Δημοκρατίας ν. Μάριου Τούμπα, Αρ. Υπόθ: 9843/12, 5/10/2012

Δημοκρατίας ν. Μάριου Τούμπα, Αρ. Υπόθ: 9843/12, 5/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2012:15 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. Δ. Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ: 9843/12 Μεταξύ: Δημοκρατίας Εναντίον Μάριου Τούμπα από την Κισσόνεργα --------------------------- Ημερομηνία: 05.10.2012 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Π. Κυριακίδης Για τον Κατηγορούμενο: κα Μ. Παπαδημήτρη Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Καταλογίζεται στον κατηγορούμενο πως την 03.07.2012 ήρθε σε παράνομη συνουσία με την παραπονούμενη Kornelija Vonsovic από την Λιθουανία χωρίς την συναίνεση της (βιασμός κατά παράβαση των άρθρων 144, 145 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 - 2η κατηγορία) αφού προηγουμένως της έκλεψε το κινητό της τηλέφωνο χρησιμοποιώντας βία (ληστεία κατά παράβαση των άρθρων 282, 283 και 20 του Κεφ. 154 - 4η κατηγορία) και την απήγαγε (απαγωγή προσώπου με σκοπό τη συνουσία κατά παράβαση των άρθρων 148 και 20 του Κεφ. 154 - 3η κατηγορία). Είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής πως ο κατηγορούμενος συνοδευόταν και υποβοηθήθηκε από άλλο πρόσωπο με το οποίο είχε συνωμοτήσει τη διάπραξη του συνόλου των πιο πάνω αδικημάτων (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 - 1η κατηγορία). Η Kornelija (Μ.Κ.2), κατά την κύρια εξέταση της υιοθέτησε τις καταθέσεις που είχε δώσει στην αστυνομία (καταθέσεις ημερομηνίας 03.07.2012, 03.07.2012, 12.07.2012 και 12.07.2012 στην Αγγλική - Τεκμήρια 15, 17, 19 και 21 και πιστές μεταφράσεις στην Ελληνική - Τεκμήρια 16, 18, 20 και 22 αντίστοιχα). Μέσα από τη διά ζώσης μαρτυρία της η παραπονούμενη ισχυρίζεται ότι περί ώρα 02:30 της 03.07.2012, ενώ περπατούσε στο δρόμο του Κόλπου των Κοραλλίων με κατεύθυνση προς το Cleos Bar, όπου εργαζόταν ο φίλος της Νικόλας Νικολάου (Μ.Κ.3), σταμάτησε δίπλα της ένα σαλούν αυτοκίνητο, άσπρου χρώματος, με δύο άντρες. Ο συνοδηγός της είπε γελώντας «είσαι μαλακισμένη - σκύλλα θες να κάνεις πίπα;», αυτή του απάντησε «όχι». Στη συνέχεια ο ίδιος άντρας, στο εξής ο συνοδηγός, κατέβηκε από το αυτοκίνητο και πήρε από το χέρι της, το κινητό της τηλέφωνο, με το οποίο εκείνη την ώρα αυτή προσπαθούσε να τηλεφωνήσει στο Νικόλα. Έπειτα την άρπαξε από το λαιμό και την έσπρωξε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, κρατώντας την από το λαιμό, κάθισε πίσω μαζί της, αυτή ήταν γερμένη στο κάθισμα, σχεδόν ξαπλωμένη και ο συνοδηγός ήταν από πίσω της και συνέχιζε να την κρατά. Ακολούθως το αυτοκίνητο άρχισε να κινείται. Τη ρώτησαν από πού είναι ενώ αυτή τους ζήτησε να την αφήσουν ήσυχη να φύγει, αλλιώς θα είχαν πρόβλημα αν δεν το έκαναν, όμως τα δύο πρόσωπα της είπαν ότι πρόβλημα θα είχε αυτή επειδή δεν ήταν Κύπρια. Κατά την κίνηση του οχήματος ο συνοδηγός που καθόταν δίπλα της, έβαλε τη δεξιά του παλάμη στο στόμα της ώστε να μείνει ήσυχη, ενώ ο οδηγός ανέβασε την ένταση του ραδιοφώνου και άρχισε να παίζει δυνατή μουσική. Κατά τη διαδρομή μπόρεσε να δει ότι υπήρχε γκρεμός που οδηγούσε προς τη θάλασσα. Επίσης κατά τη διαδρομή για κάποια στιγμή μπόρεσε και απώθησε τα χέρια του συνοδηγού από πάνω της. Μετά από κάποιο χρόνο, που γι΄ αυτήν ήταν σαν αιώνας, σταμάτησαν κάπου, υπήρχε πάλι γκρεμός και θάλασσα, κατέβηκε από το αυτοκίνητο πρώτα ο οδηγός, ενώ η μηχανή του αυτοκινήτου έμεινε αναμμένη και η μουσική συνέχιζε να παίζει δυνατά. Ο συνοδηγός που καθόταν δίπλα της άφησε το χέρι του από το στόμα της, με το ίδιο χέρι την άρπαξε από το αριστερό της χέρι και την ανάγκασε να βγει από το αυτοκίνητο. Αρπάζοντας την από το λαιμό με το αριστερό του χέρι με βία την ακούμπησε στην πόρτα του οδηγού. Μετά από αυτό ο συνοδηγός τοποθέτησε το χέρι του πάλι πάνω στο στόμα της ώστε να μην φωνάξει, όμως αυτή του έσπρωξε πίσω το χέρι. Εκείνη τη στιγμή ο συνοδηγός, ως αυτή αντιλήφθηκε, φώναξε τον οδηγό και της άρπαξε τα χέρια της με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει, ενώ ο συνοδηγός της έβγαλε το μπλουζάκι με τα δύο του χέρια. Αυτή έκλαιγε και τους έλεγε να σταματήσουν γιατί θα είχαν πρόβλημα. Στη συνέχεια ο συνοδηγός έβαλε τα δύο του χέρια γύρω της και της άνοιξε το στηθόδεσμο της. Ο οδηγός που στεκόταν δίπλα, παρακολουθούσε και γελούσε. Έπειτα ο συνοδηγός της είπε, «κούκλα εσύ, είσαι πολύ όμορφη». Στις προτροπές της να την αφήσουν ήσυχη, οι δύο άντρες συνέχισαν να γελούν. Τότε ο συνοδηγός φώναξε στον οδηγό «έλα, έλα» και ο τελευταίος άρπαξε τα δύο της χέρια με δύναμη κρατώντας τα ψηλά έτσι ώστε να μην μπορεί να τα κινήσει, τότε ο συνοδηγός με τα δύο του χέρια της κατέβασε το παντελόνι και με μια ξαφνική κίνηση της έβγαλε το εσώρουχο της και άρχισε να τη φιλά σε διάφορα μέρη του σώματος χαϊδεύοντας την με τα δύο του χέρια. Αφού έκανε ένα βήμα προς τα πίσω και κατέβασε το παντελόνι και το εσώρουχο του, ενώ ακόμη ο οδηγός εξακολουθούσε να την κρατά, ο συνοδηγός προχώρησε και εισχώρησε το πέος του στο κόλπο της ενώ ήταν όρθια. Σε κάποια στιγμή ο συνοδηγός ανέφερε στον οδηγό τις λέξεις «άϊστο, άϊστο», και ο τελευταίος άφησε τα χέρια της, στάθηκε δίπλα τους, οπότε ο συνοδηγός αποσύρθηκε από μέσα της, πήρε τα χέρια της και τα έβαλε πίσω από την πλάτη της, τη γύρισε με τρόπο που έβλεπε προς το αυτοκίνητο, την ανάγκασε να γύρει λίγο πιο κάτω και την ξαναβίασε ενώ επαναλήφθηκε νέα φάση βιασμού, ως η αρχική θέση, οπόταν άκουσε τον οδηγό να φωνάζει «κανεί, κανεί», ωστόσο ο συνοδηγός συνέχισε μέχρι που ολοκλήρωσε εκτός του κόλπου της πάνω στην κοιλιά της. Μετά τα πιο πάνω αφού ο συνοδηγός ανέβασε το παντελόνι του την άρπαξε και την έβαλε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Ο οδηγός πήρε τα ρούχα της και τα έβαλε στο αυτοκίνητο. Άρχισε πάλι να κινείται το όχημα ενώ αυτή βρισκόταν γυμνή και σε κατάσταση σιοκ. Σε κάποια στιγμή το αυτοκίνητο σταμάτησε, ο συνοδηγός κατέβηκε από αυτό, άνοιξε την πόρτα της και της είπε «άτε κόρη, έφυες». Πήρε τα ρούχα της και βγήκε από το αυτοκίνητο το οποίο, αφού μπήκε μέσα ο συνοδηγός, απομακρύνθηκε. Λόγω του ότι ήταν φοβισμένη και σιοκαρισμένη δε σκέφτηκε να πάρει τον αριθμό εγγραφής του οχήματος. Το σημείο που την άφησαν ήταν ένας χώρος στάθμευσης, εκεί φόρεσε τα ρούχα της και περπάτησε μέχρι το σπίτι της. Όταν πήγε σπίτι της έκανε μπάνιο για 40 λεπτά περίπου επειδή ένοιωθε λερωμένη, αφού έπλυνε τα ρούχα της, κάθισε σε καναπέ χωρίς να μπορεί να κάνει οτιδήποτε άλλο. Η ώρα 13:30 της 12.07.2012, παίρνοντας λεωφορείο πήγε και συνάντησε το φίλο της, Νικόλα, ο οποίος εργάζεται στην ΑΤΗΚ και του ανέφερε τι έγινε. Δίδοντας στην αστυνομία αλλά και στο Δικαστήριο περιγραφή των δύο προσώπων η Kornelija ανέφερε πως ο συνοδηγός ήταν ψηλός, περίπου 1.85-1.90, με κοντά μαύρα σποντέ μαλλιά, με κοντό γένι, φορούσε ένα σκούρο πουκάμισο και τζην, η φωνή του ήταν δυνατή και βαθιά. Ο οδηγός φορούσε κοντό παντελονάκι που δεν θυμόταν το χρώμα, φορούσε άσπρα αθλητικά παπούτσια και μια πράσινη φανέλα απ΄ ότι νομίζει, τα μαλλιά του ήταν μαύρα, κοντά, και είχε μακριά γενειάδα. Αυτός ήταν κοντός περίπου 1.

1. Η φωνή του ήταν επίσης βαθιά. Η ηλικία και των δύο είναι περίπου 30-35 ετών. Θυμόταν επίσης ότι το αυτοκίνητο ήταν άσπρο και είχε τέσσερις πόρτες, απ΄ ότι νόμιζε αρχικά ήταν μάρκας Hundai και τα καθίσματα του ήταν μαύρα. Θυμόταν ακόμη ότι όταν έφτασαν στο σημείο που βιάστηκε, ο οδηγός του οχήματος τύλιξε ένα τσιγάρο το οποίο κάπνισε, δεν είδε όμως σε ποιο σημείο ακριβώς αυτός πέταξε το αποτσίγαρο. Τόσο τον οδηγό όσο και το συνοδηγό δεν ήταν εντελώς σίγουρη πως εάν τους έβλεπε ξανά θα τους αναγνώριζε, ήταν όμως σίγουρη ότι θα αναγνώριζε τη φωνή τους, ως επίσης θα μπορούσε να αναγνωρίσει το μέρος που τη βίασαν. Στις 03.07.2012 η παραπονούμενη υπέδειξε το σημείο από όπου οι δύο άνδρες την έβαλαν στο αυτοκίνητο, αλλά και το σημείο όπου την άφησαν μετά το βιασμό. Ανέφερε ακόμη η παραπονούμενη ότι μετά που έδωσε κατάθεση στις 03.07.2012, ζήτησε από το φίλο της και τη μετέφερε ξανά στην περιοχή του Κόλπου των Κοραλλίων, όπου αναγνώρισε τον τόπο και το σημείο όπου βιάστηκε. Είναι ο χώρος που υπέδειξε αυθημερόν στην Αστυνομία. Στις 12.07.2012 περί τις 04:05 η παραπονούμενη βρισκόταν στο αυτοκίνητο του φίλου της, Νικόλα, και κινούνταν στον Κόλπο των Κοραλλίων για να πάνε στο σπίτι της, οπότε ο φίλος της έκανε επαναστροφή και πάρκαρε έξω από το "Cleos Disco Bar". Αυτή δε τον ρώτησε το λόγο. Σε λίγο ένα άλλο αυτοκίνητο, παλιό άσπρο, ήρθε και σταμάτησε ακριβώς δίπλα τους, από την πλευρά του οδηγού. Ένας άντρας που ήταν ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου έκανε χειραψία με το φίλο της και συνομίλησαν μεταξύ τους. Όταν είδε τον άντρα αυτόν τον αναγνώρισε ως τον άντρα που τη βίασε στις 03.07.2012, ως επίσης αναγνώρισε τη φωνή του. Εκείνη την ώρα αυτή ένοιωσε φόβο. Στη συνέχεια αφού απομακρύνθηκαν λίγο, ανέφερε στο Νικόλα ότι επρόκειτο για το πρόσωπο που τη βίασε. Ο Νικόλας τη ρώτησε αν είναι σίγουρη και αυτή του απάντησε θετικά. Αυτός κάλεσε αμέσως την Αστυνομία και ο Αστυφύλακας 836 Πανίκος Χριστοδούλου (Μ.Κ.4) μετέβηκε έξω από το σπίτι της Kornelija συναντώντας τους. Στην τελευταία της κατάθεση (Τεκμήριο 21) η οποία δόθηκε 12.07.2012 ώρα 17:40 η παραπονούμενη συμπληρώνει πως, το άτομο που ήταν επιβάτης στο αυτοκίνητο στις 03.07.2012 και το οποίο αναγνώρισε στις 12.07.2012, ήταν αδύνατος με μικρό γένι ωσάν να ήταν αξύριστος για περίοδο μιας εβδομάδας. Πρόκειται δε για το ίδιο άτομο το οποίο της πήρε το κινητό της τηλέφωνο από το χέρι, και αφού την άρπαξε από το λαιμό την έσπρωξε στο πισινό κάθισμα του οχήματος. Κατά την προφορική της μαρτυρία και κυρίως στην αντεξέταση της η Kornelija αποκήρυξε μέρος των γραπτών της καταθέσεων διαφοροποιούμενη σε σχέση με κάποιες λεπτομέρειες. Έδωσε εξήγηση πως κατά τη λήψη των καταθέσεων της από την Αστυνομία, ήταν πολύ σιοκαρισμένη, ενώ κατά τη μαρτυρία της στο Δικαστήριο ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση, επιμένοντας ότι η αλήθεια είναι ως την έχει αναφέρει στο Δικαστήριο. Είναι χρήσιμο να επισημάνουμε τα στοιχεία της μαρτυρίας στα οποία η Kornelija έχει διαφοροποιηθεί από τις γραπτές της καταθέσεις ή έχει προσθέσει οτιδήποτε πέραν από αυτές. Στην προφορική της μαρτυρία αναφέρει πως δέχθηκε εξύβριση και πρόταση για συμμετοχή σε άσεμνη πράξη, όταν το αυτοκίνητο με τους δύο άντρες σταμάτησε δίπλα της στην πλευρά του δρόμου που αυτή περπατούσε. Στην πρώτη της κατάθεση όντως λέει το ίδιο πράγμα, όμως στην κατάθεση της ημερομηνίας 12.07.2012 (Τεκμήριο 21) διαφοροποιεί τα γεγονότα λέγοντας ότι το αυτοκίνητο ερχόταν από την αντίθετη πλευρά του δρόμου, σύμφωνα με την πορεία της, οπότε ο συνοδηγός της φώναξε μέσω του παραθύρου του οδηγού, της πρότεινε την άσεμνη πράξη και μετά το αυτοκίνητο οδηγήθηκε δίπλα της για να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα που ανέφερε. Στις καταθέσεις ημερομηνίας 03.07.2012 (Τεκμήριο 15) και 12.07.2012 (Τεκμήριο 21) αναφέρει πως αφού ο συνοδηγός την έβαλε με τη βία στο αυτοκίνητο δεν αναφέρει σε ποια στάση αυτή βρισκόταν, όμως στην προφορική της μαρτυρία πρόσθεσε ότι όπως αυτή καθόταν ήταν γερμένη στο κάθισμα, σχεδόν ξαπλωμένη και ο συνοδηγός ήταν από πίσω της και την κρατούσε. Ομοίως προκύπτει από την προφορική της μαρτυρία πως όταν αυτή τοποθετήθηκε στο αυτοκίνητο, ο συνοδηγός έβαλε την παλάμη του χεριού του μπροστά από το στόμα της, αυτή προσπαθούσε να φωνάξει, κάτι που αποδέχθηκε ότι δεν ανέφερε στην κατάθεση της. Κάτι άλλο που δεν ανέφερε στις καταθέσεις της αλλά όμως είπε στην προφορική της μαρτυρία, είναι πως εντός του οχήματος, κατά τη διαδρομή προς το σημείο όπου βιάστηκε, προσπαθούσε να απωθήσει με τα χέρια της το συνοδηγό και για κάποια στιγμή τα κατάφερε. Κατέθεσε ακόμη η παραπονούμενη πως όταν την έβαλαν στο αυτοκίνητο φώναξε, ωστόσο φαίνεται στην πρώτη της κατάθεση πως ανέφερε ότι μετά από αυτή την ενέργεια αυτή πάγωσε και δε μπορούσε να φωνάξει ή να κάνει οτιδήποτε. Σε ότι αφορά το χώρο και το σημείο του βιασμού ενώ κατά την προφορική της μαρτυρία είπε πως όταν οδηγήθηκε στο χώρο, πρώτα κατέβηκε από το αυτοκίνητο ο οδηγός στην πρώτη της κατάθεση ανέφερε ότι προηγήθηκαν κάποιες ενέργειες εκ μέρους του συνοδηγού έξω από το αυτοκίνητο, και μετά ακολούθησε η έξοδος του οδηγού από το όχημα. Μαρτύρησε πως αυτό που ανέφερε στην κατάθεση της δεν είναι ορθό. Στην πρώτη της κατάθεση ανέφερε πως πριν το βιασμό ο συνοδηγός κάλεσε τον οδηγό να πιάσει τα χέρια της, ωστόσο στην προφορική της μαρτυρία είπε πως δεν άκουσε το συνοδηγό να λέει τέτοια λόγια, όμως αυτό αντιλήφθηκε επειδή μετά από τη συνομιλία των δύο, ο οδηγός της έπιασε τα χέρια και ακολούθησε ο βιασμός της από το συνοδηγό. Ακόμη στην ίδια κατάθεση λέει ότι ο συνοδηγός αφαίρεσε την μπλούζα της με το ένα του χέρι, ενώ στη μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου υποστήριξε ότι είναι με τα δύο χέρια του συνοδηγού που έγινε η πράξη αυτή. Η σημασία και αξιολόγηση του περιεχομένου της μαρτυρίας της παραπονούμενης θα διενεργηθεί σε κατοπινό στάδιο της απόφασης συνεκτιμούμενη με τα υπόλοιπα κριτήρια αξιολόγησης. Ο Νικόλας μαρτύρησε πως μερικά βράδια η Kornelija πηγαίνει και τον βλέπει στο Cleos Bar μετά που σχολάνει από το εστιατόριο όπου εργάζεται. Τρεις-τέσσερις φορές την εβδομάδα, τυγχάνει να διανυκτερεύσει σπίτι της Kornelija, το οποίο βρίσκεται κοντά στο Cleos Bar, όταν όμως δεν το πράττει αυτό, κοιμάται στο σπίτι των γονιών του, στη Χλώρακα. Το βράδυ της 02.07.2012 προς 03.07.2012 η φίλη του Kornelija δεν τον επισκέφθηκε στο Cleos Bar και αυτός θεώρησε ότι θα ήταν πολύ κουρασμένη. Το πρωί της έστειλε ένα μήνυμα περί τις 08:00-09:00 π.μ. και αργότερα της τηλεφώνησε χωρίς αυτή να του απαντήσει. Αργότερα λίγο πριν τις 14:00 ενώ αυτός βρισκόταν στην εργασία του στην ΑΤΗΚ η Kornelija του τηλεφώνησε από το τηλέφωνο του θυρωρού των γραφείων της ΑΤΗΚ και του ανέφερε ότι ήταν έξω από τα γραφεία και τον ήθελε. Αντιλήφθηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και επειδή πλησίαζε η ώρα που θα σχόλανε κτύπησε την κάρτα του και έφυγε. Επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο του με την Kornelija και κατά τη διαδρομή αυτή του ανέφερε ότι τις πρωινές ώρες ενώ περπατούσε για να πάει στο Cleos Bar να το συναντήσει, ένα αυτοκίνητο σταμάτησε δίπλα της, την απήγαγαν δύο άντρες και αφού την πήραν σε άγνωστη περιοχή ο ένας τη βίασε. Ο Νικόλας όταν άκουσε αυτά που του είπε η φίλη του θεώρησε ότι έπρεπε να γίνει καταγγελία στην Αστυνομία και μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας όπου κατήγγειλαν το περιστατικό. Δόθηκαν καταθέσεις τόσο από αυτόν όσο και από τη Korlelija η οποία εξετάστηκε ιατρικά αυθημερόν στο Νοσοκομείο Πάφου. Μέσα από την περιγραφή που η Kornelija έκανε για τα δύο πρόσωπα αυτός άρχισε να υποψιάζεται ότι ο βιαστής ήταν ο Μάριος Τούμπας δηλαδή ο κατηγορούμενος, τον οποίο γνώριζε προ δέκα ετών, δεν είχε όμως κάποια άλλα στοιχεία γι΄ αυτό έκρινε ότι δε μπορούσε να κάνει επίσημη καταγγελία στην Αστυνομία. Ανέφερε ωστόσο τις υποψίες του στον Αστ. Χριστοδούλου, ο οποίος ήταν γνωστός του. Ο Νικόλας περίγραψε ως πολύ άσχημη τη ψυχολογική κατάσταση της Kornelija η οποία τις πρώτες μέρες έκλαιγε συνεχώς και δεν ήθελε να συζητήσει το θέμα του βιασμού πλέον όμως είναι καλύτερα αφού επισκέφθηκε ψυχολόγο στο Νοσοκομείο Πάφου. Στις 12.07.2012 περί ώρα 04:05 αφού είχε σχολάσει από το Cleos Bar, μπήκε στο αυτοκίνητο του έχοντας μαζί του την Kornelija με σκοπό να πάνε στο σπίτι της. Λίγο μετά, αφ΄ ότου προχώρησε, λόγω του ότι η ταχύτητα του ήταν χαμηλή, εξαιτίας ύπαρξης οχήματος που καθάριζε το δρόμο, αντιλήφθηκε από την απέναντι κατεύθυνση να έρχεται ο κατηγορούμενος με το αυτοκίνητο του και χαιρετίστηκαν. Στη συνέχεια επειδή ο Νικόλας είχε την υποψία, έκανε επαναστροφή και οδήγησε το αυτοκίνητο του έξω και μπροστά από το Cleos Bar. Η Kornelija το ρώτησε αν ξέχασε κάτι και αυτός της είπε «ένα λεπτό». Σε πολύ λίγο κατηγορούμενος έφτασε εκεί από την πίσω πλευρά του Cleos Bar, οπότε τα δύο αυτοκίνητα βρέθηκαν το ένα δίπλα στο άλλο, με τις πλευρές των οδηγών να γειτνιάζουν. Ο Νικόλας και ο κατηγορούμενος μίλησαν για λίγο κάνοντας χειραψία χωρίς να κατεβούν από τα αυτοκίνητα τους. Ακολούθως ο Νικόλας προχώρησε το αυτοκίνητο του με σκοπό να πάνε στο σπίτι της Kornelija. Μόλις απομακρύνθηκε λίγο γύρισε προς την Kornelija η οποία ήταν έντρομη και με έντονο βλέμμα του είπε «Baby, it΄s him» («Μωρό [μου] είναι αυτός»). Τη ρώτησε αν ήταν βέβαιη και αυτή του απάντησε πως ήταν εκατό τοις εκατό σίγουρη ότι επρόκειτο για το βιαστή της. Αμέσως ο μάρτυρας κάλεσε την Αστυνομία και την ενημέρωσε για την αναγνώριση. Ακολούθησε η προαναφερθείσα συνάντηση με τον Αστ. Χριστοδούλου έξω από το σπίτι της Kornelija. Ο Αστ. Χριστοδούλου αναφέρθηκε στην τηλεφωνική ενημέρωση που είχε από τον Νικόλα στις 20:00 της 03.07.2012 λέγοντας του ότι η Kornelija είχε αναγνωρίσει το σημείο όπου βιάστηκε και ότι αυτός μετέβηκε στην περιοχή και τους συνάντησε περί ώρα 20:
2. Εκεί η Kornelija του υπέδειξε το σημείο του βιασμού. Από το χώρο ο Αστυφύλακας παρέλαβε δύο αποτσίγαρα μάρκας Winston τα οποία στάληκαν αργότερα για επιστημονικές εξετάσεις. Για εξετάσεις επίσης στάληκαν δύο παρειακά επιχρίσματα της Kornelija τα οποία αυτός παρέλαβε στις 05.07.
3. (Το σημείο του βιασμού υποδείχθηκε στις 05.07.2012 εκ νέου στον αστυφύλακα Χριστοδούλου και στον αστυφύλακα 1825 Ανδρέα Χριστοφίδη, ο οποίος έλαβε αριθμό φωτογραφιών - Τεκμήριο 2). Επιβεβαίωσε ο Αστ. Χριστοδούλου ότι η ώρα 04:15 της 12.07.2012 δέχθηκε τηλεφώνημα από το Νικόλα ο οποίος τον ενημέρωσε για την αναγνώριση του βιαστή από την Kornelija. Αυτός αμέσως μετέβηκε έξω από την οικία της Kornelija όπου ο Νικόλας του έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες. Ο Νικόλας ρώτησε στην παρουσία του την Kornelija αν ήταν βέβαιη για την αναγνώριση, και αυτή απάντησε «I am sure. It's him 100%» («Είμαι σίγουρη. Είναι αυτός 100%»). Στη συνέχεια ο Αστ. Χριστοδούλου ζήτησε από το Νικόλα και την παραπονούμενη, να μεταβούν στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας για κατάθεση. Λίγο αργότερα εντόπισε τον κατηγορούμενο που ήταν ακόμη στην περιοχή του Κόλπου των Κοραλλίων και του ανέφερε ότι θα τον καλούσε αργότερα στο Σταθμό Πέγειας. Περί ώρα 05:20-07:20 έλαβε από αυτόν ανακριτική κατάθεση αναφορικά με τα υπό εκδίκαση αδικήματα (Τεκμήριο 27). Η ώρα 07:25 το συνέλαβε δυνάμει εντάλματος σύλληψης του για τα ίδια αδικήματα και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Ο κατηγορούμενος φωτογραφήθηκε από τον αστυφύλακα 2588 Ανδρέα Παπακλεοβούλου (Μ.Κ.6) (Τεκμήριο 32). Εξεταστής της υπόθεσης ανέλαβε η γυναίκα Λοχίας 1577 Αλεξία Πατριώτη (Μ.Κ.1) η οποία κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 έως 14, η κατάθεση των οποίων συνοδεύτηκε από παραδεκτά γεγονότα. (Τα Τεκμήρια 1, 2, 3 είναι βιβλιάρια φωτογραφιών που απεικονίζουν την παραπονούμενη και χώρους που αυτή υπέδειξε σχετικά με τη διάπραξη των ισχυριζόμενων αδικημάτων. Τα Τεκμήρια 4 και 5 είναι τα δύο αποτσίγαρα τα οποία παραλήφθηκαν από τη σκηνή του βιασμού. Τα Τεκμήρια 6, 7 και 8 είναι παρειακά και ενδοκολπικά επιχρίσματα της παραπονούμενης. Τα Τεκμήρια 9-12 είναι τα ρούχα που η παραπονούμενη ανέφερε ότι φορούσε πριν και κατά τον ισχυριζόμενο βιασμό της. Το Τεκμήριο 13 είναι παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου). Η Γ/Λοχ. Πατριώτη έλαβε μία συμπληρωματική κατάθεση από την παραπονούμενη. Η μόνη επιπλέον ενέργεια που έκανε είναι ότι διερεύνησε κατά πόσο άλλο πρόσωπο ενέχεται στην υπόθεση. Αναζητήθηκαν στοιχεία και πληροφορίες χωρίς όμως να εντοπισθεί οτιδήποτε. Δεν κατέγραψε οτιδήποτε σε ημερολόγιο ενεργείας, έκανε ωστόσο ημερολόγιο ενεργείας σχετικά με έρευνες που έγιναν για εντοπισμό του αυτοκινήτου που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάπραξη των αδικημάτων. Ο Δρ. Μάριος Καριόλου (Μ.Κ.5) διευθύνει το Τμήμα Καρδιαγγειακής Γενετικής και το Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής. Τα προσόντα του μάρτυρα ως εμφαίνονται σε βιογραφικό σημείωμα (Τεκμήριο 30) εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ως παραδεκτά. Είναι παραδεκτό ότι ο ρουχισμός που εξέτασε ο δρ. Καριόλου (Τεκμήρια 9-12) είναι τα ρούχα που φορούσε η Kornelija κατά τον ισχυριζόμενο βιασμό. Είναι επίσης παραδεκτό πως η σύγκριση έγινε με τα επιχρίσματα της Kornelija (Τεκμήρια 6, 7 και 8) και του κατηγορουμένου (Τεκμήριο 13). Ο μάρτυρας ετοίμασε στα πλαίσια της έρευνας του έκθεση εμπειρογνωμοσύνης (Τεκμήριο 31) και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ως παραδεκτό γεγονός ότι το περιεχόμενο της ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Από το περιεχόμενο της έκθεσης προκύπτει ότι δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου, είτε στο ρουχισμό που φορούσε η παραπονούμενη αλλά ούτε και στα ενδοκολπικά επιχρίσματα που λήφθηκαν από αυτήν. Εντοπίστηκε όμως μικτό γενετικό υλικό στο στηθόδεσμο της Kornelija η οποία δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότρια μέρους του μικτού γενετικού υλικού (Τεκμήριο 31, σελίδα 8). Κατά την παρουσία του δρ. Καριόλου στο εδώλιο του μάρτυρα τέθηκαν συγκεκριμένα ερωτήματα υπό τύπο σεναρίων στα οποία έδωσε τη θέση του. Πιο συγκεκριμένα απάντησε πως σε περίπτωση σεξουαλικής επαφής, αν ο άντρας φοράει προφυλακτικό, υπάρχει περίπτωση, λόγω της χρήσης του προφυλακτικού, να μην εντοπιστεί γενετικό υλικό του άντρα στον κόλπο της γυναίκας. Επίσης ανέφερε πως σε πειράματα που έχουν γίνει σε ζευγάρια που έχουν συμμετάσχει σε έρευνα, η οποία είχε σκοπό να εντοπιστούν σπερματικά κύτταρα σε δειγματοληψίες που γίνονται από τον κόλπο μετά τη συνουσία, έχουν παρατηρηθεί περιστατικά όπου ενώ τα ζευγάρια δήλωναν ότι ήρθαν σε επαφή και σε συνουσία χωρίς τη χρήση προφυλακτικού, με δηλωμένη εκσπερμάτωση εντός του κόλπου μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα από την ώρα που έγινε η εξέταση, σε 15-20% από αυτά τα ζευγάρια δεν εντοπίστηκαν σπερματικά κύτταρα. Ως εκ τούτου κατά το μάρτυρα, δε σημαίνει κατ΄ ανάγκη ότι πάντοτε θα εντοπιστούν σπερματικά κύτταρα στις δειγματοληψίες που θα γίνουν μετά ακόμη και από αποδεδειγμένη συνουσία. Τέθηκε ακόμη στο μάρτυρα το σενάριο όπου ο δράστης βιασμού εισχωρεί στον κόλπο και εκσπερματώσει εντός αυτού, χωρίς τη χρήση προφυλακτικού και το θύμα μετά το βιασμό του κάνει μπάνιο σε μπανιέρα, για χρόνο πάνω από 20 λεπτά. Η άποψη του ήταν πως κατά πρώτο λόγο η παρέμβαση του μπάνιου θα μπορούσε να λειτουργήσει αρνητικά στη δυνατότητα εντοπισμού σπερματικών κυττάρων, και κατά δεύτερο λόγο σπερματικού γενετικού υλικού. Το ίδιο ισχύει, ως εξήγησε, και όταν η εκσπερμάτωση γίνει σε οποιοδήποτε άλλο σημείο εξωτερικά του σώματος αν ακολουθήσει μπάνιο. Ένα άλλο σενάριο το οποίο τέθηκε στο μάρτυρα Καριόλου είναι όταν μετά το βιασμό, το θύμα πλένει με χλιαρό νερό τα ρούχα που φορούσε τρίβοντας τα για περίπου 15 λεπτά σε μια λεκάνη. Η θέση του ήταν πως η πλύση των ρούχων θα μπορούσε να επηρεάσει το αποτέλεσμα, δεν είναι όμως κανόνας, ότι δεν θα εντοπισθούν σπερματικά κύτταρα, όμως μπορεί να επηρεάσει, μπορεί δηλαδή να αφαιρεθούν σπερματικά κύτταρα. Συμπλήρωσε επίσης πως υπάρχει και η έννοια του καλού και κακού δότη, η οποία σχετίζεται με την πιθανότητα εναπόθεσης κυττάρων, αφού αυτή διαφέρει από άτομο σε άτομο. Τέλος ο δρ. Καριόλου ανέφερε πως ο εντοπισμός γενετικού υλικού του θύματος βιασμού, μετά την πλύση του εσώρουχου και η απουσία γενετικού υλικού του δράστη, δεν οδηγεί κατ΄ ανάγκη σε κάποιο συμπέρασμα, καθ΄ ότι, ενδεχομένως ο εντοπισμός γενετικού υλικού του θύματος να οφείλεται στην επαφή με το ρουχισμό που ακολουθεί της πλύσης. Έστω ότι αποδειχθεί ότι το γενετικό υλικό προέρχεται προ της πλύσης, τότε πάλι μπορεί να εξηγηθεί, αν το θύμα φορούσε για πολλές ώρες το εσώρουχο οπότε εναποτέθηκε μεγάλη ποσότητα γενετικού υλικού μη δυνάμενη να αλλοιωθεί από το πλύσιμο. Ο Ανδρέας Πατσαλίδης (Μ.Κ.7), γυναικολόγος, εργάζεται στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, επιπλέον είναι καθηγητής στο Frederick University, διδάσκει σε νηπιαγωγούς το μάθημα της αγωγής υγείας, και είναι πρόεδρος ιδιωτικής εταιρείας, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Επίσης κάνει διαλέξεις σε μαθητές λυκείου, σε φοιτητές πανεπιστημίου και σε έφηβους γενικά για θέματα διαφυλικών σχέσεων, αντισύλληψης, σεξουαλικών μεταδιδόμενων νοσημάτων, σεξουαλικής παρενόχλησης, κακοποίησης, βιασμού και άλλων. Τέθηκε στο μάρτυρα το ερώτημα κατά πόσο μπορούσε να γίνει συνουσία σε όρθια θέση. Αφού έδωσε κάποιες λεπτομέρειες ως προς τις θέσεις και πιθανές κινήσεις των εμπλεκομένων, εξέφρασε τη γνώμη, πως κανένα αρσενικό μέλος του ζωικού βασιλείου, περιλαμβανομένου του ανθρώπου, μπορεί να βιάσει το θηλυκό εκτός από την αράχνη. Η μόνη περίπτωση για να επιτευχθεί βιασμός είναι το θύμα να φοβηθεί και να μην αντισταθεί. Στις 03.07.2012 όταν εξέτασε την παραπονούμενη, αντιλήφθηκε ότι είναι σωματώδης γυναίκα, με τουπέ και τσαμπουκά, η οποία όταν της ζήτησε να ξεντυθεί για να την εξετάσει αυτή του απάντησε «Γιατί;». Όταν της είπε πως έτσι έπρεπε να γίνει η εξέταση, αυτή του είπε να περάσει έξω για να ξεντυθεί. Αυτό πρώτη φορά του συνέβηκε στις 30 περιπτώσεις που έχει εξετάσει για βιασμό. Τον έβγαλε έξω, αυτόν και τον ιατροδικαστή, ως χαρακτηριστικά ανέφερε, και επέστρεψαν όταν ξεντύθηκε. Όταν της είπε ότι πρέπει να την εξετάσει κολπικά πάλι του απάντησε «Γιατί; Δεν είναι για τούτη την εξέταση που ήρθα.» Αυτά τα στοιχεία του έδειξαν μια δυναμική γυναίκα με τσαμπουκά, ανέφερε δε στον ιατροδικαστή, μετά το τέλος της εξέτασης του, πως η υπόθεση δεν του «μύριζε» βιασμό και ο ιατροδικαστής συμφώνησε μαζί του. Το είχε αυτό αναφέρει και στους δύο αστυνομικούς που περίμεναν έξω από το εξεταστήριο οι οποίοι μόλις βγήκε το ρώτησαν. Του σχηματίστηκε η εντύπωση πως δεν ήταν η γυναίκα η οποία τόσο εύκολα θα παραδιδόταν, αμαχητί, σε ένα βιασμό, εκτός αν κακοποιήθηκε στο παρελθόν για παρόμοιο πράγμα και ενθυμούμενη εκείνο που υπέστηκε δεν έφερε αντίσταση για να μην έχει παρόμοια τραυματική εμπειρία. Συμπλήρωσε πως γυναίκα η οποία για πρώτη φορά εκτίθεται σε πιθανότητα βιασμού, συνήθως δεν υποκύπτει εύκολα παρά μόνο αν εκείνος ο φόβος είναι δυνατός. Τέτοιος φόβος θα μπορούσε να προκληθεί με μαχαίρι στο λαιμό ή εάν επιδειχθεί πιστόλι ή αν υπάρχει προσπάθεια στραγγαλισμού σε βαθμό που να αρχίσει να νοιώθει ασφυξία, οπότε φοβάται και παραδίδεται. Ο Νικόλας Χαραλάμπους (Μ.Κ.8), ιατροδικαστής, αναφέρθηκε στο ίδιο περιστατικό. Κατά τη δική του εξέταση δε διαπίστωσε οποιαδήποτε κάκωση στο σώμα της Kornelija. Κατέθεσε πως έχει κατά νου ότι πάρα πολλές κοπέλες που παραπονέθηκαν για βιασμό, σε αρκετές περιπτώσεις έχουν υπάρξει σχετικές καταδίκες χωρίς να έχουν προξενηθεί κακώσεις. Ήταν η γνώμη του πως κατά τη χρήση κάποιας βίας, αν δεν ασκηθεί πολύ μεγάλη δύναμη, είναι ενδεχόμενο να μην παραμείνουν ίχνη της επαφής των χεριών του δράστη στο σώμα του θύματος. Είναι ακόμη ενδεχόμενο κάποια ερυθρότητα η οποία παρουσιάζεται αρχικά, μετά την πάροδο κάποιου χρόνου να εξαφανιστεί. Σε κάθε περίπτωση είπε πως το αποτέλεσμα της κάκωσης εξαρτάται και από το δέρμα του κάθε ατόμου ξεχωριστά. Μετά την ολοκλήρωση της παρουσίασης της υπόθεσης από την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση του, εξηγώντας του τα δικαιώματα του. Ο κατηγορούμενος επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής. Ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται η ανακριτική του κατάθεση ημερομηνίας 12.07.2012 (Τεκμήριο 27). Η εν λόγω κατάθεση δόθηκε με τη μέθοδο ερωτοαπαντήσεων. Συνοπτικά προκύπτουν τα ακόλουθα: Στην ερώτηση πού βρισκόταν στις 03.07.2012 περί ώρα 02:30 ο κατηγορούμενος απάντησε πως δε θυμόταν. Ανέφερε δε πως στον Κόλπο των Κοραλλίων δεν πηγαίνει τακτικά γιατί την εβδομάδα εκείνη (που περιλαμβάνει τις 03.07.2012) δεν είχε αυτοκίνητο για να κινείται και πήγαινε μόνο σπάνια με κάποιο παρέα του για περίπατο μόνο, κατά τα μεσάνυκτα μέχρι η ώρα 1 το πρωί. Τις τελευταίες 10 ημέρες (πριν την κατάθεση) έκανε παρέα και πήγαινε περίπατο με τη φίλη του Νατάσα Ντοκουτσάεβα και το φίλο του Μάριο ο οποίος έχει αυτοκίνητο μάρκας Jimmy χρώματος γκρίζου. Στις 03.07.2012 η ώρα 02:30 δεν ήταν με το φίλο του Μάριο αλλά με τη φιλενάδα του Stefanie Anne Viollet η οποία μένει στο Μούταλο. Ο ίδιος δεν είχε αυτοκίνητο τους τελευταίους 6 μήνες αλλά αγόρασε ένα Subaru, χρώματος άσπρου τρίπορτο, πριν 4-5 ημέρες (από τις 03.07.2012). Ανέφερε ακόμη στην κατάθεση του πως καπνίζει τσιγάρα μάρκας Senior Service μπλε. Γνωρίζει πού είναι η περιοχή «Κερατί» στον Κόλπο των Κοραλλίων, δε θυμόταν όμως πότε πήγε τελευταία φορά. Σε ερώτηση τι έχει να πει για το ότι στις 03.07.2012 η ώρα 02:30 η Kornelija Vonsovic περπατούσε στη Λεωφόρο Κόλπου των Κοραλλίων απήχθηκε, οδηγήθηκε στην περιοχή «Κερατί» με αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν 2 άτομα, τα οποία τη βίασαν και της έκλεψαν το κινητό της τηλέφωνο, απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Την ίδια απάντηση έδωσε ο κατηγορούμενος όταν ρωτήθηκε τι έχει να πει για το ότι στις 12.07.2012 γύρω στις 04:05 στη Λεωφόρο Κόλπου των Κοραλλίων, έξω από το Cleos, η Kornelija Vonsovic τον αναγνώρισε ως τον άντρα που τη βίασε. Στο τέλος της κατάθεσης του ο κατηγορούμενος ανέφερε πως, ότι έχει να πει θα το πει στο Δικαστήριο, και για όλα όσα προηγουμένως είπε στην κατάθεση του δε συμφωνεί, τούτο κατόπιν συμβουλής που έτυχε από το δικηγόρο του ο οποίος το συμβούλεψε να μην αναφέρει οτιδήποτε σχετικά με την υπόθεση που ρωτήθηκε. Προς υπεράσπιση του κατηγορούμενου κατέθεσαν δύο πρόσωπα. Η Stefanie Anne Viollet (Μ.Υ.1) (κατάθεση ημερομηνίας 12.07.2012 στην Αγγλική και πιστή μετάφραση στην Ελληνική - Τεκμήρια 35 και 36 αντίστοιχα) φίλη του κατηγορούμενου και ο Μιχάλης Ανδρέου (Μ.Υ.2) ο εργοδότης του. Ο Ανδρέου μαρτύρησε πως στις 02.07.2012 επειδή ο κατηγορούμενος δεν είχε αυτοκίνητο ο ίδιος το μετέφερε στο σπίτι της Stefanie, η οποία επιβεβαίωσε πως στις 02.07.2012 περί ώρα 20:30 την επισκέφθηκε ο κατηγορούμενος και έμεινε μαζί της μέχρι την επόμενη μέρα η ώρα 13:
4. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων η εκπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε πως το Δικαστήριο δε θα πρέπει να αποδεχθεί ως αξιόπιστη την παραπονούμενη, καθ΄ ότι περιέπεσε σε αντιφάσεις τόσο αναφορικά με τις συνθήκες του κατ΄ ισχυρισμού βιασμού της αλλά και σε σχέση με την αναγνώριση του κατηγορούμενου. Πέραν όμως αυτού η εισήγηση ήταν πως το ζήτημα της αναγνώρισης παρουσιάζει αδυναμίες που δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να καταλήξει σε καταδίκη. Έγινε αναφορά σε σχετική νομολογία. Από την άλλη πλευρά ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αντέταξε, επιχειρηματολογώντας πως το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν εξωτερικές κακώσεις ή σημάδια στο σώμα της παραπονούμενης είναι κάτι που συνάδει με την απουσία αντίστασης και βίας προς καταστολή της. Ο μη εντοπισμός γενετικού υλικού του κατηγορούμενου, είτε στο σώμα της παραπονούμενης είτε στο ρουχισμό της, μπορεί να δικαιολογηθεί λόγω της πλύσης των ρούχων από την παραπονούμενη. Εισηγήθηκε καταληκτικά πως η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε όλες τις κατηγορίες εναντίον του κατηγορούμενου. Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια και παρακολούθησε με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια τη συμπεριφορά και τη στάση τους στο εδώλιο του μάρτυρα, κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καθώς επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων της υπόθεσης, διενεργείται η αξιολόγηση της μαρτυρίας τους. Τα μέλη της Αστυνομικής Δύναμης που έχουν εμπλακεί στη διερεύνηση της υπόθεσης μας έκαμαν άριστη εντύπωση ως μάρτυρες της αλήθειας. Οι ενέργειες της Γ/Λοχ. Πατριώτη και του Αστ. Παπακλεοβούλου ήταν πολύ περιορισμένες. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία τους. Ο Αστ. Χριστοδούλου είχε μεγαλύτερη εμπλοκή στα γεγονότα της υπόθεσης. Μας έκανε πολύ καλή εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο αφηγήθηκε τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε και μας έδωσε την εικόνα, πως δεν ήθελε να υποβοηθήσει οποιαδήποτε από τις δύο πλευρές της δίκης, αλλά μόνο να μεταφέρει στο Δικαστήριο τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του. Το γεγονός ότι είναι γνωστός με το Νικόλα από μόνο του δεν κρίνεται ως ικανό στοιχείο για να κλονίσει την αξιοπιστία του. Παρατηρούμε πως δεν υπάρχει αντίφαση στα όσα κατέγραψε, ως ενέργειες του, στην κατάθεση του (Τεκμήριο 26) και στα όσα κατέθεσε στο Δικαστήριο. Είναι γεγονός πως στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του αναφέρθηκε σε περαιτέρω στοιχεία και λεπτομέρειες, ως προς το περιεχόμενο των όσων του ανέφερε ο Νικόλας όταν του τηλεφώνησε στις 12.07.2012 για να του πει πως η Kornelija είχε αναγνωρίσει τον Μάριο Τούμπα ως το βιαστή της, ενώ δεν κάνει αναφορά σε τέτοιες λεπτομέρειες στην κατάθεση του. Δε διαπιστώνουμε όμως να λέει ο μάρτυρας κάτι διαφορετικό, η ουσία είναι η ίδια απλά στην κατάθεση γίνεται γενική αναφορά ενώ στη διά ζώσης μαρτυρία του δίδονται περισσότερες λεπτομέρειες. Κρίνεται πως τα πιο πάνω τα οποία λέχθησαν μέσω του τηλεφώνου ήταν τα ουσιώδη και αναμενόμενα να ειπωθούν. Το Δικαστήριο αποδέχεται πως όταν έφτασε ο αστυφύλακας στο σπίτι της Kornelija ήταν λογικό και αναμενόμενο να αναζητηθούν περαιτέρω λεπτομέρειες, το ότι όμως δεν τις ανέφερε στην κατάθεση του δεν πλήττει την αξιοπιστία του, συνιστά δε ικανοποιητική εξήγηση εκ μέρους του, πως οι λεπτομέρειες της αναγνώρισης ειπώθηκαν στις καταθέσεις του Νικόλας και της Kornelija και γι΄ αυτό δεν είχε λόγο να τις επαναλάβει. Χωρίς οποιοδήποτε ενδοιασμό, το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία του δρ. Καριόλου, τα προσόντα του οποίου καθώς και το περιεχόμενο της έκθεσης του έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση. Τα παραδεκτά προσόντα, η εμπειρία και οι γνώσεις του νομιμοποιούν το Δικαστήριο να δεχθεί τη μαρτυρία και τη γνώμη του, επί των ζητημάτων που τέθηκαν σ΄ αυτόν, ως ορθή. Σημειώνεται δε πως και από πλευράς Υπεράσπισης δε τέθηκε ζήτημα αμφισβήτησης της αξιοπιστίας του εν λόγω μάρτυρα. Ο ιατροδικαστής Χαραλάμπους έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι ενήργησε στα πλαίσια των καθηκόντων του, με βάση τις ειδικές γνώσεις του μετέφερε με αντικειμενικότητα στο Δικαστήριο τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του. Με την ίδια αντικειμενικότητα κρίνεται ότι κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στα ερωτήματα που του τέθηκαν. Ίσως εκ του περισσού όμως σημειώνεται πως η αξιοπιστία του δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση, ούτε κατά την αντεξέταση του ούτε κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Το Δικαστήριο φρονεί, πως δεν είναι επιτρεπτό να διατυπώσει τα ίδια θετικά σχόλια και για τη μαρτυρία του ιατρού Πατσαλίδη ο οποίος δεν έπεισε για τη γνώμη του. Πρόκειται για γυναικολόγο ο οποίος προφανώς είναι καλός γνώστης στα όσα η ειδικότητα του αφορά. Άφησε όμως αρνητική εντύπωση στη διατύπωση απόλυτης γνώμης ότι η Kornelija δε βιάστηκε. Η γνώμη του στηρίχθηκε στο ότι η παραπονούμενη ήταν σωματώδης, κάτι που το Δικαστήριο δε συμμερίζεται. Βασίστηκε ακόμη σε διάφορες θεωρίες που μπορεί να είναι ορθές, πλην όμως, δεν ισχύουν πάντοτε για όλα τα άτομα. Άλλωστε μεταξύ άλλων ανέφερε πως γνωρίζει μέσα από βιβλιογραφία ότι υπάρχουν περιπτώσεις συνουσίας χωρίς τη θέληση αλλά αυτό είναι αποτέλεσμα εκφοβισμού του θύματος το οποίο επιλέγει να δεχθεί παθητικά το βιασμό προκειμένου να αποφύγει σωματική κακοποίηση. Αγνόησε όμως ή δεν ενδιαφέρθηκε να μάθει αν υπήρξε τέτοιο φαινόμενο εκφοβισμού προς την παραπονούμενη. Αντίθετα παρουσιάστηκαν στοιχεία που δικαιολογούσαν πλήρως το φόβο της παραπονούμενης για το ενδεχόμενο σωματικής κακοποίησης αλλά και θανάτου όπως η ίδια ενόρκως κατέθεσε ότι πέρασε από το μυαλό της. Ανέπτυξε επίσης ο γυναικολόγος τη θεωρία, η οποία μπορεί να είναι ορθή για κάποιες περιπτώσεις θυμάτων, ότι θα ήταν δυνατό ένα θύμα προγενέστερου βιασμού ενθυμούμενο τι υπέστηκε στο παρελθόν να υποκύψει σε ένα νέο προτιθέμενο βιασμό. Θεώρησε ωστόσο, και αυτό προκύπτει έμμεσα από τα λεγόμενα του, πως η παραπονούμενη ήταν για πρώτη φορά θύμα βιασμού, δε διερεύνησε όμως επισταμένα ούτε αυτό το ζήτημα, επομένως το συμπέρασμα του προκύπτει ως βεβιασμένο και πρόχειρο. Διαπιστώθηκε γενικότερα μια στάση απόλυτης γνώμης του μάρτυρα χωρίς αυτή να προκύπτει μέσα από ειδικές γνώσεις ή άλλη επιστημονική κατάρτιση η οποία να του αποδίδει την ειδικότητα να αποφαίνεται περί βιασμού ή όχι. Δεν παραγνωρίζονται οι γνώσεις και η εμπειρία του ως γυναικολόγου, αντίθετα είναι σεβαστές, πλην όμως η έννοια της σεξουαλικής πράξης ή επαφής καθώς και τα όποια σωματικά τραύματα εντός ή εκτός του κόλπου, που ανήκουν στην ειδικότητα του, είναι κάτι πολύ διαφορετικό ή τουλάχιστον είναι μόνο μέρος των όσων η έννοια του βιασμού περιλαμβάνει περί της οποίας τα Δικαστήρια καλούνται με σοβαρότητα να αποφαίνονται. Τέτοια σοβαρότητα με κάθε σεβασμό κρίνεται πως δεν υπήρξε εκ μέρους του, όταν όπως ο ίδιος ανέφερε, από την πρώτη στιγμή είπε στον ιατροδικαστή ότι δεν του «μύριζε βιασμός», κάτι βέβαια που ανέφερε βγαίνοντας έξω από το εξεταστήριο και στους δύο αστυνομικούς που μετέφεραν στο Νοσοκομείο την παραπονούμενη. Αυτό ειπώθηκε πριν ακόμη δώσει την κατάθεση του η οποία αποτελεί ουσιαστικά την έκθεση του επί της εξέτασης. Διερωτάται το Δικαστήριο σε τι εξυπηρετούσε μια τέτοια στάση του μάρτυρα έχοντας κατά νου την εχεμύθεια την οποία όφειλε να τηρήσει, προκειμένου να διαφυλάξει την παραπονούμενη, όποια και αν ήταν η πραγματικότητα ή η γνώμη του. Φαίνεται πως ο γυναικολόγος προϊδεάστηκε αρνητικά για την Kornelija όταν αυτή αρνήθηκε να ξεντυθεί στην παρουσία του και του ιατροδικαστή. Νομίζουμε πως αυτό που ζήτησε η παραπονούμενη ήταν το αυτονόητο να γίνει. Συνακόλουθα των πιο πάνω, τα όσα ο γυναικολόγος ανέφερε υπό τύπο γνώμης ή συμπεράσματος δε γίνονται αποδεκτά αντίθετα αποδεχόμαστε τα όσα προέκυψαν από την εξέταση της Kornelija και εμπίπτουν εντός της ειδικότητας του. H Stephanie και ο Ανδρέου αντεξετάστηκαν επίμονα για τα στοιχεία που έδωσαν ως προς το άλλοθι του κατηγορούμενου. Εντοπίζουμε πως η Stephanie στη μαρτυρία της είπε πως ο κατηγορούμενος την επισκέφθηκε την 01.07.2012 η ώρα 23:50 και έμεινε μαζί της μέχρι την επόμενη 02.07.2012 η ώρα 14:
5. Έγινε παραδεκτό γεγονός πως ο κατηγορούμενος το πρωινό της 02.07.2012 ήταν παρών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου σε δύο υποθέσεις του. Κρίνουμε ότι η μαρτυρία αυτή συνιστά αναλήθεια. Αναφέρεται στη Γεωργίου ν. Δημοκρατίας