← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Ανδρέα Σωτηρίου , Αρ. Υπόθ: 19963/09, 24/5/2012

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Ανδρέα Σωτηρίου , Αρ. Υπόθ: 19963/09, 24/5/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:B38 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ: 19963/09 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Εναντίον Ανδρέα Σωτηρίου Κατηγορουμένου --------------------- Ημερομηνία: 24.5.2012 Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Συμεού Κατηγορούμενος παρών - Γι΄ αυτόν κ. Χ. Ζόππος ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

  1. Στις λεπτομέρειες αδικήματος αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος την 30.8.2009 στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου επιτέθηκε εναντίον του Αστ. 2052 Σ. Κωνσταντίνου και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη (κατηγορία αρ. 1). Στο κατηγορητήριο περιλαμβάνεται και δεύτερη κατηγορία, αυτή της ανησυχίας κατά παράβαση του άρθρου 95 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 την οποία ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί. Ως εκ τούτου η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση όσον αφορά την κατηγορία αρ.
  2. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τρεις συνολικά μάρτυρες, τον Αστ. 2052 Στέλιο Κωνσταντίνου (Μ.Κ.1), την Γυν./Λοχία 1577 Αλεξία Πατριώτη (Μ.Κ.2) και την Ελλάδα Καλαϊτζίδου (Μ.Κ.3). Περαιτέρω κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας οι δύο πλευρές κατάθεσαν εκ συμφώνου διάφορα έγγραφα και δήλωσαν κάποια παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο σε Ενδιάμεση Απόφαση του έκρινε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου στην κατηγορία αρ. 1 και τον κάλεσε σε απολογία αφού του εξήγησε τα δικαιώματα του. Ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ενώ δεν παρουσίασε οποιουσδήποτε μάρτυρες. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι την 30.8.2009 και ώρα 13:10 βρισκόταν στο Γραφείο Μικροπαραβάσεων στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου μαζί με την Μ.Κ.2 και την Έλενα Χ"Πάκκου η οποία προέβαινε σε καταγγελία εναντίον δύο άλλων γυναικών. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε στη συνέχεια ότι ξαφνικά κατά τον πιο πάνω χρόνο μπήκε μέσα στο γραφείο ένας άντρας ο οποίος αμέσως άρχισε να φωνάζει στην Έλενα Χ"Πάκκου δυνατά «Είπα σας σιήλιες φορές να μην κάμνετε καφκάες τζαι πάλι εκάμετε τα θάλασσα». Αμέσως η Μ.Κ.2 του ζήτησε να σταματήσει να φωνάζει και να της πει ποιος ήταν και αυτός συνεχίζοντας να φωνάζει της είπε «Εσού να μεν ανακατώνεσαι ένεν που τη δουλειά σου τζαι να μεν μου λαλείς ήντα που να κάμω». Αμέσως τον πληροφόρησε ότι διέπραττε το αδίκημα της ανησυχίας και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός αντί να σταματήσει της απάντησε φωνάζοντας ακόμα πιο δυνατά «Φύε που δαμέ να μεν με νευριάσεις παραπάνω». Τότε η Μ.Κ.2 ζήτησε από την Έλενα Χ"Πάκκου να μεταβεί στο διπλανό γραφείο των Μικροπαραβάσεων αφού τα δύο γραφεία επικοινωνούν μεταξύ τους με εσωτερική πόρτα. Η Μ.Κ.2 οδήγησε την πιο πάνω στο διπλανό γραφείο ενώ ο ίδιος στεκόταν δίπλα από την εσωτερική προσπαθώντας να ηρεμήσει τον πιο πάνω άντρα. Αυτός συνέχισε να φωνάζει δυνατά και έκλεισε απότομα την πόρτα χτυπώντας την πολύ δυνατά με αποτέλεσμα η πόρτα να κτυπήσει κατά λάθος στο πρόσωπο του και να τον τραυματίσει πάνω στο αριστερό φρύδι. Αμέσως τότε, η ώρα 13:20 της 30.8.2009 η Μ.Κ.2 τον συνέλαβε για το αδίκημα της ανησυχίας και της επίθεσης και πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο της απάντησε φωνάζοντας και πάλι δυνατά «Εν να με βάλετε μέσα, χαράς το πράμα». Στη συνέχεια ο πιο πάνω, που όπως διαπιστώθηκε ήταν ο κατηγορούμενος, στον οποίο η Έλενα Χ"Πάκκου έκαμε αναφορά στην πιο πάνω καταγγελία της, οδηγήθηκε στα κρατητήρια του σταθμού από τους Αστ. 2908 και
  3. Ο Μ.Κ.1 διευκρίνισε ότι κατά το χρόνο που ο κατηγορούμενος έκλεισε την πόρτα αυτός βρισκόταν πίσω του προς τα αριστερά του και προσπαθούσε κρατώντας τον από τους ώμους να τον ηρεμήσει. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε στη συνέχεια ιατρική έκθεση εν σχέσει με το τραύμα που υπέστηκε (Τεκμήριο Α για Αναγνώριση). Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ο ίδιος στεκόταν δίπλα από την εσωτερική πόρτα η οποία ήταν μισάνοικτη κατά το χρόνο του επεισοδίου. Οι μεντεσέδες της πόρτας ήταν στα αριστερά του, το χερούλι ήταν δεξιά και η πόρτα άνοιγε προς την πλευρά που στεκόταν. Σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του ανάφερε ότι η πόρτα αυτή ήτο κατά τον ως άνω χρόνο κάτι παραπάνω από μισάνοικτη και ο κατηγορούμενος βρισκόταν μπροστά του προς τα δεξιά του και ο ίδιος τον κρατούσε από τον αριστερό ώμο και το δεξιό μπράτσο και από άλλα σημεία του σώματος του προσπαθώντας να τον ηρεμήσει. Τον κράτησε από τους ώμους όταν προσπάθησε να εισέλθει στο εσωτερικό γραφείο που βρισκόταν η Μ.Κ.2 με την X"Πάκκου. Ο κατηγορούμενος μέσα στα νεύρα του τράβηξε την πόρτα για να κλείσει και τότε η πόρτα, δηλαδή η γωνία της πόρτας τον κτύπησε στο φρύδι. Ο ίδιος μετά το κτύπημα ζαλιζόταν και επισκέφθηκε το νοσοκομείο. Κατά τον χρόνο που ο ίδιος κρατούσε τον κατηγορούμενο αυτός δεν αντέδρασε στο κράτημα του προς τον ίδιο, απλά φώναζε. Η Μ.Κ.2 του ζήτησε πολλές φορές να περάσει έξω και να σταματήσει να φωνάζει ως επίσης να κλείσει την πόρτα. Ούτε ο ίδιος, ούτε ο κατηγορούμενος πέρασαν την εσωτερική πόρτα για να εισέλθουν στο άλλο δωμάτιο του Τμήματος Μικροπαραβάσεων. Η Μ.Κ.2 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι την 30.8.2009 και ώρα 13:10 βρισκόταν στο Γραφείο Μικροπαραβάσεων μαζί με τον Μ.Κ.1 και την Έλενα Χ"Πάκκου η οποία προέβαινε σε καταγγελία εναντίον δύο άλλων γυναικών. Ξαφνικά κατά τον πιο πάνω χρόνο μπήκε μέσα στο γραφείο ένας άντρας ο οποίος αμέσως άρχισε να φωνάζει στην Έλενα Χ"Πάκκου δυνατά «Είπα σας σιήλιες φορές να μεν κάμνετε καφκάες τζαι πάλε εκάμετε τα θάλασσα». Αμέσως του ζήτησε να σταματήσει να φωνάζει και να της πει ποιος ήταν οπότε συνεχίζοντας να φωνάζει της είπε «Εσού να μεν ανακατώνεσαι ενεν που τη δουλειά σου τζαι να μεν μου λαλείς ήντα που να κάμω». Αμέσως τον πληροφόρησε ότι διαπράττει το αδίκημα της ανησυχίας και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός αντί να σταματήσει της απάντησε φωνάζοντας ακόμα πιο δυνατά «Φύε που δαμέ να μεν με νευριάσεις παραπάνω». Τότε η Μ.Κ.2 ζήτησε από την Έλενα X"Πάκκου να μεταβεί στο διπλανό γραφείο των Μικροπαραβάσεων αφού τα δύο γραφεία επικοινωνούν μεταξύ τους με εσωτερική πόρτα. Οδήγησε την πιο πάνω στο διπλανό γραφείο ενώ ο Αστ. 2052 στεκόταν δίπλα από την εσωτερική πόρτα. Ο πιο πάνω άντρας συνέχισε να φωνάζει δυνατά και έκλεισε απότομα την πόρτα χτυπώντας την πολύ δυνατά με αποτέλεσμα η πόρτα να κτυπήσει τον Αστ. 2052 στο πρόσωπο και να τον τραυματίσει πάνω από το αριστερό μάτι. Αμέσως τότε, η ώρα 13:20 της 30.8.2009, τον συνέλαβε για το αδίκημα της ανησυχίας και της επίθεσης και πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, της απάντησε φωνάζοντας και πάλι δυνατά «Εν να με βάλετε μέσα, χαράς το πράμα». Στη συνέχεια ο πιο πάνω, που όπως διαπιστώθηκε ήταν ο κατηγορούμενος, στον οποίο η Έλενα X"Πάκκου έκανε αναφορά στην πιο πάνω καταγγελία της, οδηγήθηκε στα κρατητήρια του Σταθμού από τους Αστ. 2908 και
  4. Αντεξεταζόμενη η Μ.Κ.2 ανέφερε ότι όπως έβλεπε την πόρτα την οποία έκλεισε ο κατηγορούμενος και κτύπησε ο Μ.Κ.1, οι μεντεσέδες της βρίσκονταν στη δεξιά πλευρά, το χερούλι στην αριστερή, η πόρτα έκλεινε από τα δεξιά προς τα αριστερά και έκλεινε προς τα μέσα. Ο Μ.Κ.1 κτύπησε στην άκρη της πόρτας και έτρεχε αίμα πάνω από το αριστερό του φρύδι. Κατά το χρόνο αυτό η ίδια έβλεπε τον Μ.Κ.1 ο οποίος στεκόταν μπροστά της γιατί η πόρτα ήταν ανοικτή και έβλεπε καθαρά την σκηνή. Τα γραφεία του Τμήματος Μικροπαραβάσεων είναι πολύ μικρά. Ο Μ.Κ.1 στεκόταν στην πόρτα και προσπαθούσε να ηρεμήσει τον κατηγορούμενο και να τον εμποδίσει να εισέλθει στο γραφείο που βρισκόταν η ίδια μαζί με την Χ"Πάκκου. Ο Μ.Κ.1 στεκόταν ανάμεσα στην ίδια με την Χ"Πάκκου και τον κατηγορούμενο, λίγο πιο μπροστά από τον παραστατό της πόρτας. Η πόρτα όπως έκλεινε δεν μπορούσε να κτυπήσει τον κατηγορούμενο αλλά μπορούσε να κτυπήσει τον Μ.Κ.
  5. Ο Μ.Κ.2 στεκόταν με την πλάτη προς την ίδια γι΄ αυτό και η πόρτα τον κτύπησε στο πρόσωπο. Αρνήθηκε ότι η ίδια κάλεσε τον κατηγορούμενο να κλείσει την πόρτα. Ερωτώμενη κατά πόνο ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να κτυπήσει τον Μ.Κ.1, η Μ.Κ.2 ανάφερε ότι η ίδια αντιλήφθηκε ότι από την συμπεριφορά του κατηγορούμενου ότι είχε πρόθεση να δημιουργήσει φασαρία και προβλήματα εντός του Αστυνομικού Σταθμού και παρόλο που η ίδια τον κάλεσε να σταματήσει κάθε άλλο παρά το έπραξε. Ο Μ.Κ.1 κρατούσε κατά τον ως άνω χρόνο τον κατηγορούμενο από το ύψος των ώμων για να τον εμποδίσει να εισέλθει στο γραφείο που βρισκόταν η ίδια με την X"Πάκκου και δεν τον άφησε να εισέλθει σ΄ αυτό. Η Μ.Κ.3 Γενικός Ιατρός στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, αναγνώρισε και υιοθέτησε την ιατρική της έκθεση ημερομηνίας 30.8.2009 ότι κατά την ως άνω ημερομηνία εξέτασε τον Μ.Κ.1 και διαπίστωσε ότι έφερε θλαστικό τραύμα στην αριστερή μετωπιαία χώρα και το Τεκμήριο Α για Αναγνώριση σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  6. Διευκρίνισε ότι θλαστικό τραύμα είναι το ανοικτό τραύμα στον υποδόριο ιστό μέχρι τον μυϊκό ιστό. Αντεξεταζόμενη η Μ.Κ.3 επέμενε στις θέσεις της. Ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη του δήλωση ανέφερε ότι δεν είχε καμιά πρόθεση να κτυπήσει τον Μ.Κ.1 και δεν υπήρχε περίπτωση κλείνοντας την πόρτα, μετά από οδηγίες της Μ.Κ.2, να κτυπήσει ο Μ.Κ.1 λόγω του ότι καλυπτόταν από το σώμα του αφού βρισκόταν πίσω από τον ίδιο. Παραδέχθηκε ότι προκάλεσε ανησυχία στον Αστυνομικό Σταθμό. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν εκ συμφώνου οι γραπτές καταθέσεις των Ε/Αστ. 7073 Α. Παπακωνσταντίνου και 2908 Γ. Πολυδώρου (Τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα των οποίων το περιεχόμενο αποτελεί παραδεκτά γεγονότα) που αναφέρουν ότι την 30.8.2009 και ώρα 13:20 κατόπιν οδηγιών του Αξιωματικού Υπηρεσίας πέρασαν χειροπέδες στον κατηγορούμενο και τον μετάφεραν στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης (ΑΔΕ) Πάφου όπου και τέθηκε υποκράτηση. Έχω υπόψη μου τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα ως επίσης τη μαρτυρία της Μ.Κ.3 η οποία μου άφησε πολύ καλή εντύπωση (η αξιοπιστία της δεν αμφισβητήθηκε) και τη δέχομαι και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα, σημειώνοντας ιδιαίτερα ότι την 30.8.2009 ο Μ.Κ.1 υπέστη το θλαστικό τραύμα αριστεράς μετωπιαίας χώρας που αναφέρεται στο Τεκμήριο
  7. Όσον αφορά όμως τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προκλήθηκε το εν λόγω τραύμα διαπιστώνω ότι παρατηρούνται μεγάλες αντιθέσεις ανάμεσα στη μαρτυρία του Μ.Κ.1 και της Μ.Κ.
  8. Ενδεικτικά αναφέρω ότι ο Μ.Κ.1 όπως περιέγραψε τη σκηνή του τραυματισμού του ο ίδιος στεκόταν πίσω από τον κατηγορούμενο προς τα αριστερά του δηλαδή όπως περιγράφει το όλο επεισόδιο, ο κατηγορούμενος ήτο μπροστά από την πόρτα που οδηγούσε στο γραφείο που βρισκόταν η Μ.Κ.2 με τη Χ"Πάκκου ενώ ο ίδιος βρισκόταν πίσω του. Είναι εμφανές ότι ο Μ.Κ.1 τοποθετεί τον κατηγορούμενο ανάμεσα στον ίδιο και την Μ.Κ.2 με την Χ"Πάκκου. Αντίθετα η Μ.Κ.2 τοποθετεί τον Μ.Κ.1 στην είσοδο της πόρτας λίγο πιο μπροστά από τον παραστατό της και ανάμεσα στην ίδια με την Χ"Πάκκου και τον κατηγορούμενο και να βλέπει τον κατηγορούμενο στο πρόσωπο και όχι στην πλάτη όπως περιέγραψε ο Μ.Κ.
  9. Όπως έχει περιγράψει το περιστατικό η Μ.Κ.2, όταν ο κατηγορούμενος έκλεισε την πόρτα υπήρχε αρκετά καλή πιθανότητα ότι η πόρτα θα κτυπούσε τον Μ.Κ.1 σε αντίθεση με τον τελευταίο ο οποίος όπως περιέγραψε το επεισόδιο όταν ο κατηγορούμενος έκλεισε την πόρτα ήτο αμφίβολο κατά πόσο η πόρτα θα τον κτυπούσε γι΄ αυτό εξάλλου ανέφερε ότι η πόρτα τον κτύπησε κατά λάθος στο πρόσωπο. Τέλος ο Μ.Κ.1 δέχθηκε ότι η Μ.Κ.2 κάλεσε τον κατηγορούμενο να κλείσει την πόρτα, κάτι που δεν δέχθηκε η Μ.Κ.
  10. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα είναι η επίθεση και η πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης. Η πραγματική σωματική βλάβη έχει αποδειχθεί μέσω της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων κατηγορίας και ιδιαίτερα της Μ.Κ.3 που είναι το θλαστικό τραύμα στην αριστερή μετωπιαία χώρα του Μ.Κ.
  11. Διαπράχθηκε όμως επίθεση εκ μέρους του κατηγορούμενου; Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη η οποία εκ προθέσεως ή πιθανώς απερίσκεπτα δημιουργεί την ανησυχία σε άλλο πρόσωπο ότι θα υποστεί άμεση και παράνομη προσωπική βία. (Βλ. Fagan v. Metropolitan Police Commissioner

(1968)3 All E.R. 445). Ο Μ.Κ.1 δεν καταλόγισε πρόθεση στον κατηγορούμενο. Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι και από τη μαρτυρία της Μ.Κ.2 προκύπτουν αρκετές αμφιβολίες κατά πόσο υπήρχε τέτοια πρόθεση εκ μέρους του κατηγορούμενου. Το ενδεχόμενο να ενήργησε απερίσκεπτα ο κατηγορούμενος θα πρέπει να εξετασθεί από τη μαρτυρία. Η μαρτυρία προέρχεται από τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 αφού ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση ενώ δεν παρουσίασε οποιουσδήποτε μάρτυρες. Η μαρτυρία όμως αυτή είναι αντιφατική και αφορά ουσιώδη ζητήματα. Δεν πρόκειται δηλαδή για μικροαντιθέσεις ανάμεσα στη μαρτυρία του Μ.Κ.1 με αυτή της Μ.Κ.2 ή αντιθέσεις που αφορούν επουσιώδη ζητήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο δεν έχει λόγους να αμφισβητήσει την αξιοπιστία είτε του Μ.Κ.1 είτε της Μ.Κ.2 αφού δεν υπάρχει ανεξάρτητη ή άλλη αποδεκτή μαρτυρία η οποία να ενισχύει τη μαρτυρία είτε του ενός είτε του άλλου μαρτυρία. Σημειώνεται ότι για το επεισόδιο δεν έχει ληφθεί ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο ούτε έχει κατηγορηθεί γραπτώς. Παρατηρώ ότι και οι δύο μάρτυρες κατά την μαρτυρία τους παρέμειναν σταθεροί στις θέσεις τους και δεν υπέπεσαν σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Φαίνεται ότι οι δύο μάρτυρες παρακολούθησαν το ίδιο περιστατικό αλλά αντιλήφθηκαν διαφορετικά κάποιες περιστάσεις του όπως π.χ. τις ακριβείς θέσεις που βρίσκονταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, τι ακριβώς λέχθηκε κ.λ.π.. Συνεπεία των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε ετυμηγορία ενοχής αφού στην παρούσα υπόθεση υπάρχουν δύο μάρτυρες που κρίθηκαν αξιόπιστοι, όμως στο ουσιώδες, η μαρτυρία τους είναι εντελώς αντίθετη. Όπως υπεδείχθη στην Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 411: «......................... αλληλοσυγκρουόμενη αξιόπιστη μαρτυρία, η οποία, δεδομένου ότι δεν υπήρξε σαφές κριτήριο που να φανερώνει ποια από τις δύο ήταν ακριβής, δεν παρείχε ασφαλές έδαφος για ετυμηγορία ενοχής σε ποινική υπόθεση.» Κατά κανόνα ένας διάδικος δεν μπορεί να αντικρούσει την αξιοπιστία του δικού του μάρτυρα. Μαρτυρία δυσμενούς μάρτυρα μπορεί να αντικρουστεί με άλλη μαρτυρία. Μαρτυρία αλληλοσυγκρουόμενη συνήθως αλληλοακυρώνεται γιατί δεν υπάρχει ειδικός λόγος για την προτίμηση της μιας από την άλλη. Στην παρούσα υπόθεση κανένας λόγος δεν δόθηκε γιατί να προτιμηθεί ο ένας ή ο άλλος μάρτυρας. Ούτε έγινε οποιαδήποτε σχετική εισήγηση. Έχοντας υπόψη ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.1 φαίνεται να δημιουργεί αμφιβολίες περί της ενοχής του κατηγορούμενου ενώ η μαρτυρία της Μ.Κ.2 να τις μηδενίζει, αφού όπως αντιλήφθηκε το επεισόδιο όταν ο κατηγορούμενος έκλεισε την πόρτα αυτοβούλως και χωρίς να του ζητήσει η ίδια, υπήρχε καλή πιθανότητα ότι θα κτυπούσε τον Μ.Κ.1, καταλήγω ότι στην παρούσα υπόθεση δεν παρέχεται ασφαλές έδαφος για ετυμηγορία ενοχής. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία αρ. 1. (Υπ.) ................ Α. Ν. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.