← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Σάββα Σωτηριάδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 973/05, 23/5/2012

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Σάββα Σωτηριάδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 973/05, 23/5/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:B37 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 973/05 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου εναντίον

  1. Σάββα Σωτηριάδη
  2. Χριστάκη Ιωάννου Κατηγορουμένων ------------------ Ημερομηνία: 23.5.2012 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Νεοκλέους Για τον Κατηγορούμενο 1: κα. Μ. Παπαδημήτρη Κατηγορούμενος 1 παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος 1 (εφ' εξής «ο κατηγορούμενος») αντιμετωπίζει συνολικά 17 κατηγορίες. Κατά την διάρκεια της δίκης οι κατηγορίες 16 και 17 διακόπησαν και ο κατηγορούμενος απαλλάγηκε. Ο κατηγορούμενος 2 σε προγενέστερο χρόνο έχει παραδεχθεί τις κατηγορίες και για σκοπούς ποινής λήφθηκαν υπόψη σε άλλη ποινική υπόθεση που αντιμετώπιζε. Συγκεκριμένα οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν τις ακόλουθες κατηγορίες: Αυτή της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371, 255, 269 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία). Συγκεκριμένα κατηγορούνται ότι σε άγνωστη ημερομηνία κατά τον Ιούνιο 2003 στη Πάφο συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα δηλαδή να κλέψουν από την ΣΠΕ Πολεμίου το χρηματικό ποσό των £12.
  3. Μια κατηγορία για ψευδή καταχώρηση σε βιβλίο με σκοπό την καταδολίευση, κατά παράβαση των άρθρων 313(β), 21, 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (2η κατηγορία). Συγκεκριμένα ότι την 22 Μαΐου 2003 στο Πολέμι της Επαρχίας Πάφου, ενώ ο κατηγορούμενος ήταν μέλος της επιτροπής της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πολεμίου και ο 2ος κατηγορούμενος ήταν γραμματέας της ΣΠΕ Πολεμίου με σκοπό την καταδολίευση προέβηκαν σε ψευδή καταχώριση σε βιβλίο της εν λόγω Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας. Δηλαδή με εισήγηση του 2ου κατηγορούμενου και έγκριση του κατηγορούμενου στο βιβλίο πρακτικών συνεδριών της ΣΠΕ Πολεμίου, για έγκριση δανείου, προκάλεσαν το άνοιγμα λογαριασμού δανείου με αρ. 7210590-0 ύψους £12.000 επ' ονόματι της Μαρίας Αντωνίου και Νίκης Γρηγορίου, ενώ γνώριζαν ότι τα πιο πάνω πρόσωπα ήταν φανταστικά. Τρεις κατηγορίες πρόκλησης εκτέλεσης εγγράφου με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 341, 335, 21, 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (3η, 4η και 15η κατηγορία). Συγκεκριμένα στις κατηγορίες 3 και 4 κατηγορούνται ότι κατά τον χρόνο που αναφέρεται στην 2η κατηγορία, με ψευδείς και δόλιες παραστάσεις ως προς το χαρακτήρα, το περιεχόμενο ή την ισχύ εγγράφου, προκάλεσαν την Έλενα Μιχαήλ, υπάλληλο της ΣΠΕ Πολεμίου να εγγράψει στο μητρώο μελών της ΣΠΕ Πολεμίου, ως μέλος την Μαρία Αντωνίου Δ.Τ.532684 και την Νίκη Γρηγορίου Δ.Τ.425610, αντίστοιχα, ενώ στην πραγματικότητα γνώριζαν ότι τα πιο πάνω πρόσωπα ήταν φανταστικά. Στη κατηγορία 15, κατηγορούνται ότι με ψευδείς και δόλιες παραστάσεις ως προς το χαρακτήρα, το περιεχόμενο ή την ισχύ εγγράφου προκάλεσαν την Έλενα Μιχαήλ, υπάλληλο της ΣΠΕ Πολεμίου, να εκδώσει την επιταγή της ΣΠΕ Πολεμίου με αριθμό 02544385, ημερομηνίας 22.5.2003, ποσού £11.700 από τον λογαριασμό που διατηρεί η ΣΠΕ Πολεμίου στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα και ακολούθως να την υπογράψει ως εκδότης. Έξι κατηγορίες πλαστογραφίας κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(δ)(ιι), 335, 21 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (5η, 7η, 9η, 11η, 13η και 16η κατηγορία). Στην κατηγορία 5, κατηγορούνται ότι κατήρτισαν απόδειξη είσπραξης χρημάτων της ΣΠΕ Πολεμίου με αριθμό 3109, ημερομηνίας 22.5.2003, με την οποία φαίνεται ότι εισπράχθηκε το χρηματικό ποσό των £10 από τις Μαρία Αντωνίου και Νίκη Γρηγορίου, για την εγγραφή τους ως μέλος της ΣΠΕ Πολεμίου και ακολούθως στη θέση υπογραφή πελάτη την υπέγραψαν με τα ονόματα των πιο πάνω προσώπων ενώ γνώριζαν ότι τα πιο πάνω πρόσωπα ήταν φανταστικά. Στην κατηγορία 7, ότι κατήρτισαν αίτηση παροχής δανείου της ΣΠΕ Πολεμίου, δια το ποσό των £12.000 με αιτητές την Μαρία Αντωνίου Δ.Τ. 532684 και Νίκη Γρηγορίου Δ.Τ. 425610 και με εγγυητές τις Σαβούλλα Λοίζου Δ.Τ. 615142 και Έλενα Ανδρέου Δ.Τ. 720419 και στη θέση υπογραφών των προαναφερθέντων υπέγραψαν με τα ονόματα των πιο πάνω προσώπων γνωρίζοντας ότι όλα τα πιο πάνω πρόσωπα-στοιχεία ήταν φανταστικά. Στη κατηγορία 9, κατηγορούνται ότι κατήρτισαν συμφωνία παροχής δανείου της ΣΠΕ Πολεμίου για το ποσό των £12.000 με αιτήτριες την Μαρία Αντωνίου Δ.Τ. 532684 και Νίκη Γρηγορίου Δ.Τ. 532684 και με εγγυήτριες τη Σαββούλα Λοίζου Δ.Τ. 615142 και Έλενα Ανδρέου Δ.Τ. 720419 και στη θέση υπογραφών των προαναφερθέντων υπέγραψαν με τα ονόματα των πιο πάνω προσώπων γνωρίζοντας ότι όλα τα πιο πάνω πρόσωπα - στοιχεία ήταν φανταστικά. Στη κατηγορία 11, κατηγορούνται ότι κατήρτισαν σύμβαση εγγύησης με εγγυήτριες την Σαββούλα Λοίζου Δ.Τ. 615142 και Έλενα Ανδρέου Δ.Τ. 720419 και στη θέση των υπογραφών των προαναφερθέντων υπέγραψαν με τα ονόματα των πιο πάνω προσώπων γνωρίζοντας ότι όλα τα πιο πάνω πρόσωπα - στοιχεία ήταν φανταστικά. Στη κατηγορία 13, κατηγορούνται ότι εξέδωσαν απόδειξη πληρωμής χρημάτων της ΣΠΕ Πολεμίου με αριθμό 5744 ημερομηνίας 22.5.2003 με την οποία φαίνεται ότι πληρώθηκε το χρηματικό ποσό των £12.000 με την έκδοση της επιταγής που περιγράφεται στην 15η κατηγορία και την πληρωμή £300 μετρητών έναντι δανείου με αριθμό λογαριασμού 7210590-0 των φανταστικών προσώπων Μαρίας Αντωνίου και Νίκης Γρηγορίου και ακολούθως υπέγραψαν την πιο πάνω απόδειξη για λογαριασμό των φανταστικών προσώπων. Έξι αντίστοιχες κατηγορίες κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(δ)(ιι), 335, 339, 21 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (6η, 8η, 10η, 12η και 14η κατηγορία). Μια κατηγορία για κλοπή από αξιωματούχο κατά παράβαση των άρθρων 268, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (18η κατηγορία). Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 22 και 23 Μαΐου του 2003 ως αξιωματούχος της ΣΠΕ Πολεμίου δηλαδή ως μέλος της επιτροπής της ΣΠΕ Πολεμίου έκλεψε το ποσό των £12.000 περιουσία της ΣΠΕ Πολεμίου. Και μια κατηγορία για αδίκημα συγκάλυψης, κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Νόμου 61

(1)/96 όπως τροποποιήθηκε (19η κατηγορία). Συγκεκριμένα ότι απέκτησε το χρηματικό ποσό των £12.000, που αναφέρεται στην 18η κατηγορία, ενώ γνώριζε ότι τούτο αποτελούσε έσοδο από την διάπραξη των γενεσιουργών αδικημάτων της πρόκλησης εκτέλεσης εγγράφου με ψευδείς παραστάσεις και κλοπής από αξιωματούχο που περιγράφονται στις κατηγορίες 15 και
  1. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε συνολικά οκτώ μάρτυρες κατηγορίας και κατατέθηκαν 35 τεκμήρια. Εγκρίθηκαν δε ως παραδεκτά γεγονότα το περιεχόμενο των γραπτών καταθέσεων άλλων επτά μαρτύρων. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής το Δικαστήριο αποφάσισε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου σε όλες τις κατηγορίες και τον κάλεσε σε απολογία αφού του επεξήγησε τα δικαιώματα του. Ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανωμοτί δήλωση και κάλεσε τρεις μάρτυρες υπεράσπισης και κατατέθηκαν άλλα 5 τεκμήρια. Η Μ.Κ.1 Χρύσω Κάϊζερ, Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου κατέθεσε στο Δικαστήριο το μητρώο μελών της ΣΠΕ Πολεμίου (Τεκμ. 1) και το βιβλίο πρακτικών συνεδριών της ΣΠΕ Πολεμίου (Τεκμ. 2) που είχε στη κατοχή της. Τα εν λόγω τεκμήρια είχαν κατατεθεί στην ποινική υπόθεση 5025/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο υπαστυνόμος Παναγιώτης Κουντουρέσιης, ανακριτής της υπόθεσης ο οποίος κατά το χρόνο διερεύνησης της υπόθεσης υπηρετούσε στο γραφείο διερεύνησης οικονομικού εγκλήματος του Αρχηγείου Αστυνομίας. Σύμφωνα με τη γραπτή κατάθεση του μάρτυρα (Τεκμ. 3) τον Ιανουάριο του 2004 του ανατέθηκε η διερεύνηση της υπόθεσης η οποία ήταν αποτέλεσμα ελέγχου που εγίνετο από πλευράς λειτουργών του Εφόρου Συνεργατικής Ανάπτυξης. Ο εν λόγω έλεγχος ξεκίνησε από τις 24.10.2003 από την Ελεγκτική Υπηρεσία του Συνεργατισμού. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης παρέλαβε αριθμό τεκμηρίων (σχετικός κατάλογος κατατέθηκε ως τεκμήριο 4) και έλαβε καταθέσεις. Ως τεκμήρια κατατέθηκαν η πρωτότυπη αίτηση για παροχή δανείου προς την ΣΠΕ Πολεμίου με αριθμό 23/03 ημερ. 21.5.03 για το ποσό των £12.000 με αιτήτριες την Μαρία Αντωνίου και Νίκη Γρηγορίου (Τεκμ. 5). Η πρωτότυπη συμφωνία δανείου του λογαριασμού με αριθμό 7210590 για το ποσό των £12.000 (Τεκμ. 6). Πρωτότυπη σύμβαση εγγύησης με το λογαριασμό δανείου 7210590 (Τεκμ. 7). Πρωτότυπη απόδειξη είσπραξης της ΣΠΕ Πολεμίου με αριθμό 3109 ημερ. 22.5.03 ποσού £10 (Τεκμ. 8). Πρωτότυπη απόδειξη πληρωμής της ΣΠΕ Πολεμίου με αρ. 5744 ημερ. 22.5.03 για την πληρωμή του ποσού των £12.000 του πιο πάνω λογαριασμού δανείου (Τεκμ. 9). Κατάσταση κίνησης του πιο πάνω λογαριασμού επ' ονόματι Μαρίας Αντωνίου και Νίκης Γρηγορίου για το 2003 (Τεκμ. 10). Κατάσταση κίνησης του λογαριασμού με αριθμό 4300059-6 της ΣΠΕ Πολεμίου στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα για την περίοδο 22.5.03 - 23.5.03 (Τεκμ. 11). Εξήγησε πως η εν λόγω κατάσταση είναι σχετική επειδή όταν εκδοθεί μια επιταγή από την ΣΠΕ Πολεμίου και εμφανίζεται στην Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα προς εξαργύρωση φαίνεται η χρέωση στο λογαριασμό. Κατέθεσε ΠΟΡΤΕΡΟ της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας ημερ. 23.5.03 αναφορικά με χρέωση του λογαριασμού της ΣΠΕ Πολεμίου με αρ. 100104300059-6 για πέντε επιταγές (Τεκμ. 12). Εξήγησε πως η μία επιταγή αφορά την επιταγή που πληρώθηκε το δάνειο, πρωτότυπη επιταγή με αριθμό 02544385 της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ που εκδόθηκε από το λογαριασμό της ΣΠΕ Πολεμίου στο πιο πάνω λογαριασμό ημερ. 22.5.03 για το ποσό των £11.700 προς όφελος του Σάββα Σωτηριάδη (Τεκμ. 13), κατάσταση κίνησης του λογαριασμού δανείου με αρ. 7210590 για το 2003 της Μαρίας Αντωνίου και Νίκης Γρηγορίου στην ΣΠΕ Πολεμίου (Τεκμ. 14), πρωτότυπη απόδειξη είσπραξης της ΣΠΕ Πολεμίου με αριθμό 5898 (Τεκμ. 15). Πρωτότυπη απόδειξη είσπραξης της ΣΠΕ Πολεμίου με αριθμό 5899 (Τεκμ. 16). Πρωτότυπη απόδειξη είσπραξης της ΣΠΕ Πολεμίου με αριθμό 5900 (Τεκμ. 17). Πρωτότυπη απόδειξη είσπραξης της ΣΠΕ Πολεμίου με αριθμό 5971 (Τεκμ. 18). Πρωτότυπη επιταγή με αριθμό 94922043 της Ελληνικής Τράπεζας Λτδ που εκδόθηκε από το λογαριασμό του Ανδρέα Γεωργιάδη με αριθμό 103-01-035537-01 ημερ. 10.12.2003 ποσού £5.000 εις όφελος Σάββα Σωτηριάδη (Τεκμ. 19). Όπως εξήγησε ο μάρτυρας την επιταγή την έδωσε ο κατηγορούμενος στην ΣΠΕ Πολεμίου έναντι του δανείου και επήρε την απόδειξη (Τεκμ. 16), κατάσταση κίνησης λογαριασμού με αρ. 113-01-035537-01 επ' ονόματι Ανδρέα Γεωργιάδη για τη περίοδο 10.12.03 - 31.12.03 (Τεκμ. 20), κατάλογος χρεωστών της ΣΠΕ Πολεμίου μεσοπρόθεσμων δανείων (Τεκμ. 21). Εξήγησε πως στις 6.11.03 ο πατέρας του 2ου κατηγορούμενου παρέδωσε στον ερευνώντα λειτουργό μεταξύ άλλων και αυτό το κατάλογο που αφορούσε τα εικονικά δάνεια. Στη σελ. 3 του καταλόγου αναφέρεται και το συγκεκριμένο δάνειο για το οποίο ο κατηγορούμενος κατηγορείται. Έντυπο δήλωσης ημερ. 7.11.03 του Χριστάκη Ιωάννου αναφορικά με τα εικονικά δάνεια της ΣΠΕ Πολεμίου (Τεκμ. 22), χειρόγραφη δήλωση παραίτησης από την επιτροπή της ΣΠΕ Πολεμίου του Σάββα Σωτηριάδη ημερ. 6.11.03 (Τεκμ. 23), ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου Σάββα Σωτηριάδη ημερ. 15.3.04 (Τεκμ. 24). Θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου Σάββα Σωτηριάδη ημερ. 14.3.04 (Τεκμ. 25), γραπτή κατηγορία και απάντηση κατηγορουμένου Σάββα Σωτηριάδη (Τεκμ. 26). Περαιτέρω ο μάρτυρας εξήγησε ότι διερεύνησε τις καταχωρήσεις 1696 και 1697 στο Τεκμήριο 1 σελ. 22 και τα δύο ονόματα που αναφέρονται δεν ανταποκρίνονται στις ταυτότητες που αναγράφονται. Η ταυτότητα με αριθμό 532684 αφορά κάποιο Χασάν Μεχμέτ τουρκοκύπριο και από τις εξετάσεις διεφάνη ότι δεν διαμένει στις ελεύθερες περιοχές και η δεύτερη με αρ. 425610 ανήκει στον Έλληνα Θεοχάρη από τον Πεδουλά, ημερ. γεννήσεως 12.12.1899 ο οποίος απεβίωσε τη δεκαετία του 50-
  2. Από το Τεκμήριο 2 σχετική είναι η σελίδα 213 όπου στη συνεδρία της επιτροπής ημερ. 6.5.03 στην οποία φαίνεται η έγκριση του συγκεκριμένου δανείου για το ποσό των €12.000 και η σελίδα 214 όπου φαίνεται η συνεδρία της επιτροπής της ΣΠΕ Πολεμίου ημερ. 2.6.03 με την οποία η επιτροπεία ενέκρινε την εγγραφή ως νέων μελών στην ΣΠΕ Πολεμίου της Μαρίας Αντωνίου όνομα που φαίνεται στο υπό διερεύνηση δάνειο. Είναι η θέση του μάρτυρα όπως και της Κατηγορούσας Αρχής ότι από τη συλλεγείσα μαρτυρία διαφαίνεται ότι καταρτίστηκε ένα εικονικό δάνειο στην ΣΠΕ Πολεμίου στο όνομα φανταστικών προσώπων ως πρωτοφειλετών το οποίο εγκρίθηκε από την επιτροπεία της ΣΠΕ Πολεμίου όπου ο κατηγορούμενος ήταν μέλος και το προϊόν του εν λόγω δανείου κατέληξε στο κατηγορούμενο ο οποίος το είσπραξε εξαργυρώνοντας ο ίδιος την επιταγή. Στη συνέχεια μετά που άρχισε η διερεύνηση της υπόθεσης ο κατηγορούμενος εξόφλησε το δάνειο. Όσον αφορά την έγκριση του συγκεκριμένου δανείου εξήγησε ότι με βάση τις γραφολογικές εξετάσεις η υπογραφή του Σάββα Σωτηριάδη για την έγκριση του δανείου στο Τεκμήριο 2 είναι πραγματική και δική του υπογραφή. Όσον αφορά την αίτηση που υποβλήθηκε για να παραχωρηθεί το συγκεκριμένο δάνειο (Τεκμ. 5) ο γραφολόγος εξέφρασε την υπόνοια ότι η υπογραφή ανήκει στον κατηγορούμενο. Η συγκεκριμένη υπογραφή έτυχε αναγνώρισης από την Άντρη Χριστοδούλου που εργαζόταν στην ΣΠΕ Πολεμίου, την αναγνώρισε ότι ανήκει στον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος όταν του ζητήθηκαν δείγματα γραφής αρνήθηκε να δώσει. Από τις γραφολογικές εξετάσεις διεφάνη ότι η γραφή και η υπογραφή στη θέση μάρτυρες στη συμφωνία δανείου (Τεκμ. 6 και σύμβαση εγγύησης Τεκμ. 7) ανήκουν στον κατηγορούμενο. Η διεύθυνση των πρωτοφειλετριών διεφάνη ότι ήταν η διεύθυνση του κατηγορούμενου. Όσον αφορά τους εγγυητές Σαββούλα Λοϊζου και Έλενα Ανδρέου οι αναγραφόμενες ταυτότητες από τις εξετάσεις διεφάνη ότι ανήκαν σε πρόσωπο από το Λίβανο και την Ιορδανία αντίστοιχα. Ανέφερε πως πήρε καταθέσεις από τις αδελφές του κατηγορούμενου Μαρία και Νίκη οι οποίες του ανέφεραν ότι έδωσαν προφορικά εξουσιοδότηση στον αδελφό τους να χρησιμοποιεί τα ονόματα τους και να υπογράφει εκ μέρους τους. Από άλλο συνάδελφο του λήφθηκε κατάθεση και από τρίτη αδελφή του κατηγορούμενου τη Σαββούλα Λοϊζου. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι στην τρίτη σελίδα της αίτησης για παροχή δανείου του Τεκμ. 5 υπάρχουν 3 υπογραφές των Ανδρέα Γεωργίου, Σάββα Σωτηριάδη και Πολύκαρπου Πολυκάρπου. Εξήγησε ο μάρτυρας ότι βάσει της μαρτυρίας που συνέλεξε τόσο την συμφωνία δανείου, (Τεκμ.6) όσο και την σύμβαση εγγύησης (Τεκμ. 7) τις ετοίμασε η Άντρη Χριστοδούλου κατόπιν οδηγιών του Χριστάκη Ιωάννου στον οποίο και τις παρέδωσε. Η ίδια δεν γνωρίζει ποιοι υπέγραψαν ως πρωτοφειλέτες. Από τον γραφολόγο έχει πληροφορηθεί ότι αυτός εκφράζει υποψία ότι η υπογραφή στο όνομα Μαρία Αντωνίου ανήκει στον Χριστάκη Ιωάννου ενώ δεν εκφράζει άποψη για την υπογραφή στο όνομα Νίκη Γρηγορίου. Όσον αφορά την υπογραφή στη θέση μάρτυρα ο γραφολόγος αναφέρει πως ανήκει στον κατηγορούμενο. Όσον αφορά την μαρτυρία που συνέλεξε και αφορά την κυκλοφορία των Τεκμ. 5-8 ανέφερε πως η κυκλοφορία τους ήταν εντός της ΣΠΕ Πολεμίου και οι εμπλεκόμενοι δεν έδωσαν εξηγήσεις όταν ερωτήθηκαν. Όσον αφορά την τήρηση των πρακτικών του Τεκμ. 2 ανέφερε πως την σελ. 213 που ενδιαφέρει, την συνέταξε ο γραμματέας Χρ. Ιωάννου. Στη σελίδα αναγράφονται τα παρόντα μέλη και ο γραμματέας Χρ. Ιωάννου. Οι παρευρισκόμενοι δεν έδωσαν μαρτυρία και δεν υπάρχει μαρτυρία για τις συνθήκες τήρησης των πρακτικών. Όσον αφορά την κατηγορία 2 θεωρεί ότι έγινε ψευδής καταχώριση επειδή η έγκριση του δανείου έγινε την 6/5 ενώ η αίτηση για το δάνειο έγινε 21/5 και το δάνειο έχει ημερ. 22/
  3. Στη σελ. 213 του Τεκμ. 2 από την γραφολογική εξέταση φαίνεται ότι η καταχώριση έγινε από τον γραμματέα της ΣΠΕ και η έγκριση δόθηκε από τα 4 μέλη της επιτροπής μεταξύ των οποίων ήταν και ο κατηγορούμενος που έλαβε το προϊόν του συγκεκριμένου δανείου. Αναφερόμενος στις κατηγορίες 13 και 14 (Τεκμ. 9) εξήγησε ότι από την γραφολογική εξέταση προέκυψε ότι στη θέση ταμεία υπέγραψε ο Χρ. Ιωάννου. Η υπογραφή αναγνωρίστηκε και από την Άντρη Χριστοδούλου. Όσον αφορά την κατηγορία 15 εξήγησε ότι την επιταγή (Τεκμ. 13) την σύνταξε η Έλενα Μιχαήλ ταμίας στην ΣΠΕ Πολεμίου κατόπιν οδηγιών του γραμματέα Χρ. Ιωάννου. Η μια υπογραφή είναι δική της η άλλη του Ανδρέα Γεωργίου. Εξήγησε πως εμπλέκει τον κατηγορούμενο στη διάπραξη του αδικήματος της κατηγορίας 15 επειδή βάσει της μαρτυρίας η έκδοση της επιταγής ήταν συνεπεία της επιδίωξης της διάπραξης της κλοπής μετά που οι δύο κατηγορούμενοι διαμόρφωσαν την πρόθεση να κλέψουν το ποσό των £12.
  4. Η εξόφληση του δανείου, το οποίο ο μάρτυρας θεωρεί εικονικό, μετά που ξεκίνησε η διερεύνηση υποθέσεων στην ΣΠΕ Πολεμίου θεωρεί πως υπό τις περιστάσεις η μαρτυρία αυτή τείνει να εμπλέξει τον κατηγορούμενο στο αδίκημα της κλοπής ποσού £12.
  5. Η εξόφληση του δανείου έγινε στις 12.12.03 και όταν ρώτησε τον κατηγορούμενο γιατί το εξοφλά του απάντησε ότι είναι οι αδελφές του. Σύμφωνα με το μάρτυρα ο γραμματέας παύθηκε στις 5.11.03 και τα μέλη της επιτροπής συμπεριλαμβανομένου του κατηγορουμένου υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους στις 6.10.
  6. Στις 20.11.03 παύθηκε και η Ελένη Μιχαήλ. Διορίστηκε ως νέος γραμματέας η Άντρη Χριστοδούλου στις 5.11.03, είναι και η μοναδική υπάλληλος της ΣΠΕ Πολεμίου. Η Άντρη Χριστοδούλου (Μ.Κ.3) εργάζεται στην ΣΠΕ Πολεμίου από τις 15.2.
  7. Τον 5ον και 6ον του 2003 εξακολουθούσε να εργάζεται στην ΣΠΕ Πολεμίου και γνωρίζει τον κατηγορούμενο ως μέλος της επιτροπείας της κατά το
  8. Αναγνώρισε στο Τεκμ. 6 τη συμφωνία δανείου με αρ. λογαριασμού 7210590 ημερ. 22.5.03 προς όφελος της Μαρίας Αντωνίου και Νίκης Γρηγορίου και οι οποίες είναι οι πρωτοφειλέτιδες. Εξήγησε πως με την αίτηση εξετάζεται και η έγκριση του δανείου και αναγνώρισε την υπογραφή του κατηγορούμενου στην έγκριση του δανείου. Στο Τεκμ. 6 αναγνώρισε την υπογραφή του κατηγορούμενου ως μάρτυρα των υπογραφών των πρωτοφειλέτιδων. Δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει τις υπόλοιπες υπογραφές στο έγγραφο. Εξήγησε ότι δεν είναι 100% βέβαιη επειδή δεν είναι γραφολόγος όμως είδε πολλές φορές την υπογραφή του. Στη σύμβαση εγγύησης (Τεκμ. 7) επίσης αναγνώρισε την υπογραφή του κατηγορούμενου που υπέγραψε σαν μάρτυρας. Εξήγησε πως μέχρι το τέλος του 2001 δεν χειριζόταν ταμείο στη συνέχεια όμως όταν η ΣΠΕ Πολεμίου μηχανογραφήθηκε είχε το δικό της ταμείο. Πέραν της πιο πάνω εργασίας μερικές φορές ετοίμαζε τις συμφωνίες δανείου και τις εγγυήσεις. Απλά τις δακτυλογραφούσε και τις έδιδε στο γραμματέα. Αναφερόμενη στο συγκεκριμένο δάνειο ξέρει ότι τούτο εξοφλήθηκε στις 12.12.03 όταν ο κατηγορούμενος την επισκέφθηκε στα γραφεία της ΣΠΕ Πολεμίου και της ανέφερε ότι ήθελε να καταθέσει έναντι του εν λόγω δανείου. Όταν ερωτήθηκε από την ίδια ποια ήταν η σχέση του με τις πρωτοφειλέτιδες της ανέφερε ότι ήταν αδελφές του έτσι προχώρησε στην έκδοση της απόδειξης είσπραξης. Της έδωσε £7.091 μετρητά και £5.000 σε επιταγή τα οποία κατέθεσε έναντι του δανείου και υπέγραψε τη σχετική απόδειξη ως ταμίας και ο κατηγορούμενος σαν πελάτης. Η μάρτυς αναγνώρισε το Τεκμ. 8 ως την απόδειξη είσπραξης £10 για δικαιώματα εγγραφής ως μελών της Μαρίας Αντωνίου και Νίκης Γρηγορίου. Εξήγησε πως η απόδειξη εκδόθηκε από το ταμία του Χριστάκη Ιωάννου γραμματέα στη ΣΠΕ Πολεμίου. Αναγνώρισε στο Τεκμ. 15 την απόδειξη είσπραξης που εκδόθηκε από το ταμείο της στις 12.12.03 για το ποσό των £7.000 την οποία υπόγραψε η ίδια σαν ταμίας και ο κατηγορούμενος σαν πελάτης. Αναγνώρισε στο Τεκμ. 16 μία απόδειξη είσπραξης που εκδόθηκε από το ταμείο της από την ίδια και αφορά την κατάθεση της επιταγής της ελληνικής τράπεζας για το ποσό των £5.000 την οποία της έδωσε ο κατηγορούμενος και την οποία κατέθεσε έναντι του δανείου της Μαρίας Αντωνίου και Νίκης Γρηγορίου. Στο Τεκμ. 17 αναγνώρισε μία απόδειξη είσπραξης που εκδόθηκε από την ίδια και αφορά £91 που αφορούσε τόκους του εν λόγω δανείου. Στο Τεκμ. 18 αναγνώρισε την απόδειξη είσπραξης που έγινε από την ίδια στις 29.12.03 για το ποσό των £397.95 σεντ που της έδωσε ο κατηγορούμενος προς εξόφληση του δανείου και κλεισίματος του λογαριασμού. Η ίδια δεν ρώτησε τον κατηγορούμενο γιατί ήθελε να εξοφλήσει το δάνειο. Στο Τεκμ. 13 αναγνώρισε μία επιταγή που εκδόθηκε από την ΣΠΕ Πολεμίου για το ποσό των £11.700 προς όφελος του κατηγορουμένου που φέρει τις υπογραφές των Ανδρέα Γεωργίου, Προέδρου της ΣΠΕ Πολεμίου και Έλενας Μιχαήλ υπαλλήλου της. Την υπογραφή στο πίσω μέρος της, εξήγησε πως δεν την αναγνωρίζει. Στο Τεκμ. 19 αναγνώρισε μια επιταγή της ελληνικής τράπεζας με εκδότη τον Ανδρέα Γεωργιάδη προς όφελος του κατηγορουμένου για το ποσό των £5.
  9. Εξήγησε πως είναι η επιταγή που κατατέθηκε έναντι του δανείου και εκδόθηκε η απόδειξη είσπραξης (Τεκμ. 16). Αντεξεταζόμενη εξήγησε πως δεν γνωρίζει τον τρόπο έγκρισης των δανείων ούτε ήταν σε θέση να πει ποιος συμπλήρωσε τα έντυπα του επίδικου δανείου. Εξήγησε πως υπάρχουν δάνεια και γραμμάτια που τα ονόματα των πρωτοφειλετών και εγγυητών δεν αντιστοιχούν με τις ταυτότητες τους επειδή μέχρι τη μηχανογράφηση το 2001 η τακτική που κρατούσαν, επειδή σε πολλά δεν υπήρχαν οι ταυτότητες για να τα περάσουν έβαζαν φανταστικές ταυτότητες. Θα τα διόρθωναν στη συνέχεια. Για τα πιο πάνω δάνεια δεν έγιναν υποθέσεις για εικονικότητα τους. Επανεξεταζόμενη εξήγησε ότι ξεκίνησαν να δουλεύουν με τα computers στις 26.11.01 και δεν γνωρίζει κατά πόσο μετά το 2001 υπήρχαν περιπτώσεις με φανταστικές ταυτότητες επειδή υπεύθυνος ήταν ο γραμματέας. Εξήγησε πως της δόθηκαν οδηγίες και περνούσαν τα δάνεια και τις εγγυήσεις βάζοντας φανταστικό αριθμό ταυτότητας στα μέρη. Μ.Κ.4 κατέθεσε ο Λεωνίδας Λεωνίδου, ο οποίος εργαζόταν στην υπηρεσία εποπτείας και ανάπτυξης συνεργατικών εταιρειών μέχρι τις 20.5.
  10. Το 2003 ήταν πρώτος συνεργατικός λειτουργός και κλήθηκε από τον τότε έφορο εποπτείας να βοηθήσει στην διερεύνηση υποθέσεων στην ΣΠΕ Πολεμίου. Ανέφερε ότι εξέτασε άλλες 23 υποθέσεις που αναγράφονται δίπλα από τα ονόματα ταυτότητες που δεν συμφωνούσαν με τα ονόματα. Ο μάρτυρας αφού αναγνώρισε τα Τεκμήρια 5,6 και 7 ερωτηθείς απάντησε ότι η εταιρεία μηχανογραφήθηκε πριν την επίδικη αίτηση και θα έπρεπε να υπάρχουν οι ταυτότητες. Επίσης θα έπρεπε να υπάρχουν αντίγραφα των ταυτοτήτων για να πιστοποιούνται. Σύμφωνα με τον μάρτυρα η μηχανογράφηση της ΣΠΕ Πολεμίου τέλειωσε πριν το
  11. Εξήγησε, όταν πήγε να εξετάσει τις υποθέσεις όλα ήταν μηχανογραφημένα. Διερεύνησε συνολικά 237 υποθέσεις στη ΣΠΕ Πολεμίου με πλαστές ταυτότητες και όλες οι υποθέσεις ήταν καταχωρημένες στο σύστημα. Εξήγησε πως τον Οκτώβρη του 2003 άρχισαν έρευνα οι συνάδελφοι του όταν διαπιστώθηκε ότι εξαργυρώνονταν επιταγές στην Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα από μη δικαιούχους. Στη συγκεκριμένη υπόθεση από τα στοιχεία που εξέτασε προέκυψε ότι άλλοι έκαμαν το δάνειο και άλλος πήρε τα χρήματα. Οι πρωτοφειλέτιδες δεν κλήθηκαν διότι το δάνειο ήταν χρεωμένο στην επιταγή που παρέλαβε τα λεφτά ο κατηγορούμενος. Ο μάρτυρας δεν ήξερε ότι για το επίδικο δάνειο εκδόθηκε memo διάταγμα στις 19.11.03 αφού κατά την εισήγηση της υπεράσπισης το δάνειο δεν θεωρήθηκε εικονικό. Δεν ήταν σε θέση επίσης να απαντήσει κατά πόσο η εξόφληση του δανείου έγινε γιατί δεσμεύτηκε η περιουσία των αδελφών του κατηγορουμένου. Οι Μ.Κ.5 και 6 Στάλω Θεοδώρου και Θεόδωρος Φωτίου το 2003 εργάζοντο στην υπηρεσία εποπτείας και ανάπτυξης συνεργατικών εταιρειών και κατά τον πιο πάνω χρόνο κλήθηκαν να κάμουν έρευνα στην ΣΠΕ Πολεμίου. Οι πιο πάνω μάρτυρες αναφέρθηκαν στο Τεκμ. 21, κατάλογο που παρέδωσε ο πατέρας του Χριστάκη Ιωάννου όπου κατά τους ισχυρισμούς του σημείωσε τα δάνεια που ήταν εικονικά. Η σημείωση των εν λόγω δανείων όπως ανέφεραν οι πιο πάνω μάρτυρες τους ελέχθη ότι τα υπέδειξε ο τότε γραμματέας της ΣΠΕ Πολεμίου Χριστάκης Ιωάννου. Στο εν λόγω κατάλογο συμπεριλαμβάνεται και ο επίδικος λογαριασμός
  12. Μ.Κ.7 κατέθεσε ο Χριστοφής Τρύφωνος ο οποίος διετέλεσε κοινοτάρχης στην κοινότητα Λετύμπου. Ανέφερε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο ο οποίος είναι χωριανός του και ο οποίος έχει τις αδελφές Μαρία Αντωνίου Σωτηριάδου, Σαββούλα και Νίκη. Μ.Κ.8 κατέθεσε ο Ανώτερος Υπαστυνόμος Ελευθέριος Χριστοδούλου που κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στο εργαστήριο γραφολογίας. Ανέφερε πως στις 22.3.04 παρέλαβε από τον εξεταστή της υπόθεσης Υπαστ. Παναγιώτη Κουντουρέσιη αριθμό τεκμηρίων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Ετοίμασε έκθεση την οποία υιοθετεί (Τεκμ. 35) και εξήγησε. Εξήγησε τον τρόπο που εργάστηκε και στα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε: α) ότι η γραφή και η υπογραφή σε θέση μάρτυρες στα Τεκμ. 6 και 7, η δεύτερη υπογραφή στη θέση η «επιτροπή» στις σελ. 211 και 213 καθώς επίσης η τρίτη υπογραφή στην ίδια θέση στην σελ. 214 του Τεκμ. 2 σε σύγκριση με τις υπογραφές δείγματα του Σάββα Σωτηριάδη παρουσιάζουν ουσιώδεις ομοιότητες και κατά την γνώμη του ανήκουν στο ίδιο πρόσωπο. β) η τρίτη υπογραφή στη θέση κάτω από την «απόφαση επιτροπείας» στο Τεκμ. 5 σε σύγκριση με τις υπογραφές δείγματα του Σάββα Σωτηριάδη παρουσιάζει ορισμένες ομοιότητες αλλά συνάμα και διαφορές. Οι ομοιότητες είναι τέτοιες που του δημιουργούν την υποψία ότι δυνατόν να ανήκει στο ίδιο πρόσωπο. γ) η υπογραφή του δεύτερου εγγυητή στο Τεκμ. 7 σε σύγκριση με την γραφή και υπογραφές δείγματα του Σάββα Σωτηριάδη παρουσιάζουν ορισμένες ομοιότητες αλλά συνάμα και διαφορές. Οι ομοιότητες είναι τέτοιες που του δημιουργούν την υποψία ότι δυνατόν να ανήκουν στο ίδιο πρόσωπο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ρωτήθηκε κατά πόσο εξέτασε το Τεκμ. 5 είναι πλαστογραφημένο και απάντησε ότι σύμφωνα με την εξέταση του αυτό δεν συμπληρώθηκε από τον Σάββα Σωτηριάδη. Εξήγησε πως από την εξέταση του Τεκμ. 6 η υπογραφή κάτω από τον χρεώστη παρουσιάζει ομοιότητες και διαφορές που δημιουργούν υποψίες ότι ανήκουν στο ίδιο άτομο δηλαδή τον Χριστάκη Ιωάννου. Ερωτηθείς κατά πόσο ο κατηγορούμενος συνδέεται με την πλαστογράφηση των υπογραφών στο Τεκμ. 7 απάντησε πως δεν συνδέεται. Ερωτηθείς κατά πόσο του δόθηκαν οδηγίες να εξετάσει τις υπογραφές των Τεκμηρίων 5,6 και 7 αν αυτές ανήκουν στην Μαρία Αντωνίου, Νίκη Γρηγορίου, Έλενα Ανδρέου και Σαββούλα Λοϊζου ανέφερε όχι. Ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανωμοτί δήλωση (Τεκμ. 36) στην οποία ανέφερε τα ακόλουθα: «Δηλώνω ότι δεν έχω διαπράξει κανένα από τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούμαι. Είμαι αθώος. Ούτε πλαστογράφησα οποιοδήποτε πρόσωπο, ούτε κυκλοφόρησα πλαστογραφημένα έγγραφα, ούτε συνωμότησα με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, ούτε παρακίνησα, ούτε προκάλεσα οποιοδήποτε πρόσωπο, ούτε έχω προβεί σε ψευδείς καταχωρήσεις, ούτε έχω κλέψει από οιονδήποτε, ούτε υπάλληλος ήμουν οποιοδήποτε, ούτε έχω διαπράξει το αδίκημα της συγκάλυψης αλλά ούτε και κανένα άλλο απολύτως αδίκημα. Δηλώνω επίσης ότι δεν γνώριζα για την διάπραξη οποιουδήποτε από τα αδικήματα τα οποία φαίνονται στο κατηγορητήριο. Το δάνειο με αριθμό 7210590-0 επ' ονόματι των αδελφών μου και της θυγατέρας της αδελφής μου ήτοι πρωτοφειλέτιδες την Μαρία Αντωνίου και Νίκη Γρηγορίου και εγγυήτριες την Σαββούλα Λοϊζου και Έλενα Ανδρέου. Η σύναψη του δανείου έγινε με την έγκριση και εξουσιοδότηση και των τεσσάρων προσώπων και καμία παρατυπία εκ μέρους μου δεν έγινε. Δεν έχω συντάξει καμία συμφωνία δανείου ή εγγύησης ή άλλο έγγραφο για τη θέσπιση του δανείου ούτε υπέγραψα εκ μέρους οποιουδήποτε προσώπου. Είμαι αθώος». Αναφορά στις καταθέσεις των μαρτύρων το περιεχόμενο των οποίων εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός θα γίνει όπου κριθεί αναγκαίο από το Δικαστήριο. Μ.Υ.
  13. κλήθηκε ο Μάριος Ναζίρης ο οποίος κατά τον Απρίλιο του 2004 ήταν ο Αστυφύλακας
  14. Στη συνέχεια εγκατέλειψε την αστυνομία και από το 2008 εργοδοτείται ως εσωτερικός ελεγκτής στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Ιδιωτικών Εργατοϋπαλλήλων. Ανέφερε ότι στις 6.4.2004 έλαβε κατάθεση από την Σαββούλα Λοϊζου (Τεκμ. 37), από την Μαρία Σωτηριάδου Αντωνίου (Τεκμ. 38) και την Νίκη Γρηγορίου (Τεκμ. 39). Από το Δικαστήριο εγκρίθηκε σαν παραδεκτό γεγονός ότι τα έγγραφα που έδειξε ο μάρτυρας στα πιο πάνω πρόσωπα από τα οποία έλαβε καταθέσεις είναι στο περιεχόμενο τους ίδιο με τα έγγραφα που είναι κατατεθειμένα στο Δικαστήριο. Όπως εξήγησε οδηγίες για να πάρει καταθέσεις του έδωσε ο ανακριτής της υπόθεσης Παναγιώτης Κουντουρέσιης. Αντεξεταζόμενος εξήγησε πως οι καταθέσεις λήφθηκαν στο δικηγορικό γραφείο του αδελφού του κατηγορούμενου ξεχωριστά η κάθε μια. Ο ίδιος κατέγραψε τις καταθέσεις. Δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο οι μάρτυρες επικοινώνησαν μεταξύ τους πριν λάβει κατάθεση από την κάθε μια. Ο ανακριτής της υπόθεσης γνώριζε ότι λαμβάνονται οι καταθέσεις στον εν λόγω χώρο. Μ.Υ.2 κατέθεσε η Μαρία Σωτηριάδου Αντωνίου αδελφή του κατηγορούμενου η οποία αναγνώρισε στο Τεκμ. 38 την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία το περιεχόμενο της οποίας δήλωσε ότι υιοθετεί. Δήλωσε πως της τηλεφώνησαν από την αστυνομία να πάει στο γραφείο του αδελφού της όπου εκεί έδωσε την κατάθεση. Εξήγησε πως ο αδελφός της έχει οικονομικά προβλήματα και για να εξοφλήσει τα χρέη του του έδωσε την προφορική συγκατάθεση της να κάμει ότι θέλει, να κάμει δάνειο στο όνομα της ως πρωτοφειλέτης. Αντεξεταζόμενη εξήγησε πως στις συναλλαγές της υπογράφει σαν Μαρία Αντωνίου Σωτηριάδη και κάποτε σαν Μαρία Αντωνίου. Δεν συμφώνησε ότι δεν υπογράφει σαν Μαρία Αντωνίου. Στο γραφείο όπου της λήφθηκε κατάθεση ήταν και οι αδελφές της όμως το δωμάτιο όπου λαμβάνετο η κατάθεση ήταν μόνη. Το αντίγραφο της ταυτότητος της μάρτυρος κατατέθηκε ως Τεκμ.
  15. Περαιτέρω η μάρτυς δεν συμφώνησε ότι ποτέ δεν έδωσε τη συγκατάθεση και ότι συμφώνησε με τις αδελφές της να πουν τα ίδια. Μ.Υ.3 κατέθεσε η Σαββούλα Λοϊζου αδελφή του κατηγορούμενου η οποία αναγνώρισε στο Τεκμ. 37 την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία με το περιεχόμενο της οποίας συμφωνά και υιοθετεί. Εξήγησε ότι μετά από τηλεφώνημα της αστυνομίας πήγε στο γραφείο του αδελφού της και έδωσε την κατάθεση. Ανέφερε πως ήξερε για τα οικονομικά προβλήματα του αδελφού της και όταν της ζητήθηκε η βοήθεια της του είπε ότι έχει την συγκατάθεση της να κάμει δάνειο στο όνομα της ή να τον εγγυηθεί. Αντεξεταζόμενη εξήγησε ότι και οι τρεις αδελφές συζήτησαν με τον κατηγορούμενο και συμφώνησαν να δώσουν την συγκατάθεση τους στο κατηγορούμενο να δανειστεί στο όνομα τους. Δεν συμφώνησε σε υποβολή ότι συμφώνησαν οι τρεις αδελφές μεταξύ τους να πουν το ίδιο πράγμα. Εξήγησε ότι υπογράφει και σαν Σαββούλα Λοϊζου που είναι ο άνδρας της. Τέλος δεν συμφώνησε σε υποβολή ότι δεν έδωσε τη συγκατάθεση της. Το βάρος απόδειξης της υπόθεσης είναι στην Κατηγορούσα Αρχή και το επίπεδο απόδειξης αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Woolmington v. D.PP
(1935)A.C. 462 που υιοθετήθηκε από το δικό μας Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χαρίτωνος ν. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. 40, Anastassiades v. Republic
(1977)2 C.L.R 97 και σε μεταγενέστερες αποφάσεις). Αν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορούμενου τότε αυτή θα πρέπει ν' αποφασιστεί υπέρ του και ν' απαλλαγεί της κατηγορίας (βλ. τις ίδιες πιο πάνω αποφάσεις, Τούμπα ν. Αστυνομίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97). H Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει ν' αποδείξει κάθε στοιχείο της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες κι αν είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 393, Παφίτης και άλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102, σελ. 119, Σωτηριάδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482) τα οποία γεγονότα θα πρέπει να αποδείξει με αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Οι πιο πάνω νομικές αρχές συνάδουν και με το τεκμήριο αθωότητας ενός κατηγορουμένου όπως τούτο διασφαλίζεται από το άρθρο 12.4 του Συντάγματος. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας θα λάβω υπόψη την αρχή ότι το περιεχόμενο της κατάθεσης και προφορικής δήλωσης ενός κατηγορουμένου δεν είναι αποδεκτό για να αποδείξει την ενοχή συγκατηγορουμένου (βλ. Νεάρχου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 38, Κίτας ν. Δημοκρατίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 209, 212, Mahmoud Malik ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ.
  1. Ούτε η παραδοχή ενοχής ενός κατηγορούμενου αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία εναντίον του συγκατηγορούμενου του (βλ. Αrchbold criminal pleading, evidence & practice 40th ed. σελ. 907, παρ. 1395 και την Απόδειξη, Γ.Π. Κακογιάννη, σελ. 564, παρ. 20-66). Στην Αγγλία τα πράγματα έχουν αλλάξει με την θέσπιση του s. 74 of the Police and Criminal Evidence Act
  2. Ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανωμοτί δήλωση η οποία στην ουσία δεν αποτελεί strict sensu μαρτυρία. Ανωμοτί δήλωση δεν θεωρείται αυστηρά ως μαρτυρία για να μπορεί το Δικαστήριο να προβεί σε ανάλυση και ευρήματα για την αξιοπιστία του προσώπου. (Δέστε Ονησιφόρου ν. Αστυνομίας
(1987)2 Α.Α.. 261, 263 και Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας
(1977)2 Α.Α.Δ. 97, 210). Πρόσθετα, δεν μπορεί να αντλείται οποιοδήποτε επιβαρυντικό συμπέρασμα ή να χρησιμοποιείται ως στοιχείο εναντίον του κάτι που θα ήταν σοβαρό λάθος που θα μπορούσε να ανατρέψει την τυχόν καταδίκη. Themistocleous v. Police
(1981)2 C.L.R. 200 και Δημοσθένους ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129). Στον Αrchbold criminal pleading, evidence & practice 40th ed. στην παράγραφο 583 αναφέρονται τα εξής: «What is said in such a statement is not to be altogether brushed aside, but its potential effect in persuasive rather than evidential. It cannot prove facts not otherwise proved by the evidence but it might show the evidence in a different light. The jury should be invited to consider the statement in relation to the evidence as a whole». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Η ανωμοτί δήλωση δεν είναι εντελώς άνευ σημασίας, αλλά η εν δυνάμει επίδραση της είναι πειστικής παρά αποδεικτικής αξίας. Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν αποδείχθηκαν διαφορετικά με μαρτυρία αλλά μπορεί να ρίξει διαφορετικό φως στην δοθείσα μαρτυρία. Οι ένορκοι θα πρέπει να κληθούν να εξετάσουν την δήλωση σε συνάρτηση με την ολότητα της μαρτυρίας». Με τα πιο πάνω υπόψη ως προς το τι μπορεί να ληφθεί υπόψη προς αξιολόγηση, είναι τώρα δυνατόν να αξιολογηθεί στην ολότητα της η υπάρχουσα μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Το Δικαστήριο αξιολογώντας τη μαρτυρία που έχει δοθεί και έχοντας υπόψη σφαιρικά την όλη υπόθεση όπως έχει παρουσιαστεί, τον τρόπο με τον οποίο οι μάρτυρες κατέθεταν, τη λογική που η μαρτυρία τους εξέπεμπε και όλα αυτά σε συνδυασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί κρίνει ως ακολούθως: Η μαρτυρία του Μ.Κ.2 που ενεπλάκη στη διερεύνηση των υπό εξέταση αδικημάτων ήταν θετική και ειλικρινής. Αυτός συγκέντρωσε όλα τα τεκμήρια της υπόθεσης και τα κατέθεσε στο Δικαστήριο εξηγώντας τα με μεγάλη επιμέλεια. Δέχομαι την μαρτυρία του χωρίς να υιοθετώ τα συμπεράσματα του. Την μαρτυρία της Μ.Κ.3 την αποδέχομαι ως καθόλα αληθινή και αντικειμενική, επίσης αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Κ.
  1. Στη μαρτυρία των Μ.Κ.5 και 6 δεν θα δοθεί καμιά βαρύτητα, όχι επειδή τους θεωρώ αναξιόπιστους μάρτυρες, αλλά από την μαρτυρία τους φαίνεται πως ό,τι μετέφεραν στο Δικαστήριο αποτελούν δηλώσεις του κατηγορούμενου 2 όπως επίσης το περιεχόμενου του Τεκμ.
  2. Η εμπειρογνωμοσύνη του Μ.Κ.8 δεν αμφισβητήθηκε, εξήγησε με πειστικότητα τα συμπεράσματα του τα οποία και αποδέχομαι. Εξέτασα με προσοχή και την προσαχθείσα μαρτυρία από την υπεράσπιση. Ο Μ.Υ.1 πιστεύω ήταν ειλικρινής και είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Όσον αφορά τις Μ.Υ.2 και 3 από τις οποίες λήφθηκαν καταθέσεις Τεκμ. 38 και 37 αντίστοιχα στις 6.4.04, κλήθηκαν δε και έδωσαν καταθέσεις στις 27.7.
  3. Επτά χρόνια μετά θεωρώ ότι είναι φυσιολογικό να μην θυμούνται λεπτομέρειες όσον αφορά τις συνθήκες λήψης των καταθέσεων. Η βασική τους θέση παρέμεινε σταθερή όπως την κατέθεσαν γραπτώς στις 6.4.2004 και την αποδέχομαι σαν αληθινή. Στην αγόρευση του ο δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής δεν ξεκαθάρισε αλλά ούτε από την προσαχθείσα μαρτυρία φαίνεται καθαρά πως εμπλέκεται στη διάπραξη των αδικημάτων ο κατηγορούμενος. Από την γραπτή κατηγορία Τεκμ. 26 και όπως διαφαίνεται αποσπασματικά από την μαρτυρία του Μ.Κ.2 και επειδή στις κατηγορίες 2-17 γίνεται αναφορά στο άρθρο 21 του Ποινικού Κώδικα το οποίο αναφέρεται σε ποινικά αδικήματα που διαπράχτηκαν από συναυτουργούς κατά την επιδίωξη κοινού σκοπού, θεωρώ ότι ο κατηγορούμενος κατηγορείται σαν συναυτουργός στην διάπραξη των πιο πάνω ποινικών αδικημάτων. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Νικολάου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 482, 493 «το άρθρο 21 δεν αποτελεί ουσιαστική πρόνοια στοιχειοθέτησης αυτοτελούς αδικήματος αλλά απευθύνεται αποκλειστικά στον καθορισμό της κοινής ευθύνης προσώπων στη διάπραξη αδικήματος προκύπτοντος ως πιθανή συνέπεια από την ενέργεια του ενός στο πλαίσιο της κοινής επιδίωξης παράνομου σκοπού....... Η νομολογία δείχνει καθαρά ότι, εφ' όσον το τελικό αποτέλεσμα είναι στα πλαίσια εκείνα ως πιθανή συνέπεια, φέρουν ευθύνη όλοι οι συμμετέχοντες στο κοινό σκοπό παρά το ότι η πράξη αυτή καθ' αυτή που συνιστά το αδίκημα έγινε μόνο από τον ένα. (ίδε Πουνζιουρής, ανωτέρω, Rossides v. Republic
(1983)2 C.L.R. 391)». Διακρίνεται του άρθρου 20 που αναφέρεται σε συγκεκριμένο αδίκημα ή σε συγκεκριμένη ενέργεια, καθορίζει δε την κοινή ευθύνη προσώπων που συμμετέχουν στη διάπραξη συγκεκριμένου αδικήματος. Σε θέματα ποινικής ευθύνης δύο ή περισσότερων προσώπων για συμμετοχή τους στο ίδιο αδίκημα η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει ότι καθένας από τους κατηγορούμενους είχε τον ίδιο σκοπό με τον συγκατηγορούμενο του και ότι ο σκοπός αυτός ήταν κοινός μεταξύ τους. Πότε είναι δυνατόν στην κάθε περίπτωση να εξαχθεί με την απαιτούμενη βεβαιότητα ύπαρξη συγκεκριμένου κοινού σκοπού μεταξύ συγκατηγορουμένων προσώπων, όπως προνοείται στο άρθρο 21 του Ποινικού μας Κώδικα, είναι θέμα πραγματικό το οποίο εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. Πουντζιουρής κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 309). Στην παρούσα υπόθεση από την προσαχθείσα αποδεκτή μαρτυρία κρίνω πως δεν μπορεί στην απουσία μαρτυρίας ότι τα εν λόγω ποινικά αδικήματα διαπράχθησαν από τον κατηγορούμενο 2 να συζητηθεί ζήτημα συμμετοχής στο ίδιο αδίκημα και να θεωρηθεί συναυτουργός στην τέλεση τους ο κατηγορούμενος. Αν θεωρήσω ότι ο κατηγορούμενος διώκεται ως αυτουργός κανένας από τους μάρτυρες κατηγορίας δεν τον έχει συνδέσει με την αξιόποινη συμπεριφορά που του καταλογίζεται στις κατηγορίες 2-17. Στο βιβλίο πρακτικών συνεδριών της ΣΠΕ Πολεμίου (Τεκμ. 2) η συνεδρία για έγκριση του επίδικου δανείου έλαβε χώρα στις 6.5.2003 και όχι στις 22.5.03 ημερομηνία που φαίνεται στο κατηγορητήριο ότι τελέστηκε το αδίκημα της ψευδούς καταχώρισης σε βιβλίο (κατηγορία 2), επομένως δεν μπορώ να προβώ σε θετικό εύρημα πως στις 22.5.03 τελέστηκε το πιο πάνω αδίκημα. Από το πρακτικό ημερ. 6.5.03 η προσυπογραφή από τον κατηγορούμενο έγινε σε πραγματική συνεδρίαση της επιτροπής και το δάνειο ενεκρίθη από όλα τα μέλη της επιτροπείας χωρίς πρόθεση καταδολίευσης. Δεν έγινε αναφορά από οποιονδήποτε μάρτυρα ότι οι κατηγορούμενοι προκάλεσαν την Ελένη Μιχαήλ να εγγράψει στο μητρώο μελών της ΣΠΕ Πολεμίου (Τεκμ. 1) ως μέλος την Μαρία Αντωνίου και την Νίκη Γρηγορίου, ενώ γνώριζαν ότι τα πιο πάνω πρόσωπα ήταν φανταστικά (κατηγορίες 3 και 4). Όπως επίσης ότι προκάλεσαν την Ελένη Μιχαήλ να εκδώσει την επιταγή, Τεκμ. 13 (κατηγορία 15). Η απόδειξη Τεκμ. 8 σύμφωνα με την μαρτυρία εκδόθηκε από τον 2ον κατηγορούμενο (κατηγορία 5) χωρίς ο ίδιος να καταθέσει γύρω από τις συνθήκες έκδοσης της ώστε να συνάγεται πρόθεση καταδολίευσης. Αναφορικά με τις κατηγορίες 7, 9 και 11 παρατηρώ ότι οι κατηγορούμενοι δεν συνδέθηκαν με τις υπογραφές των συμβληθέντων προσώπων στις αιτήσεις παροχής δανείου ημερ. 21.5.03 (Τεκμ. 5), στη Σύμβαση Δανείου ημερ. 22.5.03 (Τεκμ. 6) ούτε επίσης στη Σύμβαση Εγγύησης (Τεκμ. 7). Τέλος, οι υπογραφές που φέρει το Τεκμ. 9 δεν συνδέθηκαν με οποιονδήποτε των κατηγορουμένων (κατηγορία 13). Επισημαίνω πως ο δικαστής δεν έχει υποχρέωση να εξετάσει μία προς μία τρόπους συμμετοχής ενός κατηγορουμένου στη διάπραξη ενός ποινικού αδικήματος, χωρίς να γίνει ιδιαίτερη εισήγηση ότι η περίπτωση εμπίπτει στη μια ή στην άλλη κατηγορία. Όσον αφορά την 1η κατηγορία όπως αναφέρθηκε στην Λαζάρου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 633, 670: «Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν, σταμάτησαν, παρεμποδίστηκαν, απέτυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. Αν ένας κατηγορούμενος αθωωθεί στην κατηγορία για τη διάπραξη ενός αδικήματος, δεν έπεται ότι θα πρέπει να απαλλαγεί και στην κατηγορία με την οποία κατηγορείται για συνωμοσία διάπραξης εκείνου του αδικήματος (Gani v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 134). Η συνωμοσία, εκτός της ύπαρξης συμφωνίας, περιλαμβάνει και το στοιχείο της πρόθεσης (mens rea) και για τούτο, η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδεικνύει όχι μόνο τη συμφωνία μεταξύ των κατ' ισχυρισμό συνωμοτών να εκτελέσουν ένα παράνομο σκοπό (αποδεικνυόμενης είτε με λόγια είτε άλλο τρόπο επικοινωνίας μεταξύ τους), αλλά επιπρόσθετα θα πρέπει να αποδεικνύει την πρόθεση στη σκέψη καθενός κατ' ισχυρισμό συνωμότη να εκτελέσει τον παράνο σκοπό (R. v. Thompson, 50 Cr. App. R.1). Η πιο πάνω μαρτυρία δεν συσχέτισε τον κατηγορούμενο με τον Χριστάκη Ιωάννου, κατηγορούμενο 2, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αποδεικνύεται η ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Όταν ο κοινός σκοπός όπως διαφαίνεται από τις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας ήταν οι κατηγορούμενοι να κλέψουν από την ΣΠΕ Πολεμίου το χρηματικό ποσό των £12.000, δεν εξηγείται η τροποποίηση που επέφερε στη κατηγορία 18 ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας αρχής κατά την δίκη, ότι ο κατηγορούμενος έκλεψε το ποσό των £12.000 περιουσία της ΣΠΕ Πολεμίου. Όσον αφορά το αδίκημα της κλοπής (κατηγορία 18) που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να επρόκειτο για περίπτωση δανεισμού. Διαφορετικά γεννιέται το ερώτημα γιατί η επιταγή Τεκμ. 13 να εκδοθεί επ' ονόματι του κατηγορούμενου εάν δεν ήταν γνωστό στη ΣΠΕ Πολεμίου ότι το δάνειο έγινε στο όνομα των αδελφών του κατηγορούμενου με την εξουσιοδότηση τους. Περαιτέρω εάν ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να κλέψει τα χρήματα της επιταγής δεν θα προκαλούσε την έκδοση της στο όνομα του και στη συνέχεια να την εξαργύρωνε ο ίδιος. Δεν θεωρώ καθοριστικό γεγονός ότι ο αριθμός ταυτότητας των προσώπων που φαίνονται ως πρωτοφειλέτες δεν είναι δικός τους να αποδεικνύει ότι τα εν λόγω πρόσωπα είναι εικονικά. Εξ άλλου μπορεί να εφαρμόστηκε η κακή πρακτική που επικρατούσε στη ΣΠΕ Πολεμίου να χρησιμοποιούνται φανταστικοί αριθμοί ταυτότητας όταν οι πραγματικοί δεν ήταν διαθέσιμοι. Περαιτέρω, δεν αποκλείω την εκδοχή του κατηγορούμενου ότι τα εν λόγω ονόματα ανήκουν στις αδελφές του οι οποίες των εξουσιοδότησαν να συνάπτει δάνεια στο όνομα τους. Οι αμφιβολίες επενεργούν προς όφελος του κατηγορούμενου και οδηγούν στην απόρριψη και των κατηγοριών 18 και 19. Η μαρτυρία που παρουσιάστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή δεν ήταν ικανή να συνδέσει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τον κατηγορούμενο με τα υπό κρίση ποινικά αδικήματα. Κατά συνέπεια η κατάληξη είναι ότι ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε κάθε μια από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .............. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.