αίτηση που καταχωρήθηκε στην παρούσα υπόθεση διότι τότε δεν είχε ετοιμαστεί, αλλά ήξερε και ήταν πεπεισμένος τότε ότι γινόταν επέμβαση. Εξήγησε δε περαιτέρω ο μάρτυρας ότι η εργασία που ετοίμασε ο ιδιώτης τοπογράφος δεν έχει εγκριθεί από το κτηματολόγιο με την έκδοση του ανάλογου πιστοποιητικού για τους λόγους που ανέφερε, ήτοι η εργασία του ιδιώτη χωρομέτρη δεν ήταν συμφώνως των σχεδίων, υποστήριξε δε ότι και στα 2 τεκμήρια, ήτοι 2 και 3 καταδεικνύεται η εν λόγω επέμβαση, αρνούμενος σχετικές υποβολές περί του αντιθέτου. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και με ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 1 έως 3 και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, έδωσε πρώτος μαρτυρία ο κατηγορούμενος

1. Ο κατηγορούμενος 3 εκπροσωπόντας και την κατηγορούμενη 2 προέβηκε στην πιο κάτω ανώμοτη δήλωση: << Εντιμότατε, τόσον εγώ όσο και η εταιρεία μου, δεν εκάμαμε καμιά δουλειά στην συγκεκριμένη οικοδομή, δεν είχα καμία συνάντηση με κανέναν για την συγκεκριμένη οικοδομή και απορώ γιατί με παρουσιάζουν στο Δικαστήριο>>. Ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι είναι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 274 Φ/Σχ. 35/6331V01 στο χωριό Γιόλου και ότι αυτό οριοθετήθηκε κατά ή περί το 2004 στην παρουσία του πατέρα του και του κοινοτάρχη Γιόλου. Όταν εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια και η άδεια οικοδομής για το επίδικο ακίνητο, ο πολιτικός μηχανικός ζήτησε την βοήθεια τοπογράφου για να αρχίσουν οι εργασίες. Τέλη Ιουλίου και αρχές Αυγούστου του 2010, άρχισαν οι εργασίες ανέγερσης της οικοδομής μετά από τις υποδείξεις τόσο του εμπειρογνώνομα πολιτικού μηχανικού, όσο και με τις υποδείξεις και στην παρουσία των λειτουργών των αρμοδίων αρχών και του κ. Γεώργιου Φακοντή, ο οποίος του παρέδωσε σχετικό σχεδιάγραμμα το οποίο και εφάρμοσε επακριβώς με ειδικό εμπειρογνώμονα - τοπογράφο και δεν έγινε καμία παραβίαση της άδειας και των εγκριθέντων σχεδίων. Ο κ. Γεώργιος Φακοντής δεν είχε πάει στην παρουσία του κατηγορουμένου 1 κατά τον Σεπτέμβριο του 2010 στο επίδικο ακίνητο για να προβεί σε μετρήσεις και εξέφρασε την άποψη ότι ο κ. Φακοντής δεν είναι το αρμόδιο πρόσωπο για να μετρήσει και να αποφασίσει κατά πόσο το κτίσιμο της επίδικης κατοικίας επεμβαίνει εντός του χώρου ρυμοτομίας, στον δημόσιο δρόμο ή σε γειτονικό ακίνητο. Ο κ. Φακοντής την υποτιθέμενη ( κατά τον κατηγορούμενο 1 ) ρυμοτομία, την βρήκε μετά από μετρήσεις που έκανε, λαμβάνοντας υπόψη τα ορόσημα της γραμμής ρυμοτομίας που τοποθετήθηκαν στο τεμάχιο 227 Φ/Σχ 35/53 στο χωριό Γιόλου το οποίο βρίσκεται απέναντι από το επίδικο τεμάχιο. Εξέφρασε την βεβαιότητα ότι δεν είναι ο εγγυημένος τρόπος μέτρησης διότι υπάρχει μεγάλη περίπτωση ο ιδιοκτήτης και όποιος έχει συμφέρον για το τεμάχιο 227 να έχει μετακινήσει τα ορόσημα ρυμοτομίας. Μετά από έρευνα που προέβηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου και μετά από μετρήσεις που έκανε προσοντούχος τοπογράφος, διαπιστώθηκε ότι δεν έχει γίνει οποιαδήποτε επέμβαση στην γραμμή ρυμοτομίας και κατ΄ επέκταση οποιαδήποτε παραβίαση των όρων άδειας οικοδομής και των εγκριθέντων σχεδίων. Κατά τον ίδιο, η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε μαρτυρία ατόμου ο οποίος πήγε στην περιοχή μετά την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης και αυτή καταχωρήθηκε μετά από την αποστολή από τον ίδιο προς το κοινοτικό συμβούλιο των επιστολών που κατατέθηκαν ως τεκμήρια στο Δικαστήριο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι την γραπτή του δήλωση την ετοίμασε μαζί με τον δικηγόρο του και ότι το ακίνητο που αναφέρθηκε σε αυτήν είναι αυτό του κατηγορητηρίου. Αναφέρθηκε στα επαγγελματικά του προσόντα και ότι δεν έχει γνώσεις αρχιτέκτονα, πολιτικού μηχανικού, τοπογράφου κ.α. και ότι οι γνώμες που εξέφρασε πηγάζουν από αυτά που του είπαν τρίτα άτομα. Επεξήγησε τους λόγους που τον οδήγησαν να ζητήσει οριοθέτηση του τεμαχίου του η οποία έγινε από αρμόδιους λειτουργούς του κτηματολογίου και δεν ήταν παρών σε αυτήν αλλά ο πατέρας του. Επεξήγησε το πως, που και τον λόγο που τοποθετήθηκαν τα ορόσημα και κατέθεσε το τεκμήριο 8 το οποίο είναι πιστοποιητικό οριοθέτησης του επίδικου ακινήτου, διευκρινίζοντας ότι η αίτηση για οριοθέτηση έγινε το 2004 και η οριοθέτηση το
2. Όταν έλαβε την άδεια οικοδομής, όρισε τον κ. Θεμιστοκλέους για να τοποθετήσει την οικοδομή. Ανέφερε ότι υπήρχαν κάποιες αντιστάσεις από τους γείτονες και από τον κοινοτάρχη Γιόλου στα σημάδια που έβαζε ο πολιτικός μηχανικός. Ο τοπογράφος δεν βρήκε οποιοδήποτε λάθος στην ρυμοτομία ή στα σύνορα και αυτό το ξέρει από έρευνες που έκανε ο ίδιος αλλά και από τα όσα του είπε ο τοπογράφος. Ο τοπογράφος κατέθεσε την έκθεση του αλλά δεν εκδόθηκε το πιστοποιητικό οριοθέτησης λόγω της εκκρεμοδικίας της παρούσας υπόθεσης. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι το πιστοποιητικό οριοθέτησης δεν έχει εκδοθεί λόγω των πιο πάνω επεμβάσεων, ανέφερε ότι δεν μπορεί να τοποθετηθεί και ότι ο πολιτικός μηχανικός του ανέφερε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, εξέφρασε δε την άποψη ότι με το πέρας της παρούσας διαδικασίας θα εκδοθεί το εν λόγω πιστοποιητικό. Ο τοπογράφος τον Ιούλιο - Αύγουστο του 2010 του υπέδειξε τα σύνορα του τεμαχίου, διότι εξ΄ όσων ξέρει ο κ. Φακοντής του είπε όπως τους δείξει επί τόπου επειδή υπήρχε το G.P.S. Ο κατηγορούμενος 1 εξέφρασε την άποψη ότι τα σύνορα του τεμαχίου του είναι τα ίδια όπως τα υπέδειξε και το κτηματολόγιο με βάση και την έρευνα που έκανε και ο ίδιος. Όταν έγινε η επιτόπια μέτρηση από το κτηματολόγιο δεν τον ειδοποίησαν παρά μόνο μεταγενέστερα λέγοντας του ότι είναι παράνομος χωρίς να του αναφέρουν επακριβώς που έγινε η παρανομία. Τότε ο κατηγορούμενος 1 άρχισε της τηλεφωνικές επαφές με την Επαρχιακή Διοίκηση και τον πολιτικό μηχανικό, όταν άρχισαν οι οικοδομικές εργασίες και του τηλεφώνησαν λέγοντας του ότι επεμβαίνει στην ρυμοτομία, τους ζήτησε όπως του υποδείξουν την επέμβαση για να προβεί στις ανάλογες διορθώσεις. Η κα Μαρία Χαραλάμπους τότε τον παρέπεμψε στον αρμόδιο κλάδο διότι δεν μπορούσε η ίδια να τον βοηθήσει και ο κατηγορούμενος 1 με τον πατέρα του πήγε στον κ. Φακοντή, ο οποίος τους υπέδειξε κάποιο ανεπίσημο σχεδιάγραμμα το οποίο και τους το παρέδωσε και το απέστειλε ο κ. Φακοντής στον πολιτικό μηχανικό, λέγοντας τους ότι αν εφαρμόσουν εκείνην την ρυμοτομία θα είναι εντάξει. Ο κατηγορούμενος 1 πήγε στον πολιτικό μηχανικό και του ζήτησε όπως τροποποιήσει το σχέδιο κατά 20 πόντους περίπου από την πλευρά του κτηρίου που εφάπτεται του δημοσίου δρόμου για να μην υπάρχει αντιπαράθεση με την Επαρχιακή Διοίκηση ή άλλη υπηρεσία. Ο κ. Θεμιστοκλέους επομένως το ετοίμασε, άρχισαν οι εργασιές του κτηρίου, ο κ. Φακοντής έστειλε την βοηθό του και αρχές Αυγούστου και όταν έχει ολοκληρωθεί το καλούπι με τις υποδείξεις του, ρώτησαν την βοηθό του αν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα και έτσι προχώρησαν με το κτήριο. Όταν ερωτήθηκε αν ο κ. Κοκκινόφτας στις 1/2/2011 μετέβηκε στην περιοχή και αποτύπωσε το κτήριο εξάγοντας συμπεράσματα, ανέφερε ότι δεν ειδοποιήθηκε για να είναι παρών, αλλά από ότι ξέρει ήταν κάποιος αρμόδιος του χωριού εκεί και οι παραπονούμενοι γείτονες. Επίσης όταν ερωτήθηκε κατά πόσο μετά την σύνταξη των τεκμηρίων 2 και 3 ανέθεσε σε κάποιον για να εκπονήσει κάποια μελέτη για να τα αντικρούσει, ανέφερε ότι πήγε στο γραφείο του κ. Κοκκινόφτα στο γραφείο του μετά τις 1/2/2011 πάνω από 5 φορές και στην τελευταία τους συνάντηση του ανέφερε ότι έχουν αποσταλεί τα έγγραφα σε όλους και να τα δώσει και στον ίδιο τις μετρήσεις για να έχει πλήρη επίγνωση του κτηρίου. Όμως όταν έγινε αυτό ήταν ήδη πολύ αργά λόγω του προχωρημένου των οικοδομικών εργασιών, ήρθε σε επαφή με τον πολιτικό μηχανικό ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε επέμβαση και ότι η οικοδομή τοποθετήθηκε με βάση τις υποδείξεις του κτηματολογίου το
3. Εξέφρασε την άποψη ότι ο κ. Θεμιστοκλέους λογικά θα έκανε την έρευνα του στο κτηματολόγιο για να δει που θα τοποθετήσει το σπίτι. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο κ. Χ΄΄Οικονόμου δεν του υπέδειξε ορθά τα σύνορα του τεμαχίου λόγω και των διαπιστώσεων του κτηματολογίου περί επέμβασης, ανέφερε ότι δεν μπορούσε να απαντήσει παρά μόνο ότι προσπαθούσε να είναι όσο πιο νόμιμος μπορούσε, δεν ήταν παρών ποτέ σε οποιεσδήποτε μετρήσεις και ούτε ήταν σε θέση να γνωρίζει εάν τον Ιούλιο του 2010 βρισκόταν στην περιοχή υπάλληλος του κτηματολογίου. Επίσης δεν ήταν σε θέση να απαντήσει σε σχετικές υποβολές ότι όλες οι οικοδομικές εργασίες άρχισαν χωρίς να ληφθούν υπόψη οι υποδείξεις των αρμοδίων αρχών και του κ. Φακοντή και ότι έγιναν κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής. Επίσης του υποβλήθηκε η θέση ότι ουδέποτε ο κ. Φακοντής του είπε ότι όλα είναι νόμιμα, ανέφερε ότι ο κ. Φακοντής το μόνο που του ανέφερε είναι ότι όπως ετοιμάζεται ο πολιτικός μηχανικός την συγκεκριμένη οικοδομή είναι λάθος και όπως τερματιστούν οι εργασίες και ότι τον επισκέφθηκε για να του εξηγήσει την κατάσταση και να του παραδώσει τα έγγραφα τα οποία με την σειρά του τα παρέδωσε στην Πολεοδομία. Σε κάποιο στάδιο της μαρτυρίας του ανέφερε ότι ήξερε ότι ήταν λάθος και τα διόρθωσε και συγκεκριμένα του αναφέρθηκε ότι υπήρχε λάθος στο θέμα της ρυμοτομίας και ότι θα πρέπει να διορθωθεί αν και δεν είναι ανυπέρβλητο πρόβλημα η απόκλιση 20 - 40 εκατοστών για να μην κτιστεί το σπίτι. Έτσι ζήτησε από τον κ. Θεμιστοκλέους να αλλάξει τα σχέδια στο μέρος όπου αφορούσε την επέμβαση στον δημόσιο δρόμο, όπως και έπραξε και ο κ. Φακοντής έστειλε την βοηθό του για να διαπιστώσει αν οι μέτρήσεις ήταν σωστές και τελικά έκριναν ότι ήταν ορθές. Δεν μπορούσε να τοποθετηθεί στην υποβληθείσα θέση ότι δεν εφαρμόστηκε ορθά το σχεδιάγραμμα που του έδωσε ο κ. Φακοντής και ότι θα πρέπει οι εργασίες να ελεγχθούν και εγκριθούν από το κτηματολόγιο, λέγοντας εκ νέου απλά ότι προσπαθούσε με τις ενέργειες που ανέφερε, να είναι νόμιμος, κάνοντας ταυτόχρονα αναφορά στο τι προηγήθηκε και τι προβλήματα αντιμετώπισε. Επίσης δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί στην υποβληθείσα θέση ότι ο κ. Φακοντής το 2010 διαπίστωσε ότι η οικοδομή ανεγειρόταν σε άλλη τοποθεσία με βάση την άδεια οικοδομή. Ανέφερε ότι ο κ. Φακοντής δεν ήξερε καν ο ίδιος τι ήθελε διότι από την μια του έλεγε ότι είναι σωστός και στο Δικαστήριο έλεγε ότι είναι λάθος. Ανέφερε ότι αν η Επαρχιακή Διοίκηση τον βοηθούσε δεν θα υπήρχε πρόβλημα και ότι το κτηματολόγιο δεν του υπέδειξε που είναι το πρόβλημα παρά μόνο στα χαρτιά. Επιπλέον ανέφερε ότι όταν ο προσοντούχος τοπογράφος που είχε οριστεί για το θέμα της ρυμοτομίας, επισκέφθηκε το γραφείο του κ. Κοκκινόφτα, ο οποίος του ανέφερε ότι τα σχέδια του τοπογράφου είναι τα ίδια. Μετά τις 1/2/2011 δεν τον ενημέρωσε ότι υπήρχε επέμβαση και μετά από διάφορες επισκέψεις του στο γραφείο του, του έδωσε το σχετικό έγγραφο λέγοντας του ότι υπάρχει πρόβλημα. Το θέμα αυτό το μετέφερε στον κ. Θεμιστοκλέους ο οποίος του ανέφερε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Το μόνο πράγμα που του ανέφερε ο πολιτικός μηχανικός είναι το εμβαδό του τεμαχίου και ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Ανέφερε ο κατηγορούμενος 1 ότι κατά διαστήματα ήταν παρών κατά την ανέγερση της οικοδομής την οποία και περιέγραψε. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο κ. Μενέλαος Στεφάνου. Ανέφερε ότι είναι συνταξιούχος αστυνομικός και αναφέρθηκε στα καθήκοντα του όταν υπηρετούσε στην αστυνομική δύναμη, μεταξύ άλλων και η ανάγνωση σχεδίων επί κλίμακας και ότι δύναται να αντιληφθεί τοπογραφικά σχέδια. Ο κατηγορούμενος 1 είναι γιος του και ξέρει το επίδικο τεμάχιο που ανήκει στον γιο του. Ανέφερε ότι ήταν παρών στην οριοθέτηση που έγινε στο επίδικο τεμάχιο κατόπιν αίτησης του γιου του και κατέθεσε το τεκμήριο 8 που είναι το πιστοποιητικό πλήρους οριοθέτησης αυτού και παρόντες στην οριοθέτηση ήταν παρών ο ίδιος και ο κοινοτάρχης Γιόλου. Αναφέρθηκε με λεπτομέρειες τι έγινε εκείνην την ημέρα της οριοθέτησης και με ποιο τρόπο αυτή έγινε. Συγκεκριμένα ο υπάλληλος της χωρομετρίας τοποθέτησε σίδερα ως ορόσημα για την οριοθέτηση του επίδικου τεμαχίου και του τεμαχίου 274 και στον άσφαλτο τοποθετήθηκαν καρφιά. Μέρος της ασφάλτου ανήκει στο τεμάχιο του κατηγορουμένου 1 και τα ορόσημα που τοποθετήθηκαν είναι ακόμα εκεί και δεν μετακινήθηκε κανένα. Όταν ολοκληρώθηκε η οριοθέτηση, του ανέφεραν να μην προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια μέχρις ότου ληφθεί η οριστική έγκριση της χωρομετρίας για την ορθότητα των συνόρων. Όμως μετά από 3 εβδομάδες τον ειδοποίησαν και πήγαν τα ίδια άτομα που έκαναν την οριοθέτηση διότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα και διαπιστώθηκε στην νότια πλευρά του τεμαχίου ότι υπήρχε δωρεάν παραχωρημένο μέρος και έτσι προέβηκαν στις ανάλογες διορθώσεις και που βρίσκονται ακόμα εκεί. Όλα αυτά έγιναν πριν το
4. Ανέφερε ότι κανένας δεν τους υπέδειξε επί τόπου την παρανομία παρά μόνο ενημέρωσαν τηλεφωνικώς τον γιο του περί τούτου. Η παραχώρηση έγινε στην νότια πλευρά ενώ η επέμβαση έγινε στην βόρεια. Η βοηθός του κ. Φακοντή επισκέφθηκε το μέρος τον Αύγουστο του 2010 όταν η οικοδομή άρχισε να ανεγείρετο, η δε οριοθέτηση έγινε από τοπογράφο κατόπιν αίτησης του γιου του για να του υποδείξουν την ρυμοτομία και επεξήγησε την διαδικασία ορισμού ιδιώτη τοπογράφου. Πριν αρχίσουν οι εργασίες της οικοδομής, ο κατηγορούμενος 1 για να είναι πάντα νόμιμος, στην παρουσία του πολιτικού μηχανικού, του καλουψιή, του κ. Φακοντή, της γραμματέα του Κοινοτικού Συμβουλίου Γιόλου και του ιδίου, ο τοπογράφος υπέδειξε την ρυμοτομία και τα σύνορα τα οποία ήταν τα ίδια με αυτά της χωρομετρίας. Την ίδια μέρα που ήταν ο τοπογράφος, ο πολιτικός μηχανικός κ. Χριστάκης Θεμιστοκλέους με τον καλουψιή, σχεδιάσαν επί τόπου το πέδιλο της οικοδομής και έλαβαν υπόψη τα σύνορα που υπέδειξαν ο τοπογράφος και η χωρομετρία αλλά δεν ήταν παρόντες οι κατηγορούμενοι 1 και
5. Όταν ξεκίνησαν οι εργασίες της οικοδομής, έγινε το πέδιλο και οι πρώτες σωλήνες του υπογείου και ενημερώθηκαν τηλεφωνικώς οι κατηγορούμενοι 1 και 3 ότι υπάρχει επέμβαση στην ρυμοτομία. Μαζί με τον κατηγορούμενο 1 πήγαν στον κ. Φακοντή και του ζήτησαν να τους υποδείξει σε ποιο σημείο υπάρχει παρανομία, επειδή το κτήριο βρισκόταν στα αρχικά στάδια και μπορούσαν να το διορθώσουν. Ο κ. Φακοντής δεν ήξερε που ήταν η παρανομία και απλά τους ανέφερε ότι διαμαρτύρεται η ιδιοκτήτρια του απέναντι τεμαχίου με αρ. 227 , για τους δικούς της λόγους που ανέφερε, ότι ανεγείρεται οικοδομή στον δρόμο. Ο κ. Φακοντής σε όλα τα σημεία των συνόρων ήταν καταφατικός, δεν είχε καμία άρνηση απλά είχε διαφωνία με τον τοπογράφο ως προς την ρυμοτομία και ο τοπογράφος του ανέφερε ότι το κτήριο τοποθετείται με βάση τον φάκελλο του κτηματολογίου. Στις 1/2/2011 είδε τυχαία τον κ. Κοκκινόφτα στην περιοχή και του ανέφερε απλά ότι θα κάνουν την δουλειά τους και ο μάρτυρας παρακολούθησε τις εργασίες των υπαλλήλων της χωρομετρίας και συγκεκριμένα είδε ότι τοποθετούσαν ορόσημα σε διαφορετικά σημεία από την πρώτη οριοθέτηση και όταν ρώτησε γιατί υπάρχει αυτή η απόκλιση, του ανέφερε ότι δεν είναι κάτι το σοβαρό διότι η απόσταση είναι πολύ μικρή. Η διαδικασία μέτρησης διακόπηκε διότι στο σημείο ήρθε ο σύζυγος της ιδιοκτήτριας του απέναντι τεμαχίου και διαμαρτυρόταν τόσο φραστικά αλλά και εμπράκτως και οι υπάλληλοι αναχώρησαν από τον χώρο. Την μέτρηση την συμπλήρωσε ο κοινοτάρχης στις 3/2/2011 με την βοήθεια του καλουψιή του έργου που δεν έχει σχέση με τον κατηγορούμενο 3 και αυτό του το ανέφερε ο ίδιος καλουψιής. Στην συνέχεια ο μάρτυρας αναφέρθηκε στο τεκμήριο Α για αναγνώριση το οποίο δεν κατατέθηκε τελικά ως κανονικό τεκμήριο και σε αυτά τα σημεία λοιπόν η μαρτυρία αυτή δεν λαμβάνεται υπόψη. Στην συνέχεια περιέγραψε τα τεκμήρια 2 και 3, έκανε αναφορά στις τεταμένες σχέσεις που έχει με τον κοινοτάρχη Γιοόλου και στις επαφές που είχε ο γιος του με το τμήμα αναπτύξεως υδάτων και το κοινοτικό συμβούλιο Γιόλου αναφορικά με σωλήνες που υπάρχουν στο υπέδαφος κάτω από το επίδικο τεμάχιο. Επίσης ανέφερε ότι τον Αύγουστο του 2010 βρήκε μαζί με τον γιο του την βοηθό του κ. Φακοντή να προβαίνει σε μετρήσεις και να τους λέει ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα και ότι είναι οι ιδιοκτήτες του απέναντι τεμαχίου που δημιουργούν το πρόβλημα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν έχει οποιεσδήποτε εξειδικευμένες γνώσεις χωρομέτρη, τοπογράφου, αρχιτέκτονα, πολιτικού μηχανικού κ.α. αλλά μέσα από τα καθήκοντα του ως πρώην αστυνομικός μπορεί να διαβάσει αρχιτεκτονικά και τοπογραφικά σχέδια και μπορεί να εκφέρει γνώμη όταν γνωρίζει τα σύνορα του επίδικου τεμαχίου. Διαφώνησε σε υποβληθείσα θέση ότι το κτήριο ανεγειρόταν σε δημόσιο δρόμο διότι το κτήριο τοποθετήθηκε στα σύνορα που τοποθέτησε η χωρομετρία και συνεπώς ο πολιτικός μηχανικός δεν μπορούσε να κάνει λάθος και ο κ. Κοκκινόφτας στις 1/2/2011 δεν συμπλήρωσε τις μετρήσεις για τους λόγους που ανέφερε και ότι οι μετρήσεις που έκανε εκείνη την ημέρα ήταν λανθασμένες για τους λόγους που επίσης εξήγησε, διαφωνόντας ταυτόχρονα με υποβληθείσα θέση ότι δεν είναι ειδικός σε τεχνικά θέματα και ότι οι μετρήσεις του κ. Κοκκινόφτα είναι ορθές. Ανέφερε ότι η πρώτη οριοθέτηση έγινε το 2008 και όχι πριν και ότι δεν λήφθηκαν μέτρα για διασφάλιση των συνόρων. Ο μάρτυρας περιέγραψε επίσης την επί τόπου κατάσταση, τις εργασίες που έγιναν και ότι δεν έχουν μετακινηθεί από τις εργασίες τα ορόσημα τα οποία τοποθετήθηκαν την πρώτη φορά μέχρι σήμερα. Ο τοπογράφος έκανε την οριοθέτηση του τεμαχίου και της ρυμοτομίας κατόπιν αίτησης του κατηγορουμένου και δεν τοποθέτησε οτιδήποτε διότι όλα ήταν τα ίδια και το γνωρίζει αυτό διότι ήταν παρών, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβολή ότι εκείνη η οριοθέτηση ήταν λανθασμένη. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν η έκθεση του εν λόγω τοπογράφου κατατέθηκε στο κτηματολόγιο και αν αυτή ελέγχθηκε. Δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό για την αφαίρεση της ρυμοτομίας αλλά είδε ο ίδιος επί τόπου την ρυμοτομία. Όταν ερωτήθηκε εάν γνωρίζει το αποτέλεσμα των μετρήσεων της 1/2/2011, ανέφερε ότι του υποδείχθηκαν από τον δικηγόρο υπεράσπισης 2 σχέδια, το ένα ημερ. 5/3/2010 και το άλλο το παρουσίασε το ίδιο ο κ. Κοκκινόφτας τον Ιούνιο του 2011 λέγοντας ότι έχει προδικαστεί η επέμβαση 4 μήνες πριν αρχίσουν οι οικοδομικές εργασίες, αρνούμενος σχετικές υποβολές ότι η εργασιά του κ. Κοκκινόφτα είναι ορθή. Δεν διόρισε ξανά τοπογράφο μετά τις 1/2/2011 διότι δεν υπήρχε σοβαρός λόγος. Ανέφερε επίσης ότι ο πολιτικός μηχανικός ήταν παρών σε όλες τις οικοδομικές εργασίες και ήταν ο ίδιος που έδιδε οδηγίες στον καλουψιή για την τοποθέτηση των καλουπιών. Αναφέρθηκε στο τι λέχθηκε μεταξύ του ιδίου, του κοινοτάρχη Γιόλους και του κ. Φακοντή και την εισήγηση που υπέβαλε ο κοινοτάρχης Γιόλους για το θέμα της επέμβασης κατά την πρώτη μέρα τοποθέτησης του καλουπιού και ότι ο μάρτυρας αφού απερρίφθηκε το αίτημα του όπως του δοθεί έγγραφη δέσμευση ότι θα εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος σε περίπτωση που αποδεχόταν την εισήγηση του κοινοτάρχη Γιόλου, έδωσε οδηγίες στον πολιτικό μηχανικό να συνεχίσει τις εργασίες, διότι δεν είχε λόγο να πιστεύει ο μάρτυρας ότι ο πολιτικός μηχανικός έκανε κάτι εσκεμμένα. Επανέλαβε την θέση ότι ο τοπογράφος που διορίστηκε από τον γιο του δεν τοποθέτησε οποιαδήποτε νέα ορόσημα παρά μόνο αυτά της ρυμοτομίας και ότι ο κ. Φακοντής δεν ήγειρε οποιαδήποτε ένσταση σε αυτά, διαφωνόντας ταυτόχρονα σε σχετική υποβολή ότι ο κ. Φακοντής δεν είχε εξουσία να εγκρίνει σημεία που υποδείχθηκαν από αυτόν τον χωρομέτρη. Ως Μ.Υ. 2 κατέθεσε ο κ. Χρίστος Θεμιστοκλέους. Ανέφερε ότι είναι πολιτικός μηχανικός κάνοντας αναφορά επίσης στα ακαδημαικά και επαγγελματικά του προσόντα. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος είναι χωριανός και πελάτης του και ο οποίος αποτάθηκε κοντά του για την εκπόνηση σχεδίων της επίδικης οικοδομής. Πριν αποταθεί ο κατηγορούμεενος 1 κοντά του, ζητήθηκε από τον κατηγορούμενο 1 όπως του παραδώσει όλα τα στοιχεία που αφορούσαν την οριοθέτηση του επίδικου τεμαχίου και έτσι ο κατηγορούμενος 1 του προσκόμισε τοπογραφικό σχέδιο και με βάση αυτό εκπονήθηκαν τα σχέδια τα οποία υποβλήθηκαν στην πολεοδομική αρχή. Η πολεοδομική αρχή υπέδειξε την γραμμή ρυμοτομίας και είχαν μεταβεί επί τόπου με εκπροσώπους της Πολεοδομικής αρχής κ. Ανδρέα Χ΄΄ Λαμπρή για να δουν την κατάσταση. Συμφωνήθηκε η τελική γραμμή ρυμοτομίας, εκπονήθηκαν τα σχέδια και λήφθηκε με βάση αυτά η πολεοδομική άδεια και η άδεια οικοδομής και ξεκίνησε η ανέγερση του έργου. Επειδή κατά την διάρκεια των εργασιών είχαν παρεμβάσεις από τον κοινοτάρχη που αμφισβητούσε το πλάτος του δρόμου, ζητήθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση να επιθεωρήσει και να εγκρίνει την τοποθέτηση του κτηρίου και πήγε εκεί ο κ. Φακοντής μαζί με ιδιώτη τοπογράφο για να δει ακριβώς που θα τοποθετείτο το κτήριο. Η οριοθέτηση που έγινε αρχικά από το κτηματολόγιο που ήταν και η επίσημη, φαινόταν με πασσάλους στα σύνορα του τεμαχίου και στην πλευρά που ήταν ο δρόμος υπήρχαν βελόνες που ήταν καρφωμένες στην άσφαλτο. Ο ιδιώτης τοπογράφος επιβεβαίωσε τα σημεία αυτά της οριοθέτησης και ο κ. Φακοντήςτους υπέδειξε όπως αφήσουν ακόμα 20 - 30 εκατοστά για την ορισθείσα από την πολεοδομική άδεια ρυμοτομία. Προέβηκαν σε αλλαγές στα σχέδια για να μπορέσει η οικοδομή να τοποθετηθεί στην νέα γραμμή ρυμοτομίας και ζήτησε από τον κ. Φακοντή να επιβεβαιώσει την νέα τοποθέτηση. Την επόμενη μέρα έστειλε τον υπάλληλο του κ. Στέλιο Ευστρατίου από την Επαρχιακή Διοίκηση και αφού επιβεβαίωσε την ορθότητα της θέσης της οικοδομής, ξεκίνησε η ανέγερση της οικοδομής. Υπήρχαν εκεί αρχικά σημεία από το κτηματολόγιο αλλά η τελική θέση υποδείχθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση και λήφθηκε υπόψη η οριοθέτηση του κτηματολογίου και η επιβεβαίωση που έγινε αργότερα από τον ιδιώτη τοπογράφο. Το τεκμήριο 8 το είδαν προτού ξεκινήσουν την εκπόνηση των σχεδίων και το πρωτότυπο ήταν κοντά του πριν ξεκινήσει την εκπόνηση των σχεδίων. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος του ανέθεσε την εκπόνηση των σχεδίων και την επίβλεψη της οικοδομής. Δεν είναι τοπογράφος ή χωρομέτρης αλλά στο πανεπιστήμιο έκανε αρκετά μαθήματα σε θέματα τοπογραφίας και έχει αρκετή εμπειρία σε θέματα χωρομετρικών εργασιών και εκτελεί κάποιες εργασίες που κάνει ένας τοπογράφος αλλά όχι όλες. Ανέφερε ότι δεν είδε την αποτύπωση του κτηματολογίου αλλά απλά είδε τα ορόσημα που τοποθετήθηκαν από το κτηματολόγιο τα οποία δεν ξέρει πότε τοποθετήθηκαν. Νομίζει ότι όταν ξεκίνησαν οι εργασίες για την τοποθέτηση της οικοδομής, από την στιγμή που το σχέδιο επαληθεύεται, σημαίνει ότι τα ορόσημα ήταν ορθά. Η κάτοψη της οικοδομής και τα σχέδια της είναι ένα ασύμμετρο σχέδιο σε ένα ασύμμετρο οικόπεδο και αν υπήρχε έστω και μια μετακίνηση του σημείου του οικοπέδου θα ήταν αδύνατη η τοποθέτηση της οικοδομής και συνεπώς πιστεύει ακράδαντα ότι τα σημεία επαλήθευαν το τοπογραφικό σχέδιο. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι όταν πήγε ο ιδιώτης τοπογράφος δεν υπήρχαν ορόσημα λόγω της παρόδου χρονικού διαστήματος από την τοποθέτηση τους, λέγοντας ότι υπήρχαν και επαληθεύτηκαν και συμφώνησε με τα ορόσημα και ο κ. Φακοντής από την Επαρχιακή Διοίκηση, διότι αν διαφωνούσε θα ζητούσε την παύση των εργασιών. Ανέφερε ότι τα ορόσημα του ιδιώτη τοπογράφου επαλήθευαν τα ορόσημα του κτηματολογίου και επομένως δεν χρειάζονταν εκ νέου έλεγχο και επαλήθευση. Το μισό τετραγωνικό μέτρο που είναι η απόκλιση δεν επηρεάζει την ρυμοτομία που είναι κατά μήκος του δρόμου αυτό το μισό τετραγωνικό μέτρο. Αναφέρθηκε στην αντίθεση του κοινοτάρχη να μην εκδοθεί άδεια οικοδομής και στις ενέργειες που έκανε ο μάρτυρας για να είναι όλα νόμιμα και να εκδοθεί η άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό εγκρίσεως. Ανέφερε ότι η Επαρχιακή Διοίκηση είναι υποχρεωμένη να υποδείξει που θα τοποθετηθεί η οικοδομή και μάλισα σε περίπτωση αμφισβήτησης. Ανέφερε ότι έχει φωτογραφία που επιβεβαιώνει την παρουσία του κ. Φακοντή στο μέρος και τηλεομοιότυπο που του απέστειλε από την Επαρχιακή Διοίκηση με την νέα γραμμή ρυμοτομίας. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι από τον Σεπτέμβριο του 2010 του υποδείχθηκε η λανθασμένη τοποθέτηση του κτηρίου. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 3, ανέφερε ότι διαπιστώνει επέμβαση στον δημόσιο δρόμο και στο τεμάχιο 229 αλλά όχι επέμβαση στην ρυμοτομία και δεν ήταν σε θέση να ξέρει αν το τεκμήριο 3 συντάχθηκε μετά τις 1/2/
6. Εφαρμόστηκε ο όρος 40 του τεκμηρίου 1 με βάση τα σχέδια. Αναφορικά με το τεκμήριο 3 ανέφερε ότι μπορεί αυτό να είναι σωστό, μπορεί όμως να είναι και λάθος για τους λόγους που εξήγησε και υπάρχει περίπτωση σε τοπογραφικά σχέδια σε κλίμακα 1:5,000 το πάχος της γραμμής του σχεδίου να ισοδυναμεί με ένα μέτρο. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όπως ίσχυε το νομικό καθεστώς κατά τον ουσιώδη χρόνο με την παρούσα υπόθεση, το νομικό πλαίσιο ήταν το ακόλουθο: Άρθρο 3

(1)(β) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, «3

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)ή όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως.» Στο εδάφιο

(2)του άρθρου 3 προβλέπεται ότι: «

(2)Αρμόδια Αρχή εντός: (β) οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας» Περαιτέρω στο άρθρο 2 του Κεφ. 96 αναφέρεται ότι: "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή η τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. "μετατροπή", "προσθήκη" ή "επισκευή", όταν χρησιμοποιείται σε αναφορά για οικοδομές, σημαίνει οποιαδήποτε δομική μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή με την οποία οποιαδήποτε διάσταση τέτοιας οικοδομής μετατρέπεται, αλλά δεν περιλαμβάνει: (α) την αντικατάσταση των κεραμιδιών, πηλού ή άλλης ύλης με σκοπό να καταστήσουν υδατοστεγή οποιαδήποτε στέγη (β) την επισκευή οποιασδήποτε υφιστάμενης θύρας της οποίας τα φύλλα δεν ανοίγουν ή προβάλλονται εντός οδού (γ) την επισκευή οποιουδήποτε παραθύρου εξώστη ή βεράντας το οποίο δεν ανοίγει ή προβάλλεται εντός οδού (δ) τον ασβεστοχρωματισμό, υδατοχρωματισμό, επικονίαση ή βαφή οποιουδήποτε τοίχου, οροφής, ξύλινης ή σιδερένιας κατασκευής σε οποιαδήποτε οικοδομή (ε) την επανατοποθέτηση, επανατοποθέτηση σανίδων ή πλακακιών οποιουδήποτε πατώματος ή δαπέδου που περιέχεται εντός των εξωτερικών τοίχων οποιασδήποτε οικοδομής ή εντός οποιουδήποτε υφιστάμενου εξώστη ή βεράντας προσαρτημένου στην οικοδομή, αλλά ο οποίος δεν ανοίγει ή προβάλλεται επί οδού. Στην υπόθεση Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R 11 αποφασίστηκε ότι κατά πόσο κατασκευή θεωρείται οικοδομή ή όχι είναι θέμα πραγματικό, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν και τον τρόπο κατασκευής μεταξύ άλλων. Στην υπόθεση ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ V. ΔΗΜΟΥ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ

(2006)2 Α.Α.Δ 291 λέχθησαν τα ακόλουθα: << Το κατά πόσο κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό (Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11). Λαμβάνονται υπ΄ όψιν όλα τα συναφή γεγονότα, όπως επί παραδείγματι, το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλα μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area [1943] 2 All E.R. 587).>> Στην υπόθεση ΜΑΡΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΛΤΔ, ν. ΔΗΜΟΥ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ,

(1991)2 Α.Α.Δ 369, αποφασίστηκε ότι: << αποτελεί προϋπόθεση για να θεωρηθεί ότι κάποιος ανέχεται κάτι να γνωρίζει την ύπαρξή του ή να εθελοτυφλεί ή να κλείνει τα μάτια του μπροστά στην πραγματικότητα (Βλ. Somerset v. Wade [1894] 1 Q.B. 574, Words and Phrases Legally defined, 2η έκδοση, Τόμος 5ος σελ. 143 και Strouds Judicial Dictionary, 4η έκδοση, τόμος 5, σελ. 26 - 66).>> ....................................................................................................................................................................................................................... ................................................................................................................................................................................................................................................................ ..................... << Δεν είναι η πρόθεσή μας να δώσουμε εξαντλητικό ορισμό στον όρο "ανέχομαι" και πολύ λιγότερο να αποπειραθούμε προσδιορισμό του φάσματος των πραγματικών καταστάσεων που θα ήταν δυνατό να θεωρηθούν ότι καλύπτονται από τον όρο αυτό. Επίσης δεν είναι ανάγκη να ασχοληθούμε με την πιθανή διάκριση του ρήματος "ανέχομαι" από το ρήμα "επιτρέπω" (permit) που απασχόλησε την αγγλική νομολογία κατά την ερμηνεία ποικίλων νομοθετικών διατάξεων και στην οποία αναφέρθηκε ο δικηγόρος της εφεσείουσας. (Βλ. Rochford Rural District Council v. Port of Land Authority (ανωτέρω), Ex. P. Eyston, Re Throckmorton [1877] 7 Ch. D. 145. Το ζήτημα της διάκρισης μεταξύ των δυο όρων δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε πρακτική σημασία στην παρούσα υπόθεση. Σημειώνουμε πάντως, πως το άρθρο 10

(1)του Νόμου αναφέρεται διαζευκτικά και στα δύο ρήματα πράγμα που μπορεί να θεωρηθεί ότι υποδηλώνει διαφοροποίηση μεταξύ των δύο. Οπως έχει υποδειχθεί, το ρήμα ανέχομαι (suffer) επιδέχεται περισσότερες από μια έννοιες. (Βλ. Re Hall Public Trustee v. Montgomery [1944] Ch. 46). ....................................................................................................................................................................................................................... ................................................................................................................................................................................................................................................................ ..................................................................................................................................................... Δεν χρειάζεται όμως να επεκταθούμε άλλο μια και είναι παραδεκτό πως η εφεσείουσα ούτε καν αποπειράθηκε να πετύχει την έξωση των ενοικιαστών με τη λήψη δικαστικών μέτρων. Το σημειώνουμε αυτό, χωρίς να θέλουμε να εκφράσουμε τελική άποψη ως προς το κατά πόσο μια τέτοια ενέργεια θα ήταν αρκετή από μόνη της. το γεγονός ότι, όπως αναφέρθηκε, η εφεσείουσα πήρε τέτοια δικαστικά μέτρα, αλλά και πάλι σε σχέση μόνο με τη δισκοθήκη, μετά την καταχώριση της ποινικής υπόθεσης εναντίον της δεν μπορούσε να διαδραματίσει ρόλο γιατί ήταν γεγονός άσχετο. Αντικείμενο της δίκης ήταν η στάση της εφεσείουσας κατά τη χρονική περίοδο που κάλυπτε το κατηγορητήριο. Καταλήγοντας, κρίνουμε πως η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, είναι ορθή. Το γεγονός της χρησιμοποίησης της πολυκατοικίας, που ανήκει στην εφεσείουσα με τον τρόπο που εξηγήθηκε, εν γνώσει της εφεσείουσας που είσπραττε και τα ενοίκια, θεμελιώνει χωρίς καμιά αμφιβολία πως η εφεσείουσα τουλάχιστον ανέχθηκε τη χρησιμοποίηση της.>> Αναφορικά με το αδίκημα της πρώτης και της δεύτερης κατηγορίας που βαρύνουν τους κατηγορουμένους 1 και 2 αντίστοιχα, σύμφωνα με τις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες και τις λεπτομέρειες των αδικημάτων των εν λόγω κατηγοριών, η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο κάτω συστατικά στοιχεία του αδικήματος: Α) ότι διεξάγονται εργασίες ανέγερσης οικοδομής. Β) ότι η οικοδομή είναι οικοδομή εν τη εννοία του νόμου Γ) οι εργασίες οικοδομής να διεξάγονται κατά παράβαση των όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Δ) η κατηγορούσα αρχή να είναι η αρμόδια αρχή. Αναφορικά με το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας που βαρύνει τον κατηγορούμενο 3, θα πρέπει η κατηγορούσα αρχή να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όχι μόνο τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας αλλά και το ότι ο κατηγορούμενος 3 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντή της κατηγορουμένης 2 παρείχε συνδρομή στην διάπραξη του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας. Αναφορικά με τα αδικήματα της τέταρτης και πέμπτης κατηγορίας που βαρύνουν τους κατηγορουμένους 1 και 2 αντίστοιχα, σύμφωνα με τις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες και τις λεπτομέρειες των αδικημάτων των εν λόγω κατηγοριών, η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο κάτω συστατικά στοιχεία του αδικήματος: Α) ότι επέτρεψαν να διεξάγονται εργασίες ανέγερσης οικοδομής. Β) ότι η οικοδομή είναι οικοδομή εν τη εννοία του νόμου Γ) οι εργασίες οικοδομής να διεξάγονται κατά παράβαση των όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Δ) η κατηγορούσα αρχή να είναι η αρμόδια αρχή. Αναφορικά με το αδίκημα της έκτης κατηγορίας που βαρύνει τον κατηγορούμενο 3, θα πρέπει η κατηγορούσα αρχή να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όχι μόνο τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πέμπτης κατηγορίας αλλά και το ότι ο κατηγορούμενος 3 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντή της κατηγορουμένης 2 παρείχε συνδρομή στην διάπραξη του αδικήματος της πέμπτης κατηγορίας. Το νομικό πλαίσιο που αφορά τις κατηγορίες 7 και 8 που βαρύνουν τον κατηγορούμενο 1, αναμφίβολα είναι αυτό που προνοείται στα άρθρα 2 και 3(α) του περί Δημοσίων Οδών Νόμου Κεφ. 83 τα οποία προνούν τα πιο κάτω: Το άρθρο 2 του περί Δημοσίων Οδών Νόμου Κεφ. 83 προνοεί τα ακόλουθα: << Δημόσια οδός σημαίνει οποιαδήποτε οδό, πλατεία, μονοπάτι, ανοιχτό τόπο ή χώρο που ανήκει στην Δημοκρατία για την χρήση από το κοινό δυνάμει οποιουδήποτε εκάστοτε σε ισχύ Νόμου ( ανεξάρτητα από το ότι αυτή δύναται να είναι υπό τον έλεγχο οποιασδήποτε άλλης αρχής ή σώματος και ανεξάρτητα από το ότι τα έξοδα επιδιόρθωσης και διατήρησης της επωμίζεται τέτοια αρχή ή σώμα) και περιλαμβάνει οποιοδήποτε μονοπάτι, ανοιχτό τόπο ή χώρο επί του οποίου το κοινό έχει δικαίωμα διόδου και οποιαδήποτε γέφυρα ή οχετό πάνω από τα οποία διέρχεται δημόσια οδός και τα παραπέτα και περιτοιχίσματα οποιασδήποτε τέτοιας γέφυρας ή υπόγειο αγωγό και οποιδήποτε χαντάκι, ανάχωμα, οχετό, υψωμένο μονοπάτι ή τοίχο αντιστήριξης που χρησιμοποιείται σε σχέση με δημόσια οδό και οποιαδήποτε γη που εφάπτεται σε οποιαδήποτε δημόσια οδό η οποία διατηρήθηκε, για την προστασία ή όφελος αυτής>>. Το άρθρο 3(α) του ιδίου νόμου προνοεί τα ακόλουθα: << Είναι ένοχο αδικήματος δυνάμει του Νόμου αυτού πρόσωπο το οποίο ενεργεί ή προκαλεί να διαπραχτεί οποιαδήποτε από τις ακόλουθες πράξεις σε, επί ή πάνω από οποιαδήποτε δημόσια οδό δηλαδή (α) κατασκευάζει ή ανεγείρει οποιαδήποτε κατασκευή ή οποιαδήποτε οικοδομή είτε από λίθους ( συμπεριλαμβανομένων λίθων μη στερεωμένων ) , τσιμέντο, λάσπη, σίδερο, ξύλο ή οποιοδήποτε άλλο υλικό. >> Η κατηγορούσα αρχή λοιπόν για να αποδείξει την υπόθεση της, θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι ενέργειες που αναγράφονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων έλαβαν χώρα σε δημόσια οδό, δίοδο ή χώρο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Αναφορικά με την επιλογή των κατηγορουμένων 2 και 3 να προβούν σε ανώμοτη δήλωση, κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αυτό αποτελεί απόλυτο δικαίωμα τους και σε καμία περίπτωση η επιλογή τους αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον τους. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η χωρίς όρκο δήλωση ενός κατηγορούμενου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Το Δικαστήριο, έχοντας υπόψη του τις πιο πάνω νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα της βαρύτητας μιας ανώμοτης δήλωσης, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αυτή έρχεται σε αντίθεση με τα παραδεχτά γεγονότα τα οποία έχουν εκτεθεί πιο πάνω και ιδίως τα παραδεχτά γεγονότα Ε, Ζ και Η, αναπόφευκτα δεν δύναται να δοθεί σε αυτήν την ανώμοτη δήλωση οποιαδήποτε βαρύτητα. Η Μ.Κ. 1 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Διέκρινα μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι η μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια. Δεν διέκρινα οποιαδήποτε πρόθεση ή προσπάθεια υπερβολής για να βοηθήσει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής. Παρέθεσε με σαφήνεια, πληρότητα, με σταθερό και πηγαίο τρόπο όσα γεγονότα περιήλθαν στην αντίληψη της μέσα από την εκτέλεση των καθηκόντων της και επικαλέστηκε την πηγή των γνώσεων της όταν τα γεγονότα που εξιστορούσε δεν αποτελούσαν προιόν της άμεσης γνώσης ή εμπλοκής της. Η αξιοπιστία της δεν κλονίστηκε σε κανένα στάδιο της διαδικασίας και ιδίως κατά την αντεξέταση της, η μάρτυρας επί των κρίσιμων και αμφισβητούμενων γεγονότων ήταν διαφωτιστική και η μαρτυρία της είναι αλληλένδετη και στενά συνυφασμένη και ταυτισμένη με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν από πλευράς της κατηγορούσας αρχής, αλλά και με τις μαρτυρίες και των υπόλοιπων μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής οι οποίοι κρίνονται επίσης ως αξιόπιστες για τους λόγους που καταγράφονται πιο κάτω. Είναι απόλυτα φυσιολογικό η μάρτυρας να επικαλείται την μαρτυρία από πλευράς κτηματολογίου ως προς το θέμα της φύσης και της έκτασης της απόκλισης από τα εγκριθέντα σχέδια λέγοντας ότι αυτά είναι τεχνικής φύσης. Η μάρτυρας κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της μαζί με την τεχνικό την οποία και κατονόμασε, προέβη σε μετρήσεις και διαπιστώσεις ότι υπήρχε απόκλιση της τοποθέτησης του επίδικου κτηρίου η οποία και αργότερα επιβεβαιώθηκε από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου όπως θα αναφερθεί και πιο κάτω. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι η μάρτυρας εκτέλεσε τα καθήκοντα που της ανατέθηκαν από την Επαρχιακή Διοίκηση για να εξετάσει το ζήτημα της απόκλισης του επίδικου κτηρίου με βάση τα εγκριθέντα σχέδια, με αμεροληψία και αντικειμενικότητα. Συνεκτιμώντας λοιπόν τα πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία της Μ.Κ.1 είναι αληθής και αξιόπιστη στο σύνολο της και ως τέτοια γίνεται αποδεχτή στο σύνολο της. Ο Μ.Κ.2 επίσης άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο, διότι κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της ακροαματικής διαδικασίας έχω διακρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας και παρά την σφοδρή αντεξέταση που υπoβλήθηκε, όχι μόνο εξήλθε αλώβητος, αλλά απεναντίας η μαρτυρία του παρέμεινε στέρεα, σταθερή και ακλόνητη. Παρέθεσε με σαφήνεια, πληρότητα, λεπτομέρεια και με πλήρη περιγραφή και διασαφήνιση, όλα τα γεγονότα τα οποία περιήλθαν στην αντίληψη του μέσα από την εκτέλεση των καθηκόντων του και απεκάλυπτε την πηγή των γνώσεων του όταν τα γεγονότα που επικαλείτο δεν αποτελούσαν προϊόν της άμεσης γνώσης ή εμπλοκής του. Επίσης και αυτός ο μάρτυρας επί των κρίσιμων και αμφισβητούμενων γεγονότων ήταν διαφωτιστικός και η μαρτυρία του είναι αλληλένδετη και στενά συνυφασμένη και ταυτισμένη με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν από πλευράς της κατηγορούσας αρχής, αλλά και με τις μαρτυρίες και των υπόλοιπων μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής οι οποίοι κρίνονται επίσης ως αξιόπιστες για τους λόγους που καταγράφονται στο παρών μέρος της απόφασης περί αξιολόγησης της προσαχθείσας μαρτυρίας. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι και αυτός ο μάρτυρας εκτέλεσε τα καθήκοντα που του ανατέθηκαν για να εξετάσει το ζήτημα της απόκλισης του επίδικου κτηρίου με βάση τα εγκριθέντα σχέδια, με αμεροληψία και αντικειμενικότητα. Ο μάρτυρας επεξήγησε και το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την εξήγηση που έδωσε ως προς την αναγραφή της ημερομηνίας 5/3/2010 στο τεκμήριο 4 διότι είναι φυσιολογικό η ημερομηνία αυτή εκ παραδρομής να παρέμεινε διότι το κτίριο στις 5/3/2010 δεν υπήρχε καν. Η εισήγηση επομένως της υπεράσπισης ότι η κατηγορούσα αρχή ή το κτηματολόγιο προδίκασε της επέμβαση πριν ανεγερθεί η επίδικη οικοδομή δεν ευσταθεί διότι δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό διότι δεν ήταν γνωστό εκ των προτέρων ότι θα γίνει επέμβαση και σε ποια έκταση. Η επέμβαση διαπιστώνεται εφόσον ανεγερθεί η οικοδομή και όχι εκ των προτέρων και συνεπώς η εισήγηση περί προδικασμού της επέμβασης είναι τουλάχιστον υπερβολική. Περαιτέρω ο Μ.Κ.2 συνέδεσε και ταύτισε τα τεκμήρια 2 και 3 τα οποία υποστήριξε, ανέλυσε και περιέγραψε με πολύ διαφωτιστικό τρόπο, επεξήγησε τις ενέργειες που προέβηκε, τις μετρήσεις, τα ευρήματα και τα συμπεράσματα του ως προς την φύση και την έκταση της απόκλισης του επίδικου κτηρίου από τα εγκριθέντα σχέδια, την προτεινόμενη αλλαγή ρυμοτομίας η οποία τελικά και δεν εγκρίθηκε και συνεπώς το πλάτος του δρόμου θα πρέπει να είναι 7 μέτρα. Ο Μ.Κ.2 συνέδεσε όλα τα στοιχεία με τα τεκμήρια 1, 2 και 3 όπως π.χ. την γραμμή ρυμοτομίας. Συνεκτιμώντας λοιπόν τα πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.2 είναι αληθής και αξιόπιστη στο σύνολο της και ως τέτοια γίνεται αποδεχτή στο σύνολο της. Ο Μ.Κ. 3 επίσης άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ήταν μάρτυρας ο οποίος έδινε την εικόνα του ανθρώπου ο οποίος προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια και να διαφωτίσει το Δικαστήριο και όχι να επιδιώξει την καταδίκη των κατηγορουμένων ή να βοηθήσει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής. Και αυτός ο μάρτυρας παρά την επίμονη και έντονη αντεξέταση που υπέστη, η μαρτυρία και η αξιοπιστία του όχι μόνο δεν κλονίστηκε, αλλά απεναντίας επιβεβαιώθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο μάρτυρας αυτός ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Και αυτός ο μάρτυρας παρέθεσε με σαφήνεια, πληρότητα, λεπτομέρεια και με πλήρη περιγραφή και διασαφήνιση, όλα τα γεγονότα τα οποία περιήλθαν στην αντίληψη του μέσα από την εκτέλεση των καθηκόντων του και απεκάλυπτε την πηγή των γνώσεων του όταν τα γεγονότα που επικαλείτο δεν αποτελούσαν προϊόν της άμεσης γνώσης ή εμπλοκής του. Είναι απολύτως φυσιολογικό ο μάρτυρας να επικαλείται τα ευρήματα και συμπεράσματα του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου, όπως και έπραξε. Ο μάρτυρας επεξήγησε, ανέλυσε και συνέδεσε με διαφωτιστικό τρόπο τα τεκμήρια 1, 2 και 3 αιτιολογώντας τα ευρήματα και συμπεράσματα του και ιδίως ως προς την φύση και την έκταση της απόκλισης του επίδικου κτηρίου από τα εγκριθέντα σχέδια. Αιτιολόγησε με σαφήνεια και λογική τους λόγους που δεν υπήρχε πλήρη και αποκρυσταλλομένη εικόνα ως προς την φύση και την έκταση των επεμβάσεων του επίδικου κτηρίου κατά τον χρόνο που καταχωρείτο η υπόθεση, χωρίς αυτό να σημαίνει βεβαίως ότι η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε πρόωρα διότι όπως θα εκτεθούν πιο κάτω τα ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου, η απόκλιση της θέσης της επίδικης οικοδομής με βάση τα εγκριθέντα σχέδια είχε ήδη λάβει χώρα. Συνεκτιμώντας λοιπόν τα πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.3 είναι αληθής και αξιόπιστη στο σύνολο της και ως τέτοια γίνεται αποδεχτή στο σύνολο της. Στον αντίποδα, ο κατηγορούμενος 1 δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει διακρίνει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι ο κατηγορούμενος 1 μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα έδειχνε την εικόνα του ανθρώπου ο οποίος επεδίωκε με κάθε τρόπο να αποποιηθεί των ευθυνών του επικαλούμενος συνεχώς τις προσπάθειες του για να είναι όλα νόμιμα και επιρρίπτοντας την ευθύνη σε άλλα άτομα και μάλιστα σε άτομα τα οποία έδωσαν μαρτυρία στο Δικαστήριο τα οποία κρίθηκαν ως αξιόπιστα.. Η μαρτυρία που έδωσε στο Δικαστήριο δεν είναι πειστική και απέτυχε να αντικρούσει τις αξιόπιστες μαρτυρίες των μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής. Επίσης ο κατηγορούμενος 1 δεν κάλεσε στο εδώλιο του μάρτυρα τον χωρομέτρη ο οποίος διορίστηκε από το κτηματολόγιο μετά από δική του αίτηση για να αντικρούσει τις μαρτυρίες, τα ευρήματα και συμπεράσματα των μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής οι οποίοι ήδη κρίθηκαν ως αξιόπιστοι. Ούτε προέβηκε ο κατηγορούμενος 1 σε οποιαδήποτε ενέργεια έτσι ώστε να γίνουν και εκ μέρους του νέες μετρήσεις για να αντικρούσουν τα ευρήματα της κατηγορούσας αρχής ότι υπήρχε επέμβαση σε δημόσιο δρόμο και γειτονικό τεμάχιο. Η μαρτυρία του βρίσκεται σε αντίθεση με τις μαρτυρίες οι οποίες κρίθηκαν ως αξιόπιστες. Απέφευγε να απαντήσει με σαφήνεια σε ερωτήσεις επί καίριων και αμφισβητούμενων γεγονότων και γενικά η εικόνα που άφησε ο κατηγορούμενος 1 στο Δικαστήριο ήταν πολύ φτωχή, η δε αξιοπιστία του έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Συνεκτιμώντας λοιπόν τα πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του κατηγορουμένου 1 είναι αναξιόπιστη στην έκταση που αφορά τα αμφισβητούμενα γεγονότα και ιδίως την μη συμμόρφωση των κατηγορουμένων 1 έως 3 με τον όρο 40 της σχετικής άδειας (τεκμήριο 1). Ο Μ.Υ. 1 κ. Μενέλαος Στεφάνου, επίσης δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Διέκρινα μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι ο εν λόγω μάρτυρας ήταν προκατειλημμένος και είχε ως απώτερο σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση του κατηγορούμενου 1 ο οποίος είναι γιος του για να αποποιηθεί ο κατηγορούμενος 1 οποιωνδήποτε ευθυνών του. Επίσης διέκρινα ότι ήταν έντονα προκατειλημμένος προς το πρόσωπο του ευπαιδεύτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής και γενικά σε ότι αφορούσε μάρτυρες που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή, τηρώντας αλαζονική και υπεροπτική στάση. Επέρριπτε και αυτός με την σειρά του ευθύνες σε τρίτα άτομα και μάλιστα σε άτομα τα οποία έδωσαν μαρτυρία στο Δικαστήριο και κρίθηκαν ως αξιόπιστα. Η μαρτυρία του βρίσκεται σε αντίθεση με μαρτυρίες οι οποίες κρίθηκαν ως αξιόπιστες και μάλιστα επί των κρίσιμων και αμφισβητούμενων γεγονότων. Προσπάθησε, αν και δεν έχει τις απαιτούμενες γνώσεις, να πείσει το Δικαστήριο ότι τα ευρήματα και συμπεράσματα των μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής περί απόκλισης της επίδικης οικοδομής με βάση τα εγκριθέντα σχέδια είναι λανθασμένα, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε αντικρουστική και αξιόπιστη μαρτυρία περί του αντιθέτου, αφού όπως αναφέρθηκε πιο πάνω δεν κλητεύθηκε ο χωρομέτρης που διορίστηκε από το κτηματολόγιο κατόπιν αίτησης του κατηγορουμένου

1. Επίσης η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα βρίσκεται από την μια σε αντίθεση με τις μαρτυρίες οι οποίες κρίθηκαν ως αξιόπιστες και από την άλλη συνάδει με την μαρτυρία του κατηγορουμένου 1 η οποία κρίθηκε ως αναξιόπιστη. Η αξιοπιστία του κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης και στο οποίο σε κρίσιμα ερωτήματα επί αμφισβητούμενων γεγονότων απέφευγε να απαντήσει με σαφήνεια. Συνεκτιμώντας λοιπόν τα πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του Μ.Υ. 1 είναι αναξιόπιστη στην έκταση που αφορά τα αμφισβητούμενα γεγονότα και ιδίως την μη συμμόρφωση των κατηγορουμένων 1 έως 3 με τον όρο 40 της σχετικής άδειας (τεκμήριο 1). Ο Μ.Υ. 2 κ. Χρίστος Θεμιστοκλέους, επίσης δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι ο εν λόγω μάρτυρας δεν προσήλθε στο εδώλιο του μάρτυρα για να πει την αλήθεια. Προσπάθησε και αυτός με την σειρά του να βοηθήσει ιδίως την υπόθεση του κατηγορουμένου 1 ο οποίος είναι χωριανός και πελάτης του, επέρριπτε ευθύνες σε τρίτα άτομα τα οποία κρίθηκαν ως αξιόπιστα από το Δικαστήριο. Η αξιοπιστία του κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης και στο οποίο σε κρίσιμα ερωτήματα επί αμφισβητούμενων γεγονότων απέφευγε να απαντήσει με σαφήνεια, όπως π.χ. αμφιταλαντευόταν και δεν πήρε μια σαφή στάση ως προς το αν αποδέχεται τελικά την ορθότητα του τεκμηρίου 3 καταφεύγοντας σε εικασίες και σενάρια, διότι από την μια ανέφερε ότι υπάρχει σύμφωνα με το τεκμήριο 3 επέμβαση της επίδικης οικοδομής σε δημόσιο δρόμο και γειτονικό ακίνητο και από την άλλη να αναφέρει ότι αυτό το τεκμήριο μπορεί να είναι σωστό αλλά μπορεί να είναι και λάθος. Επικαλέστηκε έγγραφα τα οποία δεν κατέθεσε στο Δικαστήριο όπως είναι δηλαδή το τηλεομοιότυπο με την νέα γραμμή ρυμοτομίας και φωτογραφίες που απεικονίζουν τον Μ.Κ.3 για να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Η μαρτυρία του βρίσκεται σε αντίθεση με μαρτυρίες οι οποίες κρίθηκαν ως αξιόπιστες και μάλιστα επί των κρίσιμων και αμφισβητούμενων γεγονότων και από την άλλη συνάδει με τις μαρτυρίες του κατηγορουμένου 1 και Μ.Υ.1 οι οποίες κρίθηκαν ως αναξιόπιστες. Η αξιοπιστία του κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης και στο οποίο σε κρίσιμα ερωτήματα επί αμφισβητούμενων γεγονότων απέφευγε να απαντήσει με σαφήνεια και επιπλέον δεν έχει κλητευθεί στο Δικαστήριο ο χωρομέτρης που διορίστηκε από το κτηματολόγιο κατόπιν αίτησης του κατηγορουμένου 1 για να συνδεθεί η μαρτυρία του με αυτήν του Μ.Υ. 1 για να αντικρουστεί η ήδη αξιολογηθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία των μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής. Προσπάθησε ο μάρτυρας να πείσει, ανεπιτυχώς, ότι προέβηκε σε όλες τις ενέργειες τοποθέτησης της επίδικης οικοδομής νόμιμα και ορθά και ότι δεν υπήρχε απόκλιση του επίδικου κτηρίου με βάση τα εγκριθέντα σχέδια. Συνεκτιμώντας λοιπόν τα πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του Μ.Υ. 2 είναι αναξιόπιστη στην έκταση που αφορά τα αμφισβητούμενα γεγονότα και ιδίως την μη συμμόρφωση των κατηγορουμένων 1 έως 3 με τον όρο 40 της σχετικής άδειας (τεκμήριο 1). ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα αλλά και την αξιολογηθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, το Δικαστήριο προβαίνει στα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράσματα τα οποία είναι απαραίτητα να διατυπωθούν και να διαπιστωθούν, έτσι ώστε το Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος εκάστης κατηγορίας: Α) Το τεμάχιο με αρ. 274, Φ/Σχ. 35/53 βρίσκεται στο χωριό Γιόλου, μέσα στα εδαφικά όρια της Επαρχίας Πάφου. Β) Ο κατηγορούμενος αρ. 1 κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι ο ιδιοκτήτης και κάτοχος του πιο πάνω τεμαχίου. Γ) Αναφορικά με το πιο πάνω τεμάχιο παραχωρήθηκε από τον Έπαρχο Πάφου στον κατηγορούμενο αρ. 1 η άδεια οικοδομής με αρ. 009733 ημερ. 07/05/2010 με αρ. φακ. Β 641/
2. Δ) Η πιο πάνω άδεια οικοδομής παραχωρήθηκε στον κατηγορούμενο αρ. 1 με βάση τα εγκριθέντα σχέδια, με βάση τους όρους της χορηγηθείσας πολεοδομικής άδειας με αρ. ΠΑΦ/00277/2009 που επισυνάπτονται στην εν λόγω άδεια οικοδομής και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της. Ε) Η κατηγορούμενη αρ. 2 κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο. Ο κατηγορούμενος αρ. 3 κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι διευθυντής της κατηγορούμενης αρ.
3. Ζ) Η κατηγορούμενη αρ. 2 κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, ήταν εργολήπτρια έργου στο πιο πάνω τεμάχιο. Η) Κατά τον Ιούλιο του 2010 οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3 άρχισαν να προβαίνουν σε εργασίες ανέγερσης οικοδομής, αποτελούμενη από κατάστημα, διαμέρισμα εντός του τεμαχίου με αρ. 274, Φ/Σχ. 35/53 που βρίσκεται στο χωριό Γιόλου της Επαρχίας Πάφου. Η εν λόγω οικοδομή είναι οικοδομή εν τη έννοια του νόμου. Θ) Οι πιο πάνω αναφερόμενες εργασίες είχαν ως αποτέλεσμα μέρος της πιο πάνω οικοδομής να επέμβει στον δημόσιο δρόμο που εφάπτεται του επιδίκου ακινήτου, καταλαμβάνοντας έκταση 0,54 τετραγωνικά μέτρα, ως επίσης η εν λόγω οικοδομή να επέμβει στο γειτονικό του επιδίκου τεμαχίου, ήτοι στο τεμάχιο με αρ. 229 καταλαμβάνοντας έκταση 5,80 τετραγωνικά μέτρα. Ι) Υπήρχε όρος στην πιο πάνω αναφερόμενη άδεια και συγκεκριμένα ο όρος 40, ότι το επίδικο κτήριο θα ανεγειρόταν στην θέση όπου δείχνεται στα εγκριμένα σχέδια. Με βάση τα εν λόγω σχέδια, το επίδικο κτήριο δεν έπρεπε να επεμβαίνει σε δημόσιο δρόμο ή σε γειτονικό τεμάχιο αλλά εντός του τεμαχίου με αρ. 274, Φ/Σχ. 35/53 που βρίσκεται στο χωριό Γιόλου της Επαρχίας Πάφου. Δεν θα νοείτο άλλωστε αντίθετη πρόνοια. Κ) Ο κατηγορούμενος 3 ενόψει της ιδιότητας του ως διευθυντής της κατηγορούμενης 2 εταιρείας και του γεγονότος ότι τον Ιούλιο του 2010 οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3 άρχισαν να προβαίνουν σε εργασίες ανέγερσης οικοδομής, αποτελούμενη από κατάστημα, διαμέρισμα εντός του τεμαχίου με αρ. 274, Φ/Σχ. 35/53 που βρίσκεται στο χωριό Γιόλου της Επαρχίας Πάφου σύμφωνα με τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα, εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος 3 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορούμενης 2, παρείχε συνδρομή στην κατηγορούμενη 2 στο να διενεργήσει τις εν λόγω ενέργειες. Λ) Ο Έπαρχος Πάφου είναι η αρμόδια αρχή. Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο θα εξετάσει για κάθε μια κατηγορία ξεχωριστά, κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος εκάστης κατηγορίας. ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Με βάση τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα, ευρήματα και συμπεράσματα, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας και ο κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στην πρώτη κατηγορία. ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Με βάση τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα, ευρήματα και συμπεράσματα, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας και η κατηγορούμενη 2 κρίνεται ένοχος στην δεύτερη κατηγορία. ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Με βάση τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα, ευρήματα και συμπεράσματα, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας και ο κατηγορούμενος 3 κρίνεται ένοχος στην τρίτη κατηγορία. ΤΕΤΑΡΤΗ - ΠΕΜΠΤΗ - ΕΚΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Οι κατηγορίες 4, 5 και 6 που αφορούν τους κατηγορούμενους 1, 2 και 3 αντίστοιχα, εν΄ όψει της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 βρέθηκαν ένοχοι στις κατηγορίες 1, 2 και 3 αντίστοιχα, αναπόφευκτα οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 αθωώνονται και απαλλάσσονται στις κατηγορίες 4, 5 και 6 αντίστοιχα, διότι δεν νοείται νομικά οι κατηγορούμενοι να είναι ένοχοι τόσο στο αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής, όσο και στο αδίκημα ότι επέτρεψαν και/ή ανέχθηκαν την ανέγερση οικοδομής κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής, επειδή η επίτρεψη ή η ανοχή προϋποθέτει νομικά και λογικά την διάπραξη του αδικήματος από κάποιο άλλο άτομο. ΈΒΔΟΜΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Με βάση τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα, ευρήματα και συμπεράσματα, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της έβδομης κατηγορίας και ο κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στην έβδομη κατηγορία. ΌΓΔΟΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Με βάση τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα, ευρήματα και συμπεράσματα, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της όγδοης κατηγορίας και ο κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στην όγδοη κατηγορία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών 1, 7 και 8 και ο κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1, 7 και
4. Επίσης, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των κατηγοριών 2 και 3 που αφορούν τους κατηγορούμενους 2 και 3 αντίστοιχα και οι κατηγορούμενοι 2 και 3 κρίνονται ένοχοι στις κατηγορίες 2 και 3 αντίστοιχα. Τέλος, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων 4, 5 και 6 που αφορούν τους κατηγορούμενους 1, 2 και 3 αντίστοιχα και οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 αθωώνονται και απαλλάσσονται στις κατηγορίες 4, 5 και 6 αντίστοιχα. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο