Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Πάνος Μανέλογλου κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 4877/2010, 7/12/2012

(2)του Περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Ν. 138

(1)/2001 ως τροποποιήθηκε με τον Ν. 37

(1)/2003 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα. Συνοπτικά τα γεγονότα της υπόθεσης, πέραν των όσων αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων τα οποία έχουν υιοθετηθεί ως μέρος τους και τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί από την συνήγορο του πρώτου κατηγορουμένου είναι τα ακόλουθα: Τον Μάρτιο του 2010 ο πρώτος κατηγορούμενος ήρθε στην Κύπρο μαζί με ακόμη ένα πρόσωπο. Τον ίδιο μήνα τις 23.3.2010 ο πρώτος κατηγορούμενος ενοικίασε διαμέρισμα στην Πάφο και κατάστημα στη Χλώρακα για να ανοίξει μαγαζί που να πουλά γούνες. Στις 24.

1. 2010 στις 7.4.2010 και 12.4.2010 μετέβη αντίστοιχα σε 3 τράπεζες στην Πάφο, στην Alpha, στην Λαϊκή και στην Societe και αιτήθηκε, συμπληρώνοντας και τα σχετικά έντυπα, όπως ενταχθεί στο διεθνές σύστημα καρτών με την παραχώρηση και μηχανήματος αποδοχής πιστωτικών καρτών από την JCC. Στις 8.4.2010 επισκέφθηκε το κατάστημα του πρώτου κατηγορούμενου ο Μιχάλης Αργυρού εκ μέρους της JCC και του επεξήγησε διάφορά θέματα αναφορικά με την λειτουργία του συστήματος και ο πρώτος κατηγορούμενος υπόγραψε και σχετικό συμβόλαιο. Ο Μιχάλης Αργυρού, παρατήρησε κατά την επίσκεψη του ότι στο κατάστημα του πρώτου κατηγορούμενου, ότι εντός του καταστήματος υπήρχε μόνο ένα γραφείο μια καρέκλα και ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής. Στις 21.4.2010 ο Alex Damo της JCC, μετέβη στο κατάστημα του πρώτου κατηγορούμενου και εγκατέστησε το σχετικό μηχάνημα της JCC για αποδοχή πιστωτικών καρτών. Επειδή όμως του φάνηκε ύποπτο το σκηνικό στο μέρος επειδή στο κατάστημα υπήρχαν μόνο τα όσα περιγράφονται πιο πάνω, ενημέρωσε τον Διευθυντή Διαχείρισης Κινδύνου της JCC σχετικά και από τότε τέθηκαν σε παρακολούθηση οι συναλλαγές του καταστήματος. Στις 28.4.2010 ο Φοίβος Χριστοδουλίδης της JCC, διαπίστωσε ότι στο κατάστημα του πρώτου κατηγορούμενου έγιναν κινήσεις πιστωτικών καρτών 6 ξένων εκδοτριών τραπεζών, 5 Αμερικανικών και μια Γερμανικής Τράπεζα με την χρήση του μηχανήματος της JCC τις οποίες κινήσεις θεώρησε ύποπτες. Διαπιστώθηκε ότι μεταξύ των ημερομηνιών 27 με 28.4.2010 έγινε χρήση της πιστωτικής κάρτας με αριθμό 4460244173827741 με το μηχάνημα της JCC και κλάπηκε το ποσό των €
2. Επίσης διαπιστώθηκε ότι έγινε χρήση διαφόρων άλλων πιστωτικών καρτών από το ίδιο μηχάνημα και προσπάθεια κλοπής σε κάθε περίπτωση διαφορετικού ποσού, που συνολικά έφτανε το ύψος των €
3. Με τις πιο πάνω διαπιστώσεις, ο Φοίβος Χριστοδουλίδης ενημέρωσε σχετικά όλες τις τράπεζας που φαίνονταν ότι είχαν εκδώσει τις πιστωτικές κάρτες, οι οποίες απάντησαν ότι επρόκειτο για πλαστές πιστωτικές κάρτες. Στις 28.4.2010 έγινε σχετική καταγγελία στην αστυνομία και όταν αστυνομικοί μετάβηκαν στο κατάστημα του πρώτου κατηγορούμενου αυτό ήταν κλειστό. Εναντίον του πρώτου κατηγορούμενου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης. Στις 29.4.2012 δηλαδή μετά την καταγγελία της υπόθεσης στην αστυνομία, έγινε ακόμη μια απόπειρα κλοπής, με την χρήση της πιστωτικής κάρτας με αρ. 5490913320014688 της Chase Bank Αμερικής στο πιο πάνω μηχάνημα, που αφορούσε το ποσό των €1350.- Η πιο πάνω πιστωτική κάρτα διαπιστώθηκε επίσης ότι ήταν πλαστή. Ο πρώτος κατηγορούμενος συνελήφθηκε στις 30.4.2010 και όταν του επεστήθηκε η προσοχή στο νόμο απάντησε «γιατί ρε παιδιά;» Την ίδια ημέρα έγινε έρευνα στο κατάστημα του από όπου παραλήφθηκε το μηχάνημα αποδοχής πιστωτικών καρτών της JCC και μια πιστωτική κάρτα της Marfin Laiki στο όνομα του πρώτου κατηγορούμενου. Επίσης συνελήφθηκαν ακόμα δύο πρόσωπα μεταξύ αυτών και ο δεύτερος κατηγορούμενος. Έγινε έρευνα και στην οικία του πρώτου κατηγορούμενου και από αυτή παραλήφθηκε, ένας Η/Υ και μια κάρτα μνήμης. Τον Η/Υ στη συνέχεια, έλεγξε ειδικός και σε αυτόν εντοπίστηκε αρχείο με φωτογραφίες πιστωτικών καρτών και ταινιών ασφαλείας που επρόκειτο για αρχεία με τα προσωπικά δεδομένα των κατόχων των πιστωτικών καρτών. Διαπιστώθηκε επίσης, ότι στην πιστωτική κάρτα που παραλήφθηκε από το κατάστημα του πρώτου κατηγορούμενου, τα στοιχεία στο εξωτερικό της μέρος ήταν ορθά όμως είχαν αντικαστασταθεί τα στοιχεία της μαγνητικής της ταινίας τα οποία που άνηκαν σε άλλη κάρτα. Ο πρώτος κατηγορούμενος ανέφερε στην κατάθεση του, ότι ήρθε στην Κύπρο μαζί με τον δεύτερο κατηγορούμενο με σκοπό να εργαστούν, τους παρέλαβε κάποιος Σάββας Νασλίδης φίλος του δεύτερου κατηγορούμενου και τους βοήθησε να βρει σπίτι και μαγαζί. Ανέφερε επίσης ότι θα άνοιγε κατάστημα που να πουλά γούνες και ότι το κλειδί του μαγαζιού του το είχε μόνο ο ίδιος αλλά στο κατάστημα του πήγαιναν και ο δεύτερος κατηγορούμενος και ο Σάββας Νασλίδης. Η συνήγορος του πρώτου κατηγορούμενου παρουσίασε γραπτώς την αγόρευση της για μετριασμό της ποινής του. Αρχικά, αναγνωρίζεται η σοβαρότητα των αδικημάτων, την οποία, όπως αναφέρει, ο κατηγορούμενος την έχει κατανοήσει. Επίσης αναφορά γίνεται στην αγόρευση της για την πορεία της υπόθεσης αναφορικά με τον δεύτερο κατηγορούμενου τον οποίο χαρακτηρίζει ως τον ιθύνων νου ενώ τον πρώτο κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που αυτός τον παράσυρε και τον χρησιμοποίησε, γεγονός που σύμφωνα με την κα Κυπριανού θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, επίσης σύμφωνα με την συνήγορο του θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και το γεγονός ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος έχε απαλλαγεί. Επίσης αναφέρθηκε στις προσωπικές του συνθήκες και έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τους μετριαστικούς παράγοντες που θα πρέπει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του στην επιμέτρηση της ποινής. Εισηγήθηκε επίσης, πως σε περίπτωση επιβολής ποινής στερητικής της ελευθερίας του θα πρέπει να ανασταλεί λόγω των εξαιρετικών περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορούμενου. Αδιαμφισβήτητα, τα αδικήματα τα οποία ο πρώτος κατηγορούμενος έχει διαπράξει, είναι σοβαρά αδικήματα. Η σοβαρότητα τους αντικατοπτρίζεται μεταξύ άλλων και μέσα από τις προβλεπόμενες υπό του νόμου ποινές εφόσον η διαβάθμιση της σοβαρότητας ενός αδικήματος προσδιορίζεται από το ύψος των ποινών που προβλέπει ο νόμος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.α

(1990)2 ΑΑΔ 264, Souilmi ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στη Λεβέντης ν. Αστυνομίας,

(1999)2 ΑΑΔ 632, «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμέτρησει την ποινή». Για όλα τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενοι διέπραξε, τόσο κατά παράβαση του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όσο και κατά παράβαση του Περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Ν. 138

(1)/2001, του Περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Ν. 188

(1)/2007 προβλέπονται πολυετής ποινές φυλάκισης κατ΄ανώτατο όριο 14 χρόνων σε σχέση με την κατηγορία κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων. Στις μέρες μας όπου το έγκλημα παρουσιάζει έξαρση, φαίνεται ότι το φάσμα των εγκληματικών ενεργειών επεκτείνεται και σε εγκλήματα νέας μορφής και φύσης. Η πρόοδος της τεχνολογίας είναι γεγονός ότι προσέφερε, μεταξύ άλλων και σημαντικές διευκολύνσεις στις συναλλαγές. Η χρήση πιστωτικών καρτών, στις οποίες βρίσκονται και καταχωρημένα τα προσωπικά δεδομένων των κατόχων τους και χρησιμοποιούνται στις συναλλαγές, είναι πλέον μέρος της καθημερινής μας ζωής στο πεδίο των συναλλαγών. Φαίνεται όμως, ότι παράλληλα και ταυτόχρονα, η τεχνολογία, προκαλεί και το ενδιαφέρον προς αποκάλυψη νέων οδών στους εγκληματίες, όπως η χρήση μεθόδων και τεχνασμάτων για να επιτυγχάνεται η κατασκευή πλαστών πιστωτικών καρτών με την χρήση προσωπικών δεδομένων και στοιχείων και μάλιστα αυτά τα οποία συνδέονται άμεσα με οικονομικές δραστηριότητες του ατόμου οι οποίες στη συνέχεια χρησιμοποιούνται και με αυτό τον τρόπο επωφελούνται από την κλοπή χρημάτων. Θα έλεγα ότι είναι τρομακτικό πλέον να αισθάνεται ο κάθε πολίτης, κάθε πρόσωπο, ότι τα προσωπικά δεδομένα του, προσδιοριστικά της ταυτότητας και άλλων στοιχείων του, μπορούν να βρεθούν στα χέρια εγκληματιών και να χρησιμοποιηθούν με οποιοδήποτε τρόπο. Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής δεν μπορώ να θεωρήσω την εμπλοκή και την ανάμιξη του πρώτου κατηγορούμενου ούτε μειωμένης σημασίας αλλά ούτε και να αποδεχτώ την θέση ότι αυτός έπεσε θύμα εκμετάλλευσης από άλλο πρόσωπο ή ακόμα ότι παρασύρθηκε. Ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο διάπραξη των αδικημάτων ήταν ηλικίας 45 ετών και ήταν αυτός που ενοικίασε το κατάστημα στη Χλώρακα και αποτάθηκε στις τράπεζες για να εξασφαλίσει μετά από αίτηση το σύστημα αποδοχής πιστωτικών καρτών της JCC. Περαιτέρω η σειρά που έλαβαν χώρα κάποια περιστατικά και γεγονότα καταδεικνύει ότι επρόκειτο για καλά σχεδιασμένο και οργανωμένο έγκλημα. Η κοινή άφιξη των δύο κατηγορούμενων στην Κύπρο, η ενοικίαση του καταστήματος από τον πρώτο κατηγορούμενο, οι αιτήσεις του πρώτου κατηγορούμενου στις Τράπεζες τον ίδιο μήνα που αυτός αφίχθηκε στη Κύπρο, το γεγονός ότι γούνες δεν υπήρχαν στο κατάστημα ή άλλο εμπόρευμα, το αίτημα για τοποθέτηση της μηχανής αποδοχής πιστωτικών καρτών στο πιο πάνω κατάστημα, η επέμβαση σε αρχεία προσωπικών δεδομένων, η επανειλημμένη χρήση των πλαστών πιστωτικών καρτών στο μηχάνημα της JCC, οι επανειλημμένες προσπάθειες κλοπής χρημάτων με την χρήση της πιο πάνω μηχανής, η κλοπή του ποσού των €1000 είναι κάποια από τα γεγονότα που δείχνουν το οργανωμένο του σχεδίου αλλά και το μέγεθος της συμμετοχής του πρώτου κατηγορούμενου. Οι διαστάσεις που έχουν διαφανεί, μέσα από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, για την διάπραξη αδικημάτων αυτού του είδους και ο τρόπος οργάνωσης είναι τόσο ανησυχητικά που θα πρέπει φαινόμενα αυτού του είδους να αναχαιτιστούν με τον κατάλληλο τρόπο, και ως τρόπος αντιμετώπισης τους, είναι η επιβολή ποινών αυστηρών ποινών που να είναι αποτρεπτικές. Τα Δικαστήρια θα πρέπει να δείξουν την αποφασιστικότητα τους για την πάταξη τέτοιου είδους εγκλημάτων τα οποία σχετίζονται άμεσα με τις συναλλαγές. Τα Δικαστήρια όταν καλούνται να επιβάλουν ποινή σε πρόσωπα τα οποία κατηγορούνται ενώπιον τους πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τη σοβαρότητα του αδικήματος που έχει διαπραχθεί, την αυξητική τάση διάπραξης του συγκεκριμένου αδικήματος και σίγουρα να λαμβάνει υπόψη και τις ειδικές περιστάσεις, οικογενειακές, οικονομικές και άλλες που κατηγορούμενου προσώπου. Η υποχρέωση εξατομίκευσης της ποινής από το Δικαστήριο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να οδηγήσει σε εξουδετέρωση της αποτρεπτικότητας της ποινής. Ο κύριος σκοπός της ποινής είναι η αποτροπή του συγκεκριμένου κατηγορούμενου από του να επαναλάβει το ίδιο αδίκημα και η αποτροπή άλλων προσώπων από του να διαπράξουν το ίδιο αδίκημα. Στην υπόθεση Butucaru Rares κ.α ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 49/2008 ημερομηνίας 4.11.2008, οι δύο κατηγορούμενοι Ρουμάνοι, μέσα σε 4 ημέρες, χρησιμοποίησαν 18 πλαστές πιστωτικές κάρτες σε αυτόματες ταμειακές μηχανές και έκλεψαν το συνολικό ποσό των €2250. Στους κατηγορούμενους επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών στις κατηγορίες που αφορούσαν κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, δύο ετών στις κατηγορίες που αφορούσαν κλοπή και τριών για την κατοχή παραχαραγμένων χαρτονομισμάτων. Οι εφεσείοντες ισχυρίστηκαν κατ΄ έφεση ότι οι ποινές ήταν έκδηλα υπερβολικές. Στην υπόθεση αυτή λήφθηκε υπόψη από το πρωτόδικο δικαστήριο, η στάση των κατηγορούμενων μετά από την σύλληψη τους, αφού αυτοί συνεργάστηκαν με την αστυνομία κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, το νεαρό της ηλικίας τους και το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι δεν βαρύνονταν με προηγούμενες καταδίκες, επίσης σημασία δόθηκε και στο γεγονός ότι επιστράφηκε το κλαπέν ποσό, τονίζοντας όμως το Εφετείο ότι το γεγονός αυτό δεν θα μπορούσε να ήταν κυρίαρχο ώστε να υπαγορεύει περαιτέρω επιείκεια τους. Το εφετείο επικύρωσε την απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου ως προς το ύψος της ποινής που επιβλήθηκε στις κατηγορίες που αφορούσαν την κυκλοφορία πλαστών καρτών, κρίθηκε όμως υπερβολική η ποινή φυλάκισης 2 ετών στις κατηγορίες κλοπής και της κατοχής παραχαραγμένων χαρτονομισμάτων, αφού λήφθηκε υπόψη η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή που είναι 3 χρόνια και 6 αντίστοιχα και μείωσε τις ποινές σε ένα έτος και δύο έτη. Τα σκεπτικό της πιο πάνω υπόθεσης υιοθετήθηκε και στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ana Maria Girlenu, Γενικός Εισαγγελέας ν. Cutun Mihai Ποινικές Εφέσεις 182/2008 και 184/2008 ημερομηνίας 13.3.2009 στην οποία παραμερίστηκε, ως ανεπαρκής, η ποινή φυλάκισης 5 μηνών που επιβλήθηκε στους κατηγορούμενους στις κατηγορίες της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και 10 μηνών στις κατηγορίες της κλοπής και επιβλήθηκαν σε αυτούς ποινές φυλάκισης δύο και ενός χρόνου αντίστοιχα στις πιο πάνω κατηγορίες. Λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση, τον προσχεδιασμό, το σχέδιο το οποίο επαναλήφθηκε σε αρκετές περιπτώσεις, τον σκοπό που ήταν η κλοπή χρημάτων, την σοβαρότητα των αδικημάτων, τις προβλεπόμενες από τον νόμο ποινές και την έξαρση που παρουσιάζει η διάπραξη αδικημάτων αυτού του είδους, καταλήγω ότι υπό τις περιστάσεις ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Σε ότι αφορά το άλλο εμπλεκόμενο πρόσωπο, δεν θα μπορούσα να πω ότι το γεγονός ότι αυτός έχει απαλλαγεί θα πρέπει να ληφθεί υπόψη στα πλαίσια της επιμέτρησης της ποινής του πρώτου κατηγορούμενου. Ο δεύτερος κατηγορούμενος απαλλάγηκε καθότι δεν έγινε κατορθωτό να εκτελεστεί το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον του και όχι για κάποιο άλλο λόγο όπως π.χ μετά από επιλογή να μην διωχθεί. Αφού έλαβα υπόψη μου, ως ελαφρυντικά και προς όφελος του κατηγορούμενου την παραδοχή του έστω και σε αυτό το στάδιο, την απολογία του, τις προσωπικές τους περιστάσεις όπως αυτές περιγράφονται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας και έχουν εκτεθεί ενώπιον μου και από την συνήγορο του, το λευκό ποινικό μητρώο του , επιβάλλω στον πρώτο κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης: 1) Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 18 μηνών. 2) Στις κατηγορίες 3, 9, 12, 17, 22 και 27 ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. 2) Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 χρόνου. 3) Στις κατηγορίες 6, 10, 13, 18, 23, 28 και 46 ποινή φυλάκισης 10 μηνών. 4) Στην 47η κατηγορία ποινή φυλάκισης 16 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και η έκτιση τους αρχίζει από την 8.11.2012 όπου ο πρώτος κατηγορούμενος παραμένει υπό κράτηση. Αναφορικά με την εισήγηση για πρόσδοση ανασταλτικού χαρακτήρα στην ποινή, ούτε στα γεγονότα της υπόθεσης αλλά ούτε και στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου που είναι οι συνήθεις έχω εντοπίσει κάτι που θα δικαιολογούσε την κατάληξη για αναστολή. (Υπ.) ............. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο