Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κύπρου Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 26185/10, 25/1/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κύπρου Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 26185/10, 25/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 26185/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Κύπρου Νικολάου Κατηγορούμενου 25 Ιανουαρίου,

1. Για την κατηγορούσα αρχή: κος Μ. Κουτσόφτας. Για τον κατηγορούμενο: κα Σπ. Χριστοδούλου. Κατηγορούμενος, παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες εισόδου σε ξένη περιουσία με σκοπό τη διάπραξη ποινικού αδικήματος (άρθρο 280 του Κεφ. 154), άσεμνης επίθεσης εναντίον γυναίκας (άρθρο 151 του Κεφ. 154) και επίθεσης προκαλούσας πραγματικής σωματικής βλάβης (άρθρο 243 ου Κεφ. 154). Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων του αποδίδουν ότι στις 10.6.2010 αφού εισήλθε νόμιμα στο σπίτι της Άντας Αργυροπούλου παρέμεινε σε αυτό παράνομα με σκοπό να διαπράξει άσεμνη επίθεση, ότι παράνομα και άσεμνο επιτέθηκε εναντίον της πιο πάνω και ότι επιτέθηκε εναντίον της πιο πάνω προκαλώντας της πραγματική σωματική βλάβη. Για να αποδείξει την υπόθεσή της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε έξι μάρτυρες κατηγορίας οι οποίοι, σε συντομία ανέφεραν τα ακόλουθα: Η ΜΚ1 ήταν η παραπονούμενη, Άντα Αργυροπούλου, η οποία στις 10.6.2010 σύμφωνα με την κατάθεσή της, Τεκμήριο 1, ενώ ήταν μόνη στο σπίτι άκουσε κτύπημα στην πόρτα. Άνοιξε την πόρτα αφού ρώτησε και πήρε απάντηση πως ήταν ο Κύπρος, ο γείτονάς της (ο κατηγορούμενος) και ήθελε κάτι να της πει για τον κήπο. Ο κατηγορούμενος έκατσε στον καναπέ λέγοντάς της πως θα ερχόταν να ξεχορτίσει. Η ΜΚ1 για να τον αποφύγει του είπε να μιλήσει με την μητέρα της. Ο κατηγορούμενος ρώτησε την ΜΚ1 αν είχε χωρίσει με το φίλο της και αν ήταν μόνη στο σπίτι. Αυτή, αντιλαμβανόμενη ότι ο σκοπός του «δεν ήταν καλός» σηκώθηκε από τον καναπέ λέγοντάς του πως θα πήγαινε για ύπνο και κινήθηκε προς την έξοδο για να τον υποχρεώσει να φύγει. Μιλώντας της έβαλε το αριστερό του χέρι στο σημείο των γεννητικών του οργάνων έξω από το κοντό παντελονάκι που φορούσε ενώ ταυτόχρονα της είπε «ο πούττος εβρώμισε» και κρατώντας επιδεικτικά με το αριστερό του χέρι τα γεννητικά του όργανα συνέχισε λέγοντας «τούντο παλλούτζιη ούλλο που να το μπίξω». Την πλησίασε και με απότομη κίνηση την αγκάλιασε και με τα δύο του χέρια παρόλο που η ΜΚ1 του είπε να φύγει. Προσπάθησε να την φιλήσει στο στόμα και αυτή αντιδρούσε γυρνώντας το κεφάλι της και ο κατηγορούμενος την έγλυψε στο αριστερό μέρος του λαιμού της. Αυτή αντιδρώντας κατάφερε και τον έσπρωξε και πήγε προς τα πίσω. Της ξαναεπιτέθηκε για να την αγκαλιάσει και η ΜΚ1 βάζοντας τα χέρια στο στήθος της τον έσπρωξε προς τα πίσω και πάλι πριν καταφέρει να τον απωθήσει αυτός τρίφτηκε πάνω της, ακουμπώντας τα γεννητικά του όργανα πάνω στα πόδια της και τότε αντιλήφθηκε ότι ήταν ερεθισμένος και το γεννητικό του όργανο ήταν σε στύση. Αφού τον έσπρωξε για δεύτερη φορά προσπάθησε να κατεβάσει το παντελόνι του χωρίς να τα καταφέρει. Η ΜΚ1 του είπε πως θα φωνάξει την αστυνομία και ο κατηγορούμενος της απάντησε «φώναξε την, ώσπου να έρτει η αστυνομία εννά έχω τελειώσει». Τον έσπρωχνε προς την πόρτα και της είπε «έννα ξανάρτω». Έκλεισε την πόρτα και την κλείδωσε. Άρχισε να κλαίει και όταν συνήλθε τηλεφώνησε σε κάποιο φίλο της αστυνομικό ο ποίος αφού πήγε πρώτα στο σπίτι της και του εξήγησε τι συνέβηκε την μετέφερε στον αστυνομικό σταθμό για καταγγελία του συμβάντος. Ο κατηγορούμενος την άγγιξε κυρίως στα μπράτσα προσπαθώντας να την κρατήσει προς το μέρος του. Στην προσπάθειά της να ξεφύγει νομίζει πως την έπιασε και από τους ώμους. Το επεισόδιο κράτησε γύρω στα δέκα λεπτά. Τον κατηγορούμενο τον γνωρίζει από τα 13 της χρόνια, δεν του είχε όμως μιλήσει ποτέ. Νιώθει αηδία και έχει μετανιώσει που του άνοιξε την πόρτα. Αντεξετασθείσα αρνήθηκε ότι διαμένει με την μητέρα της. Δέχθηκε ότι διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με τα παιδιά του κατηγορούμενου, ουδέποτε όμως επισκέφθηκε το σπίτι του. Δεν θεώρησε ότι υπήρχε πρόβλημα να ανοίξει την πόρτα, ήταν γείτονάς της από τα 13 της. Αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος με άδεια ή σε γνώση της ή της οικογένειάς της τους είχε καθαρίσει τον κήπο. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν άνοιξε την πόρτα και δεν ζήτησε από τον κατηγορούμενο να φύγει. Δεν έχει δώσει λόγο για αμφισβήτηση αυτών που κατέθεσε στην αστυνομία ή στο γιατρό που την εξέτασε. Η ίδια φορούσε πυτζάμες. Στην προσπάθεια του κατηγορούμενου να την τραβήξει προς το μέρος του της προκάλεσε τα τραύματα που περιγράφονται στην κατάθεσή της και το χαρτί του γιατρού. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος κτύπησε την πόρτα, του άνοιξε και μίλησε μόνο για το θέμα της καθαριότητας. Η ΜΚ2 ήταν η Γ. Αστ. 1931 Π. Αντωνίου. Στις 10.6.2010 που ήταν καθήκον πήγε στο σταθμό η ΜΚ1 και κατήγγειλε ότι δέχθηκε επίθεση από τον κατηγορούμενο. Η ΜΚ1 ήταν αναστατωμένη. Αρχικά δυσκολεύτηκε να πει τι είχε γίνει όμως σιγά-σιγά άρχισε να μιλά. Έκλαιγε συνέχεια και έκανε αρκετές παύσεις. Πρόσεξε πως ο λαιμός της και το αριστερό της χέρι ήταν κοκκινισμένα. Αντεξετασθείσα κατέθεσε ότι στον σταθμό την είχε πάρει κάποιος αστυνομικός του ΟΠΟΔ ο οποίος δεν ήταν παρών κατά την κατάθεση. Η ΜΚ2 αρνήθηκε υποβολή ότι η ΜΚ1 ήταν μια χαρά και ότι δεν ήταν σοκαρισμένη. Ο ΜΚ3 ήταν το πρώτο άτομο που ενημέρωσε η παραπονούμενη για το συμβάν. Είναι μόνο καλοί φίλοι εδώ και πέντε χρόνια. Τον πήρε τηλέφωνο στις 10.6.2010 γύρω στις 2230 κλαίγοντας με λυγμούς, λέγοντας του «Νίκο μου μισώ το κορμί μου, θέλω να βγάλω τις πέτσες μου», δύο με τρεις φορές. Του είπε τι συνέβηκε και αμέσως τη ρώτησε αν ο κατηγορούμενος βρισκόταν ακόμα εκεί. Του απάντησε ότι κατάφερε να τον διώξει, ακολούθως της είπε να ηρεμήσει και ότι θα πήγαινε από το σπίτι της. Σε μισή ώρα έφτασε στο σπίτι της. Ήταν σε κατάσταση σοκ. Τη μετέφερε στον αστυνομικό σταθμό όπου υπέβαλε γραπτώς το παράπονό της. Αντεξεταζόμενος και ρωτηθείς τι του είπε η παραπονούμενη είπε ότι του είπε πως ο κατηγορούμενος προσπάθησε να τη βιάσει. Δεν ήταν σε θέση να του αναφέρει λεπτομέρειες. Όταν πήγε σπίτι της ΜΚ1 πρόσεξε κοκκινίσματα στα χέρια της στο ύψος των ώμων. Του ανέφερε ότι την είχε αρπάξει ο κατηγορούμενος. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν υπήρχε κοκκίνισμα. Ήταν εμφανές στα μπράτσα. Ο Αστ. 1720, Κύπρος Κουφού, ΜΚ4, δέχθηκε την καταγγελία της ΜΚ1 γύρω στις 2310 στον Σταθμό Λακατάμειας. Όταν την είδε ήταν συγχυσμένη, σοκαρισμένη ως τρομοκρατημένη. Με δικαστικό ένταλμα, Τεκμήριο 8, συνέλαβε τον κατηγορούμενου, του έδωσε τα δικαιώματα επικοινωνίας, Τεκμήριο 6, και πήρε θεληματική κατάθεση, Τεκμήριο 7, η οποία κατατέθηκε χωρίς ένσταση. Στην πιο πάνω κατάθεση, ο κατηγορούμενος ανέφερε τα ακόλουθα: «Κατοικώ στην πιο πάνω διεύθυνση και η Άντα Αργυροπούλου είναι γειτόνισσά μου και την ξέρω από πολύ μικρή. Ψες η ώρα 1000 το βράδυ πήγα στο σπίτι της για να της πω να κόψει τα χόρτα στην αυλή της και παρασύρτηκα, ερεθίστηκα και εμούνταρα να τη φιλήσω αν εδέχετουν να την γαμίσω. Η κοπέλα εφοήθηκε και εκούντησέ με αλλά εγώ έπιασα το βίλλο μου έξω από το παντελόνι και ελάλουν της ξυμαρόλογια, η Άντα εθύμωσε και εκούντησέ με έξω που το σπίτι. Έκαμα λάθος, είχα πιει και λίγες μπύρες και ερεθίστηκα, εθώλωσε το μυαλό μου και επήα και εμούνταρα την πέρκι εδέχετουν να τη γαμήσω. Αφού εν εδέκτηκε έφυα, εν ήταν να τη γαμήσω με το ζόρι». Αντεξετασθείς ο ΜΚ4 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος μιλούσε και ο ίδιος έγραφε την κατάθεση, την έλεγε όπως την έγραψε. Παρών ήταν μόνο ο ίδιος. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος αναγκάστηκε να υπογράψει την κατάθεση μετά από παρέμβαση του Μούσκου. Τουναντίον επειδή είναι πεθερός συναδέλφου τους δεν πιέστηκε εκ μέρους της αστυνομίας. Αρνήθηκε ότι είχαν λόγο να πιέσουν τον κατηγορούμενο επειδή συνοδευόταν από συνάδελφό τους. Αρνήθηκε πως η κατάθεση λήφθηκε μετά από πίεση/εκβιασμό από τον Μούσκο. Δεν είδε κανένα να πιέζει τον κατηγορούμενο. Ο ΜΚ5 στις 10.6.2010 ήταν καθήκον στον σταθμό. Στις 11.6.2010 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 10, ο οποίος παραδέκτηκε. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι η ΜΚ1 ήταν φοβισμένη, έκλαιγε και ήταν σοκαρισμένη. Έδωσε οδηγίες στο ΜΚ4 να ερευνήσει την υπόθεση. Αρνήθηκε ότι τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο ο οποίος πήγε στο σταθμό αμέσως μετά την καταγγελία και ότι του είπε «πατσόγερε τι είναι αυτά που έκανες, θα σε κανονίσω». Και ότι τον ανάγκασε να υπογράψει την κατάθεση που έγραψε ο ΜΚ4, απειλώντας τον ότι αν δε υπόγραφε θα είχε άσχημες συνέπειες. Ουδέποτε απειλήθηκε ο κατηγορούμενος. Η ΜΚ6 ήταν η Δρ. Τόφα, γιατρός των Πρώτων Βοηθειών από το
2. Σύμφωνα με το έντυπο, Τεκμήριο 2, εξέτασε τη ΜΚ1 και εντόπισε ερυθρότητα στο άνω μέρος των ώμων και των βραχιόνων και από τις δύο πλευρές και βρισκόταν σε μια κατάσταση συναισθηματικής φόρτισης και έντονου άγχους. Σύμφωνα με το έντυπο, Τεκμήριο11, που κατέθεσε η ΜΚ6 η ΜΚ1 της ανέφερε ότι δέκτηκε επίθεση στα πλαίσια σεξουαλικής παρενόχλησης από το γείτονά της. Η ερυθρότητα που εντόπισε μπορεί να προκληθεί με πίεση στο μαλακό μόριο, συνήθως από χέρια. Αντεξετασθείσα ανέφερε πως από σπρώξιμο ή πέσιμο θα ήταν παράξενο να προκλήθηκε η ερυθρότητα. Της υπεβλήθη πως η περιγραφή της μπορεί να προήλθε από ένα απλό σπρώξιμο ή τράνταγμα. Θα μπορούσε αφού «πάλε επίθεση είναι». Ο κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ανέφερε επί λέξει, τα ακόλουθα: «Το επεισόδιο τούτο συνέβηκε 10.6.2010 μέρα Πέμπτη 9:20 με 9:25 περίπου ήταν η ώρα. Εγώ πήγα στο σπίτι της παραπονούμενης με σκοπό να τη ρωτήσω για τα χόρτα που είχε στην αυλή της έξω, για χάρη της φιλίας που είχαμε με την οικογένεια της ολόκληρη από τον καιρό του παππού μέχρι παιδιά, όλους και με το θάρρος που είχα πήγα να ρωτήσω για τα χόρτα τα άγρια που ήταν απέναντι του σπιτιού μου για να τα καθαρίσω, αλλά πρώτα πήγα για να πάρω την άδεια της. Πήγα, χτύπησα την πόρτα, πριν μου ανοίξει την πόρτα μου είπε «ποιος είναι;», της είπα «είμαι ο γείτονας σου ο Κύπρος». Μου άνοιξε. Έκαμα τη χειραψία και την ρώτησα «πώς πάεις; Είσαι καλά;» από φιλία να πούμε, «καλά εντάξει, λλίον αδιάθετη μόνο». Λέω της εγώ «για τζιείντα χόρτα που έχεις μέσα στην αυλή που είναι μεγάλα τζιαί ξηρά τζιαί είναι επικίνδυνα για καμιά φωτιά τζιαί για τα ερπετά αν θέλεις και δεν έχεις κανένα στο σπίτι σου, στην οικογένεια σου, να έρτω να τα καθαρίσω εγώ, γιατί ήρθα τζιαί ξανακαθάρισα τα που ήταν ο παππούς σου» της είπα. Μου είπε «δεν ξέρω κανένα εγώ. Να ρωτήσω τη μάμμα μου». Έτσι μου απάντησε η κοπέλα. Λέω της τζιαί εγώ «εντάξει, δεν έχει πρόβλημα. Αλλά είναι κρίμα» λέω της εγώ «τζιείντα δέντρα τα μικρά επνίξαν τα τα χόρτα να μείνουν τζιαμέ. Ο παππούς σου έφερνε νερό με τη σίκλα τζιαί πότιζεν τα τζιαί με τα χόρτα τωρά τζιείντα μιτσιά έπνιξε τα» λέω της τζιαί όπως μου είπε «δεν ξέρω, να ρωτήσω» είπε μου. «Εντάξει» λαλώ της. Εγώ την ξαναρώτησα, «πήρες καμιά επιστολή από το Δημαρχείο;». Με ρώτησε «σαν τι επιστολή;». Εξήγησα της «η επιστολή τούτη είναι ένα χαρτί που στέλνουν σε όλους που έχουν χόρτα στην αυλή τους ή κήπους και δεν μπορούν να τα καθαρίσουν και γράφει μέσα αν δεν μπορούν να τα καθαρίσουν να έρθουν άνθρωποι του δημαρχείου για να τα καθαρίσουν και να τους δώσουν κάτι. Αν πήρες τέτοια επιστολή» λέω της «μην τη λάβεις υπόψη. Αγνόα την. Σαν γειτόνοι που είμαστε τζιαί φίλοι να έρτω το Σάββατο γιατί έχω τη μηχανή καθαρή τζιαί να έρτω να την καθαρίσω χωρίς ανταμοιβή, όπως έκαμνα παλιά με τον παππού σου». «Εντάξει» λαλεί μου η κοπέλα «να ρωτήσω τη μάμμα μου». Εγώ της λέω πάλι «συγγνώμη ο παππούς σου τι γίνεται;» από περιέργεια που είχα επειδή ως χάρη φιλίας τζιαί ξεκίνησα να φύω τζιαί δεν είχα κάμει τίποτε, ούτε μπήκα μέσα στο σπίτι όπως ισχυρίστηκε, απλώς στην είσοδο, ένα βήμα από την είσοδο μεταξύ κουζίνας τζιαί χολ. Ούτε στο χολ ακόμα, ήταν ένα βήμα από την κύρια είσοδο, εκεί στο διάδρομο. Και φεύγοντας, από καλή θέληση και θάρρος της άπλωσα το χέρι έτσι για να την καληνυχτίσω. (Δείχνει να απλώνει το δεξί του χέρι 90 μοίρες από το σώμα του) και έπιασα έτσι, έκαμα χειραψία αποχαιρετιστήρια και της φίλησα το πρόσωπο, μόνο έτσι δαμέ στο μέτωπο. Της φίλησα έτσι δαμέ, έπιασα το χέρι της και φίλησα το πρόσωπο της εδώ (δείχνει μεταξύ του χώρου του μετώπου και το χώρο των ματιών πάνω από τη μύτη). Πουθενά σε άλλα σημεία την άγγιξα, ούτε ώμους που ισχυρίστηκε. Αυτά είχα κάμει τζιαί έφυα. Την καληνύχτισα τζιαί έφυγα. Πήγα στο γείτονα μου, καθίσαμε ήπιαμε τον καφέ μας. Η ώρα 12 παρά τέταρτο πήγα σπίτι να πάρω το χάπι για το νεφρό μου τζιαί κοιμήθηκα. Τίποτε άλλο δεν έγινε. Τα λοιπά, ήρθε η Αστυνομία, δεν ξέρω τι ώρα ήταν, με ξύπνησαν, με πήραν στο σταθμό δύο αστυφύλακες και μια γυναίκα, την ώρα δεν τη θυμάμαι τι ώρα ήταν τα μεσάνυχτα. Εκεί μόλις εισήλθαμε του σταθμού ο κύριος αστυφύλακας, ο Κύπρος θυμάμαι το όνομα του αστυφύλακα, είπε στο σταθμάρχη «εφέραμεν τον κατηγορούμενο» λέει και εκείνος από μέσα ο σταθμάρχης μόλις με είδε άρχισε φωνές, βρισιές «πατσιόγερο να φκω έξω να δω τι επήες τζιαί έκαμες». Εγώ του είπα «δε έχω κάμει τίποτε από όλα αυτά» τζιαί που του το είπα αυτός επέμενε τζιαί φώναζε σαν να ήμουν ένα κόκκινο πανί σε ταύρο, έτσι έκαμνε. Εγώ δεν είχα κάμει τίποτε. Πάροδο μισής ώρας περίπου με φώναξε ο κύριος Κύπρος ο αστυφύλακας να δώκω κατάθεση, εγώ του είπα «δεν έχω κάμει τίποτα. Δεν λέω τίποτε. Ούτε γράφω, ούτε δηλώνω. Είμαι αθώος». Έκατσε μόνος του έγραφε, εγώ ήμουν τζιαί λλίον ζαλισμένος που με πίεσαν τζιαμέ, ήμουν εκτός εαυτού που μου φώναζε. Έπιασε έκαμε σύνταξη μόνος του, μου διάβαζε, λαλεί μου υπέγραψε δαμέ. Υπέγραψα. Είμαι έτσι ζαλισμένος δεν καταλάβω λαλώ του, δεν καταλάβω τζιαί αφού δεν με πιστεύκετε εσείς να πάω στο Δικαστήριο. Λαλεί μου «αυτό δεν είναι τίποτα σοβαρό, δεν έχει τίποτα, είναι μικροπράγματα». Εγώ λαλώ του «σοβαρά, ξισοβαρά δεν έχω κάμει τίποτα, θα τα πω στο Δικαστήριο ίσια, ούτε έκαμα φόνο, ούτε είμαι εγκληματίας». Με πήραν αυτόματα στο σταθμό της Κλήρου τζιείπάνω μέχρι την επόμενη το βράδυ, υπό κράτηση. Αυτά συνέβηκαν τα γεγονότα». Ο κατηγορούμενος παρουσίασε ως μάρτυρα υπεράσπισης το υιό του, Νίκο Νικολάου ο οποίος κατέθεσε ότι πριν 15 χρόνια περίπου έκανε παρέα με την παραπονούμενη, έκαναν αρκετή παρέα, γνωρίζονταν μέσω του ξαδέλφου της που έμενε επίσης στην γειτονιά. Δεν πιστεύει ο πατέρας του να «έκαμε έτσι πράμα», έχει βέβαια το σύστημα να βοηθά αφιλοκερδώς «κάποιους ανθρώπους». Προσωπική γνώση του συμβάντος δεν έχει. Απ' ότι γνωρίζει η παραπονούμενη είχε προβλήματα με τον πατέρα της, τους το έλεγε παλιά, «ερχόταν και έκλαιγε», σπίτι τους και σπίτι της, και στου ξαδέλφου της. Δεν είδε τον πατέρα του να κοιτάζει πονηρά την παραπονούμενη. Δεν θυμάται πότε γνώρισε τη γυναίκα του. Μέχρι περίπου να πάει στρατό έκαναν γενικά παρέα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως την παραπονούμενη θα την γνώρισε όταν ήταν 17 χρονών, δεν θυμάται τώρα, πέρασαν τόσα χρόνια. Περίπου 17,
3. Σε ερώτηση αφού σταμάτησε να κάνει παρέα στα 17 - 18 που οι πλείστοι πάνε στρατό, σίγουρα γνώρισε νωρίτερα την παραπονούμενη απάντησε πως δεν θυμόταν. Περνά την παραπονούμενη 7 χρόνια. Σε ερώτηση αν αυτός ήταν 17 και εκείνη 10 απάντησε πως έκανε λάθος. Σε υποβολή πως η παραπονούμενη γεννήθηκε το 1980 και ο ίδιος το 1974 απάντησε «έκανα λάθος με τις ημερομηνίες, συγγνώμη». Δεν ήταν 17 όταν σταμάτησαν να έχουν σχέση. Έκαναν παρέα στην γειτονιά, πήγαιναν και σε κανένα πάρτι, βρέθονταν γενικά, ήταν φίλοι. Η παραπονούμενη δεν ήταν 10 χρονών όταν έκαναν παρέα, μπορεί να ήταν 15 - 16 χρονών. Αρνήθηκε υποβολή πως ήταν απλώς γνωστοί, ήξερε και τη μητέρα της. Ο πατέρας του με τον παππού της έκαναν παρέα. Ο πατέρα του του ανέφερε ότι στον αστυνομικό σταθμό τον έβριζαν και του φώναζαν. Σε υποβολή ότι αν θύμωνε και πιεζόταν δεν θα εξιστορούσε τα όσα ανάφερε στην κατάθεσή του με κάθε λεπτομέρεια ο ΜΥ απάντησε πως πιστεύει ότι θα τους είπε γράψετε ότι θέλετε, να υπογράψω να φύω. Σε υποβολή πως ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τον πατέρα του απάντησε πως ήρθε για να βοηθήσει την αλήθεια. Οι δυο πλευρές αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Έθεσα ενώπιον μου όσα ανέφεραν και θα σταθώ σε αυτά όπου κρίνω αναγκαίο. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου και αφού εξέτασα τη μαρτυρία τους καταλήγω στα πιο κάτω: Η παραπονούμενη, ΜΚ1 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Η μαρτυρία της ήταν θετική, σταθερή και καθόλα πειστική. Μόνο ένα πρόσωπο που έζησε τα γεγονότα μπορεί να τα περιγράφει με τόσο λεπτομερή και παραστατικό τρόπο όπως αυτό με τον οποίο τα περίγραψε. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Προσθέτω πως η μαρτυρία της ουδόλως κλονίστηκε κατά την αντεξέταση και παρέμεινε σταθερή μέχρι το τέλος. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολό της. Οι ΜΚ2, ΜΚ4 και ΜΚ5 μου έκαναν καλή εντύπωση. Η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή ως αντικειμενική, αξιόπιστη και αληθινή. Προσθέτω ότι η μαρτυρία των πιο πάνω δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή τους και ότι οι θέσεις της υπεράσπισης περί πιέσεων που ασκήθηκαν στον κατηγορούμενο και απειλών προς τον κατηγορούμενο με σκοπό τη λήψη και υπογραφή κατάθεσης από τον κατηγορούμενο παρέμειναν μετέωρες και ατεκμηρίωτες. Η μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ4 είναι ιδιαίτερα σημαντική αφού επιβεβαίωσαν την κακή ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρισκόταν η ΜΚ
4. Η γιατρός, ΜΚ6 μου έκανε, επίσης, πολύ καλή εντύπωση. Ήταν σταθερή και σαφής χωρίς να αφήσει περιθώριο να αμφισβητηθεί η εξειδικευμένη άποψη της και η αξιοπιστία της. Προσθέτω ότι η μαρτυρία της ενισχύει την εκδοχή της ΜΚ1 σε σχέση με τα τραύματα που υπέστη (βλ. Γεωργίου ν. Αστυνομίας