Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Xαράλαμπος Νικολάου , Aρ. Υπόθεσης 19854/2009, 5/4/2012

(2)(δ)

(5), 44

(1), 45, 88 και του Περί Προστασίας και Διαχείρισης αγρίων πτηνών και θηραμάτων Νόμος 152

(1)/2003. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 15ην Σεπτεμβρίου του 2006 στην τοποθεσία «Παλιά Βρύση» του χωριού Αξύλου της Επαρχίας Πάφου, είχε στην κατοχή του απαγορευμένα μέσα σύλληψης αγρίων πτηνών, δηλαδή τέσσερα δίκτυα. Χρήση απαγορευμένων μέσων σύλληψης ή θανάτωσης άγριων πτηνών κατά παράβαση των άρθρων 2, 11

(2)(δ)

(5), 44

(1)(α)

(4), 88 και 90 του Περί Προστασίας και Διαχείρισης αγρίων πτηνών και θηραμάτων Νόμος 152

(1)/2003. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε απαγορευμένα μέσα σύλληψης δηλαδή τέσσερα δίκτυα. Κατοχή προστατευμένων άγριων πτηνών κατά παράβαση των άρθρων 2, 3,5,8

(1)(ε)

(2)88 και 100 του Περί Προστασίας και Διαχείρισης αγρίων πτηνών και θηραμάτων Νόμος 152

(1)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του άγρια πτηνά των οποίων απαγορεύεται η θήρα και σύλληψη δηλαδή δέκα αμπελοπούλια. O κατηγορούμενος αντιμετώπισε προηγουμένως τις ίδιες κατηγορίες στην υπόθεση ποινική 2136/2007 Ε.Δ. Πάφου όπου στις 8.10.2009 καταχωρήθηκε αναστολή ποινικής δίωξης και αυτός απαλλάχτηκε. Κλήθηκε και κατάθεσε ως Μ.Κ.1 η κα Φαίδρα Αυγουστή που εργάζεται στο Πρωτοκολλητείο του Ε.Δ. Πάφου, η οποία ανέφερε τα πιο πάνω και τα οποία προκύπτουν από το περιεχόμενο του φάκελο της Ποινικής Υπόθεσης 2136/2007, τον οποίο είχε στην κατοχή της. Η Μ.Κ.1 κατέθεσε αρχικά από τον φάκελο της πιο πάνω υπόθεσης, την γραπτή κατάθεση του Αστ.2926 Κ.Κλεοβούλου, την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου και την γραπτή κατηγορία του, τα οποία σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 1, 2 και 3 αντίστοιχα στην παρούσα υπόθεση. Στην συνέχεια κατά την διάρκεια της αντεξέτασης της, εκ συμφώνου κατατέθηκε ολόκληρος ο φάκελος της ποινικής υπόθεσης 2136/2007 και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
2. Για την ουσία της υπόθεσης της Κατηγορούσα Αρχής κατέθεσαν δύο μάρτυρες, ο Αστ. 2926 Κ. Κλεοβούλου (Μ.Κ.2) και ο Πανίκος Παναγίδης (Μ.Κ.3) Επαρχιακός Λειτουργός Πάφου, οι οποίοι ως μέρος της κυρίως εξέτασης τους υιοθέτησαν το περιεχόμενο των γραπτών καταθέσεων τους (Τεκμήρια 1 και 7). Σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, στις 15.9.2006 και περί ώρα 0945 προσήλθαν στο Αστυνομικό σταθμό οι Πανίκος Παναγίδης και Γεώργιος Χαραλάμπους του Ταμείου Θήρας μαζί με τον Χαράλαμπο Νικολάου από την Πάφο, τον οποίο μετά από παρακολούθηση τον έπιασαν να κυνηγά άγρια πτηνά με την χρήση δικτύων. Από τους Πανίκο Παναγίδη και Γεώργιο Χαραλάμπους, παρέλαβε 4 δίκτυα και 16 πάσσαλους ως τεκμήρια. Επίσης στην παρουσία του, ο Πανίκος Παναγίδης, απελευθέρωσε τα δέκα προστατευόμενα άγρια πτηνά, αμπελοπούλια, τα οποία ήταν πάνω στα δίκτυα. Ο Μ.Κ.2 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και τον κατηγόρησε γραπτώς, ο οποίος απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Ως τεκμήρια ο Μ.Κ.2 στο δικαστήριο κατάθεσε 16 σιδερένιους πασσάλους (Τεκμήριο 5) και σακούλι μέσα στο οποίο ήταν τα δίκτυα (Τεκμήριο 6) που σύμφωνα με τον Μ.Κ.2 είναι τέσσερα στον αριθμό. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.2, διευκρίνισε ότι τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του, περί κατοχής των Τεκμηρίων 5 και 6 από τον κατηγορούμενο και πως τον έπιασαν να κυνηγά, τα γνωρίζει μέσα από τις γραπτές καταθέσεις που του δόθηκαν. Σε υποβολή ότι τα δίκτυα και οι πάσσαλοι δεν ανήκουν στον κατηγορούμενο και ότι ουδέποτε καταδίωκε άγριο θήραμα, ο μάρτυρας επικαλέστηκε τα όσα αναφέρουν στις καταθέσεις τους οι Παναγίδης και Χαραλάμπους. Σε ότι αφορά τα άγρια πτηνά, ο μάρτυρας επανέλαβε ότι αυτά απελευθερώθηκαν στην παρουσία του, δεν φωτογραφήθηκαν, είπε, αφού ερωτήθηκε σχετικά, καθότι ο Παναγίδης τα έφερε μέσα στα δίκτυα μπλεγμένα και σύμφωνα με την κατάθεση του αν δεν ελευθερώνονταν άμεσα υπήρχε κίνδυνος να πεθάνουν. Επίσης ερωτήθηκε για τον τρόπο λειτουργίας των τεκμηρίων 5 και 6 και ο μάρτυρας εξήγησε με πιο τρόπο ενώνονται μεταξύ τους και πως χρησιμεύουν στην παγίδευση πτηνών. Ερωτηθείς για τον χρόνο που χρειάζεται κάποιος να στήσει τα δίκτυα και τους πασάλλους, ο μάρτυρας απάντησε πως αυτό εξαρτάται από το άτομο και την εμπειρία του αλλά και από το αν τα δίκτυα είναι μπλεγμένα ή όχι. Ως προς του ισχυρισμούς του κατηγορούμενου, ερωτηθείς αν τους εξέτασε, απάντησε ότι όταν τον κάλεσε για να γίνει η καταγγελία, ο κατηγορούμενος πήγε με άλλο όχημα και επικαλέστηκε πρόβλημα να έρθει με το όχημα που έγινε το περιστατικό. Είχε σημασία, είπε ο μάρτυρας, να έρθει με το ίδιο όχημα καθότι όπως ανέφερε ο κατηγορούμενος είχε πάει να κόψει σταφύλι και θα έπρεπε να πάει με το ίδιο αυτοκίνητο που είχε τα σταφύλια, τις τσάντες και τα μαχαίρια για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του. Ερωτηθείς αν γνωρίζει κατά πόσο ερευνήθηκε το αυτοκίνητο που έγινε το περιστατικό από άλλο συνάδελφο του, ο μάρτυρας απάντησε «δεν θυμάμαι νομίζω ερευνήθηκε». Ο Μ.Κ.3 στις 15.9.2006 ήταν επαρχιακός λειτουργός στην Πάφο και μαζί με τον συνάδελφο του θηροφύλακα Γ. Χαραλάμπους, κατόπιν αξιόπιστης πληροφορίας ότι πιθανόν να διεξαγόταν παράνομη παγίδευση άγριων πτηνών με την χρήση δικτύων κατευθύνθηκαν προς την τοποθεσία «Παλιά Βρύση», έδαφος Αξύλου. Μαζί με τον συνάδελφο του κρύφτηκαν μέσα σε πυκνούς θάμνους και έθεσαν την περιοχή υπό παρακολούθηση από τις 6:45 περίπου. Μετά από λίγη ώρα, ο Μ.Κ.3, είδε ένα άτομο το οποίο κατευθύνθηκε προς την περιοχή που ήταν κρυμμένος αυτός και ο συνάδελφος του και τοποθέτησε/περιεργάστηκε 4 δίκτυα πάνω σε πασσάλους τα οποία με βάση την εμπειρία του χρησιμεύουν για παγίδευση άγριων πτηνών. Μετά από λίγη ώρα, το πιο πάνω πρόσωπο κατευθύνθηκε προς ένα κόκκινο αυτοκίνητο και απομακρύνθηκε. Περί ώρα 08:00 ήρθε ξανά το ίδιο πιο πάνω κόκκινο αυτοκίνητο, το οποίο έφερε αριθμούς εγγραφής VK 825, σταμάτησε σε απόσταση περίπου 25 μέτρων από το σημείο που ήταν αυτοί και κατευθύνθηκε προς το μέρος που ήταν τα δίχτυα και οι ίδιοι. Το πιο πάνω πρόσωπο, χωρίς να αντιληφθεί την παρουσία τους, προχώρησε, έσκυψε πήρε 2 - 3 πέτρες και τις έριξε πάνω στους θάμνους προς την κατεύθυνση που ήταν τα δίχτυα, σε απόσταση 3 μέτρων από αυτά, για να οδηγήσει τα άγρια πτηνά προς τα δίκτυα, ο Μ.Κ.3 είδε επίσης 1- 2 πτηνά να κατευθύνονται προς τα δίχτυα. Τότε φανερώθηκε στο πιο πάνω πρόσωπο, του αποκάλυψε την ιδιότητα του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ότι είναι παράνομο να κάνει πάντημα και να παγιδεύει άγρια πτηνά με την χρήση δικτύων και αυτός απάντησε «Ήρθα απλά εδώ, δεν κάνω τίποτα». Τότε ο συνάδελφος πήρε τα στοιχεία του πιο πάνω προσώπου όπου και διαπιστώθηκε ότι ήταν ο κατηγορούμενος, επίσης στην παρουσία του και με την άδεια του, διενήργησαν έρευνα στο αυτοκίνητο του. Όταν ο Μ.Κ.3 του ανάφερε ότι θα τον καταγγελθεί για τα αδικήματα που διέπραξε απάντησε «Δεν έκανα τίποτε». Στη συνέχεια περισυλλέξαν τα δίχτυα, τους πασάλους και 10 ζωντανά πτηνά που ήταν παγιδευμένα πάνω στα δίχτυα και αφού επέστησε στον κατηγορούμενο την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «Αυτά δεν είναι δικά μου». Ο Μ.Κ.3 ζήτησε από τον κατηγορούμενο να τους ακολουθήσει στον Αστ. Σταθμό Στρουμπιού πράγμα που έπραξε. Στον αστυνομικό σταθμό, ο Μ.Κ.3, παρέδωσε τα δίχτυα και τους πασσάλους στον Αστ. 2929, ενώ τα πτηνά/αμπελοπούλια που ήταν παγιδευμένα πάνω στα δίχτυα τα απελευθέρωσαν στην παρουσία του Αστ.
3. Ο Μ.Κ.2 ανάφερε περαιτέρω στην κυρίως εξέταση του, ότι σπούδασε στην Αμερική περιβαλλοντικές επιστήμες και στα πλαίσια των μαθημάτων και της ειδικότητας του περιλαμβάνεται και η αναγνώριση άγριων πτηνών και γενικά θέματα που αφορούν την προστασία και διαχείριση άγριων πτηνών και άλλων ειδών πανίδας και ασχολείται με το αντικείμενο αυτό από το έτος
4. Επίσης ο Μ.Κ.3 εξήγησε τι εννοεί στην κατάθεση του όταν ανέφερε «τοποθέτησε/περιεργάστηκε» και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που ανέφερε στην μαρτυρία του. Στην αντεξέταση του, ερωτηθείς σχετικά, ανάφερε τι εννοούσε και γιατί χρησιμοποίησε την λέξη περιεργάστηκε και τι είδε τον κατηγορούμενο να κάνει. Περαιτέρω του ζητήθηκε να περιγράψει την περιοχή και την διαμόρφωση του εδάφους, ερωτήθηκε αν υπάρχει δρόμος που οδηγεί στο μέρος και πως μπορεί κάποιος να προσεγγίσει το σημείο. Το αυτοκίνητο που είδαν αρχικά, ανάφερε ο Μ.Κ.3, ήταν σε απόσταση περί τα 100 μέτρα από το σημείο που βρίσκονταν οι ίδιοι, το οποίο μπορούσαν να δουν αλλά δεν είδαν τα νούμερα του, σε ότι αφορά την απόσταση που στήθηκαν τα δίκτυα, είπε ότι, ήταν περίπου 60 μέτρα από τους ίδιους και τα δίχτυα ήταν περίπου στη μέση του λόφου, οι ίδιοι ήταν από την πάνω μεριά του λόφου τα δίχτυα πιο κάτω από αυτούς και το αυτοκίνητο πιο πέρα. Ερωτηθείς σχετικά, ανάφερε ότι δεν θυμόταν αν όλα τα πτηνά ήταν πιασμένα στην ίδια πλευρά των δικτύων. Διαφώνησε με την υποβολή ότι τα αμπελοπούλια δεν ανεβαίνουν σε βουνά και λόφους αναφέροντας ότι αν κάποιος τα παρενοχλήσει μπορούν να φύγουν προς αντίθετη κατεύθυνση και πρόκειται για βασική αρχή στη συμπεριφορά των άγριων πτηνών όπου στην παρουσία ανθρώπων πηγαίνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αφού ερωτήθηκε, ανάφερε ότι τα 1 - 2 αμπελοπούλια κατευθύνθηκαν προς τα δίχτυα όταν ήρθε το άτομο που αναφέρει στην κατάθεση του ενώ τα άλλα 8 - 9 επειδή ήταν κρυμμένοι δεν μπορούσε να πει με σιγουριά από ποια μεριά κατευθυνθήκαν και πιάστηκαν στα δίχτυα. Ο Μ.Κ.3 ερωτηθείς αν είδε τον κατηγορούμενο να τοποθετεί τα δίχτυα απάντησε ότι δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι ήταν ο κατηγορούμενος που πήγε και τοποθέτησε τα δίχτυα και ότι ήταν την δεύτερη φορά που είχαν διαπιστώσει ότι ήταν ο κατηγορούμενος. Επίσης ζητήθηκε από τον Μ.Κ.3, να περιγράψει και περίγραψε, τον τρόπο με τον οποίο τα δίχτυα στήνονται σε τέτοιες περιπτώσεις ενώ ερωτηθείς, αν χρειάζονται κάποιου είδους εργαλεία για την τοποθέτηση των πασσάλων στο έδαφος, απάντησε συνήθως ναι, αλλά όχι αναγκαστικά και ότι αυτό εξαρτάται από το έδαφος, αν είναι αφρούγιο, είπε, μπορούν να τοποθετηθούν με ανθρώπινη δύναμη, για να ερωτηθεί στην συνέχεια αν ο κατηγορούμενος του φαίνεται ως άτομο το οποίο μπορεί να τοποθετήσει πάσαλο ακόμα και στην αμμουδιά και απάντησε ο μάρτυρας ότι δεν απαιτείται ιδιαίτερη μυική δύναμη για την τοποθέτηση των πασάλων και ότι είναι εύκολο για αυτούς που ξέρουν. Σε ερώτηση τι είδε σε σχέση με την τοποθέτηση των πασάλων και αν χρησιμοποιήθηκαν εργαλεία, ο μάρτυρας απάντησε, με το χέρι. Σε ότι αφορά το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, ανάφερε ότι αυτό ερευνήθηκε και δεν αναβρέθηκε οτιδήποτε παράνομο. Τα αμπελοπούλια ανάφερε ότι δεν φωτογραφήθηκαν καθότι έπρεπε να απελευθερωθούν σύντομα γιατί θα ψοφούσαν λόγω στρες. Σε υποβολή που του έγινε, ότι ο κατηγορούμενος ήταν εκείνος που τους είδε πρώτα και τους φώναξε «ρε κουμπάρε τι κάνετε δαμέ», απάντησε, «είδα τον κατηγορούμενο που έριξε πέτρα, μετά είδα τα πτηνά που κατευθύνθηκαν και πιάστηκαν στα δίχτυα, εγώ του αποκάλυψα την ταυτότητα μου και έγιναν όσα είπα στην κατάθεση μου». Επίσης ερωτήθηκε και εξήγησε τι εννοεί με την λέξη πάντημα, είναι μέθοδος είπε, που χρησιμοποιείται για να κατευθύνεις, να τρομάξεις τα άγρια πτηνά, να κάνεις ενέργειες ώστε να κατευθύνσεις τα άγρια πτηνά ή άλλα πτηνά προς ένα μέρος και πάντα ενέχει την ιδιότητα της όχλησης. Σε ότι αφορά τις πέτρες που ισχυρίστηκε ότι έριξε ο κατηγορούμενος είπε ότι δεν της περισυλλέξε από το μέρος. Τέλος του υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος ουδέμια σχέση έχει με τα δίχτυα, ότι ουδέποτε κατείχε και χρησιμοποίησε τα δίχτυα και τους πασάλους, ότι η διαδικασία που περίγραψε για την τοποθέτηση των διχτύων είναι λανθασμένη και ότι ουδέποτε ο κατηγορούμενος κατείχε 10 αμπελοπούλια ή άλλο αριθμό, για να απαντήσει ο μάρτυρας σε όλες τις περιπτώσεις, ότι αυτός ανάφερε ότι είδε και διαπίστωσε και ότι τα υπόλοιπα είναι στην κρίση του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία επέλεξε και έδωσε ένορκη κατάθεση και αντεξετάστηκε από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ενώ δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 2) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Πρόσθεσε ότι δεν έχει ξανά δει τα τεκμήρια 5 και 6 και ότι ο σκοπός της επίσκεψης του στην Αξύλου ήταν για να κόψει σταφύλι από το αμπέλι ενός φίλου του. Όταν έκοψε το σταφύλι και το έβαλε στο αυτοκίνητο του αφού περπάτησε 2 - 3 μέτρα είδε κάποιο κύριο να στέκεται σε απόσταση 60 με 80 μέτρα και τότε του φώναξε «τι κάνεις ρε κουμπάρε;», όταν τον πλησίασε τον ρώτησε (ο κύριος) τι κάνει εκεί και αυτός (ο κατηγορούμενος) του απάντησε «ήρτα και έκοψα σταφύλι» και τότε του είπε (ο κύριος) «έχει κάτι δίχτυα και σιδερένια παλούκια δεν είναι δικά σου;» και αυτός του απάντασε «όχι», τότε πλησίασε ακόμα ένας κύριος, που τους γνωρίζει και τους δύο ο ένας ήταν ο κ. Παναγίδης και ο άλλος ο κ. Χούλος και του ζήτησαν να πάνε στην Παναγιά για να δώσει κατάθεση. Όταν ρώτησε για πιο λόγο, του είπαν «όταν θα πάμε εκεί θα σου πούμε» και όταν τους είπε ότι δεν πηγαίνει του είπαν ότι θα του βγάλουν ένταλμα και θα έχει επιπτώσεις. Τότε τους είπε πως θα πάει στην Πάφο γιατί δεν έχει πετρέλαιο το αυτοκίνητο του για να πάρει το άλλο αυτοκίνητο του και να πάει στην Παναγιά. Αφού πήγε στην Πάφο, πήρε άλλο αυτοκίνητο, πήγε στην Παναγιά για να του πάρουν κατάθεση. Ερωτηθείς εάν έγινε έρευνα στο όχημα του στην Αξύλου απάντησε ναι και ότι δεν βρήκαν τίποτε, επίσης έρευνα είπε έγινε και στο άλλο όχημα χωρίς να βρουν οτιδήποτε. Ερωτηθείς αν προτού μιλήσει με τον πρώτο άντρα είδε οποιαδήποτε δίχτυα ή σιδερικά όπως του ανέφερε (ο πρώτος άντρας) απάντησε «όχι». Στην αντεξέταση του, επανάλαβε ότι πήγε να κόψει σταφύλι, ανάφερε ότι είναι κυνηγός 40 χρόνια και ποτέ και καμία φορά δεν έκανε κανένα παράπτωμα. Ερωτηθείς αν ήρθε στο δικαστήριο ξανά για τέτοιου είδους αδίκημα, ανάφερε ότι ήρθε μια φορά γιατί είχε όπλο στο μαγαζί του γιου του πριν από 2 - 3 και του έκοψαν πρόστιμο, το όπλο είπε ήταν στο μαγαζί του γιου του γιατί ο γιος του κοιμόταν στο μαγαζί. Σε υποβολή ότι στις 3.7.2009 καταδικάστηκε για παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου χωρίς άδεια κατοχής στην υπόθεση 1343/2006 απάντησε παραδέχομαι, προσθέτοντας ότι το όπλο ήταν στο μαγαζί που έμενε ο γιος του, ήταν του γιου του το όπλο αλλά τον έφεραν αυτόν δικαστήριο. Σε άλλη υποβολή, ότι καταδικάστηκε στις 3.7.2008 για κατοχή απαγορευμένων μέσων σύλληψης και θανάτωσης άγριων πτηνών απάντησε ότι μετά το κυνήγι πήγαν και του έκαναν έρευνα στο σπίτι του και βρήκαν στρούφους άγριους της Τουρκίας, λαγούς και φάσσες και τον έφεραν στο Δικαστήριο. Τέλος αρνήθηκε όλες τις σχετικές με τα γεγονότα της υπόθεσης υποβολές που του έγιναν. Και οι δύο συνήγοροι είχαν την ευγενική καλοσύνη να παρουσιάσουν γραπτώς τις αγορεύσεις τους. Το περιεχόμενο των οποίων δεν κρίνω αναγκαίο να επαναλάβω. Να σημειωθεί μόνο ότι, η θέση της Υπεράσπισης, πέραν του ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στη βάση της μαρτυρίας που προσκόμισε, είναι ότι η δίκη θα πρέπει να διακοπεί και ο κατηγορούμενος να απαλλαγεί, ανεξάρτητα από την τελική έκβαση της υπόθεσης επί της ουσίας της και αυτό γιατί παραβιάστηκε το συνταγματικό δικαίωμα του κατηγορούμενου για εκδίκαση και καθορισμό της ποινικής του ευθύνης εντός εύλογου χρόνο. Σύμφωνα με τον συνήγορο του κατηγορούμενου έχει προκληθεί τεράστια αδικία στον κατηγορούμενο μέχρι σήμερα και έχει καταστήσει τη δίκη του μη δίκαιη. Αρχίζοντας από το τελευταίο θα πρέπει να επισημανθεί πως αναγνωρίζεται ότι πράγματι, σημειώθηκε σημαντική καθυστέρηση στην υπόθεση αυτή, αφού σύμφωνα με το κατηγορητήριο τα αδικήματα διαπράχθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2006 και το δικαστήριο καλείται να αποφασίσει για την ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου σχεδόν 6 χρόνια μετά. Οι λόγοι της καθυστέρησης προέρχονται μεταξύ άλλων και λόγω του στην προηγούμενη υπόθεση που καταχωρήθηκε εναντίον του κατηγορούμενου για τα ίδια αδικήματα η Ποινική υπόθεση 2136/2007 Ε.Δ. Πάφου όπου στις 8.10.2009 καταχωρήθηκε αναστολή ποινικής δίωξης και αυτός απαλλάχτηκε και στη συνέχεια καταχωρήθηκε στις 11.11.2009 η υπό εκδίκαση υπόθεση. Το χρονικό διάστημα ομιλεί από μόνο του και δεν θα επεκταθώ περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη μου και την φύση των αδικημάτων αλλά και το γεγονός ότι δεν πρόκειται για περίπτωση πολύπλοκης υπόθεσης είτε από ζήτημα όγκου μαρτυρίας είτε λόγω της φύσης των αδικημάτων. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Σάκκος ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 510, η άσκηση της συνταγματικής εξουσίας του Γενικού Εισαγγελέα να αναστέλλει ή διακόπτει ποινική διαδικασία δεν ελέγχεται δικαστικά, δηλαδή δεν υπόκειται σε δικαστικά αναθεωρητικό έλεγχο. Παραμένει βέβαια έργο του Δικαστηρίου η διασφάλιση της δίκαιης δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο που τάσσει το άρθρο 30.2 του Συντάγματος και γενικά ο έλεγχος της διαδικασίας προς διαφύλαξη των σκοπών που αυτή αποβλέπει να εξυπηρετήσει, αλληλένδετους με την άρτια απονομή της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν . Ηλία Ευσταθίου Ποινική Έφεση 89/2008 ημερ. 23.6.2009 αναφορικά με το ζήτημα της καθυστέρηση λέχθηκαν τα εξής: «Το κρίσιμο όμως ερώτημα είναι αν από μόνη της η καθυστέρηση, χωρίς τη συνύπαρξη άλλων παραμέτρων, που καθιστούν τη δίκη που θα διεξαχθεί μη δίκαιη μπορεί να οδηγήσει σε τερματισμό της δικαστικής διαδικασίας και συνακόλουθη απαλλαγή του κατηγορούμενου. Η απάντηση είναι αρνητική. Η διαπίστωση της ενδεχόμενης παράβασης του θεμελιώδους δικαιώματος ενός κατηγορούμενου για δίκαιη δίκη εντός ευλόγου χρόνου, που αποτελεί το υπόβαθρο της απόφασης του πρωτόδικου δικαστηρίου δεν εξετάζεται in abracto. Τούτο τίθεται κάτω από τη βάσανο του συνυπολογισμού ύπαρξης και άλλων παραμέτρων, που να δείχνουν ότι υπό τις περιστάσεις δεν μπορεί να διεξαχθεί δίκαιη δίκη όπως η απώλεια μαρτυρίας, της δύσκολης εξασφάλισης μαρτυρικού υλικού, της χειροτέρευσης της θέσης του κατηγορούμενου κτλ. Τα πιο πάνω, τίθενται ως παραδείγματα που δεν εξαντλούν τον κατάλογο των θεμάτων που πρέπει να εξαντληθούν». Αυτό το οποίο προκύπτει μέσα από την Νομολογία, είναι ότι έστω και αν ακόμα παρατηρηθεί καθυστέρηση, η καθυστέρηση από μόνη της δεν μπορεί να οδηγήσει στην διακοπή της δίκης και κατ΄ επέκταση την απαλλαγή του κατηγορούμενου. Στην προκειμένη περίπτωση όπως πιο πάνω έχω επισημάνει η καθυστέρηση είναι δεδομένη. Θα πρέπει όμως να εξεταστεί κατά πόσο υπάρχουν και άλλοι παράμετροι που κατέστησαν τη δίκη του κατηγορούμενου μη δίκαιη. Χωρίς ανάγκη να προηγηθεί το στάδιο αξιολόγησης της μαρτυρίας στο ερώτημα που έχει εγερθεί, δηλαδή ότι η δίκη του κατηγορούμενου δεν ήταν δίκαιη υπό τις περιστάσεις απαντώ αρνητικά. Και τούτο γιατί, όσοι κατέθεσαν ενώπιον του δικαστηρίου, πρόκειται για τα πρόσωπα των οποίων τις καταθέσεις γνώριζε ο κατηγορούμενος και συνεπώς που η Κατηγορούσα Αρχή θα στήριζε την υπόθεση της. Τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως είχε την δυνατότητα να αντεξετάσει. Ο κατηγορούμενος σε καμία περίπτωση δεν επικαλέστηκε ότι συνεπεία του χρόνου απώλεσε τη δυνατότητα να παρουσιάσει οιουδήποτε είδους μαρτυρία και δεν έχω εντοπίσει κανένα λόγο που να δείχνει ότι ο χρόνος που διέρρευσε προκάλεσε ζημία και χειροτέρευσε την θέση του κατηγορούμενου. Πέραν της ταλαιπωρίας που συνεπάγεται από την ίδια την καθυστέρηση κανένα γεγονός ζημιογόνο για την υπεράσπιση του κατηγορούμενου δεν φάνηκε να προκλήθηκε. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους και αξιολόγησα αυτή αντιπαραβάλλοντας την επίσης και με σύνολο της μαρτυρίας που προσκομίστηκε, και με επίγνωση της διάκρισης μεταξύ ευρημάτων αξιοπιστίας και βάρους απόδειξης. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις, τα όσα γνώριζε ο κάθε ένας για τα διαδραματισθέντα κατά τον ουσιώδη χρόνο και περίοδο. Αποδέχομαι την μαρτυρία όλων των μαρτύρων της κατηγορούσας στο σύνολο της. Η μαρτυρία της Μ.Κ.1 δεν περιέχει οτιδήποτε που να σχετίζεται τα γεγονότα της υπόθεσης συνεπώς δεν έχω να προσθέσω κάτι. Ο Μ.Κ.2, όπως είναι εμφανές δεν γνώριζε οτιδήποτε που να σχετίζεται με τα γεγονότα της υπόθεσης και όπως ο ίδιος ανάφερε, για ότι υποστήριξε σε σχέση με τα Τεκμήρια 5 και 6 και ότι αυτά ήταν στην κατοχή του κατηγορούμενου και ότι ο κατηγορούμενος κυνηγούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο προέρχονται από αυτά που αναφέρονται στις καταθέσεις του Μ.Κ.3 και του θηροφύλακα Γ. Χαραλάμπους. Σε ότι αφορά τις δικές του ενέργειες, που σχετίζονται μεταξύ άλλων και με την παραλαβή των Τεκμηρίων 5 και 6 και την απελευθέρωση των πτηνών στην παρουσία του η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Τέθηκε ζήτημα από την υπεράσπιση ότι, τα δίχτυα που κατατέθηκαν (Τεκμήριο 6) μέσα σε σακούλι δεν γνωρίζουμε αν είναι 4 στο σύνολο. Ο Μ.Κ.2, στην κατάθεση του, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, αναφέρει ότι παρέλαβε, μεταξύ άλλων και 4 δίχτυα τα οποία αφού ερωτήθηκε από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής αν τα έχει μαζί του απάντησε θετικά και στη συνέχεια κατέθεσε σακούλι με δίχτυα και ο μάρτυρας δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση για όσα πιο πάνω ανάφερε. Συνεπώς αποδέχομαι ότι τα δίχτυα που είναι μέσα στο σακούλι που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 είναι 4 και ότι είναι αυτά τα 4 δίχτυα όπως και οι 16 πάσσαλοι που παραδόθηκαν στον Μ.Κ.2 στις 15.9.2006 περί ώρα 0945 στον Αστυνομικό σταθμό Παναγιάς, από τον Μ.Κ.3 και τον Γεώργιο Χαραλάμπους. Εκείνο το οποίο έντονα αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, όπως φάνηκε μέσα από την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, και αποτελεί την κύρια εκδοχή του κατηγορούμενου κατά την ένορκη κατάθεση του, ο οποίος δεν αμφισβητεί την παρουσία του στο μέρος, είναι η σχέση του με τα Τεκμήριο 5 και 6 , όπως του αποδίδεται από την Κατηγορούσα Αρχή, καθώς και ότι αυτά χρησιμοποιήθηκαν από τον ίδιο με τον τρόπο που η Κατηγορούσα Αρχή του καταλογίζει. Για το πιο πάνω θέμα σχετική είναι η μαρτυρία του Μ.Κ.

1. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τη μαρτυρία του και δεν έχω κανένα ενδοιασμό να δεχτώ τη μαρτυρία του ως αντιπροσωπεύουσα τα πραγματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στις 15.9.
2. Ο Μ.Κ.3 εξιστόρησε με φυσικότητα, απλότητα και αυθορμητισμό στο Δικαστήριο τι είδε και ποιες ήταν οι διαπιστώσεις του από την στιγμή που έφτασε στο μέρος μαζί με τον συνάδελφο και καθόλο το χρονικό διάστημα της παρουσίας τους εκεί. Η ειλικρίνεια του Μ.Κ.3 προκύπτει και από το γεγονός ότι αμέσως ανέφερε ότι δεν πρόσεξαν τους αριθμούς του αυτοκινήτου που πήγε την πρώτη φορά στο μέρος και ούτε μπορεί με βεβαιότητα να πει, λόγω της απόστασης, ότι ήταν ο κατηγορούμενος το πρόσωπο που τοποθέτησε τα δίχτυα. Ήταν σαφής όμως και κατηγορηματικός και η μαρτυρία του δεν έχει κλονιστεί, ότι ήταν ο κατηγορούμενος το πρόσωπο που έριξε τις πέτρες πάνω στους θάμνους προς την κατεύθυνση που ήταν τα δίχτυα και σε απόσταση 3 μέτρων από αυτά και ότι είδε 1 - 2 πτηνά να κατευθύνονται προς τα στημένα δίχτυα. Σε ότι αφορά τα πτηνά που είχε διαπιστώσε στη συνέχεια να βρίσκονται πάνω στα δίχτυα και αν αυτά πρόκειται για αμπελοπούλια (Sylvia atricapilla), ο μάρτυρας αυτός ήταν κατά την άποψη μου σε θέση να τα αναγνωρίσει, όπως ανάφερε όταν παρέθεσε τα προσόντα του στην κυρίως εξέταση του, τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί, στην ειδικότητα του περιλαμβάνεται η αναγνώριση άγριων πτηνών. Ο Μ.Κ.3 ήταν σε θέση συνεπώς να τα αναγνωρίσει λόγω των προσόντων του αρχικά, αλλά και λόγω της επαφής και αντίληψης που είχε με τα πτηνά αφού αυτός τα περισυνέλλεξε αρχικά μαζί τα δίχτυα και στη συνέχεια τα απελευθέρωσε από αυτά. Ο κατηγορούμενος ως μάρτυρας δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Το ύφος, ο τρόπος και τα λεγόμενα του δεν με έχουν πείσει ότι αυτός είπε την αλήθεια ενώπιον του δικαστηρίου. Πέραν της πιο πάνω φυσικής του παρουσίας στο εδώλιο, κατά την μαρτυρία του υπέπεσε και σε αντιφάσεις ενώ σε ορισμένα σημεία η προφορική του μαρτυρία έρχεται σε αντίθεση με την κατάθεση που έδωσε στη αστυνομία. Στην κατάθεση του, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίω εξέτασης του, αναφέρει ότι αφού έκοψε το σταφύλι και το έβαλε στο όχημα του προχώρησε με το όχημα του 100 μέτρα που είχε μια συκιά για να φάει σύκα και πριν να φτάσει στην συκιά είδε ένα άνθρωπο να κάθετε πάνω σε μια πέτρα. Ερωτηθείς από τον συνήγορο του να πει τι έγινε εκείνη την ημέρα στην Αξύλου, ο κατηγορούμενος, είπε ότι μόλις έβαλε το σταφύλι στο αυτοκίνητο του, περπάτησε 2 - 3 βήματα είδε κάποιο κύριο να στέκεται που τον ρώτησε τι κάνει εκεί και τότε του απάντησε «ήρτα τζαι έκοψα σταφύλι, εσύ τι κάνεις:». Η μαρτυρία του Μ.Κ.3 την οποία έκρινα αξιόπιστη διαψεύδει τον κατηγορούμενο. Από την άλλη αν ο κατηγορούμενος έκοψε το σταφύλι και το είχε τοποθετήσει στο όχημα του γιατί δεν το υπέδειξε αμέσως στον Μ.Κ.3 και στον θηροφύλακα. Με βάση επίσης την αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Κ.2, ο κατηγορούμενος πήγε στον αστυνομικό σταθμό με άλλο όχημα κάτι που αναφέρει και ο ίδιος ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του. Το γιατί άλλαξε όχημα ο κατηγορούμενος είναι κάτι που μόνο αυτός μπορεί να το γνωρίζει, γεννάται όμως το ερώτημα, γιατί δεν πήγε με το ίδιο όχημα απείθειας στο αστυνομικό σταθμό ώστε να δείξει και το σταφύλι που λείε ότι είχε μέσα; Επίσης ο κατηγορούμενος ήθελε και προσπάθησε να δημιουργήσει εντυπώσεις για το πρόσωπο του αναφέροντας ότι ουδέποτε ήρθε στο Δικαστήριο για παρόμοιες υποθέσεις ενώ αυτό ανάγκασε την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής να του υποδείξει πως σε δύο περιπτώσεις καταδικάστηκε για παρόμοιας φύσης αδικήματα, ο ίδιος παραδέχτηκε το γεγονός δίδοντας κάποιες δικαιολογίες. Δεν αναφέρομαι στις προηγούμενες καταδίκες του κατηγορούμενου για οποιοιδήποτε άλλο λόγο πέραν του να καταδείξω ότι αυτός είπε ψέματα όταν ανάφερε ότι δεν ξανά ήρθε στο Δικαστήριο. Ενόψει των ανωτέρω, αλλά και γενικότερα της εικόνας που ο κατηγορούμενος παρουσίαζε ενώ κατάθεσε ενόρκως, χωρίς κανένα ενδοιασμό λέγω ότι δεν είπε στο δικαστήριο την αλήθεια. Η πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος εδράζεται στα άρθρα 44

(1)και 45 του Περί Προστασίας και Διαχείρισης άγριων πτηνών και θηραμάτων Ν. 152

(1)/2003. Το άρθρο 45 του Νόμου διαλαμβάνει ως εξής: Κανένα πρόσωπο δεν εισάγει, κατασκευάζει ή κατέχει τα μέσα που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου

(1)του άρθρου 44, εξαιρουμένων των αγκίστρων για σκοπούς ψαρέματος, και στις παραγράφους (γ), (δ), (ζ) (η) και (θ) του ιδίου εδαφίου, εκτός αν είναι κάτοχος ειδικής άδειας εισαγωγής που εκδίδεται από τον υπουργό. Το άρθρο 44

(1)(α) του Ν. 152

(1)/2003 περιλαμβάνει μεταξύ άλλων μέσων, τα οποία χαρακτηρίζονται από τον νόμο ως απαγορευμένα μέσα, τα δίκτυα τα οποία δεν εξαιρούνται όπως πιο πάνω από το άρθρο 45

(1)του Νόμου. Σύμφωνα με την Κιτρομιλίδης ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 162, το άρθρο 44 του Νόμου 152

(1)/2003 δημιουργεί αδίκημα απόλυτης ευθύνης. Κατά συνέπεια αρκεί η απόδειξη της κατοχής και δεν απαιτείται απόδειξη πρόθεσης ή γνώσης. Στην Κιτρομιλίδης (πιο πάνω), τονίστηκε ότι, εκτός αν αποδειχθεί ότι υπάρχει ειδική άδεια από τον Υπουργό, αρκεί η απλή απόδειξη της κατοχής, εισαγωγής ή κατασκευής, για να αποδειχτεί το αδίκημα. Τονίστηκε ότι πρόθεση του νομοθέτη ήταν η δημιουργία αδικήματος απόλυτης ευθύνης ώστε να διασφαλιστούν οι σκοποί του Νόμου. Η δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος εδράζεται στο άρθρο 44

(1)(α)

(4)του ίδιου πιο πάνω Νόμου, το οποίο έχει ως εξής: Τηρουμένων των διατάξεων των άρθρων 11,12,17 και 18 κανένα πρόσωπο δεν πυροβολεί, φονεύει, συλλαμβάνει, καταδιώκει, παρενοχλεί ή παραπλανεί οποιοδήποτε θήραμα με τη χρήση: (α) Δικτύων, ξοβεργών, αγκίστρων, θηλιών, συρματοθηλιών, σιδεροπαγίδων, παγίδων με σιαγόνες, ηλεκτρονικών συσκευών που προκαλούν θανάτωση ή αναισθησία και οποιοδήποτε άλλων παρόμοιων παγίδων ή παραπλανητικών μέσων και μεθόδων. ............

(4)Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει τις διατάξεις του παρόντος άρθρου είναι ένοχο αδικήματος. Η τρίτη κατηγορία εδράζεται στα άρθρα 2,3,5,8

(1)(ε)

(2), 88, 100 και παράρτημα XLVII 26 επίσης του ιδίου πιο πάνω Νόμου. Το άρθρο 8

(1)(ε)

(2)αναφέρει: Χωρίς επηρεασμό των διατάξεων των άρθρων 9 και 12, ο υπουργός λαμβάνει κάθε αναγκαίο μέτρο με σκοπό τη θέσπιση ενός γενετικού καθεστώτος προστασίας όλων των ειδών αγρίων πτηνών.

(2)Ειδικότερα και χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου

(1)απαγορεύεται: .................. (ε) η κατοχή άγριων πτηνών, των οποίων απαγορεύεται η θήρα και η σύλληψη. Το άρθρο 2 του Νομού 152

(1)/2003 αναφέρει ότι «άγριο πτηνό» σημαίνει, κάθε πτηνό το οποίο ζει εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση και περιλαμβάνει θηραματικό πτηνό. Στο παράρτημα VI του πιο πάνω Νόμου μεταξύ άλλων προστατευμένων άγριων πτηνών (βλ. κατηγορία ΣΥΛΒΙΙΔΕΣ (SYLVIIDAE) είναι και το αμπελοπούλι (Sylvia articapilla). ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ: Στην παρούσα υπόθεση ως ποινική υπόθεση τοιαύτη, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Χαρίτωνος κ.α ν. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R 40. Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της κατηγορούσας αρχής είναι να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν αυτές είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου Π.Ε. 7018 και 7093 ημερ. 26.3.20002). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, επισημάνθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής». Όπως πιο πάνω αναφέρω, την μαρτυρία του Μ.Κ.3 έχω δεχτεί ως αξιόπιστη. Με βάση λοιπόν την αξιόπιστη μαρτυρία καταλήγω στα εξής ευρήματα. Στις 15.9.2006 ο Μ.Κ.3 μαζί με τον θηροφύλακα Γ. Χαραλάμπους, κατόπιν αξιόπιστης πληροφορίας για πιθανή διεξαγωγή παράνομης παγίδευσης άγριων πτηνών με την χρήση δικτύων μετάβηκαν στην τοποθεσία «Παλιά Βρύση», έδαφος Αξύλου. Αφού κρύφτηκαν μέσα σε πυκνούς θάμνους, έθεσαν την περιοχή υπό παρακολούθηση από τις 6:45 περίπου. Μετά από πάροδο λίγης ώρας, θεάθηκε ένα άτομο το οποίο κατευθύνθηκε προς την περιοχή που ήταν κρυμμένοι να τοποθετεί 4 δίκτυα πάνω σε 16 πασσάλους, που είναι τα Τεκμήρια 5 και 6. Μετά από λίγη ώρα, το πιο πάνω πρόσωπο κατευθύνθηκε προς ένα κόκκινο αυτοκίνητο και απομακρύνθηκε. Περί ώρα 08:00 ήρθε ξανά ένα ίδιο κόκκινο αυτοκίνητο, το οποίο έφερε αριθμούς εγγραφής VK 825, σταμάτησε σε απόσταση περίπου 25 μέτρων από το σημείο που ήταν κρυμμένοι και ένα πρόσωπο κατευθύνθηκε προς το μέρος που ήταν τα δίχτυα. Το πρόσωπο αυτό ήταν ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος, έσκυψε πήρε 2 - 3 πέτρες και τις έριξε πάνω στους θάμνους προς την κατεύθυνση που ήταν τα δίχτυα, σε απόσταση 3 μέτρων από αυτά. Στα δίχτυα κατευθύνθηκαν 1 - 2 πτηνά και τότε ο Μ.Κ.3 φανερώθηκε και του του αποκάλυψε την ιδιότητα του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Πάνω τα δίχτυα τα οποία περισυλλέγηκαν και μεταφέρθηκαν στον Αστυνομικό σταθμό Στρουμπιού υπήρχαν παγιδευμένα 10 αμπελοπούλια των οποίων η κατοχή και θήρα απαγορεύεται. Η ενώπιον μου αξιόπιστη μαρτυρία και ευρήματα, κρίνω ότι μου επιτρέπουν να εξαγάγω το ασφαλές συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που έλεγχε και κατείχε τα δίχτυα. Είναι γεγονός ότι ο Μ.Κ.3 δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίζει αν ήταν ο κατηγορούμενος που έστησε προηγουμένως τα δίχτυα, όμως το γεγονός αυτό δεν έχει μεγάλη σημασία ενόψει των κινήσεων που ακολούθησαν. Ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε την γνωστή μέθοδο πάντημα, πετώντας πέτρες για να οχλήσει τα αμπελοπούλια και να τα οδηγήσει στα δίχτυα, αυτό οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι υπήρχε γνώση της ύπαρξης τους. Επομένως δεν είναι αυθαίρετο το συμπέρασμα περί κατοχής των διχτύων. Πέραν της κατοχής των διχτύων, ο κατηγορούμενος έκανε και χρήση αυτών, όπως πιο πάνω περιγράφεται και κατάφερε να εγκλωβίσει σε αυτά 10 άγρια πτηνά αμπελοπούλια. Ενόψει των πιο πάνω βρίσκω ότι στις 15/9/2006 ο κατηγορούμενος κατείχε και χρησιμοποίησε απαγορευμένα μέσα σύλληψης ήτοι 4 δίχτυα καθώς επίσης και 10 άγρια πτηνά αμπελοπούλια των οποίων η κατοχή και η θήρα απαγορεύεται από τον Νόμο. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα μου, είναι η κατάληξη μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή, πέτυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και στις 3 κατηγορίες που αυτός αντιμετωπίζει. Συνεπακόλουθα με τα πιο πάνω ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στις 3 κατηγορίες. (Υπ.)......... Κ. Κουνίδου Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο