Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. ΓΡΗΓΟΡΗ ΠΑΤΙΣΤΑ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5585/10, 30 Ιανουαρίου, 2012

(6)μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.). Τον Γεώργιο Φάλκωνα, Μ.Κ.1, ανώτερο γραμματιακό λειτουργό ο οποίος εκτελεί καθήκοντα διοικητικού λειτουργού στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου, τον Λοχία 1609 Πανικό Δρουσιώτη, Μ.Κ.2, εξεταστή της υπόθεσης, τον Leonte Nicolae, Μ.Κ.3, ο οποίος ήταν υπάλληλος του κατηγορούμενου 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο, τον Ανδρέα Τράττο, Μ.Κ.4, ωρομίσθιο εργάτη στο τμήμα Δημοσίων Έργων, ο οποίος συμμετείχε στην εκτέλεση του έργου ανακαίνισης του παλαιού νοσοκομείου Αμμοχώστου, τον Petre Amza, Μ.Κ.5, ο οποίος ήταν υπάλληλος του κατηγορούμενου 2 κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα και τον Ελευθέριο Χρίστου, M.K.6, επαρχιακό μηχανικό του Τμήματος Δημοσίων Έργων. Κατατέθηκαν γραπτά παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είτε εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής ή του κατηγορουμένου 2 κατατέθηκαν δεκατέσσερα

(14)τεκμήρια. Ως Τεκμήριο 1 η γραπτή κατηγορία εναντίον του κατηγορουμένου

1. Ως Τεκμήριο 2 η κατάθεση του κατηγορουμένου
2. Ως Τεκμήριο 3 η γραπτή κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου
3. Ως Τεκμήρια 4, 5 και 6 αντίγραφα ημερολόγια έργου ημερομηνιών 6, 27 και 28.11.08 αντίστοιχα. Ως Τεκμήριο 7 αντίγραφο δελτίου μεταφοράς/παραλαβής υλικών ημ. 17.12.
4. Ως Τεκμήριο 9 αντίγραφο τιμολογίου 1490, ημερομηνίας 13.10.08 Ως Τεκμήριο 9Α αντίγραφο απόδειξης πληρωμής, ημ. 4.11.09 στο οποίο το τιμολόγιο 1490 συμπεριλαμβάνεται. Ως Τεκμήρια 10, 12, 13 και 14 αντίγραφα τιμολογίων 1059, 1401 και 1063 αντίστοιχα. Ως Τεκμήριο 11 αντίγραφο απόδειξης πληρωμής, ημερ. 30.12.
5. Μετά που το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και κλήθηκαν σε απολογία, αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, ο κατηγορούμενος 1 επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης ενώ ο κατηγορούμενος 2 επέλεξε και έδωσε ένορκη μαρτυρία αλλά δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Από τον διευθυντή του Νέου Νοσοκομείου Αμμοχώστου ζητήθηκε η ανακαίνιση του παλαιού Νοσοκομείου Παραλιμνίου, το οποίο σήμερα λειτουργεί ως Κέντρο Υγείας και ως Εξωτερικά Ιατρεία. Το Υπουργείο Οικονομικών ενέκρινε γι΄ αυτό τον σκοπό αλλά και για έργα στο νέο Νοσοκομείο κονδύλι ύψους €1.200.
6. Την εκτέλεση του έργου ανέλαβε το τμήμα δημοσίων έργων με προσωπικό που αποτελείτο από τον κατηγορούμενο 1 ως υπεύθυνο του έργου, ένα επιστάτη και τρεις εργάτες επί καθημερινής βάσης. Η ανακαίνιση εκτελέστηκε σε δύο φάσεις κατά τα έτη 2008 και
7. Η πρώτη φάση, το 2008, αφορούσε τα Εξωτερικά Ιατρεία. Από το κτήριο αυτό αφαιρέθηκαν τα αλουμίνια των εξωτερικών παραθύρων και εισόδων τα οποία αντικαταστάθηκαν με καινούργια και επίσης τοποθετήθηκε νέο πάτωμα από κεραμικά. Το 2009 έγινε η δεύτερη φάση και αφορούσε τη πτέρυγα των Α΄ Βοηθειών με τις ίδιες ακριβώς εργασίες. Σε σχέση με την κινητή περιουσία που εβρίσκετο στο παλαιό Νοσοκομείο το μεγαλύτερο μέρος της μεταφέρθηκε στο νέο Νοσοκομείο ενώ το υπόλοιπο εκποιήθηκε αφού ακολουθήθηκαν οι διαδικασίες που προβλέπονται στους κανονισμούς Κυβερνητικών Αποθηκών. Σε σχέση με τα αλουμίνια και τις σωλήνες κεντρικής θέρμανσης σύμφωνα με τον Μ.Κ.1 αυτές αφαιρέθηκαν από το συνεργείο των Δημοσίων Έργων και δεν γνώριζε για την τύχη τους. Πέραν των εργασιών που το συνεργείο του Τμήματος Δημοσίων Έργων θα διεξήγαγε χρειάζετο για την εκτέλεση του έργου και η συνδρομή του ιδιωτικού τομέα. Έτσι για την εκτέλεση της δεύτερης φάσης, δόθηκαν προσφορές τόσο για τα νέα αλουμίνια όσο και για την τοποθέτηση κεραμικών πατώματος, τσεκκουλαδούρας και πορσελάνων σε σουβατισμένους τοίχους. Την τοποθέτηση κεραμικών πατώματος ανέλαβε η εταιρεία του κατηγορούμενου 2, η οποία κέρδισε την προσφορά, γεγονός που του κοινοποιήθηκε με σχετική επιστολή ημερομηνίας 26.10.09 και υπέγραψε ότι έλαβε γνώση τούτης την ίδια ημέρα, Τεκμήριο
8. Η έναρξη των πιο πάνω εργασιών καθορίστηκε η 2.11.09 και η ημερομηνία ολοκλήρωσης τους η 18.12.
9. Τα κεραμικά και η τσεκκουλαδούρα αγοράστηκαν από το Τμήμα Δημοσίων Έργων, πάλι δυνάμει προσφοράς, και συνιστάντο σε 1670 τετραγωνικά μέτρα κεραμικών ±30% και 1600 τρεχάμενων μέτρων τσεκκουλαδούρας ± 30%. Ως διαφάνηκε από την μαρτυρία του Μ.Κ.6 τελικά αγοράστηκαν 1900 τετραγωνικά μέτρα κεραμικών. Οι αναφερθείσες εργασίες εκ μέρους της εταιρείας του κατηγορουμένου 2 φαίνεται δεν ολοκληρώθηκαν στην καθορισμένη ημερομηνία, δηλαδή στις 18.12.09 αλλά ο κατηγορούμενος 1 του έδωσε παράταση και ολοκληρώθηκαν λίγες ημέρες αργότερα όπως φαίνεται από το Τεκμήριο
10. Περί τα μέσα Μαρτίου του 2010 ο κατηγορούμενος 2 ζήτησε να δει τον Μ.Κ.6, πράγμα που έγινε, στον οποίο ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν του πλήρωνε οφειλόμενα για εργασίες της προσφοράς του 2008 στο παλαιό Νοσοκομείο. Αφού του ζήτησε στοιχεία και του προσκόμισε δέσμη εγγράφων, από μελέτη τους και από έλεγχο που έκανε στις προσφορές της εταιρείας του κατηγορουμένου 2, διαπίστωσε ότι δεν οφείλετο κανένα ποσό σ' αυτόν. Επειδή όμως δεν ήταν Επαρχιακός Μηχανικός τότε, στο Τμήμα Δημοσίων Έργων, προχώρησε στη σύσταση μίας ανεπίσημης επιτροπής προς διερεύνηση του θέματος. Έτσι όρισε ημερομηνία συνεδρίασης περί τούτου του θέματος την 20.04.10 στην οποία πέραν του ιδίου των τριών προσώπων που όρισε ως ανεπίσημη επιτροπή κλήθηκαν και παρεβρέθηκαν οι κατηγορούμενοι 1 και
11. Στη συνάντηση εκείνη ο κατηγορούμενος 2 καταλόγισε στον κατηγορούμενο 1, μεταξύ άλλων, ότι έκλεψε κεραμικά από το παλαιό Νοσοκομείο και τα πήρε στο σπίτι του. Επειδή η συζήτηση μεταξύ των κατηγορουμένων 1 κα 2 παρεκτράπηκε και διατυπώθηκαν σοβαρές καταγγελίες, ο Μ.Κ.6 διέκοψε τη συζήτηση και ειδοποίησε το τμήμα ελέγχου των Δημοσιών Έργων. Ήταν υπό αυτές τις συνθήκες που ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης η αστυνομία και πέραν των δύο προσώπων στα οποία ήδη έχω αναφερθεί, δηλαδή τους Μ.Κ.1 και 6 έλαβαν καταθέσεις και από άλλα πρόσωπα. Μεταξύ αυτών ήταν και οι Μ.Κ.3 και 5, αλλοδαποί, οι οποίοι κατά τον ουσιώδη χρόνο εργάζοντο στην εταιρεία του κατηγορουμένου 2 και μάλιστα στο χώρο του παλαιού νοσοκομείου στην τοποθέτηση των κεραμικών πατώματος και τσεκκουλαδούρας. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Κ.3 από τον Σεπτέμβρη του 2008 εργάζετο στην εταιρεία του κατηγορουμένου
12. Κατά το έτος 2009 εργάζετο για λογαριασμό της εταιρείας στο παλαιό Νοσοκομείο εκτελώντας εργασίες μπογιατίσματος των εσωτερικών τοίχων. Μια ημέρα, χωρίς να μπορεί να προσδιορίζει ημερομηνία, ο κατηγορούμενος 1 του έδωσε οδηγίες να φορτώσει αριθμό από παράθυρα και πόρτες αλουμινίου που εβρίσκοντο μέσα στο παλαιό νοσοκομείο, από αυτά που είχαν αφαιρεθεί και στη θέση τους τοποθετήθηκαν καινούργια, στη «κάσα» του διπλοκάμπινου αυτοκινήτου του κατηγορούμενου
13. Με τη βοήθεια των κατηγορουμένων 1 και 2 και του γαμπρού του κατηγορούμενου 1 φορτώθηκαν τα εν λόγω αντικείμενα στο αναφερθέν όχημα. Προχωρώντας μπροστά με το όχημα του κατηγορούμενου 2 και ακολουθώντας με άλλο όχημα ο κατηγορούμενος 1 και ο γαμπρός του μετέφεραν τα αλουμίνια σε ένα περιβόλι ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου 1 όπου και τα ξεφόρτωσαν και οι τέσσερις μαζί. Μεταξύ των μηνών Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου του 2010, μια ημέρα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 του είπαν να φορτώσει κεραμικά από το παλαιό νοσοκομείο για να τα μεταφέρουν στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 στη Δερύνεια. Μαζί με τον Μ.Κ.5 και κάποιο Jon φόρτωσαν οκτώ

(8)κιβώτια κεραμικών από εκείνα που τοποθετούσαν στο παλαιό νοσοκομείο και τα μετέφεραν και τα κατέβασαν στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 με το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου 2, το οποίο οδηγούσε ο τελευταίος. Από την επόμενη ημέρα και για δεκαπέντε

(15)μέρες περίπου μαζί με τον Μ.Κ.5 εργάστηκαν στο σπίτι του κατηγορούμενου

1. Μεταξύ άλλων εργασιών που έκανε, αυτός ζύμωνε τη γόμα και την έδινε στον Μ.Κ.5 ο οποίος τοποθετούσε τα κεραμικά στη βεράντα του σπιτιού του κατηγορούμενου
2. Όμως δεν άρεσε η τοποθέτηση των κεραμικών στον κατηγορούμενο 1 και τους είπε να τοποθετήσουν άλλα από πάνω. Έτσι σε άλλη ημερομηνία αφού πήγε με τον κατηγορούμενο 2 και τον Jon στο παλαιό νοσοκομείο, φόρτωσαν ακόμη 12 κιβώτια τσεκκουλαδούρας και τα εναπόθεσαν στο σπίτι του κατηγορούμενου
3. Κατά την φόρτωση τους παρών ήταν και ο κατηγορούμενος 1 αλλά δεν πήγε μαζί τους στο σπίτι του. Ο Μ.Κ.5 τοποθέτησε τα κεραμικά πάνω από τα πρώτα και επίσης τοποθέτησε και την τσεκκουλαδούρα. Σε κάθε κιβώτιο υπήρχαν δεκαέξι

(16)κεραμικά 30χ30 εκατοστά χρώματος κρεμ προς γκρίζο με μαύρες τελείες. Ο Μ.Κ.5 από τον Νοέμβριο του 2009 μέχρι και την ημέρα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου εργάζετο στην εταιρεία του κατηγορουμένου

1. Σύμφωνα με αυτόν περί τα τέλη Νοεμβρίου με αρχές Δεκεμβρίου 2009 μεταφέρθηκε μαζί με τον Μ.Κ.3 και τον Jon στο παλαιό Νοσοκομείο για να τοποθετήσουν κεραμικά και πορσελάνες. Ο κατηγορούμενος 1 έλεγχε τις εργασίες τους. Κατά τον Ιανουάριο του 2010 παράλληλα με την εργασία του στο παλαιό Νοσοκομείο εργάζετο και σε κάποια κατοικία στο συνοικισμό Δερύνειας, δίπλα από την εκκλησία, η οποία ανήκε στον κατηγορούμενο
2. Μεταξύ άλλων εργασιών ήταν και η τοποθέτηση κεραμικών στη βεράντα της πρόσοψης της κατοικίας. Άλλωτε ο κατηγορούμενος 2 και άλλωτε ο κατηγορούμενος 1 τους μετέφεραν στη κατοικία από το παλαιό Νοσοκομείο. Κάποτε τους έπαιρνε, ο τελευταίος στο σπίτι τους στη Ξυλοτύμου. Τις εργασίες στη κατοικία τις έλεγχε ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος τους προμήθευε με τα υλικά. Στην κατοικία εργάστηκε περί τις δεκαπέντε

(15)ημέρες μαζί με τον Μ.Κ.3 και τον Jon. Λίγες ημέρες πριν ξεκινήσουν τις εργασίες στην οικία του κατηγορούμενου 1, ο κατηγορούμενος 2 τους είπε και φόρτωσαν περί τα δέκα

(10)κιβώτια κεραμικά τα οποία εβρίσκοντο έξω από το παλαιό Νοσοκομείο στο διπλοκάμπινο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου 2 στην παρουσία και του κατηγορούμενου 1 και το μετέφεραν στην οικία του κατηγορούμενου 1 όπου και τα ξεφόρτωσαν. Ο κατηγορούμενος 1 τους υπέδειξε ότι θα τα τοποθετούσαν στη μπροστινή βεράντα της οικίας. Τα κεραμικά ήταν τα ίδια με αυτά που τοποθέτησαν στο πάτωμα του παλαιού Νοσοκομείου και μάλιστα κατ΄ εκείνο το στάδιο η δουλειά αυτή ήταν σχεδόν ολοκληρωμένη και θα περίσσευαν περί τα ογδόντα

(80)κιβώτια περίπου. Μετά από λίγες ημέρες που έπιασαν δουλειά στην οικία, τοποθέτησαν τα κεραμικά στην αναφερθείσα βεράντα η οποία ήταν εμβαδού περί τα δέκα

(10)- δώδεκα

(12)τετραγωνικά μέτρα. Τα κεραμικά ήταν διαστάσεως 30χ30 εκατοστών χρώματος κρεμ με μαύρα στίγματα. Σε κάθε κιβώτιο υπήρχαν δεκαέξι

(16)τεμάχια κεραμικών, δηλαδή 1.44 τετραγωνικά μέτρα. Όταν τα έλεγξε ο κατηγορούμενος 1 τους είπε ότι δεν τα τοποθέτησαν σωστά και τους ανάφερε να τοποθετήσουν άλλα πάνω από αυτά. Την επόμενη ημέρα ενώ εργάζετο στην οικία ήρθε ο κατηγορούμενος 1 μαζί με τον Μ.Κ.3 και τον Jon και ξεφόρτωσαν από το διπλοκάμπινο αλλά κιβώτια ιδίων κεραμικών αλλά δεν ενθυμείτο πόσα ήταν. Επειδή ήταν τα ίδια με τα πρώτα υποψιάστηκε ότι τα έπιασαν από το παλαιό Νοσοκομείο. Μετά από μία

(1)- δύο

(2)ημέρες τα τοποθέτησαν στη βεράντα πάνω από τα άλλα. Επίσης τοποθέτησε και είκοσι

(20)με εικοσιπέντε

(25)τεμάχια τσεκκουλαδούρας χρησιμοποιώντας δύο

(2)κιβώτια των είκοσι τεμαχίων τα οποία επίσης μεταφέρθηκαν από το παλαιό Νοσοκομείο. Τρεις

(3)μήνες περίπου πριν δώσει κατάθεση στην αστυνομία, είχε περάσει με τον κατηγορούμενο 2 έξω από το σπίτι του κατηγορούμενου 1 και είχε διαπιστώσει ότι τα πιο πάνω κεραμικά αντικαταστάθηκαν από άλλα. Η αντικατάσταση τους επίσης διαπιστώθηκε από αυτόν και όταν πήγε επί τόπου μαζί με τον Μ.Κ.2. Γνώριζε ότι ήταν περιουσία του νοσοκομείου αλλά εκτελούσε διαταγές των κατηγορουμένων 1 και 2 γι΄ αυτό και τα μετέφερε στην αναφερθείσα οικία και τα τοποθέτησε. Τέλος είπε ότι αφού ενθυμήθηκε καλύτερα τη δεύτερη φορά πρέπει να μετέφεραν στην οικία του κατηγορούμενου 1 πέντε

(5)με έξι

(6)κιβώτια κεραμικών επειδή περίσσεψαν από την πρώτη φορά. Όταν τέλειωσε και η δεύτερη τοποθέτηση κεραμικών περίσσεψαν γύρω στα δέκα τεμάχια κεραμικών. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.4 η ανακαίνιση του παλαιού Νοσοκομείου έγινε σε δύο φάσεις. Η πρώτη φάση το 2008 στα εξωτερικά ιατρεία και η δεύτερη φάση το 2009 στο κτήριο των Α΄ Βοηθειών. Και στις δύο περιπτώσεις μεταξύ των εργασιών ήταν η αφαίρεση και η αντικατάσταση των αλουμινίων των παραθύρων και των εισόδων και η τοποθέτηση νέου πατώματος με κεραμικά πάνω από τα υφιστάμενα. Η αφαίρεση των αλουμινίων και η τοποθέτηση κεραμικών στο πάτωμα στα εξωτερικά ιατρεία έγινε από συνεργείο των Δημοσίων έργων ενώ η τοποθέτηση κεραμικών σε άλλους χώρους έγινε από τον κατηγορούμενο 2 το

1. Η εγκατάσταση των καινούργιων αλουμινίων έγινε από ιδιώτη με προσφορά. Υπεύθυνος του συνεργείου των Δημοσίων Έργων ήταν ο κατηγορούμενος
2. Κατά την εκτέλεση των εργασιών τηρούσαν ημερολόγιο στο οποίο καταγράφονταν οι εργασίες, που έγιναν από το συνεργείο, στο τέλος της ημέρας. Κατόπιν οδηγιών του κατηγορούμενου 1 συμπλήρωνε το ημερολόγιο το οποίο υπέγραφε στο τέλος της σελίδας στη θέση του επιστάτη αν και ήταν ημερομίσθιος εργάτης. Σύμφωνα με το ημερολόγιο έργων για το παλαιό Νοσοκομείο το 2008, φαίνεται ότι η αφαίρεση των αλουμιίνων έγινε στις 27 - 28/11/
3. Συγκεκριμένα στις 27/11/08 αφαιρέθηκαν 19 παράθυρα συρτών αλουμινίων και 6 θυρών ενώ στις 28.11.08 φαίνεται γενική καταχώριση για αφαίρεση αλουμινίων και καθαριότητα του κτηρίου. Τα παλαιά αλουμίνια που αφαιρούνταν τοποθετούνταν σε στοίβες από μπάζα σε ανοικτό χώρο έξω από το νοσοκομείο επειδή κατά την αφαίρεση της αχρηστεύονταν. Όμως σε κάποιες περιπτώσεις κατά την ανακαίνιση στη πρώτη φάση το 2008 μέρος αλουμινίων αφαιρέθηκαν χωρίς να καταστραφούν και τοποθετήθηκαν στους εσωτερικούς διαδρόμους του κτηρίου. Δεν γνώριζε για την τύχη των αλουμινίων αυτών και ούτε είδε κανένα να τα μαζεύει από εκεί. Όταν ο Μ.Κ.2 στις 5/11/10 και ώρα 16:00 στα γραφεία του ΤΑΕ Αμμοχώστου κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 1 αφού του επεστήσε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «Δεν μπορώ να απαντήσω αυτή τη στιγμή. Για μένα όλες οι κατηγορίες είναι ψευδείς και αβάσιμες. Επιφυλάσσομαι για τα νόμιμα δικαιώματα μου». Ενώ στις 9/11/10 και ώρα 15:00 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 2, αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «παραδέχομαι ότι τα κεραμικά φορτωθήκαν στο αυτοκίνητο μου αλλά αυτό έγινε με οδηγίες του Παστίστα ο οποίος ήταν ο μάστρος στο εργοτάξιο του νοσοκομείου και έδιδε όλες τις διαταγές. Παραδέχομαι επίσης ότι φόρτωσαν αλουμίνια από το Νοσοκομείο και πάλι μετά από διαταγές του Πατίστα και μάλιστα τα μεταφέραμε σε περιοχή που μας πήρε ο ίδιος, δηλαδή τα αλουμίνια ήταν μόνο για δικό του όφελος, αφού τα κατεβάσαμε στο περβόλι του στο Κάβο Γκρέκο. Επίσης τα κεραμικά τα κατεβάσαμε στο σπίτι του Πατίστα στην Δερύνεια με υπόδειξη του ίδιου τόσο για την φόρτωση τους όσο και για το ξεφόρτωμα». Κατά τον Μ.Κ.1 ως διεύθυνση του νέου Νοσοκομείου η μόνο εμπλοκή του ήταν για την έγκριση του κονδυλίου και δεν είχε την ευθύνη ολοκλήρωσης του έργου ούτε τον έλεγχο των παλαιών ή καινούργιων υλικών που αντικατέστησαν τα παλαιά. Την ευθύνη του έργου την είχαν τα Δημόσια Έργα και πιθανόν να είχαν και τον έλεγχο των παλαιών αντικειμένων (αλουμίνια). Κατά τον Μ.Κ.6 τα αλουμίνια που αφαιρέθηκαν ήταν περιουσία του Νοσοκομείου και την ευθύνη τους την είχε η διεύθυνση του Νοσοκομείου. Ο ίδιος δεν γνώριζε τι έγιναν αλλά σε επικοινωνία που είχε με αρμόδιο λειτουργό του νοσοκομείου, και του υπέδειξε τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθηθούν σύμφωνα με τους κανονισμούς Κυβερνητικών Αποθηκών επειδή μπορούσαν να τύχουν επεξεργασίας, του απάντησε ότι ήταν άχρηστα και πετάχτηκαν. Σε σχέση με τα κεραμικά ο Μ.Κ.6 είπε ότι δεν έλαβε κανένα παράπονο από αρμόδιο λειτουργό του Νοσοκομείου ότι έλειπαν κεραμικά και ούτε του αναφέρθηκε για κλοπή κεραμικών. Δεν διαπιστώθηκε κλοπή κεραμικών ούτε του έγινε καταγγελία την πρώτη φορά από τον κατηγορούμενο 2 για κλοπή κεραμικών . Κατά την εκτίμηση του υπήρχε μία απώλεια η οποία είναι αναμενόμενη είτε λόγω σπασίματος ή λόγω κάποιου είδους καταστροφής και τα υπόλοιπα βρίσκονται στο νοσοκομείο. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα η κατοικία στην οδό Αποστόλου Βαρνάβα αριθμός 8 στο Συνοικισμό Δερύνειας είναι ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου 1 από τις 27/4/09 ενώ προηγουμένως και κατά την περίοδο μέχρι τις 27/4/09 ήταν ιδιοκτησία του πεθερού του Λούκα Αβραάμ ο οποίος έχει αποβιώσει. Όπως ήδη αναφέρθηκε ο κατηγορούμενος 1 επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε μάρτυρα υπεράσπισης ενώ ο κατηγορούμενος 2 επέλεξε και έδωσε ένορκη μαρτυρία. Σύμφωνα με την ένορκη μαρτυρία του κατηγορούμενου 2, σε γενικές γραμμές, όσον αφορά τα αλουμίνια, αυτά αφού ήταν υποχρέωση του να καθαρίσει το χώρο από τα αλουμίνια για να πληρωθεί, στις 28.12.09 τα πέταξε με τη βοήθεια του προσωπικού του σε χώρο που του υπέδειξε ο κατηγορούμενος 1 ενώ σε σχέση με τα κεραμικά ενήργησε σύμφωνα με τις εντολές του κατηγορούμενου 1 θεωρώντας, όπως έγινε και σε άλλη περίπτωση, ότι επρόκειτο για εργασία του Δημοσίου σε συνοικισμό. Όταν όμως αντελήφθηκε ότι δεν ήταν έτσι, δεν ζήτησε να πληρωθεί αλλά προέβη σε καταγγελία. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής στην αγόρευση της ανάφερε ότι οι Μ.Κ.3 και 5 είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο, για αυτό και πρέπει να κριθούν αξιόπιστοι. Με βάση δε τη μαρτυρία τους οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και επιπρόσθετα για τον κατηγορούμενο 2 με βάση και την κατάθεση του στην αστυνομία πρέπει να κριθούν ένοχοι. Ο κ. Αγγελίδης στην αγόρευση του για τον κατηγορούμενο 1 αφού επεσήμανε κάποιες αντιφάσεις στην μαρτυρία των Μ.Κ. 3 και 5 που σχετίζοντο με τις ποσότητες των κεραμικών που μεταφέρθηκαν από το παλαιό Νοσοκομείο στην οικία του κατηγορούμενου 1, πως ήταν αυτά, πότε και ποια μεταφέρθηκαν, ζήτησε όπως κριθούν αναξιόπιστοι, ενόψει μάλιστα της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 που δεν είχε γνώση για καμία κλοπή είτε αλουμινίων είτε κεραμικών και του Μ.Κ.6 που ανάφερε ότι σύμφωνα με αρμόδιο λειτουργό του Νοσοκομείου τα αλουμίνια πετάχτηκαν γιατί ήταν καταστραμμένα ενώ για τα κεραμικά είπε ότι εκτός των αναμενόμενων απωλειών τα υπόλοιπα βρίσκονται στο νοσοκομείο. Επίσης σε σχέση με την κατηγορία 1 δεν υπάρχει μαρτυρία ότι κατά την αναφερθείσα σ΄ αυτή χρονική περίοδο από 1.01.09 έως 28.02.09 έγινε κλοπή κεραμικών. Ως εκ των πιο πάνω ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος 1 κριθεί αθώος. Ο κατηγορούμενος 2 στην αγόρευση του ανάφερε ότι αυτός εκτελούσε εντολές από τον υπεύθυνο του έργου που όρισε η Κυβέρνηση και δεν οικειοποιήθηκε ούτε αλουμίνια ούτε κεραμικά. Γι΄ αυτούς τους λόγους πρέπει το Δικαστήριο να τον κρίνει αθώο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει την κατηγορία της κλοπής δυνάμει των άρθρων 255 και 267 ως δημόσιος λειτουργός ενώ ο κατηγορούμενος 2 το αδίκημα της κλοπής του άρθρου 255 και
4. Στο άρθρο 255 προνοείται: «255.-

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος «αποκτά κατοχή» περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή - (

1. i)με τέχνασμα (
2. ii)με εκφοβισμό (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα (β) ο όρος «αποκομίζει» περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όπως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. (γ) ο όρος «ιδιοκτήτης» περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής

(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο» Το άρθρο 262 έχει ως ακολούθως: «

1. Αυτός που κλέβει οτιδήποτε το οποίο δύναται να κλαπεί, είναι ένοχος του κακουργήματος της κλοπής και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων, εκτός αν λόγω των περιστάσεων της κλοπής ή της φύσης του πράγματος που κλάπηκε, προβλέπεται κάποια άλλη ποινή». Στο άρθρο 267 προβλέπεται: «
2. Αν ο υπαίτιος κλοπής είναι δημόσιος λειτουργός, αυτό που κλάπηκε είναι κρατική περιουσία ή πράγμα που περιήλθε στην κατοχή του υπαίτιου από τη θέση την οποία κατέχει, αυτός υπόκειται σε φυλάκιση δέκα χρόνων». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής του άρθρου 255 είναι τα ακόλουθα: (α) Όποιος κλέβει (β) Χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη (γ) Που γίνεται με δόλιο τρόπο, δηλαδή σκόπιμα και με πρόθεση (ε) Αποκτά κατοχή (περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή με

(1)τέχνασμα,

(2)εκφοβισμό,

(3)συνεπεία πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση αυτού που αποκτά ότι η κατοχή του αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο

(4)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να αποκαλυφθεί με εύλογα διαβήματα (στ) Αποκομίζει οτιδήποτε (περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όπως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς) (ζ) Που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής, δηλαδή κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο (προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από το ακίνητο) (η) Να έχει σκοπό κατά το χρόνο απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη νόμιμα από αυτό. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 267 είναι: Όλα τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής από (α) έως (η) και επιπρόσθετα, (θ) ο κατηγορούμενος να είναι δημόσιος λειτουργός (ι) αυτό που κλάπηκε να είναι κρατική περιουσία ή το πράγμα να περιήλθε στην κατοχή του ένεκα της θέσης που κατέχει, δηλαδή ως δημόσιος λειτουργός. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τόσο τους Μ.Κ. όσο και τον κατηγορούμενο 2 κατά τη διάρκεια που έδιναν την μαρτυρία τους ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακροαματική διαδικασία και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ειλικρίνεια τους, την ευθύτητα τους, την σαφήνεια τους και την προσήλωση τους στην αλήθεια. Οι Μ.Κ.1, 4 και 6 μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Η μαρτυρία τους διακατέχετο από συνοχή, ειλικρίνεια και ευθύτητα. Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι η μαρτυρία τους ήταν καθόλα ίδια ή αντίκριζαν τα θέματα όπως αυτά ξεπρόβαλλαν από τις ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο κυρίως από το συνήγορο του κατηγορούμενου 1, με τον ίδιο τρόπο. Έτσι το γεγονός ότι ο Μ.Κ.1 θεωρούσε ότι η εμπλοκή του ως διευθυντής του νοσοκομείου Αμμοχώστου άρχιζε και τελείωνε με την υποβολή του αιτήματος για ανακαίνιση του παλαιού Νοσοκομείου και την έγκριση του κονδυλίου γι΄ αυτό το σκοπό από το υπουργείο οικονομικών ενώ ο Μ.Κ.6 θεωρούσε ότι τα αλουμίνια και άλλα αντικείμενα ήταν περιουσία του Νοσοκομείου και δεν είχαν ευθύνη γι΄ αυτά τα Δημόσια Έργα αλλά η δική τους ευθύνη και εμπλοκή περιορίζετο μόνο στην εκτέλεση του έργου ανακαίνισης, δεν αποτελεί αντίφαση αλλά αφήνει μία σκιά για το ποιος ήταν ο υπεύθυνος και σε ποιο ανήκε η περιουσία, η οποία όμως σκιά εξαφανίζεται από το επίσης γεγονός ότι είτε στον ένα τομέα είτε στον άλλο τομέα ανήκε η περιουσία, τελικά η περιουσία είναι κρατική. Η διαφορετική όμως θεώρηση του πράγματος από τις δυο υπηρεσίες είχε ως αποτέλεσμα την έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου των αλουμινίων και να μην γνωρίζουν περί τούτων εκτός από την αναφορά του Μ.Κ.6 ότι ο αρμόδιος λειτουργός του Νοσοκομείου του ανάφερε ότι πετάχτηκαν γιατί ήταν άχρηστα. Σε σχέση με τα κεραμικά δεν υπάρχει διαφορετική αντίκρυση από τους Μ.Κ.4 και 6 έστω και αν ο καθένας ανάφερε με διαφορετικό τρόπο ότι σχετίζετο και περιήλθε σε γνώση του γι΄ αυτά. Όσα κενά και αν δημιουργούνται από την μαρτυρία των Μ.Κ.1, 4 και 6 για την τύχη των αλουμινίων ή των κεραμικών αυτά δεν μπορούν να αλλοιώσουν την εντύπωση του Δικαστηρίου ότι είπαν την αλήθεια αφού αυτό μπορεί να αποτελεί μόνο μη επαρκή έλεγχο γι΄ αυτά, στο βαθμό που κάθε ένας από αυτούς υπό τις δοσμένες συνθήκες μπορεί να έχει. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Ο Μ.Κ.2 ως εξεταστής της υπόθεσης, στο χρόνο που έλαβε τις οδηγίες για διερεύνηση της υπόθεσης, προέβη στα αναγκαία διαβήματα προς τούτο και γενικά μέσα στα ορθά πλαίσια. Οι δυσκολίες που προέκυψαν ένεκα του χρόνου που διέρρευσε από την ισχυριζόμενη χρονική περίοδο διάπραξης των αδικημάτων μέχρι τη διερεύνηση λειτούργησε αρνητικά γι΄ αυτόν στην γρήγορη και αποτελεσματική εξιχνίαση της υπόθεσης. Ήταν ειλικρινής, ευθύς και μετέφερε στο Δικαστήριο όσα περιήλθαν στην αντίληψη του με τον καλύτερο τρόπο. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Οι Μ.Κ.3 και 5 δεν μου έκαναν καλή εντύπωση, δεν ήταν ειλικρινείς και ευθείς και έπεσαν σε αρκετές και σοβαρές αντιφάσεις. Συγκεκριμένα (α) ενώ ο Μ.Κ.3 ανάφερε ότι την πρώτη φορά φόρτωσαν από το νοσοκομείο και μετέφεραν στο σπίτι του κατηγορουμένου 1 οκτώ

(8)κιβώτια κεραμικά, ο Μ.Κ.5 ανάφερε ότι ήταν δέκα

(10)κιβώτια. (β) Ενώ ο Μ.Κ.3 ανάφερε ότι κάλυπταν περίπου 24 τ.μ. ο Μ.Κ.5 ανάφερε ότι κάλυπταν 14 τ.μ. Βέβαια δεν παραγνωρίζω επί τούτου, ότι ο Μ.Κ.3 ανάφερε, όπως και ο Μ.Κ.5, ότι το κάθε κιβώτιο περιείχε 16 κεραμικά διαστάσεων 30χ30 εκατοστά και άρα το συνολικό εμβαδό, με βάση τον Μ.Κ.5, που μπορούσαν να καλύψουν τα κεραμικά ενός κιβωτίου, ήταν 1.44 τ.μ. και άρα τα 10 κιβώτια μπορούσαν να καλύψουν επιφάνεια διαστάσεως 14 τ.μ. και όχι 24 τ.μ. όπως είπε ο Μ.Κ.3 για 8 κιβώτια, που συμπλήρωσε ότι χρειάστηκαν και άλλα, όμως η διαφορά αυτή ως αντίφαση υπάρχει. (γ) Ο Μ.Κ.3 στην κατάθεση του ανάφερε ότι δεν άρεσε η εφαρμογή των κεραμικών στον κατηγορούμενο 1 και είπε στην ένορκη μαρτυρία του ότι ο λόγος που δεν άρεσε η εφαρμογή των κεραμικών στον κατηγορούμενο 1 ήταν επειδή δεν υπήρχε «κατήτροχο». Ο Μ.Κ.5 στην κατάθεση του ανάφερε και αυτός μόνο ότι δεν άρεσε η εφαρμογή των κεραμικών στον κατηγορούμενο

1. Στη μαρτυρία του όμως ενώπιον του Δικαστηρίου ανάφερε ως λόγο που δεν άρεσε η εφαρμογή των κεραμικών στον κατηγορούμενο 1 πρώτο γιατί δεν ήταν το ίδιο χρώμα, διευκρίνισε ότι η διαφορά ήταν μικρή και δεύτερο δεν ήταν ίσια. Ενώ πρόσθεσε ότι επειδή τα μαρμαράκια πάνω επί των οποίων τοποθετήθηκαν τα κεραμικά δεν ήταν τοποθετημένα καλά και το νερό πήγαινε στο σπίτι. Πέραν του διαφορετικού λόγου που δίνει ο Μ.Κ.5 για το χρώμα των κεραμικών και δεν αναφέρει ο Μ.Κ.3, αντιστρατεύεται και αυτά που ανάφερε στην κατάθεση του στην αστυνομία στην οποία αναφέρει ότι επειδή τα κεραμικά ήταν ίδια με τα πρώτα υποψιάστηκε, αφού δεν ήταν μαζί τους όταν τα φόρτωσαν, ότι τα έπιασαν και αυτά από το Νοσοκομείο. (δ) Ο Μ.Κ.3 ανάφερε ότι τοποθετήθηκαν και τα 8 κιβώτια κεραμικών την πρώτη φορά και μάλιστα ότι δεν ήταν αρκετά αφού υπήρχαν και σπασμένα, ενώ ο Μ.Κ.5 ανάφερε ότι δεν τοποθέτησαν και τα 10 κιβώτια κεραμικών και έμειναν 3 κιβώτια. Ανεξάρτητα πόσα κιβώτια ήταν τελικά, ιδιαίτερη σημασία έχει ότι ο ένας είπε ότι τοποθετήθηκαν όλα και ο άλλος ανάφερε ότι δεν τα τοποθέτησαν όλα και έμειναν 3 κιβώτια. (ε) Ο Μ.Κ.3 στην κατάθεση του ανάφερε ότι την δεύτερη φορά έπιασαν από το ίδιο σημείο 12 κιβώτια κεραμικών και τα μετέφεραν στο σπίτι του κατηγορουμένου
2. Ο Μ.Κ.5 στην κατάθεση του αρχικά ανάφερε ότι δεν ενθυμείτο αλλά στη συνέχεια ανάφερε ότι μεταφέρθηκαν 5 - 6 κιβώτια κεραμικών, πράγμα που επανέλαβε και κατά την αντεξέταση του. (στ) Ο Μ.Κ.3 στην κατάθεση του ανάφερε ότι τη δεύτερη φορά τα κιβώτια με τα κεραμικά τα φόρτωσαν στην παρουσία του κατηγορούμενου 1 αλλά δεν πήγε μαζί τους στο σπίτι του. Ο Μ.K.5 ανάφερε ότι τη δεύτερη φορά τα κιβώτια με κεραμικά τα έφερε ο κατηγορούμενος 1 μαζί με τον Μ.Κ.
3. (ζ) Ο Μ.Κ.3 στην κατάθεση του ανάφερε ότι τη δεύτερη φορά μαζί με τα κιβώτια κεραμικών μετέφεραν και 3 - 4 κιβώτια τσεκκουλαδούρες. Ο Μ.Κ.5 κατά την αντεξέταση του ανάφερε ότι οι τσεκκουλαδούρες ήταν εκεί από την πρώτη φορά αλλά δεν τις τοποθέτησαν. (η) Επίσης ενώ στην κατάθεση του ανάφερε ότι ήταν σε κιβώτια ενώπιον του Δικαστηρίου ανάφερε ότι ήταν δεμένες και δεν ήταν σε κιβώτια. (θ) Ο Μ.Κ.3 στην κατάθεση του ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 και ο κατηγορούμενος 2 του είπαν να φορτώσουν τα κεραμικά από το Νοσοκομείο και να τα πάρουν στο σπίτι του κατηγορούμενου
4. Ο Μ.Κ.5 σε σχετική ερώτηση είπε ότι ήταν και οι δύο μπροστά και στη συνέχεια είπε ότι αυτό τους το ανάφερε ο κατηγορούμενος
5. Έτσι είπε και στην κατάθεση του. (ι) Ο Μ.Κ.3 είπε ότι τα υλικά, κόλλες, τσιμέντα τα έφερνε ο κατηγορούμενος 2 ενώ ο Μ.Κ.5 σε ερώτηση από τον κατηγορούμενο 2 κατά την αντεξέταση του από αυτόν ποιος τους έφερνε τα υλικά, γόμες , τσιμέντα, άμμο απάντησε ο κατηγορούμενος
6. Στην κατάθεση του επίσης είπε ότι τους έφερνε τα υλικά για τη δουλειά. (κ) Ο Μ.Κ.5, όπως παραδέχθηκε στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του, στην κατάθεση του δεν είπε ότι η βεράντα ήταν μεγαλύτερη. (λ) O M.K.3 στην κατάθεση του ανάφερε ότι την επόμενη ημέρα της ημέρας που μετέφεραν τα κεραμικά στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 ξεκίνησαν την τοποθέτηση των κεραμικών. Ο Μ.Κ.5 στην κατάθεση του ανάφερε κάπως διαφορετικά τα πράγματα αφήνοντας να νοηθεί ότι τα τοποθέτησαν λίγες ημέρες μετά που έπιασαν δουλειά στο σπίτι. (μ) Ο Μ.Κ.3 αναφέρεται «σε άλλη ημερομηνία» ότι μετέφεραν τη δεύτερη φορά τα κιβώτια από τα κεραμικά όταν δεν άρεσε στον κατηγορούμενο 1 η εφαρμογή την πρώτη φορά των κεραμικών. Ο Μ.Κ.5 ανάφερε ότι την επόμενη ημέρα μεταφέρθηκαν τη δεύτερη φορά τα κιβώτια με τα κεραμικά. (ν) Ο Μ.Κ.5 ανάφερε ότι κατά τον Ιανουάριο του 2010 παράλληλα με τις εργασίες στο νοσοκομείο εργάζονταν και στην κατοικία του κατηγορούμενου 1 ενώ στη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου ανάφερε ότι οι δουλειές στο νοσοκομείο είχαν σχεδόν τελειώσει. Ο Μ.Κ.3 καθορίζει χρονικά την τοποθέτηση των κεραμικών στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 Ιανουάριο - Φεβρουάριο του
7. (ξ) Όσον αφορά τα αλουμίνια, ο Μ.Κ.3, ενώ στην κατάθεση του δεν μπορούσε να καθορίσει χρονικά τη μεταφορά των αλουμινίων σε ακίνητη ιδιοκτησία στο Κάβο Γκρέκο του κατηγορούμενου 1, κατά την αντεξέταση του από τον κο Αγγελίδη ανάφερε «Γεννάρη - Φεβράρη του 2010». (ο) Επίσης ενώ στην κατάθεση του και στην εξέταση του ανάφερε απλώς ότι γέμισαν την «κάσα» του διπλοκάμπινου με αλουμίνια κατά την αντεξέταση του από τον κατηγορούμενο 2 ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 τους είπε να ξεχωρίσουν τα παράθυρα από τις πόρτες και τους «έβαλλε» και αριθμούς 1, 2, 3.. Μάλιστα ανάφερε ότι οι πόρτες ήταν πεταμένες έξω ενώ τα παράθυρα μέσα. Εδώ θα πρέπει να γίνει μία παρατήρηση. Ενώ ο Μ.Κ.3 τοποθετεί χρονικά τις εργασίες στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 τον Ιανουάριο - Φεβρουάριο του 2010 και ο Μ.Κ.5 τον Ιανουάριο του 2010 αλλά συμφωνούν και οι δύο ότι παράλληλα εργάζοντο και στο νοσοκομείο, από το Τεκμήριο 10 φαίνεται ότι η καθαριότητα του κτηρίου μέσα και έξω έγινε στις 28.12.09 για την οποία εργασία καθαριότητας η εταιρεία του κατηγορούμενου 2 για την οποία εργάζοντο οι Μ.Κ.3 και 5, έλαβε το ποσό των €
8. Δεν μπορώ να αντιληφθώ πως συνεχίζοντο εργασίες μετά από αυτή την ημερομηνία αφού σύμφωνα με τον κατηγορούμενο 2 για να πληρωθεί για τις εργασίες του έπρεπε να προβεί και στην καθαριότητα του χώρου. Ούτε επίσης μπορώ να αντιληφθώ πως τα αλουμίνια ήταν εντός και εκτός του νοσοκομείου και η μεταφορά τους στο Κάβο Γκρέκο έγινε τον Ιανουάριο - Φεβρουάριο του 2010, όταν η καθαριότητα μέσα και έξω του χώρου του νοσοκομείου έγινε στις 28.12.
9. Όπως επίσης δεν μπορώ να αντιληφθώ, με βάση το Τεκμήριο 14, πώς έγιναν εργασίες που περιγράφονται σε αυτό στις 5.03.10 αφού έγινε η καθαριότητα στις 28.12.
10. Ενόψει όλων των πιο πάνω αντιφάσεων στην μαρτυρία των Μ.Κ.3 και 5 απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Ο κατηγορούμενος 2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν ήταν ειλικρινής και ευθύς και η μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου αντιστρατεύεται σε αρκετή έκταση την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τη μαρτυρία που αποδέχθηκα και τη μαρτυρία που απέρριψα δεν είναι δυνατό να προβώ σε ευρήματα και κατ' επέκταση σε συμπεράσματα για γεγονότα που σχετίζονται με την ουσία της υπόθεσης, δηλαδή των γεγονότων που στοιχειοθετούν ή μη τα αδικήματα της κλοπής από δημόσιο λειτουργό για τον κατηγορούμενο 1 και της κλοπής για τον κατηγορούμενο
11. Το Δικαστήριο τότε μόνο έχει υποχρέωση για εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων όταν υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία. Στην περίπτωση μας με την απόρριψη και μη αποδοχή της μαρτυρίας των Μ.Κ. 3 και 5, ελλείπει αυτό το γεγονός της αξιόπιστης μαρτυρίας επί της ουσίας και του αντικειμένου της υπόθεσης και επομένως δεν μπορεί το Δικαστήριο να εξάξει ευρήματα και να καταλήξει σε συμπεράσματα. Η σημασία της αξιόπιστης μαρτυρίας μπορεί να αναζητηθεί στις υποθέσεις Kades v. Nicolaou and Another

(1986)1 C.L.R 212, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: "If the evidence of a witness is rejected as unworthy credit, there is nothing to weight thereafter. The rules defining the burden of proof and the circumstances of its discharge, have nothing to do with the credibility of witness. A witness may either be believed or disbelieved (wholly or in party) according to the view taken of this credibility by the Court. A question of discharge of the burden of proof can only arise if there is credible evidence to way on the two sides. If there is no credible evidence to support the case of the party upon whom the burden of proof lies, as in the case, there is nothing to weigh thereafter". Στην Agapiou v. Panagiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και στην Εθνική Τράπεζα ν. Χ"Νέστορος

(1990)1 Α.Α.Δ. 41, 45 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Οφείλουμε πρώτα να αποσαφηνίσουμε το θέμα της σύμπλεξης της αξιοπιστίας των μαρτύρων με το βάρος απόδειξης που έθιξε ο δικηγόρος της τράπεζας ως θέματος που επηρεάζει την εγκυρότητα της απόφασης. Κατά τη νομολογία αυτό είναι ανεπίτρεπτο και οπωσδήποτε οδηγεί σε ακύρωση της ετυμηγορίας του Δικαστηρίου. Η υποχρέωση του Ενάγοντα ή Αιτητή σε κάθε δοσμένη υπόθεση να αποσείσει την ευθύνη που αφορά στο βάρος απόδειξης γεννιέται εφ' όσον το Δικαστήριο διαπιστώνει κατ' αρχής ότι η μαρτυρία που προσκόμισε ο διάδικος που φέρει το βάρος έχει τα στοιχεία της αξιοπιστίας και μπορεί να αποτελέσει το έρεισμα για τα ευρήματα του Δικαστηρίου". Οι ίδιες αρχές επαναλαμβάνονται στις υποθέσεις, Παπανδρέου ν. Τύλληρου,

(1992)1 ΑΑΔ 157, Κωνσταντινίδης ν. Κάτζιη,

(1993)1 ΑΑΔ 492, Αθανασίου ν. Κουνούνη,

(1997)1 Α.Α.Δ. 614, 741 και Μ.Α. GOODVALVE SUPPLIERS LTD κ.α. ν. Θάλειας Χαραλάμπους,

(2003)1 ΑΑΔ 127 στην οποία το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τόσο την απαίτηση όσο και την ανταπαίτηση, υποδεικνύοντας, με αναφορά στην υπόθεση Αθανασίου ν. Κουνούνη, ανωτέρω, ότι η απόρριψη της εκδοχής της εφεσίβλητης δεν πρόσθετε στην υπόθεση των Εφεσειόντων εφόσον δεν υπήρχε αξιόπιστη μαρτυρία που να στοιχειοθετούσε την απαίτηση. Στην υπόθεση Κορέλλη ν. Δημοκρατίας,

(2000)2 ΑΑΔ 12 αναφέρεται και επαναλαμβάνεται ότι αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό. Μόνο αξιόπιστη μαρτυρία βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων. Το βάρος απόδειξης σε ποινική δίκη βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής και εναπόκειται σ' αυτή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Επίσης έχει να αποδείξει την κατηγορία και κάθε στοιχείο που τη βαρύνει και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσων εύλογες κι αν είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 363). Ίδια ήταν η προσέγγιση και στις υποθέσεις Παφίτη ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 επ. και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482 επ. Επίσης σε σχέση με τις κατηγορίες 1 και 4 δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ότι έγινε οιαδήποτε κλοπή κεραμικών κατά το χρονικό διάστημα 1/1/09 έως 28/2/09. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να αναλύσω και εξηγήσω κατάληξη μου είναι ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες εναντίον των κατηγορουμένων. Κατά συνέπεια οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. €65 έξοδα να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ. ...........) Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο