Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. SHUDI VING κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 13392/2011 , 9/5/2012

(1)(κ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας, η δεύτερη κατηγορουμένη, την 3ην Αυγούστου 2011 στη Λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων στην Πάφο, ενώ είναι αλλοδαπή από την Κίνα και αφίχθηκε στην Κύπρο στις 7.10.2008 με άδεια διαμονής και φοίτησης στο κολλέγιο KES COLLEGE και στις 1.8.2011 υπέβαλε αίτηση ανανέωσης της άδειας της η οποία εκκρεμεί, παρέβηκε την άδεια της και εργαζόταν παράνομα στο ινστιτούτο αισθητικής «BEAUTY NAIL» για λογαριασμό της πρώτης κατηγορούμενης, χωρίς άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου πληθυσμού και Μετανάστευσης. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον και των δύο κατηγορούμενων αρχικά, οι οποίες αρνήθηκαν τις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν, κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας, τον Αστ. 1844 Ευστάθιο Αλεξάνδρου (Μ.Κ.1) και τον Αστ. 1292 Σπύρο Χρυσοστόμου (Μ.Κ.2). Κατατέθηκαν ως Τεκμήρια κατά την ακροαματική διαδικασία τα ακόλουθα έγγραφα: 1) Γραπτή κατάθεση της δεύτερης κατηγορούμενης στην Αγγλική (Τεκμήριο 1). 2) Μετάφραση του Τεκμηρίου 1 στα Ελληνικά (Τεκμήριο 2). 3) Γραπτή κατηγορία δεύτερης κατηγορούμενης στην Αγγλική (Τεκμήριο 3). 4) Μετάφραση του Τεκμηρίου 3 στα Ελληνικά (τεκμήριο 4) 5) Γραπτή κατάθεση του Μ.Κ.2 η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του (Τεκμήριο 5). 6) Γραπτή κατάθεση της πρώτης κατηγορούμενης στην Αγγλική (Τεκμήριο 6). 7) Μετάφραση του Τεκμηρίου 6 στα Ελληνικά (Τεκμήριο 7). Το δικαστήριο, αναφορικά με την πρώτη κατηγορούμενη, έκρινε ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της για τους λόγους που εξηγεί στην ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 3.5.2012 και για αυτό την απάλλαξε από την κατηγορία της παράνομης εργοδότησης που αντιμετώπιζε. Όταν η δεύτερη κατηγορούμενη κλήθηκε να προβάλλει την υπεράσπιση της αφού της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτι δήλωση ως ήταν δικαίωμα της και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Στην ανόμωτι δήλωση της ανέφερε τα ακόλουθα: «Ποτέ δεν δούλεψα για αυτή. Την προηγούμενη χρονιά ήρθα για καλοκαιρινές διακοπές στην Πάφο, η Shudi είναι από την Κίνα και είμαστε από την ίδια πόλη και γνωριζόμαστε. Δεν εργάστηκα ποτέ για αυτή, ήμουν μόνο στο κατάστημα για να διδάξω τα παιδία της την γλώσσα, κάποιες φορές μου έδινε κάποια χρήματα ως δώρο. Δεν μένω εδώ κάθε μέρα και κάποιες φορές πάω στο κατάστημα της.» Η επιλογή της κατηγορούμενης να μην δώσει ένορκο κατάθεση είναι μέσα στα δικαιώματα της και το δικαστήριο δεν πρέπει να εξάξει συμπεράσματα ενοχής, αλλά ούτε και η Κατηγορούσα Αρχή να σχολιάσει το γεγονός αυτό, εκτός σε κάποιες περιπτώσεις που τα γεγονότα είναι τέτοια ώστε θα αναμένετο να δοθούν κάποιες εξηγήσεις (βλ. Βρακάς ν. Δημοκρατίας

(1973)2 ΑΑΔ 139 και Θεμιστοκλέους ν. Αστυνομίας

(1981)2 ΑΑΔ 2000). Είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής ότι με την μαρτυρία που παρουσιάστε, την κατάθεση και τις δηλώσεις της δεύτερης κατηγορούμενης έχει αποδειχτεί ότι η δεύτερη κατηγορούμενη έχει παραβεί τους όρους άδειας εισόδου και παραμονής της στη Δημοκρατία αφού αυτή δίδασκε την κινέζικη γλώσσα με αμοιβή, εργασία για την οποία δεν της είχε παραχωρηθεί άδεια ενώ η άδεια της ήταν για συγκεκριμένο σκοπό και λόγο. Αντίθετη η θέση του συνηγόρου της δεύτερης κατηγορούμενης, ο οποίος εισηγείται ότι δεν αποδείχτηκε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται η δεύτερη κατηγορούμενη καθότι στην κατάθεση της σε ερώτηση αν πληρώνεται είπε «εγώ δεν δουλεύω, το μόνο που κάνω είναι να διδάσκω τα παιδία της πρώτης κατηγορούμενης την κινέζικη γλώσσα» και επίσης ότι κάποτε της δίνει (η πρώτη κατηγορούμενη) μετρητά χρήματα. Από τα πιο πάνω, σύμφωνα με τον κ. Φωτίου, δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ότι λαμβάνει τα χρήματα ως αμοιβή για μαθήματα. Σύμφωνα με την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, αναφέρει ο κ. Φωτίου, οι δύο κατηγορούμενες γνωρίζονταν από την Κίνα και βρέθηκαν στην ίδια χώρα, λόγω δε της φιλίας τους, η δεύτερη κατηγορούμενη έφτασε στο σημείο να μαθαίνει κινέζικα στα παιδιά της πρώτης, τούτο είπε, δεν μπορεί να θεωρηθεί εργασία αφού εργασία είναι η ανάληψη συγκεκριμένης υποχρέωσης για εκτέλεση συγκεκριμένου έργου, δίδοντας και κάποια παραδείγματα, για να ολοκληρώσει την αγόρευση του αναφέροντας ότι οι κοινωνικές σχέσεις δεν μπορούν να ενταχθούν στο πλαίσιο της εργοδότησης εν τη έννοια του νόμου. Το άρθρο 19 του περί αλλοδαπών και μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 προβλέπει τα εξής: 19. Πρόσωπο το οποίο - (α)....... ......... (κ) αν και είναι κάτοχος άδειας που χορηγήθηκε βάσει του Νόμου αυτού ή οποιωνδήποτε Κανονισμών που εκδόθηκαν βάσει αυτού, παραβαίνει οποιοδήποτε όρο ή προϋπόθεση που περιέχεται σε τέτοια άδεια ή αναλαμβάνει οποιοδήποτε είδος εργασίας χωρίς να έχει εξασφαλίσει την άδεια του Διευθυντή δυνάμει του Κανονισμού 11 των περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών. (λ)............. είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και εξαιρουμένης της περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο (ζ) υπόκειται σε φυλάκισης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει του 12 μήνες ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα €1708.- ή και στις δύο ποινές της φυλάκισης και του προστίμου. Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ήταν τυπική, υπό την έννοια ότι δεν γνώριζε προσωπικά οποιαδήποτε από τα γεγονότα της υπόθεσης. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε αναφορικά με τις δικές τους ενέργειες και την δική του ανάμιξη στην διερεύνηση της υπόθεσης. Συγκεκριμένα, ο Μ.Κ.1 έλαβε στα αγγλικά την γραπτή κατάθεση της δεύτερης κατηγορούμενης (Τεκμήριο 1) την οποία μετάφρασε στα Ελληνικά (Τεκμήριο 2) και επίσης την κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήρια 3 και 4). Κατά την αντεξέταση του διευκρινίστηκε ότι για να λάβει κατάθεση από την δεύτερη κατηγορούμενη και στη συνέχεια να την κατηγορήσει ως στοιχεία είχε την κατάθεση αστυνομικού της ΥΑΜ. Σε ότι αφορά τις δικές του ενέργειες ο Μ.Κ.1 δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση. Ενόψει των πιο πάνω, αλλά και της καλής εντύπωσης που άφησε στο Δικαστήριο αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο Μ.Κ.2, ο οποίος εργάζεται στην ΥΑΜ Πάφου, στις 3.8.2011 και περί ώρα 1120 μετάβηκε μαζί με άλλο συνάδελφο του στο ινστιτούτο αισθητικής με την ονομασία «BEAUTY NAIL», στην Λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων προς διερεύνηση πληροφορίας ότι εκεί εργάζονταν παράνομα αλλοδαποί ασιατικής καταγωγής χωρίς άδεια. Μετά από παρακολούθηση, διαπίστωσε ότι εξωτερικά του ινστιτούτου βρισκόταν μια αλλοδαπή η οποία καθόταν. Η πιο πάνω αλλοδαπή, σύμφωνα με τον διαβατηριακό έλεγχο που διενήργησε ο Μ.Κ.2 στη συνέχεια, διαπίστωσε ότι ήταν η δεύτερη κατηγορούμενη η οποία είναι κάτοχος διαβατηρίου Κίνας με αριθμό G24884807, γεννηθείς την 25.11.1988, ARCMP E08-04230, αφίχθηκε στη Κύπρο την 7.10.2008 μέσω αεροδρομίου Λάρνακας, βρίσκεται νόμιμα στη Κύπρο με άδεια διαμονής και φοίτησης στο κολλέγιο KES COLLEGE και επίσης ότι υπέβαλε αίτηση για ανανέωση της άδειας της, η οποία εκκρεμεί. Όλα τα πιο πάνω, τα οποία ανάφερε ο Μ.Κ.2, κατά την κυρίως εξέταση του, δεν έχουν με κανένα τρόπο αμφισβητηθεί από τον συνήγορο της δεύτερης κατηγορούμενης. Επίσης ο Μ.Κ.2, συμφώνησε κατά την αντεξέταση του, ότι η δεύτερη κατηγορούμενη την στιγμή που την εντόπισε κρατούσε στα χέρια της ένα κινητό τηλέφωνο με το οποίο φαίνεται να ασχολείτο. Ενόψει της καλής εντύπωσης που μου δημιούργησε ο Μ.Κ.2, αποδέχομαι επίσης και τα όσα ανάφερε ότι ακολούθησαν του εντοπισμού της δεύτερης κατηγορούμενης, τόσο δηλαδή αυτά που ανάφερε σε σχέση με τις δικές του ενέργειες όσο και σε σχέση με αυτά που του ανάφερε η δεύτερη κατηγορούμενη. Αυτό όμως το οποίο δεν αποδέχομαι, από την μαρτυρία του, είναι ότι η δεύτερη κατηγορούμενη του είπε ότι η εργασία που έκανε σχετίζετο με νύχια και αποτριχώσεις και αυτό γιατί, ο Μ.Κ.2 δεν αναφέρει κάτι τέτοιο ούτε στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 5) αλλά ούτε στην κυρίως εξέταση του, το ανάφερε για πρώτη φορά στην αντεξέταση του και με κάποιο δισταγμό που έδειχνε ότι δεν ήταν βέβαιος για αυτό που έλεγε. Σε ότι αφορά την κατάθεση της δεύτερης κατηγορούμενης, σημαντικό είναι το γεγονός ότι αυτή παρουσιάστηκε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 1 και 2) χωρίς ένσταση. Η κατάθεση της δεύτερης κατηγορούμενης ήταν θεληματική και λήφθηκε την ίδια ημέρα, υπό μορφή ερωτήσεων απαντήσεων. Η δεύτερη κατηγορούμενη απάντησε σε σχετική ερώτηση, ότι δεν δουλεύει στο ινστιτούτο της πρώτης κατηγορούμενης και ότι βοηθά τους γιούς της να μαθαίνουν την κινέζικη γλώσσα, σε ερώτηση δε του αστυνομικού που λάμβανε την κατάθεση, αν πληρώνεται για την συγκεκριμένη βοήθεια που παρέχει, η δεύτερη κατηγορούμενη απάντησε, «μου δίνει λίγα χρήματα για τον εαυτό μου». Η δεύτερη κατηγορούμενη κατά την ανώμοτι δήλωση της προσπάθησε να αποσυνδέσει την εκμάθηση των κινέζικων με τα χρήματα που λαμβάνει, αναφέροντας ότι, κάποτε η πρώτη κατηγορούμενη της δίνει χρήματα ως δώρο, αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με την κατάθεση της. Επίσης ο συνήγορος της δεύτερης κατηγορούμενης, με αναφορά στις σχέσεις των δύο κατηγορούμενων, προσπάθησε να κατατάξει την υπό κρίση περίπτωση σε ένα είδος κοινωνικής σχέσης. Τα δε παραδείγματα που έδωσε, απέχουν κατά πολύ από την περίπτωση αυτή αφού σε αυτά ο κ. Φωτίου δεν αναφέρθηκε ούτε στην ύπαρξη χρηματικού ανταλλάγματος αλλά ούτε σε περιστατικά που να δείχνουν διάρκεια στην απασχόληση, όπως στην υπό κρίση περίπτωση. Από την άλλη, το γεγονός ότι μεταξύ δύο προσώπων μπορεί να υπάρχει σχέση, είτε φιλική, είτε κοινωνική αυτό δεν αποκλείει από το η ανάληψη και διεκπεραίωση συγκεκριμένης εργασίας να κριθεί ότι αποτελεί εργασία εν τη έννοια του Νόμου. Η εκμάθηση κινέζικών από την δεύτερη κατηγορούμενη στα παιδία άλλου προσώπου δεν μπορεί παρά να είναι ένα είδος εργασίας. Την εργασία αυτή εκτελούσε η δεύτερη κατηγορούμενη και για την εργασία αυτή αμειβόταν χρηματικά. Αυτά είναι και τα ευρήματα που Δικαστηρίου ως είναι η παραδοχή της στην θεληματική της κατάθεση. Το αν η ίδια η δεύτερη κατηγορούμενη θεωρούσε, υπό τις περιστάσεις ότι δεν δούλευε και δεν είναι εργασία αυτό που έκανε δεν έχει σημασία. Συνεπώς η δεύτερη κατηγορούμενη η οποία είναι αλλοδαπή από την Κίνα η οποία αφίχθηκε στην Κύπρο στις 7.10.2008 με άδεια διαμονής και φοίτησης στο κολλέγιο KES COLLEGE όπου στις 1.8.2011 υπέβαλε αίτηση ανανέωσης της πιο πάνω άδειας της η οποία όμως εκκρεμεί εφόσον ανέλαβε εργασία χωρίς να έχει εξασφαλίσει την άδεια του Διευθυντή δυνάμει του Κανονισμού 11 των περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών έχει διαπράξει το αδίκημα του άρθρου 19 (κ). Η κατηγορούμενη να σημειωθεί ότι δεν επικαλέστηκε την ύπαρξη καμίας άδειας ως απαιτείται από τον Νόμο με την οποία της παρέχετο το δικαίωμα να αναλαμβάνει την εργασία του είδους που εκτελούσε. Το χρονικό διάστημα και η διάρκεια της πιο πάνω εργασίας δεν μπορεί να διευκρινιστεί με βάση τα ενώπιον μου γεγονότα, όμως αυτή δεν μπορεί παρά να είναι μέσα στο χρονικό διάστημα που η δεύτερη κατηγορούμενη βρισκόταν στην Κύπρο με συγκεκριμένη άδεια που της είχε παραχωρηθεί. Συνεπακόλουθα, χωρίς ανάγκη τροποποίησης του κατηγορητηρίου στις λεπτομέρειες του, βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει την δεύτερη κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον της δεύτερης κατηγορούμενης την οποία και κρίνω ένοχη. (Υπ.)......... Κ. Κουνίδου Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο