Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Ντοριάνι Βέρο κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6298/12, 3/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2012:B16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. ΜΗΛΙΩΤΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6298/12 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου Κατηγορούσα Αρχή - ν -
- Ντοριάνι Βέρο
- Γεώργιος Δημητρίου
- Ελευθέριος Καρτασάκης Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 3 Οκτωβρίου 2012 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χ"Μιχαήλ. Για τους Κατηγορουμένους 1 και 2: κ. Θ. Θωμά. (για να ακούσει απόφαση ο κ. Δημητρίου) Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Χρ. Δημητρίου. Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3: Παρόντες. ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 αντιμετωπίζουν από κοινού 7 συνολικά Κατηγορίες που αφορούν τα ακόλουθα αδικήματα: 1) Συνομωσία προς διάπραξη φόνου (Κατηγορία 1). 2) Παράνομη Κατοχή πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β (Κατηγορία 2). 3) Παράνομη Κατοχή πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β (Κατηγορία 3). 4) Παράνομη μεταφορά πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β (Κατηγορία 4). 5) Παράνομη μεταφορά πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β (Κατηγορία 5). 6) Κατοχή εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια (Κατηγορία 6). 7) Μεταφορά εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια (Κατηγορία 7). Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει τρεις επιπλέον Κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της πλαστοπροσωπίας (Κατηγορία 8), κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου (Κατηγορία 9) και εξασφάλισης εγγραφής με ψευδείς περιστάσεις (Κατηγορία 10). Επίσης, ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει δύο επιπλέον Κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της πλαστοπροσωπίας (Κατηγορία 11) και της εξασφάλισης εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις (Κατηγορία 12). Τέλος, ο Κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει επιπλέον Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της παροχής συνδρομής για τη διάπραξη του ποινικού αδικήματος της εξασφάλισης εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις. Ο Κατηγορούμενοι έχουν ήδη παραπεμφθεί από το παρόν Δικαστήριο σε απευθείας δίκη στο Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λάρνακας και Αμμοχώστου που θα συνεδριάσει στη Λάρνακα στις 13/12/2012 και ώρα 9:00 π.μ. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως το Δικαστήριο διατάξει την κράτηση των Κατηγορουμένων μέχρι την πιο πάνω ημερομηνία. Το αίτημα στηρίχτηκε στη θέση ότι υπάρχει κίνδυνος να μην προσέλθουν οι Κατηγορούμενοι στη δίκη. Η κα. Χ'' Μιχαήλ αναφέρθηκε στη σοβαρότητα των αδικημάτων, την πιθανότητα καταδίκης (καταθέτοντας σχετικά προς τούτο ως Τεκμήριο «1» το μαρτυρικό υλικό), τις ποινές που ενδεχομένως επιβληθούν, ως και το ότι οι Κατηγορούμενοι είναι αλλοδαποί και δεν έχουν οποιοδήποτε δεσμό με την Κυπριακή Δημοκρατία. Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής αντιμετώπισε την ένσταση όλων των Κατηγορουμένων. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορουμένων 1 και 2, παρά το ότι δεν αμφισβήτησε τη σοβαρότητα των αδικημάτων, εισηγήθηκε ότι από το μαρτυρικό υλικό προκύπτει ότι είναι απομακρυσμένη η πιθανότητα καταδίκης των πελατών του στην Κατηγορία
- Παρά το ότι αναγνώρισε ότι προκύπτει πιθανότητα καταδίκης στις Κατηγορίες 2-7, εντούτοις εισηγήθηκε ότι οι ποινές που επιβάλλονται από τα Δικαστήρια για αδικήματα των εν λόγω Κατηγοριών, κυμαίνονται πέριξ των δύο ετών και ουχί περισσότερο. Αναφέρθηκε, επίσης, στις προσωπικές περιστάσεις των Κατηγορουμένων, οι οποίες, ως ανέφερε προκύπτουν και από το μαρτυρικό υλικό, ήτοι ότι είναι Ευρωπαίοι πολίτες και δη Ελλαδίτες. Ο Κατηγορούμενος 2 διαμένει με τους γονείς του σε γνωστή διεύθυνση στην Ελλάδα, ο δε Κατηγορούμενος 1 διαμένει, επίσης, με τη σύζυγο και το 14χρονο παιδί τους σε γνωστή διεύθυνση στην Ελληνική Δημοκρατία. Ενόψει, λοιπόν, ως ανέφερε, των ισχυρών δεσμών των πελατών του με την Ελληνική Δημοκρατία, εισηγήθηκε πως η παρουσία των Κατηγορουμένων 1 και 2 μπορεί να εξασφαλιστεί με την επιβολή των ακόλουθων όρων: 1) Έκαστος να εμφανίζεται ακόμα και 2-3 φορές καθημερινώς σε αστυνομικό σταθμό. 2) Έκαστος να καταθέσει «σοβαρό» ποσό μετρητών ως εγγύηση. 3) Έκαστος να παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα. 4) Οποιουσδήποτε όρους κρίνει επιβεβλημένους το Δικαστήριο. Με την σειρά του, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου 3, πέραν του ότι υιοθέτησε τα όσα ανέφερε ο κ. Θωμά, εισηγήθηκε ότι από το μαρτυρικό υλικό δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να συνδέει τον πελάτη του με το αδίκημα της Κατηγορίας
- Αμφισβήτησε, επίσης, ότι από την μαρτυρία αυτός μπορεί να καταδικαστεί για το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου. Σε κάθε περίπτωση εισηγήθηκε ότι ακόμη και στην περίπτωση που ο Κατηγορούμενος 3 καταδικαστεί για τα αδικήματα των Κατηγοριών 2-7, η ποινή που θα του επιβληθεί θα είναι λιγότερη από τον χρόνο που θα παραμείνει υπό κράτηση μέχρι το πέρας της εκδίκασης της υπόθεσής του. Αναφέρθηκε, επίσης, με αποδοκιμασία στο ότι, ως ανέφερε, η Κατηγορούσα Αρχή δεν λέει ξεκάθαρα ποιο είναι το πρόσωπο που οι Κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι συνωμότησαν να σκοτώσουν. Σε συνδυασμό με το ότι ο Κατηγορούμενος 3, ως προκύπτει και από το μαρτυρικό υλικό, διαμένει μόνιμα με την οικογένειά του στην Ελλάδα, ο κ. Δημητρίου εισηγήθηκε πως η παρουσία του πελάτη του στη δίκη μπορεί να εξασφαλιστεί με την επιβολή των ακόλουθων όρων: 1) Ο Κατηγορούμενος να παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα. 2) Να υπογράψουν δύο αξιόχρεοι εγγυητές. 3) Να κατατεθεί κάποιο ποσό μετρητών ως εγγύηση. 4) Ο Κατηγορούμενος 3 να παρουσιάζεται ακόμη και 6 φορές την ημέρα σε αστυνομικό σταθμό. 5) Να απαγορευθεί η απομάκρυνσή του από την κατοικία στην οποία θα διαμένει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Θεμέλιο της εξουσίας του Δικαστηρίου να διατάσσει την κράτηση κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του, αποτελούν τα Άρθρα 48, 157
(1)και 92 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Κατά την εξέταση αιτήματος κράτησης που γίνεται με βάση τις πρόνοιες των πιο πάνω Άρθρων, το Δικαστήριο πρέπει να ξεκινά με την συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος μέχρι αποδείξεως της ενοχής του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη πρωτίστως το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του σεβασμού της προσωπικής ελευθερίας του κατηγορούμενου. Βλ. Μιχάλης Ανδρέα Ψύλλας κ.ά. v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 731. Στην υπόθεση Rex v. Solomonides
(1935)C.L.R. XIV 127 υποδείχθηκε ότι ως θέμα αρχής ο υπόδικος πρέπει να απολύεται με εγγύηση σε κάθε περίπτωση που υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο για να δικαστεί. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ιωάννου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 596, η προδιάθεση για απόλυση του υποδίκου εκκρεμούσης της δίκης αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, το οποίο κατοχυρώνει το Άρθρο 12.4 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται παραδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης, η δε απόλυση αποτελεί την προέχουσα επιλογή. Η νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με αυτήν του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Βλ. Κωνσταντινίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ.
- Η ερμηνεία που η νομολογία μας έδωσε στις ημεδαπές συνταγματικές διατάξεις είναι ταυτόσημη με την ερμηνεία που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δίδει σε αντίστοιχα άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Βλ., επίσης, Νικήτα v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 195/2010, ημερομηνίας 18/2/
- Η απόλυση ή όχι κατηγορουμένου με εγγύηση είναι θέμα που αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Βλ. Τσιάκκας κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 164 και Οικονομίδης v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 492. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε πλούσια νομολογία, όπως Rodosthenous et.al. v. Police
(1961)C.L.R. 50, Papakleovoulou v. Police
(1978)2 C.L.R. 446, Κάννα κ.ά v. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 444 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Παφίτη
(1997)2 Α.Α.Δ. 404. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου καταδεικνύει ότι το ενδεχόμενο κράτησης εξετάζεται με αναφορά ως προς την ύπαρξη οποιουδήποτε από τους εξής κινδύνους: (α) Της μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του, (β) της πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος μετά την απόλυση του, και (γ) του επηρεασμού μαρτύρων. Δεν είναι αναγκαίο να συντρέχουν όλοι οι πιο πάνω παράγοντες. Η ύπαρξη ενός εξ αυτών είναι αρκετή. Στην Ψύλλας (ανωτέρω) λέχθηκε ότι ο σεβασμός της προσωπικής ελευθερίας υποχωρεί μπροστά στο δημόσιο συμφέρον όποτε διαφαίνεται ο κίνδυνος συνδρομής, μεμονωμένα ή σωρευτικά, των ως άνω αναφερομένων παραγόντων. Το ενδεχόμενο ύπαρξης του κινδύνου μη προσέλευσης κατηγορούμενου στο Δικαστήριο εξετάζεται με βάση τους πιο κάτω παράγοντες: (α) Τη σοβαρότητα του αδικήματος, η οποία, όμως, δεν πρέπει να απομονώνεται. Παρά το γεγονός ότι όσο σοβαρή είναι η κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υποδίκου να αποφύγει τη δίκη, η σοβαρότητα από μόνη της δεν αποτελεί κριτήριο. (β) Την πιθανότητα καταδίκης στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων. (γ) Την ποινή που δυνατόν να επιβληθεί. (δ) Την προηγούμενη προσέλευση ή μη προσέλευση, όπως και την εκδήλωση προθέσεως για το μέλλον. Πέραν των πιο πάνω αντικειμενικών δεδομένων (σοβαρότητα αδικήματος, εκ πρώτης όψεως πιθανολόγηση του ενδεχόμενου καταδίκης, ποινή που δυνατό να επιβληθεί), η εκτίμηση της πιθανότητας μη προσέλευσης στη δίκη πρέπει να συνεκτιμάται και στη βάση των υποκειμενικών δεδομένων, όπως π.χ. οι οικογενειακές περιστάσεις, η ηλικία του κατηγορούμενου, οι δεσμοί του με την Κύπρο κ.λπ. Οι υποκειμενικοί, όμως, αυτοί παράγοντες δεν μπορεί να αφεθούν να υπερφαλαγγίσουν την ανάγκη προστασίας του δημόσιου συμφέροντος για απονομή της δικαιοσύνης. Τέλος, θα πρέπει να λεχθεί ότι ο χρόνος κράτησης του κατηγορούμενου είναι στοιχείο που έχει ουσιαστικό ρόλο να διαδραματίσει στην επί του προκειμένου άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου και, συνεπώς, δεν πρέπει να αγνοείται. Σχετική καθοδήγηση προσφέρεται, μεταξύ άλλων, στις υποθέσεις Δαυίδ Θεοδωρίδης κ.ά. v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, Νικολάου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790, Ονουφρίου v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 503, Νικήτα (ανωτέρω) και Δημητρίου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 42/2011, ημερομηνίας 08/04/2011. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χριστόδουλος Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 538: «Η συνεκτίμηση των στοιχείων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση πρέπει να γίνεται με πνεύμα ρεαλιστικής προσέγγισης και με πνεύμα επιείκειας όπως επιβάλλει το άρθρο 11 του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο οι κατηγορούμενοι τεκμαίρεται ότι είναι αθώοι και ως ζήτημα γενικής αρχής, πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο δικαστήριο και την καταδίκη των ενόχων.» Θα προχωρήσω, λοιπόν, να εξετάσω το ενδεχόμενο ύπαρξης κινδύνου μη προσέλευσης των Κατηγορουμένων στη δίκη τους. Ο πρώτος παράγοντας που πρέπει να εξεταστεί είναι η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι, η οποία συναρτάται άμεσα με το ανώτατο ύψος των προβλεπόμενων από τον νόμο ποινών. Πολύ ορθά δεν αμφισβητήθηκε η σοβαρότητα των αδικημάτων, κυρίως αυτά των Κατηγοριών 1-7, από τους συνηγόρους των Κατηγορουμένων. Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της συνωμοσίας για φόνο προνοείται ποινή φυλάκισης 14 ετών. Για τα αδικήματα των Κατηγοριών 2-5, αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων, προνοείται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 15 χρόνια, για τα δε αδικήματα των Κατηγοριών 6 και 7 προνοείται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 10 έτη. Συνεπώς, δεν χωρεί αμφιβολία ότι τα εν λόγω αδικήματα είναι πολύ σοβαρά. Στη σοβαρότητα των αδικημάτων των Κατηγοριών 2-7 συντείνουν και οι συνθήκες υπό τις οποίες τα δύο πυροβόλα όπλα και οι εκρηκτικές ύλες φέρονται να κατέχονταν ή να μεταφέρθηκαν, σύμφωνα πάντοτε με το μαρτυρικό υλικό, ήτοι για να χρησιμοποιηθούν σε εγκληματική δραστηριότητα. Όπως αναγνωρίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τσαπατσάρης v. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 600, όσο πιο σοβαρή είναι μια κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο ενός κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη του. Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, η σοβαρότητα του αδικήματος αποτελεί σημαίνοντα παράγοντα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, υπό την αίρεση πάντα, βεβαίως, της προσέγγισης ότι η πρώτη επιλογή είναι η απόλυση με εγγύηση. Ο δεύτερος παράγοντας που πρέπει να εξεταστεί είναι η αξιολόγηση της πιθανότητας καταδίκης των Κατηγορουμένων χωρίς, βεβαίως, με την εξέτασή μου αυτή να προβαίνω με οποιοδήποτε τρόπο σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και στην εξαγωγή ευρημάτων σε σχέση με τα αδικήματα των Κατηγοριών, έργο που δεν ανήκει στο παρόν Δικαστήριο. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει αν παρουσιάστηκε ενώπιόν του εκ πρώτης όψεως υπόθεση, αλλά κατά πόσον υπάρχει το ενδεχόμενο, πιθανολόγηση δηλαδή, καταδίκης των Κατηγορούμενων. Και τούτο κρίνεται από το αποδεικτικό υλικό που παρουσιάζεται ενώπιόν του, το οποίο εκτιμάται στην όψη του, χωρίς να αξιολογηθεί η βαρύτητά του. Αποφασίζεται μόνο κατά πόσον η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη. Στην Κωνσταντινίδης (ανωτέρω) αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η αξιολόγηση της πιθανότητας καταδίκης αποτελεί μια απόλυτα θεμιτή διαδικασία η οποία στοχεύει να επιλύσει τα επίδικα θέματα στη διαδικασία η οποία είναι η κράτηση του υποδίκου ή η απόλυση του με εγγύηση. Δεν έχει σχέση με την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και δεν την επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο». Όπως τονίστηκε, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Πιριπίτσης ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 9, σελ. 15: «Στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας, το Δικαστήριο δεν κάνει διαπιστώσεις επί αμφισβητούμενων γεγονότων που αφορούν την ουσία των υπό διερεύνηση αδικημάτων ούτε και αποφαίνεται επί της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, εκτός όπου εντοπίζεται οφθαλμοφανής πλάνη ή σημαντικό ψέμα του οποίου η επίδραση είναι καταλυτική του αποτελέσματος». Είχα την ευκαιρία στο χρόνο που διέρρευσε να εξετάσω με προσοχή το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, το οποίο τέθηκε ενώπιόν μου και πιο συγκεκριμένα τις καταθέσεις με αρ. κυανούν 2, 4-7, 11, 16 Α, την εμπιστευτική Έκθεση του Εργαστηρίου Εξέτασης Εντύπων και Εκτυπώσεων Ασφάλειας του Αρχηγείου Αστυνομίας, τις καταθέσεις με αρ. κυανούν 26, 28-30, την Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης του Ινστιτούτου Νευρολογίας & Γενετικής Κύπρου, την εμπιστευτική Έκθεση του Εγκληματολογικού Εργαστηρίου του Αρχηγείου Αστυνομίας, τις καταθέσεις με αρ. κυανούν 44 και 45, και βεβαίως το περιεχόμενο των δύο ανακριτικών καταθέσεων του Κατηγορουμένου 1, ως και των τριών καταθέσεων του Κατηγορουμένου 3. Όσον αφορά την πιθανότητα καταδίκης των Κατηγορουμένων 1 και 2 στην Πρώτη Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας για φόνο, δεν παραβλέπω το ότι σημαντική μαρτυρία που συνδέει τον Κατηγορούμενο 2 προέρχεται από την κατάθεση του Κατηγορουμένου 1, δηλαδή του φερόμενου συνεργού, ο οποίος στην πρώτη του κατάθεση ανέφερε ότι τα πιστόλια και τις σφαίρες τις πήραν για ληστεία, αλλά όταν τα πήραν ο άγνωστος Κύπριος που τους καθοδηγούσε τηλεφωνικώς, τους πήρε και τους είπε να διαπράξουν δολοφονία και ότι θα τους έδιδε τηλέφωνο με τη φωτογραφία του στόχου που θα δολοφονούσαν και περισσότερες λεπτομέρειες αργότερα. Όπως τονίζεται, όμως, στη νομολογία μας στο παρόν στάδιο δεν μπορούν να γίνονται εικασίες ως προς τον τρόπο που η μαρτυρία συγκατηγορουμένου, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό, θα αξιοποιηθεί ενώπιον του εκδικάζοντος Δικαστηρίου. Βλ. τα όσα σχετικά λέχθηκαν στην υπόθεση Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790, σελ.
- Το ίδιο, βεβαίως, ισχύει και με την μαρτυρία που προέρχεται από τις καταθέσεις του Κατηγορουμένου 3, ο οποίος, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι και οι τρεις Κατηγορούμενοι μετέβηκαν στην καφετηρία «Lobbie», η οποία σύμφωνα με τη μαρτυρία βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την καφετέρια που ανήκει στο πρόσωπο που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της αστυνομίας ήταν το φερόμενο εν δυνάμει θύμα, τόσο την προηγούμενη όσο και την ημέρα της σύλληψής τους, όπου ο Κατηγορούμενος 3 πρόσεξε, μεταξύ άλλων, τους Κατηγορούμενους 1 και 2 να παρακολουθούν ένα αυτοκίνητο μάρκας BMW, χρώματος μαύρου με σκούρα φιμέ τζάμια, τύπου τζιπ, το οποίο στάθμευσε πλησίον της περιοχής, και το οποίο, σύμφωνα με τις καταθέσεις με κυανούν αρ. 11 και 31, φαίνεται να είναι το αυτοκίνητο του φερόμενου εν δυνάμει θύματος. Το Κακουργιοδικείο είναι αυτό που θα αξιολογήσει το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, τη βαρύτητά του και μέχρι πού μπορεί αυτό να οδηγήσει, όπως μεταξύ άλλων, την εκδοχή του Κατηγορουμένου 1 στην δεύτερη κατάθεσή του ότι δεν είναι την μαύρη τζιπ ΒΜW που παρακολουθούσαν, αλλά τον δρόμο μήπως περνούσε ένα Μερσεντέζ τζιπ μαύρο, το οποίο, σύμφωνα με τον άγνωστο Κύπριο που φέρεται να τους καθοδηγούσε, οδηγούνταν από το πρόσωπο που θα λήστευαν. Βλ., μεταξύ άλλων, τα όσα σχετικά λέχθηκαν στην υπόθεση Νικήτα (ανωτέρω). Το Κακουργιοδικείο, είναι, επίσης, αυτό που θα αξιοποιήσει την μαρτυρία του Κατηγορουμένου 1 στην πρώτη του κατάθεση, όπου εμπλέκει τον Κατηγορούμενο 3 στη διάπραξη των αδικημάτων των Κατηγοριών 2-7, με την αναφορά του ότι ο τελευταίος γνώριζε ότι οι Κατηγορούμενοι 2 και 3, στους οποίους ο Κατηγορούμενος 3 έδωσε τα κλειδιά του αυτοκινήτου που ο ίδιος ενοικίασε, και στο οποίο ανευρέθηκαν τα όπλα και οι εκρηκτικές ύλες, θα πήγαιναν να παραλάβουν τα όπλα. Τέλος, το εκδικάζον Δικαστήριο είναι αυτό που θα αξιοποιήσει και αξιολογήσει, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό, την εκδοχή του Κατηγορουμένου 3 στις καταθέσεις του ότι ο ίδιος σε κανένα στάδιο δεν γνώριζε ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 θα επιδίδονταν σε οποιαδήποτε εγκληματική δραστηριότητα, τις διάφορες εξηγήσεις που έδωσε, όταν εντοπίστηκε στην καφετέρια Lobbie από μέλη της αστυνομικής δύναμης σε σχέση με το πώς και με ποιούς κατέφθασε στην Αγιά Νάπα (βλ. κατάθεση κυανούν αρ. 26), το ότι, ως ανέφερε στην κατάθεσή του, είχε τυχαία στην κατοχή του την ταυτότητα του γιου του, την οποία παρέδωσε στη ρεσεψιονίστ του ξενοδοχείου, όπου ενοικίασε το τριών υπνοδωματίων δωμάτιο, ως την ταυτότητα του Κατηγορουμένου 2, ως και το ότι κατά τον σωματικό έλεγχο που διενεργήθηκε σε αυτόν εντοπίστηκαν στην κατοχή του Κατηγορουμένου 3 τέσσερα κινητά τηλέφωνα. Επί του παρόντος, θα αρκεστώ να αναφέρω ότι τα στοιχεία που προανέφερα πιθανόν να κριθούν ικανά, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό, για να καταδείξουν την συμμετοχή του Κατηγορουμένου 3 στο σύνολο της φερόμενης εγκληματικής συμπεριφοράς των Κατηγορουμένων 1 και
- Στο σημείο αυτό οφείλω να επαναλάβω ότι η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων επί πραγματικών ή και νομικών ζητημάτων. Όπως τονίστηκε στην Νικήτα (ανωτέρω) «... το ενώπιον του Κακουργιοδικείου υλικό ικανοποιούσε το ενδεχόμενο της καταδίκης των εφεσειόντων και αυτό ήταν αρκετό. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος.» Έχοντας λοιπόν υπόψη τις πιο πάνω κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με τον τρόπο που πρέπει να προσεγγίζεται το μαρτυρικό υλικό, έχω ικανοποιηθεί από την εξέταση του συνόλου του μαρτυρικού υλικού ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης έκαστου Κατηγορουμένου σε όλες τις Κατηγορίες που θα αντιμετωπίσει κατά την εκδίκαση της υπόθεσής του από το Κακουργιοδικείο. Όσον αφορά το ύψος της ποινής που δυνατόν να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους, σε περίπτωση καταδίκης τους στην Κατηγορία 1, αναμένεται να επιβληθεί σε έκαστο των Κατηγορουμένων (αναλόγως, βεβαίως, με τις ιδιαίτερες συνθήκες εκάστου) αυστηρή ποινή, ήτοι πολυετής ποινή φυλάκισης. Βλ. Ignatov v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 451. Επιπλέον, σε περίπτωση καταδίκης τους στις Κατηγορίες 2-9, αναμένεται να επιβληθεί σε έκαστο Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης κάποιων ετών. Όσον αφορά τις προσωπικές περιστάσεις των Κατηγορουμένων, τα μόνα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν μου, είναι αυτά που μνημονεύονται ανωτέρω στην παρούσα, ως και όσα στοιχεία προκύπτουν από το μαρτυρικό υλικό, στο οποίο με παρέπεμψαν οι συνήγοροι των Κατηγορουμένων. Δηλαδή, ο Κατηγορούμενος 1, ηλικίας 32 ετών, είναι Αλβανικής καταγωγής και διαμένει με την σύζυγο και την δεκατετράχρονη θυγατέρα τους στην Καλλέργη 276, στον Πειραιά, Ελληνική Δημοκρατία. Ο Κατηγορούμενος 1 είναι οικοδόμος, αλλά τους τελευταίους δύο μήνες είναι άνεργος και δεν έχει εισοδήματα. Δεν αναφέρθηκε κατά πόσον αυτός είναι κάτοχος ή ιδιοκτήτης οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας οπουδήποτε. Ο Κατηγορούμενος 2, ηλικίας 35 ετών, είναι Έλληνας υπήκοος και διαμένει με τους γονείς του στην Ελληνική Δημοκρατία. Δεν αναφέρθηκαν οποιαδήποτε στοιχεία σε σχέση με την όποια επαγγελματική ενασχόλησή του ή κατά πόσον έχει εισοδήματα ή είναι κάτοχος ή ιδιοκτήτης οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας οπουδήποτε. Ο Κατηγορούμενος 3, ηλικίας 44 ετών, είναι, επίσης, Έλληνας υπήκοος και διαμένει στην Ελλάδα με την σύζυγο και τα δύο παιδιά τους, τα οποία σπουδάζουν. Δεν αναφέρθηκε κατά πόσον αυτός εργάζεται ή έχει εισοδήματα ή είναι κάτοχος ή ιδιοκτήτης οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας οπουδήποτε. Το μόνο στοιχείο που προκύπτει από την ίδια την κατάθεση του Κατηγορουμένου 3 είναι ότι αυτός αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, χρωστά πέραν των €200.000,00 και δεν έχει πληρώσει δόσεις στις τράπεζες εδώ και δύο χρόνια. Οι συνήγοροι υπεράσπισης δεν αμφισβήτησαν τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ουδείς των Κατηγορουμένων έχει οποιοδήποτε δεσμό, έστω και χαλαρό με την Κυπριακή Δημοκρατία. Τουναντίον, αυτοί εστίασαν την επιχειρηματολογία τους στους δεσμούς των Κατηγορουμένων με την Ελληνική Δημοκρατία, τονίζοντας ότι πρόκειται για Ευρωπαίους πολίτες, ως και τους ιδιαίτερους δεσμούς και στενή συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών. Στην υπόθεση Ignatov (ανωτέρω) τονίστηκε ότι η ιδιότητα κατηγορουμένου ως ευρωπαίου πολίτη αφ' εαυτής δεν προσδίδει άλλη διάσταση στο ζήτημα μη προσέλευσης κατηγορουμένου κατά τη δίκη του. Το ζητούμενο δεν είναι οι ομολογουμένως πολύ στενοί και πολυδιάστατοι δεσμοί μεταξύ της Κυπριακής και της Ελληνικής Δημοκρατίας. Αυτό που λαμβάνεται υπόψη στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας είναι στοιχεία που συνδέονται με τον χαρακτήρα, την κατοικία, το επάγγελμα, τα οικονομικά δεδομένα, και τους ευρύτερους δεσμούς του κατηγορουμένου με τη χώρα που διώκεται. Αυτό που εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές περιστάσεις επί του κινδύνου μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει την υπόθεσή του. Βλ. Νικολάου (ανωτέρω). Υπό το φως των πάνω διαπιστώσεών μου, κρίνω ότι οι προσωπικές, οικογενειακές, επαγγελματικές και οικονομικές περιστάσεις των Κατηγορουμένων, ως επίσης η μη ύπαρξη οποιωνδήποτε δεσμών με την χώρα μας, δεν αποτελούν τέτοιες συνθήκες που, στα περιστατικά της παρούσης, είναι ικανές να ανατρέψουν την σκέψη σε οποιοδήποτε των Κατηγορουμένων να μην εμφανιστεί στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τις Κατηγορίες που του προσάπτονται. Περαιτέρω, στα περιστατικά της παρούσας, δεν θεωρώ ότι οι όροι που έγινε εισήγηση να επιβληθούν στους Κατηγορούμενος, σε περίπτωση απόλυσής τους μέχρι την δίκη στο Κακουργιοδικείο, ή ακόμη οποιοιδήποτε άλλοι όροι τυχόν επιβληθούν, είναι ικανοί να εξασφαλίσουν την παρουσία των Κατηγορουμένων στη δίκη τους. Συνεκτιμώντας τα ανωτέρω, έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατός κίνδυνος μη προσέλευσης των Κατηγορουμένων στη δίκη τους σε περίπτωση που αυτοί αφεθούν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους. Όσον αφορά τον παράγοντα του χρόνο κράτησης, αντλώ καθοδήγηση από τις υποθέσεις Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 736 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανουσαρίδη κ.ά.
(2001)2 Α.Α.Δ. 639, όπου χρόνος 3 και 8 μηνών αντίστοιχα δεν κρίθηκε υπερβολικός, μετά, βεβαίως, που προσμετρέθηκαν και οι υπόλοιποι παράγοντες. Κρίνω, λοιπόν, ότι η περίοδος που μεσολαβεί μέχρι τις 13/12/2012, ήτοι χρόνος τριών μηνών, δεν μπορεί να θεωρηθεί υπερβολικός, σε συνδυασμό, βεβαίως, με τους υπόλοιπους παράγοντες που εξέτασα ανωτέρω. Λαμβάνω, επίσης, υπόψη τις πιθανές επιπτώσεις από τυχόν κράτηση στην ζωή των Κατηγορουμένων, οι οποίες, χωρίς αμφιβολία, θα είναι αρνητικές ενόψει των οικονομικών και οικογενειακών υποχρεώσεων, κυρίως των Κατηγορουμένων 1 και 3. Συνεκτιμώντας, όμως, αυτές με τους υπόλοιπους παράγοντες που εξετάζονται ανωτέρω, κρίνω ότι αυτές δεν υπερφαλαγγίζουν το ευρύτερο δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης. Συνεκτιμώντας, λοιπόν, όλους τους παράγοντες που αφορούν την παρούσα, κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής και να διατάξω την κράτηση των Κατηγορουμένων μέχρι τη δίκη τους, καθότι έχω ικανοποιηθεί ότι το δικαίωμα του σεβασμού της προσωπικής τους ελευθερίας θα πρέπει να υποχωρήσει έναντι του δημοσίου συμφέροντος. Συνεπώς, εκδίδω διάταγμα για την κράτηση των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 μέχρι τις 13/12/2012 και ώρα 9:00 π.μ. που είναι ορισμένη η υπόθεση ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας και Αμμοχώστου που συνεδριάζει στη Λάρνακα. (Υπ.)............. Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο