Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέα Παπαγιάννη, Αρ. Υπόθεσης: 36922/12, 8/2/2013

(6)του περί Επεξεργασίας Δεδομένου Προσωπικού Χαρακτήρα Νόμου 138(Ι)/2001. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων τοποθέτησε και εγκατέστησε μικροκάμερα με κάρτα μνήμης στις γυναικείες τουαλέτες του προσωπικού σε κολέγιο και κατέγραψε 11 μέλη του προσωπικού την ώρα που χρησιμοποιούσαν την τουαλέτα. Η καταγραφή αυτών των γυναικών φαίνεται να ήταν επαναλαμβανόμενη, δηλαδή όποτε χρησιμοποιούσαν την τουαλέτα μεταξύ της 1ης και 26ης Νοεμβρίου 2012 ο κατηγορούμενος της μαγνητοφωνούσε και έβλεπε τα φιλμάκια. Ένα αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σημαίνει «διαρθρωμένο σύνολο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που μπορεί να επεξεργαστεί, και αφορά πληροφορίες προσώπων που βρίσκονται σε ζωή» δυνάμει του άρθρου 2 του Νόμου 138

(1)/

1. Αφορά ευαίσθητες και προσωπικές πληροφορίες που προσδιορίζουν το πρόσωπο που αφορά τις πληροφορίες. Ο νόμος προσδιορίζει ότι κανένας δεν μπορεί να επεξεργάζεται τέτοια στοιχεία εκτός εάν αυτό γίνεται για θεμιτό ή νόμιμο σκοπό. Ούτε επιτρέπεται με βάση το άρθρο 4 η συλλογή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα εάν η συλλογή αυτή είναι παράνομη ως έγινε στην παρούσα περίπτωση. Η συλλογή και επεξεργασία φωτογραφιών αριθμού γυναικών σε ημίγυμνη κατάσταση την ώρα που επισκέπτονται την τουαλέτα χωρίς να το γνωρίζουν και χωρίς την συγκατάθεση τους είναι παράνομη συλλογή και επεξεργασία των προσωπικών τους δεδομένων. Συνιστά κατάφωρη παραβίαση της ιδιωτικής τους ζωής κατά παράβαση του άρθρου 15 του Συντάγματος. Παράνομη συλλογή και επεξεργασία φωτογραφιών αυτών των γυναικών στην κατάσταση που περιγράφεται, πιο πάνω, τιμωρείται με ανώτατη προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης ενός έτους, σε πρόστιμο 3400 ευρώ ή και τις δύο αυτές ποινές. Ο κατηγορούμενος αγόρασε κάμερα τύπου USB και μεταξύ την 1 μέχρι 26 Νοεμβρίου 2012 σε άγνωστες ημερομηνίες την εγκατέστησε κάτω από νιπτήρα εντός τουαλέτας που χρησιμοποιείται από γυναίκες συναδέλφους του σε ένα κολλέγιο. Κατέγραψε φιλμάκια 11 συναδέλφων του κατά την διάρκεια χρήσης της τουαλέτας. Ο κατηγορούμενος μέσα σ' αυτό το διάστημα φαίνεται να κατέγραψε συνολικά 139 φιλμάκια αλλά αφού τα έβλεπε τα έσβηνε από την μνήμη της κάμερας. Την ημέρα που ανακαλύφθηκε η κάμερα και η αστυνομία παρέλαβε την κάμερα ως τεκμήριο μόνο 7 φιλμάκια δεν είχαν σβηστεί και μπορούσαν να προβληθούν στον κοινό θεατή της κάμερας. Είναι από την προβολή της κάμερας που ανακαλύφθηκε η ταυτότητα του κατηγορούμενου διότι εμφαίνεται ο ίδιος να τοποθετεί την κάμερα στο συγκεκριμένο σημείο. Τα στιγμιότυπα (picture frames) από τα φιλμάκια συνολικά συμποσούνται στο συνολικό ποσό των 400,
2. Η κάμερα κατέγραφε συνεχόμενα κάθε φορά που τίθετο σε λειτουργία και η διάρκεια του κάθε βίντεο ήταν περίπου 1 λεπτό. Τα βίντεο δεν είχαν καταγραφεί όλα την ίδια ημέρα. Η κάμερα είχε περιορισμένης χωρητικότητας μνήμης και δεν διέθετε δυνατότητα ασύρματης και εξ' αποστάσεως σύνδεσης. Η κάμερα λειτουργούσε όταν φορτίζετο η ενσωματωμένη μπαταρία. Επομένως, εκείνο το οποίο προκύπτει από τα πιο πάνω είναι ότι ο κατηγορούμενος τοποθετούσε την κάμερα στο συγκεκριμένο σημείο κατέγραφε κάποια φιλμάκια τα έβλεπε τα έσβηνε και τοποθετούσε εκ νέου την κάμερα στο ίδιο σημείο για να καταγράψει νέα φιλμάκια. Ο κατηγορούμενος δεν φαίνεται να απεκάλυψε σε κανένα την πράξη του, δεν δημοσιοποίησε αυτά που κατέγραφε ή τα κατακρατούσε και ουδέποτε εκβίασε τα θύματα του αλλά δρούσε κάτω από το κράτος μίας έντονης παρόρμησης από την οποία αντλούσε σεξουαλική ικανοποίηση. Τα θύματα ήταν σε ημίγυμνη κατάσταση κατά την διάρκεια χρήσης της τουαλέτας και δεν είχαν την παραμικρή ιδέα ότι ο κατηγορούμενος τις κατέγραφε. Προς όφελος του κατηγορουμένου λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
3. Παραδοχή του κατηγορούμενου και αναζήτηση ψυχολογικής στήριξης για να διερευνήσει εις βάθος την αιτία που τον οδήγησε σ' αυτή την συμπεριφορά.
4. Λευκό ποινικό μητρώο.
5. Δεν υπάρχει οτιδήποτε το προσωπικό ιστορικό του κατηγορουμένου που να καταδεικνύει ότι έπασχε από σοβαρή διαταραχή. Αντιθέτως, φαίνεται σε όλες τους άλλους τομείς της προσωπικής του ζωής να ήταν υποδειγματικός στην συμπεριφορά του. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια και εργάζεται σκληρά κάτω από δύσκολες οικονομικές συνθήκες να αντεπεξέλθει και να μορφωθεί. Δεν φαίνεται να είχε πρόβλημα αισθηματικής σύνδεσης με γυναίκες αφού για δύο χρόνια διατηρούσε δεσμό που θα προχωρούσε σε γάμο. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι εξαιτίας αυτής της υπόθεσης δύσκολα πλέον θα έχει κοινωνική αποδοχή και δύσκολα θα βρει εργασία. Η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου έχει δύο όψεις. Η πρώτη είναι η επιθυμία του να εκμεταλλευθεί τις παραπονούμενες ως υποκείμενα σεξουαλικής απόλαυσης χωρίς την συγκατάθεση τους και το δεύτερο είναι η κατάφωρη παραβίαση της ιδιωτικής τους ζωής με την χρήση τεχνολογίας για να καταγράφονται αυτές οι σκηνές. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής και η τεχνολογία έχουν επιδράσει καταλυτικά στην λογική αναμονή των ανθρώπων να απολαμβάνουν με τον ίδιο τρόπο την ιδιωτική τους ζωή. Παρόλο τούτο η πολιτεία οφείλει να κατοχυρώνει το θεμελιώδη δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή και το Δικαστήριο οφείλει να προστατεύει τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου με την κατάλληλη ποινή όταν αυτή παραβιάζεται. Στην υπόθεση Γιάλλουρος ν Νικολάου 1 Α ΑΑΔ 558

(2001)το Εφετείο επεσήμανε ότι αναποτελεσματική προστασία των θεμελιώδη δικαιωμάτων θα απέβαλλαν όχι μόνο το θεμελιώδη αυτών των δικαιωμάτων αλλά και τον χαρακτήρα τους ως δικαιώματα και θα τα υποβίβαζε σε διακηρύξεις καλής συμπεριφοράς όταν αυτά τηρούνται. O κατηγορούμενος κατ' επανάληψη και με βάναυσο τρόπο παραβίασε την ιδιωτική ζωή αυτών των γυναικών διά να ικανοποιήσει σεξουαλικής φύσεως διαστροφή. Οι γυναίκες δεν γνώριζαν ότι τους μαγνητοφωνούσε, τους μαγνητοφώνησε σε ημίγυμνη κατάσταση σε χώρο όπου ο κάθε άνθρωπος αναμένει να έχει την απόλυτη απομόνωση. Συνεπώς, δεν μπορεί να υποβαθμισθεί η ψυχική οδύνη και συγκλονισμός αυτών των γυναικών όταν ανακάλυψαν ότι αυτές τις στιγμές τις κατέγραφε ο κατηγορούμενος και ότι κράτησε αρχείο αυτών των φωτογραφιών. Τα ψυχικά τραύματα αυτών των γυναικών μπορεί να έχουν μόνιμο χαρακτήρα και έχει διαταραχθεί, ως θα ήταν φυσιολογικό υπό τις περιστάσεις, η καθημερινή τους ζωή και η απόλαυση της ζωής τους. Πρέπει ο κατηγορούμενος να τιμωρηθεί για τις πράξεις του διότι έχει εξευτελίσει την προσωπικότητα αυτών των γυναικών. Εσκεμμένα, με επιτήδειο τρόπο και με μεγάλη σπουδή διεξήγαγε μία παράνομη δραστηριότητα που υποσκάπτει την ανθρώπινη υπόσταση για να τροφοδοτεί μία δική του εικάζω σεξουαλική διαστροφή. H συμπεριφορά του δεν μπορεί παρά να έρθει αντιμέτωπη με κοινωνική κατακραυγή επειδή ξεφεύγει τελείως από μία φυσιολογική συμπεριφορά βάση τις ανθρώπινες αξίες αυτής της κοινωνίας. Παράλληλα, σημειώνεται όμως ότι η συμπεριφορά του είναι τόσο απαράδεκτη και ακατανόητη που υποδηλώνει πρόσωπο που έχει χάσει τον αναγκαίο αυτοέλεγχο εξαιτίας της διαστροφής του και επειδή πίστευε ότι θα τροφοδοτούσε αυτή την ανάγκη ανενόχλητα χωρίς να τον ανακαλύψει κανείς. Είναι δεδομένο ότι η ανακάλυψη αυτής της δραστηριότητας, η αποστροφή και κατακραυγή των συναδέλφων του και των οικείων του και η δοκιμασία και τιμωρία που πηγάζει από την ποινική του δίωξη είναι μέρος της θεραπείας για να σπάσει τον εθισμό του και να τον οδηγήσει σε πιο φυσιολογική συμπεριφορά στο μέλλον. Αλλά η αναμόρφωση του κατηγορούμενου λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά με την έσχατη των ποινών επειδή μόνη μία δραστική τιμωρία θα τον βοηθούσε να συνέλθει και να κάνει την αναγκαία αυτοκριτική ώστε να υπερβεί τον ψυχαναγκασμό που τον οδήγησε στην αποτρόπαια συμπεριφορά. Υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής, αναφορικά με άλλους παραβάτες, όχι τόσο πολύ επειδή ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος είχε μία διαστροφή που τον οδήγησε σε ακραία συμπεριφορά αλλά επειδή η τεχνολογία δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να βασανίζονται και να καταστρέφονται άνθρωποι που έχουν το δικαίωμα και την προσδοκία στην προσωπική τους ζωή. Αυτή η ακραία περίπτωση αναδεικνύει πιστεύω την ανάγκη τα Δικαστήρια να δρουν αποφασιστικά όταν η τεχνολογία χρησιμοποιείται με μεγάλη ευκολία για την καταστροφή της υπόστασης του ανθρώπου. Την ίδια θεώρηση των πραγμάτων είχε και το Εφετείο στην υπόθεση Χρυσάνθου ν Αστυνομία Ποινικές Εφεσεις (138/11 και 139/11 ημερομηνίας 27 Σεπτεμβρίου 2011) όπου πρόσωπα που παρείχαν υπηρεσίες μασάζ κατέγραφαν τους πελάτες τους εν αγνοία τους σε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Σημειώθηκαν τα εξής σε σχόλια της απόφασης: «Δεν συμφωνούμε πως ήταν λανθασμένη η αναφορά του πρωτόδικου Δικαστηρίου στο άρθρο 15 του Συντάγματος. Αυτό προστατεύει το θεμελιώδης ατομικό δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής πτυχή της παραβίασης του οποίου ποινικοποιεί ο Νόμος. .Η ενεργεία των εφεσειόντων ήταν εντελώς απαράδεκτη και μπροστά σ' αυτά τα νέα φαινόμενα που η τεχνολογία της εποχής μας καθιστά δυνατά, η στάση των Δικαστηρίων πρέπει να είναι αποφασιστική. Για να λειτουργεί η ποινή και ως μέτρο αποτροπής ώστε να μην εξαρτάται η έκθεση ανυποψίαστων ανθρώπων στις όποιες διαθέσεις των παρανομούντων». Στην εποχή των ηλεκτρονικών μέσων και ευκολίες καταγραφής δεδομένων είναι εξαιρετικά εύκολο να παραβιάζεται η ιδιωτική ζωή και οι ιδιωτικοί χώροι. Όμως οι αξίες που θεμελιώνουν την ανάγκη του κάθε προσώπου στην ιδιωτική ζωή δεν έχουν αλλάξει. Επομένως, η τεχνολογία δεν πρέπει να αφεθεί να επηρεάσει ή να αλλάξει την αναλλοίωτη ανάγκη του ανθρώπου να ζει την ζωή του όπως προηγουμένως όταν δεν υπήρχαν οι δυνατότητες που παρέχει η τεχνολογία και ο σύγχρονος τρόπος ζωής. Με κάθε σεβασμό στην αδήριτη ανάγκη του ανθρώπου για ιδιωτική ζωή οφείλει το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή που να προστατεύει αυτό το δικαίωμα το οποίο βρίσκεται σε κίνδυνο όταν υπάρχει κακή και παράνομη χρήση της τεχνολογίας. Είναι δεδομένο ότι ο νομοθέτης δεν έχει θεωρήσει αυτό το αδίκημα από τα πιο σοβαρά του Ποινικού Κώδικα αφού δεν έθεσε σε ψηλό επίπεδο την ανωτάτη προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης γι' αυτό το αδίκημα. Πιθανόν ο νομοθέτης να μην είχε υπόψη του αυτού του είδους την συμπεριφορά που είναι η πιο ακραία έκφανση αυτού του είδους. Εκεί όμως είναι το σημείο αναφοράς του Δικαστηρίου σε σχέση με την αναζήτηση ορθής επιβολής ποινής για την πρωτοφανή συμπεριφορά του κατηγορούμενου. Τα γεγονότα της υπόθεσης καθορίζουν ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή υπό τις περιστάσεις είναι η ποινή φυλάκισης. Επιπρόσθετα, η ακραία συμπεριφορά του κατηγορούμενου και η μεγάλη ζημιά που έχουν υποστεί τα θύματα από την συμπεριφορά του κατηγορούμενου επιβάλει την ανάγκη επιβολής πολύμηνης ποινής φυλάκισης. Λαμβάνω υπόψη μου σοβαρά το γεγονός ότι έχει παραδεχθεί και έχει αναγνωρίσει ότι πρέπει να αναζητήσει εις βάθος την αιτία που τον έχει οδηγήσει στην απαράδεκτη συμπεριφορά του. Το γεγονός ότι εξακολουθεί να στηρίζεται από τους οικείους του παρά την αποτρόπαια πράξη δείχνει ότι έχει άλλη όψη η προσωπικότητα του κατηγορούμενου. Επίσης πρέπει να ληφθεί υπόψη η μεγάλη δυσκολία που θα έχει ο κατηγορούμενος να τύχει αποδοχής στην κοινωνία ενόψει του μεγάλου κακού που έχει κάνει διότι έχει παραδεχθεί ότι είναι πρόσωπο που διακατέχεται από σοβαρή διαστροφή που τον έχει οδηγήσει σε ακραία συμπεριφορά. Παρόλο τούτου θεωρώ ότι το σοβαρό της συμπεριφοράς του κατηγορούμενου δικαιολογεί την επιβολή ποινής φυλάκισης που να αντανακλά το εσκεμμένο και το επαναλαμβανόμενο στοιχείο της συμπεριφοράς του. Περαιτέρω, η παρούσα περίπτωση αφορά ίσως την χειρότερη και πιο ακραία περίπτωση διάπραξης αυτού του αδικήματος. Η παρούσα περίπτωση είναι πολύ χειρότερη από την υπόθεση Χρυσάνθου πιο πάνω εξαιτίας του περιεχομένου των καταγραφών του κατηγορούμενου και την αιτία της καταγραφής, ήτοι την προσωπική του σεξουαλική ικανοποίηση. Η καταγραφή των εικόνων των γυναικών να χρησιμοποιούν την τουαλέτα, δηλαδή, σε σημείο όπου κανένας άνθρωπος δεν δικαιούται να παρακολουθεί άλλο άνθρωπο, με απώτερο σκοπό να βλέπει τις εικόνες για να ικανοποιήσει μία σκοτεινή σεξουαλική όρεξη πρέπει να τιμωρηθεί ανάλογα παρά την ύπαρξη των πιο πάνω μετριαστικών παραγόντων. Διαφορετικά η ποινή θα είναι τελείως ανεπαρκή τιμωρία για την πράξη και δεν θα αποτελέσει σοβαρό εμπόδιο για επανάληψη απαράδεκτης παραβίασης της ιδιωτικής ζωής. Μία ορθή ποινή επιβεβαιώνει το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή που είναι διαχρονικό παρά την ύπαρξη νέου πλαισίου που διαμορφώνει διαφορετική αντίληψη της κοινωνίας για τον τρόπο που διασφαλίζεται αυτό το δικαίωμα σήμερα. Είναι και καλή προειδοποίηση σε όσους σκοπεύουν να εκμεταλλευθούν την δύναμη της τεχνολογίας με παράνομο και αθέμιτο τρόπο για να πλήξουν την ιδιωτική ζωή. Αφού έλαβα υπόψη μου την σοβαρότητα του αδικήματος ως προκύπτει από την ανώτατη προβλεπόμενη ποινή, τα γεγονότα της υπόθεσης και ειδικά την επαναλαμβανόμενη και εσκεμμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου, την μεγάλη ψυχολογική ζημιά που έχουν υποστεί τα θύματα που φαίνεται να εκδηλώνεται με ψυχοσωματικά συμπτώματα διάρκειας, τους μετριαστικούς παράγοντες και ειδικά το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος φαίνεται να είναι φυσιολογικός άνθρωπος αλλά ενέδωσε σε σεξουαλικό εθισμό από τον οποίο δύσκολα μπορούσε να απεγκλωβιστεί προτού ανακαλυφθεί η εκτροπή στην συμπεριφορά του αλλά και της μεγάλης ανάγκης η ποινή να λειτουργήσει αποτρεπτικά στην κακή και παράνομη χρήση της τεχνολογίας για την λήψη προσωπικών δεδομένων επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 9 μηνών σε κάθε κατηγορία που αντιμετωπίζει. Οι ποινές να συντρέχουν και να αρχίζουν από την ημέρα κράτησής του, ήτοι 18.12.2013. Όσον αφορά τα τεκμήρια σύμφωνα με τον κατάλογο που έχει δοθεί από την κατηγορούσα αρχή. Τα τεκμήρια 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 και 14 να επιστραφούν στον νόμιμο δικαιούχο τους. Τα τεκμήρια 12, 13 και 15 κατάσχονται και να καταστραφούν. (Υπ.) ........... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο