Δ. Α. ΠΑΠΑΣΑΒΒΑΣ ΛΤΔ ν. Αντώνης Ν. Αντωνίου Γενικές Μεταφορές Εμπορία Πέτρας Λτδ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10261/11, 30/11/2012

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 25

(1)/2003, 164

(1)/2003 και του άρθρου 3 του νόμου 70

(1)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, η κατηγορούμενη 1 κατά ή περί την 2/6/2011 και/ή προγενέστερα στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, εξέδωσε στην παραπονούμενη εταιρεία την επιταγή με αριθμό 96553731 της Hellenic Bank Public Company Ltd για το ποσό των € 5,101 πληρωτέα την 2/6/2011 η οποία κατά την εμφάνιση της εντός ευλόγου χρόνου από της ημερομηνίας κατά την οποία ήταν πληρωτέα, δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της και/ή λόγω του ότι ο λογαριασμός της παγοποιήθηκε και παρέλειψε να την εξοφλήσει εντός 15 ημερών από της εν λόγω παρουσιάσεως. Στην τρίτη κατηγορία η κατηγορούμενη 1 εταιρεία αντιμετωπίζει την κατηγορία της άνευ ευλόγου αιτίας ανάκλησης της πιο πάνω επιταγής. Η κατηγορούμενη 3 αντιμετωπίζει στις κατηγορίες 2 και 4 αντίστοιχα, την κατηγορία ότι παρείχε συνδρομή και/ή παρακίνησε την κατηγορούμενη 1 εταιρεία στην διάπραξη των αδικημάτων όπως αυτά περιγράφησαν πιο πάνω. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης δήλωσε ως παραδεχτά γεγονότα, με τα οποία συμφώνησε και η ευπαίδευτη συνήγορος των παραπονούμενων και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο τα πιο κάτω: Α) Η παραπονούμενη εταιρεία και η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι εταιρείες εγγεγραμμένες σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο. Β) Ο Δημήτρης Παπασάββας είναι διευθυντής της παραπονούμενης εταιρείας και η κατηγορούμενη 3 είναι διευθύντρια της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Γ) Η παραπονούμενη εταιρεία διατηρεί πρατήριο πώλησης πετρελεαιοειδών στην Λεωφόρο Μεσόγης στην Επαρχία Πάφου και η κατηγορούμενη 1 κατά τον επίδικο χρόνο ήταν πελάτιδα της παραπονούμενης εταιρείας. Δ) Στις 31/5/2011 εκδόθηκε επ΄ ονόματι της κατηγορούμενης 1 τιμολόγιο υπ΄ αρ. 8340 για την αγορά καυσίμων από την παραπονούμενη εταιρεία συνολικής αξίας € 5,101 δηλαδή € 4,435,65 καύσιμα πλέον € 665,35 Φ.Π.Α. και προς αυτόν τον σκοπό κατατέθηκε εκ συμφώνου αποδεχόμενες και οι δύο πλευρές την αλήθεια του περιεχομένου του το τεκμήριο 3, ήτοι το εν λόγω τιμολόγιο, το δε πρωτότυπο αυτού βρίσκεται στην κατοχή της κατηγορούμενης
2. Ε) Η κατηγορούμενη 1 στις 2/6/2011 εξέδωσε επ΄ ονόματι της παραπονούμενης εταιρείας την επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας υπ΄ αρ. 96553731 ποσού € 5,101 προς πλήρη εξόφληση του τιμολογίου υπ΄ αρ.
3. Ζ) Η κατηγορούμενη 3, διευθύντρια της κατηγορούμενης 1, συμπλήρωσε και υπέγραψε την ως άνω επιταγή. Η) Στις 2/6/2011 η ως άνω επιταγή κατατέθηκε από την παραπονούμενη εταιρεία σε λογαριασμό της στην τράπεζα Societe General ( Κύπρου ) Ltd και στις 3/6/2011 η επιταγή επιστράφηκε στην παραπονούμενη καθ΄ ότι δεν εξαργυρώθηκε από την τράπεζα από την οποία εκδόθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη. Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο κ. Δημήτρης Παπασάββας. Ανέφερε ότι η επίδικη επιταγή εκδόθηκε από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία για πλήρη εξόφληση του τιμολογίου με αριθμό 8340 το οποίο αφορούσε καύσιμα που πούλησε η εταιρεία του στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία συνολικής αξίας € 5,
4. Η κατηγορούμενη 3, διευθύντρια της κατηγορούμενης 1, συμπλήρωσε και υπέγραψε την επιταγή προσωπικά η ίδια στην παρουσία του και συγκεκριμένα την ημερομηνία και το ποσό της επιταγής και την υπέγραψε μπροστά του και του την παρέδωσε και ο μάρτυρας έβαλε την σφραγίδα της παραπονούμενης εταιρείας στην θέση του δικαιούχου της επιταγής ενώπιον της κατηγορούμενης
5. Την ίδια μέρα, ήτοι στις 2/6/2011 κατέθεσε την επιταγή στον λογαριασμό της εταιρείας του στην τράπεζα Societe General ( Κύπρου ) Ltd, όμως μερικές μέρες μετά, η τράπεζα του τον ειδοποίησε ότι η Ελληνική Τράπεζα δεν εξαργύρωσε την επιταγή διότι δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα στον λογαριασμό της κατηγορούμενης
6. Ο μάρτυρας αμέσως ειδοποίησε τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος είναι και πρώην διευθυντής της κατηγορούμενης 1 και διαμένει μαζί με την κατηγορούμενη 3 και του ανέφερε το γεγονός της μη εξαργύρωσης της επιταγής και για τον λόγο της μη εξαργύρωσης και τότε αυτός τον παρακάλεσε να ξανακαταθέσει την επιταγή και τον διαβεβαίωσε ότι θα φροντίσει ώστε να υπάρχουν χρήματα στον λογαριασμό της κατηγορούμενης
7. Στις 5/7/2011 ο μάρτυρας ξανακατάθεσε την επιταγή στον λογαριασμό της εταιρείας του αλλά και πάλι μετά από λίγες μέρες ειδοποιήθηκε από την τράπεζα του ότι η Ελληνική Τράπεζα δεν εξαργύρωνε την επιταγή και την σφράγισε με την σφραγίδα <<Αποταθείτε στον εκδότη, ακάλυπτη επιταγή>>. Στις 21/7/2011 ο μάρτυρας ξανακατάθεσε την επιταγή στον λογαριασμό της εταιρείας του στην τράπεζα του αλλά αυτήν την φορά ειδοποιήθηκε από την τράπεζα του ότι η Ελληνική Τράπεζα δεν εξαργύρωνε την επιταγή επειδή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της. Η επίδικη επιταγή παρουσιάστηκε τρεις φορές για εξόφληση, αλλά επιστράφηκε από την τράπεζα από την οποία εκδόθηκε χωρίς να εξαργυρωθεί, τις δύο πρώτες φορές λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων και την τρίτη φορά λόγω ανάκλησης της πληρωμής της. Μέχρι σήμερα η επίδικη επιταγή δεν έχει εξοφληθεί και ούτε οι κατηγορούμενοι έχουν πληρώσει οποιοδήποτε ποσό έναντι αυτής. Ανέφερε ότι γνωρίζει ότι η κατηγορούμενη ισχυρίζεται ότι η επιταγή έχει εξοφληθεί, κάτι το οποίο δεν ισχύει κατά τον ίδιο. Συγκεκριμένα η κατηγορούμενη 3 ισχυρίζεται ότι η επιταγή εξοφλήθηκε με την επιταγή της εταιρείας MARASINOS MICHALIS LTD της τράπεζας Marfin Laiki Bank αρ. 05323398 ποσού € 5,
8. Ο μάρτυρας ανέφερε επ΄ αυτού ότι ο κατηγορούμενος 2 γύρω στις 5/6/2011 ήρθε στο πρατήριο της εταιρείας του παραπονουμένου και του έδωσε την πιο πάνω επιταγή της εταιρείας MARASINOS. Όμως με αυτήν την επιταγή δεν εξόφλησε το τιμολόγιο με αρ. 8340 που εκδόθηκε από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία, αλλά εξοφλήθηκε το τιμολόγιο με αριθμό 8336 το οποίο στις 31/5/2011 ο μάρτυρας εξέδωσε για λογαριασμό της MARASINOS MICHALIS LTD για καύσιμα τα οποία της προμήθευσε αξίας € 4,435,65 πλέον € 665,35 Φ.Π.Α. Το πρωτότυπο του τιμολογίου με αρ. 8336 το κατέχει η MARASINOS MICHALIS LTD και κατέθεσε αντίγραφο αυτού και επεξήγησε ότι κατέχει όλο το μπλοκ με τα τιμολόγια αλλά δεν το κατέθεσε διότι το χρειάζεται για λογιστικούς σκοπούς. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η επιταγή της MARASINOS MICHALIS LTD δεν αφορά την εξόφληση του τιμολογίου με αρ. 8340 αλλά την εξόφληση του τιμολογίου με αρ. 8336, διότι η επιταγή της MARASINOS MICHALIS LTD εισπράχθηκε αμέσως στις 5/6/
9. Εξέφρασε τις απορίες, εάν με αυτή είχε εξοφληθεί η επίδικη επιταγή και το τιμολόγιο 8340 της κατηγορούμενης 1, για ποιον λόγο οι κατηγορούμενοι δεν απαίτησαν να τους την παραδώσει και για ποιον λόγο δεν ανακάλεσαν την επιταγή ενωρίτερα και την ανακάλεσαν γύρω στις 22/7/2011 και για ποιον λόγο να επιμένει στην είσπραξη της επίδικης επιταγής στις 5/7/2011 και στις 21/7/2011 αν είχε εξοφληθεί. Ο μάρτυρας και η εταιρεία του υποστηρίζουν ότι η επιταγή της MARASINOS MICHALIS LTD είναι άσχετη με την παρούσα υπόθεση και δεν εξοφλήθηκε με αυτήν η επιταγή και το τιμολόγιο της κατηγορούμενης 1 και η μόνη σχέση της επιταγής της MARASINOS είναι ότι του την έφερε στο πρατήριο βενζίνης ο κατηγορούμενος
10. Η επίδικη επιταγή - τεκμήριο 2 - δεν έχει εξοφληθεί μέχρι σήμερα και ζητούν οι παραπονούμενοι όπως καταδικαστούν και τιμωρηθούν οι κατηγορούμενοι. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η πρώτη επιταγή που του δόθηκε από την κατηγορούμενη 1 ήταν την ημερομηνία που αναγράφεται σε αυτήν, χωρίς να είναι σε θέση να την προσδιορίσει επακριβώς, και αυτή δόθηκε στο κομμωτήριο της κατηγορούμενης 3 αφού της πήρε το τιμολόγιο στο κομμωτήριο και η κατηγορούμενη 3 υπέγραψε ενώπιον του την επιταγή, απαντώντας ταυτόχρονα σε σχετική υποβολή ότι δεν θυμόταν ότι πήγε εκεί στις 1/6/
11. Του υποβλήθηκε η θέση ότι η εν λόγω επιταγή, ήτοι η επίδικη που δόθηκε από την κατηγορούμενη 3 για την κατηγορούμενη 1, ήταν ημερομηνίας 2/6/2011 και ότι η κατηγορούμενη 3 του ανέφερε να την παρουσιάσει στις 6/6/2011 μέρα Δευτέρα για να εξαργυρωθεί, και ο μάρτυρας την αρνήθηκε λέγοντας ότι ήταν η ημερομηνία ήταν την ίδια μέρα που πήγε και παρουσίασε το τιμολόγιο και η κατηγορούμενη του έκδωσε την επιταγή και την ίδια μέρα ο μάρτυρας την κατέθεσε, εκφράζοντας την απορία γιατί η κατηγορούμενη 3 να μην αναγράψει την ημερομηνία 6/6/
12. Επίσης αρνήθηκε σχετική υποβολη ότι ζήτησε να αναγραφεί η ημερομηνία 2/6/2011 για να δείξει ο μάρτυρας την επιταγή στην τράπεζα γιατί είχε παραγγελμένο φορτίο καυσίμων και είχε ο μάρτυρας εκδώσει επιταγή για την εταιρεία του ούτως ώστε η τράπεζα του να περάσει την επιταγή του, λέγοντας ταυτόχρονα ότι η τράπεζα του δεν δέχεται επιταγές εάν δεν γίνουν κατάθεση αφού περάσει το φορτίο. Αρνήθηκε επίσης σχετική υποβολή ότι είναι ψευδής ο ισχυρισμός του ότι η επίδικη επιταγή δεν έχει εξοφληθεί. Του υποβλήθηκε επίσης η θέση ότι η επίδικη επιταγή έχει εξοφηθεί με την επιταγή με αριθμό 05323398 - τεκμήριο 6- που εκδόθηκε από την εταιρεία Μαρασίνος Μιχάλης Λτδ και ο μάρτυρας ανέφερε ότι η εταιρεία Μαρασίνος εξόφλησε δικό της τιμολόγιο και είπε πως νομίζει ότι καταχώρησε και τιμολόγιο και το ποσό το συγκεκριμένο έχει πληρωθεί. Το τεκμήριο 6 του το έφερε ο κατηγορούμενος 2 στο πρατήριο που διατηρεί ο μάρτυρας και αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι αρχικά πήγε η κατηγορούμενη 3 στο πρατήριο του για να του δώσει την επιταγή αυτή και επειδή δεν της έδινε πίσω το τεκμήριο 2 παρόλη την επιμονή της κατηγορούμενης 3, και τηλεφώνησε ο μάρτυρας στον κατηγορούμενο 2 και τότε αυτός ήρθε. Την επιταγή - τεκμήριο 6 - του την έφεραν συμπληρωμένη και απλώς έλειπε το όνομα του δικαιούχου της και εξέφρασε άγνοια σε σχετική θέση που του υποβλήθηκε ότι το τεκμήριο 6 εκτός από την υπογραφή είναι συμπληρωμένη, δηλαδή ημερομηνία και τα ποσά ολογράφως και αριθμητικώς από την κατηγορούμενη
13. Εξέφρασε την άποψη, χωρίς βεβαιότητα, ότι το τεκμήριο 6 του εδόθηκε από τον κατηγορούμενο 2 στο πρατήριο του στις 5/6/2011 αλλά ήταν σίγουρος ότι έφερε ημερομηνία 5/6/2011 και ανέφερε ότι το πρατήριο του παραμένει κλειστό τις Κυριακές και σε κατοπινό στάδιο ουσιαστικά συμφώνησε ότι το τεκμήριο 6 του δόθηκε στις 6/6/2011 επειδή στις 5/6/2011 ήταν Κυριακή. Του υποβλήθηκε η θέση ότι το τεκμήριο 6 του δόθηκε η ώρα δέκα το πρωί και αυτός ανέφερε ότι του δόθηκε γύρω στο μεσημέρι Ανέφερε ότι το τεκμήριο 6 του δόθηκε για να εξοφληθεί τιμολόγιο της εταιρείας Μαρασίνος που εκκρεμούσε και που αφορούσε καύσιμα. Συμφώνησε ότι η εταιρεία Μαρασίνος δεν ήταν πελάτες των παραπονουμένων αλλά εκείνην την συγκεκριμένη περίοδο ο ίδιος πήρε καύσιμα με το βυτιοφόρο διότι έχει τάγκι. Πήρε τα καύσιμα σε ένα εργοτάξιο ενώ αργότερα ανέφερε ότι είναι μάντρα που η εταιρεία Μαρασίνος είχε μέσα τα αυτοκίνητα, τα φορτηγά και τα τρακτέρ του και η οποία βρίσκεται στον αυτοκινητόδρομο ερχόμενος από την Λεμεσό στα δεξιά και εξέφρασε την άποψη ότι δεν εμπίπτει στην Αγία Μαρινούδα αλλά στην Γεροσκήπου. Τα καύσιμα τα πήρε, αν και δεν θυμόταν επακριβώς, περιπου στις 10 - 12 Μαίου του 2011 και αφορούσε καύσιμα EuroDiesel και αφορούσε μια παραλαβή. Δεν θυμόταν πόση ήταν η ποσότητα και για την εταιρεία Μαρασίνος δεν κρατούσε καρτέλλα, λέγοντας ότι κρατεί καρτέλλα για τους μηνιαίους του πελάτες. Του υποβλήθηκε η θέση ότι η εν λόγω μάντρα τον Μάιο του 2011 δεν ήταν σε λειτουργία διότι εκείνο το διάστημα ξεκίνησε να δημιουργείται ως χώρος για να βάζει η εταιρεία Μαρασίνος τα αυτοκίνητα της και απάντησε ότι ο εν λόγω χώρος ήταν χώρος στάθμευσης των βαρέων οχημάτων αυτής της εταιρείας και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η εν λόγω εταιρεία διατηρούσε μάντρα που βρίσκεται στην τοποθεσία << κκελλέ του ανθρώπου>> στα Κονιά, εξέφρασε την άποψη ότι αυτή η τοποθεσία βρίσκεται στην Γεροσκήπου. Επίσης όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η μάντρα που ανέφερε έχει μεταφερθεί όταν ολοκληρώθηκε περίπου τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο του 2011, ανέφερε ότι η εταιρεία Μαρασίνος διατηρούσε δύο υποστατικά. Ο χώρος που παρέδωσε τα καύσιμα ήταν χώρος όπου έγινε επιχωμάτωση για να ισοπεδωθεί για να σταθμεύουν τρακτέρ, φορτηγά και τρέιλερ, σχεδιασμένος, απερίφρακτος και δεν μπορούσε να προσδιορίσει την έκταση του. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο λόγος που δεν έδωσε πίσω το τεκμήριο 2 όταν του δόθηκε το τεκμήριο 6 ήταν επειδή τους ανέφερε ότι η επίδικη επιταγή ήταν στην τράπεζα λέγοντας τους χαρακτηριστικά << εν μου έχετε εμπιστοσύνη>>, είπε ότι όταν πάει στην τράπεζα και έρθει πίσω η επιταγή καθημερινά, οι επιστραφόμενες επιταγές είναι στην τσάντα του και πάντα τις έχει στο γραφείο του στο πρατήριο του, αρνούμενος ταυτόχρονα την σχετική υποβολή, ως επίσης αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι η εταιρεία Μαρασίνος δεν υπήρξε ποτέ πελάτης των παραπονουμένων και ουδέποτε προμήθευσε αυτήν την εταιρεία με καύσιμα και ότι ουδέποτε έκδωσε το τιμολόγιο με αιθμό 8336, εκφράζοντας την άποψη ποιος να είναι ο λόγος να εκδωθεί τιμολόγιο και να πληρώσει Φ.Π.Α. παραπέμποντας επίσης στην εταιρεία Μαρασίνος ή και στο Φ.Π.Α. για να ανευρεθούν ουσιαστικά οι σχετικές αποδείξεις, εκφράζοντας επίσης άγνοια σε σχετική υποβληθείσα θέση ότι η εταιρεία Μαρασίνος δεν χρησιμοποίησε το τεκμήριο 5 για να επιστραφεί σε αυτήν το ανάλογο ποσό Φ.Π.Α. αλλά λογικά αυτό θα έγινε. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι υποσχόταν να επιστρέψει την επίδικη επιταγή μόλις επιστρέψει η επιταγή από την τράπεζα και αυτός ήταν ο λόγος της αργοπορημένης ανάκλησης της επειδή υπάρχει η συνήθης λειτουργία του παζαριού να υπάρχει εμπιστοσύνη, ανέφερε ότι δεν νομίζει να υπάρχει κάποιος που θα δώσει τόσο μεγάλο ποσό ακάλυπτης επιταγής επιστρεφόμενο και να μην πάρει την επιταγή και ο ίδιος δεν έχει πλέον τόση πολλή εμπιστοσύνη. Ερωτόμενος πως δικαιολογεί και οι δύο επιταγές να έχουν το ίδιο ποσό, ανέφερε ότι πολλά τιμολόγια έτυχε να είναι τα ίδια με τους ίδιους πελάτες που εκδίδει κάθε μήνα και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η επιταγή της Μαρασίνος εξόφλησε την επίδικη επιταγή, ανέφερε ότι αυτό αποτελεί σύμπτωση ως προς το ποσό, όχι όμως ως προς το τιμολόγιο. Του υποβλήθηκε επίσης η θέση ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία δια μέσου της διευθύντριας της ήτοι της κατηγορούμενης 3, στις 4/7/2011 και ώρα 11:05 π.μ. ζήτησαν να ανακληθεί η επίδικη επιταγή, και απάντησε ότι κατέθεσε αυτήν για 3 ή 4 φορές συνεχόμενα και εξέφρασε την άποψη ότι την τρίτη φορά δεν τιμήθηκε επειδή ανακλήθηκε η πληρωμή της και τις άλλες φορές επειδή δεν υπήρχαν κεφάλαια. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι περιοχές Κονιά, Γεροσκήπου και Αγία Μαρινούδα δεν είναι εύκολα διακριτές και δεν είναι καθορισμένα τα όρια αυτών και κοντά στον αυτοκινητόδρομο ο οποίος περνά από την έξοδο της Γςροσκήπου, τα Κονιά και η Αγία Μαρινούδα. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε η κα Κλεοπάτρα Μυλωνά. Ανέφερε ότι εργάζεται στην Ελληνική Τράπεζα στο υποκατάσημα Αποστόλου Παύλου στην Πάφο. Είναι ανώτερη λειτουργός πελατείας του τμήματος δανειοδοτήσεων από το
14. Γνωρίζει την κατηγορούμενη 1 η οποία προσήλθε στο πιο πάνω κατάστημα και άνοιξαν έναν λογαριασμό όψεως και παραγγέλθηκε ένα βιβλιάριο επιταγών και τότε άρχισε η συνεργασία τους. Ο αριθμός του εν λόγω λογαριασμού είναι 511- 01 - 518519 - 01 και τις επιταγές του εν λόγω λογαριασμού δικαιούται να υπογράφει η Ανδρούλλα Δημοσθένους. Η επίδικη επιταγή εκδόθηκε από τον πιο πάνω λογαριασμό και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά για πληρωμή στις 2/6/2011 στις 17:00 μ.μ. στο ηλεκτρονικό σύστημα επιταγών της τράπεζας και στις 3/6/2011 έγινε η χρέωση της επιταγής στον λογαριασμό της κατηγορούμενης 1 και την ίδια ημέρα επιστράφηκε από την τράπεζα για να ξαναπαρουσιαστεί με την δικαιολογία ΄΄ μη επαρκή υπόλοιπα΄΄. Το υπόλοιπο του λογαριασμού στις 2/6/2011 πριν γίνει η χρέωση της επιταγής στον λογαριασμό της κατηγορούμενης 1 ήταν € 28,99 σεντ πιστωτικό και αυτό το γνωρίζει δια μέσου του τεκμηρίου 7 το οποίο είναι κατάσταση λογαριασμού που τύπωσε η ίδια από το ηλεκτρονικό σύστημα της τράπεζας. Η επίδικη επιταγή παρουσιάστηκε ξανά στις 5/7/2011 στο ηλεκτρονικό σύστημα της τράπεζας το απόγευμα για πληρωμή και δεν πληρώθηκε επειδή επιστράφηκε με την δικαιολογία να αποταθεί στον δικαιούχο, ήτοι στον εκδότη, επειδή στις 4/7/2011 ο υπογράφων την επιταγή, ήτοι η κατηγορούμενη 1, εμφανίστηκε στην τράπεζα και ζήτησε την ανάκληση της επιταγής. Επεξηγώντας την διαδικασία ανάκλησης μιας επιταγής, ανέφερε ότι υπάρχει ένα έντυπο με το οποίο ο πελάτης ζητά να να σταματήσει η πληρωμή της επιταγής όπου καταγράφεται ο λόγος που ζητά να σταματήσει την πληρωμή και υπογράφει το έντυπο, καταθέτωντας προς αυτόν τον σκοπό το τεκμήριο
15. Στις 5/7/2011 δεν πληρώθηκε η επίδικη επιταγή επειδή ανακλήθηκε. Όταν της υποδείχθηκε η επίδικη επιταγή και ερωτήθηκε γιατί πάνω δεξιά φέρει σφραγίδα ΄΄ακάλυπτη επιταγή΄΄ με ημερομηνία 6/7/2011, ανέφερε ότι με βάση τις οδηγίες που τηρούνται στην Ελληνική Τράπεζα βάση των οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας, σε περίπτωση που μια επιταγή περάσει από το ηλεκτρονικό σύστημα της τράπεζας και από τον λογαριασμό του πελάτη και επιστραφεί με την δικαιολογία ΄΄ να παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα΄΄ αν μεσολαβήσει μέχρι την δεύτερη φορά που αποστέλλεται στην τράπεζα για πληρωμή οδηγίες του πελάτη για ανάκληση της επιταγής, τότε η δικαιολογία με την οποία η επιταγή αποστέλλεται είναι να αποταθεί στον δικαιούχο - ακάλυπτη επιταγή. Όταν ερωτήθηκε αν ο δικαιούχος δεν ήξερε ότι έγινε ανάκληση της πληρωμής πριν τις 4/7/2011, εξέφρασε άγνοια και δεν είχε επικοινωνία με τον πελάτη και ότι απλά ως τράπεζα απέστειλαν την επιταγή πίσω ως ακάλυπτη. Στις 21/7/2011 η επίδικη επιταγή ξαναπαρουσιάστηκε για πληρωμή και αυτήν την φορά η δικαιολογία που δόθηκε ήταν επειδή ο λογαριασμός παγοποιήθηκε λόγω Κ.Α.Π. Το υπόλοιπο του λογαριασμού τόσο στις 5/7/2011, όσο και στις 21/7/2011 ήταν μηδενικό, αναφέροντας ότι δεν ξέρει αν η επιταγή τελικά έχει πληρωθεί αλλά σύμφωνα με το ημεκτρονικό σύστημα δεν φαίνεται να έχει πληρωθεί. Αντεξεταζόμενη, όταν ερωτήθηκε κατά πόσο η σφραγίδα επί της επίδικης επιταγής με ημερομηνία 6/7/2011 αναταποκρίνεται στην πραγματικότητα ή όχι εν΄ όψει της ανάκλησης της στις 4/7/2011, ανέφερε ότι οι σφραγίδες των τραπεζών που τοποθετούνται στις επιταγές, είναι με βάση την διαδικασία που υπάρχει αν παρουσιαστεί για πληρωμή και η συγκεκριμένη σφραγίδα καλύπτει και τις περιπτώσεις που πέρασε από πριν από το σύστημα της τράπεζας και τον λογαριασμό του πελάτη. Από τις 4/7/2011 όμως έχει ανακληθεί η πληρωμή της, αυτή η διαδικασία τηρείται από όλες τις τράπεζες, η σφραγίδα για ανάκληση επιταγής τοποθετείται όταν ο πελάτης πάει σε κατάστημα της Ελληνικής Τράπεζας, υπογράψει το έντυπο για ανάκληση της επιταγής, πριν η επιταγή προλάβει να περαστεί στο ηλεκτρονικό σύστημα της τράπεζας και περαστεί στον λογαριασμό του πελάτη. Όταν παρουσιάστηκε η επιταγή μίλησε με την κατηγορούμενη 3 στις 3/6/2011 λέγοντας της ότι η επιταγή παρουσιάστηκε στον λογαριασμό και ότι μέχρι τις 13:30 μ.μ. θα έπρεπε να γίνει η ανάλογη κατάθεση ποσού, αλλά δεν θυμόταν τι είπε η κατηγορούμενη 3, λέγοντας όμως ότι νομίζει πως η κατηγορούμενη της είπε να αναμένουν μέχρι τις 6/6/2011 για να το διευθετήσει λόγω του ότι το σύστημα μηχανογράφησης επιταγών της Ελληνικής Τράπεζας δίνει την δυνατότητα στον εκδότη της επιταγής να την καλύψει την ημέρα που παρουσιάζεται στον λογαριασμό του, διότι οι επιταγές πλέον δεν έρχονται με την μορφή hard - copy αλλά παρουσιάζονται ηλεκτρονικά από ένα σύστημα και η χρέωση γίνεται ηλεκτρονικά στον λογαριασμό του πελάτη, ο οποίος έχει το δικαίωμα από τις 8:30 π.μ. μέχρι τις 13:30 μ.μ που είναι οι ώρες εργασίας των τραπεζών, να καλύψουν το ποσό για πληρωμή. Όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι η κατηγορούμενη 3 της είπε ότι ήταν αδύνατο να καλυφθεί η επίδικη επιταγή στις 3/6/2011 ημέρα Παρασκευή και ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει την Δευτέρα 6/6/2011, ανέφερε ότι και να της το είπε αυτό, πράγμα που δεν θυμόταν, δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα κάλυψης με βάση το ηλεκτρονικό σύστημα σε άλλη ημέρα. Με την ολοκλήρωση της κατάθεσης της εν λόγω μάρτυρα, οι παραπονούμενοι έκλεισαν την υπόθεση τους και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 3 και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, οι κατηγορούμενοι επέλεξαν όπως η κατηγορούμενη 3 δώσει ένορκη μαρτυρία και κλητεύθηκαν τρεις μάρτυρες υπεράσπισης. Πρώτη κατέθεσε η κατηγορούμενη

1. Αναφορικά με την επίδικη επιταγή, ανέφερε ότι πήρε στον Μ.Κ. 1 μια δική της επιταγή της εταιρείας όταν περίμεναν να ξεκαθαρίσουν κάποιες δικές της επιταγές που δεν πληρώθηκαν και την Δευτέρα του πήρε μια άλλη. Ζήτησε την βοήθεια του κ. Μιχάλη Μαρασίνου και της έφερε μια επιταγή στο σπίτι, την οποία συμπλήρωσε στις 5/6/2011 γύρω στις 8 το βράδυ και απλά ο Μιχάλης Μαρασίνος την υπέγραψε με το ποσό που η ίδια κατέγραψε και την πήρε στον Μ.Κ. 1 την Δευτέρα γύρω στις 10:00 και του ζήτησε πίσω την δική τους επιταγή. Ο Μ.Κ. 1 της είπε ότι είναι στην τράπεζα και επειδή πήγε κάποια χρεωστικά που ήθελε να καλύψει, της είπε ότι θα της την παρέδιδε σε 2 - 3 μέρες επειδή ήταν στην τράπεζα. Η επίδικη επιταγή έχει εξοφληθεί με την επιταγή του Μιχάλη Μαρασίνου - τεκμήριο 6 - που είναι για το ίδιο ποσό και η ίδια συμπλήρωσε τα γράμματα και τα ποσά και στις δύο επιταγές, παρά μόνο η υπογραφή του Μιχάλη Μαρασίνου στο τεκμήριο
2. Αναγνώρισε το τεκμήριο 8, το οποίο είναι το έντυπο ανάκλησης της επίδικης επιταγής και δίδοντας επεξήγηση για τον λόγο που επικαλέστηκε και αναγράφηκε στο τεκμήριο 8 ως λόγο ανάκλησης, ανέφερε ότι όταν ζήτησε την επιταγή επανειλημμένα από τον Μ.Κ.1 2 - 3 φορές και της έλεγε ότι είναι στην τράπεζα, τότε του είπε ότι θα ανακαλέσει την πληρωμή της, πράγμα που έκανε. Πιο συγκεκριμένα πήγε στην τράπεζα και τους είπε ότι θέλει να σταματήσει την επιταγή, την ρώτησαν τον λόγο και τους είπε ότι είχε πληρωθεί με άλλη επιταγή και την ανακάλεσε δια του τεκμηρίου 8 αναγράφοντας ότι έχει πληρωθεί δύο φορές. Το τεκμήριο 6 το πήρε η ίδια στον Μ.Κ. 1 γύρω στις 10 το πρωί και του είχε ζητήσει την πρώτη επιταγή για να του δώσει την δεύτερη και αυτός άρχισε να φωνάζει ότι δεν του έχουν εμπιστοσύνη. Μετά η μάρτυρας κάλεσε τον κατηγορούμενο 2 στο μέρος, όπως και έγινε, για να συζητήσουν το ότι δεν επέστρεφε ο Μ.Κ. 1 την πρώτη επιταγή. Μετά από λίγη συζήτηση ο Μ.Κ. 1 τους είπε ότι δεν του έχουν εμπιστοσύνη και ότι θα τους την έφερνε την επόμενη, 2 - 3 μέρες και τότε η κατηγορούμενη του έδωσε την δεύτερη επιταγή, διαφωνώντας ουσιαστικά με την θέση του Μ.Κ. 1 ότι το τεκμήριο 6 δόθηκε από τον κατηγορούμενο 2 για κάποιο χρέος που είχε η εταιρεία του Μιχάλης Μαρασίνος και εκφράζοντας την άποψη ότι ο Μ.Κ. 1 δεν ήθελε να πάρει λεφτά από την εταιρεία της αλλά με αυτόν τον τρόπο ήθελε να πάρει πιο εύκολα το ποσό των € 5,101 και επειδή υπήρχε κάποιο υπόλοιπο. Για αυτό το ποσό κινήθηκε και σχετική αγωγή και δηλώθηκε και ως παραδεχτό γεγονός ότι κινήθηκε από τους παραπονούμενους εναντίον των κατηγορουμένων 1 η αγωγή με αριθμό 1979/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Επίσης ανέφερε ότι η επίδικη επιταγή εξοφλήθηκε πριν περάσουν 15 μέρες από την παρουσίαση της. Αντεξεταζόμενη, διευκρίνησε ότι με την έκφραση της΄΄ του είχα πάρει μια επιταγή΄΄ εννοούσε την επίδικη και απευθυνόταν στον Μ.Κ. 1 διευθυντή των παραπονουμένων, και ο λόγος που την πήρε ήταν για να εξοφληθεί το τιμολόγιο για το ποσό των € 5,101, ήτοι το τεκμήριο
3. Διευκρίνησε ότι με την μέρα Δευτέρα εννοούσε τις 6/6/2011 και η επίδικη επιταγή δεν τιμήθηκε επειδή εξοφλήθηκε με την επιταγή του Μιχάλη Μαρασίνου την οποία συμπλήρωσε την Κυριακή 5/6/2011 και την Δευτέρα 6/6/2011 την έδωσε στον Μ.Κ.
4. Το τιμολόγιο - τεκμήριο 5 - το εξέδωσε ο Μ.Κ. 1 στον κύριο Μαρασίνο για να δικαιολογήσει την νέα επιταγή - τεκμήριο 6 - ως μια πλεκτάνη και εξέφρασε άγνοια γιατί ο αριθμός του τιμολογίου - τεκμήριο 5 - είναι προγενέστερος του τιμολογίου που είχε η ίδια - τεκμήριο 3 - το οποίο είχε στα χέρια της από τις 2/6/2011 και εξέφρασε την άποψη ότι η παραπονούμενη εταιρεία δεν έδωσε οποιαδήποτε καύσιμα στην εταιρεία του Μαρασίνου διότι είναι οικογενειακοί φίλοι με τον Μαρασινό και ξέρει ότι δεν συνεργάστηκαν με τον Μ.Κ. 1 καμιά φορά. Στις 6/6/2011 όταν πήρε το τεκμήριο 6 και ζήτησε από τον Μ.Κ. 1 το τεκμήριο 2, κάλεσε τον κατηγορούμενο 2 για να έρθει να συζητήσουν επειδή η κατηγορούμενη 3 δεν έδιδε το τεκμήριο 6 εάν δεν έπερνε πίσω το τεκμήριο 2 και επειδή ο κατηγορούμενος 2 ήταν το άμεσο άτομο που συνεργαζόταν με τον Μ.Κ. 1, τον οποίο η κατηγορούμενη 3 γνώριζε, και όταν ερωτήθηκε αν του είχε εμπιστοσύνη, είπε ότι κάποιος θα πρέπει να έχει επιφυλάξεις σε τέτοιες περιπτώσεις. Όταν ερωτήθηκε γιατί ανακάλεσε την επίδικη επιταγή ένα μήνα μετά, είπε πως το έκανε επειδή η τράπεζα την ειδοποίησε ότι η επιταγή θα ξανακατατεθόταν, πράγμα που της έλεγε και ο Μ.Κ.1 και πιο συγκεκριμένα η τράπεζα την ειδοποίησε ότι ξανακατατέθηκε η επιταγή αλλά η ίδια την ανακάλεσε 2 - 3 μέρες πριν. Η κατηγορούμενη 3 ανέφερε ότι ανακάλεσε την πληρωμή της επιταγής για να είναι ασφαλισμένη επειδή ζήτησε επανειλημμένα από τον Μ.Κ. 1 να της επιστρέψει την επίδικη επιταγή και αυτός της έλεγε ότι είναι στην τράπεζα και ότι αυτή θα ερχόταν σε 2 - 3 ημέρες. Αυτόν τον λόγο που την οδήγησε στην ανάκληση της επιταγής τον ανέφερε και στον Μ.Κ. 1 αλλά δεν θυμόταν τι της απάντησε. Αναφορικά με τα καύσιμα που αφορούσαν το τιμολόγιο με αριθμό 8340, αυτό αφορούσε πετρέλαιο χωρίς να θυμάται επακριβώς, λέγοντας ότι στην δική της περίπτωση και σε άλλους πελάτες απ΄ ότι ξέρει έχει καρτέλλα πελατών καθημερινώς και γράφει τι καύσιμα μπαίνουν και σε ποιο όχημα μπαίνουν, και αυτός είναι και ο λόγος που είναι λογικό, κατά την ίδια, να θυμάται αυτός που πούλησε τι καύσιμα και τι ποσότητα πούλησε. Επεξηγώντας την έννοια ότι ΄΄πληρώθηκε 2 φορές το ποσό στον δικαιούχο΄΄, το ερμήνευσε ότι αυτό σημαίνει επειδή πήρε στον Μ.Κ. 1 την επιταγή του κ. Μιχάλη και η πρώτη επιταγή δεν πληρώθηκε και ανέγραψε τον λόγο αυτό της ανάκλησης επειδή έπρεπε να βρει κάτι για να αναφέρει και ο λόγος ήταν ξεκάθαρος, ήτοι έχει πληρώσει την πρώτη επιταγή με την δεύτερη επιταγή. Επιπλέον επεξηγώντας την φράση ΄΄ δυο φορές΄΄ επεξήγησε ότι με την πρώτη φορά είχε εκδόσει την επιταγή στις 2/6/2011 και όταν δεν πληρώθηκαν οι κατηγορούμενοι 1, ζήτησαν την βοήθεια του κ. Μιχάλη και πληρώθηκε με το ποσό της επιταγής του κ. Μιχάλη. Την επίδικη επιταγή την ανακάλεσε επειδή την πλήρωσε με την επιταγή του κ. Μιχάλη και όχι επειδή ήξερε ότι δεν είχε χρήματα ο λογαριασμός. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι ανακάλεσε την επίδικη επιταγή για να βρει κάτι να βάλει στο έντυπο 8 και έδωσε την δική της ερμηνεία τι εννοούσε με την φράση ότι ο Μ.Κ. 1 ήθελε να πάρει πιο εύκολα το ποσό ξανακαταθέτωντας την εν λόγω επιταγή, δηλώνονας άγνοια στην υποληθείσα θέση - επιχείρημα - ότι το λογικά αναμενόμενο θα ήταν να χρησιμοποιήσει ο Μ.Κ. 1 την επιταγή του κ. Μαρασίνου για να εξοφληθούν άλλα υπόλοιπα οφειλόμενα από τους κατηγορούμενους 1 προς τους παραπονούμενους. Η κατηγορούμενη 3 ανέφερε ότι συζούσε με τον κατηγορούμενο 2 και ο Μιχάλης Μαρασίνος είναι πρώτος ξάδερφος και κουμπάρος του κατηγορούμενου 2 και ήθελε να την βοηθήσει, πράγμα που είναι πιθανόν να πράξει και στην παρούσα υπόθεση. Ως Μ.Υ. 1 κατέθεσε ο κ. Μιχάλης Μαρασίνος. Αναγνώρισε τόσο το τεκμήριο 6 η οποία είναι επιταγή της εταιρείας Μιχάλης Μαρασίνος Λτδ της οποίας είναι διευθυντής. Ως προς τις συνθήκες έκδοσης της, ανέφερε ότι ο ξάδερφος και πρώτος κουμπάρος του κάποιος Αντώνης, του ζήτησε όπως εκδώσει μια επιταγή διότι είχε πρόβλημα με ένα πρατήριο βενζίνης και θα του δώσει πίσω σε μια εβδομάδα και τότε ο μάρτυρας πήγε στο σπίτι του Αντώνη και του έδωσε το μπλοκ πάνω στο τραπέζι, η κατηγορούμενη 3 την συμπλήρωσε για το ποσό των € 5,101 για χρωστούμενα πετρέλαια και έτσι έδωσε αυτήν την επιταγή. Αρνήθηκε την θέση ότι η εταιρεία του υπήρξε πελάτης των παραπονουμένων και ότι το τεκμήριο 6 δόθηκε για να εξοφληθεί ένα τιμολόγιο για το ισάξιο ποσό και δεν αναγνώρισε το τεκμήριο 5, λέγοντας ότι δεν έλαβε κανένα τιμολόγιο και ούτε είδε τον Μ.Κ. 1 και ούτε υπήρξε πελάτης των παραπονουμένων ή στο σταθμό βενζίνης ESSO στην Μεσόγη. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι προμηθεύεται καύσιμα από την Πετρολίνα στην Λεωφόρο Ευαγόρα Παλληκαρίδη εδώ και δέκα χρόνια και δεν άλλαξε πρατήριο σε αυτά τα χρόνια. Ουδέποτε παράγγειλε καύσιμα από τον Μ.Κ. 1 είτε από σταθμό βενζίνης ESSO στην Μεσόγη. Απαντώντας στον ισχυρισμό του Μ.Κ.1 ότι του έφερε καύσιμα Eurodiesel στην μάντρα που σταθμέυει τα αυτοκίνητα και μηχανήματα του, ανέφερε ότι δεν έχει τάγκι στην μάντρα είτε στην παλιά είτε στην καινούργια και ότι πηγαίνει κάθε μέρα στο πρατήριο βενζίνης, έχει αυτοκίνητο και βάζει σε αυτό τα καύσιμα της ημέρας. Τα κινούμενα φορτηγά προμηθεύονται καύσιμα με το να πηγαίνουν στο πρατήριο και να γεμίζουν και για τα υπόλοιπα πάει ο ίδιος με το αυτοκίνητο και γεμίζει επειδή δεν έχει τάγκι να φυλάει καύσιμα, διευκρινίζοντας ως προς το τάγκι του αυτοκινήτου ότι αυτό είναι ένα αυτοκίνητο διπλοκάμπινο και έχει ένα ντεπόζιτο χωρητικότητας 600 λίτρων και που είναι για τα καύσιμα της ημέρας. Επανέλαβε ότι δεν έχει ξαναδεί το τεκμήριο 5 και συνακόλουθα δεν το έδωσε στον λογιστή του για να το παρουσιάσει στο Φ.Π.Α. Υπεύθυνος του σταθμού της Πετρολίνα όπου εφοδιάζεται τα καύσιμα είναι κάποιος κ. Πολυβίου ο οποίος την παρέλαβε πριν από 3 χρόνια και πρώτα ήταν κάποιος άλλος υπεύθυνος. Δεν χρωστούσε ποτέ η εταιρεία του οποιοδήποτε ποσό στους παραπονούμενους και το τεκμήριο 6 εκδόθηκε για να βοηθήσει τον Αντώνη για να εξοφλήσει κάποιο χρέος που είχαν στο πρατήριο βενζίνης του Μ.Κ.
5. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η εταιρεία του ασχολείται με χωματουργικές εργασίες και για αυτόν τον σκοπό διατηρεί φορτηγά, τράκτορ, ντίκερ, καδενοφόρα, λαστιχοφόρα και όλα μετακινούνται καίγοντας ως καύσιμα πετρέλαιο diesel. Τα οχήματα αυτά τα έχει σε πλατεία η οποία βρίσκεται στην Αγία Μαρινούδα η οποία έχει οπτική επαφή από τον αυτοκινητόδρομο, αλλά έχει απόσταση από τον δρόμο. Η περιοχή <<κκελλέ του ανθρώπου>> βρίσκεται στην Γεροσκήπου όπως ήξερε ο ίδιος όταν ήταν στρατιώτης αλλά οι περιοχές <<κκελλέ του ανθρώπου>>, Γεροσκήπου και Αγία Μαρινούδα είναι πολύ κοντά μεταξύ τους και δεν ξέρει ακριβώς τα σύνορα για να πει αν κάποιος μπορεί να μπερδευτεί αν είναι Γεροσκήπου ή Αγία Μαρινούδα. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν είχε ποτέ τάγκι στην πλατεία του. Το τάγκι του μονοκάμπινου είναι περιεκτικότητας 600 λίτρων ως ανέφερε, το τάγκι ενός καδενοφώρου είναι χωρητικότητας 200 λίτρων ενώ έχει και μηχανήματα που είναι χωρητικότητας 150, 300 και 400 λίτρων και παλιά είχε ένα μηχάνημα με χωρητικότητα 500 λίτρα και που σήμερα δεν λειτουργεί. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι διαμένει στα Κονιά και ότι προμηθεύεται αποκλειστικά με καύσιμα από το πρατήριο Πετρολίνα του κ. Βαλεντίνου Πολυβίου. Όταν ερωτήθηκε σε περίπτωση που αντιληφθεί ότι ένα άλλο πρατήριο βενζίνης πουλεί πιο φθηνά εάν θα αγόραζε, ανέφερε ότι αυτό δεν το κοίταξε και σπανίζει και είναι δύσκολο να αλλάξει πελάτη λόγω της σχέσης που υπάρχει. Αναφορικά με το τεκμήριο 6, ανέφερε ότι την εξέδωσε για να βοηθήσει τον κουμπάρο του και πιο συγκεκριμένα ο κουμπάρος του, του είπε ότι μια επιταγή του μπήκε στο Κ.Α.Π. και για να βγει από αυτό θα έπρεπε να εξοφληθεί. Δεν ήξερε τι συζήτηση έκανε ο Αντώνης Αντωνίου με τον ιδιοκτήτη του πρατηρίου, αλλά ο Αντώνης του ζήτησε την επιταγή για να εξοφλήσει την επιταγή του για το ποσό των € 5,101 και για αυτό του έδωσε επιταγή για το ισάξιο ποσό και νομίζει ότι του είπε ο Αντώνης ότι είναι στο Κ.Α.Π. αλλά ήταν για εκείνην την επιταγή που είχε το πρόβλημα. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι όταν εξέδωσε στις 5/6/2011 το τεκμήριο 6 η εταιρεία του κουμπάρου του, ήτοι η κατηγορούμενη 1 δεν ήταν ακόμα στο Κ.Α.Π. ανέφερε ότι μπορεί να κάνει ο ίδιος λάθος. Ήξερε ο μάρτυρας ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν πτωχεύσας αλλά δεν το ήξερε όταν εξέδιδε το τεκμήριο
6. Εξέδωσε το τεκμήριο 6 που είναι της εταιρείας του, όχι επ΄ ονόματι του κουμπάρου του αλλά επ΄ ονόματι του συγκεκριμένου πελάτη και ο κατηγορούμενος 2 μετά από 4 ημέρες του ξαναεπέστρεψε τα λεφτά και αυτός είναι και ο λόγος που δεν έδειξε αυτά τα χρήματα στα βιβλία της εταιρείας τα οποία κλείνει κάθε χρόνο και για το 2011 παρέπεμψε ουσιαστικά στον λογιστή της εταιρείας. Όταν κλείνουν τα βιβλία της εταιρείας δείχνονται τα βιβλιάρια των επιταγών αλλά δεν θυμόταν πάνω στο ΄΄αντίτσιεκκο΄΄ τι αναγραφόταν. Ο κατηγορούμενος 2 δεν του έδωσε ποτέ κάποιο τιμολόγιο των παραπονουμένων που να εκδόθηκε επ΄ ονόματι της εταιρείας του και ούτε ξέρει αν ο Μ.Κ. 1 εξέδωσε οποιοδήποτε τιμολόγιο προς την εταιρεία του ή προς την κατηγορούμενη
7. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι αν ήθελε να βοηθήσει τον κουμπάρο του δανείζοντας του το ποσό των € 5,101, θα δάνειζε με δικά του χρήματα και όχι της εταιρείας του και ότι όφειλε να εκδόσει μια επιταγή στο όνομα του, να την οπισθογραφήσει και να πάρει τα λεφτά να πληρώσει το χρέος του, ανέφερε ότι μέχρι εκείνη την στιγμή δεν το ήξερε και ότι πήγαινε η σκέψη του ότι το τεκμήριο 6 θα πήγαινε στον Μ.Κ.1, μη αποκλείοντας το ενδεχόμενο να ήταν λάθος που εξέδωσε επιταγή της εταιρείας του. Αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι το τεκμήριο 6 εξεδόθηκε προς εξόφληση του τεκμηρίου 5 και ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τον κουμπάρο του. Ουσιαστικά ο μάρτυρας υποστήριξε ότι για κάθε παραλαβή καυσίμων θα έπρεπε να υπάρχει κάποιος για να τα παραλάβει και να υπογράψει για αυτόν τον σκοπό και μάλιστα μεγάλης αξίας όπως είναι τα πέντε χιλιάδες ευρώ. Ως Μ.Υ. 2 κατέθεσε ο κ. Βαλεντίνος Νικολάου. Ανέφερε ότι έχει την Πετρολίνα στα φώτα του Παπαντωνίου στην Λεωφόρο Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Η εταιρεία Μιχάλης Μαρασίνος Λτδ είναι πελάτες του πρατηρίου από την ημέρα που ο μάρτυρας το αγόρασε τον Ιούλιο του 2009 μέχρι σήμερα και ήταν πελάτες και του πρατηρίου που υπήρχε εκεί. Είναι μηνιαίος πελάτης, δηλαδή έρχεται στο πρατήριο με τα φορτηγά του ή έχει ένα αυτοκίνητο που έχει τάγκι πάνω και το γεμίζουν με πετρέλαιο περίπου με 600 λίτρα χωρητικότητα. Μόνο στο πρατήριο γίνεται η προμήθευση με καύσιμα και όχι σε πλατεία που έχει η εταιρεία του Μαρασίνου που από ότι ξέρει στην εν λόγω πλατεία δεν υπάρχει οποιοδήποτε τάγκι και δεν πήγε ποτέ στην μάνρα για να προμηθεύσει καύσιμα. Τον Μάιο του 2011 πώλησαν στην εταιρεία Μιχάλης Μαρασίνος Λτδ και εξεδόθηκε σχετικό τιμολόγιο που είναι το τεκμήριο 9 που φέρει αύξων αριθμό 3438 ημερομηνίας 31/5/
8. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η υπογραφή επί του τεκμηρίου 9 με την ένδειξη ΄΄παραδώσας΄΄ είναι δική του όσον αφορά την απουσία υπογραφής επί του τεκμηρίου 9 με την ένδειξη ΄΄παραλήπτης΄΄ ανέφερε ότι τέτοια έγγραφα τα εκδίδουν κάθε τέλος του μήνα και τα βάζουν πάνω στις κάρτες του πελάτη και τα δίνουν και επειδή έχουν τους μηνιαίους τα εκδίδουν την τελευταία ημέρα το βράδυ και την επόμενη τους τα δίνουν με την κάρτα που γράφει αναλυτικά και το τιμολόγιο και αυτή είναι η τακτική για όλα τα τιμολόγια και όχι μόνο του κ. Μαρασίνου, επειδή δεν είναι εκεί το άτομο που το παραλαμβάνει το τιμολόγιο, το παίρνουν στις εταιρείες. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι έχει την κάρτα αναλυτικά με τις υπογραφές του πελάτη και απλώς βγαίνει το τιμολόγιο. Εξέφρασε την βεβαιότητα ότι η εταιρεία Μιχάλης Μαρασίνος δεν αγόρασε καύσιμα από κάπου αλλού καθ΄ όλη την διάρκεια της συνεργασίας τους λόγω και της σχεδόν καθημερινής προσέλευσης του κ. Μαρασίνου για εφοδιασμό πετρελαίου. Επανεξεταζόμενος, ως προς τον τρόπο όπου φαίνεται η παραλαβή των καυσίμων, ανέφερε ότι έχει μια μηνιαία κατάσταση και όταν έρθει κάποιος για να παραλάβει από οποιαδήποτε εταιρεία, σημειώνεται η εταιρεία, η ποσότητα των καυσίμων, υπογράφει αυτός που το παραλαμβάνει και ελέγχει ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της εταιρείας ότι πράγματι είναι αυτός που εργάζεται κοντά του ή ο ίδιος που πήρε το καύσιμο. Ως Μ.Υ. 3 κατέθεσε ο κ. Δώρος Κασινόπουλος. Ανέφερε ότι είναι εγκεκριμένος λογιστής - ελεγκτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας TIMKAS CHARTERED ACCOUNTANTS LIMITED και γνωρίζει την εταιρεία του Μαρασίνου η οποία είναι πελάτες του για αρκετά χρόνια και πιο συγκεκριμένα τους υπολογίζουν το Φ.Π.Α. κάθε τρίμηνο και για κάθε έτος τους βοηθούν στην αποπεράτωση των ελεγμένων λογαριασμών και στην υποβολή στον φόρο εισοδήματος. Για τον Μάη του 2011 έχει υποβληθεί η σχετική τριμηνία και κατέθεσε προς αυτόν τον σκοπό το τεκμήριο 10 και για να συνταχθεί το τεκμήριο 10 και να υποβληθεί στο Φ.Π.Α. και για να καταλήξει στα σχετικά ποσά, ανέφερε ότι ο πελάτης με το πέρας της τριμηνίας θα προσκομίσει τα διάφορα αρχεία που χρειάζονται για την φορολογική δήλωση, όπως π.χ. τιμολόγια, αγορές, εισπράξεις, βιβλιάρια επιταγών, καταστάσεις τραπεζών και παρόμοια έγγραφα. Οι κοπέλες στο γραφείο του θα τα επεξεργαστούν σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, ακολούθως θα τυπώσουν την δήλωση, θα ενημερωθεί ο πελάτης και θα έρθει στο γραφείο τους να πληρώσει, ακολούθως το γραφείο θα πληρώσει το ποσό στην τράπεζα και θα δώσουν την δήλωση στο Φ.Π.Α. Αναφορικά με τα έσοδα και έξοδα, το σύστημα του γραφείου τυπώνει κάποια ειδικά φυλλάδια στα οποία φαίνονται αναλυτικά τα τιμολόγια τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τον σχετικό υπολογισμό, έτσι ώστε σε περίπτωση ελέγχου να μπορούν να δώσουν τέτοια αναλυτική κατάσταση στην υπηρεσία Φ.Π.Α. Σχετική κατάσταση έχει γίνει και για την τριμηνία όπου συμπεριλαμβανόταν ο Μάης του 2011 και κατέθεσε προς αυτόν τον σκοπό το τεκμήριο
9. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 5 και ερωτήθηκε εάν το έχει ξαναδεί και το πέρασε στις καταστάσεις Φ.Π.Α, ανέφερε ότι αυτό που ξέρει είναι ότι αυτό το τιμολόγιο δεν περάστηκε στις καταστάσεις του πελάτη. Ο πελάτης του είχε συνεργασία με άλλη εταιρεία πετρελαιοειδών της οποίας τα τιμολόγια είναι καταχωρημένα και το τεκμήριο 5 δεν έχει κατατεθεί στην δήλωση για να επιστραφεί το Φ.Π.Α. Την εταιρεία Μαρασίνος την παρακολουθεί 8 - 10 χρόνια περίπου και η οποία προμηθεύται πετρελαιοειδή από τακτικούς αλλά καμιά φορά τους αλλάζουν. Βλέπει τιμολόγια της εταιρείας F. Kyriakou Enterprises και που αντιλαμβάνεται ότι είναι εταιρεία πετρελαιοειδών και εξέφρασε την άποψη ότι είναι Πετρολίνα και για τον Μαή του 2011 υπάρχουν έξοδα για πετρελαιοειδή από αυτήν την εταιρεία. Εάν υπήρχε το τεκμήριο 5, οι πελάτες του δεν θα του το έφερναν για να διεκδικήσουν το Φ.Π.Α. επειδή έδωσε οδηγίες στις κοπέλλες του γραφείου του όπως σε καμιά περίπτωση δεν θα διεκδικήσουν Φ.Π.Α. εκτός εάν προσκομιστεί το σχετικό τιμολόγιο, θεωρώντας ο ίδιος ότι αυτές είναι προσεκτικές και δεν χάνουν τα τιμολόγια. Αντεξεταζόμενος και ερωτώμενος επί του τεκμηρίου 11 στην σελίδα 4, ανέφερε ότι αφορά τα τιμολόγια όπως τα πέρασαν οι κοπέλλες και αν δεν είναι τα τιμολόγια μπορεί κάποτε να μην υπάρχει τιμολόγιο αλλά way - bill και σε τέτοια περίπτωση θα ζητηθεί τιμολόγιο. Όταν ερωτήθηκε εάν υπάρχει άλλος τρόπος για σκοπούς Φ.Π.Α. για να ελέγχεται τι πληρώνει ο πελάτης την τριμηνία, ανέφερε ότι κατά την διάρκεια της εργασίας στο γραφείο του, θα δει τις πληρωμές και άλλα πράγματα για να κατορθώσουν να δουν ενδεχομένως αρχεία που έχουν χαθεί π.χ. μπορεί ο πελάτης να τους προσκομίσει μπλοκ τιμολογίων και να απουσιάζει ένας ολόκληρος μήνας και θα τηλεφωνήσουν για τις ανάλογες πληρωμές. Βλέπουν τις πληρωμές, ο πελάτης θα προσκομίσει το βιβλιάριο των επιταγών του καθώς και τις καταστάσεις από την τράπεζα. Για την συγκεκριμένη περίοδο ελέγχθηκε το βιβλιάριο επιταγών του πελάτη και όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 6 και ερωτήθηκε πως έχει δικαιολογηθεί αυτή η πληρωμή από τον πελάτη, ανέφερε ότι αυτή η πληρωμή έχει καταχωρηθεί στον λογαριασμό εκκρεμοτήτων επειδή δεν συμβάδιζε με κάποιο τιμολόγιο που είχαν υπόψην τους ως γραφείο και εξέφρασε την βεβαιότητα ότι οι κοπέλλες του γραφείου του πρέπει να είχαν ρωτήσει τον κ. Μαρασίνο και φαίνεται ότι πείσθηκαν ότι δεν θα ερχόταν τιμολόγιο στο γραφείο διότι αν δεν είχαν πεισθεί θα τον ενοχλούσαν τον ίδιο τον μάρτυρα, λέγοντας του ότι λείπουν τιμολόγια του πελάτη με αποτέλεσμα ο πελάτης να διαμαρτύρόταν επειδή θα πλήρωνε περισσότερο Φ.Π.Α. Ο λογαριασμός εκκρεμοτήτων συνήθως μένει ανοικτός μέχρι να κάνουν τους τελικούς λογαριασμούς της εταιρείας και για το 2011 δεν έχει γίνει αυτό. Το τεκμήριο 6 βρίσκεται ακόμα στον λογαριασμό εκκρεμοτήτων της εταιρείας και αν του διδόταν το τεκμήριο 5, τότε ο ίδιος θα το παιρνούσε, ως επίσης αν ο πελάτης του δεν το είχε στα χέρια του δεν θα του το έδιδε επίσης, όπως επίσης π.χ. λόγω αμέλειας. Το ποσό αυτό είναι αρκετά μεγάλο και θα ΄΄έκαιγε΄΄, όπως είπε χαρακτηριστικά, τον πελάτη για να του το παρουσιάσει. Όταν ερωτήθηκε σε περίπτωση που ένα τιμολόγιο δεν παρουσιαστεί σε κάποια περίοδο αν υπάρχει δικαίωμα να το χρησιμοποιήσει σε άλλη περίοδο, απάντησε θετικά αλλά όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά για κάποιες τριμηνίες, εξαρτάται από το ποσό και μπορεί να δώσει οδηγίες ο μάρτυρας και να το δεχτεί. Ερωτήθηκε κατά πόσο εάν ο πελάτης του θα του έδιδε αυτό το τιμολόγιο και αν θα το δεχόταν, απάντησε πως εάν ο πελάτης του έλεγε γραπτώς ότι είναι από λάθος, τότε θα το περάσει αλλά θα στείλει και επιστολή στο Φ.Π.Α. που θα τους εξηγεί και τους λόγους. Αν ο πελάτης του έλεγε ότι είναι από πετρέλαια και πως πλήρωσε με αυτόν τον τρόπο, τότε θα ακολουθούσε τις οδηγίες του. Εξέφρασε άγνοια κατά πόσο οι υπηρεσίες που αναγράφονται στο τεκμήριο 5 προσφέρθησαν στον πελάτη του και μπορεί και να αλλάξουν πρατηριούχους λόγω μακρινής απόστασης ή εργασίας. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα τελευταία χρόνια ήταν από συγκεκριμένη εταιρεία που ο πελάτης του πήρε πετρέλαια, όπως π.χ. F. Kyriakou Enterprises. NOMIKH ΠΤΥΧΗ Οι κατηγορούμενοι 1 ως αυτουργοί και η κατηγορούμενη 3 υπό την ιδιότητα της ως διευθυντής των κατηγορουμένων 1, αντιμετωπίζουν στις κατηγορίες 1 και 2 αντίστοιχα, την κατηγορία για διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Από το λεκτικό του ως άνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η έκδοση επιταγής

(2)Η παρουσίαση της επιταγής στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε

(3)Η παρουσίαση της να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα

(4)Η μη εξόφληση της επιταγής η οποία να οφείλεται λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά τον χρόνο παρουσίασης της

(5)Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της. Η κατηγορούμενη 3 κατηγορείται για συνέργεια στη διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 1 και 3. Στην υπόθεση Αθανάσιος Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 ΑΑΔ 261 αναφέρθηκε ότι οι διευθυντές εταιρείας που υπογράφουν επιταγές της δεν έχουν προσωπική αστική ευθύνη, αλλά η ευθύνη βαρύνει την εταιρεία, που παραμένει ο εκδότης της επιταγής. Αυτό όμως δεν αποκλείει τη δυνατότητα ύπαρξης ποινικής τους ευθύνης ως συνεργών και έτσι μπορούν να διωχθούν ως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα ως αυτουργός δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Τα ίδια φυσικά ισχύουν και για άλλους αξιωματούχους της εταιρείας οι οποίοι είναι εξουσιοδοτημένοι να υπογράφουν επιταγές για την εταιρεία. Στις περιπτώσεις λοιπόν αυτές πρέπει να αποδειχθεί η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό η οποία εμπεριέχει δύο στοιχεία ήτοι (α) την παροχή βοήθειας ή την παρακίνηση (β) σε αδίκημα και ένοχη διάνοια (mens rea) η οποία αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες. Το νοητικό μάλιστα στοιχείο για το συνεργό, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ΄ ότι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Επίσης οι κατηγορούμενοι 1 ως αυτουργοί και η κατηγορούμενη 3 υπό την ιδιότητα της ως διευθυντής των κατηγορουμένων 1, αντιμετωπίζουν στις κατηγορίες 3 και 4 αντίστοιχα, την κατηγορία για διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Τα συστατικά στοιχεία της κατηγορίας έχουν ερμηνευθεί στην Philippa Estates Ltd ν. Γιαννάκη Ρούσου 2006 2 Α.Α.Δ. σελ. 142 και θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά πιο κάτω. Είναι σταθερή θέση του δικαίου της απόδειξης ότι όταν το βάρος υπεράσπισης πέφτει στους ώμους του κατηγορούμενου, αυτό μπορεί να αποσεισθεί με μαρτυρία που ικανοποιεί το Δικαστήριο με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και όχι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως είναι το βάρος που φέρει η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την κατηγορία (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Μακρής

(1984)2 Α.Α.Δ. 332 και G. P. Ergatides Motors Ltd v. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 182). Το τι συνιστά εύλογη αιτία στα πλαίσια της υπεράσπισης που καθιερώνει το άρθρο 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 έχει ερμηνευθεί στην N.C. Diamonds Co. Ltd ν. Γεωργίου,

(2001)2 Α.Α.Δ. 763. Συγκεκριμένα στην υπόθεση αυτή έγινε αναφορά στην υπόθεση Pitsillides & Another v. Republic

(1983)2 C.L.R. 374 όπου η έννοια της εύλογης αιτίας συνδέθηκε με εκείνη της καλής πίστης ενώ αναφέρθηκε ότι η ίδια φράση έχει στην αγγλική νομολογία συσχετισθεί και με την έννοια δίκαιη αιτία και έγινε σχετικά αναφορά και στην φράση bona fide (καλή τη πίστει) που στην αγγλική ορολογία θεωρήθηκε ταυτόσημη με τη λέξη "honestly" (ειλικρινά). Με βάση την πιο πάνω ερμηνεία το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι η αυτοκαθοδήγηση του πρωτόδικου δικαστή αναφορικά με την υπεράσπιση του εδαφίου 2, ότι δηλ. πρέπει ο κατηγορούμενος να δείξει ότι ο ίδιος ειλικρινά πίστευε ότι είχε το δικαίωμα να σταματήσει την πληρωμή της επιταγής (υποκειμενικό κριτήριο) και επιπρόσθετα ότι η πεποίθησή του αυτή ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις (κάτι που εξετάζεται αντικειμενικά), έγινε μέσα στο πνεύμα των παραπάνω αποφάσεων. Για να εξετασθεί όμως κατά πόσο κάποιος λόγος μη πληρωμής επιταγής συνιστά εύλογη αιτία πρέπει προηγουμένως να εξετασθεί κατά πόσον έχει προβληθεί από τον κατηγορούμενο τέτοιος λόγος. Αναφορικά με τον όρο ΄΄προ ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα΄΄ αυτή έτυχε ερμηνείας στην πιο πάνω υπόθεση, ήτοι στην στην Philippa Estates Ltd ν. Γιαννάκη Ρούσου 2006 2 Α.Α.Δ. σελ. 142 και συγκεκριμένα αναφορικά με τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 305 (Α)

(2)του Ποινικού Κώδικα, το περιεχόμενο του οποίου είναι το ίδιο όπως ίσχυε τότε με εξαίρεση την μεταβολή της χρηματικής ποινής από λίρες Κύπρου σε ευρώ. Συγκεκριμένα ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Κραμβής έκρινε ότι το γράμμα του νόμου δεν αφήνει ερμηνεία ότι η ανάκληση της επιταγής θα πρέπει να γίνει προ ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή καθίσταται πληρωτέα και συνακόλουθα εάν η ανάκληση της επιταγής γίνει μεταγενέστερα της ημερομηνίας που αυτή καταστεί πληρωτέα δεν συνεπάγεται και την αθώωση του κατηγορουμένου. Λέχθησαν στην εν λόγω υπόθεση τα ακόλουθα: <<Ο ευπαίδευτος δικαστής προσδιόρισε ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος με βάση το άρθρο 305Α

(2)* του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 είναι τα ακόλουθα, (α) η έκδοση επιταγής, (β) η πρόκληση μη εξόφλησης της από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του, (γ) η πράξη του εκδότη να γίνει καθ' οιονδήποτε χρόνο πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή κατέστη πληρωτέα. Διαπιστώθηκε στη συνέχεια ότι τα δύο πρώτα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είχαν αποδειχθεί και κρίθηκε πως η εξέταση του θέματος έπρεπε να περιοριστεί στο κατά πόσο είχε αποδειχθεί η ύπαρξη και του τρίτου συστατικού στοιχείου, δηλαδή, κατά πόσο η ανάκληση πληρωμής της επιταγής, έγινε πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. Εδώ εντοπίζεται λάθος στην ερμηνεία του νόμου από το πρωτόδικο δικαστήριο, που συνακόλουθα οδήγησε στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι δεν αποδείχθηκε το τρίτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, όπως λανθασμένα βέβαια, το είχε προσδιορίσει ο πρωτόδικος δικαστής. Κρίθηκε ότι η γραπτή οδηγία για ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής δόθηκε στις 2.8.2004 δηλαδή, μετά την ημερομηνία που η εν λόγω επιταγή κατέστη πληρωτέα (30.4.2004) και συνεπώς δεν συνέτρεχε και το τρίτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Σύμφωνα με το άρθρο 305Α

(2)του νόμου, η πράξη με την οποία προκαλείται η μη εξόφληση επιταγής αφορά σε επιταγή που εκδό- ----------------------------- * «Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1)ανωτέρω, πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε απ΄ αυτό καθ΄ οιονδήποτε χρόνο προ ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δυο ποινές.» θηκε «προ ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα». Ο χρόνος τέλεσης της ποινικά επιλήψιμης πράξης δεν συναρτάται με την ημερομηνία που η επιταγή κατέστη πληρωτέα. Ο χρόνος κατά τον οποίο προκαλείται με οποιαδήποτε πράξη η μη εξόφληση της επιταγής μπορεί να είναι προγενέστερος ή μεταγενέστερος της ημερομηνίας πληρωμής της επιταγής. Καθώς είναι αυτονόητο ο χρόνος τέλεσης της πράξης αποκτά σημασία μόνο σε περίπτωση που η επιταγή δεν έχει ακόμα εξοφληθεί. Το άρθρο 305Α

(2)αρχικά προοριζόταν να καλύψει και τη μεταχρονολογημένη επιταγή και γι' αυτό ακριβώς το λόγο, υιοθετήθηκε από το νομοθέτη η συγκεκριμένη λεκτική διατύπωση. Ακολούθησε η τροποποίηση του άρθρου 4 του Ποινικού Κώδικα με το νόμο 164

(1)/03 που τέθηκε σε ισχύ στις 24.10.2003 με την οποία προστέθηκε (στο άρθρο 4) ο ορισμός της «επιταγής» ο οποίος, για τους σκοπούς του άρθρου 305Α σημαίνει: «Γραπτή εντολή του εκδότη προς Τράπεζα για πληρωμή καθορισμένου ποσού σε ορισμένο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή σε δικαιούχο κομιστή, ανεξάρτητα από το αν καθίσταται πληρωτέα σε μεταγενέστερο χρόνο από την ημερομηνία έκδοσής της ή/και παράδοσής της και περιλαμβάνει δίγραμμη επιταγή.» Στην Eurofreight Logistics Ltd v. Χριστάκη Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Δ. 29 το Εφετείο, σχολιάζει την πιο πάνω τροποποιητική διάταξη ως εξής: «Είναι προφανές ότι πρόκειται για νόμο με τον οποίο εισήχθη στον Ποινικό Κώδικα, κατά τον ορθόδοξο τρόπο, ο ορισμός της «επιταγής». Καλύπτει σε όλες τώρα τις περιπτώσεις και τις μεταχρονολογημένες επιταγές. Το κατά πόσο αυτός ο ορισμός συνάδει ή όχι με την ως τότε νομολογιακή αντίληψη περί της έννοιας της επιταγής δεν έχει σημασία. Απόκειται στο νομοθέτη, οποτεδήποτε το θελήσει, να ορίσει και να μεταβάλει για το μέλλον το αντικείμενο της ποινικής απαγόρευσης.» Ο νόμος δεν θα ήταν λογικός και δεν θα εξυπηρετούσε το σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε αν ο εκδότης επιταγής απαλλασσόταν, χωρίς άλλο, της ποινικής ευθύνης σε περίπτωση που αυτός, με οποιαδήποτε πράξη του, τελούμενη μετά την ημερομηνία κατά την οποία η επιταγή κατέστη πληρωτέα, προκαλούσε τη μη εξόφλησή της.>> ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση, έχοντας κατά νού τα παραδεχτά γεγονότα αλλά και τα γεγονότα τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί, έχει ουσιαστικά να εξετάσει κατά πόσο η επίδικη επιταγή έχει εξοφληθεί από τους κατηγορούμενους 1 και 3 με την επιταγή της εταιρείας Μαρασίνος και κατά πόσο οι κατηγορούμενοι 1 και 3 είχαν εύλογη αιτία να ανακαλέσουν την επίδικη επιταγή δυνάμει της εξόφλησης της με την επιταγή της εταιρεία; Μαρασίνος. Δηλαδή για το αδίκημα της πρώτης και της δεύτερης κατηγορίας, το μόνο συστατικό στοιχείο του αδικήματος που αμφισβητείται είναι αυτό της μη εξόφλησης της επίδικης επιταγής εντός 15 ημερών από της παρουσιάσεως της. Επίσης για το αδίκημα της τρίτης και της τέταρτης κατηγορίας, το μόνο συστατικό στοιχείο του αδικήματος που αμφισβητείται είναι αυτό της εύλογης αιτίας για ανάκληση της επίδικης επιταγής. Όλα τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων ουσιαστικά είναι παραδεχτά και μη αμφισβητίσιμα. Αποφασιστικός παράγοντας λοιπόν για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης είναι η αξιοπιστία των μαρτύρων και ης εκδοχής που παρουσίασαν αμφότερες οι πλευρές και που είναι εκ διαμέτρου αντίθετες ως προς τα πιο πάνω αμφισβητούμενα σημεία και το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην αξιολόγηση εκάστου μάρτυρα στην βάση και στο περιεχόμενο των σημείων όπου υπάρχει ουσιαστική αμφισβήτηση και που αφορά την εκδοχή τους ως προς το κατά πόσο η επίδικη επιταγή εξοφλήθηκε εντός 15 ημερών από την παρουσιάση της λόγω της επιταγής της εταιρείας Μαρασίνος και συνακόλουθα εάν υπήρχε εύλογη αιτία στην ανάκληση της επίδικης επιταγής. Ο Μ.Κ. 1 δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να πείσει το Δικαστήριο ότι η επίδικη επιταγή - τεκμήριο 2- δεν έχει εξοφληθεί με την επιταγή της εταιρείας Μαρασίνος Μιχάλης Λτδ - τεκμήριο 6 - και ότι αποτελεί καθαρή σύμπτωση το ποσό της επιταγής - τεκμήριο 6 - λέγοντας ότι με αυτήν την επιταγή εξοφλήθηκε το τιμολόγιο - τεκμήριο 5 - και όχι το τιμολόγιο - τεκμήριο

1. Η αξιοπιστία του μάρτυρα έχει κλονιστεί ανεπανόρθωτα κατά το στάδιο της αντεξέτασης, διότι όταν κλήθηκε να δώσει λεπτομέρειες για την ισχυριζόμενη παράδοση καυσίμων στην εταιρεία Μαρασίνος, η όλη του συμπεριφορά μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έδειχνε άτομο σε αμηχανία, σκεπτόταν πριν να απαντήσει, προσέφευγε σε υπεκφυγές και ασάφειες και η μνήμη του ήταν επιλεκτική. Επίσης όταν κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις ως προς τον τόπο παράδοσης των καυσίμων, το Δικαστήριο διέκρινε ότι προσπαθούσε ο μάρτυρας να δώσει μια εικόνα η οποία δεν έχει πείσει και σίγουρα το Δικαστήριο δεν έχει πειστεί για την σύμπτωση των ποσών των δύο επιταγών και τιμολογίων αντίστοιχα. Εν΄ όψει επίσης και του γεγονότος ότι το τεκμήριο 5 έχει αμφισβητηθεί, ενώ το τεκμήριο 3 όχι, και λαμβάνοντας υπόψη ότι το τεκμήριο 5 δεν φέρει υπογραφή παραλήπτη, το Δικαστήριο δεν μπορεί να του δώσει οποιαδήποτε βαρύτητα, εστω και αν φέρει αύξοντα αριθμό προγενέστερο του επίδικου τιμολογίου - τεκμήριο
2. Το Δικαστήριο δεν έχει πειστεί για την σύμπτωση των ποσών των δύο επιταγών και τιμολογίων αντίστοιχα για το ποσό των € 5,101, διότι το Δικαστήριο όπως θα εξηγηθεί και πιο κάτω, αποδέχεται την εκδοχή της υπεράσπισης ως λογική και πειστική και δεν μπορεί να αποτελέσει σύμπτωση η πώληση καυσίμων για το ίδιο ποσό με την ίδια ημερομηνία έκδοσης των δύο τιμολογίων προς την κατηγορούμενη 1 και την εταιρεία Μαρασίνος αντίστοιχα. Συνεπώς η έκδοση του τιμολογίου - τεκμήριου 5, έγινε σε μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού του Δικαστηρίου και δημιουργίας μιας επίπλαστης και ψευδούς εκδοχής. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί ποια ήταν η εμπλοκή της εταιρείας Μαρασίνος για τους λόγους που θα επεξηγηθούν πιο κάτω και που συνίστανται στην αποδοχή της εκδοχής της υπεράσπισης και των μαρτύρων που κάλεσε και συνακόλουθα η εκδοχή του Μ.Κ. 1 απορρίπτεται ως ψευδής, υστερόβουλη και αναξιόπιστη. Η Μ.Κ. 2 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο διέκρινε κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι η μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια. Ανέφερε στο Δικαστήριο όσα γεγονότα περιήλθαν στην γνώση της κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της και έδωσε μια πλήρη εικόνα αναφορικά με τους λόγους που οδήγησαν στην μη πληρωμή της επίδικης επιταγής, με παραπομπή σε ημερομηνίες και επεξηγώντας κάθε σφραγίδα που υπάρχει σε αυτήν, την σημασία της, το περιεχόμενο της, δίδοντας επίσης εξηγήσεις για τις εν λόγω σφραγίδες παραπέμποντας στις εγκυκλίους της Κεντρικής Τράπεζας και που εφαρμόστηκαν στην παρούσα υπόθεση. Ουσιαστικά η μαρτυρία της δεν αμφισβητήθηκε και κατά το στάδιο της αντεξέτασης της έδωσε διευκρινιστικές απαντήσεις. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία της στο σύνολο της ως αληθή και αξιόπιστη. Η κατηγορούμενη 3 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο διέκρινε κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι η κατηγορούμενη 3 προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα έδιδε απαντήσεις με φυσικό και πηγαίο τρόπο, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις, η αξιοπιστία της δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης, έδωσε σαφείς και πλήρεις απαντήσεις, και το Δικαστήριο αποδέχεται την εκδοχή της ως προς την εξόφληση της επίδικης επιταγής και το δικαιολογημένο της ανάκλησης. Η εξήγηση που έδωσε προφορικά για την αναγραφή επί του τεκμηρίου 8 ως λόγου για την ανάκληση της επίδικης επιταγής ότι πληρώθηκε δύο φορές, έπεισε το Δικαστήριο διότι η μάρτυρας στο μυαλό της ως ενός απλού ανθρώπου που διατηρεί ένα κομμωτήριο, θεώρησε ότι η επίδικη πληρώθηκε δύο φορές επειδή εξοφλήθηκε με την επιταγή της εταιρείας Μαρασίνος. Δηλαδή θεώρησε ότι η διπλή έκδοση επιταγής προς όφελος των παραπονουμένων για το ίδιο ποσό και για το ίδιο τιμολόγιο, θεωρήθηκε από την ίδια ως διπλή πληρωμή, πράγμα που ούτως ή άλλως δεν ισχύει διότι αποτελεί κοινό έδαφος ότι οι παραπονούμενοι δεν πληρώθηκαν δύο φορές το ποσό των € 5,101 διότι η επίδικη επιταγή δεν τιμήθηκε αυτή καθεαυτή και τιμήθηκε η επιταγή της εταιρείας Μαρασίνος, παραθέτοντας οι δύο πλευρές απλά την εκδοχή τους ως προς το αντάλλαγμα της επιταγής της εταιρείας Μαρασίνος. Η φράση που είπε κατά την αντεξέταση της, ότι δηλαδή έπρεπε να βρει κάποιον λόγο για να αναγράψει επί του τεκμηρίου 8 ως λόγο για την ανάκληση της επίδικης επιταγής, αποτυπώνει απλά την αθωώτητα και απλότητα που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος με τον χαρακτήρα της κατηγορούμενης 3 και δεν υποδηλώνει οποιαδήποτε προσπάθεια της να εφεύρει μια δικαιολογία που να μην έχει μια βάση. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί με την εκδοχή της κατηγορούμενης 3 ότι η επίδικη επιταγή έχει εξοφληθεί με την εταιρεία Μαρασίνος και η επίδικη επιταγή έχει εξοφληθεί εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της στην τράπεζα που ήταν για πρώτη φορά στις 2/6/2011, εν΄ όψει και του γεγονότος ότι η επιταγή της εταιρείας Μαρασίνος έχει εξοφληθεί και όπως φαίνεται επί της επιταγής της εταιρείας Μαρασίνος - τεκμήριο 6 - , αυτή έχει παρουσιαστεί στις 6/6/2011 για πληρωμή και η ημερομηνία πληρωμής ήταν η 5/6/
3. Συνακόλουθα η κατηγορούμενη 3 ως διευθύντρια της κατηγορούμενης 1, είχε εύλογη αιτία να ανακαλέσει την πληρωμή της επίδικης επιταγής, όχι μόνο επειδή η επίδικη επιταγή έχει εξοφληθεί με την επιταγή της εταιρείας Μαρασίνος, αλλά και επειδή ο Μ.Κ. 1 της έλεγε ότι θα της την επέστρεφε, πράγμα που δεν έπραξε και αυτός είναι και ο λόγος της καθυστερημένης εντολής για ανάκληση της επίδικης επιταγής. Η κατηγορούμενη 3 δεν έχει διστάσει ή να αποκρύψει ότι η επίδικη επιταγή δεν έχει τιμηθεί αυτή καθεαυτή ή ότι δεν είχε εμπλοκή στην έκδοση της επίδικης επιταγής ή ότι δεν έχει παραλάβει η κατηγορούμενη 1 καύσιμα. Η όλη της εκδοχή λοιπόν παρουσιάζει συνοχή, λογική και συνέχεια και το Δικαστήριο αποδέχεται την εκδοχή της επί των αμφισβητούμενων σημείων στην ολότητα της ως αληθή και αξιόπιστη. Ο Μ.Υ. 1 άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο παρακολούθησε με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα εν΄ όψει και της δήλωσης της κατηγορούμενης 3 ότι θα μπορούσε να την βοηθήσει και δεν έχει διαπιστώσει ότι προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να βοηθήσει την κατηγορούμενη 3 ή 1 δια της προσφυγής του στο ψεύδος, ή έστω να βοηθήσει εμμέσως τον κατηγορούμενο 2 που είναι κουμπάρος και ξάδερφος του, αν και δεν αφορά τελικώς αυτόν η υπόθεση διότι η υπόθεση εναντίον του αποσύρθηκε σε προηγούμενο στάδιο. Απαντούσε και αυτός ο μάρτυρας με την σειρά του με απλότητα, σαφήνεια και με πηγαίο τρόπο, δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Έδωσε διαφωτιστική εικόνα ως προς τις συνθήκες εμπλοκής της εταιρείας Μαρασίνος Μιχάλης Λτδ της οποίας είναι διευθυντής και που αφορούν την έκδοση της επιταγής - τεκμήριο 6 -. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί ότι η εταιρεία του Μαρασίνου δεν έχει συναλλαγεί ή συνεργαστεί με τους παραπονούμενους και είναι πιστευτός ο ισχυρισμός του ότι δεν έχει δει ξανά το τιμολόγιο - τεκμήριο 5 - στο οποίο αναγράφεται η εταιρεία του. Για τα λογιστικά θέματα παρέπεμψε στον λογιστή του ο οποίος κατέθεσε ως Μ.Υ. 3 και που η μαρτυρία του θα αξιολογηθεί πιο κάτω και για τους λόγους που θα επεξηγηθούν κρίνεται ως αξιόπιστη. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί ότι ο μάρτυρας και υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της εταιρείας Μαρασίνος, ήθελε να βοηθήσει τον κουμπάρο του με την έκδοση της επιταγής - τεκμήριο 6 - την οποία υπέγραψε αλλά τα στοιχεία αναγράφησαν από την κατηγορούμενη
4. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί για την αλήθεια του ισχυρισμού του Μ.Υ 1 ως προς την προέλευση, τον τρόπο προμήθευσης της εταιρείας του με καύσιμα και την διαδικασία πληρωμής των από το πρατήριο με το οποίο συνδέεται ο Μ.Υ. 2, η μαρτυρία του οποίου αξιολογείται πιο κάτω ως αξιόπιστη. Η μαρτυρία του ουσιαστικά έχει λογική και συνέχεια διότι δικαιολογούνται οι συνθήκες που οδήγησαν στην έκδοση της επιταγής της εταιρείας του, διότι έχει επιβεβαιωθεί η μαρτυρία του από τον Μ.Υ. 3 ο οποίος κρίνεται ως αξιόπιστος ως πιο κάτω αναφέρεται, διότι αυτή η συναλλαγή παραμένει στον λογαριασμό εκκρεμοτήτων και δεν έχει διεκδικηθεί το ανάλογο ποσό Φ.Π.Α. ως επιστρεπτέο. Η μαρτυρία του βρίσκεται σε συνάρτηση με την μαρτυρία της κατηγορούμενης 3 η οποία κρίθηκε ως αξιόπιστη. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του στην ολότητα της ως αληθή και αξιόπιστη. Ο Μ.Υ. 2 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Έδωσε απλά και με διασαφήνιση το πλέγμα της συνεργασίας του πρατηρίου του με τον Μ.Υ. 1 και την εταιρεία του και η μαρτυρία του επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία του Μ.Υ. 1 η οποία κρίθηκε ως αξιόπιστη, αλλά και από την μαρτυρία του Μ.Υ. 3 η οποία κρίνεται ως αξιόπιστη για τους λόγους που θα επεξηγηθούν πιο κάτω. Η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης, απαντούσε με απλότητα, σαφήνεια και με πηγαίο τρόπο και δεν απέφευγε να απαντήσει. Η μαρτυρία του έφερε τα χαρακτηριστικά ενός ατόμου ανεξάρτητου που έδωσε την μαρτυρία του ως ανεξάρτητος επαγγελματίας και δεν είχε κανένα συμφέρον από την έκβαση της παρούσας υπόθεσης αφού δεν είχε καμία εμπλοκή με τους κατηγορούμενους, η δε μαρτυρία του είχε λογική, συνοχή και συνέχεια και έπεισε το Δικαστήριο και γίνεται αποδεχτή ως αξιόπιστη και αληθή. Τέλος, ο Μ.Υ. 3 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Έδωσε και αυτός ο μάρτυρας με την σειρά του μια πλήρη εικόνα για το είδος και τον τρόπο συνεργασίας του ιδίου και του λογιστικού του γραφείου με τον Μ.Υ. 1 και την εταιρεία του. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί ότι ο Μ.Υ. 3 προσήλθε στο Δικαστήριο ως ένας ανεξάρτητος επαγγελματίας ο οποίος δεν είχε κανένα συμφέρον από την έκβαση της παρούσας υπόθεσης αφού δεν είχε καμία εμπλοκή με τους κατηγορούμενους, η δε μαρτυρία του επιβεβαιώθηκε και από τα τεκμήρια που κατέθεσε, τα οποία και ανέλυσε με πληρότητα και σαφήνεια. Απαντούσε άμεσα, χωρίς δισταγμό και υπεκφυγές και η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης, και η μαρτυρία και αυτού του μάρτυρα είχε λογική, συνοχή και συνέχεια και έπεισε το Δικαστήριο και γίνεται αποδεχτή ως αξιόπιστη και αληθή. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα, αλλά και την αξιολογηθείσα μαρτυρία ως αξιόπιστη και αληθή, το Δικαστήριο προβαίνει στα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράσματα: Α) Η παραπονούμενη εταιρεία και η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι εταιρείες εγγεγραμμένες σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο. Β) Ο Δημήτρης Παπασάββας είναι διευθυντής της παραπονούμενης εταιρείας και η κατηγορούμενη 3 είναι διευθύντρια της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Γ) Η παραπονούμενη εταιρεία διατηρεί πρατήριο πώλησης πετρελεαιοειδών στην Λεωφόρο Μεσόγης στην Επαρχία Πάφου και η κατηγορούμενη 1 κατά τον επίδικο χρόνο ήταν πελάτιδα της παραπονούμενης εταιρείας. Δ) Στις 31/5/2011 εκδόθηκε επ΄ ονόματι της κατηγορούμενης 1 τιμολόγιο υπ΄ αρ. 8340 για την αγορά καυσίμων από την παραπονούμενη εταιρεία συνολικής αξίας € 5,101 δηλαδή € 4,435,65 καύσιμα πλέον € 665,35 Φ.Π.Α. Ε) Η κατηγορούμενη 1 στις 2/6/2011 εξέδωσε επ΄ ονόματι της παραπονούμενης εταιρείας την επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας υπ΄ αρ. 96553731 ποσού € 5,101 προς πλήρη εξόφληση του τιμολογίου υπ΄ αρ.
5. Ζ) Η κατηγορούμενη 3, διευθύντρια της κατηγορούμενης 1, συμπλήρωσε και υπέγραψε την ως άνω επιταγή. Η) Στις 2/6/2011 η ως άνω επιταγή κατατέθηκε από την παραπονούμενη εταιρεία σε λογαριασμό της στην τράπεζα Societe General ( Κύπρου ) Ltd και στις 3/6/2011 η επιταγή επιστράφηκε στην παραπονούμενη καθ΄ ότι δεν εξαργυρώθηκε από την τράπεζα από την οποία εκδόθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη. Θ) Η επίδικη επιταγή εξοφλήθηκε εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της, με την έκδοση και εξαργύρωση της επιταγής της εταιρείας Μαρασίνος Μιχάλης Λτδ με αριθμό 05323398 επί της Marfin Laiki Bank για το ποσό των € 5,101 με ημερομηνία πληρωμής την 5/6/2011, η οποία συμπληρώθηκε από την κατηγορούμενη 3 και υπογράφηκε από τον διευθυντή της εταιρείας Μαρασίνος Μιχάλης Λτδ κ. Μιχάλη Μαρασίνο. Η επιταγή της εταιρείας Μαρασίνος παρουσιάστηκε για πληρωμή στις 6/6/2011 αφού προηγουμένως δόθηκε στον Μ.Κ. 1 κ. Δημήτρη Παπασάββα, διευθυντή των παραπονουμένων. Ι) Η πληρωμή της επίδικης επιταγής έχει επίσης ανακληθεί από την κατηγορουμένη 3 υπό την ιδιότητα της ως διευθύντριας της κατηγορουμένης 1, στις 4/7/
6. Υπήρχε εύλογη αιτία στην ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής, επειδή το αντάλλαγμα της έχει πληρωθεί και εξοφληθεί εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της η οποία έγινε για πρώτη φορά στις 2/6/2011, δηλαδή το αντάλλαγμα της επίδικης επιταγής και συνακόλουθα η ίδια η επίδικη επιταγή, έχει εξοφληθεί με την έκδοση και εξαργύρωση της επιταγής της εταιρείας Μιχάλης Μαρασίνος Λτδ. Επίσης υπήρχε εύλογη αιτία που οδήγησε στην ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής, επειδή ο Μ.Κ. 1 δεν επέστρεφε την επίδικη επιταγή στους κατηγορουμένους και αυτό ήταν αδικαιολόγητο, εν΄ όψει της έκδοσης και εξαργύρωσης της επιταγής της εταιρείας Μαρασίνος προς όφελος και εις διαταγή των παραπονουμένων για το ίδιο αντάλλαγμα και ποσό. Συνακόλουθα, οι παραπονούμενοι ως προς τις κατηγορίες 1 και 2, απέτυχαν να αποδείξουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το συστατικό στοιχείο του αδικήματος ότι η επίδικη πληρωμή δεν έχει πληρωθεί με την πάροδο 15 ημερών από την παρουσίαση της επίδικης επιταγής στην τράπεζα. Επίσης οι κατηγορούμενοι 1 και 3 πέτυχαν και απέδειξαν με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι είχαν εύλογη αιτία να ανακαλέσουν την πληρωμή της επίδικης επιταγής, επειδή όπως αναφέρθηκε και επεξηγήθηκε πιο πάνω, αυτή έχει εξοφληθεί με την έκδοση και εξαργύρωση της εταιρείας Μαρασίνος, αλλά και λόγω της αδικαιολόγητης μη επιστροφής της επίδικης επιταγής από τους παραπονούμενους στους κατηγορούμενους 1 και
7. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από όλες τις κατηγορίες. Οι παραπονούμενοι να καταβάλουν στους κατηγορούμενους 1 και 3 τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο