Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αντρέας Δημητρίου, Αρ. Υπόθεσης: 31195/12, 24/5/2013

(1)του Ποινικού Κώδικα, και συγκεκριμένα ότι την 22.5.2012 προκάλεσε ζημιά ύψους €.100,00 σε τοίχο και γυψοσανίδα της Αστυνομικής Ακαδημίας Κύπρου, περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όπως ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, την 22.5.2012 ο Μ.2 που φοιτούσε στην Αστυνομικής Ακαδημία Κύπρου δήλωσε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν αδικαιολόγητα απών κατά την ώρα της πρωινής παράταξης. Η ώρα 07.25 ο ίδιος μάρτυρας είδε τον Κατηγορούμενο να βρίσκεται στον 1ο όροφο της Ακαδημίας και να εισέρχεται σε τάξη. Ακολούθως είδε ότι υπήρχε ζημιά σε τοίχο της τάξης της Ακαδημίας. Ο Κατηγορούμενος έδωσε κατάθεση και είπε ότι αυτός προκάλεσε την ζημιά σε γυψοσανίδα τοίχου λόγω του ότι είχε δεχτεί παρατήρηση. Κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε «παραδέχομαι». Ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη στη υπόθεση αρ. 2600/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου για το αδίκημα της ανησυχίας, στο οποίο διατάχθηκε να υπογράψει εγγύηση €.1.000,00 για περίοδο 1 χρόνου. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι ο λόγος που δεν παρουσιάστηκε στην παράταξη ήταν επειδή είχε πονοκέφαλο, και ο Λοχίας 688 Νικολάου τον απείλησε ότι θα του ανοίξει πειθαρχική υπόθεση. Μετά από συζήτηση, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ένιωθε ψυχολογική πίεση, και αποφάσισε να πάει στην τάξη του για να μην χτυπήσει τον Λοχία. Ήταν η θέση του ότι ήταν καλύτερα να προκαλέσει υλική ζημιά παρά να χτυπήσει τον Λοχία. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, σύμφωνα με την οποία ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 34 ετών και είναι Αστυνομικός με εισοδήματα €.1.100,00 μηνιαίως. Διαμένει με τους γονείς του. Ο ίδιος ανέφερε στην Λειτουργό ότι είναι άτομο με φιλήσυχο χαρακτήρα, και ότι η συμπεριφορά για την οποία κατηγορείται ήταν το αποτέλεσμα ψυχολογικής βίας που συστηματικά βίωνε από συγκεκριμένο εκπαιδευτή. Όπως αναφέρεται στο άρθρο 324

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, πρόσωπο το οποίο εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία είναι ένοχο ποινικού αδικήματος, το οποίο είναι πλημμέλημα και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης 2 χρόνων ή σε χρηματική ποινή ύψους Λ.Κ.1.500,00 (€.2.562,90). Αδικήματα όπως και αυτό της υπό εκδίκαση υπόθεσης, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως σοβαρά. Πρόκειται για πράξεις οι οποίες δημιουργούν ανασφάλεια στην ευρύτερη κοινωνία, ενώ στους παραβάτες θα πρέπει να δίδεται το μήνυμα ότι συμπεριφορές τέτοιου είδους δεν θα γίνονται δεκτές. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η Νομολογία καταδεικνύει οτι η ενδεικνυόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Στην υπόθεση Costis HjiSavva Tsiolis v. Police

(1969)1 C.L.R. 77, όπου ο εκεί Κατηγορούμενος προκάλεσε ζημιά σε φυτά του αδελφού του εκδικητικά λόγω του ότι θύμωσε που ο αδελφός του είχε χρησιμοποιήσει το νερό ποτίσματος που άνηκε και στα τρία αδέλφια, ο Πρωτόδικος Δικαστής θεώρησε ότι η πράξη του Κατηγορουμένου δεν είχε σκοπό την διεκδίκηση οποιουδήποτε δικαιώματος, αλλά ήταν καθαρά εκδικητική, και επέβαλε ποινή φυλακίσεως 3 μηνών. Η ποινή αυτή κατ' Έφεση επικυρώθηκε. Στην υπόθεση Charitou v. Police

(1987)1 C.L.R. 170 ο εκεί Κατηγορούμενος έγδαρε το αυτοκίνητο του Παραπονουμένου λόγω κάποιας διαφοράς που προέκυψε μεταξύ τους κατά την οδήγηση. Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε, απολογήθηκε και αποζημίωσε τον Παραπονούμενο. Κρίθηκε ότι η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου ήταν τέτοια που απαιτούσε την επιβολή ποινής φυλακίσεως. Όπως, όμως, ανέφερε το Εφετείο, εκείνο που χρειάζετο ο Κατηγορούμενος ήταν να διδαχθεί ένα μάθημα ότι οφείλει να σέβεται την περιουσία των άλλων, και ότι δεν μπορεί να παίρνει τον Νόμο στα χέρια του. Κατέληξε, ακολούθως, στην μείωση της ποινής φυλακίσεως από 1 μήνα σε 15 μέρες. Αναφορικά με την προηγούμενη καταδίκη με την οποία βαρύνεται ο Κατηγορούμενος, σημειώνω εκ των προτέρων ότι κανένας δεν τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη κατηγορηθεί. Η σημασία των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό ανάλογα με τον αριθμό, τον χρόνο και την φύση των αδικημάτων, την επιείκεια που μπορεί να επιδείξει το Δικαστήριο, αφού αποτελούν κυρίως ένδειξη της στάσης του Κατηγορουμένου προς την τήρηση των Νόμων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Σημειώνω ότι δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία το ότι ο Κατηγορούμενος προτίμησε να προκαλέσει υλική ζημιά παρά να χτυπήσει τον Λοχία του, αφού ο κάθε ένας θα πρέπει να μάθει να ελέγχει τον εαυτό του και να μην καταλήγει στην βία, πόσο μάλλον άτομο που επαγγέλλεται Αστυνομικός και οφείλει ακόμη περισσότερο να σέβεται τους Νόμους και τη τάξη. Παρά τα πιο πάνω, όμως, το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί ούτε και στην παρούσα. Λαμβάνω υπ' όψιν μου την παραδοχή του Κατηγορουμένου, και το ότι ενήργησε υπό καθεστώς πίεσης. Λαμβάνω επίσης υπ' όψιν μου τις συνέπειες που επιβολή ποινής φυλακίσεως ενδεχομένως να έχει στην περαιτέρω σταδιοδρομία του Κατηγορουμένου. Τα πιο πάνω με οδηγούν στο ότι θα πρέπει να επιδειχθεί επιείκεια στον Κατηγορούμενο, σε μία ύστατη προσπάθεια να δοθεί σε αυτόν η ευκαιρία να αναμορφώσει την συμπεριφορά του. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, στην 1η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή προστίμου €. 600,00. Εκδίδεται διάταγμα αποζημίωσης για το ποσό των €. 100,00 το οποίο θα πληρωθεί από τον Κατηγορούμενο προς όφελος της Κυπριακής Δημοκρατίας. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο