Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. SHUHEL MIAH, Αρ. Υπόθεσης: 17515/2012, 13/11/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:B52 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17515/2012 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής Και SHUHEL MIAH Κατηγορούμενος ----------------------- Ημερομηνία: 13.11.2012 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σάββα (Για να ακούσει απόφαση κα Χρ. Περγαντή) Για τον κατηγορούμενο: κ. Α. Κωνσταντινίδης (Για να ακούσει απόφαση κα Φιλίππου) Κατηγορούμενος: Παρών ----------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης αποτελείται από 36 κατηγορίες. Τα αδικήματα, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, διαπράχθηκαν σε διάφορες ημερομηνίας κατά τον μήνα Δεκέμβριο του 2006 και αφορούν το αδίκημα της συνομωσίας, της κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων, της κλοπής, της απόπειρας κλοπής, της επέμβασης και επεξεργασίας αρχείων προσωπικών δεδομένων και το αδίκημα της συγκάλυψης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, τα πλαστά έγγραφα πρόκειται για πλαστές πιστωτικές κάρτες με την χρήση των οποίων, κλάπηκαν διάφορα χρηματικά ποσά και σε άλλες περιπτώσεις έγιναν απόπειρες κλοπής διαφόρων χρηματικών ποσών. Και πάλι σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, η κυκλοφορία συνίσταται στην χρήση των πλαστών πιστωτικών καρτών σε αυτόματες ταμιακές μηχανές διαφόρων τραπεζών κατά κύριο λόγο στην Πάφο αλλά και στη Λάρνακα και Λευκωσία. Η υπόθεση τέθηκε ενώπιον μου για πρώτη φορά χθες και ο κατηγορούμενος αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμένει υπό κράτηση μέχρι την δίκη του καθότι υπάρχει κίνδυνος να μην εμφανιστεί σε αυτή λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει, ότι πρόκειται για πρόσωπο αλλοδαπό το οποίο καταζητείται από το 2006 ενώ η σύλληψη του έγινε κατορθωτή στα πλαίσια εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής προσέκρουσε στην ένσταση του συνηγόρου του κατηγορούμενου. Η Κατηγορούσα Αρχή, για να στηρίξει το αίτημα της για την κράτηση του κατηγορούμενου, κάλεσε ως μάρτυρα τον Α/Αστ. 50 Ιωάννη Αγαθοκλέους εξεταστή της υπόθεσης. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι, ο κατηγορούμενος κατάγεται από το Μπαγκλαντές και είναι κάτοχος Βρετανικού διαβατηρίου. Είναι ηλικίας 28 ετών και δεν έχει συγγενείς στην Κύπρο. Η υπόθεση καταχωρήθηκε το 2012 παρά το ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν με βάση το κατηγορητήριο το έτος 2006 καθότι το ευρωπαϊκό ένταλμα που εκδόθηκε εναντίον του κατηγορούμενου το έτος 2007 (το κυπριακό ένταλμα σύλληψης προηγήθηκε το έτος 2006) εκτελέστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο εκεί όπου εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος τον Οκτώβριο του
- Σύμφωνα με τον μάρτυρα ο κατηγορούμενος μετά την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, συνελήφθηκε στη συνέχεια στο αεροδρόμιο Heathrow στο Λονδίνο σε αεροσκάφος των Κυπριακών αερογραμμών. Ο μάρτυρας αστυνομικός δέχτηκε υποβολές σχετικά με το ότι ο κατηγορούμενος μετά την σύλληψης του ήταν ελεύθερος με όρους από τις 20.10.2012 και μόνος που ήρθε για να αντιμετωπίσει την δίκη του, για να απάντησε πως δεν γνωρίζει οτιδήποτε σχετικά με τους όρους υποστηρίζοντας όμως ότι αυτός παραδόθηκε στην Κυπριακή Αστυνομία από την Μητροπολιτική Αστυνομία του Ηνωμένου Βασιλείου. Επίσης ανάφερε ο μάρτυρας κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του, ότι ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι το αγγλικό του διαβατήριο το κατάθεσε σε αστυνομικό σταθμό και ότι έγινε έρευνα σχετικά με αυτό αλλά η απάντηση των Άγγλων ήταν αρνητική. Η κα Σάββα αγορεύοντας προς υποστήριξη του αιτήματος για την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του, αναφέρθηκε στην μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, στη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και της αυστηρής ποινής που θα του επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης. Τόνισε ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει δεσμούς με την Κύπρο, ότι καταζητείται από το 2006 ενώ εντοπίστηκε πολύ πρόσφατα, επίσης αναφέρθηκε και στην πιθανότητα να διαφύγει μέσω των κατεχόμενων περιοχών. Η κ. Κωνσταντινίδης με αναφορά στην υπόθεση Αργύρης Παρασκευά ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 138/2008 ημερομηνίας 15.9.2008 και στο σκεπτικό της εισηγήθηκε ότι στην παρούσα περίπτωση δεν συντρέχουν ούτε τα αντικειμενικά κριτήρια αλλά ούτε και τα υποκειμενικά για να παραμείνει υποκράτηση ο κατηγορούμενος για αυτό ότι θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος με όρους. Πέραν της σοβαρότητας των αδικημάτων, την οποία αναγνώρισε ο συνήγορος του κατηγορούμενου, υποστήριξε ότι δεν έχει καταδειχτεί η πιθανότητα καταδίκης του. Αναφέρθηκε επίσης στις προσωπικές του συνθήκες για να καταδείξει ότι είναι τέτοιες που δεν τίθεται ζήτημα φυγοδικίας του. Η σύζυγος του, ανάφερε, βρίσκεται επίσης στην Κύπρο και πρόθεση και των δύο είναι να παραμείνουν στην Δημοκρατία για να αντιμετωπίσει ο κατηγορούμενος την δίκη του, για το σκοπό αυτό η σύζυγος του νοίκιασε και σπίτι (το ενοικιαστήριο έγγραφο και μεταβίβαση του νερού παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο). Επίσης, στοιχείο που σύμφωνα με την υπεράσπιση δείχνει ότι δεν τίθεται ζήτημα φυγοδικίας είναι ότι ενώ αφέθηκε ελεύθερος από τις Βρετανικές Αρχές για 19 ημέρες συμμορφώθηκε και ήρθε στην Κύπρο. Αναφορικά με το ζήτημα αυτό επικαλέστηκε και πάλι την πιο πάνω απόφαση. Επίσης αναφορά έκανε και στις υποθέσεις Κρίνος Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 7237 κ.α ημερ. 12.3.2002 και Paul Mc Cabe κ.α v. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 242/2007 ημερ. 25.1.
- Οι εξουσίες του Δικαστηρίου, επί του θέματος της κράτησης κατηγορούμενου, εδράζεται στα άρθρα 48 και 157.1 της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και η απόλυση ή όχι του Κατηγορουμένου με εγγύηση είναι θέμα που αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ. κ. Λοϊζου & Πική, στη σελ 35 αναφέρεται ότι: «Θα πρέπει κάποιος να ξεκινά από το σημείο ότι κάθε πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα δικαιούται σε απόλυση με εγγύηση εκτός αν υπάρχουν ικανοποιητικοί και πειστικοί λόγοι για το αντίθετο». (σε ελεύθερη μετάφραση) Στην υπόθεση Κάννας ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 444 αναφέρθηκαν τα εξής: « Τρεις είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να κρίνει επιβεβλημένη την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του. Η πιθανότητα: (α) μη προσέλευσης του στη δίκη, (β) διάπραξης του ίδιου ή άλλου εγκλήματος, και (γ) επηρεασμού μαρτύρων. Το πρώτο στοιχείο εξετάζεται στη βάση, και σε συσχετισμό με τη σοβαρότητα του εγκλήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και την πιθανότητα καταδίκης του.» Σύμφωνα με την νομολογία οποιοσδήποτε από τους πιο πάνω λόγους ή συνδυασμός τους είναι αρκετός για να δικαιολογήσει την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 7). Στην Κρίνος Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 ΑΑΔ 48 , αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι όμως επίσης νομολογημένο πως σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς τον συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Άλλοι σχετικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι εκείνοι που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται (βλέπε Neumeister ν. Austria A8 p.39
(1968)). Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από τη Νομολογία μας. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (πιο πάνω), δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης». Όλες οι πιο πάνω αρχές και παράγοντες επαναβεβαιώθηκαν και στην υπόθεση Ονουφρίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 159, στην οποία επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Οι κατηγορούμενοι τεκμαίρεται ότι είναι αθώοι και ως θέμα γενικής αρχής πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι εκτός αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι περί του αντιθέτου. Η νομολογία έχει συμπεριλάβει σε αυτούς τους λόγους και την πιθανότητα της μη προσέλευσης του κατηγορουμένου κατά τη δίκη. Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολή αυστηρής ποινής αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του». Με γνώμονα τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω θα προχωρήσω στην εξέταση των παραγόντων που θα ληφθούν υπόψη στην τελική μου απόφαση. Λαμβανομένων υπόψη και των εισηγήσεων των συνηγόρων. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος συναρτάται άμεσα με τo ανώτατο ύψος των προβλεπόμενων από το Νόμο ποινών σε περίπτωση καταδίκης του. Συγκεκριμένα και σε σχέση με τα αδικήματα για τη διάπραξη των οποίων κατηγορείται, προβλέπονται πολυετής ποινές φυλακίσεως, κατ΄ ανώτατο όριο ποινή φυλάκισης 14 χρόνων. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι η παρούσα υπόθεση δικάζεται συνοπτικά και συνεπώς η ποινή φυλάκισης που μπορεί να επιβάλει το Δικαστήριο δεν μπορεί να ξεπερνά τα πέντε έτη, αυτό όμως το γεγονός δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή διαγράφεται μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Κατά συνέπεια είναι φανερό, ότι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος, με βάση τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές είναι σοβαρά. Στην υπόθεση Δαυίδ Θεοδωρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 139, επισημάνθηκε, ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει τη δίκη του. Στην Ψύλλας ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 801, αναφέρθηκε ότι: «Ο κίνδυνος να μην παρουσιασθεί ένας Κατηγορούμενος στο Δικαστήριο δεν καταδεικνύεται μόνο από τα στοιχεία που διαθέτει η Κατηγορούσα Αρχή, αλλά θεωρείται πως ελλοχεύει ένεκα της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει». Στην υπόθεση Alam Alam v. Αστυνομίας Π.Ε. 101/2010 ημερομηνίας 12.11.2010, το πρωτόδικο δικαστήριο τόνισε ότι η πιθανότητα καταδίκης δεν μπορεί να διαφανεί αφού δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου το μαρτυρικό υλικό, όμως το Δικαστήριο παρατήρησε ότι μπορούσε η ποινή φυλάκισης να είναι αρκετά σοβαρή και συγκεκριμένα ποινή φυλάκισης σε περίπτωση καταδίκης και αφού έλαβε υπόψη του ιδιαίτερα την έλλειψη δεσμών με την Κύπρο και την πιθανότητα εγκατάλειψης του εδάφους μέσω των κατεχομένων διάταξε την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του. Κατ΄έφεση κρίθηκε ότι δεν υπήρχε στο σύνολο των παραγόντων που λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο κάτι το οποίο να επέτρεπε την επέμβαση και τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Έχουμε ήδη αναφερθεί στο ότι και βάσει της νομολογίας οι δεσμοί τους οποίους κάποιος έχει με την Κύπρο και η πιθανότητα να εγκαταλείψει την Κύπρο είναι ασφαλώς μεταξύ των δεδομένων τα οποία λαμβάνονται υπ΄ όψη και τα οποία το Δικαστήριο σταθμίζει για να αποφασίσει κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης ή όχι.» Από πιο πάνω προκύπτει και συνάγεται ότι η ένδειξη της πιθανότητας καταδίκης του κατηγορούμενου δεν κρίνεται απομονωμένα ώστε το δικαστήριο να αποφασίσει το ζήτημα της κράτησης του. Το δικαστήριο ενόψει του ότι δεν έχει παρουσιαστεί το μαρτυρικό υλικό που η Κατηγορούσα Αρχή έχει στην διάθεση της δεν μπορεί να εξετάσει και να καταλήξει σε συμπέρασμα ότι υπάρχουν πιθανότητες καταδίκης του κατηγορούμενου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Σε περίπτωση όμως καταδίκης του, είναι απόλυτα πιθανή η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας του, λαμβανομένων υπόψη των ποινών που ο νόμος προβλέπει, την σχετική νομολογία αλλά και τον τρόπο αντιμετωπίζουν τα δικαστήρια αυτού του είδους τα αδικήματα. Ο κατηγορούμενος δεν έχει κανένα απολύτως δεσμό με την Κύπρο. Ο λόγος που βρίσκεται στην Κύπρο σε αυτό το στάδιο είναι για να αντιμετωπίσει αυτή την υπόθεση και τίποτα άλλο. Η παρουσία του στο Δικαστήριο αλλά και στην Κύπρο δεν αποτέλεσε δική του πρωτοβουλία, όπως η υπεράσπιση υποστήριξε. Ο κατηγορούμενος καταζητείται από το έτος 2006 από τις Κυπριακές Αρχές και από το 2007 και με Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης το οποίο εκτελέστηκε το 2012, συνεπώς η εδώ παρουσία του οφείλεται στην εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης και όχι σε οικειοθελή κάθοδο του. Το ότι για 19 ημέρες βρισκόταν ελεύθερος με όρους του τέθηκαν από τις Αγγλικές Αρχές δεν διαφοροποιεί σημαντικά τα πράγματα. Ο κατηγορούμενος για 6 χρόνια από τότε που καταζητείτο, δεν τήρησε καμία στάση του είδους που περιγράφεται στην υπόθεση Παρασκευά πιο πάνω. Επίσης το γεγονός ότι η σύζυγος του ήρθε και αυτή στην Κύπρο δεν προσθέτει κάτι ούτε και η ενοικίαση κατοικίας επίσης, τούτα έγιναν μετά την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Στις δύο υποθέσεις που ο συνήγορος του κατηγορούμενου έκανε αναφορά οι κατηγορούμενοι ήταν Κύπριοι πολίτες. Επίσης στην υπόθεση Κρίνος Θεοχάρους (πιο πάνω) γίνεται και συγκεκριμένη αφορά στις προσωπικές τους συνθήκες των κατηγορουμένων που δείχνουν το είδος των δεσμών τους με την Κύπρο. Η δε υπόθεση Paul Mc Cabe κ.α δεν τυγχάνει καμίας εφαρμογής καθότι αφορά εντελώς διαφορετικό ζήτημα. Ο κατηγορούμενος όπως πιο πάνω αναφέρω, κατάγεται από το Μπαγκλαντές και είναι κάτοχος Αγγλικού διαβατηρίου, δεν έχει κανένα δεσμό με την Κύπρο και εδώ βρίσκεται μετά από εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και αντιμέτωπος από χθες πλέον με τις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης που πρόκειται για ιδιαίτερα σοβαρές κατηγορίες. Τούτα είναι κατά την άποψη μου στοιχεία που δημιουργούν ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα φυγοδικίας. Έχοντας κατά νου όλα όσα ανέφερα προηγουμένως έχω ικανοποιηθεί υπό τις περιστάσεις ότι πρέπει να διατάξω την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του και κατά συνέπεια, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, εκδίδω διάταγμα για την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την 12.12.2012 και ώρα 010:30 όπου η υπόθεση ορίζεται για ακρόαση. Οι Μ.Κ. να κλητευτούν. (Υπ.) ........................................ Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο