Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Chukwunawso Ojula, Αρ. Υπόθεσης: 775/13, 20/5/2013

(1)και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, και συγκεκριμένα ότι μεταξύ αρχών Σεπτεμβρίου και 8.12.2009 απέσπασε από την Μαρία Καραγιάννη Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας το ποσό των €.200,00 παρουσιάζοντας ως γνήσια την πλαστή απόδειξη πληρωμής ενοικίου με αρ. C

1. 8η Κατηγορία: Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των αρ. 331, 333(α)(δ)(ι), 335, 339 και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, και συγκεκριμένα ότι αρχές του Οκτωβρίου 2009 στο Γραφείο Ευημερίας εν γνώσει του και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία την πλαστή απόδειξη πληρωμής ενοικίου με αρ. C
2. 11η Κατηγορία: Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των αρ. 331, 333(α)(δ)(ι), 335, 339 και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, και συγκεκριμένα ότι αρχές του Νοεμβρίου 2009 στο Γραφείο Ευημερίας εν γνώσει του και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία την πλαστή απόδειξη πληρωμής ενοικίου με αρ. C
3. 15η Κατηγορία: Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση των αρ. 297, 298

(1)και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, και συγκεκριμένα ότι μεταξύ αρχών Δεκεμβρίου 2009 και 12.1.2010 απέσπασε από την Μαρία Καραγιάννη Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας το ποσό των €.200,00 παρουσιάζοντας ως γνήσια την πλαστή απόδειξη πληρωμής ενοικίου με αρ. C

1. 17η Κατηγορία: Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των αρ. 331, 333(α)(δ)(ι), 335, 339 και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, και συγκεκριμένα ότι αρχές του Ιανουαρίου 2010 στο Γραφείο Ευημερίας εν γνώσει του και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία την πλαστή απόδειξη πληρωμής ενοικίου με αρ. C
2. Όπως ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, τα γεγονότα έχουν ως εξής: Ο Κατηγορούμενος είναι αιτητής πολιτικού ασύλου και κατάγεται από την Νιγηρία, αλλά η αίτηση του είχε απορριφθεί τελεσίδικα την 12.7.
3. Στις 21.2.2013 υπέβαλε αίτηση για εγγραφή ως σύζυγος Ευρωπαίας πολίτη. Η Μ.1 η οποία είναι Λειτουργός Ευημερίας στο Επαρχιακό Γραφείο Λευκωσίας, ανέλαβε τον φάκελο του Κατηγορούμενου και τον συνάντησε στο γραφείο της για πρώτη φορά την 6.10.
4. Ο Κατηγορούμενος τότε της είπε ότι για τον μήνα Αύγουστο 2009 δεν είχε εργοδοτηθεί από τον εργοδότη που τον απέστειλε το Γραφείο Εργασίας, και ότι δεν του είχε εκδοθεί επιταγή για δημόσιο βοήθημα, και ανέλαβε να προσκομίσει το έντυπο παραπομπής για απασχόληση. Το Νοέμβριο 2009 ο Κατηγορούμενος επισκέφτηκε εκ νέου την Μ.1 και της παρουσίασε φωτοαντίγραφο του εν λόγω εντύπου. Η Μ.1 διαπίστωσε ότι στον φάκελο του Κατηγορούμενου υπήρχε πανομοιότυπο έντυπο, αλλά το νέο έντυπο έφερε ημερομηνία 16.8.2009, ενώ αυτό ήδη βρισκόταν στον φάκελο ημερομηνία 16.6.
5. Αυτό της προκάλεσε υποψίες ότι η ημερομηνία είχε παραποιηθεί. Περαιτέρω, τον Ιανουάριο 2010 η Μ.1 διαπίστωσε ότι οι αποδείξεις για την καταβολή ενοικίου που της παρουσίαζε ο Κατηγορούμενος για τους μήνες Σεπτέμβριο 2009 μέχρι και Ιανουάριο 2010 διέφεραν από τις αποδείξεις που υπήρχαν στον φάκελο για τους προηγούμενους μήνες, και επικοινώνησε με τον ιδιοκτήτη της κατοικίας όπου κατ' ισχυρισμό διέμενε ο Κατηγορούμενος. Ο ιδιοκτήτης της ανέφερε ότι η τελευταία απόδειξη που είχε εκδώσει στον Κατηγορούμενο ήταν τον Αύγουστο
6. Την 21.2.2013 ο Κατηγορούμενος συνελήφθη δυνάμει Εντάλματος Σύλληψης, και αφού του επεστήθη η προσοχή του στον Νόμο απάντησε «I don't understand». Σε κατάθεση που έδωσε αρνήθηκε κάθε ανάμειξη στην υπόθεση. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Η κα Χαραλαμπίδου έκανε αναφορά στις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, ο οποίος ήρθε στην Κύπρο παράνομα το 2008 με πλοίο, με σκοπό να ζητήσει προστασία από την Κυπριακή Δημοκρατία. Ζήτησε όπως ληφθεί υπ' όψιν το νεαρό της ηλικίας του, το λευκό του ποινικό μητρώο και η παραδοχή του. Όπως είπε, ο Κατηγορούμενος τύγχανε ρατσιστικής αντιμετώπισης όπου πήγαινε, και κατά τον ουσιώδη χρόνο έψαχνε απεγνωσμένα για εργασία. Αναγκάστηκε να απευθυνθεί στο Γραφείο Εργασίας για δουλειά, αλλά ο εργοδότης που τον έστειλαν τον απέρριψε, και ο Κατηγορούμενος βρισκόταν σε κατάσταση απελπισίας. Ήταν η θέση της ότι αναγκάστηκε να προβεί στην διάπραξη των αδικημάτων για σκοπούς επιβίωσης, και ενήργησε με απερισκεψία και επιπολαιότητα. Σήμερα, ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος, έχει αντιληφθεί το λάθος του και είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τις συνέπειες. Εισηγήθηκε ότι ναι μεν το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να προστατεύει το δημόσιο συμφέρον, αλλά ήταν η θέση της ότι «το ίδιο όμως δημόσιο συμφέρον επιβάλλει την επίδειξη μεγαλοψυχίας και επιείκειας». Πέραν των πιο πάνω, η κα Χαραλαμπίδου επεσήμανε ότι τα επίδικα γεγονότα έλαβαν χώρα πριν από 4 χρόνια, και η Κατηγορούσα Αρχή επέδειξε τεράστια καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης, ενώ στα χρόνια αυτά ο Κατηγορούμενος έχει επιδείξει άριστη διαγωγή. Σε περίπτωση δε επιβολής ποινής φυλακίσεως υπάρχει η πιθανότητα ο Κατηγορούμενος να απελαθεί από την Κύπρο. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε η ευπαίδευτος συνήγορος για τον Κατηγορούμενο. Σύμφωνα με αυτήν ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 30 ετών και πριν από τη σύλληψη του διέμενε με την σύζυγο του σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στην Πάφο. Κατάγεται από την Νιγηρία, και ο πατέρας του σκοτώθηκε εξαιτίας των πολιτικών διαταραχών πριν από 6 χρόνια. Η οικογένεια του Κατηγορουμένου διασκορπίστηκε ένεκα των πολιτικών γεγονότων που επικρατούν στην Νιγηρία, και ο Κατηγορούμενος έφτασε στην Κύπρο το 2008 μέσω θαλάσσης και υπέβαλε αίτηση για πολιτικό άσυλο, ενώ παράλληλα στηριζόταν από το Ταμείο Δημοσίων Βοηθημάτων. Την 28.12.2012 τέλεσε γάμο με κοπέλα από την Ουγγαρία, και οι δύο στηρίζονται από την οικογένεια της, αφού και αυτή είναι άνεργη. Το άρθρο 335 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει ότι όποιος πλαστογραφεί έγγραφο είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση 3 χρόνων. Στο άρθρο 339 προβλέπεται ότι όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο είναι ένοχος του ποινικού αδικήματος του ιδίου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή ωσάν να είχε πλαστογραφήσει το εν λόγω έγγραφο. Το άρθρο 298

(1)του Ποινικού Κώδικα αναφέρει ότι όποιος με ψευδή παράσταση αποκτά από άλλο οτιδήποτε δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων. Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι δεδομένη. Όπως έχει αναφερθεί στην Νομολογία, εν' όψει και των ανησυχητικών διαστάσεων που έχουν προσλάβει αδικήματα τέτοιας μορφής, επιβάλλεται και η επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Καθοριστικός παράγοντας είναι η αποτροπή (βλ. Mohamed El Fedy v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 16). Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου καταδεικνύει ότι η ενδεικνυόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Στην υπόθεση Thuo David William v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 431 ποινή φυλάκισης 9 μηνών που επιβλήθηκε σε αλλοδαπό ο οποίος χρησιμοποίησε πλαστό διαβατήριο χαρακτηρίστηκε ως επιεικής. Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέα Γεωργίου

(1997)2 Α.Α.Δ. 123 αναφέρθηκαν τα εξής: «.Εδώ διαπράχθηκαν σοβαρά αδικήματα. Ο εφεσίβλητος εξαπάτησε τις αρχές. Παρέβη και συνέβαλε στη παράβαση των Νόμων του Κράτους σε ευαίσθητο τομέα. Με προβληματισμό, χωρίς αμφιβολία, και ασφαλώς προς εξυπηρέτηση ιδιοτελών σκοπών». Στην υπόθεση Hossein Javid Atefi v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 190 για τις Κατηγορίες των ψευδών δηλώσεων για εξασφάλιση άδειας παραμονής στην Δημοκρατία, της πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, εξασφάλισης πιστοποιητικού αλλοδαπού δια ψευδών παραστάσεων, παραμονή στην Δημοκρατία μετά την λήξη της άδειας παραμονής και είσοδο στην Δημοκρατία από απαγορευμένο λιμάνι, οι επιβληθείσες Πρωτοδίκως ποινές φυλακίσεως που κυμαίνονταν μεταξύ δύο και δέκα μηνών, επικυρώθηκαν κατ' Έφεση. Αναφέρθηκε ότι, δεδομένου ότι ο εκεί Εφεσείων παρά την απόρριψη της πρώτης αίτησης ασύλου και την απέλαση του, ήλθε για δεύτερη φορά στην Κύπρο και μάλιστα παράνομα με ψεύτικο όνομα και υπέβαλε νέα αίτηση ασύλου με ψευδή στοιχεία, οι πράξεις αυτές δείχνουν ότι η ποινή θα πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα κυρίως προς τον ίδιο. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Έλαβα υπ' όψιν μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου, και την παραδοχή του. Οπωσδήποτε το παρόν Δικαστήριο δεν μένει απαθές μπροστά στις θλιβερές προσωπικές συνθήκες που οδήγησαν τον Κατηγορούμενο στην διάπραξη των αδικημάτων, και κατανοεί την επιθυμία ατόμων να έρθουν στην χώρα μας στην προσπάθεια τους να εξασφαλίσουν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Από την άλλη, όμως, τα πρόσωπα αυτά πρέπει να σέβονται τους Νόμους της χώρας μας, και δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή η εξαπάτηση των Αρχών του Κράτους, όπως έγινε και στην παρούσα περίπτωση. Μάλιστα δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι τα χρήματα που απέσπασε ο Κατηγορούμενος ήταν χρήματα τα οποία προσφέρονται ακριβώς για την παροχή βοήθειας σε πρόσωπα που έχουν ανάγκη. Στην πρόσφατη απόφαση Arman Ayvazian v. Aστυνομίας, Π.Ε. 183/11 ημερομηνίας 25.4.2012, επικυρώνοντας ποινή άμεσης φυλάκισης 2 χρόνων σε κάθε Κατηγορία για κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, και 1 χρόνου για κάθε Κατηγορία απόσπασης εμπορευμάτων, το Εφετείο ανέφερε τα εξής: «Εξετάσαμε με πολλή προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η ποινή που επέβαλε το πρωτόδικο δικαστήριο στον εφεσείοντα για τα αδικήματα που παραδέχθηκε είναι απόλυτα ορθή. Απόλυτα ορθή θεωρούμε και την απόφαση του πρωτοδίκου δικαστηρίου να μην αναστείλει την ποινή άμεσης φυλάκισης 2 ετών που επέβαλε στον εφεσείοντα. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν από το Εφετείο στις υποθέσεις Rares και Gerlianu αναφορικά με τη μεγάλη σοβαρότητα της διάπραξης των αδικημάτων κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων και ιδιαίτερα πιστωτικών καρτών και της απόσπασης χρημάτων και εμπορευμάτων με αυτό τον τρόπο. Θεωρούμε ότι είναι απόλυτα θεμιτο τα δικαστήρια να επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε τέτοιου είδους αδικήματα, τα οποία βρίσκονται σε έξαρση, με σκοπό την προστασία των συναλλαγματικών ηθών και της οικονομίας του τόπου...». Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Sentencing in Cyprus του κ. Γ.Μ. Πική 2η έκδοση στην σελ. 149 η σοβαρότητα του αδικήματος καθορίζεται με βάση την φύση της εξαπάτησης και την αξία της περιουσίας που αποκτήθηκε δι' αυτής. Στην Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 οι κατηγορούμενοι διέπραξαν μεταξύ άλλων το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, της πλαστογραφίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, της πλαστοπροσωπίας και της συγκάλυψης στα πλαίσια εγκληματικής δραστηριότητας που είχε σαν αποτέλεσμα την πώληση μετοχών ανυποψίαστου πολίτη και την απόσπαση χρηματικού ποσού £134,000. Ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε και αποζημίωσε τον παραπονούμενο. Για τα αδικήματα της πλαστογραφίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου η ποινή κατ' Έφεση μειώθηκε σε 3 ½ χρόνια, και για την συγκάλυψη στα 3 χρόνια, ενώ επικυρώθηκαν οι ποινές φυλακίσεως 2 ετών σε κάθε Κατηγορία που αφορούσε σε απόσπαση δια ψευδών παραστάσεων, πλαστοπροσωπεία και συνομωσία. Η σοβαρότητα όμως των αδικημάτων είναι τέτοια που οι μετριαστικοί παράγοντες που καταγράφονται πιο πάνω, μόνο το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί μπορούν να επηρεάσουν, αλλά δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος αυτής, που δεν μπορεί να είναι άλλο από στερητική της ελευθερίας. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλω στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην 2η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλακίσεως 8 μηνών. Στην 6η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλακίσεως 6 μηνών. Στην 8η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλακίσεως 8 μηνών. Στην 11η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλακίσεως 8 μηνών. Στην 15η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλακίσεως 6 μηνών. Στην 17η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλακίσεως 8 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν. Έχοντας αποφασίσει την επιβολή των πιο πάνω ποινών θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή τους, ως η σχετική εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Κατηγορούμενο. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκιας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic

(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Είναι γεγονός ότι οι Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, καθώς και ότι παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Λαμβάνοντας υπ' όψιν όμως τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, όσο και τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, δεν ικανοποιούμαι ότι αυτές είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή των επιβληθείσων ποινών φυλακίσεως, έχουν δε συνυπολογιστεί κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σημειώνω όμως ότι ο Κατηγορούμενος βρίσκεται υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης από την 22.2.2013 λόγω μη εκπλήρωσης των όρων, και άρα οι ποινές να θεωρούνται ότι άρχισαν από την ημερομηνία αυτή. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο