Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Νίκος Κέζελης, Αρ. Υπόθεσης: 17592/2012, 21/11/2012

(1)Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Νόμου 27/77. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος την 7.11.2012 στην Πάφο, ο κατηγορούμενος κατείχε ποσότητα κάνναβης βάρους 32,6647 γραμμαρίων,

(2)Η δεύτερη κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής της πιο πάνω ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα.

(3)Η τρίτη κατηγορία το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλα πρόσωπα.

(4)Η όγδοη κατηγορία το αδίκημα της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Συνοπτικά τα γεγονότα της, όπως αυτά έχουν εκτεθεί ενώπιον μου από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον συνήγορο του κατηγορούμενου, έχουν ως εξής: Στις 7.11.2012 στην Πάφο η ώρα 1030, αστυνομικοί της ΥΚΑΝ, σταμάτησαν για έλεγχο τον κατηγορούμενο στην οδό Κιούπιλαι στον Μούτταλο ο οποίος κινείτο πεζός. Ο κατηγορούμενος, αντιλαμβανόμενος την παρουσία των αστυνομικών, έριξε στον δρόμο ένα τεμάχιο άσπρου χαρτιού το οποίο παραλήφθηκε από τον Αστ. 3742 Α. Γεωργίου και ο οποίος διαπίστωσε ότι σε αυτό υπήρχε ποσότητα κάνναβης. Όταν υποδείχτηκε στον κατηγορούμενο αυτός απάντησε 'είναι δικό μου'. Ακολούθησε έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου με δικαστικό ένταλμα έρευνας στην παρουσία του κατηγορούμενου της μητέρας του και του αδελφού του, όπου μέσα στο γκαράζ της οικίας του ανευρέθηκε μια μαύρη τσάντα εντός της οποίας υπήρχαν, ένα κυλινδρικό μεταλλικό δοχείο με πώμα το οποίο περιείχε κάνναβη, ένα μεταλλικό δοχείο με κάνναβη και δύο ζυγαριές ακριβείας. Όταν στον κατηγορούμενο επεστήθη η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε 'είναι όλα δικά μου'. Η έρευνα συνεχίστηκε και εντοπίστηκε ακόμα μια μαύρη τσάντα όπου μέσα σε σακούλι εντός αυτής υπήρχαν διάφορα άλλα σακούλια με τεμάχια χαρτιού που περιείχαν ποσότητα κάνναβης. Όταν υποδείχτηκαν και αυτά τον κατηγορούμενο απάντησε ¨παιθκιά εν ούλα δικά μου'. Όταν η έρευνα ολοκληρώθηκε, ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου και έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία ανάφερε ότι η ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης ήταν δική του και ότι την αγόρασε με σκοπό να την πουλήσει σε άλλα πρόσωπα γιατί είχε οικονομικά προβλήματα. Ανέφερε επίσης, ότι η ποσότητα ήταν λίγο μεγαλύτερη και ότι ήδη είχε προμηθεύσει μέρος αυτής σε άγνωστα πρόσωπα. Επίσης στην κατάθεση του ομολόγησε ότι στις 7.11.12 κάπνισε κάνναβη. Ο κατηγορούμενος στην γραπτή του κατηγορία δήλωσε παραδοχή. Τα τεκμήρια εξετάστηκαν από χημικό του Χημείου του Κράτους και διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για κάνναβη συνολικού βάρους 32,6677 γραμμαρίων. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου είχε την ευγενική καλοσύνη να παρουσιάσει την αγόρευση του γραπτώς. Σε αυτή αναγνωρίζει την σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος πελάτης του έχει διαπράξει καθώς και το ότι η μόνη ενδεδειγμένη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, όμως εισηγήθηκε ότι, συντρέχουν παράγοντες τέτοιας φύσης και μορφής που το Δικαστήριο μπορεί να αναστείλει την ποινή φυλάκισης που θα του επιβάλει. Οι παράγοντες και τα στοιχεία που θα πρέπει να προσμετρήσουν ως ελαφρυντικά αλλά και στην κατεύθυνση της αναστολής της ποινής φυλάκισης σύμφωνα με τον συνήγορο του - Ότι ο κατηγορούμενος είναι χρήστης ναρκωτικών, κάνναβης τα τελευταία δύο χρόνια και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως χρήσης και όχι ως έμπορος. - Η ομολογία του και η συνεργασία του με την αστυνομία, επικαλούμενος τα όσα στην κατάθεση του ανάφερε για να εισηγηθεί ότι έδρασε με ερασιτεχνικό, αφελή, απερίσκεπτο και παιδαριώδη τρόπο. - Ότι παρασύρθηκε από άλλα πρόσωπα, που τον εκμεταλλεύτηκαν. - Ότι ήταν στην αρχή της προσπάθειας του και δεν προχώρησε στην προμήθεια σημαντική ποσότητας σε άλλα πρόσωπα. - Ότι η απόφαση για προμήθεια λήφθηκε κάτω από την επήρεια της χρήσης. - Η ποσότητα των ναρκωτικών που κατείχε είναι μόλις 2.67 γραμμάρια πέραν της ποσότητας που τεκμαίρεται με βάση τον Νόμο ότι κατέχεται με σκοπό την προμήθεια. Επίσης, εκτεταμένη αναφορά ο συνήγορος του, έκανε και στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, στον χαρακτήρα του, στο γεγονός ότι για 7 χρόνια είναι άνεργος παρά το ότι αναζήτησε εργασία καθώς και στην επιθυμία του να σταματήσει την χρήση των ναρκωτικών και τις προσπάθειες που καταβάλλει. Αναμφίβολα, τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει, είναι πολύ σοβαρά αδικήματα. Η σοβαρότητα τους αντικατοπτρίζεται μεταξύ άλλων και μέσα από τις προβλεπόμενες από τον νόμο ποινές εφόσον η διαβάθμιση της σοβαρότητας ενός αδικήματος προσδιορίζεται από το ύψος των ποινών που προβλέπει ο νόμος. Στοιχείο το οποίο λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.α

(1990)2 ΑΑΔ 264, Souilmi ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στη Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 652 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμέτρησει την ποινή». Για όλα τα αδικήματα που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος προβλέπονται ποινές φυλάκισης και μάλιστα αυξημένες. Ο νόμος προβλέπει, κατ΄ανώτατο όριο ποινή φυλάκισης δια βίου. Βέβαια δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι η παρούσα υπόθεση εκδικάζεται συνοπτικά, οπότε σε περίπτωση που επιβληθεί ποινή φυλάκισης στον πρώτο κατηγορούμενο, αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τα πέντε χρόνια, αυτό όμως το γεγονός, σε καμία περίπτωση δεν υποβαθμίζει τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως διαγράφεται μέσα από τις προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές. Αδικήματα που αφορούν την κατοχή, χρήση και προμήθεια ναρκωτικών πρόκειται για αδικήματα των οποίων η διάπραξη παρουσιάζει έξαρση. Γνώση την οποία αντλώ από την σωρεία των υποθέσεων που επιλαμβάνομαι σχεδόν καθημερινά και αφορούν αυτού του είδους αδικήματα αλλά και από την κοινωνική πραγματικότητα. Όπως έχει τονιστεί (βλ. Χριστόδουλος Χριστοδούλου ν. Αστυνομία και Ανδρέα Χρίστου ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 7812 και 7813 ημερ. 25.10.2004), αδικήματα τα οποία σχετίζονται με τα ναρκωτικά είναι εκ της φύσεως τους σοβαρά. Η χρήση των ναρκωτικών έχει χαρακτηριστεί σε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Τα ναρκωτικά αποτελούν κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση που παρατηρείται στη χρήση των ναρκωτικών καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο γεγονός που καθιστά την φυλάκιση εμφανή επιλογή (βλ. Λουκάς Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ σελ 577 και Ζωμενή ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 400). Στην υπόθεση Λούκας Μιχαήλ (πιο πάνω), τονίστηκε ότι «η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, με την ανύψωση των ποινών.» Στην υπόθεση Μάρκος Brayan Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 437, έχουν τονιστεί τα πιο κάτω, τα οποία υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Youssef Nehmed Allah Sikaf ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 467, « Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, σε μια προσπάθεια περιορισμού ή εξάλειψης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινού. Μάλιστα έχει τονιστεί ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της Δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας ναρκωτικών (βλ. Kablawi & others v. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι όπως φαίνεται από την σχετική νομολογία, μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με την πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών (βλ. μεταξύ άλλων Hassan ν. Δημοκρατίας

(1971)2 CLR 210, Abdullah ν. Δημοκρατίας

(1971)2 CLR 323, Esper v. Δημοκρατίας

(1972)2 CLR 73 και Moussa ν. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 320). Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στην διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο.» Στην υπόθεση Mahrad Mohamad Reza Beyki ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 52/2007 ημερ. 23.1.2008, λέχθηκαν τα εξής: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι΄αυτό οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως, θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Alroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους την διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς.» Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos Ποινική Έφεση 7782 ημερ. 12/5/2005 τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του.» Συνάγεται από τα πιο πάνω, ότι στον καθορισμό του ύψους της ποινής που θα επιβληθεί, λαμβάνεται υπόψη και συνυπολογίζεται, με δεδομένη την σοβαρότητα των αδικημάτων αυτού του είδους, η ποσότητα των ναρκωτικών, το είδος των ναρκωτικών και κυρίως ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται. Ως προς το είδος της ποινής δεν χωρεί αμφιβολία ότι η μόνη επιλογή αλλά και κατάλληλη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, ειδικότερα στις υποθέσεις που αφορούν κατοχή με σκοπό την προμήθεια και προμήθεια. Όπως επίσης έχει νομολογηθεί, κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται στη βάση των δικών της πραγματικών περιστατικών, ενώ κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής, απαιτείται εξατομίκευση της, κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος, σε συνδυασμό με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Επίσης διατηρώ κατά νου ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής, δε θα πρέπει να εξουδετερώνει την αποτρεπτικότητα της ή να καθιστά αναποτελεσματική την εφαρμογή του Νόμου . Έχει επίσης νομολογηθεί ότι οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες έχουν μόνο οριακή σημασία σε τέτοιου είδους αδικήματα. Αυτό εν όψει των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών οι οποίες είναι πλέον ορατές. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Gholi ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 30, οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων καθώς και η εξατομίκευση έχουν τη θέση τους αλλά δεν μπορούν να εξουδετερώσουν ή να αποδυναμώσουν την μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Εξετάζοντας αρχικά τα γεγονότα της υπόθεσης, λαμβάνω υπόψη μου στο στάδιο αυτό, την συνολική ποσότητα των ναρκωτικών που κατείχε κατηγορούμενος σε συνάρτηση και με τον σκοπό τον οποίο τα κατείχε. Παρά το ότι ο κατηγορούμενος είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών, η κατοχή της συγκεκριμένης ποσότητας ναρκωτικών και ο σκοπός ο οποίος την κατείχε δείχνουν πλήρη αδιαφορία τόσο για τον εαυτό του αλλά και για τους συνανθρώπους του δηλαδή τα πρόσωπα που είχε σκοπό να προμηθεύσει αλλά και αυτούς που ήδη προμήθευσε αποκομίζοντας κέρδος από την πράξη του αυτή. Σε ότι αφορά την ποσότητα λαμβάνω υπόψη μου ότι δεν πρόκειται για ιδιαίτερα μεγάλη ποσότητα. Επίσης λαμβάνω υπόψη ότι τα ναρκωτικά που κατείχε ανήκουν στην τάξη Β. Η περίπτωση του κατηγορούμενου, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης και τα όσα ο ίδιος ανάφερε στην θεληματική του κατάθεση, δεν είναι από εκείνες που αποκαλύπτουν ότι υπήρξε εκμετάλλευση από άλλο ή άλλα πρόσωπα όπως ο συνήγορος του εισηγήθηκε. Όπως για παράδειγμα να προμηθεύσει άλλα πρόσωπα ώστε ο ίδιος να εξασφαλίζει την δόση του, συνεπεία του εθισμού του, από το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που πίσω από αυτόν θα επωφελούνται το κέρδος. Ο κατηγορούμενος αγόρασε, παρά την οικονομική δυσχέρεια και αδυναμία όπως ο ίδιος υποστηρίζει, η οποία εντούτοις αποδέχομαι ότι υπάρχει, ποσότητα κάνναβης με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, και είχε ήδη προμηθεύσει μέρος αυτής, έτσι ώστε να πραγματοποιήσει οικονομικό όφελος μέσα από την πράξη του. Ενώ η υπεράσπιση τονίζει την οικονομική αδυναμία του κατηγορούμενου διερωτώμαι πως ο κατηγορούμενος είχε χρήματα να αγοράσει ποσότητα κάνναβης και γιατί αφού υπήρχε οικονομική δυσκολία δεν χρησιμοποίησε τα χρήματα που είχε για να καλύψει τις δικές του ανάγκες του. Σε ότι αφορά την θέση, ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να επιβραβευθεί ως προς την προσπάθεια του να απαλλαγεί από την χρήση ναρκωτικών ουσιών, με την ανάλογη ποινική μεταχείριση, θα πρέπει αρχικά να πω ότι αυτός δεν αντιμετωπίζει και παραδέχτηκε μόνο κατοχή με σκοπό την προσωπική χρήση αλλά κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Το ότι ο κατηγορούμενος είναι όμως και ο ίδιος χρήστης κάνναβης λαμβάνεται υπόψη, όμως δεν παραγνωρίζω ότι μέσα από τις πράξεις του και ο ίδιος εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία άλλων προσώπων που βρίσκονται στην ίδια θέση με αυτόν και η προσπάθεια του ήταν να αποκομίσει οικονομικό όφελος. Η δε επιθυμία του να απαλλαχτεί από την χρήση, δεν εκδηλώθηκε με οποιοδήποτε τρόπο πριν από την σύλληψη του παρά μετά και κατά τον χρόνο που τελεί υπό κράτηση στην παρούσα υπόθεση. Έστω όμως και σε αυτό το σημείο μπορώ να αναγνωρίσω ότι υπάρχει αυτή η επιθυμία και προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να προχωρήσει ο κατηγορούμενος. Ως ελαφρυντικά και προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου την άμεση παραδοχή του στις αστυνομικές αρχές και την συνεργασία του με αυτές. Ειδικότερα δε, πως χωρίς την δική του παραδοχή, δεν θα μπορούσαν να εξιχνιαστούν κάποια αδικήματα, όπως το αδίκημα της προμήθειας σε άλλα πρόσωπα (τρίτη κατηγορία) και το αδίκημα της χρήσης κάνναβης (όγδοη κατηγορία). Στην υπόθεση Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 582, αναφορικά με την αξία που προσλαμβάνει κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής η ομολογία διάπραξης του αδικήματος, αναφέρονται τα εξής, με αναφορά στο σύγγραμμα «Sentencing in Cyprys» του Γ. Πική, σελ. 28: « Η ενθάρρυνση προσώπων που έχουν συμμετάσχει σε εγκληματικές πράξεις να προβαίνουν σε ομολογίες βοηθώντας την Αστυνομία στην εξιχνίαση εγκλημάτων, εμπίπτει μέσα στα πλαίσια του δημόσιου συμφέροντος. Έτσι μπορεί να λεχθεί ότι η επίδειξη επιείκειας αποτελεί μια πρακτική αμοιβή για την ενθάρρυνση αποκάλυψης πληροφοριών που οδηγούν στην εξιχνίαση ποινικών αδικημάτων.» Η παραδοχή και η απολογία του ενώπιον του Δικαστηρίου επίσης λαμβάνεται υπόψη. Έχω επίσης λάβει υπόψη το περιεχόμενο της έκθεσης κοινωνικής έρευνας και όλους του μετριαστικούς παράγοντες και περιστάσεις του κατηγορούμενου στις οποίες έκανε αναφορά ο συνήγορος του. Ειδικότερα τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο κατηγορούμενος σε πιο μικρή ηλικία συνεπεία του χωρισμού των γονέων του κάτι που τον επηρέασε αρνητικά από ψυχολογικής πλευράς Με κάθε συμπάθεια από το Δικαστήριο, αντιμετωπίζονται οι δυσκολίες που αντιμετώπισε στην ζωή του ο κατηγορούμενος, από την άλλη όμως όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Ανδρέας Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 77, η δυστυχία που πλήττει ένα άνθρωπο στην παιδική του ηλικία δεν αποτελεί μόνιμη ασπίδα κατά την συνέχισης της παρανομίας με ατιμωρησία. Επίσης λαμβάνω υπόψη μου και το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω στοιχεία, δηλαδή την σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος διέπραξε, την έξαρση αυτού του είδους αδικημάτων, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων από τον κατηγορούμενο, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη μου όλους τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες, οι οποίοι υπό τις περιστάσεις θα επηρεάσουν μόνο το ύψος της ποινής αλλά όχι το είδος της αφού σε τέτοιου είδους υποθέσεις η μόνο ενδεδειγμένη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης: 1) Στη πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. 2) Στην δεύτερη και τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 18 μηνών. 3) Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο να συντρέχουν και η έκτιση τους αρχίζει από την 7.11.2012, ημερομηνία που αυτός τελεί υπό κράτηση. Έχω εξετάσει την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου για την πρόσδοση ανασταλτικού χαρακτήρα στην ποινή φυλάκισης . Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω πρόκειται για πολύ σοβαρά αδικήματα. Το Δικαστήριο κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής έχει ήδη λάβει υπόψη του τόσο τα περιστατικά της υπόθεσης όσο και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, η σοβαρότητα όμως των αδικημάτων καθώς και η αποτρεπτικότητα στην διάπραξη αυτού του είδους αδικημάτων οδηγούν στην κατάληξη ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση διαταγής για αναστολή της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Η θέση ότι θα πρέπει να ανασταλεί η ποινή φυλάκισης καθότι η άμεση φυλάκιση του θα τον εμποδίσει να υλοποιήσει την επιθυμία του για απεξάρτηση του, ενόψει το ότι στις φυλακές διακινούνται ναρκωτικά δεν μπορεί να γίνει δεχτή με οποιοδήποτε τρόπο. Ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο που θα εκτίει την ποινή που του επιβλήθηκε και ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη μπορεί να ζητήσει και να λάβει από τις επιφορτισμένες για τον σκοπό αυτό αρχές και υπηρεσίες. Τα τεκμήρια της υπόθεσης κατάσχονται. (Υπ.) ............. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο