Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Χρίστος Λαμπριανός κ.α., Αρ. Υπόθ

Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Χρίστος Λαμπριανός κ.α., Αρ. Υπόθεσης:3209/2011, 28/3/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2012:B4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (Το οποίο συνεδριάζει στο Παραλίμνι) Ενώπιον:- Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:3209/2011 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου - ν -

Χρίστος Λαμπριανός
Γεώργιος Ανδρέου
Ν & G Explorer Gruises Ltd Κατηγορουμένων -------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 28 Μαρτίου, 2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Π. Πίτσιλλου Για τους κατηγορούμενους: κ. Ιωαννίδης και κ. Σιακάς Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει στις δύο πρώτες κατηγορίες τα αδικήματα:
Της παροχής διευκολύνσεων για θαλάσσια αθλήματα υπό μορφή άσκησης εργασίας ή επιτηδεύματος χωρίς την άδεια της οικείας αρχής όταν στις 30.05.2011 στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου παρείχε διευκολύνσεις με το ακτοπλοϊκό σκάφος OCEAN FLYER κατά παράβαση του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ. 59 και της Κ.Δ.Π.568/1972 και
Της παράβασης των ειδικών προϋποθέσεων πιστοποιητικού ασφαλείας ακτοπλοϊκού επιβατηγού σκάφους όταν στον ίδιο τόπο και κατά τον ίδιο χρόνο όπως και στη 1η κατηγορία έσυρε αλεξίπτωτο κατά παράβαση των περί Ακτοπλοϊκών και άλλων Επιβατηγών Σκαφών Κανονισμών του 2002 (Κ.Δ.Π. 342/2002) και του περί της Διεθνούς Σύμβασης περί της Ασφάλειας της Ανθρώπινης Ζωής στη Θάλασσα Νόμου (Ν. 77/ 1985). Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετωπίζουν στις κατηγορίες 3 και 4 τα αντίστοιχα αδικήματα ότι επέτρεψαν στον κατηγορούμενο 1 κατά τον ίδιο χρόνο και στον ίδιο τόπο όπως αναφέρεται στην 1η κατηγορία να παρέχει διευκολύνσεις για θαλάσσια αθλήματα χωρίς την άδεια της οικείας αρχής και να πλοηγήσει ακτοπλοϊκό επιβατηγό σκάφος παραβαίνοντας τις ειδικές προϋποθέσεις του πιστοποιητικού ασφαλείας δηλαδή έσυρε αλεξίπτωτο όπως αναφέρεται στη 2η κατηγορία. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.). Τον Αστ. 2506 Π. Κάρυο (Μ.Κ.1) της Λιμενικής Αστυνομίας και την κα Βιολέτα Κυριακίδου (Μ.Κ.2) του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας. Δηλώθηκαν τα ακόλουθα ως παραδεκτό γεγονός: ¨Στις 30.05.2011 οι κατηγορούμενοι δεν είχαν άδεια παροχής διευκολύνσεων από τον Δήμο Αγίας Νάπας.¨ Ο Αστ. 2506 κ. Π. Κάρυος (Μ.Κ.1) ανέφερε ότι εδρεύει στον Ναυτικό Σταθμό Παραλιμνίου. Στην έκθεση του την οποία συνέταξε στις 3.06.2011 η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 1 αναφέρει τα ακόλουθα: ¨Στις 30.05.2011 και περί ώρα 16:35 στην θαλάσσια περιοχή της Αγίας Νάπας σε απόσταση ¾ του ναυτικού μιλίου, νότια του ξενοδοχείου ΚΕΡΜΙΑ, κατάγγειλε τον κατηγορούμενο 1 διότι α. Παρείχε διευκολύνσεις χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής με το ακτοπλοϊκό σκάφος LL 6786 με το όνομα OCEAN FLYER, β. για το ότι παρείχε διευκολύνσεις από αλιευτικό καταφύγιο, γ. παρείχε διευκολύνσεις από κρουαζιερόπλοιο και δ. παρείχε διευκολύνσεις κατά παράβαση των όρων της άδειας του σκάφους δηλαδή παρέλαβε τρία πρόσωπα από το Αλιευτικό Καταφύγιο Αγίας Νάπας και μετέβηκε με το σκάφος στις προναναφερθείσες περιοχές και άρχισε να ρυμουλκεί αλεξίπτωτο στο οποίο δένονταν και πετούσαν τα τρία πρόσωπα. Όταν τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διέπραττε και του επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτός του ανέφερε τη φράση: ¨έχει ο Θεός¨. Όταν σε 15 λεπτά είχε συναντήσει τον κατηγορούμενο 2 στο Αλιευτικό Καταφύγιο Αγίας Νάπας και τον πληροφόρησε ότι θα καταγγελθεί για το λόγο ότι επέτρεψε στον κατηγορούμενο 1 να πετά αλεξίπτωτο διαπράττοντας αδικήματα και του επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτός του απάντησε ¨έκρουσε το καϊτζι μου και δεν έχω άλλους πόρους.¨ Περαιτέρω ο μάρτυρας κατέγραψε στην κατάθεση του ότι το συγκεκριμένο ακτοπλοϊκό σκάφος έχει έγκυρο πιστοποιητικό ασφαλείας ακτοπλοϊκού επιβατηγού σκάφους με έγκριση να μεταφέρει 8 επιβάτες σε μικρές παράκτιες κρουαζιέρες και του απαγορεύεται να διεξάγει οποιοδήποτε θαλάσσιο άθλημα. Το σκάφος σύμφωνα με την έρευνα του ανήκει στην κατηγορούμενη 3 διευθυντής της οποίας είναι ο κατηγορούμενος 2.¨ Ο μάρτυρας εξήγησε περαιτέρω ότι βρισκόταν σε περιπολία με σκάφος της λιμενικής όταν αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο 1 και πλησίασε το σκάφος στο οποίο επέβαινε και αφού το πλεύρισε με σβησμένη τη μηχανή του επέστησε τη προσοχή στο νόμο και τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διέπραττε. Σε εκείνο το στάδιο αντιλήφθηκε τους άλλους δύο επιβαίνοντες του σκάφους που ήταν τουρίστες να φορούν τις κατάλληλες εξαρτήσεις έτοιμοι για να πετάξουν ενώ το τρίτο άτομο βρισκόταν στον αέρα επί του αλεξιπτώτου. Εξήγησε ότι περίμενε να αποβιβάσει τον άνθρωπο που πετούσε με το αλεξίπτωτο και μετά τον πλεύρισε και τον κατήγγειλε. Ήταν τότε που είχε αντιληφθεί και τα δύο άλλα άτομα που ήταν αλλοδαποί τουρίστες να φέρουν εξαρτήσεις έτοιμα και αυτά να πετάξουν με αλεξίπτωτο. Τον κατηγορούμενο 2 τον είχε συναντήσει στο Αλιευτικό Καταφύγιο - Ψαρολίμανο της Αγίας Νάπας όταν βγήκαν από τη θάλασσα. Ο μάρτυρας είχε στην κατοχή του αντίγραφο του πιστοποιητικού ασφαλείας του σκάφους το οποίο κατάθεσε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 2, στο οποίο φαίνονται τα στοιχεία του σκάφους. Στις ειδικές προϋποθέσεις του πιστοποιητικού ασφαλείας αναφέρονται τα ακόλουθα: α. Ο κυβερνήτης του σκάφους είναι ο κατηγορούμενος 1, β. ο αριθμός των επιβαινόντων στο σκάφος δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους οκτώ με ελάχιστο αριθμό πληρώματος το ένα άτομο και γ. το πιστοποιητικό ισχύει μόνο για θαλάσσια περιήγηση και ότι απαγορεύεται η εκτέλεση οποιουδήποτε θαλάσσιου αθλήματος με τη βοήθεια του σκάφους. Το πιστοποιητικό κυβερνήτη δηλαδή του κατηγορουμένου 1 κατατέθηκε ως Τεκμήριο
Πιστοποιητικό Διευθυντών και Γραμματέα της κατηγορουμένης 3 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 και σε αυτό αναφέρεται ως ένας εκ των διευθυντών της ο κατηγορούμενος
Κατατέθηκε επίσης το πιστοποιητικό σύστασης της κατηγορουμένης 3 ως Τεκμήριο 5 και το πιστοποιητικό εγγραφής της ως Τεκμήριο
Εξήγησε ότι 100 μέτρα περιμετρικά του λιμενοβραχίονα θεωρείται χώρος του Αλιευτικού Καταφυγίου. Το σκάφος των κατηγορουμένων κατά τη στιγμή της καταγγελίας βρισκόταν σε απόσταση ενός ναυτικού μιλίου από την είσοδο του Αλιευτικού Καταφυγίου και σε απόσταση ¾ του ναυτικού μιλίου από το ξενοδοχείο ΚΕΡΜΙΑ της Αγίας Νάπας. Εξήγησε περαιτέρω ότι με τον απόπλου του σκάφους από το λιμάνι, ο κυβερνήτης του είναι υποχρεωμένος να ενημερώνει τη Λιμενική Αστυνομία και να συμπληρώνει σχετικό έντυπο με τα στοιχεία των επιβατών το οποίο παραδίδει στην αστυνομία αργότερα. Η Λιμενική Αστυνομία τηρεί ειδικό βιβλίο στο οποίο σημειώνονται τα στοιχεία που τους αναφέρει ο κυβερνήτης ενός σκάφους. Ο μάρτυρας γνώριζε ότι οι κατηγορούμενοι δεν είχαν άδεια από τον Δήμο Αγίας Νάπας να διεξάγουν θαλάσσια αθλήματα αλλά εν πάση περιπτώσει, όπως ανέφερε, απαγορεύεται από το νόμο να παρέχονται διευκολύνσεις στο χώρο του Αλιευτικού Καταφυγίου. Ο μάρτυρας χωρίς να είναι σίγουρος πιστεύει ότι το επίδικο σκάφος διέθετε άδεια ελλιμενισμού στο Αλιευτικό Καταφύγιο. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο κάθε ιδιοκτήτης ή κάτοχος παρόμοιου σκάφους με το επίδικο για κάθε του έξοδο στη θάλασσα συμπληρώνει ειδικό έντυπο στο οποίο καταγράφει τα αναγκαία στοιχεία των επιβαινόντων και το σκοπό του ταξιδιού. Ακόμα και αν η έξοδος του αφορά ιδιωτικό ή κοινωνικό σκοπό και πάλι πρέπει να συμπληρώνει το έντυπο με τη διαφορά ότι σε αυτό θα καταγραφεί ότι δεν πρόκειται για επιβάτες επί πληρωμή και να αναφέρει ότι πρόκειται για έξοδο για ιδιωτικούς σκοπούς. Ανέφερε ότι θα χαρακτήριζε ως τουρίστα κάποιον που φορεί παντούφλες, μαγιό, καπελάκι και γυαλιά του ήλιου. Η κα Βιολέτα Κυριακίδου (Μ.Κ.2) είναι επιθεωρήτρια πλοίων στο Τμήμα Εμπορικής Ναυτιλίας. Εργάζεται στον τομέα εφαρμογής της νομοθεσίας για θέματα ασφάλειας μεταξύ άλλων των ταχύπλοων και ακτοπλοϊκών σκαφών και σκαφών αναψυχής. Στο τμήμα όπου εργάζεται τηρείται αρχείο για τα εγγεγραμμένα σκάφη και για το επίδικο σκάφος τηρείται φάκελος και είναι εγγεγραμμένο στο μητρώο των μικρών σκαφών. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 7 το πιστοποιητικό εγγραφής του ως μικρού σκάφους στο οποίο αναφέρονται τα διάφορα χαρακτηριστικά του και ότι είναι ιδιοκτησία της κατηγορουμένης
Η μάρτυρας αναφέρθηκε στη συνέχεια της εξέτασης της στα χαρακτηριστικά του σκάφους αναφέροντας το μήκος του που είναι 8.70μ, το πλάτος του που είναι 2.75μ. και το ύψος του που είναι 1.20μ., την ισχύ της μηχανής του που είναι 225 ΗΡ. Η ταχύτητα που αναπτύσσει μια τέτοια μηχανή ανέφερε ότι μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 24 - 27 κόμβων. Το σκάφος αυτό διέθετε πιστοποιητικό ασφάλειας το οποίο είχε εκδοθεί στις 30.04.2011 και έληγε στις 30.11.
Οι κατηγορούμενοι δεν διέθεταν άδεια παροχής διευκολύνσεων με το συγκεκριμένο σκάφος από την τοπική αρχή όπως απαιτείται, καθώς σε τέτοια περίπτωση τους γίνεται σχετική ενημέρωση. Η κατηγορία του σκάφους δεν του επέτρεπε να εκτελεί θαλάσσια αθλήματα. Ως ακτοπλοϊκό σκάφος έχει τη δυνατότητα να ασχολείται με ερασιτεχνική αλιεία, τις καταδύσεις, τη μεταφορά δυτών κ. ά., αλλά δεν δικαιούται να χρησιμοποιείται για θαλάσσια αθλήματα. Σύμφωνα δε με τη Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια στην οποία παρέπεμψε, το τράβηγμα αλεξιπτώτου θεωρείται θαλάσσιο άθλημα. Το τράβηγμα αλεξιπτώτου κατατάσσεται επίσης στα θαλάσσια αθλήματα για το οποίο καθορίζεται ανώτατο δικαίωμα πληρωμής και κατατάσσεται στην υποκατηγορία της παροχής διευκολύνσεων στη Γνωστοποίηση της Κεντρικής Επιτροπής Παραλιών (Κ.Δ.Π. 335/2001) στην οποία καθορίζονται τα ανώτατα δικαιώματα που χρεώνονται για παροχή υπηρεσιών και/ ή διευκολύνσεων στην παραλία η οποία εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 5 Η

(1)(γ) του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ.

Κατά την αντεξέταση της επέμεινε ότι το τράβηγμα αλεξιπτώτου θεωρείται θαλάσσιο άθλημα και αυτή την άποψη της τη βασίζει α. Στο γεγονός ότι συμπεριλαμβάνεται στο ορισμό του ¨θαλάσσιου αθλήματος¨ που δίδεται στη Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, β. στο ότι καθορίζονται τέλη για τη διεξαγωγή του σε Κ.Δ.Π. και γ. με βάσει την κοινή λογική. Εξήγησε ότι είναι πάρα πολύ επικίνδυνο για ένα σκάφος να λειτουργεί ως σκάφος που μπορεί να σύρει αλεξίπτωτα χωρίς να έχει ελεγχθεί ειδικά για αυτόν τον σκοπό από επιθεωρητή του τμήματος της και το συγκεκριμένο σκάφος των κατηγορουμένων δεν είχε ελεγχθεί γι΄αυτόν το σκοπό. Τίθεται επίσης, όπως εξήγησε, προϋπόθεση επιθεώρησης - ελέγχου και έγκρισης ενός σκάφους για να καταταχθεί σε κατηγορία που μπορεί να σύρει αλεξίπτωτο και πρέπει να διαθέτει άδεια κυκλοφορίας στην κατηγορία Β΄, να διαθέτει δηλαδή κατάλληλη άδεια κυκλοφορίας ταχυπλόου σκάφους. Το συγκεκριμένο σκάφος όταν είχε γραφτεί το 1996 είχε καταταχθεί ως ακτοπλοϊκό και η όποια δραστηριότητα του θα πρέπει να περιορίζεται εντός των όρων της άδειας που διαθέτει δηλαδή να εκτελεί θαλάσσια περιήγηση και η εκτέλεση θαλάσσιων αθλημάτων από αυτό απαγορεύεται ρητά. Ανέφερε ότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί περιήγηση όταν κάποιος κρέμεται σε αλεξίπτωτο το οποίο σύρεται από σκάφος. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υπεράσπισης με τη συμπλήρωση της μαρτυρίας για την κατηγορούσα αρχή υπέβαλαν εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε η υπόθεση εκ πρώτης όψεως εναντίον των πελατών τους και κάλεσαν το Δικαστήριο να τους αθωώσει από αυτό το στάδιο. Αφού αναφέρθηκαν στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε, στη συνέχεια επικεντρώθηκαν στα σημεία επί των οποίων εδράζεται η εισήγηση τους ότι δηλαδή η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει με τη μαρτυρία της τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων στα οποία και αναφέρθηκαν ειδικότερα. Συγκεκριμένα ήταν η εισήγηση ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι οι κατηγορούμενοι κατά τον επίδικο χρόνο παρείχαν ή ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 επέτρεψαν την παροχή διευκολύνσεων για θαλάσσια αθλήματα υπό τη μορφή επιτηδεύματος ή εργασίας κατά συνέπεια παραβίασαν τους όρους ασφαλείας του σκάφους τους. Το να σύρει με το σκάφος ο κατηγορούμενος 1 αλεξίπτωτο, υπό τις συνθήκες που τον είχε αντιληφθεί και περιέγραψε ο Μ.Κ.1, δεν συνιστά χωρίς άλλο και παροχή διευκολύνσεων από αυτόν για θαλάσσια αθλήματα εντός την έννοιας του νόμου. Σε ειδικότερα σημεία της εκτεταμένης αλλά εμπεριστατωμένης εισήγησης τους θα κάμω αναφορά όπου χρειαστεί στο κατάλληλο μέρος της απόφασης μου. Η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής διαφωνώντας με την πιο πάνω εισήγηση και με παραπομπή στη νομοθετική πρόβλεψη των αδικημάτων σε συνδυασμό με τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε η οποία επί των ουσιωδών ζητημάτων οι Μ.Κ. δεν αντεξετάστηκα, εισηγήθηκε ότι έχουν αποδειχθεί οι κατηγορίες και εισηγήθηκε όπως το Δικαστήριο καλέσει σε απολογία τους κατηγορούμενους σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Σε σχέση ειδικότερα με την ευθύνη των κατηγορουμένων 2 και 3 παρέπεμψε στα πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιρειών η κατάθεση των οποίων έγινε χωρίς ένσταση και δεν υπήρξε αντεξέταση του Μ.Κ.1 επ΄αυτών ούτε και υποβολή του έγινε ότι οι διαπιστώσεις του σε σχέση με την ιδιότητα τους ήταν λανθασμένη. Εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που δόθηκε είναι αρκούντως ικανοποιητική για να κληθούν και αυτοί σε απολογία. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: Οι αρχές οι οποίες διέπουν το εκ πρώτης όψεως στάδιο είναι γνωστές και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Η προσέγγιση του θέματος της απόδειξης της υπόθεσης μιας κατηγορίας εκ πρώτης όψεως αναλύεται στην υπόθεση Azinas and Another v. Police, 1981, 2 C.L.R. σελ.
Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου,

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Στην υπόθεση αυτή, ο Δικαστής όπως ήταν τότε του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής, ανέφερε ότι η απαλλαγή του κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με τη Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις: (α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η κατηγορία λόγω της απουσίας ενός ή περισσότερων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. Το κριτήριο, όπως αναφέρεται στη συνέχεια της ίδιας υπόθεσης, είναι αντικειμενικό. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αυτό το στάδιο της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνον όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση, αλλιώς, ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. The Police v. Kallenos,

(1980). 1JSC σελ. 145, απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε) Δεν παραγνωρίζω τα όσα λέχθηκαν μεταξύ άλλων, στις υποθέσεις Σωτηριάδης v. Δημοκρατίας,

(1990)2 ΑΑΔ σελ. 102 και Λoίζoυ v. Αστυνομίας,

(1989)2 ΑΑΔ 363 ότι δηλαδή: ¨Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βαρύνουν εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη πραγματικών γεγονότων που συνιστούν ή αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη.¨ Χρήσιμη είναι η αναφορά για την κατανόηση του ζητήματος είναι κατά την άποψη μου και η αγγλική απόφαση στην υπόθεση R v. Calbraith,

(1981)2 All E.R. 1001 όπου το Αγγλικό Εφετείο αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο τα Δικαστήρια πρέπει να προσεγγίζουν εισήγηση από την υπεράσπιση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Παραθέτω πιο κάτω σχετικό απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση σε μετάφραση: ¨Πως λοιπόν θα έπρεπε ο δικαστής να προσεγγίσει εισήγηση ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση:

(1)Αν δεν υπήρχε μαρτυρία ότι το υποτιθέμενο αδίκημα διαπράχθηκε από τον κατηγορούμενο δεν θα υπάρξει δυσκολία - ο δικαστής ασφαλώς θα σταματήσει την υπόθεση,

(2)η δυσκολία αρχίζει εκεί που υπήρξε κάποια μαρτυρία, δεν ήταν όμως αρκετά ισχυρή, επειδή λ.χ. από μόνη της ήταν αδύνατη ή ασαφής ή επειδή ήταν ασυμβίβαστη με άλλη μαρτυρία˙ (α) εκεί που ο δικαστής θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η μαρτυρία της κατηγορίας, κρινόμενη με τον πιο επιεική τρόπο υπέρ της, ήταν τέτοια που μια ομάδα ενόρκων, ύστερα από σωστή καθοδήγηση, δεν θα μπορούσε να καταδικάσει πάνω στη βάση της, θα αποτελούσε υποχρέωση του δικαστή, ύστερα από εισήγηση από μέρους της υπεράσπισης, να σταματήσει την υπόθεση, (β) εκεί όμως που η μαρτυρία της κατηγορίας ήταν τέτοια που η δύναμη ή η αδυναμία της θα εξαρτιόταν από την αξιολόγηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα ή άλλων ζητημάτων που κρινόμενα γενικά, θα έπεφταν στην αρμοδιότητα των ενόρκων και εκεί που τα γεγονότα θα μπορούσαν να κριθούν με τέτοιο τρόπο που οι ένορκοι, ύστερα από σωστή καθοδήγηση, θα μπορούσαν να οδηγηθούν στο συμπέρασμα της ενοχής του κατηγορουμένου, τότε ο δικαστής οφείλει να αφήσει το ζήτημα να αποφασιστεί από τους ενόρκους...¨ ¨Σε περίπτωση που το δικαστήριο καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία έχοντας αποφασίσει ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και ο κατηγορούμενος δεν προσέλθει να καταθέσει και δεν παρουσιάσει μάρτυρες δεν θα σημαίνει ότι το Δικαστήριο κατ΄ ανάγκη θα τον καταδικάσει. Γιατί είναι μόνο στο τελικό στάδιο της υπόθεσης που το Δικαστήριο θα αξιολογήσει σε βάθος την μαρτυρία και την αξιοπιστία των μαρτύρων και αν έχει λογική αμφιβολία για την ενοχή του κατηγορούμενου θα τον αθωώσει έστω και αν προηγουμένως το Δικαστήριο είχε κρίνει ότι η μαρτυρία της κατηγορίας δημιουργούσε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Αν πάλι ο κατηγορούμενος έρθει και καταθέσει ή παρουσιάσει μάρτυρες ή και τα δύο και η μαρτυρία αυτή είναι αξιόπιστη, πάλι το Δικαστήριο θα ζυγίσει τη μαρτυρία που δόθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας και ανεξάρτητα από την αξιοπιστία ή όχι των μαρτύρων της υπεράσπισης θεωρεί την μαρτυρία που δόθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας ως αναξιόπιστη και ως τέτοια που να μη μπορεί να στηριχθεί πάνω της με τόση βεβαιότητα ώστε να μπορεί να καταδικάσει, οφείλει να αθωώσει τον κατηγορούμενο. Αν φυσικά ο κατηγορούμενος και οι μάρτυρες του ανατρέψουν με αξιόπιστη μαρτυρία τα όσα είπαν οι μάρτυρες κατηγορίας, ή έστω αν δώσουν ένα διαφορετικό χρώμα στη μαρτυρία της κατηγορίας που να συμβιβάζεται με την αθωότητα του κατηγορουμένου, ή αν η μαρτυρία είναι τέτοια που να δημιουργεί στο Δικαστήριο λογική αμφιβολία, το Δικαστήριο πάλι οφείλει να αθωώσει τον κατηγορούμενο.¨ Στην υπόθεση Εισαγγελέας v. Κουννίδης,

(1993)2 ΑΑΔ 82 τονίστηκε ότι: ¨Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή ενός κατηγορουμένου στο στάδιο που κλείνει η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο στην κατηγορία.¨ Η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ: Το άρθρο 5Γ του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ.59 προνοεί τα ακόλουθα:

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται να προβαίνει σε παροχή υπηρεσιών ή διευκολύνσεων στην παραλία χωρίς την προηγούμενη άδεια της οικείας αρχής και κατά παράβαση των όρων που διαλαμβάνει η άδεια αυτή.¨ Νοείται ότι η οικεία αρχή δύναται να προβαίνει στην απομάκρυνση των αντικειμένων, που τοποθετούνται παράνομα στην παραλία για σκοπούς παροχής υπηρεσιών ή διευκολύνσεων, τα οποία θα επιστρέφονται στον κάτοχο τους, αφού ο ίδιος καταβάλει στην οικεία αρχή όλα τα έξοδα απομάκρυνσης και φύλαξης τους: Νοείται περαιτέρω ότι η οικεία αρχή μεριμνά για την ασφαλή φύλαξη τους και σε περίπτωση που μετά από 48ωρη προθεσμία που παρέχεται στον κάτοχο με γραπτή προειδοποίηση, ο κάτοχος δεν ενδιαφερθεί για την ανάκτηση τους, τα αντικείμενα εκποιούνται και το ποσό της εκποίησης κατατίθεται στο ταμείο της οικείας αρχής.

(2)Αρχή τοπικής διοικήσεως μπορεί να παρέχει η ίδια υπηρεσίες στην κρατική παραλία που βρίσκεται μέσα στα όρια της.

(3)Άδειες παροχής διευκολύνσεων παραχωρούνται από τις οικείες αρχές, μόνο σε σημεία της παραλίας που καθορίζονται από το εγκριμένο σχέδιο χρήσης της παραλίας. Η παροχή διευκολύνσεων στα αλιευτικά καταφύγια, λιμάνια, μαρίνες, σκάφη αναψυχής και κρουαζιερόπλοια απαγορεύεται.

(4)Η οικεία αρχή, οσάκις εξετάζει αίτηση που υποβάλλεται δυνάμει του εδαφίου

(1), δύναται να εκδώσει άδεια παροχής υπηρεσιών, σε τμήματα της παραλίας, τα οποία εμπίπτουν σε κρατική παραλιακή γη που έχει εκμισθωθεί από το Κράτος. Το άρθρο 5Κ προνοεί τα αδικήματα και τις ποινές. Στην παρ.

(1)προνοεί τα ακόλουθα: Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί στις διατάξεις των άρθρων 5,5Β,5Γ,5Δ και 5 Ζ, ή στους όρους άδειας που εκδόθηκε με βάση τους εκάστοτε ισχύοντες Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 7Α ή με οποιοδήποτε τρόπο παρεμποδίζει την ελεύθερη διακίνηση στην παραλία ή την πρόσβαση προς αυτή, είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. Επιπρόσθετα, το δικαστήριο που εκδικάζει την υπόθεση μπορεί να διατάξει τη μετακίνηση, με δαπάνες του προσώπου αυτού, οποιουδήποτε κατασκευάσματος ή αντικειμένου που βρίσκεται παράνομα σε οποιοδήποτε μέρος της παραλίας.¨. Σύμφωνα με την Κ.Δ.Π.568/1972 η οποία εξεδόθη την 10.08.1972 ¨Ο Υπουργός Εσωτερικών ενασκών τας χορηγουμένας σε αυτόν εξουσίας δυνάμει των εν τω ορισμό του όρου ¨παραλία¨ στον περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο διατάξεων, καθορίζει όπως η παραλία ολοκλήρου της Επαρχίας Αμμοχώστου εκτείνεται από του επί της ακτής νοτιανατολικού συνόρου της μετά της Επαρχίας Λάρνακας μέχρι του επί της ακτής Βορειοδυτικού συνόρου μετά της Επαρχίας Κυρηνείας περιλαμβάνει διά τους σκοπούς του ως είρηται Νόμου, τα εδάφη εντός αποστάσεως εκατόν υαρδών από της γραμμής της ανωτάτης στάθμης παλίρροιας¨. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω σε αυτό το στάδιο διάφορες ερμηνείες που δίδονται σε λέξεις ή φράσεις που έχουν σημασία για την εξέταση των αδικημάτων που αφορά η παρούσα υπόθεση: ¨Οικεία αρχή¨ σημαίνει την αρχή τοπικής διοικήσεως στα όρια της οποίας βρίσκεται το αναφερόμενο σε κάθε περίπτωση τμήμα της παραλίας.¨ ¨Παραλία¨ περιλαμβάνει εδάφη εντός απόστασης όχι μεγαλύτερης των εκατό υαρδών από τη γραμμή της ανώτατης στάθμης παλίρροιας, ως ο Υπουργός ήθελε καθορίσει με γνωστοποίηση που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας.¨ ¨Παροχή διευκολύνσεων¨ σημαίνει την τοποθέτηση στην παραλία για ενοικίαση ή άλλου είδους εκμετάλλευση, ακάτων, ειδών θαλάσσιων αθλημάτων και άλλων αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένης της χρησιμοποίησης ή τοποθέτησης στη θάλασσα ακάτων και άλλων αντικειμένων ή εγκαταστάσεων για σκοπούς διεξαγωγής οποιωνδήποτε θαλάσσιων αθλημάτων ή ψυχαγωγίας.¨ ¨Υπουργός¨ σημαίνει τον Υπουργό Εσωτερικών και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λειτουργό στο Υπουργείο της αρμοδιότητος του ο οποίος εξουσιοδοτήθηκε για το σκοπό αυτό από τον Υπουργό.¨ Το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 στο οποίο βασίζονται οι κατηγορίες 3 και 4 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨ Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχθεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) εκείνος που διενεργεί πράγματι την πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα˙ (β) εκείνος που διαπράττει ή παραλείπει να διαπράξει κάτι με σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει βοήθεια για τη διάπραξη τέτοιου αδικήματος από άλλον˙ (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος˙ (δ) εκείνος που συμβουλεύει ή που προάγει άλλον για διάπραξη ποινικού αδικήματος. Στην τέταρτη περίπτωση ο υπαίτιος δύναται να διωχθεί είτε ως αυτουργός του ποινικού αδικήματος είτε σε ποινικό αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη τέτοιου αδικήματος. Καταδίκη για το αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη ποινικού αδικήματος, συνεπάγει ίδιες συνέπειες από κάθε άποψη, καθώς και καταδίκη για διάπραξη αδικήματος. Εκείνος που προάγει άλλο στη διενέργεια πράξης ή παράλειψης τέτοιας φύσης ώστε, αν γινόταν από τον ίδιο θα διενεργείτο από αυτό κάποιο ποινικό αδίκημα, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή, όπως αν είχε διενεργήσει ο ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη, δύναται να διωχθεί δε όπως αν είχε διενεργήσει ο ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη.¨ Θα επικεντρωθώ στη μαρτυρία η οποία αφορά τις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης καθώς είναι γεγονός ότι δόθηκε μαρτυρία για ενέργειες των κατηγορουμένων κατά τον επίδικο χρόνο οι οποίες ίσως να στοιχειοθετούσαν άλλα αδικήματα όπως αυτά για τα οποία ο Μ.Κ.1 επέστησε την προσοχή και κατηγόρησε τους κατηγορούμενους τα οποία όμως τελικά δεν έχουν συμπεριληφθεί στο κατηγορητήριο. Η εξέταση της μαρτυρίας θα γίνει κατά αντικειμενικό τρόπο, όπως επιτάσσει εξάλλου η νομολογία μας. Η μαρτυρία θα εξετασθεί σε συσχετισμό με τις νομοθετικές πρόνοιες επί των οποίων βασίζονται τα αδικήματα και τα συστατικά στοιχεία καθενός από αυτά λαμβάνοντας υπόψη και τις εισηγήσεις και επισημάνσεις των δύο πλευρών. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 1ης κατηγορίας ¨της παροχής διευκολύνσεων για θαλάσσια αθλήματα¨ είναι τα ακόλουθα:

Παροχή διευκολύνσεων, δηλαδή σύμφωνα με τον ορισμό του Νόμου αυτή γίνεται: είτε με την τοποθέτηση στην παραλία, για ενοικίαση ή άλλου είδους εκμετάλλευση, ακάτων, ειδών θαλάσσιων αθλημάτων και άλλων αντικειμένων είτε με τη χρησιμοποίηση ή τοποθέτηση στη θάλασσα ακάτων και άλλων αντικειμένων ή εγκαταστάσεων για σκοπούς διεξαγωγής οποιωνδήποτε θαλάσσιων αθλημάτων ή ψυχαγωγίας. (η υπογράμμιση δική μου). Η υπογράμμιση οφείλεται στο ότι θέλω να καταδείξω ότι δεν απαιτείται πάντοτε ¨η παροχή διευκολύνσεων¨ να προσλαμβάνει τη μορφή της άσκησης εργασίας ή επιτηδεύματος, όπως ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων εισηγήθηκε. Αυτή μπορεί να συνίσταται και στην τοποθέτηση στη θάλασσα ακάτων και άλλων αντικειμένων ή εγκαταστάσεων για σκοπούς πέραν από τη διεξαγωγή οποιωνδήποτε θαλάσσιων αθλημάτων ακόμα και για σκοπούς ψυχαγωγίας, όπως ρητά ορίζεται στο νόμο και χωρίς κατ΄ανάγκη να συντρέχει οπωσδήποτε το στοιχείο της εκμετάλλευσης υπό την έννοια της αποκόμισης κέρδους από αυτόν που μετέρχεται αυτής της δραστηριότητας, της τοποθέτησης δηλαδή στη θάλασσα ακάτων και άλλων αντικειμένων. Κατά την άποψη μου δεν είναι τυχαία η πιο πάνω πρόβλεψη από τον νομοθέτη εφόσον κύριος σκοπός του αντιλαμβάνομαι πως ήταν και είναι η προστασία της ασφάλειας, της υγείας και της ζωής των προσώπων που βρίσκονται στη θάλασσα για οποιονδήποτε λόγο. Επομένως, το στοιχείο της ¨παραλίας¨ κατά την έννοια που της αποδίδει ο νομοθέτης και στην οποία βασίζεται σημαντικό μέρος της εισήγησης της υπεράσπισης, κατά την άποψη μου δεν είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος, αδικήματα αυτής της μορφής μπορεί να συντελεστούν εντός της θάλασσας και μόνον. Εδώ ο νομοθέτης ερμηνεύοντας τον όρο ¨παροχή διευκολύνσεων¨ μιλά για ¨θάλασσα¨ όπου βρισκόταν πράγματι ο κατηγορούμενος 1 όταν καταγγέλθηκε και όχι ¨παραλία¨ η οποία εκτείνεται σύμφωνα με τον νόμο σε απόσταση όχι μεγαλύτερη των εκατό υαρδών από τη γραμμή της ανώτατης στάθμης της παλίρροιας. Επομένως, η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε κατά την εισήγηση των ευπαιδεύτων συνηγόρων των κατηγορουμένων σε σχέση με τη μη απόδειξη του στοιχείου ότι η παροχή διευκολύνσεων γινόταν στην ¨παραλία¨, κατά την έννοια που της αποδίδεται από τον νόμο, δεν μπορεί να έχει έρεισμα. Ο Μ.Κ.1 εντόπισε και κατήγγειλε τον κατηγορούμενο 1 εντός της θάλασσας σε απόσταση ¾ του ναυτικού μιλίου από την παραλία εντός της περιοχής του Δήμου Αγίας Νάπας. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 1 σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ. 1 είχε στο σκάφος του τρία ακόμα πρόσωπα εκ των οποίων το ένα κατά τη στιγμή της καταγγελίας πετούσε με αλεξίπτωτο το οποίο έσυρε το επίδικο σκάφος των κατηγορουμένων και τα άλλα δύο έφεραν εξάρτηση έτοιμα και αυτά να επιβιβαστούν και να πετάξουν με αλεξίπτωτο. Η πιο πάνω μαρτυρία δεν έχει αμφισβητηθεί καθ΄οιονδήποτε τρόπο και δεν είναι αναγκαίο συστατικό στοιχείο του αδικήματος τα άτομα αυτά να ήταν οπωσδήποτε τουρίστες ή επιβάτες κατά την έννοια που αποδίδεται σε αυτή την λέξη στους περί Ακτοπλοϊκών και Άλλων Επιβατηγών Σκαφών Κανονισμούς του 2002 (Κ.Δ.Π. 342/2002). Και τούτο γιατί κατά τον ορισμό της έννοιας της ¨παροχής διευκολύνσεων¨ οι διευκολύνσεις μπορεί να παρέχονται και για λόγους ψυχαγωγίας χωρίς κατ΄ανάγκη να είναι αναγκαία η απόδειξη ως στοιχείου του αδικήματος οι διευκολύνσεις να παρέχονται με ενοικίαση ή άλλου είδους εκμετάλλευση. Σύμφωνα με τον περί Ερμηνείας Νόμο (Κεφ. 1) άρθρο 2: ¨Οι λέξεις ¨άλλο¨, ¨διαφορετικά¨ και ο διαζευκτικός σύνδεσμος ¨ή¨, όταν χρησιμοποιούνται, θα ερμηνεύονται διαζευκτικά και όχι ότι εξυπακούουν ομοιότητα, εκτός αν η λέξη ¨όμοιο¨ ή κάποια άλλη λέξη παρόμοιας έννοιας προστίθεται.¨ Επομένως, η προσθήκη διαζευκτικά των λέξεων ¨ή ψυχαγωγίας¨ στον ορισμό της ¨παροχής διευκολύνσεων¨ κατά την άποψη μου εκφράζει την πρόθεση του νομοθέτη να διακρίνει το σκοπό παροχής διευκολύνσεων θαλάσσιων αθλημάτων με σκοπό την αποκόμιση κέρδους ή της άσκησης εργασίας ή επιτηδεύματος από αυτόν της ψυχαγωγίας οπότε στη τελευταία περίπτωση δεν απαιτείται η απόδειξη του στοιχείου της οικονομικής εκμετάλλευσης ή της κατ΄ επάγγελμα παροχής τους. Αρκεί η διαπίστωση της παροχής τέτοιων διευκολύνσεων για οποιονδήποτε λόγο. Όμως, πέραν των πιο πάνω, και αν ήθελε θεωρηθεί ότι η πιο πάνω άποψη μου είναι λανθασμένη, θα έλεγα ότι η ενέργεια του να σύρει με αλεξίπτωτο κάποιο άτομο με το σκάφος του δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι συνιστά θαλάσσιο άθλημα. Με όλον τον σεβασμό προς τους συνηγόρους υπεράσπισης η άποψη μου είναι διαμετρικά αντίθετη με αυτή την οποία εισηγήθηκαν. Ο κατηγορούμενος 1 υπό τις συνθήκες που περιέγραψε ο Μ.Κ.1 δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι διεξήγαγε απλώς περιήγηση. Ο νομοθέτης πράγματι δεν δίδει τον ορισμό του ¨θαλάσσιου αθλήματος¨, όμως η Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια (Τόμος 7) στη σελ. 163, στην οποία παρέπεμψε και η Μ.Κ.2 όταν της ζητήθηκε να δώσει τον ορισμό του θαλάσσιου αθλήματος, αλλά και η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούσας αρχής κατά την εισήγηση της, στον ορισμό που δίδει συμπεριλαμβάνει και το αλεξίπτωτο μεταξύ των θαλασσίων αθλημάτων. Θα αντιπαρέλθω τα όσα αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορος της υπεράσπισης σε σχέση με αυτό το ζήτημα εφόσον κάθε διαφορετική αντίκριση του ζητήματος θα αντέβαινε τους κανόνες ακόμα και της κοινής λογικής όπως επίσης έθεσε το ζήτημα η Μ.Κ.
Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Κυριάκου v. Γρίβα,

(2002)1Β Α.Α.Δ. σελ. 825 στη σελ. 833: ¨Φυσικά η εφαρμογή των κανόνων της λογικής δεν είναι έξω από τα όρια της δικαστικής συλλογιστικής, αλλά είναι το κύριο εργαλείο για την εκλογίκευση του μαρτυρικού υλικού για την εξαγωγή συμπερασμάτων¨. Τα πιο πάνω βέβαια χωρίς να μου διαφεύγει ότι είναι η κατηγορούσα αρχή που έχει το απόλυτο βάρος απόδειξης των αδικημάτων και κάθε στοιχείου που τα συνθέτουν. Επομένως, όπως και να ήθελε αντικρισθεί το ζήτημα κατά την άποψη μου η δοθείσα μαρτυρία αποδεικνύει το συστατικό στοιχείο της παροχής διευκολύνσεων. Επιπρόσθετα είναι γι΄αυτόν τον λόγο που και η Κεντρική Επιτροπή Παραλιών με την Γνωστοποίηση της σύμφωνα με το άρθρο 5 Η

(1)(γ) του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου Κεφ. 59 με την Κ.Δ.Π. 335/2001 καθορίζει τα ανώτατα δικαιώματα χρέωσης και συμπεριλαμβάνει στην παροχή διευκολύνσεων και το θαλάσσιο αλεξίπτωτο.

Το αδίκημα να έχει διαπραχθεί εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Αγίας Νάπας. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι είχε εντοπίσει τον κατηγορούμενο 1 με το σκάφος του στη θαλάσσια περιοχή της Αγίας Νάπας σε απόσταση ¾ του ναυτικού μιλίου, νότια του ξενοδοχείου ΚΕΡΜΙΑ που βρίσκεται στην Αγία Νάπα. Αργότερα και σε διάστημα 15 λεπτών, όπως ανέφερε, συνάντησε τον κατηγορούμενο 2 στην προβλήτα του Αλιευτικού Καταφυγίου της Αγίας Νάπας, διευθυντή της ιδιοκτήτριας του σκάφους της κατηγορουμένης
Κρίνω σκόπιμο για να απαντηθεί το ερώτημα κατά πόσο αποδείχθηκε αυτό το συστατικό στοιχείο να παραθέσω ακόμα κάποιες νομοθετικές διατάξεις και ορισμούς που δίδονται στη νομοθεσία μας: Σύμφωνα με τον περί Ερμηνείας Νόμο (Κεφ. 1): ¨Δημοκρατία¨ σημαίνει την Δημοκρατία της Κύπρου, και συμπεριλαμβάνει τα χωρικά ύδατα και όλες τις νήσους ή νησίδες μέσα στα χωρικά ύδατα. ¨Επαρχία ¨σημαίνει περιοχή που κηρύχθηκε ως Επαρχία από Νόμο ή κηρύχθηκε ως Επαρχία από το Υπουργικό Συμβούλιο με βάση εξουσία Νόμου που τελεί εκάστοτε σε ισχύ και περιλαμβάνει περιφέρεια. ¨Χωρικά ύδατα¨ σημαίνει οποιοδήποτε μέρος της ανοικτής θάλασσας εντός μιας ναυτικής λεύγας από τη παραλία της Δημοκρατίας, που μετράται από το χαμηλό σημείο των υδάτων¨. Σύμφωνα με το άρθρο 5 του Ποινικού Κώδικα: ¨Έδαφος της Δημοκρατίας¨ περιλαμβάνει τα χωρικά της ύδατα, τον εναέριο χώρο πάνω από τη Δημοκρατία και τα χωρικά της ύδατα και οποιοδήποτε πλοίο ή αεροσκάφος εγγεγραμμένο στη Δημοκρατία οπουδήποτε βρίσκεται αυτό, εκτός εάν, δυνάμει του διεθνούς δικαίου, το εν λόγω πλοίο ή αεροσκάφος υπόκειται κατά τον σχετικό χρόνο, λόγω της θέσεως του, στην αποκλειστική δικαιοδοσία αλλοδαπού δικαίου.¨ Επανερχόμενος στην μαρτυρία τονίζω ότι ο Μ.Κ.1 δεν αντεξετάστηκε πάνω στο ζήτημα της ακριβούς θέσεως που βρισκόταν το σκάφος με τον κατηγορούμενο 1 όταν καταγγέλθηκε και έτσι η μαρτυρία του ότι αυτό βρισκόταν σε απόσταση ¾ του ναυτικού μιλίου από την ακτή, απέναντι από το ξενοδοχείο ΚΕΡΜΙΑ το οποίο βρίσκεται στην Αγία Νάπα, όπως ανέφερε, παρέμεινε αναντίλεκτη. Το Δικαστήριο μπορεί να λαμβάνει δικαστική γνώση για ζητήματα μέτρων, σταθμών ή και για μονάδες μέτρησης αποστάσεων. Το ναυτικό μίλι έχει 1.852μ. και η ναυτική λεύγα 2.999 ναυτικά μίλια. Επομένως το επίδικο σκάφος με τον κατηγορούμενο 1 βρισκόταν εντός των χωρικών υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και όπως είναι γνωστό η Αγία Νάπα βρίσκεται εντός της Επαρχίας Αμμοχώστου, έτσι τα αδικήματα κρίνω ότι διαπράχθηκαν εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Κρίνω ότι με βάση την πιο πάνω μαρτυρία αποδείχθηκε και αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος.
Χωρίς της προηγούμενη άδεια της Οικείας Αρχής, δηλαδή του Δήμου Αγίας Νάπας στη προκείμενη περίπτωση. Το τελευταίο δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο. Κρίνω ότι έχει αποδειχθεί και αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος της 1ης κατηγορίας. Σε σχέση με το αδίκημα της 2ης κατηγορίας, της παράβασης των ειδικών προϋποθέσεων με βάσει τις οποίες είχε χορηγηθεί το πιστοποιητικό ασφάλειας του συγκεκριμένου σκάφους ως ακτοπλοϊκού επιβατηγού σκάφους, εφόσον η κατάληξη μου στην 1η κατηγορία είναι ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για την παροχή διευκολύνσεων παροχής θαλασσίων αθλημάτων και ψυχαγωγίας κατά παράβαση της προϋπόθεσης με αριθμό 3 των ειδικών προϋποθέσεων του πιστοποιητικού ασφαλείας, σύμφωνα με την οποία απαγορευόταν η εκτέλεση οποιουδήποτε θαλάσσιου αθλήματος από το εν λόγω σκάφος (βλ. Τεκμήριο 2), κρίνω ότι αποδείχθηκαν και τα συστατικά στοιχεία και αυτού του αδικήματος εφόσον το σκάφος χρησιμοποιήθηκε κατά παράβαση των προϋποθέσεων με βάσει τις οποίες είχε χορηγηθεί το πιστοποιητικό ασφαλείας. Σε σχέση με τις κατηγορίες 3 και 4 τις οποίες αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 2 και 3, μαρτυρία θα πρέπει να πω ότι προήλθε και από τους δύο μάρτυρες κατηγορίας. Σύμφωνα λοιπόν με αυτή τη μαρτυρία στο πιστοποιητικό εγγραφής του σκάφους (Τεκμήριο 7), το οποίο είναι το τελευταίο πιστοποιητικό που βρισκόταν στο φάκελο του σκάφους που τηρείται στο Τμήμα Εμπορικής Ναυτιλίας και κατά συνέπεια καταχωρημένο στο αρχείο που τηρείται εκεί και το οποίο κατάθεσε η Μ.Κ. 2, ιδιοκτήτρια του σκάφους φέρεται να είναι η κατηγορούμενη
Ο Μ.Κ.1 περαιτέρω ήλεγξε όπως ανέφερε τα στοιχεία του σκάφους και η έρευνα του επίσης κατέδειξε ότι αυτό ανήκει στην κατηγορούμενη 3, η οποία σύμφωνα με τα πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήρια 4,5 και 6), είναι εγγεγραμμένη εταιρεία και ένας από τους διευθυντές της είναι ο κατηγορούμενος 2, τον οποίο μάλιστα ο Μ.Κ.1 είχε συναντήσει αμέσως μετά την καταγγελία του κατηγορουμένου 1 στην προβλήτα του Αλιευτικού Καταφυγίου Αγίας Νάπας και ο οποίος όταν τον πληροφόρησε ότι θα τον κατάγγελλε για τα αδικήματα που διέπραξε του απάντησε ¨έκρουσε το καίτζι μου και δεν έχω άλλους πόρους¨, απάντηση η οποία σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να εκληφθεί ότι δίδει κάποια διαφορετική διάσταση ως προς τη δική του ιδιότητα ή ευθύνη ως διευθυντή της κατηγορουμένης 3 της ιδιοκτήτριας του σκάφους. Επομένως, με βάσει την πιο πάνω μαρτυρία των Μ.Κ. έχει αποδειχθεί η σχέση των κατηγορουμένων 2 και 3 με το εν λόγω σκάφος και ως εκ τούτου θα καλέσω και αυτούς σε απολογία σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154) στις κατηγορίες 3 και
Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε τα συστατικά στοιχεία όλων των αδικημάτων και έτσι θα καλέσω σε απολογία όλους τους κατηγορούμενους στις αντίστοιχε κατηγορίες τις οποίες ο καθένας αντιμετωπίζει. (Εξηγούνται τα δικαιώματα τα οποία παρέχει ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος στους κατηγορούμενους). (Υπ.) .......................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.