Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χριστάκη Παναγιώτου, Υπόθεση αρ: 25827/2010, 23/1/2013

(1)του Κεφ. 154) και απειλή βιαιοπραγίας (άρθρο 91 (γ) του Κεφ. 154). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος στις 14.4.10 στη νεκρή ζώνη του χωριού Δένεια, παράνομα επιτέθηκε εναντίον του Jorge Yanos των Ηνωμένων Εθνών (ΗΕ), ενώ κατά τον ίδιο χρόνο εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά άγνωστης αξίας στη φωτογραφική μηχανή του πιο πάνω και με σκοπό να υποκινήσει τον πιο πάνω και 3 άλλους των ΗΕ να διενεργήσουν πράξη που δεν είχαν νομική υποχρέωση να διενεργήσουν, δηλαδή με σκοπό να τους υποκινήσει να εγκαταλείψουν τη νεκρή ζώνη, τους απείλησε με βλάβη στο πρόσωπό τους, λέγοντας τους ότι θα τους σκοτώσει. Για να αποδείξει την υπόθεσή της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε 3 μάρτυρες κατηγορίας: Ο ΜΚ1 ήταν ο Θεόδωρος Ζάζας. Σύμφωνα με την κατάθεσή του, Τεκμήριο 1, μετάφρασε κάποιες καταθέσεις που του δόθηκαν από κάποιο Λοχία, μεταξύ των οποίων και του ΜΚ

1. Ο ίδιος δεν μίλησε με οποιοδήποτε μάρτυρα. Ο ΜΚ2 ήταν ο παραπονούμενος, Yannos Jorge Fernando. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο 2, στην οποία ανέφερε ότι υπηρετούσε στον Τομέα 1, παρατηρητήριο 40 της ειρηνευτικής δύναμης των ΗΕ στην Κύπρο. Η δουλειά του είναι να οδηγεί όχημα περιπολίας στο πιο πάνω παρατηρητήριο στη νεκρή ζώνη. Στις 14.4.10 γύρω στις 17.45 μαζί με το Ms1 Λοχ. 102070, έφυγαν από το παρατηρητήριο για περιπολία στη νεκρή ζώνη. Γύρω στις 16.00 είχαν πάρει ένα τηλεφώνημα από ανώτερο τους που τον κατεύθυνε στο μέρος. Εκεί έφτασε στις 18.15 και παρατήρησε ότι δούλευε μία μηχανική μπουλντόζα με 2 φορτηγάκια και 2 πολίτες που καθοδηγούσαν τη δουλειά. Διατάχθηκε να βγάλει φωτογραφίες που να συνοδεύουν την έκθεση. Εκείνη την ώρα τους πλησίασε ο κατηγορούμενος φωνάζοντας και κάνοντας χειρονομίες για να απομακρυνθούν από το μέρος. Του απάντησαν πως περίμεναν την αστυνομία των ΗΕ. Ο κατηγορούμενος ενοχλήθηκε και κάτι είπε στον άντρα με την μπουλντόζα και αμέσως ο τελευταίος πλησίασε με την μπουλντόζα φορτωμένη κοντά στο φορτηγάκι UN139, απειλώντας και επειδή η κατάσταση έγινε έντονη και υπήρχε κίνδυνος να γίνει κακό στα οχήματα των ΗΕ, έβγαλε τη «Sony» φωτογραφική του για να καταγράψει το περιστατικό. Όπως επί λέξει περιέγραψε, ακολούθησαν τα ακόλουθα: «Εκείνη τη στιγμή ο κύριος Παναγιώτου άρπαξε μια πέτρα με το δεξί του χέρι και χωρίς να την αφήσει με πλησίασε τρέχοντας και με χτύπησε στον δεξί τον ώμο. Χτύπησα ανάμεσα στο μπράτσο και στον ώμο. Προκαλώντας την εντύπωση και την καταστροφή της κάμερας που έχω αναφέρει προηγουμένως. Εκείνη τη στιγμή παλεύαμε για να απομακρύνουμε τον κύριο Παναγιώτου. Οι άλλοι 2 πολίτες πλησίασαν απειλητικά για να φύγουμε. Παρέμβηκε ο Swhweizer και το υπόλοιπο προσωπικό κάνοντας μεγάλο αγώνα χωρίς χτυπήματα για να αποφύγουμε να μας χτυπήσουν και να ηρεμήσουμε τους πολίτες, την ίδια στιγμή ο Swhweizer επικοινώνησε με τον αξιωματικό υπηρεσίας Campos San Martin ενημερώνοντας τον για την κατάσταση. Η διαταγή του ήταν να απομακρυνθούμε από αυτό το μέρος και να κατευθυνθούμε στο πόστο μας. Με το πέρασμα των 20 λεπτών έφτασε το προσωπικό της Αστυνομίας των Ηνωμένων Εθνών στη θέση
2. Για το κτύπημα το οποίο είχα που μου έκαναν, είχα μια μικρή ενόχληση στον ώμο και δεν ένιωθα αναγκαίο να πάω στο γιατρό, εγώ επιθυμώ να κάνω αυτή την κατάθεση, μια κατάθεση παραπόνου εναντίον του κυρίου Παναγιώτου Χριστάκη». Τον κατηγορούμενο δεν ήταν η πρώτη φορά που τον έβλεπε. Τον είχε δει ξανά να δουλεύει στη νεκρή ζώνη. Χρειαζόταν ειδική άδεια για τέτοιες δουλειές, την οποία δεν είχε. Ο κατηγορούμενος στις 14.4.10 κατεύθυνε τη δουλειά της μηχανής. Τους φώναζε στα ελληνικά και στα αγγλικά. Ο ίδιος δεν μιλά ελληνικά. Άκουσε τη λέξη «go»και βλέποντας τις χειρονομίες φοβήθηκε για το υλικό των ΗΕ και τον ίδιο. Σκέφτηκε πως θα τους σκότωνε, ήταν πολύ νευριασμένος. Τους έδιωχνε με τα χέρια και έκανε και το σχήμα του πιστολιού με τα χέρια. Το επεισόδιο έγινε στη νεκρή ζώνη. Ο κατηγορούμενος ήθελε να τον κτυπήσει με την πέτρα και για να προστατευτεί άφησε την camera και τον σταμάτησε για να μην τον κτυπήσει, τον κτύπησε όμως λίγο. Τη φωτογραφική του μηχανή την πήγε για service και πλήρωσε για να την επιδιορθώσει. Κατατέθηκαν κάποιες φωτογραφίες που έβαλε ο ΜΚ2, ως Τεκμήριο
3. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε πως η δουλειά του ήταν να πραγματοποιεί περιπολίες, να κινείται σε χώρο της νεκρής ζώνης όπου μη εξουσιοδοτημένα άτομα δεν μπορούσαν να εισέρχονται ή να δουλεύουν. Χρειαζόταν ειδική άδεια από τα ΗΕ. Ενημερώνεται ο παραβάτης και τον απομακρύνουν μέχρι να έρθει η αστυνομία των ΗΕ. Η λήψη φωτογραφιών είναι μέσα στα καθήκοντά του. Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε φωτογραφική των ΗΕ. Του υπεβλήθη πως στα καθήκοντά του δεν είναι η λήψη φωτογραφιών. Προηγήθηκε άλλο συμβάν και ζήτησε την άδεια του κατηγορουμένου, τηλεφώνησε στην αστυνομία των ΗΕ, η οποία επιβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε άδεια. Ο ΜΚ2 βλέπει και ενημερώνει. Καλεί τους μη αδειούχους να φύγουν ευγενικά. Σε ερώτηση αν του είπε στα ελληνικά πως θα τον σκοτώσει απάντησε αρνητικά. Δεν καταλαβαίνει ελληνικά. Μόνο λίγα αγγλικά. Σε ερώτηση γιατί δεν έφυγε από τη σκηνή αφού φαινόταν πως θα γινόταν καβγάς απάντησε ότι όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Σε ερώτηση πού φαίνεται στις φωτογραφίες ότι η μπουλντόζα είχε την ππάλα ψηλά, απάντησε πως δεν μπόρεσε να βγάλει φωτογραφίες γιατί τον κτύπησε ο κατηγορούμενος. Άπλωσε τα χέρια του και γύρισε για να προστατευτεί από την πέτρα, για να μην τον κτυπήσει στο κεφάλι και του έπεσε η κάμερα ενστικτωδώς. Δεν γνωρίζει αν ο κατηγορούμενος είχε άδεια από την Κυπριακή Δημοκρατία, δεν είναι η δουλειά του. Σε υποβολή πως υπήρχε άδεια από την Κυπριακή Δημοκρατία απάντησε πως παίρνει διαταγές από τα ΗΕ. Σε ερώτηση γιατί αφού τη πρώτη φορά κάλεσε την αστυνομία γιατί δεν ήθελε ο κατηγορούμενος τη δεύτερη φορά έβγαλε φωτογραφίες προκαλώντας, απάντησε πως πάντα βγάζουν φωτογραφίες αλλά όχι για να προκαλέσουν. Όσον αφορά την πράξη του κατηγορουμένου, αυτή έδειχνε πως κατεύθυνε τη δουλειά της μπουλντόζας. Κατευθύνθηκε προς τον οδηγό της μπουλντόζας και αυτή αυτόματα πήγε στο δικό τους όχημα. Την πέτρα δεν την άφησε από τα χέρια του. Δεν του έριξε ο,τιδήποτε. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε τον κτύπησε με την πέτρα. Ο πόνος στο δεξί του ώμο δεν ήταν πολύς. Σε υποβολή ότι ουδέποτε ο κατηγορούμενος τον απείλησε, απάντησε πως δεν του το είπε λεκτικά. Με τις χειρονομίες του έδειχνε πως ήθελε να σκοτώσει κάποιον. Ο ΜΚ3 κατέθεσε το Τεκμήριο 4, κατάθεση του στην οποία αναφέρει ότι πήρε αλληλογραφία από τα ΗΕ, με την οποία υποβάλλετο παράπονο εναντίον του κατηγορουμένου. Πήρε την ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου, Τεκμήριο 5, και τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
4. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε και καταθέσεις που πήρε από κάποιο Χαράλαμπο Κωνσταντίνου, Τεκμήριο 7 και Μιχάλη Γερμανό, Τεκμήριο
5. Ο κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε σε απολογία, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Είναι κάτοικος Δένειας και ασχολείται τα τελευταία 8 χρόνια με οικοδομές. Στην περιοχή Κορωνάς είχε πάρει άδεια από την Κυπριακή Δημοκρατία να κάνει διαχωρισμό οικοπέδων για να ανεγείρει σπίτια. Κατά το 2010 είχαν προβλήματα με τα ΗΕ. Μέχρι τότε, ο κόσμος δεν είχε αρχίσει να κτίζει και όταν άρχισαν, τα ΗΕ άρχισαν να ζητούν πάσο. Ο ίδιος δεν θεωρούσε ότι έπρεπε να έχει πάσο γιατί ήταν στη γη του, στη γη που του αφήκαν οι γονιοί του και ήταν υπόλογος μόνο στην Κυπριακή Δημοκρατία, τους έδειχνε την ταυτότητά του και αυτοί αρνούνταν, δεν την αναγνώριζαν. Τόσο ο ΜΚ2 όσο και άλλοι στρατιώτες, ζητούσαν το πάσο, όταν τους έλεγε ότι δεν χρειαζόταν πάσο για να είναι στον τόπο το δικό του, αυτοί τηλεφωνούσαν και ζητούσαν το Military Police, την αστυνομία των Ηνωμένων Εθνών, οι οποίοι όταν έρχονταν, ειδοποιούσαν την αστυνομία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επανειλημμένα ζήτησε από την αστυνομία της Κυπριακής Δημοκρατίας να του υποδείξει τι πρέπει να κάμει. Πήγε στο Υπουργείο Εσωτερικών και του είπαν ότι «Δεν είσαι υποχρεωμένος, ούτε εμείς μπορούμε να σε αναγκάσουμε να βγάλεις πάσο». Ουδέποτε επιτέθηκε στον ΜΚ
6. Ανέφερε σε σχέση με το περιστατικό τα ακόλουθα, επί λέξει: Πήγα κοντά τους, συνομιλήσαμε σε έντονο ύφος γιατί ερχόταν 3 ‑ 4 φορές τη μέρα εκεί και έβλεπε επανειλημμένα ότι είμαστε τα ίδια άτομα και ζητούσε κάθε φορά που έρχετουν το πάσο, πήγα εκεί ήταν 4 άτομα μου ζητούσαν πάσο, τους έλεγα «Δεν βγάζω πάσο εγώ, δεν μπορώ να βγάλω πάσο», ενώ το ήξερε και αυτός και οι άλλοι πάλε φώναζαν να φύγω από το μέρος εκεί. Ε, εγώ δεν θα έφευγα από το μέρος. Αλλά προηγουμένως οι αξιωματικοί μεταξύ των οποίων υπήρχεν και, όχι το Military Police οι πιο μεγάλοι από το Military Police, ήρθαν εκεί στον τόπο και μου είπαν «Είτε θέλεις είτε δεν θέλεις θα βγάλεις πάσο ειδάλλως δεν θα δουλεύεις εδώ» και εγώ τους είπα ότι «Δεν θα βγάλω πάσο» και το λέω τώρα ότι δεν θα βγάλω ουδέποτε πάσο από τους σάιτος, μόνο από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τους έδειχνα την ταυτότητα μου και μου απαντούσαν ότι «Πολλοί σαν εσένα εκάμαν το ίδιο και στο τέλος υπόκυψαν», εγώ τους είπα «Δεν θα υποκύψω». Ουδέποτε προκάλεσε ζημιά στη φωτογραφική του ΜΚ
7. Τόσα χρόνια υπήρχε άψογη συνεργασία. Στο μέρος ήταν ακόμη 2 συγχωριανοί του, ο Μιχάλης Γερμανός και ο μηχανοδηγός, ο οποίος οδηγούσε τον εκσκαφέα, Χαράλαμπος Κωνσταντίνου. Σε σχέση με την κατηγορία ότι απείλησε μέλη των ΗΕ, ουδέποτε πέρασε από το μυαλό του να απειλήσει κάποιον. Μετά το συμβάν, τα ΗΕ σταμάτησαν να ζητούν πάσο. Αποφασίστηκε ότι τα ΗΕ δεν θα πηγαίνουν στα άτομα του χωριού, αλλά ο Έπαρχος θα διαβουλεύεται με τα ΗΕ, τα οποία θα αποφασίζουν αν θα δώσουν την άδεια. Μετά τις 14.4.10 απευθύνονται στην Κυπριακή Δημοκρατία και όχι στα ΗΕ. Μετά το συμβάν, συνεχίζουν τις εργασίες του διαχωρισμού και ανέγερσης κατοικιών και ουδέποτε έχουν ξαναπάει εκεί τα ΗΕ. Ο ίδιος ως άτομο, δεν απευθύνεται στα ΗΕ. Οι αιτήσεις για έκδοση άδειας οικοδομής γίνονται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι μόνο στην Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να δείχνει «τις ταυτότητές του». Η Κυπριακή Δημοκρατία «και οι αρμόδιοι» όταν τους ρώτησε αν πρέπει να έχει πάσο του είπαν ότι δεν είναι θέμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε συνάντηση που έγινε στο γραφείο του Επάρχου, εκπρόσωπος του Υπουργείου Εσωτερικών, του είπε ότι δεν είναι ευθύνη του τελευταίου ή οποιουδήποτε να τον αναγκάσει να βγάλει πάσο. Σε ερώτηση αν εργαζόταν νόμιμα απάντησε ότι ήταν νόμιμος σε σχέση με το διαχωρισμό των οικοπέδων. Δέχθηκε ότι στις 13.4.10 ο Έπαρχος Λευκωσίας εξέδωσε εναντίον του το διάταγμα, Τεκμήριο 11, με το οποίο διατάσσεται όπως σταματήσει και ή αναστείλει «πάσαν περαιτέρω εργασία» αναφορικά προς την εντός των τεμαχίων με αρ. 606, 653, 444 Φ/Σχ. 20/46 στο χωριό Δένεια εντός της ουδέτερης ζώνης υπό ανέγερση κατασκευή και ανοικοδόμηση οικοδομής. Δέχθηκε πως υπήρχε πρόβλημα και για αυτό εκδόθηκε το διάταγμα. Δεν ήταν για τη συγκεκριμένη εργασία, εκεί γινόταν διαχωρισμός οικοπέδων. Ήταν ξεχωριστή άδεια. Για το διαχωρισμό οικοπέδων ήταν νόμιμος. Όταν ξεκίνησε για να σκάψει για σπίτι του είπαν «σταμάτα» και σταμάτησε. Άδειες για διαχωρισμό οικοπέδων είχε. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν είχε ούτε άδεια διαχωρισμού. Του υπεβλήθη ότι έδωσε την ταυτότητά του, Τεκμήριο 12, για να λάβει 4 διαφορετικές άδειες, Τεκμήριο
8. Αρνήθηκε ότι ο ίδιος έδωσε την ταυτότητά του. Πήραν το όνομα του χωρίς την ταυτότητά του και του έκδωσαν οι ίδιοι πάσο. Σε υποβολή ότι αψηφώντας το διάταγμα ημερ. 13.4.10 την επομένη πήγε στο μέρος, απάντησε «δεν πήγα σε αυτό που με διέταξε το Δικαστήριο». Πήγε «στο διαχωρισμό οικοπέδων». Όταν βγήκε το διάταγμα σταμάτησε τις εργασίες για την ανέγερση κατοικίας. Βρισκόταν στα επίδικα ακίνητα. Αρνήθηκε ότι ο οδηγός της μπουλντόζας με οδηγίες του στράφηκε εναντίον των οχημάτων των ΗΕ. Ο οδηγός ήταν υπάλληλος του και είχε έρθει για το διαχωρισμό. Εξεμάνη γιατί ο ΜΚ2 πήγε στη γη του, όπου είχε τις νόμιμες άδειες να βγάλει φωτογραφίες. Αρνήθηκε ότι έβρισε και απείλησε «τους παραπονουμένους» ότι θα τους σκότωνε, δημιουργώντας το σχήμα του όπλου και ότι κτύπησε το ΜΚ2 με την πέτρα. Σε υποβολή ότι έπαθε ζημιά η φωτογραφική του απάντησε ότι η φωτογραφική δεν ήταν των ΗΕ, ο ίδιος ο ΜΚ2 είπε ότι δεν ήταν νόμιμη. Ο ΜΥ2 ήταν ο Μιχάλης Γερμανός. Διαμένει στη Δένεια και το σπίτι του είναι 200 μέτρα από την περιοχή «Κορωνάς». Κατά τον Απρίλιο, σύμφωνα με το Τεκμήριο 8, πήγε να δει τις δουλειές του κατηγορουμένου, ο οποίος άρχισε εργασίες για να ανεγείρει κατοικίες. Εκεί ήταν και ο Χαράλαμπος Κωνσταντίνου, ΜΥ3, ο οποίος με εκσκαφέα ασχολείτο με διαχωρισμό οικοπέδων. Σε κάποια στιγμή ήρθε ένα αυτοκίνητο των ΗΕ και από αυτό κατέβηκαν 4 άτομα και ο κατηγορούμενος πήγε κοντά τους. Ο ένας από αυτούς άρχισε να βγάζει φωτογραφίες. Σε κάποια στιγμή, ένας από τους άντρες των ΗΕ και ο κατηγορούμενος άρχισαν να συζητούν μεγαλοφώνως, αλλά δεν κατάλαβε τι έλεγαν. Σε 10 - 15 λεπτά έφυγαν χωρίς να δημιουργηθεί οποιοδήποτε πρόβλημα. Δεν είδε τον κατηγορούμενο να παίρνει πέτρα, να κτυπά ή να απειλεί οποιοδήποτε άτομο από τα ΗΕ. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος έκοβε οικόπεδα. Όταν είπε στην κατάθεση του ότι άρχισε διαδικασίες για να ανεγείρει κατοικίες, εννοούσε ότι διαχώριζε οικόπεδα. Δεν γνωρίζει τι φωτογράφιζε ο ειρηνευτής. Δεν είδε χειρονομίες. Δεν άκουσε γιατί ήταν μακριά. Έβλεπε πως κάτι συζητούσαν. Δεν είδε τον εκσκαφέα να κατευθύνεται. Έσπρωχνε μια αριστερά και μια δεξιά. Έχει πρόβλημα με την όρασή του. Εξ ου και δεν μπόρεσε να διαβάσει ο ίδιος την κατάθεση του στο Δικαστήριο. Ο ΜΥ3 ήταν ο Χαράλαμπος Κωνσταντίνου, μηχανοδηγός. Με τον κατηγορούμενο ήρθαν σε συμφωνία και έκανε διάνοιξη των δρόμων στις 14.4.
9. Ενώ εργαζόταν πάνω στον εκσκαφέα και πήγαινε μπροστά πίσω, στα 50 μέτρα είδε ένα άντρα των ΗΕ να κατεβαίνει από ένα διπλοκάμπινο και να βγάζει φωτογραφίες. Είχε οπτική επαφή με τους άντρες των ΗΕ. Ο ίδιος συνέχισε τη δουλειά του. Δεν είδε τον κατηγορούμενο να παίρνει πέτρα ή τη φωτογραφική να πέφτει κάτω. Ούτε τον κατηγορούμενο να έρχεται στα χέρια με κάποιον των ΗΕ. Ο κατηγορούμενος δεν του είπε να «πάνε πάνω στα αυτοκίνητα των ΗΕ» ούτε και απείλησε οποιοδήποτε από τα ΗΕ. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο ίδιος κατέχει πάσο λόγω της δουλειάς του στην νεκρή ζώνη. Αρνήθηκε υποβολή πως εκείνη τη μέρα δεν έκανε διάνοιξη δρόμων και ότι προετοίμαζε το χώρο για να ανεγερθούν οι κατοικίες του κατηγορουμένου. Αρνήθηκε, επίσης, υποβολή ότι ο κατηγορούμενος του έδωσε οδηγίες να πάει προς τα ΗΕ με σκοπό τον εκφοβισμό τους. Ο ίδιος δούλευε συνέχεια, δεν σταμάτησε. Ο ίδιος είχε πάσο για τις συγκεκριμένες εργασίες. Δεν γνωρίζει αν υπήρχε διάταγμα Δικαστηρίου. Του υπεβλήθη ότι είδε τον κατηγορούμενο να κτυπά στον ώμο ειρηνευτή ο οποίος έβγαζε φωτογραφίες εκτελώντας τα καθήκοντά του. Διερωτήθηκε αν είχε το δικαίωμα να τον φωτογραφίζει σαν δούλευαν. Αρνήθηκε ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τον κατηγορούμενο. Ο ΜΥ4, Γιώργος Κουμή, εργάζεται στο Τμήμα Αρχαιοτήτων. Επισκέφθηκε τη Δένεια το Φεβρουάριο του 2010 και είδε το χώρο που θα γίνονταν οι εκσκαφές. Δεν δούλεψαν γιατί πήγαν εκεί τα ΗΕ και φωτογράφιζαν. Πήγε ξανά σε άλλη ημερομηνία. Η εργασία του ολοκληρώθηκε. Δεν βρέθηκαν αρχαιότητες. Τα ΗΕ πάλι φωτογράφιζαν. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως δεν γνωρίζει αν χρειαζόταν πάσο. Δεν βρισκόταν εκεί κατά την επίδικη ημερομηνία 14.4.
10. Δεν τον παρενόχλησαν τα ΗΕ στην εργασία του. Ο ΜΥ5 ήταν ο Αντρέας Χατζηπάκκος. Το Τεκμήριο 14, αίτηση για άδεια διαίρεσης γης / κατασκευής δρόμου, υπεβλήθηκε από τον κατηγορούμενο στον Έπαρχο Λευκωσίας. Υπάρχει κάποια διαδικασία, ζητείται αξιολόγηση από την UNFICYP με την αίτηση. Ο κατηγορούμενος είχε άδεια σύμφωνα με το Τεκμήριο 14 στις 14.4.10, διαχωρισμού και διαίρεσης γης. Το Τεκμήριο 11 αφορά ανέγερση οικοδομών. Σε επιτόπια επίσκεψη διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε ξεκινήσει οικοδομικά εντός του τεμαχίου 606, 653, 444 Φ/Σχ.
11. Ζητήθηκε από δικηγόρο να προχωρήσει σε έκδοση διατάγματος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στις 14.4.10 δεν είχε ξεκινήσει η εργασία διαχωρισμού, αφού στο φάκελο του δεν είχε κάτι που να δείχνει το αντίθετο. Ο κατηγορούμενος δεν θα έπρεπε να αρχίσει το διαχωρισμό πριν εξασφαλίσει έγκριση κατασκευαστικών σχεδίων με ένα υψόμετρο. Μετά το τέλος της μαρτυρίας, οι δύο πλευρές αγόρευσαν. Θα αναφερθώ στις αγορεύσεις όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και αφού εξέτασα τη μαρτυρία τους αναφέρω τα ακόλουθα: Οι ΜΚ1 και ΜΚ3 ήταν μάρτυρες τυπικοί και αποδέχομαι τη μαρτυρία τους, η οποία εξάλλου, δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Ο ΜΚ2 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η εκδοχή του ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η μαρτυρία του ήταν σταθερή, συγκροτημένη και πειστική, κατέθεσε με ευθύτητα και φυσικότητα και παρά τη σθεναρή αντεξέταση του δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Το γεγονός ότι ο ΜΚ2 δεν επισκέφθηκε γιατρό και κατ' επέκταση δεν παρουσίασε οποιοδήποτε ιατρικό πιστοποιητικό, δεν μπορεί, ως εισηγήθηκε η Υπεράσπιση, να αποδυναμώσει τη μαρτυρία του. Ήταν σαφής η θέση του ότι δεν πόνεσε πολύ από το κτύπημα και δεν ένιωσε την ανάγκη να επισκεφθεί γιατρό. Σε σχέση με τη θέση της Υπεράσπισης ότι υπήρχαν αντιφάσεις σε σχέση με την κίνηση του κατηγορουμένου με την πέτρα, όπως την περιέγραψε ο ΜΚ2, θεωρώ πως δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο. Δεν χωρεί άλλη ερμηνεία από το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΚ2 εκτός από το ότι ο κατηγορούμενος δεν άφησε από τα χέρια του την πέτρα. Αποδέχομαι συνεπώς τη μαρτυρία του ΜΚ2 ως προς τα διαδραματισθέντα. Ότι είχε διαταχθεί να βγάλει φωτογραφίες εργασιών που διεξάγονταν στη νεκρή ζώνη χωρίς ειδική άδεια από τα ΗΕ. Πήγε εκεί μαζί με Λοχία συνάδελφό του. Τους πλησίασε ο κατηγορούμενος φωνάζοντας στα αγγλικά και ελληνικά και κάνοντας χειρονομίες για να απομακρυνθούν από το μέρος. Ο ΜΚ2 άκουσε τη λέξη «go», ελληνικά δεν καταλάβαινε. Ο κατηγορούμενος τους έδιωχνε με τα χέρια και έκανε και το σχήμα του πιστολιού με τα χέρια. Βλέποντας τις χειρονομίες φοβήθηκε για τον ίδιο, το υλικό των ΗΕ και «σκέφτηκε πως θα τους σκότωνε». Ο ΜΚ2 έβγαλε τη φωτογραφική για να καταγράψει το περιστατικό και ο κατηγορούμενος άρπαξε μια πέτρα και πλησιάζοντας τον, τον κτύπησε στο δεξί χέρι. Για να προστατεύσει το κεφάλι του ο ΜΚ2, άπλωσε τα χέρια του και γύρισε, αφήνοντας την κάμερα ενστικτωδώς να πέσει. Ο κατηγορούμενος δεν τον απείλησε λεκτικά. Με τις χειρονομίες του «έδειχνε πως ήθελε να σκοτώσει κάποιον». Ο κατηγορούμενος δεν μπορώ να πω ότι μου έκανε καλή εντύπωση. Πλην του γεγονότος ότι ο ίδιος δεν θεωρούσε, για τους λόγους που ανέφερε, ότι έπρεπε να έχει πάσο, δεν αποδέχομαι την υπόλοιπή του μαρτυρία, η οποία ήταν πλήρως ασαφής σε σχέση με τα διαδραματιζόμενα κατά τη θέση του και διάχυτη από απέχθεια για τα ΗΕ, ή τους «σάιτος», όπως τους απεκάλεσε, αποστερώντας την από πειστικότητα. Στην ουσία, απουσίαζε εντελώς η δική του εκδοχή ως προς τα γεγονότα. Προσθέτω ότι η μαρτυρία του ότι ήταν νόμιμος σε σχέση με το διαχωρισμό οικοπέδων, δεν συνάδει με τη μαρτυρία του αξιόπιστου ΜΥ
12. Στη μαρτυρία του ΜΥ2 δεν μπορώ να προσδώσω βαρύτητα, αφού τίποτε δεν άκουσε αφού ήταν μακριά και τίποτε δεν είδε αφού είχε πρόβλημα με την όρασή του. Ούτε και στη μαρτυρία των ΜΥ3 και ΜΥ4 δεν μπορώ να προσδώσω βαρύτητα. Ο ΜΥ3 φαίνεται να ήταν αφοσιωμένος στη δουλειά του και δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τι είδε να επακολούθησε της λήψης των φωτογραφιών, ενώ ο ΜΥ4 δεν φαίνεται να είχε οποιαδήποτε σχέση με το επίδικο επεισόδιο. Ο ΜΥ5 ήταν μάρτυρας ανεξάρτητος και τυπικός. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του η οποία εξάλλου δεν αμφισβητήθηκε. Έχοντας αποδεχτεί τη μαρτυρία του ΜΚ2, προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα, τα οποία δεν χρειάζεται, για σκοπούς συντομίας, να τα επαναλάβω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με μεγάλη αδιαφορία (recklessly) να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση ή παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. ν. Venna

(1975)3 All E.R.

1. 794). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης (intended) χρήσης παράνομης βίας σε κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεσή του. Η πράξη βίας πρέπει να συνοδεύεται με εχθρική πρόθεση, σύμφωνα με το σύγγραμμα του Smith & Hogan 'Criminal Law', 10η έκδοση σελίδα
2. Το σύγγραμμα Archbold 2002, στην παρα. 19-166 καταγράφει τα ακόλουθα: «An assault is any act - and not a mere omission to act - by which a person intentionally - or recklessly - causes another to apprehend immediate unlawful violence....... The act must be accompanied by a hostile intent calculated to cause apprehension in the mind of the victim. Where the hostile intent is not present, there will be no assault unless it is proved that the alleged assailant was reckless as to whether the complainant would apprehend immediate and unlawful violence.» Στην προκειμένη περίπτωση, δεν χωρεί αμφιβολία ότι η ενέργεια του κατηγορουμένου να κτυπήσει τον ΜΚ2 με την πέτρα συνιστά παράνομη επίθεση. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κακόβουλης ζημιάς με βάση το άρθρο 324

(1)είναι (α) η εσκεμμένη (εκούσια) και (β) παράνομη καταστροφή ή πρόκληση ζημιάς σε περιουσία. Στην ποινική υπόθεση αρ. 4245/06, Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σάββας Ευαγγέλου, ο Ε.Δ. Σταύρου ανέλυσε τη νομολογία ως ακολούθως, έχοντας υπόψη ότι το άρθρο είναι παρόμοιο με το άρθρο 50

(1)του Αγγλικού Malicious Damage Act 1861 που αναλύεται στο σύγγραμμα Russel on Crime,Τόμος 2ος, 12th ed, σελ. 1326 - 27: «Εκούσια σημαίνει εσκεμμένα και εκ προθέσεως (deliberately and intentionally). Δέστε R. v. Senior [1899) 1 Q.B. 283 και Stroud's Judicial Dictionary, 4η έκδοση, 5ος τόμος, σελίδες 3022 και 3023. Η λέξη εκούσια επίσης εξυπακούει ότι ο κατηγορούμενος πρέπει να ενεργεί με γνώση του τι διαπράττει, δηλαδή πρέπει να έχει την πρόθεση να διαπράξει το συγκεκριμένο αδίκημα για το οποίο κατηγορείται (βλ. R. v. Piche) [1967] 10 Crim. LQ 107). Στην υπόθεση Hull v. Jordan [1947] 1 All ER 826 αποφασίστηκε ότι εκούσια (willfully) σημαίνει εσκεμμένα (deliberately). Οι λέξεις παράνομα και εκούσια (unlawfully και willfully) αποφασίσθηκαν ότι σημαίνουν εκ προθέσεως και χωρίς νομική δικαιολογία (intentionally and without lawful excuse) (βλ. Cotterill v. Penn [1936] 1 K.B. 53 και Stroud's (ανωτέρω) σελίδα 2877). Το εκούσιο της πράξης εξυπακούεται αν αυτή γίνεται με αδιαφορία ως προς τις συνέπειες της (recklessly) και η ζημιά είναι η φυσική της συνέπεια (βλ. R v. Welch 1 Q.B. 23 και Stroud's (ανωτέρω) σελίδα 2877). Διατηρώ αμφιβολίες για το εκούσιο της πράξης του κατηγορουμένου, με βάση τα ευρήματα. Θεωρώ ότι δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η πρόθεση του κατηγορουμένου να προκαλέσει ζημιά στη φωτογραφική μηχανή, έχοντας υπόψη τόσο το γεγονός ότι ο ίδιος ο ΜΚ2 άφησε τη φωτογραφική μηχανή να πέσει όσο και το ότι δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η ζημιά στη φωτογραφική ήταν η φυσική συνέπεια της πράξης του για την οποία αδιαφόρησε, αφού δεν είναι σίγουρο ότι ο κατηγορούμενος είχε επίγνωση ότι με το κτύπημα της πέτρας στον ώμο του κατηγορουμένου ήταν πιθανόν να προκληθεί ζημιά στη φωτογραφική μηχανή (βλ. επίσης το σύγγραμμα Archbold, 35th Ed, παρα 2408 σελ. 963). Σε σχέση με το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας, το άρθρο 91 (γ) προνοεί τα εξής: «Όποιος - (α) ..................................... (β)............................................ (γ) με σκοπό υποκίνησης οποιουδήποτε προσώπου για να διενεργήσει πράξη την οποία αυτό δεν έχει νομική υποχρέωση να διενεργήσει ή για να παραλείψει πράξη την οποία αυτό έχει νομικό δικαίωμα μα διενεργήσει, απειλεί άλλον ότι δυνατόν να προξενήσει βλάβη στο πρόσωπο, την υπόληψη ή την περιουσία του ή στο πρόσωπο ή την υπόληψη οποιουδήποτε για τον οποίο ενδιαφέρεται εναντίον του οποίου γίνονται οι απειλές, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (ι) Η απειλή, είτε κατά του προσώπου, είτε αναφορικά με την υπόληψη ή την περιουσία του απειλούμενου προσώπου είτε για άλλο πρόσωπο για το οποίο το απειλούμενο πρόσωπο ενδιαφέρεται, (ιι) με σκοπό την υποκίνηση του απειλούμενου προσώπου να κάνει κάποια πράξη την οποία δεν έχει νομική υποχρέωση να κάμει ή να παραλείψει να κάμει πράξη την οποία έχει νομικό δικαίωμα να κάμει. Απαραίτητο συστατικό του αδικήματος είναι συνάμα η απειλή να έχει σκοπό τον εκφοβισμό. Οι λεπτομέρειες του αδικήματος αποδίδουν στον κατηγορούμενο ότι είπε στον ΜΚ2 και 3 άλλους «ότι θα τους σκοτώσει». Η ενώπιον μου μαρτυρία δεν υποστηρίζει τις πιο πάνω λεπτομέρειες αφού ο ΜΚ2 δεν αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να τον απειλεί με λόγια ούτε και υπάρχει άλλη μαρτυρία που να υποστηρίζει κάτι τέτοιο. Με βάση τα πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία της 1ης κατηγορίας, στην οποία ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. Στις κατηγορίες 2 και 3 ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ) ....................................... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο