Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Άγγελου Αγγελή κ.α., Υπόθεση αρ: 88/2010, 21/5/2013

(1)Επίθεση και πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης (ο 1ος κατηγορούμενος),

(2)κακόβουλη ζημιά, κατά παράβαση του άρθρου 324 (Ι) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (ο 2ος κατηγορούμενος),

(3)δημόσια εξύβριση, κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (ο 2ος κατηγορούμενος), και

(4)ανησυχία, κατά παράβαση των άρθρων 95, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (και οι 2 κατηγορούμενοι). Η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε 4 μάρτυρες κατηγορίας. Ο ΜΚ1 ήταν ο παραπονούμενος και κύριος μάρτυρας κατηγορίας, Σταύρος Γεωργίου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο 1, στην οποία, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι στις 20.6.09 είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΗΤΕ978 μπροστά από τη στοά καφενείου, δίπλα από το κρεοπωλείο του Άγγελου Αγγελή. Γύρω στις 19.50 ξεκίνησε το αυτοκίνητό του και αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε να φύγει αφού ακριβώς πίσω του ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο του Γιάννη «του βοσκού» (κατηγορούμενου 2), πατέρα του Άγγελου Αγγελή του κρεοπώλη (κατηγορούμενου 1). Επειδή δεν μπορούσε να φύγει κόρναρε για να έρθει ο κατηγορούμενος 1 να μετακινήσει το αυτοκίνητό του. Αμέσως μετά βγήκε έξω από το κρεοπωλείο ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος από το ανοικτό παράθυρο του οδηγού, με τα χέρια του, τον έπιασε από το λαιμό και τον έσφιγγε με τρόπο που δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Ενώ τον έσφιγγε τα νύχια του «μπήκαν στο λαιμό του» και δεν μπορούσε ούτε να αντιδράσει, ούτε και να αναπνεύσει. Ο κατηγορούμενος 1 του είπε με δυνατή φωνή «αν το ξαναβάλεις δαμέ έννα σου το κάμω κομμάθκια». Μετά από αυτό, από το κρεοπωλείο βγήκε ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος κρατούσε στα χέρια του ένα «αποξηραμένο πέος του βου» το οποίο ήταν σαν καμτσίκι. Με αυτό το πράγμα ο κατηγορούμενος 2 άρχισε με δύναμη να κτυπά πάνω στην καμπίνα του αυτοκινήτου του και ταυτόχρονα μεγαλόφωνα του έλεγε «είσαι άτιμος», «είσαι κλέφτης και απατεώνας», ενώ ο κατηγορούμενος 1 εξακολουθούσε να τον κρατά και να τον σφίγγει από το λαιμό. Από τις φωνές βγήκαν έξω όλα τα άτομα που ήταν στο καφενείο και με την παρέμβαση ορισμένων ο κατηγορούμενος 1 τον άφησε και μπήκε στο κρεοπωλείο με τον πατέρα του. Ήταν ζαλισμένος και ούτε που μπόρεσε να αντιληφθεί ποια ήταν τα άτομα που παρενέβηκαν, τα οποία βρίσκονταν στο καφενείο. Τηλεφώνησε στη νύφη του, ΜΚ2, η οποία τον πήρε στην αστυνομία. Επισκέφθηκε το Νοσοκομείο. Του είχε δοθεί το Τεκμήριο 2, ιατρικό έντυπο. Η ζημιά στο αυτοκίνητο του ανέρχεται στα €575 σύμφωνα με το Τεκμήριο 3, πιστοποιητικό του εκτιμητή. Με το καμτσίκι ο κατηγορούμενος 2 κτυπούσε μόνο στο αυτοκίνητο. Του υπεδείχθη το Τεκμήριο 4, μπλοκ φωτογραφιών και ρωτήθηκε να δείξει τις ζημιές. Μόνο με το καμτσίκι κτυπήθηκε το αυτοκίνητο. Του είπαν άλλοι που είδαν, ο ίδιος δεν μπορούσε να δει. Τη δεξιά πλευρά στη φωτογραφία θα «την έφαεν και πήγε μέσα» με το γόνατό του. Ο ΜΚ1 αναγνώρισε τα κτυπήματα στις φωτογραφίες. Δέχθηκε ότι τα κτυπήματα του ιατρικού πιστοποιητικού αφορούν τον 1ο κατηγορούμενο. Τις ζημιές του αυτοκίνητο τις προκάλεσαν και οι

1. Το καμτσίκι το κρατούσε ο 2ος κατηγορούμενος, ο οποίος τον εξύβρισε. Αντεξεταζόμενος, του υπεβλήθη ότι ενώ κόρναρε εξύβριζε και φώναζε να βγουν έξω οι κατηγορούμενοι. Αρνήθηκε. Ουδέποτε βρίζει. Αρνήθηκε υποβολή ότι οι κατηγορούμενοι βγήκαν έξω από το μαγαζί τους επειδή κόρναρε συνέχεια και έβριζε. Κόρναρε μια φορά. Οι κατηγορούμενοι σκόπιμα πήγαν να τον δείρουν και να κτυπήσουν το αυτοκίνητο του. Τα είχαν μαζί του, ήταν «πικαρισμένοι» και τον περίμεναν. Κάποιος του είχε δώσει μια επιταγή και του την άλλαξε ο κατηγορούμενος
2. Η επιταγή τούτη, σύμφωνα με τον ΜΚ1 «δεν είχε μέσα, είπεν μου τζιαι επήα τζιαι είπα του πατέρα αυτού που με ξεγέλασε εμένα τζιαι έδωκεν τα του κου Γιάννη σιγά - σιγά». Ο ίδιος δεν ήξερε πως ήταν ακάλυπτη, όμως τα λεφτά τους τα επιάσαν. Του υπεβλήθη ότι πάρκαρε εκεί για να τους προκαλέσει. Απάντησε «έχει σχέση τούτο που επήαν να με σκοτώσουν»; Δέχθηκε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε τι ήταν το αντικείμενο που κρατούσε ο κατηγορούμενος
3. Ρώτησε τους άλλους τι ήταν, τους θαμώνες του καφενείου. Τον ιδιοκτήτη, τον άνθρωπο που τον έβγαλε «φυρμένο» από το αυτοκίνητο. Ήταν χάλια. Ενώ ήταν στο αυτοκίνητο δεν έβλεπε τι γινόταν έξω. Άκουε όμως. «Σχετικά άκουε». Απλά φώναζαν «αήστε τον». Σε ερώτηση αν το «είσαι άτιμος, είσαι κλέφτης και απατεώνας» το άκουσε καθαρά απάντησε «φώναζεν το μεγαλοφώνως τζιαι με μανία». Του υπεβλήθη ότι δεν μπορούσε να διακρίνει από πού προέρχονταν οι φωνές απάντησε ότι αυτό έγινε πριν αρχίσει να «χάνει τις αισθήσεις του», να πάθει «το shock». Δεν μπορούσε να ξέρει αν ήταν αναίσθητος. Μόλις τον έπιασε από το λαιμό είχε ακόμα τις αισθήσεις του. Από εκεί και κει δεν θυμόταν τίποτε. Του υπεβλήθη ότι δεν έχασε τις αισθήσεις του και απάντησε πως δεν μπορεί να το ξέρει. Η πόρτα του συνοδηγού «πήγε μέσα όταν έπεσε πάνω του ο κατηγορούμενος 1». Η ζημιά έγινε σίγουρα από τον κατηγορούμενο
4. Στην κατάθεσή του δεν το είπε γιατί τώρα «θυμήθηκε τζι άλλα». Του υπεβλήθη ότι δεν έγινε ζημιά στο αυτοκίνητο από τους κατηγορούμενους και ότι δεν ήταν σε θέση να πει αν κάποιος τον εξύβρισε. Μόλις τον έπιασε ο ένας από το λαιμό ο άλλος χτυπούσε το αυτοκίνητο. Είχε τις αισθήσεις του ούλλες. Είδε όλους τους θαμώνες στο αυτοκίνητο όταν «ξεκίνησε το κακό». Σε ερώτηση γιατί στην κατάθεσή του λέει ότι ήταν ζαλισμένος και δεν μπορούσε να αντιληφθεί τα άτομα στο καφενείο απάντησε «εγώ, σιγά ‑ σιγά έρκεται ο νους μας, θυμούμαι τα μετά που άκουσα και πολλά, τώρα είμαι προσγειωμένος ξέρω τι μου γίνεται». Αρνήθηκε υποβολή ότι το μόνο που έγινε εκείνη τη μέρα ήταν ότι κόρναρε, βγήκαν έξω οι κατηγορούμενοι, είχαν μια συζήτηση και μετά έφυγε. Η ΜΚ2, Ιωάννα Ανδρέου, υιοθέτησε την κατάθεσή της, Τεκμήριο
5. Ο ΜΚ1, πεθερός της, της τηλεφώνησε στις 20.6.09 λέγοντάς της ότι κάποιοι τον κτύπησαν. Πήγε στο μέρος και ο πεθερός της ήταν χτυπημένος και σε κατάσταση σοκ. Τον μετέφερε στον αστυνομικό σταθμό και ακολούθως στο Γενικό Νοσοκομείο. Πρόσθεσε προφορικά ότι ο ΜΚ1 είχε εκδορές στο πρόσωπο, το μάτι και το λαιμό. Το μάτι ήταν φουσκωμένο. Αντεξεταζόμενη αρνήθηκε υποβολή ότι το μάτι του δεν ήταν φουσκωμένο. Ήταν λίγο, αυτό είδε. Ο ΜΚ3 ήταν ο αστ. 279 Μιχάλης Μιχαήλ του αστυνομικού σταθμού Λακατάμειας. Πήρε ανακριτικές καταθέσεις από τους 2 κατηγορούμενους, οι οποίοι ανέφεραν πως ό,τι έχουν να πουν θα το πουν στο Δικαστήριο (Τεκμήρια 7 και 8). Ερεύνησαν το σπίτι των κατηγορουμένων και το κρεοπωλείο και δεν βρήκαν τη βέργα. Κατηγόρησε γραπτώς τους κατηγορούμενους (Τεκμήρια 9 και 10). Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως δεν μπορεί να γνωρίζει αν είχαν στην κατοχή τους τέτοιο αντικείμενο (βέργα) οι κατηγορούμενοι. Στις 20.6, ημέρα της καταγγελίας, ο ΜΚ3 δεν είδε ούτε το αυτοκίνητο ούτε τον παραπονούμενο. Ο ΜΚ4 αναγνώρισε τις φωτογραφίες, Τεκμήριο 4 που πήρε. Οι κατηγορούμενοι, αφού κλήθηκαν σε απολογία επέλεξαν να δώσουν κατάθεση χωρίς όρκο. Ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι βγήκε έξω για να πει στον κατηγορούμενο να περιμένει ένα λεπτό και εκείνος κατέβηκε και πήγε προς το μέρος του. Άπλωσε το χέρι του ο κατηγορούμενος για να μη γίνει συμπλοκή «σαν άμυνα». Πήγαν από το καφενείο και τον «απέσυραν πίσω», μετά μπήκε στο κατάστημα. Ο κατηγορούμενος 2 είπε επί λέξει, τα ακόλουθα: «Εγώ ήμουν μες το μαγαζί λεβέντη μου τζιαί ούτε άκουσα ποτούντο... εν εξέβηκα έξω, ύστερα ξέβηκα ποτζιεί που ούτε τον είδα καθόλου που είτουν τζιαμέ. Ούτε ήνταμπου πάθασιν, ήνταμπου κάμασιν, τίποτε». Μετά το τέλος της μαρτυρίας οι δύο πλευρές αγόρευσαν. Έχω θέσει ενώπιον μου όσα ανέφεραν και θα σταθώ σε αυτά όπου κρίνω αναγκαίο. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και αφού εξέτασα τη μαρτυρία τους καταλήγω στα πιο κάτω: Ο ΜΚ1, παραπονούμενος, που ήταν ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας, δεν με έπεισε για την αλήθεια των θέσεών του. Η μαρτυρία του παρουσιάζει αντιφάσεις και ασυνέπειες ενώ είναι διάχυτη από το στοιχείο της υπερβολής, το οποίο της αφαιρεί από την πειστικότητά της. Χωρίς να προσπαθώ να καταγράψω εξαντλητικά τους λόγους για τους οποίους η εκδοχή του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, αξίζει, θεωρώ, να γίνει αναφορά στα ακόλουθα: Η μαρτυρία του ήταν παραπλανητική. Άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι ο ίδιος είδε τον κατηγορούμενο 2 να κτυπά με δύναμη με το αντικείμενο που περιέγραψε το αυτοκίνητό του. Όπως όμως διαφάνηκε κατά την εξέλιξη της κατάθεσής του, του είπαν τα γεγονότα αυτά άλλοι που τα είδαν αφού ο ίδιος δεν μπορούσε να δει. Τους άλλους βέβαια αυτούς τους οποίους στην κατάθεσή του, Τεκμήριο 1, 3 μέρες μετά το συμβάν ανέφερε ότι δεν μπορούσε «να αντιληφθεί» τους θυμήθηκε ονομαστικά μετά από 4 χρόνια που ήρθε στο Δικαστήριο να καταθέσει. Είναι εκπληκτικό ότι σύμφωνα με τον ισχυρισμό του σήμερα έχει θυμηθεί και άλλα: Εκτός από τα πιο πάνω, για πρώτη φορά στο Δικαστήριο ανέφερε πως ο κατηγορούμενος 1 έκανε ζημιά στην πόρτα του αυτοκινήτου (με το πόδι του). Στερείται φυσικά παντελώς πειστικότητας και μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον ως αστεία η θέση του ότι τώρα είναι προσγειωμένος γι' αυτό θυμάται. Αξίζει εδώ να αναφερθεί ότι και το γεγονός ότι τον έβγαλαν «φυρμένο» από το αυτοκίνητο αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο. Το ότι είχε χάσει τις αισθήσεις του δεν το ανέφερε στην κατάθεσή του στην αστυνομία. Προσθέτω εδώ, ίσως εκ του περισσού, ότι ο τρόπος που κατά τον ισχυρισμό του του επιτέθηκε ο κατηγορούμενος 1, δεν συνάδει με τις κακώσεις που αναφέρονται στο πιστοποιητικό του γιατρού, Τεκμήριο
6. Θα ανέμενε κανείς πολύ σοβαρότερη κάκωση από την εκδορά εφόσον σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο κατηγορούμενος 1 τον έπιασε από το λαιμό, σφίγγοντας τον σε βαθμό που δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Προσθέτω, επίσης, ότι στο πιστοποιητικό του συνεργείου, Τεκμήριο 3, που έχει κατατεθεί από το ΜΚ1, δεν μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα εφόσον οι ζημιές που αναφέρονται σε αυτό δεν έχουν συνδεθεί επαρκώς με την παρούσα υπόθεση και συγκεκριμένα τα κατ' ισχυρισμό κτυπήματα με το καμτσίκι. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ
7. Όσον αφορά τη μαρτυρία της ΜΚ2, η μάρτυρας δεν μπορώ να πω ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Προσθέτω ότι η μαρτυρία της δεν προσθέτει τίποτε στη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της ότι ο ΜΚ1 έφερε φούσκωμα στο μάτι, σημειώνω ότι αυτός δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΚ1 και το ιατρικό πιστοποιητικό. Ο ΜΚ3 μου έκανε καλή εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως αντικειμενική και αξιόπιστη. Καλή εντύπωση μου έκανε και ο ΜΚ
8. Αποδέχομαι πως οι φωτογραφίες στο Τεκμήριο που κατέθεσε ο ΜΚ4 αντικατοπτρίζουν την πραγματική εικόνα του αυτοκινήτου. Προσθέτω ότι η βαρύτητα που μπορεί να τους προσδοθεί είναι μηδαμινή εφόσον οι ζημιές που φαίνονται δεν έχουν επεξηγηθεί ούτε ως προς τον τρόπο πρόκλησης τους ούτε και το χρόνο. Όσον αφορά την ανώμοτη δήλωση των κατηγορουμένων, αυτή σύμφωνα με την νομολογία έχει κάποια περιορισμένη αξία αφού δεν υποβάλλεται στη δοκιμασία της αντεξέτασης (βλ. Σίφουνας κ.α. ν. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 91). Η αξία της ανώμοτης δήλωσης πρέπει να εξεταστεί στο σύνολο της μαρτυρίας και δεν είναι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία (βλ. Σάββας Πλαστήρα Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 195). Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση δεν μπορώ να προβώ σε ασφαλή ευρήματα αφού δεν υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία προς απόδειξη των κατηγοριών. Η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή της. Οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ) ....................................... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο