← Κύπρος

Γιώργος Φαλέκος ν. Sharelink Securities and Financial Services Ltd κ.α., Υπόθεση αρ: 20071/2009, 15/1/2013

Γιώργος Φαλέκος ν. Sharelink Securities and Financial Services Ltd κ.α., Υπόθεση αρ: 20071/2009, 15/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B2 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ: 20071/2009 Γιώργος Φαλέκος εναντίον

  1. Sharelink Securities and Financial Services Ltd
  2. Χριστόδουλου Έλληνα Κατηγορουμένων 15 Ιανουαρίου,
  3. Για τον παραπονούμενο: κος Η. Στεφάνου. Για τους κατηγορουμένους 1 και 2: κος Γ. Παπαϊωάννου. Κατηγορούμενος 2, παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται για το αδίκημα της κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255, 258, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όπως αυτός τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι και πιο συγκεκριμένα η κατηγορουμένη 1 με τη συνδρομή του κατηγορουμένου 2, κατά ή περί τις 30.4.09 στη Λευκωσία και ενώ ήταν αντιπρόσωπος του παραπονούμενου επενδύοντας για αυτόν σε μετοχές στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου, χωρίς τη συναίνεση του παραπονούμενου με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, απόκτησε κατοχή του χρηματικού ποσού των €66.481,64, με σκοπό κατά το χρόνο απόκτησης του να το αποστερήσει μόνιμα από τον ιδιοκτήτη του, συγκεκριμένα όταν ο παραπονούμενος κατά ή περί τις 28.4.09 κάλεσε την κατηγορουμένη 1 να πωλήσει τις μετοχές που αυτός κατείχε στο χαρτοφυλάκιο του και να του παραδώσουν το ποσό που αντιστοιχούσε στην εν λόγω πώληση, η κατηγορουμένη 1, αν και πώλησε τις εν λόγω μετοχές, με αποτέλεσμα να αποκτήσει εκ μέρους του παραπονούμενου το χρηματικό ποσό των €66.481,64, παρόλο που της ζητήθηκε από τον παραπονούμενο επανειλημμένα να καταβάλει το εν λόγω ποσό στο νόμιμο ιδιοκτήτη του, η κατηγορουμένη 1 με τη συνδρομή του κατηγορουμένου 2, απέκτησε την κατοχή του εν λόγω ποσού χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη και με σκοπό τη μόνιμη αποστέρηση του από τον παραπονούμενο. Παραπονούμενος και μοναδικός μάρτυρας στην παρούσα υπόθεση, ήταν ο Γιώργος Φαλέκκος, ΜΚ
  4. Υιοθέτησε τη γραπτή δήλωσή του, Τεκμήριο
  5. Κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ότι: Η κατηγορουμένη 1 είναι Επιχείρηση Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών (Ε. Π. Ε. Υ.), της οποίας είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Εκτελεστικός Πρόεδρος ο κατηγορούμενος
  6. Ο ΜΚ1 διετέλεσε παλαιότερα εργοδοτούμενος μητρικής εταιρείας της κατηγορουμένης 1 και στη συνέχεια εργοδοτούμενος (κατέχοντας τη θέση του Wealth Management Executive στο τμήμα Private Banking) της κατηγορουμένης
  7. Ως πελάτης της κατηγορουμένης 1, συνήψε μαζί της Σύμβαση Παροχής Επενδυτικών και/ή Παρεπόμενων Υπηρεσιών (πιο κάτω αναφερόμενη ως η «Συμφωνία»), σύμφωνα με την οποία, η κατηγορουμένη 1 συμφώνησε όπως του παρέχει υπηρεσίες εκτέλεσης εντολών σε χρηματοοικονομικά μέσα, έναντι οικονομικών επιβαρύνσεων, δηλαδή κατέβαλλε προς αυτή σχετική αμοιβή για τις υπηρεσίες της, σύμφωνα με τις πρόνοιες της συμφωνίας, Τεκμήριο
  8. Το 2001 η κατηγορουμένη 1 άνοιξε στο όνομά του λογαριασμό σε σχέση με διενέργεια συναλλαγών στο ΧΑΚ (AC01306CYP) (FALE 11559) και κατά το 2007 άλλο λογαριασμό για τη διενέργεια συναλλαγών στο Χρηματιστήριο Αθηνών (FALE 11559Α). Στις 28.4.09, μετά την έκδοση της πρώτης ενδιάμεσης απόφασης του Ε.Δ. Λευκωσίας, έδωσε οδηγίες για πώληση 1240 μετοχών της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας Α.Ε. και 30.000 μετοχών της Marfin Popular Bank Public Co. Ltd, που ήταν γραμμένες στο όνομά του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 κατάσταση λογαριασμού (Accounting Cash Statement), για την περίοδο 1.1.2007 - 13.5.2009, καθώς και το έγγραφο «contract note». Φαίνεται στο Τεκμήριο 2 ότι οι οδηγίες του διενεργήθηκαν αυθημερόν με αποτέλεσμα ο λογαριασμός του να είχε πιστωθεί με €66.481,
  9. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 κατάσταση λογαριασμού για 1.4.09 - 30.6.09 και έγγραφο «portfolio position analysis as of 30.6.09», τα οποία του στάλησαν ταχυδρομικώς. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 3 στις 29.4.09, η κατηγορουμένη 1 εξέδωσε επιταγή της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ με αριθμό 19010161, για ποσό €66.481,64, το οποίο αντιπροσώπευε το σύνολο της αξίας των πωληθέντων από την κατηγορουμένη 1 μετοχών του, πλην της αμοιβής (commission) που η κατηγορουμένη 1 απέκοψε, με αποτέλεσμα ο λογαριασμός να δείχνει μηδενικό υπόλοιπο. Στις 28.4.09, μετά δηλαδή την εκτέλεση της εντολής του ΜΚ1 για πώληση των μετοχών ζήτησε προφορικά από την κα Αθηνά Χαραλάμπους να λάβει το προϊόν της πώλησης των μετοχών του, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να έχει λάβει είτε την επιταγή που περιγράφεται πιο πάνω είτε οποιανδήποτε άλλη επιταγή ή χρήματα που να αντιπροσωπεύουν το ποσό των €66.481,64, που βρίσκονταν διαθέσιμα στον πιο πάνω λογαριασμό του. Την απαίτηση του για ανάληψη του πιο πάνω ποσού υπέβαλε και γραπτώς προς την κατηγορουμένη 1, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες και παρακλήσεις του για λήψη του εν λόγω ποσού που του ανήκει, η πιο πάνω επιταγή εκδόθηκε σε διαταγή άγνωστου προς τον ίδιο προσώπου και βρίσκεται στην κατοχή προσώπου το οποίο δεν νομιμοποιείται να την κατέχει ή να κάνει χρήση αυτής. Στις 30.4.09, η κατηγορουμένη 1 με επιστολή του κατηγορουμένου 2, Τεκμήριο 4, τον πληροφόρησε ότι το ποσό των €66.481,64 θα παρέμενε κατατεθειμένο στο λογαριασμό του μέχρι την εκδίκαση της αγωγής 412/09 που η κατηγορουμένη 1 καταχώρησε εναντίον του. Το γεγονός ότι οι ισχυρισμοί που περιέχονται στο Τεκμήριο 4 δεν ευσταθούν, προκύπτει έκδηλα μέσα από τα Τεκμήρια 2 και 3 που η κατηγορουμένη 1 του απέστειλε και από τα οποία φαίνεται ότι ουδέν ποσό βρίσκεται κατατεθειμένο στο λογαριασμό του. Τον ισχυρισμό στο Τεκμήριο 4 ότι θα παρέμενε κατατεθειμένο το ποσό με βάση τις γενικές αρχές του δικαιώματος επίσχεσης κατέρριψε ο ΜΚ1 με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 13.7.09, Τεκμήριο 5, με την οποία απαίτησε την άμεση προς αυτόν καταβολή του πιο πάνω ποσού. Ο ΜΚ1 κατέθεσε επίσης το Τεκμήριο 6, επιστολή του δικηγορικού γραφείου Pamborides LLC στην οποία επαναλαμβάνεται η άρνηση καταβολής του ποσού. Όπως έκδηλα προκύπτει μέσα από τα Τεκμήρια 2 και 3, το ποσό των €66.481,64 δεν βρίσκεται κατατεθειμένο στο λογαριασμό του και εν πάση περιπτώσει, το ποσό αυτό δεν ήταν και ούτε είναι δυνατό να γίνεται αντικείμενο δέσμευσης, συνεπεία μονομερούς και αυθαίρετης απόφασης των κατηγορουμένων. Εν πάση περιπτώσει, η συμφωνία δεν προνοεί και δεν περιλαμβάνει όρο που να δίδει υπό τις περιστάσεις στην κατηγορουμένη 1 μονομερές δικαίωμα κατακράτησης χρημάτων που του ανήκουν, όταν μάλιστα δεν υφίσταται θέμα οφειλών του προς την κατηγορουμένη 1, υπό την ιδιότητα του ως πελάτη της κατηγορουμένης
  10. Περαιτέρω, υπάρχουν ήδη δύο ενδιάμεσες αποφάσεις του Ε.Δ. Λευκωσίας, οι οποίες απέρριψαν, κατόπιν ακρόασης, αιτήσεις της κατηγορουμένης 1 για δέσμευση των περιουσιακών του στοιχείων. Συγκεκριμένα, κατά ή περί την 23.1.09 και κατά ή περί την 4.5.09, η κατηγορουμένη 1, στα πλαίσια της αγωγής του Ε.Δ. Λευκωσίας, υπ' αριθμό 412/09, την οποία η κατηγορουμένη 1 συνεχώς επικαλείται στις επιστολές της, επιχείρησε δια μονομερών αιτήσεών της, να εκδώσει διατάγματα δέσμευσης των περιουσιακών του στοιχείων, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού το Ε.Δ. Λευκωσίας, κατόπιν ακροάσεων, αποφάσισε και στις δύο περιπτώσεις ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την έκδοσή τους. Είναι προφανές ότι η κατηγορουμένη 1, συνεπεία των ανεπιτυχών προσπαθειών της για δέσμευση, μέσω δικαστικού διατάγματος, των περιουσιακών του στοιχείων, αποφάσισε μονομερώς και παράνομα να δεσμεύσει και εν πάση περιπτώσει να του αποσπάσει το υπό αναφορά ποσό. Απόφαση ημερομηνίας 28.4.09 στην πρώτη ενδιάμεση αίτηση της κατηγορουμένης 1, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  11. Αντίγραφο της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 7.7.09 στη δεύτερη ενδιάμεση αίτηση της κατηγορουμένης 1, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  12. Στις 29.7.09, ο δικηγόρος του απέστειλε μέσω ιδιώτη επιδότη αυστηρώς προσωπικές επιστολές προς τους κατηγορουμένους 1 και 2, καλώντας τους εκ νέου να του καταβάλουν το οφειλόμενο και παρανόμως κατακρατηθέν από αυτούς χρηματικό ποσό των €66.481,64, Τεκμήρια 9, 10 και
  13. Στις 30.7.09, ο δικηγόρος των κατηγορουμένων 1 και 2 απάντησε με επιστολή του Τεκμήριο 12 προς τους δικηγόρους του ΜΚ1, το περιεχόμενο της οποίας είναι ενδεικτικό του τρόπου με τον οποίο οι κατηγορούμενοι ενεργούν. Συγκεκριμένα, αποκαλώντας τον «κλέφτη», απέρριψαν για ακόμη μία φορά την απαίτησή του για καταβολή του ποσού των €66.481,
  14. Την επομένη ο δικηγόρος του ΜΚ1 απάντησε με το Τεκμήριο
  15. Ο ΜΚ1 αντεξετάστηκε εκτενώς. Θα προσπαθήσω να συνοψίσω τα κύρια, κατά την άποψή μου, σημεία. Ρωτήθηκε αν από τη δήλωσή του λείπει σημαντικό στοιχείο, το Τεκμήριο 14, το οποίο αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι οικιοθελώς παραχωρεί στην κατηγορουμένη εταιρεία τα περιουσιακά του στοιχεία που αναφέρονται σε αυτό και απάντησε θετικά. Σε ερώτηση αν το υπ' αριθμό 4 περιουσιακό στοιχείο του Τεκμηρίου 14 είναι ο λογαριασμός του στον οποίο υπήρχαν οι μετοχές που πωλήθηκαν, απάντησε θετικά. Η επιστολή που του έστειλαν όμως δεν αναφέρεται στο Τεκμήριο αυτό αλλά μόνο στα δικαιώματα που τους παραχωρούσε η σύμβαση και με βάση την τελευταία έγινε η δέσμευση. Διερωτήθηκε δε, αν, με βάση το Τεκμήριο 14, είχαν δεσμευτεί οι μετοχές ή το ποσό, γιατί του επέτρεψαν να ρευστοποιήσει. Πρόσθεσε ότι τη νύχτα πριν την υπογραφή του Τεκμηρίου 14 είχε υποστεί νευρικό κλονισμό. Υπογράφτηκε μετά από επίσκεψη του κατηγορουμένου 2 στο σπίτι του με 4 άλλα άτομα. Συμφώνησε ότι είχε σημασία ότι το έγγραφο δεν περιλήφθηκε στην ένορκη δήλωσή του, όχι ως τεκμήριο. Όλες οι επιστολές που έλαβε όταν ζήτησε τα λεφτά του δεν αναφέρθηκαν στο έγγραφο αυτό αλλά στο Τεκμήριο
  16. Δέχθηκε ότι πήρε την επιστολή Τεκμήριο 15, με την οποία του ζητήθηκε να δώσει εξηγήσεις για θέματα σε σχέση με τα οποία τερματίστηκαν τα καθήκοντά του. Σε ερώτηση αν διαμαρτυρήθηκε, κάτι που δεν φαίνεται στο Τεκμήριο 16, απάντησε πως λόγω προβλημάτων υγείας δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί σε αρκετά θέματα. Κατέθεσε το Τεκμήριο 17, ιατρική γνωμάτευση σε σχέση με την κατάστασή του. Στις 22.1.09 πήρε το Τεκμήριο 18 με το οποίο τερματίστηκε η απασχόληση του για τους λόγους που αναφέρονται. Το Τεκμήριο 14 υπογράφτηκε ενώ ήταν υπό πίεση και άρρωστος. Αρνήθηκε ότι το υπέγραψε γιατί πιάστηκε με ατασθαλίες. Διαχειριζόταν 40 - 50 εκατομμύρια ευρώ στα πλαίσια της εργοδότησής του. Παρά το πιο πάνω ποσό και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 17, ότι από το 2007 θα παρακολουθείτο από ψυχίατρο λόγω γενικευμένης αγχώδους διαταραχής, δεν γνωστοποίησε στον εργοδότη του το πιο πάνω πρόβλημα. Θεωρούσε πως μπορούσε να αντεπεξέλθει και ότι δεν θα επηρεαζόταν σε τέτοιο βαθμό η εργασία του. Κατέβαλλε δικά του λεφτά σε λογαριασμούς πελατών. Τα λεφτά τα κατέβαλλε στους λογαριασμούς λόγω των μεγάλων ζημιών, εφόσον ο ίδιος απολάμβανε μεγάλα εισοδήματα. Η πλειονότητα των περιπτώσεων ήταν για σκοπούς βοηθήματος, ελάφρυνσης, λόγω χρηματιστηριακής πτώσης. Μέρος ήταν για προσωπικές διευθετήσεις. Το ποσό των €205.000 του Τεκμηρίου 23 που αφορούσε κάποια Έλενα Κύρζη, δόθηκε ένα μεγάλο μέρος για ελάφρυνση αλλά και για άλλους λόγους που δεν ήθελε να αποκαλύψει. Τα περί προσωπικών διευθετήσεων δεν τα ανέφερε στη δήλωση του γιατί «δεν ήθελε να μπει σε λεπτομέρειες». Ήθελε να αναφερθεί μόνο σε θέματα ουσίας. Σε σχέση με τις €200.000 του Τεκμηρίου 33, σε ερώτηση πως αξιοποιήθηκαν «διορθωτικά» απάντησε ότι λόγω των τεράστιων ζημιών προσπάθησε να επιστρέψει κάποια από τα εισοδήματα του «για να ελαφρύνει τα συγκεκριμένα χαρτοφυλάκια». Αρνήθηκε υποβολή ότι αναγκάστηκε να προβεί σε μεταφορά λεφτών για να μην φανούν οι παρανομίες του. Οι συνθήκες υπογραφής του Τεκμηρίου 14 ήταν πιο ακραίες από την υπογραφή του κάτω από συνθήκες πίεσης και πανικού. Αρνήθηκε υποβολή ότι το υπέγραψε συνειδητά, έχοντας πλήρη διαύγεια πνεύματος και γνωρίζοντας τη σωρεία παρανομιών που του υποδείχθηκαν κατά την αντεξέτασή του. Υπάρχουν ιατρικά πιστοποιητικά και μάρτυρες που μπορούν να καταθέσουν για τις συνθήκες υπογραφής του εγγράφου αυτού. Κατατέθηκαν τα Τεκμήρια 37 και 38 σε αντίκρουση του ισχυρισμού ότι ο λογαριασμός του δείχνει μηδενικό υπόλοιπο. Του υποβλήθηκε ότι σύμφωνα με τα Τεκμήρια 37 και 38, το επίδικο ποσό του πιστώθηκε αναδρομικά. Το Τεκμήριο 38 τυπώθηκε στις 5.7.
  17. Απάντησε ότι αυτά είναι εκ των υστέρων προφάσεις και διορθώσεις. Η τελευταία κατάσταση που παρέλαβε ήταν 30.6.
  18. Του υπεβλήθη πως το Τεκμήριο 38 δείχνει ότι όχι μόνο δεν κλάπηκε το ποσό που προέκυψε από την πώληση των μετοχών του αλλά αντίθετα παραμένει κατατεθειμένο στο λογαριασμό του μετά τη μη είσπραξη της επιταγής. Του υπεδείχθη επίσης το Τεκμήριο 39, κατάσταση ημερομηνίας 31.12.09, που δείχνει ότι κατά την πιο πάνω ημερομηνία υπήρχε διαθέσιμο ποσό σε μετρητά. Πήρε μόνο το Τεκμήριο 2 και
  19. Δέχθηκε πως τα λεφτά μπήκαν στο λογαριασμό το 2009, ενδεχομένως, «γιατί εγώ δεν έχω πάρει κανένα statement», όπως είπε επί λέξει. Του υπεβλήθη ότι του έστειλαν κατάσταση λογαριασμού. Δεν παρελήφθη γιατί υπήρχε λανθασμένος κωδικός. Όμως μπορεί να τα δημιούργησαν «αυτά τα statement» για να δικαιολογηθούν μετά που πήραν το κατηγορητήριο. Δέχθηκε πως δεν ανέφερε στη δήλωσή του ότι η γυναίκα του τη νύχτα που υπεγράφη το Τεκμήριο 14 είχε πανικοβληθεί. Έπρεπε να το είχε αναφέρει. Υπήρχαν απειλές, εκβιασμοί και αναφορές σε θέματα υποκόσμου. Και η πίεση της γυναίκας του προς τον ίδιο, «αυτή ήταν η γενική εικόνα». Θα ήταν σωστό να είχαν όλα γραφτεί στη δήλωσή του, απλώς δεν τα έγραψαν. Επανεξεταζόμενος, ανέφερε ότι τα στοιχεία 1 - 3 στο Τεκμήριο 14 δεν είναι δεσμευμένα. Μόνο το στοιχείο 4, στην κατοχή της Sharelink δεσμεύτηκε. Κατατέθηκε επίσης ως παραδεκτό γεγονός ότι ο ΜΚ1 κατέθεσε ενώπιον του Ε.Δ. Λευκωσίας την αγωγή 4745/
  20. Προτού προχωρήσω στις εισηγήσεις των 2 πλευρών κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το μέρος του Τεκμηρίου 14, αυτούσιο, το οποίο αφορά τον επίδικο λογαριασμό: «13.1.09 Εγώ, ο Γιώργος Φαλέκκος δηλώνω ότι, οικιοθελώς παραχωρώ τα εξής περιουσιακά μου στοιχεία στη Sharelink Securities & Financial Services Ltd με σκοπό τη διευθέτηση προβλημάτων σε λογαριασμούς πελατών μου και ειδικότερα τον λογαριασμό των REPOSE HOLINGS LTD, Michaelides & Stavrides, Θωμά Σταυρίδη και Μάριου Σταυρίδη και τυχόν οποιουδήποτε άλλου παρουσιαστεί τις επόμενες μέρες.

(1)....................................................................................
(2)....................................................................................
(3)....................................................................................
(4)Ότι υπάρχει στον λογαριασμό μου στη Sharelink, αριθμός FALE 11559 καθώς και οτιδήποτε υπάρχει στον χρηματιστηριακό μου λογαριασμό Global, στο χρηματιστήριο Δηλώνω ότι τα πιο πάνω έγιναν με δική μου πρωτοβουλία και χωρίς να έχω οποιαδήποτε πίεση από κανέναν. (Υπογραφή) Γιώργος Φαλέκκος Αρ. Ταυτ. 698126 Μάρτυρες (4 ονόματα) ». Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης, ο συνήγορος Υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι απουσιάζουν συστατικά στοιχεία του αδικήματος: Σύμφωνα με το συνήγορο, ο λογαριασμός στον οποίο αναφέρεται το Τεκμήριο 14, είναι ο χρηματιστηριακός λογαριασμός στον οποίο υπήρχαν οι μετοχές που πωλήθηκαν έναντι του ποσού που κατ' ισχυρισμό του ΜΚ1 κλάπηκε. Ελλείπει, ήταν η θέση του, το συστατικό στοιχείο «χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη». Παραθέτει αποσπάσματα του Τεκμηρίου 14, πιο πάνω, προς υποστήριξη της θέσης του. Υποστήριζε επίσης με αναφορά στα Τεκμήρια 4, 6, 12 και 14 πως δεν πληρείται το στοιχείο «με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη» και ο σκοπός της μόνιμης αποστέρησης του ιδιοκτήτη από το κλοπιμαίο. Ο συνήγορος για τον παραπονούμενο με εμπεριστατωμένη αγόρευση του, εισηγήθηκε ότι πληρούνται όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Σε συντομία ήταν η θέση του ότι οι κατηγορούμενοι απέκτησαν ως καταπιστευματοδόχοι το αντικείμενο κλοπής, δηλαδή τα χρήματα του ΜΚ1 μετά τη ρευστοποίηση των μετοχών του και εξακολουθούν να τα κατακρατούν μηδενίζοντας το λογαριασμό. Η κατακράτηση, σύμφωνα με τη θέση του, έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη αφού ο τελευταίος ζήτησε επανειλημμένως την περιουσία του και αφού οι κατηγορούμενοι 1 και 2 απέτυχαν δύο φορές μέσω Δικαστηρίου να τη δεσμεύσουν, την κατακράτησαν αυθαίρετα και παράνομα από μόνοι τους λόγω του ότι είχαν στην κατοχή τους τα λεφτά. Ήταν επίσης η θέση του ότι οι κατηγορούμενοι ενήργησαν με δόλιο τρόπο. Αφού πρώτα απέτυχαν με νόμιμες ενέργειες μέσω του Δικαστηρίου να δεσμεύσουν την περιουσία του παραπονούμενου, ακολούθως του επέτρεψαν να ρευστοποιήσει τις μετοχές που είχε στην κατοχή του, και μετά επικαλούμενοι δικαίωμα επίσχεσης (lien) που ισχυρίζονταν ότι τους παρείχε η Σύμβαση (Τεκμήριο 1) αποφάσισαν μονομερώς και παράνομα να δεσμεύσουν και εν πάση περιπτώσει να του αποσπάσουν το επίδικο ποσό. Το δικαίωμα αυτό δεν το υποστήριξαν ως βάση των ενεργειών τους στο Δικαστήριο. Αυτό καταδεικνύει, τουλάχιστον, εκ πρώτης όψεως την κακοπιστία τους και το δόλιο τρόπο με τον οποίο ενήργησαν. Περαιτέρω, οι κατηγορούμενοι εφόσον αγνοούν αποφάσεις Δικαστηρίου και χωρίς δυσκολία μεταλλάσσουν την αιτία της άρνησης του να επιστρέψουν τα χρήματα του ΜΚ1 ως αιτία και ως δικαιολογία των παράνομων και αυθαίρετων (ενάντια στις αποφάσεις του Ε.Δ. Λευκωσίας) πράξεων τους δεν μπορούν να στηρίξουν απαλλαγή των κατηγορουμένων σε αυτό το στάδιο, αφού όλες οι ενέργειες τους που παραμένουν αναντίλεκτες αλλά και αποκαλύφθηκαν μέσω των υποβολών του δικηγόρου τους (απώλεια επιταγής, αναδρομική πίστωση του λογαριασμού μετά την ειδοποίηση για ποινική διαδικασία, λογαριασμοί που δεν αποστέλλονταν ή/και δεν παραλαμβάνονταν από τον ΜΚ1) καταδεικνύουν εξόφθαλμα τη δόλια και κακόπιστη συμπεριφορά τους. Έχω θέσει ενώπιον μου όλα όσα οι συνήγοροι ανέφεραν και θα σταθώ σ' αυτά όπου κριθεί αναγκαίο. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται το θέμα της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης συνοψίζονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133. Η απαλλαγή του κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνον όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ώστε κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί (βλ. Ευγένιος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας,
(2000)2 ΑΑΔ 191). Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. (βλ. The Police v. Kallenos
(1980)1 J.S.C σελ. 145, Απόφαση Ε. Δ. Λευκωσίας Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Έρχομαι στη νομική πτυχή. Η κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  1. Το άρθρο 255 που είναι το γενικό άρθρο της κλοπής, στο βαθμό που ενδιαφέρει, προβλέπει τα εξής: «
  2. Κλέβει όποιος, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό. Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν ενώ είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.» Αντικείμενο κλοπής μπορεί να αποτελέσει οτιδήποτε έχει αξία και ανήκει σε κάποιο πρόσωπο (βλ. άρθρο 255
(3)). Τα δε συστατικά στοιχεία που η κατηγορούσα αρχή οφείλει να τεκμηριώσει για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της κλοπής είναι ότι: (α) ο κατηγορούμενος απέκτησε κατοχή περιουσίας, (β) ότι αυτό έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ο κατηγορούμενος στη συνέχεια την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση, (γ) ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε με δόλιο τρόπο, (δ) ότι η περιουσία είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και (ε) ότι ο κατηγορούμενος είχε κατά το χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, προχώρησε αργότερα στο δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. Με τα πιο πάνω ως υπόβαθρο, θα προχωρήσω να εξετάσω πρώτα τις βασικές, όπως τις έχω αντιληφθεί εισηγήσεις της Υπεράσπισης, ότι δεν αποδείχθηκαν τα στοιχεία (β) και (ε) πιο πάνω. Το συστατικό στοιχείο χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη Τόσο η ύπαρξη του εγγράφου, Τεκμήριο 14, όσο και η υπογραφή του πιο πάνω εγγράφου από τον παραπονούμενο ΜΚΙ, παρέμειναν αναντίλεκτα. Με βάση το λεκτικό που παραθέτω πιο πάνω, ο ΜΚ1 παραχώρησε οικειοθελώς ό,τι υπάρχει στο λογαριασμό FALE 11599, στον οποίο υπήρχαν οι μετοχές που πωλήθηκαν για το επίδικο ποσό, δηλώνοντας ότι η παραχώρηση έγινε με δική του πρωτοβουλία και χωρίς οποιαδήποτε πίεση από κανένα. Θεωρώ, συνεπώς, πως προκύπτει έκδηλα η ύπαρξη της συγκατάθεσης του ΜΚ1 προς την κατηγορουμένη εταιρεία για κατοχή και ή απόκτηση των πιο πάνω περιουσιακών του στοιχείων. Όσον αφορά τη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι το εν λόγω έγγραφο φαίνεται κατά την εκδοχή του ΜΚ1 να υπογράφτηκε «σε συνθήκες πίεσης, απειλών και εκβιασμών, αλλά και ευρισκόμενος σε κατάσταση σοβαρής ψυχικής διαταραχής» θεωρώ ότι από το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΚ1, χωρίς βέβαια να προβαίνω σε αξιολόγησή της, δεν φαίνεται να προκύπτουν τέτοιες συνθήκες που να αναιρούν την υπογραφή του Τεκμηρίου 14. Αναφέρομαι στους ισχυρισμούς του ΜΚ1 περί νευρικού κλονισμού του τη νύχτα πριν, την πίεση από τη γυναίκα του που είχε πανικοβληθεί, στη «γενική εικόνα», όπως φαίνεται πιο πάνω, στη μαρτυρία του. Ούτε βέβαια έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε γραπτή ή άλλη μαρτυρία από τον ίδιο που να αναιρεί το Τεκμήριο 14. Προσθέτω, ίσως εκ του περισσού, ότι θεωρώ ότι ερωτήματα όπως το κατά πόσο μια συμφωνία είναι έγκυρη δεν είναι θεμιτό να απαντούνται στα πλαίσια του ποινικού δικαίου, και θα πρέπει να περιορίζονται στη σφαίρα του αστικού δικαίου. Στην υπόθεση του Αγγλικού Εφετείου Reg. v. Morris
(1984)A.C. 320, 334, λέχθηκε από τον Parker L.J.: "without going into further detail I respectfully suggest that it is on any view wrong to introduce into this branch of the criminal law questions whether particular contracts are void or voidable on the ground of mistake or fraud or whether any mistake is sufficiently fundamental to vitiate a contract. These difficult questions should so far as possible be confined to those fields of law to which they are immediately relevant and I do not regard them as relevant questions under the Theft Act 1968 ." Οι διάδικοι μπορούν να επιλύσουν και/ή εγείρουν το θέμα εγκυρότητας του Τεκμηρίου 14 στα πλαίσια αγωγών σε Δικαστήρια που ασκούν αστική δικαιοδοσία. Το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης μόνιμης αποστέρησης Η πρόθεση δεν χρειάζεται να αποδειχθεί άμεσα. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να εισέλθει στο μυαλό του εκάστοτε κατηγορουμένου, να εντοπίσει και να απομονώσει τη σκέψη του. Στις πλείστες περιπτώσεις, η πρόθεση συνάγεται ως πραγματικό γεγονός από τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπόθεση. Πρέπει να είναι βέβαια το μόνο εύλογο συμπέρασμα που δύναται να συναχθεί. Τεκμαίρεται όμως πως κάθε πρόσωπο έχει την πρόθεση να επιφέρει τις φυσικές συνέπειες των πράξεων του (βλ. κατ' αναλογία Ανθία ν. Δημοκρατίας αρ. 1
(1999)2 ΑΑΔ 404 και Archbold Criminal Pleading, Evidence and Practice, 36η έκδ., παρα. 1010). Αναλύοντας το σύνολο της ενώπιον μου μαρτυρίας και όχι, όπως προανάφερα, αξιολογώντας την, δεν θεωρώ πως συνάγεται συμπέρασμα πρόθεσης μόνιμης αποστέρησης. Από τα Τεκμήρια 4 και 6 που ο ΜΚ1 επισύναψε στη δήλωση του, προκύπτει ότι το επίδικο ποσό θα παρέμεινε κατατεθειμένο στο λογαριασμό του ΜΚ
  1. Παραθέτω τα σχετικά αποσπάσματα: Τεκμήριο 4: «... η εταιρεία ... αποφάσισε όπως το ποσό των €66.481,64 το οποίο αποτελεί το προϊόν πώλησης των πιο πάνω μετοχών σας παραμείνει κατατεθειμένο στο λογαριασμό σας ... μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής που εκκρεμεί εναντίον σας ... ως αποτέλεσμα των ενεργειών σας». Τεκμήριο 6: «Στην επιστολή ημερ. 30.4.2009 που οι πελάτες μας απέστειλαν στον πελάτη σας, τον πληροφορούν ότι το ποσό αυτό θα παραμείνει κατατεθειμένο στο λογαριασμό του ... μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής 412/2009 που έχει εγερθεί εναντίον του καθώς και των αγωγών που πελάτες τους έχουν εγείρει ή θα εγείρουν εναντίον τους ένεκα της συμπεριφοράς του πελάτη σας» Είναι δε γεγονός ότι το μηδενικό υπόλοιπο του λογαριασμού του ΜΚ1, Τεκμήριο 3, στο οποίο έκανε αναφορά στην κυρίως εξέτασή του, φαίνεται να μην ισχύει σύμφωνα με τα Τεκμήρια 37 και 38 που κατέθεσε η Υπεράσπιση στα οποία το επίδικο ποσό φαίνεται κατατεθειμένο από τις 29.4.
  2. Προσθέτω εδώ ότι στο σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading, Evidence and Practice, 35th edition, στη σελίδα 597 σε σχέση με την πρόθεση μόνιμης αποστέρησης γίνεται αναφορά στην απόφαση R. v. Wade, 11 Cox 549: "The thief must intend to deprive the owner not temporarily, but permanently of his property (Larceny Act,
(1916), s. 1 (ante, §1452) and R. v. Guernsey 1 F & F 394). If a man having done work upon a chattel, returns it to the owner, and, a dispute afterwards arising between him and the owner as to the price to be paid for the work, he seizes and carries off the chattel, against the will of the owner, honestly intending to hold it as a security for the amount which he alleges to be due to him, this is no felony, although, in fact, nothing may be due to him". Φαίνεται πως και τα επίδικα λεφτά δεν θα δίδονταν στο ΜΚ1 μέχρι την περάτωση των εκκρεμούντων ή άλλων αγωγών. Προκύπτει συνεπώς, πρόθεση επιστροφής τους στο μέλλον. Σύμφωνα δε με το σύγγραμμα Archbold, πιο πάνω Vol 2, 1994, στην παράγραφο 21 - 75, η υπό όρους αποστέρηση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος της κλοπής. Εν όψει των πιο πάνω που είναι καταλυτικά για τη μοίρα της υπόθεσης παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων συστατικών στοιχείων. Οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία που αντιμετωπίζουν. ΗH (Υπ) ....................................... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.