Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χαράλαμπου Χατζηνικολάου, Υπόθεση αρ: 138/2011, 1/2/2013

(2), 20 και 27 του Ν.62

(1)/96, όπως τροποποιήθηκε) - 2η κατηγορία. · Κατά κατάχρηση εξουσίας προέβη σε αυθαίρετη πράξη που βλάπτει τα δικαιώματα άλλων, ενώ ήταν αξιωματικός του Τμήματος Φυλακών εισήγαγε στις Κεντρικές Φυλακές το τηλέφωνο της 2ης κατηγορίας (άρθρο 105 και 29 του Κεφ. 154) - 3η κατηγορία. · Απείθησε προς τη διαταγή 37/06 του Διευθυντή Φυλακών, με την οποία ορίζονται τα απαγορευμένα να εισέλθουν στις Φυλακές αντικείμενα (άρθρο 137 του Κεφ. 154) - 4η κατηγορία. · Εσκεμμένα παραμέλησε την εκτέλεση του καθήκοντός του, εισήγαγε δηλαδή στις Κεντρικές Φυλακές το κινητό τηλέφωνο της 2ης κατηγορίας ενώ γνώριζε ότι περιλαμβανόταν στα απαγορευμένα αντικείμενα (άρθρο 134 του Κεφ. 154) - 5η κατηγορία. Ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ότι μεταξύ του 2008 και της 12/10/10 στις Κεντρικές Φυλακές συνωμότησε με τον Άθω Χαραλάμπους, κατάδικο στις Κεντρικές Φυλακές, να εισάγουν στις Κεντρικές Φυλακές απαγορευμένα αντικείμενα, δηλαδή κινητά τηλέφωνα (άρθρα 372 και 29 του Κεφ. 154) - 6η κατηγορία. Κατηγορείται επίσης ότι: · Αρχές του 2010 και μεταξύ 2008 και 12.10.10 εισήγαγε στις Κεντρικές Φυλακές απαγορευμένα αντικείμενα, ένα κινητό, 11 κινητά τηλέφωνα και αξεσουάρ και 174 κινητά τηλέφωνα και αξεσουάρ αντίστοιχα (άρθρα 219

(2), 20 και 27 του Ν.62

(1)/1996 - 7η, 11η, και 15η κατηγορία). · Αρχές του 2010 και μεταξύ 2008 και 12.10.10, ενώ ήταν δημόσιος λειτουργός κατά κατάχρηση εξουσίας προέβη σε αυθαίρετη πράξη που παραβλάπτει τα δικαιώματα άλλων, δηλαδή ενώ ήταν αρχιδεσμοφύλακας εισήγαγε στις Κεντρικές Φυλακές ένα κινητό τηλέφωνο, 11 κινητά τηλέφωνα και αξεσουάρ και 174 κινητά και αξεσουάρ (άρθρα 105 και 29 του Κεφ. 154) - 8η, 12η και 16η κατηγορία. · Αρχές του 2010 και μεταξύ 2008 και 12.10.10 απείθησε προς τη διαταγή 37/06 του Διευθυντή Φυλακών με την οποία ορίζονται τα απαγορευμένα να εισέλθουν στις Φυλακές αντικείμενα (άρθρο 137 του Κεφ. 154) - 9η, 13η και 17η κατηγορία. · Αρχές του 2010 και μεταξύ 2008 και 12.10.10 εσκεμμένα παραμέλησε την εκτέλεση του καθήκοντός του, δηλαδή εισήγαγε στις Κεντρικές Φυλακές ένα κινητό τηλέφωνο, 11 κινητά τηλέφωνα και αξεσουάρ και 174 κινητά, αντίστοιχα, ενώ γνώριζε ότι αυτά περιλαμβάνονταν στα αντικείμενα που απαγορεύεται να εισέλθουν εντός φυλακών (άρθρα 134 και 29 του Κεφ. 154) - 10η, 14η και 18η κατηγορία. Ο κατηγορούμενος 3 κατηγορείται ότι περί τα τέλη του 2009 στις Κεντρικές Φυλακές συνωμότησε με το Γιώργο Σταύρου να εισάγουν στις Φυλακές απαγορευμένα αντικείμενα (άρθρα 372 και 29 του Κεφ. 154) - 19η κατηγορία. Κατηγορείται επίσης ότι σε άγνωστη ημερομηνία περί τα τέλη του 2009: · Εισήγαγε απαγορευμένο αντικείμενο στις Κεντρικές Φυλακές, δηλαδή 90 κινητά τηλέφωνα (άρθρα 219

(2), 20 και 27 του Ν. 62 (Ι)/96 - 20η κατηγορία. · Κατά κατάχρηση εξουσίας προέβη σε αυθαίρετη πράξη που παραβλάπτει τα δικαιώματα άλλων, δηλαδή ενώ ήταν δεσμοφύλακας εισήγαγε στις Κεντρικές Φυλακές 90 κινητά τηλέφωνα (άρθρα 105 και 29 του Κεφ. 154) - 21η κατηγορία. · Απείθησε προς τη διαταγή 37/06 του Διευθυντή Φυλακών με την οποία ορίζονται τα αντικείμενα τα οποία απαγορεύεται να εισέλθουν εντός των Φυλακών (άρθρα 137 και 29 του Κεφ. 154) - 22η κατηγορία. · Εσκεμμένα παραμέλησε την εκτέλεση του καθήκοντός του, εισήγαγε δηλαδή στις Κεντρικές Φυλακές 90 κινητά τηλέφωνα ενώ γνώριζε ότι περιλαμβάνονταν στα απαγορευμένα αντικείμενα (άρθρο 134 του Κεφ. 154) - 23η κατηγορία. Για την κατηγορούσα αρχή κατέθεσαν 9 μάρτυρες κατηγορίας. Η μαρτυρία ήταν εκτενής και την παραθέτω πιο κάτω συνοπτικά: Ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο Le Xuan Hieu, από το Βιετνάμ. Ήρθε στην Κύπρο το 2006 για σπουδές και επειδή «μπλέχτηκε» σε ληστεία τον Ιανουάριο 2007 φυλακίστηκε. Στις φυλακές εκτελούσε καθήκοντα καθαριστή, καθάριζε το γραφείο των φρουρών και επέβλεπε και τους άλλους κρατουμένους που το καθάριζαν. Κατά το 2008 τον επισκέφθηκε ο Άθως Χαραλάμπους (Άθως), ο οποίος του ζήτησε να τον βοηθήσει να κρύψει κάποια κινητά τηλέφωνα και ο μάρτυρας δέχτηκε. Πήρε 3 κινητά τηλέφωνα με τους φορτιστές τους, τα οποία έκρυψε στην τουαλέτα. Ο Άθως για να τον ανταμείψει του έδωσε κάρτες πίστωσης κινητού για καρτοτηλέφωνο. Τα τηλέφωνα ήταν καινούρια, με αυτοκόλλητο στην οθόνη ενώ οι φορτιστές είχαν ανοιχτεί και ήταν χωρίς κάλυμμα. Τα τηλέφωνα και οι φορτιστές ήταν τυλιγμένα σε ταινία «για να τα κρύψουν». Τα έδωσε στον Άθω όταν του τα ζήτησε. Σε μεταγενέστερο χρόνο ο Άθως του είπε ότι «θα έρχονταν» πολλά τηλέφωνα. Με οδηγίες του Άθου πήγε στην τοποθεσία όπου θα άνοιγαν το νερό για να ποτίσουν το γήπεδο. Βρήκε τα τηλέφωνα στην τσάντα με νάιλον μέσα στα σκουπίδια και τα έφερε στο κελί του όπου ο Άθως πήγε και τα μέτρησε και του τα έδωσε να τα κρύψει. Πήγε 2 φορές στην τοποθεσία και ήταν διαφορετικός ο αριθμός των τηλεφώνων. Ήταν περισσότερα από 80, πιθανώς 84 και δεν επρόκειτο μόνο για τηλέφωνα αλλά και για χόρτο, κοκαΐνη και μαριχουάνα. Τα τηλέφωνα ήταν NOKIA και SONY ERICSON. Ο Άθως αυτή τη φορά τον αντάμειψε με ένα τηλέφωνο με sim card και φορτιστή. Όταν πήρε τα τηλέφωνα στο κελί του ΜΚ1 τα τύλιξε στην ταινία και είπε στο ΜΚ1 να τα κρύψει. Τα έκρυψε τις πρώτες 2 φορές στην τουαλέτα και μετά στο γραφείο των δεσμοφυλάκων όπου όλοι οι τελευταίοι είχαν πρόσβαση, στο πρώτο ντουλάπι. Τα ντουλάπια ήταν κλειδωμένα και χρησιμοποιούνταν μόνο από τους δεσμοφύλακες. Του είχε δώσει κλειδί ο Άθως. Έβαζε τα τηλέφωνα στο ντουλάπι όταν οι δεσμοφύλακες δεν πρόσεχαν. Το ντουλάπι αρχικά ανήκε σε κάποιο Ροδή, μετά ο Μούζουρας (κατηγορούμενος 2) του είπε να το καθαρίσει, το κλείδωσε και ήταν το μόνο κλειδί. Το κλειδί μπορεί ο Άθως να το πήρε από τον κατηγορούμενο

1. Ο ΜΚ1 το επέστρεψε στον Άθω. Μετά από αυτή τη συνομιλία, την τελευταία φορά ακολούθησε τις οδηγίες του Άθου να πάρει τα κινητά από τοποθεσία πίσω από το εργαστήριο των φυλακών, τα οποία έβαλε επίσης στο ντουλάπι αφού κρατούσε το κλειδί. Αυτό έγινε περίπου το
2. Με οδηγίες του Άθου πήγε πίσω από το εργαστήριο και είδε το Στρούθο, έναν άλλο κρατούμενο, που έπαιρνε τα τηλέφωνα από τη σωλήνα του νερού. Ο ίδιος βρισκόταν πίσω από την πόρτα. Δίπλα του ήταν ένας φύλακας που ονομαζόταν Βασίλης (3ος κατηγορούμενος) και είπε στο Στρούθο να βιαστεί. Ο Στρούθος έβαλε όλα τα τηλέφωνα σε τσάντα νάιλον και τα έφερε στο ΜΚ1 ο οποίος πήρε τη τσάντα στο κελί του όπου βρισκόταν ο Άθως, ο οποίος είπε στο ΜΚ1 το πρωί όταν πάει στη δουλειά του, να τα κρύψει στο ντουλάπι. Μέχρι τις 10.10 υπήρχαν 11 ή 12 κινητά όταν τα έψαξαν άλλοι φύλακες. Ο ΜΚ1 τα έβαζε και τα έβγαζε από το ντουλάπι μόνο. Ο Άθως τα πουλούσε σε άλλους κρατουμένους. Του είχε πει 11 ή 12 κινητά να τα κρύψει για άλλους, δεν ανήκαν στον Άθω. Για την ύπαρξη των κινητών γνώριζαν ο Γιουρούκκης και ο Ζαχαρίας. Τηλέφωνα έδωσε 2 φορές στο Γιουρούκκη ο ΜΚ1 με οδηγίες του Άθου. Τα τηλέφωνα τα παραλάμβανε με την ταινία. Τα άνοιγαν και τα ξανατύλιγαν. Στο σωλήνα είχε πρόσβαση μόνο ο ίδιος και ο Άθως. Μόνο οι δεσμοφύλακες και οι κρατούμενοι έχουν πρόσβαση. Σε σχέση με το περιστατικό με το Στρούθο και τον κατηγορούμενο 3 ο συγκρατούμενός του Ηρακλής Ηρακλέους είπε στο ΜΚ1 ότι το απόγευμα είδε τον Στρούθο να παίρνει κινητά τηλέφωνα και ο κατηγορούμενος 3 στεκόταν δίπλα του. Ο Ηρακλής Ηρακλέους το ρώτησε αν ξέρει πώς να φέρουν τηλέφωνα στη φυλακή και ότι κρύβουν τηλέφωνα ή πράγματα στη σωλήνα του νερού. Ο 1ος κατηγορούμενος μιλούσε με τον Άθω τον οποίο όλοι φώναζαν αστειευόμενοι Mr. Mobile. Ο 2ος και 3ος κατηγορούμενος δεν τον φώναζαν έτσι. Ο ΜΚ1 κράτησε το κλειδί μέχρι που βρήκαν τα τηλέφωνα, μετά το πέταξε. Σε ερώτηση αν είδε οποιονδήποτε από τους κατηγορουμένου να δίδει το κλειδί του σε άλλο πρόσωπο απάντησε πως είδε τον κατηγορούμενο 2 μια φορά να δίδει το κλειδί του ντουλαπιού του σε κάποιο «Χριστάκη» και του είπε να δώσει το κλειδί στο Ζαχαρία. Είδε τον κατηγορούμενο 2 να κλειδώνει το ντουλάπι του με τη μεγάλη κλειδαριά. Προηγουμένως είχε ζητήσει από το ΜΚ1 να το καθαρίσει. Ο 2ος κατηγορούμενος είχε στενή σχέση με τον Άθω. Του είχε κινήσει την περιέργεια όταν μια φορά ο ΜΚ1 μπήκε στο δωμάτιο του Ζαχαρία ο 2ος κατηγορούμενος και ήταν εκεί ο Ζαχαρίας, ο Yuki και ο Άθως. Ο κατηγορούμενος 2 κρατούσε ένα τηλέφωνο στο χέρι το οποίο πέταξε πίσω του στο Ζαχαρία όταν είδε το ΜΚ
3. Είδε τον κατηγορούμενο τρομαγμένο στον οποίο ο Άθως είπε να μην ανησυχεί γιατί ο ΜΚ1 ήταν «ένα μέλος της ομάδας». Με τον Άθω μιλούσε αγγλικά και μερικές φορές ελληνικά. Ο ΜΚ1 κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 - 33, τα οποία επεξήγησε. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του κατηγορουμένου 1, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι όλοι γνωρίζουν ότι ο Άθως πουλά κινητά τηλέφωνα στη φυλακή. Αυτό δεν το ανέφερε στην κατάθεσή του. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του κατηγορουμένου 2, αρνήθηκε ότι ψεύδεται ότι το περιστατικό με τα 3 τηλέφωνα ήταν στις αρχές του
4. Δεν θυμόταν ακριβώς. Φυλακή πήγε στις 20.1.
5. Όλες μαζί οι φορές που του έδωσε ο Άθως τηλέφωνα ήταν
6. Την πρώτη φορά 3, τη δεύτερη φορά 24, γύρω στο τέλος του 2008, και την τρίτη αρχές του 2009,
7. Σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος 2 το 2008 εργαζόταν δίπλα από το γραφείο του διευθυντή απάντησε πως την τελευταία περίοδο του 2008 εργαζόταν στο block 1A. Γνωρίζει πως δούλευε στο γραφείο του διευθυντή αλλά 1 - 2 μέρες ήταν στο block 1A. Εκεί δούλευε ο κατηγορούμενος 2 και καθάριζε ο ΜΚ
8. Σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν είχε locker γιατί δεν εργάστηκε «στην 1Α» απάντησε πως του είπε να καθαρίσει το locker και μετά ο κατηγορούμενος το κλείδωσε. Τη μέρα που ανευρέθηκαν τα τεκμήρια, ο ίδιος στεκόταν έξω από το γραφείο, σε απόσταση 1 - 2 μέτρα και τους είδε να τα βγάζουν. Κάποιος Σωτήρης ζήτησε να ανοιχτεί το locker γιατί το ήθελε για τον ίδιο. Έσπασε την κλειδαριά. Μάρκαρε τα τηλέφωνα γιατί δεν εμπιστευόταν τον Άθω. Ήθελε να έχει αποδείξεις για να προστατεύσει τον εαυτό του σε περίπτωση που ο Άθως τον ανέφερε στην αστυνομία αν συνέβαινε κάτι. Δεν ανάφερε στην κατάθεσή του το γεγονός αυτό. Σε ερώτηση γιατί κατέληξαν τα κινητά στο Ζαχαρία απάντησε ότι τη μέρα που βρέθηκαν τα κινητά, ο Άθως ζήτησε από το ΜΚ1 να του δώσει όλα τα κινητά τα οποία έδωσε στο Ζαχαρία για να τα κρύψει στο γραφείο του διευθυντή. Για το θέμα μίλησε άμεσα στο ΤΑΕ. Δεν γνωρίζει αν το έγραψαν. Ο ΜΚ1 μίλησε και στο διευθυντή για να ελέγξει και το δικό του γραφείο. Σε ερώτηση γιατί στο Τεκμήριο 30 αναφέρει ότι την επόμενη μέρα άκουσε ότι άνοιξαν το locker ενώ στο Δικαστήριο ανέφερε πως ήταν παρών την ώρα που βρέθηκαν απάντησε ότι έπαιζε ποδόσφαιρο και άκουσε το Λοχία που ήθελε να ανοίξει την κλειδαριά. Έτρεξε προς το παράθυρο του γραφείου και έβλεπε το Λοχία να ανοίγει το ντουλάπι. Σε ερώτηση γιατί είπε στο Τεκμήριο 30 «άκουσα» απάντησε πως τόσο στη γραμματική όσο και στις λέξεις υπάρχουν πολλά λάθη και «μπορεί ο αξιωματικός να μην κατάλαβε τι εννοούσε». Ήταν κουρασμένος μετά την κατάθεση και δεν πρόσεξε τα λάθη, διάβασε στα γρήγορα την κατάθεσή του. Μπορεί να υπήρξε λάθος κατανόηση από τον αξιωματικό αυτών που εννοούσε ο ΜΚ
9. Σε ερώτηση γιατί δεν ανέφερε τα περί Ζαχαρία στην κατάθεσή του, είπε πως τα ανέφερε στο Λάζαρο Λαζάρου, υπεύθυνο ασφαλείας των φυλακών, ακολούθως στον αστυνομικό του ΤΑΕ και στον υπεύθυνο των φυλακών που τον επισκέφθηκαν στη Λακατάμεια. Ήταν απόφαση του τελευταίου να πάει να δει το ΜΚ
10. Απλώς έκανε έλεγχο ρουτίνας και ο ΜΚ1 ζήτησε να τον δει. Το 2010 ο Ζαχαρίας έβαλε τα κινητά στο χώρο που είναι τώρα το γραφείο του αναπληρωτή διευθυντή φυλακών. Του το είπε ο Άθως. Επρόκειτο για άλλα κινητά από αυτά της υπόθεσης. Όσον αφορά τα ναρκωτικά δεν γνώριζε ότι υπήρχαν ναρκωτικά στη τσάντα. Στην κατάθεσή του Τεκμήριο 30, μπορεί να υπάρχουν μερικά λάθη, δεν τη διάβασε πολύ καλά. Σε υποβολή ότι ποτέ δεν έγινε το περιστατικό με τον κατηγορούμενο 2 γι' αυτό δεν το ανέφερε στην κατάθεσή του, απάντησε πως το είχε δηλώσει «στην άλλη κατάθεση». Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του κατηγορουμένου 3, ανέφερε ότι το Φεβρουάριο 2012 αφέθηκε ελεύθερος. Του ζήτησαν να μείνει εδώ στη φυλακή για να δώσει τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο. Συνεργαζόμενος με τον Άθω δεν φοβόταν αφού τον Άθω τον βοηθούσαν οι αξιωματικοί. Στις 19.10, στο Τεκμήριο 30, είπε πως όταν βρέθηκαν τα κινητά φοβήθηκε πως θα πήγαιναν σε αυτόν και για αυτό ζήτησε δικηγόρο. Ο πρώτος στον οποίο μίλησε ήταν ο Λάζαρος Λαζάρου λέγοντας του ότι θα τον βοηθούσε να βρει ποιοι εμπλέκονταν. Στην αστυνομία μίλησε όταν τον μετέφεραν στη Λακατάμεια. Ζήτησε προστασία, να φύγει από τη φυλακή και αφού την έπαιρνε θα ανέφερε ότι γνώριζε. Και έδωσε το Τεκμήριο 30 αφού ένιωσε ασφάλεια και αφού το συζήτησε με το δικηγόρο του. Μετά την κατάθεση του, Τεκμήριο 30, έδωσε δεύτερη κατάθεση. Στην πρώτη κατάθεση είχε πει όλα όσα γνώριζε εκτός από κάποιο memory card του που δεν βρέθηκε στις φυλακές. Δέχθηκε ότι στο Τεκμήριο 30 αναφέρει ότι τα κινητά ήταν 60, και ότι στη δεύτερη κατάθεση και στο Δικαστήριο μίλησε για 90 κινητά. Έκανε το λάθος γιατί είχε μπερδευτεί και ανησυχούσε, κάποιος είχε τηλεφωνήσει στη σύζυγό του και την απείλησε. Στην αρχή της δεύτερης κατάθεσής του δήλωσε πως έκανε λάθος επειδή ήταν μπερδεμένος. Δέχθηκε πως δεν είναι επειδή ήταν κουρασμένος που έκανε λάθος. Ήταν υπό σύγχυση. Δέχθηκε ότι ο Λάζαρος Λαζάρου διερωτήθηκε πώς μπήκαν τα τηλέφωνα στις σωλήνες αφού οι σωλήνες έπρεπε να είχαν ελεγχθεί από την ομάδα του. Ο ίδιος δεν ήταν στο σημείο των σωλήνων, ήταν πίσω από την Πύλη και έβλεπε το Στρούθο που παραλάμβανε τα τηλέφωνα. Δίπλα ήταν ο κατηγορούμενος
11. Ο ίδιος θα έπαιρνε τα κινητά που θα του έδινε ο Στρούθος. Ο ίδιος δεν πήγε στο σιδηρουργείο όπου θα πήγαιναν τα τηλέφωνα. Δεν ήθελαν να γνωρίζει ο ΜΚ1 «ποιος φύλακας τα είχε». Ο ίδιος ήταν σε απόσταση 2 - 3 μέτρων. Ο Στρούθος και ο κατηγορούμενος 3 δεν τον έβλεπαν, είχε πράσινο νετ στην Πύλη. Η πόρτα δεν ήταν εντελώς ανοικτή, έβλεπε. Η κατάθεσή του δεν ήταν αποτέλεσμα άλλων γεγονότων. Στη δεύτερη κατάθεσή του αναφέρει το συμβάν με τον 3ο κατηγορούμενο και το Στρούθο. Στην πρώτη κατάθεση φοβόταν για την ασφάλειά του, δεν ήθελε να πει τα πάντα. Ο Στρούθος κρατούσε μια μεγάλη τσάντα. Έβγαλε άλλη μια από την πρώτη και του τις έδωσε. Του έδωσε δύο τσάντες. Του υπεβλήθη ότι στο Τεκμήριο 30 λέει ότι ο Στρούθος κρατούσε δύο τσάντες. Όταν έβγαλε τα τηλέφωνα τα έβαλε όλα σε μια τσάντα. Από το Λάζαρο Λαζάρου δεν ένιωθε απειλή. Ήταν παρών στην δεύτερή του κατάθεση. Του υπεβλήθη ότι άλλα λέει στις δύο του καταθέσεις σε σχέση με το πού πήρε τα τηλέφωνα. Στην πρώτη ότι πήγαν στο κελί του Άθου, στη δεύτερη ότι πήγαν στο κελί του. Άκουσε τον κατηγορούμενο 3 να λέει στον Στρούθο «άτε ρε Στρούθο, γρήγορα». Σε υποβολή ότι σε εκείνο το σημείο υπήρχε υπερυψωμένη σκοπιά και θα τον έβλεπαν απάντησε ότι «ο φύλακας που ερχόταν για δουλειά δεν ερχόταν να δουλέψει». Σε υποβολή ότι λόγω νετ δεν έβλεπε είπε πως ήταν παλιό και υπήρχαν τρύπες. Αρνήθηκε ότι υπήρχε κλειστό σύστημα με κάμερα στο μέρος. Σε υποβολή ότι ο δρόμος όπου βρίσκονταν οι σωλήνες καλυπτόταν από κάμερες, απάντησε ότι «υποθέτει ότι η κάμερα δε μπορεί να καλύψει εκείνη τη θέση». Νομίζει ότι η κάμερα δεν μπορεί να καλύψει ολόκληρο το δρόμο. Του υποδείχθηκαν φωτογραφίες δεσμοφυλάκων από το Λάζαρο Λαζάρου και τον ανακριτή. Του υπέδειξαν όλο το προσωπικό. Οι φωτογραφίες του υποδείχθηκαν πριν τις 25 Οκτωβρίου. Η φωτογραφία αυτού που είπε ότι «δεν ξέρει ποιος είναι αλλά είμαι σε θέση να σας τον πω» δεν του υπεδείθχη. Του έδειξαν ελλιπείς φωτογραφίες. Αρνήθηκε υποβολή ότι όσα αναφέρει σε σχέση με τον 3ο κατηγορούμενο είναι ψέματα και ότι λέει ψέματα. Η ΜΚ2 ήταν η γ/αστ. 4100 Αννίτα Ιωαννίδου. Σύμφωνα με την κατάθεσή της Τεκμήριο 34, στις 12.10.10 μαζί με τον ΜΚ4 ανάλαβαν τη διερεύνηση υπόθεσης ανεύρεσης κινητών τηλεφώνων και άλλων σε ερμαράκι δεσμοφυλάκων στην πτέρυγα 1Α των Κεντρικών Φυλακών. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι με τη βοήθεια διερμηνέα πήγε γραπτή κατάθεση από το Nawaz Butt Τεκμήριο 71Α και Β και από το ΜΚ1, Τεκμήριο 30 και δεύτερη κατάθεση στις 25.10.
12. Ερεύνησε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου 3 και το σπίτι του μετά από γραπτή συγκατάθεση, Τεκμήριο 36, και του πήρε 2 παρειακά επιχρίσματα. Κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 3, Τεκμήριο
13. Κατά τα άλλα, παρέλαβε και παρέδωσε διάφορα τεκμήρια. Κατέθεσε το Τεκμήριο 37, αποτελέσματα επιστημονικής εξέτασης καθώς και τα τεκμήρια 36 - 56, το Τεκμήριο 57, 2 παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου 3, το Τεκμήριο 58, το Τεκμήριο 59 και το Τεκμήριο 60, 2 παρειακά επιχρίσματα των κατηγορουμένων 1 και 2, αντίστοιχα, τα Τεκμήρια 61 -
14. Αντεξεταζόμενη από το συνήγορο του κατηγορουμένου 1, σε ερώτηση με ποιο τρόπο τα κατατεθέντα τεκμήρια συνδέονται με τον κατηγορούμενο ανέφερε ότι σχετίζονται με τον κατηγορούμενο 1 τα παρειακά του επιχρίσματα. Αντεξεταζόμενη από το συνήγορο του κατηγορουμένου 2, ανέφερε πως από τα τεκμήρια που κατέθεσε σχετίζεται με τον κατηγορούμενο 2 το Τεκμήριο 60, τα παρειακά του επιχρίσματα. Κατά την έρευνα στο «κουτί» των δεσμοφυλάκων δεν ήταν παρούσα. Ο κος Στεφάνου αντεξέτασε εκτενέστατα. Η επικοινωνία της με το ΜΚ1 ήταν ικανοποιητική. Ο ΜΚ1 αντιλαμβανόταν τι του έλεγε η ΜΚ2, το ίδιο και αυτή. Η πρώτη ανακριτική πράξη της ήταν στις 18.10.
15. Αρχιανακριτής στην υπόθεση ήταν ο κος Σιάηλος, τον οποίο η ΜΚ2 και ο κος Καννάουρος (ΜΚ4) ενημέρωναν για τις ενέργειες τους και ο οποίος του έδιδε κατευθύνσεις. Η κατάθεση του ΜΚ1 λήφθηκε στα αγγλικά γιατί ο ίδιος επέμενε, και οι ίδιοι βεβαιώθηκαν μιλώντας του, ότι είχε πλήρη γνώση της γλώσσας. Από ότι η ΜΚ2 γνωρίζει ο ΜΚ1 μεταφέρθηκε στα κρατητήρια στη Λακατάμεια μετά από οδηγίες για να δώσει κατάθεση. Πήγαν και οι 3 ανακριτές στις 19 Οκτωβρίου εκεί. Δεν γνώριζαν τι θα τους ανέφερε ο ΜΚ
16. Η ίδια έλαβε την κατάθεση του ΜΚ1 και κάποιες στιγμές ήταν εκεί και ο ΜΚ
17. Είχαν ενημερωθεί για τους ελέγχους που διεξάγονται για να μπουν αντικείμενα στις φυλακές αλλά δεν υπάρχει γραπτώς στον ανακριτικό φάκελο. Γίνονταν τουλάχιστον 1 - 2 ελέγχοι. Οι χώροι στους οποίους αναφέρεται ο ΜΚ1 στην κατάθεσή του, δεν φωτογραφήθηκαν από την αστυνομία, ούτε και έγιναν υποδείξεις σκηνών. Έγιναν «έρευνες στα σημεία», πριν την κατάθεση του ΜΚ1, πριν γνωρίζουν τι θα έλεγε. Αρνήθηκε ότι υπάρχουν κάμερες στο σημείο που τους ανέφερε ο ΜΚ
18. Σε σχέση με τις σωλήνες από τις οποίες ο Στρούθος πήρε τα κινητά τηλέφωνα δεν ρώτησε το μέγεθος. Κάπου αναφέρεται ότι έγιναν κατασκευές στην κουζίνα. Μπήκαν κάποιες σωλήνες εντός των φυλακών, δεν επιβεβαιώθηκε. Κατά τη λήψη της κατάθεσης ο ΜΚ1 ήταν ήρεμος και διήρκησε γύρω στις 2 ώρες. Δεν ήταν κουραστική ούτε έδειχνε συγχυσμένος ούτε και φοβισμένος. Είχε δε ζητήσει να μιλήσει με το δικηγόρο του, ο οποίος πήγε στο μέρος, πριν πει ο,τιδήποτε στην αστυνομία. Η ΜΚ2 δακτυλογραφούσε την κατάθεση, ό,τι έγραφε το ανέφερε στο ΜΚ1 και συνέχιζαν. Στο τέλος ο ΜΚ1 διάβασε την κατάθεση και αν υπήρχε διόρθωση την έκαναν και μετά την υπέγραψε. Τη διάβασε και τυπωμένη. Η μαρτυρία του ΜΚ1 κρίθηκε αξιόπιστη από τους ανακριτές, για αυτό οι ανακριτές εισηγήθηκαν την ποινική δίωξη των κατηγορουμένων. Σε σχέση με την κοκαΐνη στην οποία αναφέρθηκε ο ΜΚ1 γνωρίζει ότι είχε ενημερωθεί η ΥΚΑΝ, δεν υπάρχει όμως κάτι γραπτό στον ανακριτικό φάκελο. Δεν πρέπει να έγινε προειδοποίηση στον ΜΚ1 σε σχέση με τα ναρκωτικά αφού δεν γράφτηκε. Σε σχέση με το περιστατικό στις φυλακές με τη μαριχουάνα που «έκανε» ένας κρατούμενος δεν υποδείχθηκαν φωτογραφίες των δεσμοφυλάκων στο ΜΚ
19. Της υπεβλήθη ότι δεν εξέτασαν ούτε και προσπάθησαν να επιβεβαιώσουν τα λεχθέντα του ΜΚ
20. Η ΜΚ2 κατέθεσε το Τεκμήριο 72, ημερολόγιο ενεργείας από το οποίο προκύπτει ότι ο Άθως προφορικά παραδέχτηκε ότι εισήγαγε στις Φυλακές τα τελευταία 2 χρόνια γύρω στα 500 κινητά. Το θέμα χειρίστηκε ο ΜΚ
21. Ο ΜΚ3 ήταν ο Υπαστυνόμος Γεώργιος Αναστασίου της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών στο Αρχηγείο Αστυνομίας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 73 έκθεση εργαστηρίου διερεύνησης. Εξέτασε Τεκμήρια και σε δύο περιτυλίγματα ταύτισε 3 αποτυπώματα με αυτά του Παντελή Χριστοδούλου Λαζάρου. Ο 1ος κατηγορούμενος δεν άγγιξε οποιοδήποτε τεκμήριο. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του κατηγορουμένου 1, ανέφερε ότι το μαύρο σακούλι τοποθετήθηκε στο γραφείο ασφαλείας. Όταν ανοίχθηκαν τα τηλέφωνα είπαν να βγουν όλοι έξω. Σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος 1 άγγιξε ένα κινητό με το δάχτυλό του απάντησε πως δεν κόντεψε «πολλά κοντά» να αγγίξει στα τεκμήρια. Του είπαν να μην κοντέψει γιατί μπορεί να άφηνε ίχνη (αποτυπώματα) δικά του στα τεκμήρια. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του κατηγορουμένου 2, ανέφερε ότι σε σχέση με το 2ο κατηγορούμενο δεν ανευρέθηκε ο,τιδήποτε. Δεν φωτογραφήθηκαν τα locker. Δεν γνωρίζει αν καταστράφηκαν αργότερα τα locker. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Στεφάνου, απάντησε πως τα κινητά βρίσκονταν σε σακούλα. Έκαναν δειγματοληψίες από το locker που ήταν του προσωπικού των φυλακών. Ο ΜΚ4 αστυφύλακας 4644 Μάριος Καννάουρος του ΤΑΕ, υιοθέτησε την κατάθεσή του. Στις 12.10.10 ανέλαβε «την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης» ανεύρεσης κινητών τηλεφώνων και άλλων σε ερμαράκι των δεσμοφυλάκων στην πτέρυγα 1 των Κεντρικών Φυλακών. Εξήγησε τις ενέργειες που έκανε σε σχέση με την υπόθεση. Βασικά, όπως ανέφερε, συνέλαβε τον κατηγορούμενο 3, Τεκμήριο 75, του ανέφερε τα δικαιώματα επικοινωνίας του, Τεκμήριο 76 και του πήρε ανακριτική κατάθεση, Τεκμήριο
22. Σε ερώτηση που του έκανε ότι υπάρχει γραπτή μαρτυρία ότι στεκόταν έξω από το σιδηρουργείο ενώ κατάδικος έπαιρνε από σωλήνες που ήταν εκεί 90 κινητά τα οποία μετέφερε στις Κεντρικές Φυλακές, απάντησε πως δεν αντιλήφθηκε κάτι τέτοιο. Επίσης, αρνήθηκε ότι ενώ ο κατάδικος παραλάμβανε τα τηλέφωνα ο κατηγορούμενος 3 έβλεπε αν ερχόταν κάποιος λέγοντας στον κατάδικο να βιάζεται. Ο ΜΚ4 κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ένταλμα σύλληψης του κατηγορουμένου 2, γραπτή κατηγορία, Τεκμήριο 84 και του πήρε ανακριτική κατάθεση, Τεκμήριο
23. Σε αυτήν αρνήθηκε υποβολή ότι έδωσε στον υποδεκανέα 122 ένα κλειδί λέγοντάς του ότι είναι του locker του και να το δώσει στον κατάδικο Ζαχαρία. Από τις αρχές του Φεβρουαρίου 2010 είχε χάσει το κλειδί και δεν ξαναχρησιμοποίησε το locker. Δεν είδε καμιά φορά το ΜΚ1 να ανοίγει το locker ούτε άκουσε ότι είχε κλειδί. Σε σχέση με τον 1ο κατηγορούμενο, σχετικό ήταν το ένταλμα σύλληψης, Τεκμήριο 85 και η ανακριτική του κατάθεση, Τεκμήριο
24. Σε αυτήν ανέφερε ότι στις 12.10.10 κλήθηκε στις φυλακές και πήγε στο φρουραρχείο όπου ο φρούραρχος του έδειξε μια σακούλα νάιλον, την οποία κρατούσε ο υποδεκανέας Κατσικίδης στην οποία του είπε πως υπήρχαν τα ανευρεθέντα. Στο γραφείο ασφαλείας πήγε την ώρα που έβγαζαν φωτογραφίες τα τηλέφωνα και άλλα. Μιλούσε και ένας αστυνομικός του είπε να μην μιλά πάνω από τα τεκμήρια. Σε καμιά περίπτωση δεν τα άνοιξε, τα είδε στο τραπέζι, στο γραφείο ασφαλείας για λίγα δευτερόλεπτα. Κατηγορήθηκε γραπτώς ο κατηγορούμενος, Τεκμήριο
25. Ο ΜΚ4 κατέθεσε επίσης προκαταρκτική έκθεση του Ινστιτούτου Γενετικής, Τεκμήριο
26. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του κατηγορουμένου 1, ανέφερε ότι η μοναδική μαρτυρία εναντίον του κατηγορουμένου 1 είναι το Τεκμήριο 89, η ταύτιση δηλαδή του γενετικού υλικού με ένα τηλέφωνο. Η παράγραφος 14 του Τεκμηρίου 37 θα ερμηνευτεί από το Δρα Καρυόλου. Τα τεκμήρια παραλήφθηκαν από το locker από το Λοχία 193 (δεσμοφύλακα) και μεταφέρθηκαν στο φρουραρχείο στη φύλαξη του 129 που τα παρέδωσε στο δεσμοφύλακα Κατσικίδη. Σύμφωνα με την κατάθεση του Λοχία 193, μάζεψε το περιεχόμενο του locker με προστατευτικά γάντια και το τοποθέτησε σε δύο χάρτινους φακέλους που έβαλε σε μαύρη νάιλον σακούλα που βρισκόταν στο ερμαράκι και περιείχε εργαλεία. Νομίζει πως φωτογραφήθηκαν όπως βρέθηκαν τα τεκμήρια από τον Κατσικίδη, όχι από την αστυνομία. Δεν θυμόταν τις ακριβείς οδηγίες του κου Σιάηλου. Από τα πολλά που τους είπε, ήταν να ειδοποιήσουν περίπου 300 δεσμοφύλακες να πάνε στο ΤΑΕ για να τους πάρουν αποτυπώματα. Μόλις μπήκαν στις φυλακές και ανέλαβαν την υπόθεση, πήγαν στο γραφείο ασφαλείας όπου τους ανέφεραν ότι βρέθηκαν τα κινητά τηλέφωνα. Σε λίγα λεπτά ήρθε ο αξιωματικός και πήγαν στο γραφείο των δεσμοφυλάκων, όπου ήταν «το κουτί». Τη σκηνή ανέλαβε ο υπαστυνόμος της ΥΠΕΓΕ. Ο ίδιος παρέλαβε την κλειδωνιά από το κουτί για δαχτυλοσκοπικές εξετάσεις και βγήκε έξω. Την πήρε μόνος του από το locker, χωρίς οδηγίες από τον εμπειρογνώμονα. Δεν άνοιξε τα άλλα δύο locker και δεν γνωρίζει αν ανοίχτηκαν. Στο πρώτο locker έκανε τις εξετάσεις ο υπαστυνόμος της ΥΠΕΓΕ. Τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν από τον τελευταίο τα πήρε μετά στο γραφείο ασφαλείας, τα συσκεύασε και τα παρέδωσε στο μάρτυρα. Σε ερώτηση κατά πόσο μετά την αναφορά του Άθου Χαραλάμπους στο Τεκμήριο 72 στα κινητά που εισήγαγε στις φυλακές, του πήραν κατάθεση, ανέφερε ότι δεν του πήραν ανακριτική κατάθεση και δεν τον κατηγόρησαν γιατί με βάση το Νόμο των Φυλακών οι κατάδικοι δεν έχουν ευθύνη. Προχώρησε την υπόθεση αυτή με γνωμάτευση της εισαγγελίας. Δεν έκαναν στον Άθω Χαραλάμπους επίστηση στο Νόμο. Ζήτησε ανταλλάγματα ο Άθως Χαραλάμπους για να δώσει κατάθεση. Η απάντηση της αστυνομίας για ανταλλάγματα ήταν αρνητική. Δεν γνωρίζει ποιος επέλεγε ποιες καταθέσεις θα έπαιρναν. Για την εμπλοκή των καταδίκων στην υπόθεση, ο Σιάηλος ενημέρωνε το Διευθυντή Φυλακών. Σε σχέση με το 2ο κατηγορούμενο, υπάρχει κατάθεση από άλλους μάρτυρες ότι έδωσε το κλειδί του locker σε άλλο δεσμοφύλακα για να το δώσει σε κάποιον κατάδικο. Αυτό προκύπτει από τη μαρτυρία του Ζαχαρία, Τεκμήριο 71 (Β) και την κατάθεση του 122 Χριστάκη. Βλέποντας όμως την κατάθεση Τεκμήριο 71 (Β), παρατήρησε πως δεν αναφέρεται στον κατηγορούμενο
27. Σε υποβολή ότι ούτε ο 122 αναφέρθηκε στον κατηγορούμενο 2, απάντησε ότι δεν έχει να πει τίποτε. Σε σχέση με φωτογραφικό υλικό, ο ίδιος ποτέ δεν υπέδειξε στο ΜΚ1 φωτογραφίες. Δεν έγινε αναγνώριση χώρου ή υποδείξεις σκηνών. Στο ΜΚ1 δεν έγινε επίστηση στο Νόμο. Σε σχέση με το γεγονός ότι ο κος Τρυφωνίδης κατέστρεψε πέραν των 500 κινητών τηλεφώνων το πληροφορήθηκε από τις ειδήσεις. Δεν γνώριζαν ότι υπήρχαν αυτά τα τηλέφωνα. «Είναι τηλέφωνα που βρέθηκαν στις φυλακές προηγουμένως και τα φύλαγαν, φαντάζομαι ...», είπε χαρακτηριστικά. Τις κάμερες δεν τις είδαν. Ζήτησαν από τις φυλακές να τους κάνουν cd και δεν τους έδωσαν, παρόλο που τους είπαν πως «θα το κανόνιζαν». Αποκλείεται ο ΜΚ1 να τους είπε πως ο Ζαχαρίας είχε κρύψει κινητά στο γραφείο του Αναπληρωτή Διευθυντή. Σε σχέση με την εισαγωγή των κινητών, μόνο από ένα πολίτη πήραν κατάθεση, οι υπόλοιποι ήταν δεσμοφύλακες. Δεν τους δόθηκε υλικό από το κλειστό κύκλωμα γιατί «τους είπαν ότι έσβησε» και δεν υπήρχε. Δέχθηκε ότι στην πρώτη κατάθεση ο ΜΚ1 δεν εμπλέκει κανένα δεσμοφύλακα ενώ στη δεύτερη εμπλέκει κάποιους. Δεν είναι σίγουρος για τη διαδικασία ελέγχου αντικειμένων που μπαίνουν στις φυλακές. Δεν θυμόταν αν υπήρχε κάπου γραμμένο. Σε ερώτηση ποιος όφειλε να ελέγξει τις σωλήνες στις οποίες έκανε αναφορά ο ΜΚ1 στην κατάθεσή του απάντησε πως ήταν άγνωστος ο χρόνος που εισήλθαν μέσα και ότι αρκετές φορές «μπήκαν μέσα πράγματα». Ό,τι τους έλεγε ο ΜΚ1 γραφόταν, ήξερε δε απέξω όλους τους αριθμούς των δεσμοφυλάκων. Ο ΜΚ1 δέχθηκε πως δεν έγινε διερεύνηση σε σχέση με το μέγεθος των σωλήνων στους οποίους χωρούσαν σύμφωνα με το ΜΚ1 τα κινητά. Δέχθηκε πως ήταν αναγκαίο να είχε ερευνηθεί. Δεν εξέτασαν επίσης αν τα τεκμήρια χωρούσαν στο locker. Σε ερώτηση αν πέρασε ποτέ από το μυαλό του αν ο ΜΚ1 έλεγε ψέματα, απάντησε αρνητικά «σύμφωνα με το ό,τι είδα στις φυλακές είναι αληθινοί οι ισχυρισμοί του». Γνώριζαν όλοι οι κατάδικοι αλλά φοβούνταν, δεν έδιναν κατάθεση. Δεν θυμάται αν έψαξαν τα βιβλία των φυλακών σε σχέση με το κατά πόσο την περίοδο που αναφέρει ο ΜΚ1 μπήκαν σωλήνες και τι είδους, στις φυλακές. Δέχθηκε ότι φαίνεται πως κάποιοι δεν εκτελούσαν σωστά τα καθήκοντά τους για να μπουν στη φυλακή τα κινητά τηλέφωνα. Του υπεβλήθη ότι έκανε πλημμελή ανάκριση διότι δεν πήρε κατάθεση από τους δεσμοφύλακες που όφειλαν να ερευνήσουν σε σχέση με τα αντικείμενα ενώ από τους δεσμοφύλακες που μπορεί να ευθύνονταν για την εισαγωγή κινητών πήρε καταθέσεις «περί ανέμων και υδάτων». Αρνήθηκε. Ο ΜΚ5 Λαζάρου, ήταν Διοικητής Φυλακών στο Τμήμα Φυλακών. Έδωσε 3 καταθέσεις για την παρούσα υπόθεση, Τεκμήρια 94, 95 και
28. Εισερχόμενος κάποιος στη φυλακή, στην είσοδο, υπόκειται σε έλεγχο από αψίδα ανίχνευσης μεταλλικών αντικειμένων και ακολούθως σε σωματική έρευνα. Με την ανάληψη των καθηκόντων του αντιμετώπισε διάφορα προβλήματα. Δεν υπήρχαν ισχύουσες διαταγές, γραπτές οδηγίες για έλεγχο εισερχόμενων αντικειμένων ή τον τρόπο διαχείρισης ελέγχου των αντικειμένων αυτών ή οχημάτων. Συνεπώς, μεγάλα αντικείμενα μπορούσαν να μπουν στη φυλακή. Η είσοδος οχημάτων για επιδιορθώσεις, μεταφορά υλικών, ήταν ανεξέλεγκτη. Κατά την κατάθεση του ΜΚ1 δεν ήταν παρών. Σε σχέση με την παρούσα περίπτωση δεν είχε καμιά ανάμειξη στην ανεύρεση των τηλεφώνων ούτε καμιά φορά είχε ελέγξει τους υπό αναφορά χώρους, δηλαδή τα γραφεία του προσωπικού. Αντεξεταζόμενος από τον κο Παυλίδη, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν θεωρήθηκε ύποπτος για αυτή την υπόθεση. Έδωσε γενετικό υλικό όπως όλο το προσωπικό. Καμιά ενέργεια δεν έκανε ο ίδιος σε σχέση με την υπό εκδίκαση υπόθεση. Δεν ήταν υπόψη του ότι ο Άθως Χαραλάμπους ζητούσε να δει το ΜΚ4 για να του πει τον τρόπο που εισάγονταν τηλέφωνα στις φυλακές. «Δεν είμαι υπόχρεος ούτε θα ήθελα ούτε θέλω να ξέρω το λόγο που θέλει να δει την αστυνομία» είπε επί λέξει. Δεν ενημερωνόταν από το ΤΑΕ για την πορεία των ανακρίσεων. Δέχθηκε πως στη φωτογραφία, Τεκμήριο 97, κατά την επίδειξη και καταστροφή κινητών τηλεφώνων που βρέθηκαν στις Φυλακές, ήταν παρών μαζί με τον Αναπληρωτή Διευθυντή. Ανέλαβε κάποια τριμελής επιτροπή να τα καταστρέψει. Στις 12.10.10 εντοπίστηκαν τα κινητά στο πρώτο locker. Στις 26.10.10 έγινε από το Αναπληρωτή Διευθυντή δημοσιογραφική διάσκεψη. Τα κινητά στη φωτογραφία βρίσκονταν σε χρηματοκιβώτιο στη φυλακή. Καταγράφηκαν από την επιτροπή. Ο ίδιος δεν ενημερώθηκε από το ΜΚ1 ότι ο Ζαχαρίας έβαζε κινητά τηλέφωνα στο γραφείο του κου Τρυφωνίδη. Ο χώρος των locker δεν καλυπτόταν από κάμερες. Δεν ζήτησε να δει ποιοι κατευθύνονταν προς το χώρο. Εξάλλου οι κάμερες στην περιοχή ήταν στραμμένες σε άλλους χώρους. Ο ίδιος ποτέ δεν παρέδωσε σε ανακριτή φωτογραφικό αρχείο του προσωπικού των φυλακών. Δεν είχε το αρχείο. Στις φυλακές εισάγονταν κατά καιρούς σωλήνες. Κανονικά περνούν από δύο ελέγχους αλλά στην αρχή δεν υπήρχαν τα τεχνικά μέσα. Δεν θυμάται πότε αγοράστηκε ακτινοδιαγνωστικό μηχάνημα. Δεν γνώριζε ο ΜΚ5 αν υπάρχει βιβλίο καταγραφής αντικειμένων που εισέρχονται στις φυλακές. Υπάρχουν όμως έντυπα παραγγελίας. Ελέγχονται από κάμερες. Τα περίπου 300 κινητά που βρέθηκαν «δεν ήταν όλα αυτή τη φορά, ήταν και από πριν». Ο ΜΚ6 ήταν ο Χαράλαμπος Κατσικίδης. Σύμφωνα με την κατάθεσή του, Τεκμήριο 98, κλήθηκε στις 12.10.10 να παρουσιαστεί αμέσως στις φυλακές. Στο φρουραρχείο παρέλαβε ένα σακούλι μαύρο νάιλον με τα τεκμήρια που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου και το μετέφερε στο γραφείο ασφαλείας. Παρέδωσε το σακούλι στον Υπαστυνόμο Αναστασίου. Οι 3 κατηγορούμενοι είχαν πρόσβαση στο χώρο που βρέθηκαν τα κινητά τηλέφωνα. Το σακούλι ανοίχτηκε στο γραφείο ασφαλείας ενώπιον της αστυνομίας, αριθμήθηκαν και παραλήφθηκαν. Ο 1ος κατηγορούμενος ήταν εκεί, στο γραφείο πριν την καταγραφή, είχε ειδοποιηθεί από τον φρούραρχο. Όταν ανοίχτηκαν τα τεκμήρια στον πάγκο ήταν μεταξύ άλλων συναδέλφων του και ο κατηγορούμενος 1 εκεί. Όταν ξεκίνησε η καταγραφή όλοι πήραν οδηγίες από τον υπεύθυνο της ΥΠΕΓΕ να αποσυρθούν. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του κατηγορουμένου 1, ανέφερε ότι στο πιο πάνω γραφείο υπήρχαν 3 γραφεία. Υπήρχε κάποιος που φωτογράφιζε τα τεκμήρια. Θυμάται ότι ο κατηγορούμενος 1 πλησίασε και υπέδειξε με το χέρι του ένα τηλέφωνο, το τηλέφωνο Τεκμήριο
29. Ο Τριφταρίδης του είπε «μπορεί να γίνει κάτι, μην κοντεύεις κε Χάρη για να μην βρεθεί κάτι». Ο κατηγορούμενος παρέμεινε στην αίθουσα περίπου 10 λεπτά. Προηγουμένως είχε πάει ο κατηγορούμενος στο γραφείο και του είπε πως είχε κουρευτεί στις φυλακές. Αντεξεταζόμενος από τον κο Παυλίδη, ανέφερε ότι 1 μήνα αργότερα συνόδευσε σε κάποιο χωράφι τους ποινικούς ανακριτές, όπου τα locker είχαν πεταχτεί. Τα κινητά που βρέθηκαν στο τραπέζι φωτογραφήθηκαν και τις φωτογραφίες της ζήτησε ο ποινικός ανακριτής Πελαγίας. Αντεξεταζόμενος από τον κο Στεφάνου ανέφερε ότι ακούστηκε ότι «μπήκαν με την κάσια μέσα στις φυλακές» κινητά. Έγιναν έρευνες. Αυτός που καθορίζει που θα γίνουν και με ποιο τρόπο είναι ο ΜΚ
30. Ο ΜΚ7 ήταν ο Χρίστος Μενελάου. Στις 11.10.10 εργαζόταν στην πτέρυγα 1 (Α) και αντικατέστησε τον κ. Μούζουρο, ο οποίος του παρέδωσε ένα κλειδί μικρό, του είπε ότι είναι του locker του και πριν να σχολάσει να το δώσει στο Ναουάζ Μπάζ (Ζαχαρία), ο οποίος καθαρίζει το γραφείο του διευθυντή. Ο Μούζουρος είχε ένα από τα 3 locker εκεί που βρέθηκαν την επομένη τα κινητά τηλέφωνα. Έδωσε το κλειδί στο Ζαχαρία. Δεν γνωρίζει ποιο από τα 3 ήταν το locker του Μούζουρα. Τα άλλα 2 δεν είδε κάποιο να τα χρησιμοποιεί. Ο ΜΚ1 ήταν ο καθαριστής του γραφείου των δεσμοφυλάκων. Κρατούσε κλειδί του μεσαίου locker για να βάζει μέσα τα καθαριστικά και τα μαύρα σακούλια. Αντεξεταζόμενος από τον κο Παυλίδη, ανέφερε πως το περιστατικό με το κλειδί έγινε πολύ πριν τις 12.10.
31. Στο πρώτο locker άκουσε πως βρέθηκαν τα κινητά, στο μεσαίο ήταν τα καθαριστικά. Το τρίτο ήταν το locker του 2ου κατηγορουμένου τότε. Είχε ποτήρια, καλαμάκια και καμιά λεμονάδα. Όταν πήγε στο ΤΑΕ για να δώσει κατάθεση του ζητούσαν πιεστικά να «πει πράγματα» για τον κατηγορούμενο
32. Τέθηκε σε διαθεσιμότητα για 3 μήνες, μετά επέστρεψε και πήρε προαγωγή. Ως ΜΚ8 κατέθεσε ο Μάριος Α. Καριόλου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής, μοριακός γενετιστής, το βιογραφικό σημείωμα και η πείρα και τα προσόντα του οποίου δεν αμφισβητήθηκαν. Ετοίμασε έκθεση, Τεκμήριο
33. Το συμπέρασμα 14 της έκθεσής του, σελίδα 36, αναφέρεται στο κινητό τηλέφωνο, Τεκμήριο
34. Δειγματοληψία πήρε από το πληκτρολόγιο του τηλεφώνου αυτού. Απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού που προέρχεται από 3 άτομα. Το μικτό γενετικό υλικό είναι 378.000.000 φορές πιο πιθανόν να είναι του κατηγορουμένου 1 και 2 αγνώστων ατόμων σε αντίθεση με το σενάριο να είναι τριών τυχαίων αγνώστων ατόμων. Ο ΜΚ8 εξήγησε τον έμμεσο και άμεσο τρόπο εναπόθεσης γενετικού υλικού σε ένα αντικείμενο. Αν πέσει τρίχα δεν αναμένεται να υπάρχει γενετικό υλικό εκτός αν υπάρχει πιτυρίδα. Δεν πρόσεξαν την ύπαρξη πιτυρίδας στη δειγματοληψία που έγινε. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι επειδή στην περίπτωση αυτή υπάρχει πλήρες γενετικό προφίλ, η μεταφορά πρέπει να είναι άμεση ή πρωτεύουσα. Απέκλεισε την πιθανότητα το γενετικό προφίλ που εντοπίστηκε στο τηλέφωνο να προήλθε από έμμεση δευτερεύουσα μεταφορά από τρίχα. Στο στάδιο αυτό, κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός η κατάθεση του Αντρέα Έλληνα, Τεκμήριο 102, υπεύθυνου αρχείου των Κεντρικών Φυλακών και η διαταγή 37/06 και 84/05 του Διευθυντή Φυλακών. Με βάση την 37/06 απαγορεύεται να εισέλθουν στις Κεντρικές Φυλακές μεταξύ άλλων κινητά τηλέφωνα ή μετασχηματιστές ή κάτι άλλο που μπορεί να μετατραπεί σε μετασχηματιστή. Ως ΜΚ9 κατέθεσε ο Αντρέας Χριστοδούλου, λειτουργός στο Τμήμα Φυλακών, ο οποίος αντικαθιστά τον Αντρέα Έλληνα στο αρχείο. Ανέφερε τα καθήκοντα και ημερομηνία διορισμού του καθενός εκ των κατηγορουμένων. Αντεξεταζόμενος, ρωτήθηκε εκ μέρους του 1ου κατηγορουμένου αν ο 1ος κατηγορούμενος από το Γενάρη 2008 μέχρι Απρίλη 2010 δεν είχε σχέση με 1 Α, Β και 2 Α πτέρυγες. Μπορεί ο διευθυντής να τον ορίσει αντικαταστάτη, ο ίδιος όμως δεν γνωρίζει αν έγινε κάτι τέτοιο. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του κατηγορουμένου 2, δέχθηκε ότι Απρίλη 2009 μέχρι Μάη 2009 ο κατηγορούμενος 2 βρισκόταν στις ΗΠΑ με υποτροφία. Σε υποβολή ότι Ιούνιο - Ιούλιο 2009 είχε καθήκοντα στο hostel απάντησε ότι δεν υπήρχε κάτι σχετικό στο φάκελο για να μπορέσει να απαντήσει. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του κατηγορουμένου 3, ανέφερε ότι δεν μπορεί να βεβαιώσει ή διαψεύσει αν όλο το Δεκέμβρη 2009 ο κατηγορούμενος ήταν εκτός φυλακών. Μετά το τέλος της μαρτυρίας οι συνήγοροι Υπεράσπισης των κατηγορουμένων 1 και 2 εισηγήθηκαν ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των πελατών τους. Στην ουσία, εισηγήθηκαν ότι δεν πληρούνται τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν οι πελάτες τους. Ο κος Αγγελίδης, μάλιστα, εισηγήθηκε πρόσθετα, ειδικότερα ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας για εισαγωγή οιουδήποτε αντικειμένου και οποιουδήποτε τηλεφώνου. Έχω θέσει ενώπιον μου όλα όσα οι συνήγοροι ανέφεραν και θα σταθώ σ' αυτά όπου κριθεί αναγκαίο. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται το θέμα της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης συνοψίζονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133. Η απαλλαγή του κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνον όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ώστε κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί (βλ. Ευγένιος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας,

(2000)2 ΑΑΔ 191). Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. (βλ. The Police v. Kallenos

(1980)1 J.S.C σελ. 145, Απόφαση Ε. Δ. Λευκωσίας Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Μαρτυρία για εισαγωγή στις φυλακές απαγορευμένων αντικειμένων Όλες ανεξαιρέτως οι κατηγορίες έχουν ως πραγματικό υπόβαθρο την εισαγωγή στις Κεντρικές Φυλακές απαγορευμένων αντικειμένων, αφού αυτό αναφέρεται στις λεπτομέρειες τους. Περαιτέρω, το μέρος του άρθρου 27 του Ν. 62 (Ι)/96 που ενδιαφέρει, αναφέρει τα ακόλουθα: 27

(1)Πρόσωπο το οποίο δεν είναι κρατούμενο και το οποίο εισάγει ή αποπειράται να εισαγάγει στις Φυλακές, ή εξάγει ή αποπειράται να εξαγάγει από τις Φυλακές, οποιοδήποτε απαγορευμένο αντικείμενο ή απαγορευμένη ουσία, διαπράττει αδίκημα, το οποίο τιμωρείται με ποινή φυλάκισης ενός έτους ή με πρόστιμο πεντακόσιων λιρών ή και με τις δύο ποινές, ενώ το εν λόγω αντικείμενο υπόκειται σε κατάσχεση νοουμένου ότι δεν προβλέπεται μεγαλύτερη ποινή από οποιοδήποτε άλλο νόμο.

(2)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, απαγορευμένο αντικείμενο και απαγορευμένη ουσία θεωρείται κάθε αντικείμενο και κάθε ουσία που δεν περιλαμβάνεται στα αντικείμενα ή στις ουσίες που καθορίζονται από οποιοδήποτε κανονισμό που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος Νόμου ως αντικείμενα ή ουσίες που ο κρατούμενος δικαιούται να έχει στην κατοχή του μέσα στη Φυλακή. Δεν έχω εντοπίσει το άρθρο 219

(2)του ίδιου Νόμου το οποίο αναφέρεται στο κατηγορητήριο ούτε και η κατηγορούσα αρχή αναφέρθηκε σε αυτό κατά τις αγορεύσεις. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου ίχνος μαρτυρίας ότι οποιοσδήποτε από τους 3 κατηγορουμένους εισήγαγε, έφερε δηλαδή τηλέφωνα στις φυλακές, είτε από μόνος του είτε με άλλο πρόσωπο. Αναλύοντας τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου, χωρίς αυτή να αξιολογείται, αυτή ουδόλως συσχετίζει τους κατηγορουμένους για σκοπούς απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης με τέτοια πράξη. Αντίθετα, από το σύνολο της ενώπιον μου μαρτυρίας, προκύπτει πως τα τηλέφωνα στα οποία έγινε αναφορά βρίσκονταν ήδη εντός των φυλακών. Πιο συγκεκριμένα, οι αναφορές του ΜΚ1 σε εμπλοκή των κατηγορουμένων 2 και 3 σε περιστατικά με τηλέφωνα, αφορούσαν τηλέφωνα σε τοποθεσίες εντός των φυλακών, πίσω από το εργαστήριο, σε σωλήνες που είχαν μπει στις φυλακές και σε δωμάτιο κρατουμένου, αντίστοιχα. Τα τηλέφωνα δε που κατατέθηκαν ως τεκμήρια εντοπίστηκαν σε locker. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι πέραν του ότι σε κάποιο από τα τηλέφωνα εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου 1 δεν παρουσιάστηκε άλλη μαρτυρία σε σχέση με τον τελευταίο. Προκαλεί δε έκπληξη ότι όχι μόνο δεν υπάρχει σύνδεση των κατηγορουμένων με εισαγωγή των τεκμηρίων στις φυλακές αλλά σύμφωνα με τους ίδιους τους ανακριτές της υπόθεσης υπάρχει σύνδεση με άλλο άτομο το οποίο τους έχει παραδεχτεί την εισαγωγή περί των 500 κινητών στις Φυλακές. Διερωτούμαι κατά πόσο δεν καθίσταται, πρόσθετα, αντινομική η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής από το πιο πάνω γεγονός και μόνο. Η μόνη μαρτυρία που πρόσφερε η κατηγορούσα αρχή σχετική με την εισαγωγή των τεκμηρίων ήταν ότι ο χρόνος εισαγωγής τους ήταν άγνωστος, το ίδιο και ο τρόπος εφόσον δεν υπήρχαν γραπτές οδηγίες για έλεγχο εισερχομένων στις φυλακές αντικειμένων (βλ. μαρτυρία ΜΚ4). Επίσης, δεν φαίνεται να υπήρχε βιβλίο καταγραφής αντικειμένων που εισέρχονται στις φυλακές. Μπορεί δε, κατά τον επίδικο χρόνο, να μην υπήρχαν τα τεχνικά μέσα για έλεγχο τέτοιων αντικειμένων (βλ. μαρτυρία ΜΚ5). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου

(2002)2 ΑΑΔ 9 λέχθηκε από τον τότε Δικαστή, Νικήτα Δ. ότι ακόμη και η ύπαρξη υποψιών δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Έκανε αναφορά στην υπόθεση Shaaban Bin Hussien v. Chong Fook Kam

(1969)3 All E.R. 1626, που εκδικάστηκε από τι Δικαστική Επιτροπή του Privy Council, στην οποία ο λόρδος Devlin παρατήρησε ότι η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης καθότι η υποψία δεν εξομοιώνεται με τη μαρτυρία. Τα πιο πάνω θεωρώ πως σφραγίζουν και τη μοίρα της υπόθεσης. Όμως, για σκοπούς πληρότητας θα προχωρήσω να εξετάσω τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία των υπόλοιπων κατηγοριών. Οι κατηγορίες της συνωμοσίας Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συνωμοσίας έχουν καθοριστεί στην υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 134. Αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελ. 142-143: "... Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Mulcahy v. R.

(1868)L.R. 34 H.L. 328, O´ Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σελ. 2035, παράγρ. 28-4)." Στη σελ. 144, λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Η ύπαρξη συμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατικό του αδικήματος της συνωμοσίας. Ακολουθεί πως στις περιπτώσεις που φαίνεται ή δεν αποκλείεται να παράμειναν οι επίδοξοι συνωμότες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή διαφορετικά στο στάδιο της εξέτασης της πιθανότητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική συμφωνία και, επομένως, ούτε συνωμοσία. Το πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο μπορεί να είναι πολύ λεπτή, δεν είναι δυνατό να προκαθοριστεί. Το ζήτημα είναι πραγματικό και εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης." Στην παράγραφο 33-4 υπό τον τίτλο "The Ingredients of Conspiracy, (a) Agreement, General" του συγγράμματος Archbold, Criminal Pleading, Evidence and Practice

(1999)αναφέρονται τα ακόλουθα: "The essence of conspiracy is the agreement. When two or more agree to carry their criminal scheme into effect, the very plot is the criminal act itself: Mulcahy v. R.

(1868)L.R. 3 H.L. 306 at 317; R. v. Warburton

(1870)L.R. 1 C.C.R. 274; R. v. Tibbits and Windust

(1902)1 K.B. 77 at 89; R. v. Meyrick and Ribuffi, 21 Cr. App. R. 94, CCA. Nothing need be done in pursuit of the agreement: O´ Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1; repentance, lack of opportunity and failure are all immaterial: R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D.48. As the essence of conspiracy is agreement, withdrawal therefrom goes to mitigation only: R. v. Gortat and Pirog

(1973)Crim. L. R. 648, Crown Court (Cusack J.)." Αναφορικά με το στοιχείο της πρόθεσης (Mens Rea) σχετική είναι η παράγραφος 33-12 στην οποία αναφέρονται τα πιο κάτω: "Mens Rea is an essential element in conspiracy only in that there must be an intention to be a party to an agreement to do an unlawful act. In R. v. Anderson

(1986)A.C. 27, HL, Lord Bridge said: "But, beyond the mere fact of agreement, the necessary mens rea of the crime is, in my opinion, established if, and only if, it is shown that the accused, when he entered into the agreement, intended to play some part in the agreed course of conduct in furtherance of the criminal purpose which the agreed course of conduct was intended to achieve. Nothing less will suffice; nothing more is required" (at p. 39E). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, ο κατηγορούμενος 1 συνωμότησε με άλλα πρόσωπα, ο κατηγορούμενος 2 με τον Άθω Χαραλάμπους και ο κατηγορούμενος 3 με το Γεώργιο Σταύρου να εισάγουν στις Φυλακές απαγορευμένα αντικείμενα. Δεν έχω εντοπίσει καμία μαρτυρία σε σχέση με επαφή ή συνεννόηση των κατηγορουμένων με άλλα πρόσωπα ή τα πιο πάνω πρόσωπα πριν την εισαγωγή των απαγορευμένων αντικειμένων στις Φυλακές. Όσα δε ισχυρίζεται ο ΜΚ1 ότι είπε ο κατηγορούμενος 3 στον Στρούθο κατά την κατ' ισχυρισμό παρουσία του κατηγορουμένου 3 στο χώρο ή η συμπεριφορά του κατηγορουμένου 2 όπως την περίγραψε ο ΜΚ1 εντός των φυλακών δεν συνιστούν ούτε κατά το ελάχιστο μαρτυρία που να οδηγήσει έστω και σε υπόνοιες για συμφωνία για εισαγωγή απαγορευμένων αντικειμένων. Επαναλαμβάνω ότι οι κατά το ισχυρισμό του ΜΚ1 επαφές φαίνονται να έγιναν μετά την εισαγωγή. Συνεπώς, ελλείπει το σημαντικό συστατικό στοιχείο της συμφωνίας. Κατάχρηση εξουσίας Το άρθρο 105 προβλέπει: «Δημόσιος λειτουργός ο οποίος κατά κατάχρηση εξουσίας που ανάγεται στα καθήκοντά του, ενεργεί η διατάσσει την ενέργεια οποιαδήποτε αυθαίρετης πράξης που παραβλάπτει τα δικαιώματα άλλου είναι ένοχος πλημμελήματος ....». Τα στοιχεία που συνιστούν το αδίκημα είναι: (α) ο κατηγορούμενος να είναι δημόσιος λειτουργός, (β) η πράξη να συνιστά κατάχρηση της εξουσίας του, (γ) η πράξη να είναι αυθαίρετη, και (δ) η πράξη να παράβλαψε τα δικαιώματα άλλων. Πέραν του γεγονότος ότι όπως προανέφερα ελλείπει παντελώς μαρτυρία για την πράξη, δηλαδή την εισαγωγή του απαγορευμένου αντικειμένου που συνιστά το υπόβαθρο της κατηγορίας, θεωρώ ότι ούτε και το στοιχείο (γ) πιο πάνω έχει αποδειχθεί, αφού δεν αποδείχθηκε με μαρτυρία ποιού τα δικαιώματα έχουν παραβλαφθεί. Απείθεια κατά νομίμων διαταγών Το άρθρο 137 αναφέρει ότι: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό είναι ένοχος πλημμελήματος ....». Τα συστατικά στοιχεία όπως προκύπτουν είναι:

(1)η ύπαρξη διαταγής που εκδόθηκε, και

(2)η ανυπακοή σε αυτό. Αναντίλεκτα, η διαταγή 37/06 εφιστά στα μέλη του προσωπικού των φυλακών ότι απαγορεύεται η «εισδοχή στις Φυλακές» κινητών τηλεφώνων, μετασχηματιστών ή άλλων που μπορούν να τροποποιηθούν σε μετασχηματιστές. Για να στοιχειοθετηθεί το δεύτερο συστατικό στοιχείο, πρέπει όμως να αποδειχθεί ότι υπήρξε γνώση της ύπαρξης της διαταγής και πρόθεση ανυπακοής προς αυτήν. Στην υπόθεση Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd

(1977)1 CLR 287, τονίστηκε ότι το αποτέλεσμα της ανυπακοής δεν αρκεί από μόνο του, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος. Βλέπε επίσης Δήμος Έγκωμης ν. Πέτρου

(1997)2 ΑΑΔ 70. Η κατηγορούσα αρχή δεν παρουσίασε καθόλου μαρτυρία ως προς την ηθελημένη ανυπακοή των κατηγορουμένων, δηλαδή της πρόθεση ανυπακοής τους προς την πιο πάνω διαταγή. Παραμέληση υπηρεσιακού καθήκοντος Το άρθρο 134 λέει: «Δημόσιος λειτουργός που εσκεμμένα παραμελεί την εκτέλεση καθήκοντος το οποίο έχει σύμφωνα με το Νόμο υποχρέωση να εκτελέσει είναι ένοχος πλημμελήματος ....». Η παραμέληση του καθήκοντος πρέπει να είναι εσκεμμένη. Στην αγγλική υπόθεση Dythan

(1979)69 Cr. App. R 387 ένας αστυνομικός καταδικάστηκε για αυτό το αδίκημα γιατί ενώ ήταν καθήκον στεκόταν αμέτοχος και παρακολουθούσε ενώ κάποιος άντρας κτυπήθηκε μέχρι θανάτου έξω από ένα νυχτερινό κέντρο. Λέχθηκε ότι πρέπει να υπάρχει "an element of culpability which is not restricted to corruption or dishonesty, but which must be of such a degree that the misconduct impugned is calculated to injure the public interest so as to call for condemnation and punishment" (βλ. Blackstones' Criminal Practice, 2009, στην παρα Β15-1). Για να είναι εσκεμμένη η παραμέληση πρέπει να υπάρχει συνειδητή επίγνωση του λάθους ή αδιαφορία ως προς την ύπαρξη λάθους. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, το αδίκημα συνίστατο στην εισαγωγή, θέμα με το οποίο ασχολήθηκα πιο πάνω. Πέραν τούτου, η κατηγορούσα αρχή δεν έχει καταδείξει πού έγκειτο το εσκεμμένο που αποδίδεται στους κατηγορουμένους. Υπήρχε συνειδητή απόφαση από αυτούς να δράσουν λανθασμένα; Ή να παραλείψουν να αποτρέψουν το αδίκημα της εισαγωγής; Τέτοιας εμβέλειας που να παραβλάπτει το δημόσιο συμφέρον; Συνεπώς, όχι μόνο δεν αποδείχθηκε με μαρτυρία η διάπραξη ποινικού αδικήματος αλλά ούτε οι κατηγορούμενοι με βάση τη μαρτυρία παραμέλησαν την εκτέλεση οποιουδήποτε υπηρεσιακού τους καθήκοντος, πόσο μάλλον εσκεμμένα. Ενόψει όλων των πιο πάνω, οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 αθωώνονται και απαλλάσσονται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. ΗH (Υπ) ....................................... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο