Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κατίνα Καρεκλά, Αρ. Υπόθεσης: 21696/09, 25/6/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κατίνα Καρεκλά, Αρ. Υπόθεσης: 21696/09, 25/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 21696/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Εναντίον Κατίνα Καρεκλά ----------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 25 Ιουλίου 2013 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για την κατηγορούμενη: κ. Μ. Μιχαήλ ----------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει μία κατηγορία ότι έκλεψε εμπορεύματα αξίας 66.089,75 ευρώ από τον εργοδότη της κατά παράβαση των άρθρων 268 και 255 του Ποινικού Κώδικα. Η κατηγορούμενη ήταν επιθεωρήτρια πωλητής της εταιρείας Pathin Import-Export Ltd και κατηγορείται ότι έκλεψε 7.276 τηλεφωνικές κάρτες χρόνου. Σύμφωνα με την αστυνομική κατάθεσή της, η κατηγορούμενη ανέφερε ότι έκανε διανομή καρτών τηλεφώνου διαφόρων εταιρειών στην επαρχία Λάρνακας. Είχε περίπου 50 πελάτες και παραλάμβανε τις κάρτες από την εταιρεία Κρόνος. Διέθετε τις κάρτες και εισέπραττε χρήματα για τις κάρτες που είχε παραδώσει στους πελάτες. Από το Φεβρουάριο του 2008 μέχρι την απόλυσή της πήγαινε στην εταιρεία Κρόνος για να παραλαμβάνει τις κάρτες τηλεφώνου και για να παραδίδει τιμολόγια και εισπράξεις χρημάτων από πελάτες, περίπου τρεις φορές την εβδομάδα. Όταν πήγαινε εκεί, έβλεπε τις υπαλλήλους Αθηνά, Καίτη και Χρύσω την μικρή. Τους έλεγε πόσες κάρτες χρειαζόταν, της τις έφερναν από το χρηματοκιβώτιο και αυτή υπέγραφε ότι τις είχε παραλάβει. Όμως, δεν έλεγχε το εμπόρευμα με το έγγραφο παραλαβής που υπέγραφε. Οι κάρτες ήταν μέσα σε κιβώτια, που δεν άνοιγε, και η ίδια φόρτωνε τα κιβώτια στο όχημά της. Στους πελάτες δεν έπαιρνε μόνο τις κάρτες που είχαν παραγγείλει αλλά τους παρουσίαζε και έγγραφο επί του οποίου αναγραφόταν η ποσότητα των καρτών στο κιβώτιο. Ανέφερε ότι κάποτε είχε στην κατοχή της περισσότερες κάρτες από τη ζήτηση καρτών της ημέρας. Τις επιπρόσθετες κάρτες τις αποθήκευε μέσα στο αυτοκίνητο της εταιρείας που οδηγούσε. Ανέφερε ότι το συγκεκριμένο αυτοκίνητο, που οδηγούσε, είχε πρόβλημα με την κεντρική ηλεκτρονική κλειδωνιά. Ανέφερε ότι πάντοτε έκδιδε τιμολόγιο όταν πραγματοποιούσε παράδοση τηλεκαρτών σε πελάτες. Κατά τον Απρίλιο 2008 κρατούσε περίσσευμα τηλεκαρτών, σε σχέση με τη ζήτηση από πελάτες. Διενεργήθηκε έλεγχος από τη λογίστρια το Μάιο 2008 και η λογίστρια της ανακοίνωσε ότι είχε έλλειμμα 100.000 ευρώ σε σχέση με τις τηλεκάρτες που είχε στην κατοχή της και παρέλαβε από την εταιρεία για πώληση σε πελάτες. Η κατηγορούμενη δεν συμφώνησε με το έλλειμμα και την ίδια ημέρα η λογίστρια αναθεώρησε το έλλειμμα, προς τα κάτω, στο ποσό των 84.000 ευρώ. Στις 19/5/2008 έγινε έλεγχος, εκ νέου, με την κατηγορούμενη παρούσα και διαπιστώθηκε έλλειμμα 66.089,75 ευρώ ποσό με το οποίο και πάλι διαφώνησε η κατηγορούμενη. Η κατηγορούμενη σημείωσε ότι είχε γίνει έλεγχος της εταιρείας και στις 14.3.2008 και δεν διαπιστώθηκε οποιοδήποτε πρόβλημα. Ανέφερε ότι πρόσωπα της εταιρείας είχαν αναφέρει στο παρελθόν ότι υπήρχαν ελλείμματα, τα οποία δεν μπορούσαν να προσδιοριστούν σε συγκεκριμένο επιθεωρητή πωλήσεων διότι ο ένας κάλυπτε τον άλλο. Ανέφερε ότι, ως επιθεωρήτρια, είχε δικό της κωδικό αλλά ποτέ δεν της ανακοίνωσε τον αριθμό η εταιρεία. Η κατηγορούμενη προέβαλε τους ισχυρισμούς, ως αυτά προκύπτουν πιο πάνω, και η αστυνομία έκανε έρευνα για να διασταυρώσει ορισμένους απ' αυτούς τους ισχυρισμούς. Για το ζήτημα της βλάβης του αυτοκινήτου της εταιρείας η αστυνομία πήρε κατάθεση από το ΜΚ2, Γιώργο Χαραλάμπους, υπεύθυνο για τη συντήρηση των οχημάτων της εταιρείας κατά τον επίδικο χρόνο. Στην κατάθεσή του έκανε γενικές παρατηρήσεις για την κατάσταση των οχημάτων της εταιρείας, αλλά αντεξεταζόμενος φάνηκε ότι δεν γνώριζε και δεν θυμόταν συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούσαν μηχανική βλάβη των οχημάτων που οδηγούσε η κατηγορούμενη κατά τον επίδικο χρόνο. Επομένως, η ορθότητα των ισχυρισμών της κατηγορούμενης, σε σχέση με τα προβλήματα της κεντρικής κλειδωνιάς του οχήματος, δεν μπορεί να αποκλεισθεί, όμως, παράλληλα, δεν υπήρχε συγκεκριμένη καταγγελία από την κατηγορούμενη, κατά τον επίδικο χρόνο, ότι διαπίστωσε κλοπή από το αυτοκίνητό της εξαιτίας μηχανικής βλάβης στην κλειδωνιά. Η κατηγορούμενη προέβηκε σε συγκεκριμένους ισχυρισμούς για τα μηχανικά προβλήματα του οχήματος και ανέφερε συγκεκριμένα πρόσωπα στα οποία παραπονέθηκε για την βλάβη. Ο ΜΚ3, ένας εκ των ανακριτών της υπόθεσης, δέχθηκε ότι αυτοί οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν ερευνήθηκαν ώστε να επιβεβαιωθούν ή να απορριφθούν. Τέτοια παράλειψη θα ήταν σημαντική εάν η κατηγορούμενη είχε, σε οποιοδήποτε χρόνο πριν την απόλυση, καταγγείλει ως γεγονός ότι διαπίστωσε κλοπή από το όχημα, αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε. Επομένως, αυτή η παράλειψη δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι ήταν σκόπιμη. Ο ανακριτής ζήτησε τον αρμόδιο για μηχανικές βλάβες και αυτός δεν μπορούσε να θυμηθεί κάτι το συγκεκριμένο για το όχημα που οδηγούσε η κατηγορούμενη. Περαιτέρω, όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας είχαν προσέξει ότι, για το επίδικο διάστημα, η κατηγορούμενη είχε ζητήσει αυξημένες ποσότητες καρτών και το είχαν επισημάνει και στην κατηγορούμενη. Αυτή όμως, σ' αυτά τα πρόσωπα, δεν ανέφερε το πρόβλημα με το όχημα αλλά εκνευρίστηκε και τους είπε ότι επεμβαίνουν με τις πωλήσεις της. Η υπεύθυνη του λογιστηρίου της εταιρείας Κρόνος και της θυγατρικής της εταιρείας Pathin, κατά τον επίδικο χρόνο, ήταν η Χρύσω Κλείτου, ΜΚ

1. Εξήγησε ότι κάθε φορά που η κατηγορούμενη παραλάμβανε κάρτες τηλεφώνου υπέγραφε έντυπο παραλαβής των καρτών και γινόταν στην παρουσία της καταμέτρηση των καρτών. Όταν η κατηγορούμενη πωλούσε τις κάρτες σε πελάτες εξέδιδε τιμολόγια και μετά την πώληση παρέδιδε αντίγραφο των τιμολογίων μαζί με τις εισπράξεις στην εταιρεία. Ανέφερε ότι κατά τον Απρίλη 2008 πρόσεξε ότι η κατηγορούμενη είχε παραλάβει πολύ περισσότερες κάρτες απ' ότι είχε πωλήσει για το συγκεκριμένο διάστημα. Όταν ρωτήθηκε για τη διαφορά η κατηγορούμενη ανέφερε, στη ΜΚ4, ότι είχε πλεόνασμα καρτών στην κατοχή της για να μπορεί να ικανοποιεί τους πελάτες της ανά πάσα στιγμή. Ανέφερε ότι έκανε έλεγχο στις 12 Μαΐου 2008 και διαπίστωσε ότι το έλλειμμα της κατηγορούμενης ήταν πολύ μεγάλο. Καταμετρήθηκαν τα τιμολόγια που είχε παραδώσει και έγινε σύγκριση των παραλαβών της, ως αυτά φαίνονται στο λογισμικό σύστημα της εταιρείας, και φάνηκε ότι είχε παραλάβει πολύ περισσότερες κάρτες απ' ότι είχε πωλήσει. Οι καταχρήσεις που είναι καταγραμμένες στο λογισμικό σύστημα της εταιρείας και συμπληρώνουν το Stock Posting List δεν είναι το αποτέλεσμα εξ ακοής μαρτυρία. Τα πρόσωπα που έκαναν χρεώσεις και πιστώσεις στο σύστημα είναι υπάλληλοι της εταιρείας που εργάζονταν στο λογιστήριο. Οι χρεώσεις του συστήματος αφορούν τα δελτία παραλαβής τηλεκαρτών που παραλάμβανε από την αποθήκη η κατηγορούμενη. Η καταμέτρηση γινόταν στην παρουσία της κατηγορούμενης, η κατηγορούμενη υπέγραφε ότι παραλάμβανε συγκεκριμένο αριθμό καρτών και ο υπάλληλος του λογιστηρίου κατέγραφε το ποσό στο λογισμικό. Με τον ίδιο τρόπο γίνονταν και οι πιστώσεις στο σύστημα. Η κατηγορούμενη παρέδιδε τιμολόγια που αφορούσαν τις πωλήσεις τηλεκαρτών στην κατοχή της σε πελάτες και οι υπάλληλοι του λογιστηρίου κατέγραφαν αυτές τις πιστώσεις στο λογισμικό σύστημα. Όλοι οι υπάλληλοι που έκαναν τις εν λόγω καταχωρήσεις ήρθαν και έδωσαν μαρτυρία στο Δικαστήριο. Επομένως το Stock Posting List αποτελεί πρωτογενή μαρτυρία για το εμπόρευμα που παρέλαβε η κατηγορούμενη από την αποθήκη του λογιστηρίου και τις πωλήσεις τηλεκαρτών που είχε διεξάγει σε πελάτες. H ίδια η MΚ4 ως πρόσωπο που δεν είχε άμεση σχέση με τις καταχωρήσεις στο σύστημα δεν ήταν σε θέση να δώσει οποιεσδήποτε διαβεβαιώσεις σε σχέση με την εγκυρότητα των καταχωρήσεων του λογισμικού προγράμματος, που οι υπάλληλοι της εταιρείας χρησιμοποιούσαν για να καταγράψουν τις μεταφορές τηλεκαρτών από το θησαυροφυλάκιο της εταιρείας στους επιθεωρητές πωλήσεως, και την αναλυτική κατάσταση πωλήσεων τηλεκαρτών σε πελάτες, βάσει της οποίας έχει υπολογισθεί το έλλειμμα της κατηγορούμενης. Όμως εξήγησε ότι έδωσε στην κατηγορούμενη την κατάσταση των μεταφορών ως και επίσης την κατάσταση τιμολογίων που την αφορούσε. Μαζί τα είδαν αυτά τα στοιχεία, λεπτομερώς, και η κατηγορούμενη δεν την παρέπεμψε σε λάθη που διαπίστωσε από τον έλεγχο των στοιχείων. Επίσης αναφέρθηκε σε συνομιλίες που είχε μαζί με την κατηγορούμενη, προτού διαπιστωθεί το μέγεθος του προβλήματος. Η κατηγορούμενη πάντοτε, σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας, είχε στην κατοχή της πολύ μεγαλύτερο αριθμό καρτών απ' ότι χρειαζόταν για να ικανοποιήσει τρέχουσες υποχρεώσεις πώλησης καρτών σε πελάτες. Όταν ρώτησε την κατηγορούμενη γι' αυτό το πρόβλημα, η κατηγορούμενη ανέφερε ότι είχε αυτές τις μεγάλες ποσότητες για να ικανοποιήσει συγκεκριμένο πελάτη και ουδέποτε της είπε ότι τα στοιχεία που δείχνουν ότι έχει μεγάλο πλεόνασμα καρτών είναι λανθασμένα. Διαπίστωσε ότι η κατηγορούμενη έπρεπε να είχε στην κατοχή της αριθμών καρτών που κατέγραψε αναλυτικά στις σελίδες 3, 4 και 5 της κατάθεσής της, τεκμήριο
2. Υπολόγισε την αξία των καρτών στην κατοχή της και κατέληξε ότι η αξία του ελλείμματος είναι 66.089,75 ευρώ. Μετά τον τελικό έλεγχο, που διενήργησε το λογιστήριο, διαπιστώθηκε ότι το συνολικό απόθεμα που έπρεπε να είναι στην κατοχή της κατηγορούμενης ήταν 7.276 κάρτες διαφόρων ειδών, που η αξία τους ανέρχεται στο ποσό των 66.089,76 ευρώ. Αυτό το ποσό προέκυψε μετά την τελική παράδοση εμπορευμάτων της κατηγορούμενης στις 19 Μαΐου
3. Διευκρίνισε ότι το ποσό των 100.000 ευρώ, που αρχικά ανάφερε στην κατηγορούμενη, σε σχέση με είδη του ελλείμματος, ανταποκρίνεται στη λιανική αξία των εμπορευμάτων και όχι την τιμή κόστους των τηλεκαρτών που είχε αποκτήσει η εταιρεία. Σημειώνεται επί του τεκμηρίου 14, στην τέταρτη στήλη, με χειρόγραφες σημειώσεις, οι ποσότητες και το είδος των καρτών που η κατηγορούμενη έπρεπε να έχει στην κατοχή της και που παρέλειψε να τα παραδώσει στην εταιρεία. Εξήγησε ότι η κατηγορούμενη όφειλε να υπογράφει σχετικό έντυπο κάθε φορά που παραλάμβανε κάρτες από το κεντρικό κλειδωμένο θησαυροφυλάκιο της εταιρείας και να ελέγχει κάθε τέλος της ημέρας το απόθεμα καρτών στην κατοχή της. Δεν ήταν σε θέση να αναφέρει πόσο συχνά η εταιρεία διενεργούσε έλεγχο των αποθεμάτων στην κατοχή των πωλητών κατά το έτος
4. Όταν η κατηγορούμενη παρέδιδε τιμολόγια και εισπράξεις από πωλήσεις η καταμέτρηση γινόταν πάντα στην παρουσία της. Όταν η κατηγορούμενη ρωτήθηκε για τα εμπορεύματα που έπρεπε να ήταν στην κατοχή της, επειδή δεν τα πώλησε και δεν τα επέστρεψε, απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Η κατηγορούμενη της ανέφερε ότι κανένας δεν την έκλεψε και κανένας δεν είχε πειράξει το αυτοκίνητο της. Αυτό καταρρίπτει τους ισχυρισμούς της κατηγορούμενης στην αστυνομία και δείχνει ότι το ζήτημα με το όχημα ήταν σκέψη εκ των υστέρων διότι δεν μπορούσε να δικαιολογήσει το έλλειμμα. Θεωρώ ότι η ΜΚ4 είπε την αλήθεια. Δεν διακατέχεται από εμπάθεια έναντι στο πρόσωπο της κατηγορούμενης. Αντιθέτως, έκανε προσπάθεια να βοηθήσει την κατηγορούμενη και πίστευε αρχικά ότι το έλλειμμα πρόκειται περί λάθους και όχι κακόβουλης ενέργειας της κατηγορούμενης. Δέχθηκε μάλιστα ότι τέτοια λάθη έχουν γίνει και στο παρελθόν και με άλλους υπαλλήλους. Είναι μόνο μετά από έλεγχο των στοιχείων και των ανεπαρκών εξηγήσεων της κατηγορούμενης που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έγινε λόγω κλοπής των τηλεκαρτών. Είναι γεγονός ότι η ΜΚ4 δεν μπορούσε να θυμηθεί κάθε λεπτομέρεια του ελέγχου και των ενεργειών της κατά τον επίδικο χρόνο. Αυτό το θεωρώ λογικό δεδομένου του χρόνου που έχει παρέλθει. Η ΜΚ5, Καίτη Χρυσάνθου, λειτουργός λογιστηρίου, εξήγησε ακριβώς πώς προκύπτει το έλλειμμα διότι είναι αυτή που έκανε τον έλεγχο. Το έλλειμμα συνίσταται στη διαφορά μεταξύ των πωλήσεων της κατηγορούμενης και την αξία των τηλεκαρτών που παρέλαβε από τις 14 Μαρτίου μέχρι 19 Μαΐου για να πωλήσει. Συνόψισε τα στοιχεία που εμφαίνονται στο Stock Posting List (τεκμήριο 21), σε μία σελίδα (τεκμήριο 22), για να είναι οι αριθμοί πιο κατανοητοί. Το τεκμήριο 22 δείχνει ότι η κατηγορούμενη παρέλαβε στο διάστημα αυτό αριθμό 146.908 τηλεκαρτών όλων των ειδών. Ανέφερε ότι είναι βέβαιη ότι αυτός είναι ο αριθμός διότι αυτή είναι υπεύθυνη του θησαυροφυλακίου και η κατηγορούμενη παρέλαβε αυτή την ποσότητα στην παρουσία της όπου έγινε και καταμέτρηση και υπέγραψε η κατηγορούμενη ότι παρέλαβε τη συγκεκριμένη ποσότητα κάθε φορά. Η περίπτωση να έγινε λάθος κατά την καταμέτρηση είναι πολύ μικρή καθότι οι μεγάλες ποσότητες καρτών είναι σφραγισμένες σε ειδικές συσκευασίες της ΑΤΗΚ. Είναι λογικό το επιχείρημα ότι εάν η κατηγορούμενη στη συνέχεια διαπίστωνε σοβαρό έλλειμμα στην ποσότητα των τηλεκαρτών, που της είχε παραδοθεί, θα το είχε αναφέρει αμέσως, πράγμα, όμως, το οποίο ουδέποτε έγινε. Το τεκμήριο 22 περιέχει και τη συνολική αξία των πωλήσεων της κατηγορούμενης, ήτοι το ποσό των 160.195 ευρώ. Αυτό το ποσό είναι το άθροισμα των τιμολογίων πωλήσεων και μετρητών που παρέδωσε η κατηγορούμενη στο λογιστήριο, κατά αυτό το διάστημα. Συγκεκριμένη, υπάλληλος ήταν επιφορτισμένη να καταγράφει αυτά τα στοιχεία στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, αφού της τα παρέδιδε η κατηγορούμενη. Η ΜΚ5 έλεγξε τα στοιχεία στον υπολογιστή, μαζί με τα έγγραφα που είχε παραδώσει η κατηγορούμενη, δύο φορές, για να βεβαιωθεί ότι τα στοιχεία που έχουν περαστεί στον υπολογιστή είναι ορθά. Τα στοιχεία είναι ορθά. Αφού αφαιρεθούν οι πωλήσεις από τις παραλαβές, το υπόλοιπο θα πρέπει να ήταν η αξία των τηλεκαρτών που είχε η κατηγορούμενη στην κατοχή της. Όμως στις 19 Μαΐου, όταν έγινε η καταγραφή των τηλεκαρτών στην κατοχή της κατηγορούμενης, υπήρχε τεράστια διαφορά μεταξύ της αξίας των τηλεκαρτών στην κατοχή της και αυτών που έπρεπε να έχει στην κατοχή της, με βάση τα στοιχεία. Η κατηγορούμενη δεν είχε καμία εξήγηση γι' αυτό το έλλειμμα, παρόλο που ο έλεγχος έγινε και στην παρουσία της κατηγορούμενης, με βάση το μπλοκ τιμολογίων που η ίδια είχε παραδώσει για να αποδείξει τις πωλήσεις της. Η κατηγορούμενη δεν είπε σ' αυτούς τους μάρτυρες ότι οι τηλεκάρτες είναι στο όχημα και δεν έχουν παραδοθεί ή ότι αυτές οι κάρτες είχαν κλαπεί. Απλά δεν είχε καμία εξήγηση. Ούτε έχει αποδειχθεί ότι υπήρχαν αλλότρια κίνητρα στην απόλυση της κατηγορούμενης. Αντιθέτως, έγνοια όλων των μαρτύρων κατηγορίας ήταν να βρεθεί μία εξήγηση για τις τηλεκάρτες και όχι να βλάψουν την κατηγορούμενη. Εφόσον η κατηγορούμενη υπέγραφε κατά την παραλαβή των τηλεκαρτών και η καταμέτρηση γινόταν στην παρουσία της και καταγραφόταν αυτός ο αριθμός στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και οι πωλήσεις γίνονταν με βάση τα στοιχεία που παρέδιδε η ίδια και αυτά καταγράφονταν στον υπολογιστή, αποδεικνύεται το έλλειμμα. Εναπόκειτο, πλέον, στην κατηγορούμενη να αναφέρει ειδικό λόγο γιατί τα συγκεκριμένα στοιχεία είναι λανθασμένα, με βάση τα στοιχεία που της έχουν δοθεί, αναφορικά με συγκεκριμένες καταχωρήσεις ή να δώσει ειδικό λόγο γιατί αυτά τα στοιχεία είναι λανθασμένα. Θεωρώ την τακτική της υπεράσπισης να θέτει σε αμφισβήτηση την όλη διαδικασία καταμέτρησης και καταγραφής, χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένους αριθμούς, αποτυχημένη καθότι έχω πεισθεί ότι η διαδικασία έγινε ορθά και ο έλεγχος έγινε με βάση στοιχεία που είναι ήδη κατατεθειμένα στο Δικαστήριο. Η ΜΚ5 εξήγησε ότι το τεκμήριο 21 είναι συνδεδεμένο με τους αριθμούς των τιμολογίων που παρέδωσε, κατά το επίδικο διάστημα, η κατηγορούμενη. Έπειτα, έλεγξε όλες τις καταγραφές τιμολογίων που ήταν καταχωρημένες στον ηλεκτρονικό υπολογιστή με το μπλοκ αποδείξεων που παρέδωσε η κατηγορούμενη και ήταν στην κατοχή του λογιστηρίου και διαπίστωσε ότι ήταν ορθή η καταγραφή. Διασταύρωσε τις χρεώσεις με τα έγγραφα παραλαβής τηλεκαρτών που υπέγραψε η κατηγορούμενη ότι παρέλαβε, κατά τον επίδικο χρόνο, και διαπίστωσε ότι και αυτό ήταν ορθό. Τέλος, έγινε καταμέτρηση τηλεκαρτών στην κατοχή της κατηγορούμενης, όταν παρέδωσε τις τηλεκάρτες της για καταμέτρηση, στις 19 Μαΐου, ημερομηνία που απολύθηκε από την εταιρεία. Τα τιμολόγια και τα δελτία παραλαβής εγγράφων για την περίοδο 1.1 μέχρι 19.5 κατατέθηκαν ως τεκμήρια στο Δικαστήριο. Επομένως τα έγγραφα που τεκμηριώνουν τις καταχωρήσεις στο Stock Posting List είναι τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου. Η υπεράσπιση υπέβαλε στη μάρτυρα ότι απέτυχαν στις 19 Μαΐου να καταμετρήσουν τις τηλεκάρτες, στο όχημα εταιρείας που κυκλοφορούσε η κατηγορούμενη όταν ήταν πωλητής της εταιρείας. Η ΜΚ5 ανέφερε ότι λέχθηκε στην κατηγορούμενη να παραδώσει όλες τις τηλεκάρτες. Η κατηγορούμενη παρέδωσε τις τηλεκάρτες σε χαρτοφυλάκιο και δεν είπε σε κανένα ότι υπήρχαν τηλεκάρτες και στο αυτοκίνητο. Σημειώνεται επίσης ότι αυτή η θέση, δηλαδή ότι η εταιρεία δεν καταμέτρησε κιβώτια τηλεκαρτών της εταιρείας στο αυτοκίνητο που παρέδωσε η κατηγορούμενη, ουδέποτε υποβλήθηκε στη ΜΚ4 για να τοποθετηθεί. Ούτε και ανέφερε ότι υπήρχε τέτοιο ενδεχόμενο, η κατηγορούμενη, όταν ανακρίθηκε για έλλειμμα, ως ύποπτη από την αστυνομία. Το μόνο πρόβλημα με τον λογιστικό έλεγχο, που έγινε από την εταιρεία, είναι ότι αρχίζει με τελικό υπόλοιπο από μεταφορά και έγινε λεπτομερής έλεγχος μόνο για το χρονικό διάστημα μεταξύ της 14 Μαρτίου και 19 Μαΐου
5. Αυτό αποκτά σημασία επειδή στις 14 Μαρτίου όταν έγινε και πάλι καταμέτρηση των τηλεκαρτών της κατηγορούμενης διαπιστώθηκε να υπάρχει διαφορά μεταξύ του ποσού που φαίνεται να είχε στην κατοχή της η κατηγορούμενη και του ποσού καρτών που πράγματι είχε στην κατοχή της. Βέβαια, η διαφορά ήταν μικρή, αφορούσε πολύ μικρό αριθμό καρτών, αξίας 859 ευρώ. Η υπεράσπιση έδωσε μέγιστη σημασία σε αυτήν τη μικρή διαφορά και αυτή είναι αλλοπρόσαλλη θέση αφού η κατηγορούμενη στην αστυνομική της κατάθεση ότι διενεργήθηκε έλεγχος στις 14.3.08 και δεν υπήρχε πρόβλημα. Επομένως, το από μεταφορά υπόλοιπο που καταγράφεται στο τεκμήριο 21 δυνατόν να αλλοιώνει το αποτέλεσμα του ελέγχου μόνο κατά 859 ευρώ με αποτέλεσμα το τελικό έλλειμμα, που εμφαίνεται στα τεκμήρια 21 και 22, να μην αποδεικνύεται το συγκεκριμένο ποσό που αναφέρεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος. Υπήρξε προσπάθεια της ΜΚ6, Αθηνάς Γρηγορίου, η υπάλληλος που παραλάμβανε τις εισπράξεις της κατηγορούμενης και καταχωρούσε τα τιμολόγια που της παρέδιδε η κατηγορούμενη στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, να εξηγήσει γιατί υπάρχει διαφορά ή απόκλιση μεταξύ του αριθμού καρτών που καταγράφονται στο τεκμήριο 23 και του αριθμού που καταγράφεται στο stock posting list, τεκμήριο
6. Ανέφερε ότι δεν υπάρχει περίπτωση το τεκμήριο 21 να έχει λάθος διότι, η ίδια, είναι το πρόσωπο που παραλάμβανε τις εισπράξεις της κατηγορούμενης και προέβη σε καταμέτρηση των εισπράξεων στην παρουσία της κατηγορούμενης προτού η κατηγορούμενη υπογράψει το δελτίο παράδοσης των εισπράξεων. Αφού η κατηγορούμενη παραδώσει τιμολόγια αυτά περνιούνται αμέσως στο σύστημα. Οι κάρτες που χρεώθηκε η κατηγορούμενη καταχωρούνται και αυτές αμέσως στο σύστημα. Επομένως, το τεκμήριο 21 πρέπει να είναι ορθό ή σχεδόν ορθό (είναι δυνατόν να γίνει μικρό λάθος της τάξης των 10 μέχρι 20 καρτών, αλλά όχι περισσότερο). Διαβεβαίωσε ότι και η καταγραφή των καρτών που είχε στην κατοχή της η κατηγορούμενη, τεκμήριο 23, είναι επίσης ορθή, επειδή η ίδια είναι το πρόσωπο που έκανε την καταμέτρηση τη συγκεκριμένη ημέρα. Υπάρχει μικρό έλλειμμα, σε σχέση με τις κάρτες που έπρεπε η κατηγορούμενη να είχε στην κατοχή της, στις 14 Μαρτίου. Εξήγησε ότι για το συγκεκριμένο έλλειμμα δεσμεύθηκε η κατηγορούμενη να παρουσιάσει τιμολόγια για να αποδείξει ότι τις συγκεκριμένες κάρτες τις είχε πωλήσει σε πελάτες για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι είχε έλλειμμα 859 ευρώ. Η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να αναφέρει κατά πόσο η κατηγορούμενη είχε παραδώσει τέτοια τιμολόγια διότι, αυτά, εάν τα είχε παραδώσει λίγες ημέρες πριν τις 14 Μαρτίου 2008 η κατηγορούμενη, δεν θα καταγράφονταν στο Stock List ημερομηνίας 14 Μαρτίου. Ουδέποτε δέχθηκε ότι λανθασμένα κουβαλήθηκαν αυτά τα ποσά στην επίδικη περίοδο 14 Μαρτίου μέχρι 19 Μαΐου. Απλά δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό της ότι διαπιστώθηκε το έλλειμμα επειδή η κατηγορούμενη δεν είχε παραδώσει κάποια τιμολόγια που αφορούσαν πωλήσεις και που δεσμεύθηκε να το κάνει για να εξηγήσει το έλλειμμα της. Η μαρτυρία της διαστρεβλώθηκε στα τελικά επιχειρήματα της υπεράσπισης. Ουδέποτε δέχθηκε αυτή η μάρτυρας ότι θα μπορούσε να έχει στην κατοχή της τηλεκάρτες που ήταν χρεωμένες σ' αυτή από το σύστημα, επί παραδείγματι 3.000 κάρτες των So Εasy των 5 ευρώ στις 14/
7. Ούτε ανέφερε ποτέ ότι τέτοιες κάρτες βρέθηκαν στο αυτοκίνητό της κατά την καταμέτρηση εκείνης της ημέρας. Απλά ανέφερε ότι για να είναι καταγραμμένες αυτές οι κάρτες στο τεκμήριο 23, που είναι το προϊόν καταμέτρησης, πρέπει να είχαν περάσει στην κατοχή της κατηγορούμενης, αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί συγκεκριμένα πού ήταν οι συγκεκριμένες κάρτες. Δεν υπήρχε όμως περίπτωση αυτές οι κάρτες να είναι στην κατοχή της κατηγορούμενης και να μην της είχε χρεωθεί με έντυπο παραλαβής που θα το περνούσαν ταυτόχρονα στο Stock posting list. Η ΜΚ7 εξήγησε, αφού έλεγξε τα στοιχεία της καταμέτρησης 14/3, ότι αυτή η μικρή διαφορά ύψους μόλις 859 ευρώ είχε προκύψει διότι κάποια τιμολόγια δεν είχαν περαστεί έγκαιρα για να φανεί ότι αυτές τις κάρτες δεν τις είχε στην κατοχή της επειδή της είχε πωλήσει, ενώ αργότερα περάστηκαν με αποτέλεσμα να εκμηδενιστεί αυτή η διαφορά. Εξάλλου, αυτή η διαφορά παρατηρήθηκε, όχι από την υπαιτιότητα του λογιστικού συστήματος ή την πρόχειρη εργασία των μαρτύρων κατηγορίας στο λογιστήριο, αλλά, επειδή η κατηγορούμενη δεν παρουσίασε έγκαιρα τιμολόγια για να αποδείξει ότι είχε πωλήσει τις κάρτες που είχε παραλάβει προηγουμένως. Το κενό της 14/3 επεξηγήθηκε αρκούντος ικανοποιητικά από τη ΜΚ7, Χρύσω Γρηγορίου, η οποία ήταν υπεύθυνη για την παραλαβή καρτών προς στην κατηγορούμενη. Επιβεβαίωσε ότι κάθε φορά που γινόταν παραλαβή των τηλεκαρτών γινόταν καταμέτρηση στην παρουσία της που επιβεβαίωνε και η κατηγορούμενη με την υπογραφή της. Δεν υπήρχαν περιπτώσεις διαφορών στις κάρτες παρά κάποιες αμελητέες διαφορές, δηλαδή πολύ μικρές ποσότητες, επομένως το έλλειμμά της σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται και εν πάση περιπτώσει η κατηγορούμενη ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για κάτι τέτοιο. Στις 2/1/08 η κατηγορούμενη ετοίμασε το τεκμήριο 28, πράγμα που είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ο ΜΚ7 διότι γνωρίζει τον γραφικό χαρακτήρα της κατηγορούμενης. Το τεκμήριο 28 είναι παραδοχή της κατηγορούμενης για την ποσότητα των τηλεκαρτών στην κατοχή της στις 2/1/
8. Το τεκμήριο 28 αποδεικνύει ότι την 2/1/08 δεν υπήρχε καμία διαφορά στην ποσότητα τηλεκαρτών που πράγματι είχε στην κατοχή της η κατηγορούμενη και της ποσότητας που έπρεπε να έχει στην κατοχή της με βάση τα επίσημα στοιχεία της εταιρείας που αποτυπώνονται στο τεκμήριο
9. Η μάρτυρας προχώρησε να καταθέσει και τα τιμολόγια της περιόδου αυτής, τα οποία ελέγχθηκαν ένα προς ένα με το stop posting list για την ορθότητα του τελικού αποτελέσματος. Δεν είναι αλήθεια, εξήγησε η μάρτυρας, ότι δεν υπήρχε ικανοποιητικός έλεγχος κατά την παράδοση των τηλεκαρτών. Υπήρχε καταμέτρηση κατά την παράδοση και εξήγησε ότι στην περίπτωση που η παράδοση αφορούσε λιγότερη ποσότητα από 1.000 τηλεκάρτες γινόταν ένα προς ένα αρίθμηση της ποσότητας που περνούσε στην κατοχή των επιθεωρητών πωλήσεων. Επιβεβαίωσε τη θέση άλλων μαρτύρων του λογιστηρίου ότι ποτέ δεν έγινε παράπονο για μεγάλες αποκλίσεις αριθμών καρτών μετά το άνοιγμα κουτιών της cyta που ήταν σφραγισμένα. Η κατηγορούμενη ουδέποτε προέβαλε παράπονο ότι υπήρχε απόκλιση στον αριθμό καρτών που της είχε παραδοθεί. Επειδή γινόταν έλεγχος, η ΜΚ7 είχε προσέξει ότι τον Απρίλιο 2008 η κατηγορούμενη άρχισε να παίρνει μεγάλες ποσότητες καρτών χωρίς να παραδίδει αντίστοιχα τιμολόγια για να δείξει ότι εκείνη την ποσότητα που πήρε την είχε πωλήσει. Την πίεζε η μάρτυρας να λογοδοτήσει για τις μεγάλες ποσότητες που είχε παραλάβει και η κατηγορούμενη είχε ενοχληθεί και της είπε ότι δεν θέλει η εταιρεία να κάνει πωλήσεις. Αντιστεκόταν σε συχνούς ελέγχους της αποθήκης της με αποτέλεσμα να μην φανεί το μέγεθος του προβλήματος έγκαιρα. Ο έλεγχος άρχιζε από τις 2 Ιανουαρίου
10. Εκείνη την ημέρα δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ της εταιρείας και της κατηγορούμενης, σε σχέση με τον αριθμό καρτών που έπρεπε να έχει στην κατοχή της και τα είχε παραλάβει από την εταιρεία. Το πρόβλημα παρουσιάστηκε σε μεγάλο βαθμό μετά τις 14/
11. Ο έλεγχος των τιμολογίων ένα προς ένα έδειξε ότι υπήρχε πρόβλημα όταν έγινε η τελική καταμέτρηση των καρτών που ήταν στην κατοχή της κατηγορούμενης. Έλειπε αριθμός καρτών και η κατηγορούμενη, παρόλο που της δόθηκαν τα μπλοκ τιμολογίων που η ίδια είχε παραδώσει για να διασταυρώσει τα στοιχεία, δεν είχε καμία εξήγηση για μία τόσο μεγάλη απόκλιση. Ούτε προέβαλε εκείνη την ημέρα, δηλαδή την ημέρα που απολύθηκε, όλα αυτά τα οποία ισχυρίσθηκε στην κατάθεση της για να εξηγήσει το έλλειμμα. Η ορθότητα του stock posting list επιβεβαιώθηκε διότι έγινε ένα προς ένα έλεγχος των καταχωρήσεων του καταλόγου με τα υποστηρικτικά έγγραφα, ήτοι τα τιμολόγια που παρέδωσε η κατηγορούμενη και τα δελτία παραλαβής τηλεκαρτών που υπέγραψε ότι παρέλαβε η κατηγορούμενη. Επιπρόσθετα, οι υπάλληλοι που ήταν παρόντες κατά την παράδοση τηλεκαρτών και που καταχώρησαν κατά τον επίδικο χρόνο τα τιμολόγια της κατηγορούμενης ένα προς ένα στο σύστημα του ηλεκτρονικού υπολογιστή ήρθαν όλοι και έδωσαν μαρτυρία στο Δικαστήριο για το γεγονός. Οι καταχωρήσεις έγιναν τον επίδικο χρόνο και μόνο η εκτύπωση του καταλόγου έγινε το
12. Τα στοιχεία του ηλεκτρονικού υπολογιστή προϋπήρχαν, οπότε δεν αποδέχομαι τη θέση της υπεράσπισης ότι η ΜΚ7 και οι άλλοι του λογιστηρίου κατασκεύασαν μαρτυρία, εκ των υστέρων, εναντίον της κατηγορούμενης. Εξάλλου η ΜΚ7 εξήγησε ότι αρχικά παρέδωσαν όλα τα έγγραφα στην αστυνομία, αρχομένης της ημερομηνίας 2/10/08, αλλά η αστυνομία δεν τα ήθελε διότι οι ουσιαστικές διαφορές άρχισαν μετά τις 14/3/
13. Αναφορικά με το τεκμήριο 28 επιβεβαίωσε ότι αυτό το έγγραφο το βρήκε στο φάκελο της κατηγορούμενης και είναι με το δικό της γραφικό χαρακτήρα τον οποίο αναγνωρίζει και ξέρει πολύ καλά. Επομένως, ενώπιον του Δικαστηρίου έχει τεθεί μαρτυρία που δείχνει ότι η κατηγορούμενη παρέλαβε αριθμών καρτών που δεν έχει πωλήσει και που δεν είχε στην κατοχή της όταν έγινε η καταμέτρηση την ημέρα της απόλυσής της. Η ΜΚ7 είχε προσέξει αυτό το πρόβλημα από τις αρχές Απριλίου αλλά η κατηγορούμενη βρήκε πρόφαση ότι είχε μεγάλους πελάτες να ικανοποιήσει για να μπορεί συνεχώς να αυξάνει την παραλαβή τηλεκαρτών χωρίς να παραδίδει αντίστοιχης αξίας τιμολόγια γι' αυτές τις παραλαβές. Η ΜΚ7 επεξήγησε με σαφήνεια πως προκύπτει το έλλειμμα. Εξήγησε ότι οι μικρές διαφορές που παρουσιάστηκαν, μεταξύ του τεκμηρίου 23 (η καταμέτρηση στην παρουσία της κατηγορούμενης) και του stock posting list ημερομηνίας 14/3, οφείλεται σε τρία τιμολόγια που δεν είχαν περασθεί που αφορούσαν πωλήσεις προγενέστερες της 14/3 και που θα είχαν το αποτέλεσμα σχεδόν να εκμηδενίσουν τη διαφορά που παρατηρείται εάν είχαν περαστεί έγκαιρα. Επειδή, ακριβώς, τα τιμολόγια αυτά περάστηκαν αργότερα, μειώνοντας το έλλειμμα της κατηγορούμενης, δεν διαπιστώθηκε ότι υπήρχε οποιοδήποτε σοβαρό πρόβλημα που να αφορούσε τις δοσοληψίες της κατηγορούμενης πριν της 14/
14. Σημειώνεται ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε το περιεχόμενο αυτών των τριών τιμολογίων ούτε αμφισβήτησε τον ορθότητα των άλλων τιμολογίων, που καταχωρήθηκαν, διά να τεκμηριωθεί πως προκύπτει το έλλειμμα. Η μόνη μικρή διαφορά που υπάρχει πριν τις 14/3 αφορά 20 κάρτες των Asia 5 λιρών και αυτή η διαφορά εξαλείφεται τον Μάιο 2008 επειδή αυτές οι 20 κάρτες δεν περιλαμβάνονται στην καταγραφή της απαίτησης στο τεκμήριο
15. Σε σχέση με τέσσερα δελτία παράδοσης για την περίοδο 2/1 μέχρι 14/3 εξήγησε για το καθένα γιατί δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Στην καταμέτρηση που έγινε στις 14/3, τεκμήριο 23, η κατηγορούμενη είχε στην κατοχή της τις τηλεκάρτες που καταγράφονται ότι της παραδόθηκαν από τα συγκεκριμένα δελτία παραλαβής και έτσι δεν είναι δυνατόν η κατηγορούμενη να μην παρέλαβε αυτές τις κάρτες. Δεν είναι δυνατόν αυτές οι χρεώσεις παραλαβής καρτών να της φορτώθηκαν κατά λάθος, ως εισηγείται η υπεράσπιση, για την περίοδο 2.1.2008-14.3.
16. Επιπρόσθετα, τα τρία τιμολόγια παραλήφθηκαν από το λογιστήριο, από την κατηγορούμενη, αργότερα, και μετά περάστηκαν για να μειωθεί το έλλειμμα των 859 ευρώ. Εάν αφαιρεθούν αυτά τα τιμολόγια το αποτέλεσμα θα ήταν να αυξηθεί το έλλειμμα κατά 859 ευρώ. Απορρίπτεται το ενδεχόμενο να κατασκευάστηκε, πρόσφατα, μαρτυρία, σκόπιμα, ώστε να καλύψει η εταιρεία τη διαφορά στο έλλειμμα ύψους 859 ευρώ, το οποίο φαίνεται να προέκυψε στην περίοδο 2/1 μέχρι 14/3/
17. Εύκολα διαπιστώνεται ότι η παρούσα υπόθεση είναι περίπλοκη, με τεράστιο όγκο μαρτυρικού υλικού και διά να φανεί το έλλειμμα έπρεπε να γίνει λογιστικός διαγνωστικός έλεγχος και ένα προς ένα εξέταση των υποστηρικτικών εγγράφων. Τα συγκεκριμένα τιμολόγια που αφορούν τις τηλεκάρτες αξίας 859 ευρώ παραδόθηκαν στο Δικαστήριο και προϋπήρχαν το 2008 ως πωλήσεις της κατηγορούμενης. Εφόσον η ίδια η κατηγορούμενη παρέδωσε τιμολόγια γι' αυτές τις τηλεκάρτες, που παρουσιάζονται ως έλλειμμα στη χρονική στιγμή της 14/3, δεν μπορεί να ευσταθεί λογικά η θέση της υπεράσπισης ότι η εταιρεία κατασκεύασε το τεκμήριο
18. Δηλαδή, εξ αντικειμένου, η κατηγορούμενη δεν θα μπορούσε να πωλήσει κάρτες τις οποίες ουδέποτε είχε στην κατοχή της επομένως, θεωρώ ως δεδομένο ότι οι υπολογισμοί 14/3 ήταν ορθοί και βασίζονται στα πραγματικά στοιχεία της στιγμής, δηλαδή ότι η κατηγορούμενη δεν παρουσίασε στην καταμέτρηση τηλεκάρτες αξίας 859 ευρώ που όφειλε να έχει στην κατοχή της τη δεδομένη στιγμή. Στις 2/1 η κατηγορούμενη συμφώνησε και ήταν παρούσα κατά την καταμέτρηση. Ο έλεγχος, εκείνης της ημέρας, δείχνει ότι τα λογιστικά στοιχεία της εταιρείας, ήτοι το stock posting list, ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Δηλαδή τα στοιχεία ήταν ορθά και η καταμέτρηση εκείνης της ημέρας επιβεβαίωσε ότι η κατηγορούμενη είχε στην κατοχή της αριθμό καρτών που συμφωνούσε με τον αριθμό καρτών που παρουσίαζε το λογιστικό πρόγραμμα της εταιρείας επί του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Επιπρόσθετα, δεν θεωρώ ότι οι καταχωρήσεις του συστήματος αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία αφού παρουσιάστηκαν όλοι οι μάρτυρες, που έκαναν καταχωρήσεις στο σύστημα, οι οποίοι είχαν προσωπική γνώση των πραγματικών δεδομένων. Αυτό, σε συνδυασμό με την καταμέτρηση που έγινε, στην παρουσία της κατηγορούμενης, τόσο στις 2/1 και 14/3 και που επιβεβαιώνεται από την ίδια την κατηγορούμενη, είναι απόλυτη και αδιαμφισβήτητη μαρτυρία για το σημείο αναφοράς για το πώς προκύπτει το έλλειμμα. Η μάρτυρας εξήγησε ότι οι μεγάλες ποσότητες καρτών που παρέλαβε η κατηγορούμενη, χωρίς να παρουσιάσει αποδεικτικά έγγραφα ότι τα είχε πωλήσει, είναι φαινόμενο που προέκυψε τον Απρίλιο. Μάλιστα το πρόβλημα ήταν σε τόσο μεγάλη έκταση που δεν θα μπορούσε να μην το είχε παρατηρήσει και να μην το αναφέρει στην προϊστάμενή της Χρύσω Κλείτου. Η ΜΚ4 ανέφερε ότι συζήτησε το θέμα με την κατηγορούμενη έγκαιρα και πριν την απόλυση της αλλά εισέπραξε την κακή αντίδραση της κατηγορούμενης. Το σύστημα ελέγχου της εταιρείας μπορεί να μην ήταν τέλειο με ενδεχόμενο να έχουν γίνει μικρά λάθη, αλλά είμαι πεπεισμένη, με βάση όλη την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου και την εμπεριστατωμένη μαρτυρία των κοπέλων του λογιστηρίου, ότι το τεράστιο έλλειμμα που έδειχνε η κατηγορούμενη στις 19/5 δεν μπορεί να αποδοθεί σε λάθος του συστήματος αλλά στην κλοπή της κατηγορούμενης. Η υπεράσπιση κατέβαλε αρκετές προσπάθειες να αποπροσανατολίσει το Δικαστήριο για να φανεί ότι κάπου υπήρχε αδυναμία στο σύστημα (π.χ. αλλαγή στον αριθμό της αποθήκης, όταν μετατράπηκε το λογισμικό σύστημα σε ευρώ, στις 2.1.2008 τα στοιχεία της αποθήκης της δεν παρουσίαζαν κανένα έλλειμμα επομένως ο αριθμός της αποθήκης, που συνεχίζει με άλλο αριθμό από αρχές 2008, δεν δημιουργεί αμφιβολία στα στοιχεία αφού είναι η συνέχεια της ίδιας αποθήκης), με αποτέλεσμα να μην είναι αξιόπιστα τα ευρήματα της εταιρείας. Αλλά το γεγονός ότι η υπεράσπιση επέλεξε πολλές εκδοχές διά να δικαιολογήσει το τεράστιο έλλειμμα της κατηγορούμενης, μεταξύ άλλων και την εκδοχή ότι κάποιος τα έκλεψε από το αυτοκίνητο της, είναι ένδειξη ότι καμία από αυτές οι δικαιολογίες δεν μπορεί να είναι η αλήθεια. Οι κοπέλες του λογιστηρίου αντεξετάσθηκαν επίμονα και σκληρά αλλά ουδέποτε η υπεράσπιση αμφισβήτησε το περιεχόμενο συγκεκριμένου τιμολογίου ή δελτίου παραλαβής καρτών για να τεθεί σε αμφισβήτηση το αποτέλεσμα του λογιστικού ελέγχου που συνδέεται άρρηκτα μ' αυτά τα έγγραφα και είναι το απότοκο της, ένα προς ένα αναφορά σ' αυτά τα έγγραφα, ώστε να αφαιρεθεί η αξία των πωλήσεων από την αξία των καρτών που είχε παραλάβει η κατηγορούμενη από την εταιρεία με την υπογραφή της. Αυτά τα δεδομένα δεν τέθηκαν υπό αμφισβήτηση ούτε τώρα ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και ούτε τέθηκε τέτοιο ζήτημα από την κατηγορούμενη την ώρα που έπρεπε, δηλαδή όταν απολύθηκε από την εταιρεία ή όταν ανακρίθηκε από την αστυνομία ως ύποπτη. Αντιθέτως, η εκδοχή της, τότε, ήταν διαφορετική. Ακόμη και πριν γίνει πλήρη αποκάλυψη των ατασθαλιών της και το είχε προσέξει η ΜΚ7, προσπάθεια της κατηγορούμενης ήταν να της θυμώσει για να συνεχίσει η αλόγιστη παραλαβή τηλεκαρτών με τη δικαιολογία ότι είχε μεγάλους πελάτες και η εταιρεία δεν πρέπει να επεμβαίνει αν θέλει να κάνει πωλήσεις. Ούτε ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι υπήρχε προσυνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων κατηγορίας. Είναι λογικό να υπήρχε επικοινωνία μεταξύ τους διότι η υπόθεση βασίζεται σε στοιχεία τα οποία ήταν στην κατοχή του λογιστηρίου και τα έγγραφα είναι πολλά και η υπόθεση αφορά σωρεία εγγράφων που έπρεπε να ελεγχθούν. Όμως δεν είναι δυνατόν να υπήρχε προσυνεννόηση για να βλάψουν ψευδώς την κατηγορούμενη. Είχα την ευκαιρία να τους παρακολουθήσω και αντεξετάστηκαν για λεπτομέρειες για διάφορα έγγραφα και ελέγχους που είχαν διενεργήσει και δεν υπήρχαν σημαντικές αποκλίσεις ως προς την αξιολόγηση αυτών των στοιχείων. Επιπρόσθετα, η μαρτυρία τους βασίζεται στο Stock Posting List. Αυτά τα στοιχεία προέρχονται από το λογισμικό πρόγραμμα που προϋπήρχε και αφορά καταχωρήσεις που έγιναν ταυτόχρονα είτε με την παράδοση των τηλεκαρτών στην κατηγορούμενη ή την παράδοση στο λογιστήριο των τιμολογίων από την κατηγορούμενη. Επομένως, οι κοπέλες του λογιστηρίου επεξήγησαν αυτά τα στοιχεία που προϋπήρχαν και δεν θα ήταν δυνατόν να κατασκευάσουν ή να αλλοιώσουν αυτά τα στοιχεία. Δόθηκε μεγάλη έμφαση από την υπεράσπιση στο γεγονός ότι ενώ η κατηγορούμενη φαίνεται να πληρώνεται από τη μητρική εταιρεία Κρόνος ενώ ιδιοκτήτης των τηλεκαρτών φαίνεται, με βάση τη μαρτυρία, να είναι η θυγατρική εταιρεία Pathin. Κλοπή από υπηρέτη γίνεται, σύμφωνα με το άρθρο 268 του Ποινικού Κώδικα, όποτε ο υπηρέτης κλέψει την περιουσία του εργοδότη του. Η ίδια η κατηγορούμενη, στην κατάθεση της, ανέφερε ότι ενώ εργάζεται στον Κρόνο για την Pathin και πληρώνεται από την Κρόνος. Η Κρόνος είναι μητρική εταιρεία και ιδιοκτήτρια εταιρεία της θυγατρικής εταιρείας Pathin. Στην πραγματικότητα οι δύο εταιρείες δεν διεξάγουν ξεχωριστές δραστηριότητες, αφού τα γραφεία των δύο εταιρειών στεγάζονται στο ίδιο μέρος. Οι υπάλληλοι των δύο εταιρειών είναι κοινοί. Οι τηλεκάρτες της δόθηκαν από την εταιρεία Pathin και στην ουσία της δόθηκαν επειδή την θεωρούσαν υπηρέτη του τηλεκαταστήματος Pathin ανεξάρτητα από το γεγονός ότι μπορεί να πληρωνόταν από την μητρική εταιρεία, ιδιοκτήτρια της Pathin. Η απώλεια των τηλεκαρτών, επομένως, είναι απώλεια των εργοδοτών της είτε τεχνικά αυτός ο εργοδότης είναι η μία ή η άλλη εταιρεία. Αυτή η πραγματικότητα δεν αλλάζει, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η μητρική και θυγατρική εταιρεία είναι ξεχωριστή νομική οντότητα. Αυτό δεν είναι ουσιώδης γεγονός για τη διαπίστωση της ποινικής ευθύνης της κατηγορούμενης από την στιγμή που η περιουσία ήταν του εργοδότη της είτε οι τηλεκάρτες ήταν περιουσιακό στοιχείο της μητρικής ή της θυγατρικής εταιρείας. Το γεγονός ότι υπάρχουν δύο ξεχωριστές νομικές οντότητες δεν αλλάζει την πραγματική εικόνα που έχει τεθεί ενώπιον μου, με βάση την ολότητα της μαρτυρίας, και δεν αναιρεί την ποινική της ευθύνη, στην περίπτωση που αποδειχθεί ότι η κατηγορούμενη έχει κλέψει τις κάρτες. Εάν η κατηγορούμενη δεν είχε την ιδιότητα του υπηρέτη του εργοδότη, δεν θα λάμβανε τις κάρτες για να τις πωλήσει σε πελάτες. Είναι επειδή είναι υπηρέτης της Pathin ή και του Ομίλου εταιρειών που είχε στην κατοχή της αυτές τις τηλεκάρτες. Οι αποφάσεις, στις οποίες με παρέπεμψε η υπεράσπιση για να στοιχειοθετήσει αυτό το επιχείρημα, δεν βοηθούν καθόλου διότι αυτές δεν αφορούσαν ποινικές υποθέσεις ή την διαπίστωση ποινικής ευθύνης του υπηρέτη. Αυτές οι αποφάσεις, όπως η Αγγλική απόφαση Salomon v Salomon [1897] A.C. 22, είχαν σχέση με την αναγνώριση ότι δύο διαφορετικές εταιρείες είναι δύο ξεχωριστές νομικές οντότητες όταν διαπιστώνεται η ευθύνη της μίας οντότητας για τα χρέη ή για τις ατασθαλίες της άλλης. Σε όλες τις αποφάσεις, που με παρέπεμψε ο κ. Μιχαήλ, ο προσδιορισμός της συγκεκριμένης νομικής οντότητας ήταν το ζήτημα που θα επίλυε την διαφορά. Στην παρούσα περίπτωση ο τυπικός διαχωρισμός των νομικών προσώπων μεταξύ Κρόνος και Pathin δεν αλλοιώνει, στην ουσία, τη σχέση της κατηγορούμενης με τις δύο εταιρείες και την ιδιότητά της ως υπηρέτης, για σκοπούς του άρθρου 268, του εργοδότη της κατά την λήψη και πώληση τηλεκαρτών που της δόθηκαν επειδή είχε αυτή την ιδιότητα. Είναι γι' αυτόν το λόγο που δεν θεωρώ ότι αυτό το ζήτημα αποτελεί νομικό εμπόδιο στην εξέταση της κατηγορίας επί της ουσίας. Επί της ουσίας θεωρώ ότι στοιχειοθετείται το αδίκημα της κλοπής. Η κλοπή διαπράττεται όποτε πρόσωπο στερήσει άλλο πρόσωπο από την περιουσία του. Στην παρούσα περίπτωση αυτή η περιουσία είναι οι τηλεκάρτες που παραδόθηκαν στην κατηγορούμενη, σύμφωνα με τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, όχι για να τα κρατήσει η ίδια αλλά για να τα πωλήσει. Η κλοπή υπαλλήλου συντελείται σύμφωνα με το άρθρο 268 όταν περιουσία έρχεται στην κυριότητα του υπαίτιου για λογαριασμό του εργοδότη και αυτός προβεί σε ιδιοποίηση αυτής της περιουσίας με σκοπό να στερήσει τον ιδιοκτήτη από την περιουσία του. Το συγκεκριμένο αδίκημα επιφέρει μεγαλύτερη ποινή από την κοινή κλοπή διότι στην περίπτωση του υπηρέτη υπάρχει το στοιχείο του δόλου και της κατάχρησης της σχέσης εμπιστοσύνης που πρέπει να αποδειχθεί. Στην Αγγλική υπόθεση R v Lawrence 55 Cr. App. R. 73, καταγράφονται αναλυτικά τα συστατικά στοιχεία της κλοπής. Πρέπει να αποδειχθεί ότι υπήρξε 1) δόλια 2)ιδιοποίηση 3) περιουσίας άλλου προσώπου 4) με σκοπό ο ιδιοκτήτης αυτής της περιουσίας να στερηθεί για πάντα αυτή την περιουσία. Ιδιοποίηση της περιουσίας συντελείται όποτε πρόσωπο αναλάβει την περιουσία ή διαθέτει την περιουσία χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Επομένως η κατηγορούμενη παρέλαβε την περιουσία νόμιμα αλλά μετά διέθεσε την περιουσία με τρόπο που δεν είχε τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής προκύπτει ότι αυτές οι κάρτες παραδόθηκαν στην κυριότητα της κατηγορούμενης κατά την επίδικη περίοδο. Αυτό το συμπέρασμα δεν βασίζεται σε εξ ακοής μαρτυρία ή μαθηματικό συμπέρασμα των λογιστριών αλλά στην άμεση μαρτυρία των μαρτύρων που παρέδιδαν αυτές τις κάρτες στην κατηγορούμενη στην παρουσία τους. Αυτά τα στοιχεία καταγράφηκαν στο Stock Posting List. To Stock Posting List Report είναι ορθό διότι, κατά την έναρξη του έτους, η διαφορά μεταξύ των καρτών που παρέλαβε η κατηγορούμενη και του αριθμού καρτών που είχε πωλήσει ήταν στο
19. Έπειτα, στο Stock Posting List Report καταγράφεται αναλυτικά ποιες κάρτες παρέλαβε η κατηγορούμενη και πότε. Έχω πεισθεί, από τους μάρτυρες κατηγορίας, ότι η παράδοση και καταμέτρηση γινόταν στην παρουσία των ιδίων αλλά και της κατηγορούμενης όπου υπέγραφε τι παραλάμβανε κάθε φορά. Μετά, οι ίδιοι μάρτυρες ανέφεραν ότι αυτοί κατέγραφαν στο Stock Posting List Report την παραλαβή των καρτών. Επομένως, δεν είναι δυνατόν να φαίνεται ότι η κατηγορούμενη έχει παραλάβει αριθμών καρτών και αυτό να μην έχει γίνει ποτέ, διότι οι ΜΚ5, 6 και 7 ήταν παρόντες κατά την παράδοση και την καταμέτρηση και κάθε έγγραφο παραλαβής έχει κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Παράλληλα, τα τιμολόγια τα παρέδιδε η κατηγορούμενη στο λογιστήριο και αυτά τα έγγραφα έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο. Έχω άμεση μαρτυρία από τους ΜΚ5, 6 και 7 ότι παρέλαβαν αυτά τα τιμολόγια και ότι τα κατέγραψαν στο Stock Posting List Report. Δεν υπάρχουν τιμολόγια που δεν έχουν περασθεί στο Stock Posting List Report. Η κατηγορούμενη σε κανένα στάδιο, κατά την απόλυση της αλλά και κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, δεν έχει αμφισβητήσει συγκεκριμένες καταχωρήσεις στο Stock Posting List Report. Επομένως, προκύπτει ότι ενώ παρέλαβε αυτές τις τηλεκάρτες κατά το επίδικο διάστημα δεν παρουσίασε αντίστοιχες πωλήσεις για το ίδιο διάστημα. Το έλλειμμα έχει αποδειχθεί με θετική μαρτυρία και δεν έχει αμφισβητηθεί. Όμως, πέραν αυτής της θετικής μαρτυρίας, σε σχέση με το έλλειμμα υπάρχει και περιστατική μαρτυρία που δείχνει την ενοχή της κατηγορούμενης.
20. Την ημέρα της απόλυσής της δεν δικαιολόγησε το τεράστιο έλλειμμα που διαπιστώθηκε. Δεν πρόβαλε καμία εκδοχή για να δικαιολογήσει τον εαυτό της.
21. Η ΜΚ7 ανέφερε ότι είχε παρατηρήσει το τελευταίο διάστημα η κατηγορούμενη να έχει ζητήσει μεγάλο αριθμό τηλεκαρτών. Μάλιστα η ΜΚ7 της έκανε παρατήρηση για το μεγάλο άνοιγμα που παρατηρήθηκε. Η κατηγορούμενη όχι μόνο δεν αρνήθηκε ότι είχε παραλάβει αδικαιολόγητη ποσότητα τηλεκαρτών αλλά αντέδρασε έντονα και της είπε ότι η εταιρεία δεν θέλει να πωλεί.
22. Οι διάφορες εκδοχές που προέβαλε για να δικαιολογήσει το έλλειμμα. Στην κατάθεσή της ανέφερε ότι ευθύνεται το αυτοκίνητο της εταιρείας που δεν κλείδωνε καλά. Αυτός ο ισχυρισμός δεν προβλήθηκε την ημέρα της απόλυσής της και ακόμη πιο σημαντικό ουδέποτε κατάγγειλε κλοπή καρτών στην κατοχή της παρά μόνο μετά την καταγγελία εναντίον της. Η κατηγορούσα αρχή έχει κατορθώσει να αποδείξει ότι οι εν λόγω τηλεκάρτες περιήλθαν στην κατοχή της κατηγορούμενης κατά το διάστημα μεταξύ 1.1.2009 μέχρι την ημέρα της απόλυσης της. Αυτές οι κάρτες περιήλθαν στην κατοχή της νόμιμα υπό την ιδιότητα της ως υπάλληλος της εν λόγω εταιρείας Κρόνος που εργαζόταν στο κατάστημα τηλεκαρτών της Pathin. Η περιουσία αυτή δεν ήταν δική της και έτσι είχε την υποχρέωση είτε να πληρώσει για την αξία αυτών των καρτών ή να τα επιστρέψει στο λογιστήριο. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει ότι η κατηγορούμενη ουδέποτε επέστρεψε τις τηλεκάρτες αλλά και δεν πλήρωσε την αξία αυτών των τηλεκαρτών. Αυτό σημαίνει ότι στέρησε από την εταιρεία, για λογαριασμό της οποίας εργαζόταν, αυτά που καταγράφονται αναλυτικά στο τεκμήριο 33 από την περιουσία της, παράνομα, και έχει αποδειχθεί η ενοχή της για το αδίκημα της κλοπής στον βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις. (Υπ.) ............ Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο