Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χρύσω Νεοφύτου, Αρ. Υπόθεσης: 158/11, 22/5/2013

(2)(ιβ), 15, 16, 19, 20, 22 και 23 του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119

(1)/2000 όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι την 1.11.2009 παράνομα επιτέθηκε εναντίον του πρώην συζύγου της Μιχάλη Παναγιώτου. 6η Κατηγορία: Απερίσκεπτες και αμελείς πράξεις, κατά παράβαση των αρ. 236(α) και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, και συγκεκριμένα ότι την 1.11.2009 οδηγούσε το αυτοκίνητο της με τέτοιο τρόπο αλόγιστα και αμελή ώστε να είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει σωματική βλάβη στον πρώην σύζυγο της, δηλαδή προσέκρουσε επανειλημμένα με το αυτοκίνητο της επί του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο πρώην σύζυγος της. Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής: Την 1.11.2009 περί ώρα 18.00 ο Μιχάλης Παναγιώτου οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΕΝΖ 051 στην Λεωφόρο Ηρώων με συνοδηγό της φίλη του Άννα Ανδρονίκου. Αντιλήφθηκε ότι τους ακολουθούσε η Κατηγορούμενη, η οποία είναι πρώην σύζυγος του κ. Παναγιώτου, οδηγώντας το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KQN

1. Σε κάποιο σημείο του δρόμου ο Παραπονούμενος σταμάτησε σε διάβαση, και η Κατηγορούμενη τον χτύπησε με δύναμη με το όχημα της στο πίσω δεξιό μέρος του με αποτέλεσμα το όχημα του Παραπονούμενου να εκτροχιαστεί και να χτυπήσει με το μπροστινό του μέρος σε μεταλλικούς πασσάλους στο πεζοδρόμιο. Στην συνέχεια η Κατηγορούμενη κατέβηκε από το όχημα της και επιτέθηκε κατά της Άννας Ανδρονίκου τραβώντας την από τα χέρια. Ο κ. Παναγιώτου προσπάθησε να απομακρύνει την Κατηγορούμενη, και τότε αυτή έπιασε ένα σίδερο και προσπάθησε να χτυπήσει τον κ. Παναγιώτου. Στο μέρος κλήθηκε η Αστυνομία, και σε επίστηση που έγινε στην Κατηγορούμενη, αυτή απάντησε «ξέρεις τι είναι να βλέπεις τον άντρα σου με την φιλενάδα μέσα στο αυτοκίνητο του». Η Άννα Ανδρονίκου εξετάστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και διαπιστώθηκε ότι έφερε κάταγμα φάλαγγας στο μικρό δάχτυλο του αριστερού της χειρός. Η Κατηγορούμενη είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο κ. Χάσικος ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη εντελώς τυχαία είδε το αυτοκίνητο του συζύγου της και τον ακολούθησε για τον λόγο ότι αυτός της είχε πει ότι θα πήγαινε στην Λεμεσό. Μετά το ατύχημα η Κατηγορούμενη αντιλήφθηκε ότι στο αυτοκίνητο βρισκόταν η Άννα Ανδρονίκου, με την οποία ο σύζυγος της Κατηγορούμενης διατηρούσε δεσμό. Η δε Άννα Ανδρονίκου άρχισε να κοροϊδεύει και προκαλεί την Κατηγορούμενη, λέγοντας της ότι ο Μιχάλης είναι δικός της και ότι είχε εκδοθεί διαζύγιο εις βάρος της χωρίς να το γνωρίζει. Ο κ. Παναγιώτου συνέχισε να μένει με την Κατηγορούμενη λέγοντας της ότι θα έπρεπε να σώσουν τον γάμο τους, και ότι είχε αποσύρει την αίτηση διαζυγίου, αλλά εκ των υστέρων διαφάνηκε ότι συνέχιζε να έχει εξωσυζυγικές σχέσεις, και είχε εκδόσει ερήμην διαζύγιο, αλλά συνέχισε να μένει με την Κατηγορούμενη. Όπως ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος, η Κατηγορούμενη είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου, και η διάπραξη των αδικημάτων έγινε μετά από πρόκληση, έχει δε αποζημιώσει πλήρως τον Παραπονούμενο για τις ζημιές που προκλήθηκαν, ενώ συμφώνησε να αποζημιώσει και την Άννα Ανδρονίκου με το ποσό των €. 4.000,00, το οποίο και αποπληρώνει με μηνιαίες δόσεις. Σήμερα η Κατηγορούμενη έχει καταφέρει να σταθεί στα πόδια της και αρραβωνιάστηκε. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούμενη. Σύμφωνα με αυτήν, η Κατηγορούμενη είναι ηλικίας 32 ετών, και η μητέρα της απεβίωσε πριν από 4 χρόνια. Σύμφωνα με την Κατηγορούμενη η πατέρας της έκτοτε παρουσιάζει κατάθλιψη, και η ίδια προσπαθεί να τον ενδυναμώνει. Από τον Δεκέμβριο του 2007 εργάζεται σε εταιρεία ως υπεύθυνη marketing με μισθό €. 1.550,
2. Το 2005 παντρεύτηκε με τον μιχάλη Παναγιώτου, αλλά λόγω εξωσυζυγικής σχέσης του το 2012 πήραν διαζύγιο. Η συμπεριφορά αυτή του πρώην συζύγου της την πλήγωσε και απογοήτευσε πολύ, αλλά σιγά σιγά κατάφερε να αποδεσμευτεί συναισθηματικά από αυτόν και να προχωρήσει σε σύναψη αρραβώνα με άλλο κύριο. Απέδωσε το αδίκημα σε παρόρμηση της στιγμής και συναισθηματική πίεση. Το άρθρο 231 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει ότι όποιος προκαλεί παράνομα βαριά σωματική βλάβη σε άλλον είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης 7 χρόνων ή σε χρηματική ποινή ή και στις δύο αυτές ποινές. Για το αδίκημα της κοινής επίθεσης, δεδομένου του ότι η υπόθεση εμπίπτει εντός των προνοιών των άρθρων 3 και 4 του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119

(1)/2000, η προβλεπόμενη ποινή ανέρχεται σε 2 χρόνια φυλάκιση ή χρηματική ποινή, ενώ για το αδίκημα των απερίσκεπτων και αμελών πράξεων στο άρθρο 236 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προβλέπεται η ποινή πλημμελήματος. Δεν διαφέυγει, βεβαίως της προσοχής μου ότι η παρούσα εκδικάζεται συνοπτικά. Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζήνωνα Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 272, η αύξηση που έχει παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια στα περιστατικά βίας στην οικογένεια κατέστησε αναγκαία την θέσπιση του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου, στον οποίο προβλέπονται αυξημένες ποινές για εγκλήματα βίας στην οικογένεια, σε σύγκριση με τα ανάλογα αδικήματα στον Ποινικό Κώδικα. Χαρακτηριστικά λέχθηκε σε σχέση με αυτό: «Η διάκριση είναι εμφανής. Η αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου προς τους ενόχους αδικημάτων βίας στην οικογένεια εκφράζεται μέσω της αυστηρότερης ποινής που προβλέπει ο νόμος ενώ, ταυτόχρονα επιδιώκεται, μέσω της ποινής, και η εξυπηρέτηση του σκοπού της αποτροπής». Όπως επισημάνθηκε και στην Θεοχάρης Θεοχάρους ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575, η σοβαρότητα αυτής της φύσης αδικημάτων έγκειται στο γεγονός ότι η βία στρέφεται ενάντια στην προσωπικότητα, καταρρακώνουν την αξιοπρέπεια του ατόμου και πλήττουν το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας. (βλ. επίσης Κωνσταντίνος Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 28/2010 ημερ. 7.5.2010). Σημειώνω περαιτέρω ότι, όπως διαφαίνεται από την Νομολογία, και καταγράφεται και στο σύγγραμμα «Sentencing In Cyprus» του κ. Γ. Μ. Πική 2η έκδοση, σελ. 120, περιπτώσεις επιθέσεων που διαπράττονται σε δημόσιο χώρο τυγχάνουν σοβαρής αντιμετώπισης. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Αιμίλιος Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 327: «Στην παρούσα περίπτωση, δεν έχουμε πεισθεί ότι η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν αποτέλεσμα σφάλματος. Δεν παραγνωρίζουμε τα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να ληφθούν υπόψη στην περίπτωση του εφεσείοντος, ιδιαίτερα το νεαρό της ηλικίας του, όπως επίσης και την έλλειψη προηγούμενων καταδικών. Όμως, η βίαιη συμπεριφορά του εφεσείοντος, που οδήγησε στο ξυλοδαρμό και τον τραυματισμό του θύματος μέσα στα πλαίσια του χώρου όπου εκδηλώθηκε, δεν μας αφήνει καμιά αμφιβολία ότι η επιλογή της ποινής της φυλάκισης ήταν η ορθή κάτω από τις περιστάσεις. Και τούτο, γιατί η εξατομίκευση δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για την προστασία του κοινωνικού συνόλου. (Ίδε Παυλίδης και Άλλοι ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6166 και 6162 της 15/7/96). Η χρήση τέτοιας έκτασης βίας και μάλιστα σε δημόσιο χώρο, στην παρουσία και άλλων προσώπων αποτελεί απαράδεκτη κοινωνική συμπεριφορά. Δεν επιφέρει μόνο σωματικό τραυματισμό αλλά και βάναυσο τραυματισμό της προσωπικότητας του θύματος. Επιεικής μεταχείριση του εφεσείοντος θα έστελλε λανθασμένα μηνύματα. Η επίλυση προσωπικών διαφορών με τη χρήση βίας δεν μπορεί να γίνει ανεκτή». Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Προς μετριασμό της ποινής λαμβάνω υπ' όψιν μου το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη είναι λευκού ποινικού μητρώου, καθώς επίσης και την παραδοχή αυτής, έστω και στο στάδιο αυτό. Λαμβάνω επίσης υπ' όψιν μου ότι η Κατηγορούμενη αντέδρασε στην έντονη πρόκληση της Παραπονούμενης, η οποία, όχι μόνο διατηρούσε εξωσυζυγικό δεσμό με τον σύζυγο της Κατηγορούμενης, αλλά την κορόιδευε κιόλας. Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Evans

(2005)2 A.A.Δ. 639 αναγνωρίστηκε ότι: «...Η πρόκληση όπως είναι θεμελιωμένο, αποτελεί μετριαστικό παράγοντα της σοβαρότητας του αδικήματος. Η απώλεια του αυτοέλεγχου κάτω από το βάρος της πρόκλησης, προσδιορίστηκε ως μετριαστικός παράγοντας κατά την επιβολή της ποινής (Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342, 352)». Το λευκό ποινικό μητρώο της Κατηγορούμενης καταδεικνύει και το μεμονωμένο της πράξης. Επρόκειτο, όπως εισηγήθηκε και ο ευπαίδευτος συνήγορος για αυτήν, για μία αυθόρμητη αντίδραση, δυστυχώς, όμως, με σοβαρές συνέπειες. Ενώ είναι γεγονός ότι οι τραυματισμοί της Παραπονούμενης δεν είναι από τους σοβαρότερους που μπορεί κάποιος να εξεύρει στην Νομολογία, εν' τούτοις εμπίπτουν στη Κατηγορία της βαριάς σωματικής βλάβης. Δεδομένου και του μεμονωμένου του περιστατικού, και της δικαιολογημένης έντονης συναισθηματικής φόρτισης υπό την οποία αυτά διαπράχθησαν, σε συνδυασμό με το ότι έχουν πλέον παρέλθει πέραν των 3 χρόνων και η Κατηγορούμενη έχει αρραβωνιαστεί, θεωρώ ότι η ποινή φυλακίσεως θα ήταν υπερβολική. Κατ' επέκταση, στην 1η Κατηγορία επιβάλλω στην Κατηγορούμενη ποινή προστίμου €.400,00. Στην 2η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή προστίμου €.150,00. Στην 6η Κατηγορία η Κατηγορούμενη να υπογράψει εγγύηση €.1.000,00 να τηρεί τους Νόμους και Κανονισμούς για περίοδο 2 ετών από σήμερα. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο