Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χρίστος Ιωάννου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 23672/12, 20/5/2013

(2001)2 Α.Α.Δ. 74 υιοθετώντας και τα όσα είχαν υποδειχθεί στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χρύσανθου Μονιάτη

(2000)2 Α.Α.Δ. 553, η επιβληθείσα εκεί ποινή προστίμου Λ.Κ.350,00 που είχε επιβληθεί στον εργοδότη είχε αυξηθεί σε ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Αναφέρθηκε ότι δεν ήταν ορθό πως ήταν σοβαρότερα τα αδικήματα που διέπραξε η εκεί αλλοδαπή. Ορθό ήταν το αντίθετο, δηλαδή το αδίκημα που διέπραξε ο εργοδότης. Παραθέτω απόσπασμα από την υπόθεση Χρύσανθου Μονιάτη (πιο πάνω), όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία πως η ποινή που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο είναι εκδήλως ανεπαρκής. Η πρόβλεψη για την περίπτωση των εργοδοτών ποινής αισθητά αυστηρότερης σε σύγκριση με ανάλογα αδικήματα των αλλοδαπών εργοδοτουμένων, είναι εξ αρχής προσδιοριστική της εντονότερης αποδοκιμασίας της δικής τους συμμετοχής στην ανησυχητική κατάσταση που δημιουργεί η μεγάλη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται αυτά τα κρούσματα. Δικαίως, θα λέγαμε, αν συνυπολογίσουμε πως δεν έχουμε να κάμουμε στην περίπτωση αυτή με τον κατά τεκμήριο οικονομικά αδύνατο που αναζητά πόρους για επιβίωση. Αυτό το πλήγμα, η μαζική, όπως διαπιστώθηκε, παράνομη είσοδος αλλοδαπών, για την οποία κατ΄επανάληψη κρίθηκε αναγκαία η επιβολή αποτρεπτικών ποινών, δεν μπορεί παρά να συνδεθεί με την προσδοκία που τέτοια στάση των εργοδοτών δικαιολογεί, για εξασφάλιση, κάτω από συνθήκες δύσκολα εξακριβώσιμες, κρυφής απασχόλησης». Παραθέτω απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση στη υπόθεση Τάσος Αριστείδου ν. Αστυνομίας, Π.Ε.53/12, ημερ. 10.4.2012, όπου επικυρώθηκε η επιβληθείσα ποινή φυλακίσεως 2 μηνών σε εργοδότη, και όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Παρατηρούμε όμως ότι ακόμα και αν ο δεύτερος κατηγορούμενος δεν βρισκόταν στην Κύπρο παράνομα, κατά τον ουσιώδη χρόνο, είτε διότι ήταν φοιτητής, είτε διότι ήταν αιτητής πολιτικού ασύλου και η αίτηση του δεν είχε απορριφθεί ακόμα, αυτό δεν επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την παραδοχή του εφεσείοντα και την διάπραξη από αυτόν του αδικήματος το οποίο παραδέχθηκε. Το άρθρο 14Β του Κεφ.105, στο οποίο βασιζόταν η κατηγορία προνοεί την ποινικοποίηση της εργοδότησης αλλοδαπού, χωρίς την απαιτούμενη από τον Νόμο άδεια, και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι £5.000 (σήμερα το ισόποσο σε Ευρώ) ή και με τις δύο αυτές ποινές. Ούτε η ιδιότητα του φοιτητή, ούτε και η ιδιότητα του αιτητή πολιτικού ασύλου παρέχει αυτόματο δικαίωμα ή άδεια εργασίας στην Κύπρο στο φοιτητή ή τον αιτητή πολιτικού ασύλου. Το άρθρο 9

(1)του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 (Ν 6(Ι)/2000) προνοεί ότι αιτητής πολιτικού ασύλου έχει δικαίωμα υποβολής αίτησης για άδεια εργασίας, δυνάμει των σχετικών νόμων, αλλά εάν δεν υποβάλει τέτοια αίτηση και δεν εξασφαλίσει τέτοια άδεια, νοείται ότι κανένα δικαίωμα δεν έχει να εργοδοτείται στην Κύπρο. Στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ο πρώην δεύτερος κατηγορούμενος υπέβαλε οποιαδήποτε αίτηση για άδεια εργασίας ή ότι εξασφάλισε οποιαδήποτε άδεια εργασίας στην Κύπρο. Αντίθετα, είναι προφανές ότι αυτός, κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν είχε οποιαδήποτε άδεια εργασίας στην Κύπρο και ιδιαίτερα για να εργαστεί στο υποστατικό του εφεσείοντα. ........ Ως προς το ύψος της επιβληθείσας ποινής παρατηρούμε ότι αυτό δεν είναι έκδηλα υπερβολικό αλλά αντίθετα συνάδει με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στις τρεις αποφάσεις στις οποίες αναφέρθηκε το πρωτόδικο δικαστήριο, δηλαδή τις αποφάσεις Μιχαήλ, Πάγκαλου και Ζαννέτου (ανωτέρω) το Ανώτατο Δικαστήριο ενέκρινε τις εφέσεις του Γενικού Εισαγγελέα και, σε παρόμοιες περιπτώσεις, αύξησε πρωτόδικες ποινές προστίμου σε ποινές φυλάκισης 2 μηνών. Στην υπόθεση Ζαννέτου, συγκεκριμένα, ο εφεσίβλητος ήταν οικογενειάρχης, 52 ετών, πατέρας τριών ανηλίκων τέκνων, με προβλήματα υγείας και λευκό ποινικό μητρώο, ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπών. Η πρωτόδικη ποινή προστίμου των £400, αυξήθηκε σε ποινή άμεσης φυλάκισης 2 μηνών.» Προς μετριασμό της ποινής λαμβάνω υπ' όψιν μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου και την παραδοχή του. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει το ότι η αλλοδαπή ήταν η σύντροφος του Κατηγορούμενου, και τον βοήθησε για ένα βράδυ. Θεωρώ ότι το γεγονός αυτό θα πρέπει να διαφοροποιήσει την παρούσα από άλλες του είδους της, ώστε να αποφευχθεί η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας του Κατηγορούμενου. Από την άλλη έχω προβληματιστεί και ως προς το ύψος της ποινής, δεδομένης της τραγικής οικονομικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται ο Κατηγορούμενος. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, στον 1ο Κατηγορούμενο στην 1η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή προστίμου €.300,00. Το πρόστιμο να καταβληθεί δια δόσεων €.50,00 έκαστη, η πρώτη δόση πληρωτέα την 1.6.2013. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο