Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννη Πλακίτη, Υπόθεση αρ: 33221/2010, 23/5/2013

(2)και 19 του περί Ιδιωτικών Γραφείων Εξεύρεσης Εργασίας Νόμου 8

(1)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος λειτουργούσε ιδιωτικό γραφείο εξεύρεσης εργασίας χωρίς να εξασφαλίσει προηγουμένως άδεια λειτουργίας από τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Για να αποδείξει την υπόθεσή της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε 4 μάρτυρες κατηγορίας. Κατατέθηκαν επίσης παραδεκτά γεγονότα. Ο Α/Α 521 Μ. Μανώλη, ο οποίος στην ουσία χειρίστηκε διάφορα τεκμήρια, πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 13 και τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
2. Αντεξεταζόμενος, σε ερώτηση αν υπάρχει κάποια σύνδεση του κατηγορούμενου με το Τεκμήριο 9, σύμβαση απασχόλησης ημερ. 31.8.07, απάντησε αρνητικά. Ο ΜΚ2 κατέθεσε ότι είναι τυπογράφος και διατηρεί εργαστήρι στο Τσέρι. Κατά τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο 2009 επισκέφθηκε το τυπογραφείο του ο κατηγορούμενος και του είπε ότι ήθελε να κάνει επαγγελματικές κάρτες για ένα φίλο του. Του έδωσε το τι ήθελε να γράψει πάνω στις κάρτες. Έκανε 500 κάρτες στις οποίες γράφει επί λέξει «J.P. CONSULTANTS SERVICES FOR ANY OF YOUR ADVICE FOR ANY DOCUMENTS YOU NEET, TEL 99393193» τις οποίες πλήρωσε ο κατηγορούμενος. 94 από αυτές κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
3. Αντεξεταζόμενος, του υπεβλήθη πως το τηλέφωνο που αναφέρουν οι κάρτες είναι του πατέρα του κατηγορούμενου και ανέφερε πως δεν γνωρίζει. Ο ΜΚ3 ήταν ο Αναπληρωτής Λοχίας 4278 Κώστας Χαραλάμπους, ο οποίος υπηρετούσε στο Κέντρο Ελέγχου μηνυμάτων Αρχηγείου και απαντούσε τη γραμμή του πολίτη
4. Πήρε ανώνυμο τηλεφώνημα από άγνωστο άντρα που του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος, ο οποίος εργάζεται στην ΥΑΜ βοηθά αλλοδαπούς για άδεια παραμονής τους στην Κύπρο και αίτηση πολιτικού πρόσφυγα και παίρνει λεφτά. Ο ΜΚ4 ήταν ο Υπαστυνόμος Χριστοφή, ο οποίος, σύμφωνα με την κατάθεσή του Τεκμήριο 18, προσπάθησε να εντοπίσει έγγραφα που χειρίστηκε ο κατηγορούμενος χωρίς θετικό αποτέλεσμα. Προσπαθώντας να επιβεβαιώσει την πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος διεκπεραίωσε διάφορες εργασίες που αφορούσαν αλλοδαπούς ανέθεσε σε φιλικό του πρόσωπο να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τον κατηγορούμενο ρωτώντας τον κατά πόσο μπορούσε να του διευθετήσει ανανέωση της άδειας παραμονής και εργασίας αλλοδαπής οικιακής βοηθού. Ο κατηγορούμενος ανταποκρίθηκε θετικά και δέχτηκε να εκτελέσει την εργασία για €
5. Στις 14.1.2010 ο κατηγορούμενος παρέλαβε φάκελο με έγγραφα, Τεκμήριο 4, σχετικά με την ανανέωση άδειας εργασίας αλλοδαπής καθώς και τα χρήματα. Ενώ αναχωρούσε από το σημείο ανακόπηκε από το ΜΚ4, ο οποίος του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «εγώ απλά ήθελα να βοηθήσω τον άνθρωπο». Επίσης, από το αυτοκίνητο του ο κατηγορούμενος του παρέδωσε έγγραφα (κάποια από τα Τεκμήρια 7 - 12) και δέσμη 94 καρτών, Τεκμήριο
6. Στις 15.1.2010 ο ΜΚ4 κατέγραψε θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου, Τεκμήριο
7. Σε αυτήν ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι του τηλεφώνησε κάποιος συνάδελφός του Σωφρόνης και τον ρώτησε κατά πόσο θα μπορούσε να ανανεώσει την άδεια παραμονής και εργασίας κάποιας αλλοδαπής οικιακής βοηθού που εργάζεται στο σπίτι κάποιου φίλου του. Αποτάθηκε στον ίδιο γνωρίζοντας ότι παλιά είχε εργαστεί στην ΥΑΜ και του ζήτησε επίσης να συμβουλεύσει τον φίλο του. Ο κατηγορούμενος δέχτηκε. Δυο - τρεις μέρες μετά του τηλεφώνησε κάποιος που του συστήθηκε ως ο φίλος του Σωφρόνη, του είπε ότι έληγε η άδεια παραμονής δύο οικιακών βοηθών που εργάζονται κοντά του και στον πεθερό του και του ζήτησε βοήθεια λόγω των γνωριμιών του για ανανέωση των αδειών. Του ζήτησε €450 και για τις δύο κοπέλες. Τις κάρτες για παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών τις ετοίμασε για τον πατέρα του. Αντεξεταζόμενος, ερωτηθείς αν συμφωνεί ότι ήταν η κινητήριος δύναμη για να δραστηριοποιηθούν ο Κουκκίδης και ο Σωφρόνης για σύλληψη του κατηγορούμενου, δηλαδή ότι αν ο ίδιος δεν έπαιρνε τον Κουκκίδη για να επικοινωνήσει με τον κατηγορούμενο η υπόθεση δεν θα ήταν στο Δικαστήριο, δέχθηκε ότι χρησιμοποίησαν δύο παλιούς συνεργάτες με σκοπό να επιβεβαιώσουν αυτό το πράγμα. Απέρριψε ότι έγινε υποκίνηση από την αστυνομία στο να διαπράξει το κατ' ισχυρισμό αδίκημα. Στο στάδιο αυτό, κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός η κατάθεση εργατικού λειτουργού στο Τμήμα Εργασίας, με βάση την οποία ο κατηγορούμενος και ο πατέρας του «δεν έχουν εξασφαλίσει σχετική άδεια λειτουργίας ιδιωτικού γραφείου εξεύρεσης εργασίας». Μετά το τέλος της υπόθεσης, ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση αφού (α) δεν υπάρχει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί το αδίκημα και (β) η παρούσα αποτελεί κλασσική περίπτωση παγίδευσης. Ο κος Κουτσόφτας εισηγήθηκε ότι στην περίπτωση αυτή δεν υπήρξε παγίδευση και ότι με βάση τη θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου στοιχειοθετείται το αδίκημα. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται το θέμα της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης συνοψίζονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133. Η απαλλαγή του κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνον όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ώστε κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. (βλ. Ευγένιος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας,

(2000)2 ΑΑΔ 191). Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. (βλ. The Police v. Kallenos

(1980)1 J.S.C σελ. 145, Απόφαση Ε. Δ. Λευκωσίας Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Με βάση το Ν. 8

(1)/97 «ιδιωτικό γραφείο εξεύρεσης εργασίας» σημαίνει: «(α) Οποιοδήποτε νομικό ή φυσικό πρόσωπο που ενεργεί ως μεσάζων (είτε σε συνάρτηση με άλλες δραστηριότητες είτε όχι) για την εξασφάλιση απασχόλησης σε διαθέσιμα για εργασία πρόσωπα ή που προμηθεύει τέτοια πρόσωπα σε εργοδότες είτε με σκοπό την άμεση ή έμμεση αποκόμιση χρηματικού ή άλλου υλικού οφέλους είτε όχι ή εισπράττει για την υπηρεσία αυτή αμοιβή ή συνεισφορά ή οποιαδήποτε άλλη παρόμοια ή διαφορετική χρέωση. (β) Οποιοδήποτε νομικό ή φυσικό πρόσωπο που ενεργεί ως μεσίτης ή προμηθευτής (είτε σε συνάρτηση με άλλες δραστηριότητες είτε όχι) εξασφαλίζοντας ή παραχωρώντας επ' αμοιβή ή άλλως σε τρίτα πρόσωπα, νομικά ή φυσικά, τις υπηρεσίες οποιουδήποτε προσώπου. Νοείται ότι, εφημερίδες ή οποιαδήποτε άλλα συναφή έντυπα δεν εμπίπτουν στις πρόνοιες της παραγράφου (α) του ορισμού αυτού, εκτός εάν εκδίδονται εξ ολοκλήρου ή κατεξοχήν για να επιτελέσουν ρόλο μεσάζοντα μεταξύ εργοδοτών και προσώπου που είναι διαθέσιμα για εργασία. ............................................................................. .................». Το άρθρο 3

(1)προνοεί τα ακόλουθα: «3

(1)Απαγορεύεται η λειτουργία ιδιωτικού γραφείου εξεύρεσης εργασίας χωρίς προηγούμενη εξασφάλιση άδειας λειτουργίας που εκδίδεται από τον Υπουργό ή εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό του». Με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία ο κατηγορούμενος μετά από παράκληση τρίτου ατόμου θα ανανέωνε την άδεια παραμονής και εργασίας κάποιας αλλοδαπής για €450. Δεν θεωρώ ότι η πιο πάνω ενέργεια του κατηγορούμενου συνιστά εξασφάλιση απασχόλησης σε διαθέσιμα για εργασία πρόσωπα «η προμήθεια τέτοιων προσώπων σε εργοδότες» εντός της έννοιας του (α) πιο πάνω, ούτε και εξασφάλιση ή παραχώρηση υπηρεσιών οποιουδήποτε προσώπου εντός της έννοιας του (β) πιο πάνω. Προσθέτω ότι δεν θεωρώ ότι ο κατηγορούμενος θα εξασφάλιζε άδεια απασχόλησης στην αλλοδαπή του Τεκμηρίου 4 αλλά θα ανανέωνε άδεια, η οποία είχε ήδη εξασφαλιστεί. Πέραν τούτου, σημειώνω ότι ο Νόμος αναφέρεται ρητά σε «πρόσωπα» ενώ η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής αφορά ένα πρόσωπο. Αν ο Νόμος ίσχυε με τρόπο που να καλύπτει και την περίπτωση ενός προσώπου, θεωρώ ότι θα κατέληγε σε παράλογα αποτελέσματα. Με βάση τα πιο πάνω, παρέλκει η εξέταση του θέματος της παγίδευσης. Κατά συνέπεια, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ) ....................................... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο