← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Nidal Izzet κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 25771/10, 29/7/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Nidal Izzet κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 25771/10, 29/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B74 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαριδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 25771/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Εναντίον

  1. Nidal Izzet
  2. Ibrahim Ozyuskel
  3. Levent Eminoglu ------------------------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29 Ιουλίου 2013 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Ναθαναήλ Για τον κατηγορούμενο 1: κ Χατζηπαναγιώτου Για τον κατηγορούμενο 3: κ Καρεκλάς Κατηγορούμενοι 1 και 3: παρόντες ---------------------------------- ΠΟΙΝΗ Οι κατηγορούμενοι έχουν βρεθεί ένοχοι σε μία κατηγορία, ότι είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α, δηλαδή 34 γραμμάρια διαμορφίνης (ηρωίνης), και ακόμη μία κατηγορία ότι είχαν στην κατοχή τους τα ίδια ναρκωτικά με σκοπό να τα προμηθεύσουν σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5, και 6 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/
  4. Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει και τρίτη κατηγορία ότι έκανε χρήση ηρωίνης την οποία και έχει παραδεχθεί. Η προβλεπόμενη ποινή από το νόμο για το αδίκημα της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια είναι διά βίου ποινή φυλάκισης, αλλά επειδή η υπόθεση εκδικάζεται συνοπτικά η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή είναι μέχρι πέντε χρόνια ποινή φυλάκισης. Ο κατηγορούμενος 1 ενοικίασε διαμέρισμα και σ' αυτό το διαμέρισμα μεταφέρθηκαν σε δύο σακούλες η συγκεκριμένη ποσότητα ηρωίνης και εκεί συγκεντρώθηκαν όλοι οι κατηγορούμενοι για να κάνουν λογαριασμό και διά να γίνει ο διαμοιρασμός των 34 γραμμαρίων ηρωίνης σε μερίδες. Οι κατηγορούμενοι 1 και 3 πήραν μικρή ποσότητα από την ηρωίνη για δική τους χρήση. Η αστυνομία είχε πληροφορίες γι' αυτό το υποστατικό και έγινε επιδρομή της αστυνομίας με αποτέλεσμα να βρεθούν τα ναρκωτικά επί τόπου και να συλληφθούν οι κατηγορούμενοι. Δεν είναι γνωστό πώς θα γινόταν ο διαμοιρασμός των 30 σακουλιών, εντός του κουτιού τραπουλόχαρτων, αλλά αυτή η ποσότητα ήταν ικανοποιητική για να γίνει προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Το ελάχιστο, όμως, που μπορεί να αποδοθεί στους κατηγορούμενους είναι ότι γνώριζαν ότι αυτή η ποσότητα των ναρκωτικών θα κατέληγε, με δική τους συγκατάθεση, στην κατοχή άλλων προσώπων. Οι δύο κατηγορούμενοι ήταν μέλη μίας μικρής ομάδας προσώπων που ήταν καλά πληροφορημένοι για το δίκτυο προμήθειας σκληρών ναρκωτικών και που με προσεκτικές και μελετημένες κινήσεις οργάνωσαν σχέδιο να συναντηθούν για να κάνουν την αξιολόγηση και διαμερισμό των ναρκωτικών. Αυτά τα πρόσωπα είναι κρίκος της αλυσίδας των εμπόρων ναρκωτικών και υποβοηθούν στο έργο της απόκρυψης και εξάπλωσης των ναρκωτικών. Προς όφελος των κατηγορούμενων λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
  5. Λευκό Ποινικό Μητρώο. Μόνο αναφορικά με τον κατηγορούμενο
  7. Προσωπικές συνθήκες. Κατηγορούμενος
  8. Είναι 64 ετών και συντηρείται από δημόσιο βοήθημα. Εγκαταστάθηκε στη Λάρνακα πριν από δέκα χρόνια. Από την ηλικία των 30 ετών ήταν χρήστης ναρκωτικών συμπεριλαμβανομένου και ηρωίνης σε ενέσιμη μορφή. Κατηγορούμενος
  9. Είναι 52 ετών και έχει ένα ανήλικο παιδί που δεν διαμένει μαζί του. Ήταν άνεργος. Μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων εγκαταστάθηκε στην Νήσο και ασχολείτο περιστασιακά ως εργάτης σε διάφορες εργασίες. Είναι χρήστης ναρκωτικών από νεαρή ηλικία. Τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι από τα πιο σοβαρά. Η ποσότητα ηρωίνης που συσκεύασαν δεν θα μπορούσε να καταναλωθεί μόνο από τους ίδιους. Από την άλλη όμως οι κατηγορούμενοι δεν πρέπει να αντιμετωπισθούν ως κλασικοί έμποροι αυτών των ουσιών που αποσκοπούν μόνο σε κέρδος από τις παράνομες δραστηριότητες, δηλαδή αυτοί να ζουν στην χλιδή ενώ σκορπούν τον θάνατο αλλού. Είναι πρόσωπα που είναι χρήστες και έχουν μπλέξει σ' αυτές τις δραστηριότητες επειδή είναι χρήστες και έχουν χάσει κάθε επαφή με νόμιμες πηγές εργοδότησης. Αυτή η δραστηριότητα είναι άμεσα συνυφασμένη με την επιβίωση τους αλλά και αποτελεί τρόπο να εξασφαλίσουν και τη δική τους δόση που την έχουν ανάγκη. Η αστυνομία βρήκε την ηρωίνη σε ικανοποιητικό ποσοστό σε σκεύη όπου μπορούσε εύκολα να διαχωριστεί σε μερίδες για διανομή. Αυτό δείχνει ότι οι κατηγορούμενοι εάν και μπορούν να θεωρηθούν χρήστες των ναρκωτικών δείχνει και πρόσωπα που αποκτούν ναρκωτικά συχνά και τους έχει γίνει συνήθειο. Επίσης, το γεγονός ότι είχαν στην κατοχή τους ηρωίνη σε τέτοια ποσότητα και βρέθηκαν όλοι μαζί για να γίνει διαμοιρασμός σημαίνει ότι είναι καλά δικτυωμένοι με τα πρόσωπα που προμηθεύουν ναρκωτικά και γνωρίζουν ακριβώς πού πρέπει να πάνε για να αποκτήσουν ναρκωτικά. Τέτοια πρόσωπα, μόνο εάν απομονωθούν από την κοινωνία υπάρχει ελπίδα αναμόρφωσης τους.
  10. Καθυστέρηση της ποινικής ευθύνης των κατηγορουμένων. Υπάρχει καθυστέρηση στη διαπίστωση της ποινικής της ευθύνης των κατηγορούμενων. Όμως στην υπόθεση Παναγιώτου ν Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6739 και 6740 ημερομηνίας 27 Μαρτίου 2000, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν εξετάζει το ζήτημα της καθυστέρησης χωρίς αναφορά στα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης και ιδιαίτερα στους λόγους που διαπιστώνεται καθυστέρηση στην ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου. Όταν ο κατηγορούμενος είναι αυτός που ευθύνεται για την καθυστέρηση τότε παύει να έχει την ίδια σημασία η καθυστέρηση ως στοιχείο για την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Τσιολής ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7461 ημερομηνίας 8 Μαρτίου 2004). Οι κατηγορούμενοι δεν φαίνεται να ευθύνονται για μεγάλο μέρος της καθυστέρησης. Η καθυστέρηση είναι σημαντική αλλά δεν θεωρώ ότι επιδρά καταλυτικά στην ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στους κατηγορούμενους. Το 2010 διέπραξαν ένα από τα σοβαρότερα αδικήματα, ως τα αντιλαμβάνεται ο νομοθέτης, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον τόπο αυτή η κακή και βλαβερή, για την κοινωνία, πράξη. Η καθυστέρηση δεν είναι τέτοια που να δικαιολογεί ουσιαστική μείωση της ποινής για ένα τόσο εξαιρετικά σοβαρό αδίκημα όπως είναι η κατοχή ποσότητας ηρωίνης, που είναι επικίνδυνη για τη ζωή του ανθρώπου, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα. Λαμβάνω υπόψη μου την καθυστέρηση, αλλά όχι στο βαθμό που να αλλάζει ουσιωδώς το είδος της ποινής που πρέπει να τους επιβληθεί, ήτοι της φυλάκισης. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
  11. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά.
  12. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
  13. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη διάπραξης του ίδιου αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη και τους τρεις του στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (βλ. Sentencing in Cyprus, R v S Georgiou[1]). Επομένως, παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι αρκετά σοβαρά, λαμβανομένου υπόψη του ανωτάτου ορίου ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκτασή της. Οι κατηγορούμενοι είχαν στην κατοχή τους ναρκωτικά τάξεως Α και είναι γνωστό ότι η ηρωίνη εντάσσεται στην κατηγορία των σκληρών ναρκωτικών και είναι το είδος των ναρκωτικών στο οποίο καταφεύγουν πρόσωπα πλήρως εθισμένα στα ναρκωτικά, απελπισμένοι και με πολλαπλά προβλήματα υγείας εξαιτίας του εθισμού. Η ηρωίνη προκαλεί ευφορία και ανακούφιση από τον πόνο, αλλά ο χρήστης εύκολα εθίζεται στην χρήση της ουσίας. Έχει επέλθει θάνατος από τη χρήση μεμονωμένης δόσης αυτής της ουσίας και χρόνια χρήση αναμφίβολα προκαλεί πολλαπλά προβλήματα υγείας και αποτελεί αιτία θανάτου σημαντικού αριθμού ατόμων ετησίως. Πρέπει να σημειωθεί ότι η απεξάρτηση από τη συγκεκριμένη ουσία είναι ιδιαίτερα επώδυνη και εγκυμονεί τους ιδίους κινδύνους που προκαλεί η χρήση της ηρωίνης. Οι επιπλοκές από την ανεξέλεγκτη χρήση αυτών των ουσιών οδηγεί στην κοινωνική αποσύνθεση της κοινωνίας και προκαλεί σοβαρά προβλήματα. Το Δικαστήριο δεν δύναται να μην περιφρουρήσει την κοινωνική ευημερία με αποτρεπτικής φύσεως ποινές ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα εξάπλωσης αυτού του κακού στο κοινωνικό σύνολο. Τα κακά, από την εξάπλωση παράνομης χρήσης ναρκωτικών ουσιών και ειδικά της ηρωίνης, θα ήταν δυσβάστακτα για την κοινωνία επειδή, μεταξύ άλλων:
  14. Οι χρήστες παρουσιάζουν πολλαπλά προβλήματα υγείας που έχουν σχέση με τη χρήση των ναρκωτικών. Η δαπάνη για την περίθαλψη αυτών των ατόμων θα μπορούσε να λυγίσει τον προϋπολογισμό του κράτους.
  15. Τα πρόσωπα που είναι εθισμένοι στην ηρωίνη πάσχουν από ψυχικές διαταραχές. Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο για χρήστες, ειδικά της ηρωίνης.
  16. Το μεγάλο κόστος συντήρησης αυτής της εξάρτησης οδηγεί αυτά τα πρόσωπα στη διάπραξη και άλλων αδικημάτων για να συντηρούν το πρόβλημά τους. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξήγησε στην υπόθεση Παγιαβλάς ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6560, ημερ. 7.8.1998, ότι υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε εμπόρους των ναρκωτικών και στους χρήστες ναρκωτικών διότι το πρόβλημα των ναρκωτικών έχει διεισδύσει πλέον βαθιά στην Κυπριακή Κοινωνία και έχει φέρει μαζί, αυτό το πρόβλημα, σειρά από άλλα κοινωνικά προβλήματα. Τόνισε, επίσης, ότι η διάκριση, όμως, αυτή μεταξύ εμπόρων και χρηστών αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Παράλληλα, όμως, στην υπόθεση Mehdi Afroughi v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7036, ημερ. 26.3.2001, λέχθηκε από το Εφετείο ότι οι χρήστες, ως θύματα των εμπόρων ναρκωτικών, δεν πρέπει να τιμωρούνται με αποτρεπτικές ποινές της ίδιας έντασης μ' αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους. Βέβαια, σε εκείνη την υπόθεση, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στον παραβάτη που μειώθηκε από τρία έτη σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην υπόθεση Zoran Jovanovic ν Αστυνομίας, Ποινική Εφεση 64/05, ημερομηνίας 21 Νοεμβρίου 2005, το Εφετείο έθεσε κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με τον τρόπο προσέγγισης της επιβολής ποινής σε υποθέσεις παράνομης κατοχής των ναρκωτικών ουσιών. «Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Υπάρχει ανεξέλεγκτη χρήση και διάδοση των ναρκωτικών. Η έξαρση στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Επομένως όταν επιβάλλεται ποινή το Δικαστήριο πρέπει επιβάλλει ποινή που θα εφαρμόζει αποτελεσματικά το νόμο και θα προστατεύει την κοινωνία από το κακό της εξάπλωσης των ναρκωτικών στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα στα νεαρά πρόσωπα». Στην πιο πάνω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλακισης 4½ ετών για το αδίκημα της κατοχής κοκαΐνης, ηρωίνης και χαπιών έκσταση με σκοπό την προμήθεια. Στην περίπτωση του αδικήματος της προμήθειας των ναρκωτικών ή την κατοχή με σκοπό της προμήθεια συνήθως επιβάλλονται πολυετές ποινές φυλακίσεως. Στην υπόθεση Redjeb v Δημοκρατίας, 2 ΑΑΔ 217

(2004), το Εφετείο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3½ ετών για το αδίκημα της προμήθειας ενός κιλού ναρκωτικών. Στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν Δημοκρατίας, 2 ΑΑΔ 187
(2005), κατηγορούμενος καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης 4 ετών για την κατοχή χαπιών Ecstasy. Στην υπόθεση Σαμπή ν Δημοκρατίας, 2 ΑΑΔ, Ποινική Έφεση Αρ. 124/2010, ημερομηνίας 22 Φεβρουαρίου 2012, το εφετείο επεσήμανε τα εξής, για το καθήκον του Δικαστηρίου να αντικρύσει με την ανάλογη αυστηρότητα αδικήματα τόσο σοβαρά ως είναι η κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθειά τους σε άλλο πρόσωπο. Στο σημείο αυτό θεωρώ πολύ σημαντικό να επισημάνω αυτό που κατ΄ επανάληψη έχει τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο σε συνάρτηση με την αντιμετώπιση αδικημάτων που έχουν σχέση με την κατοχή ναρκωτικών ουσιών και ιδιαιτέρως με την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Επισημαίνεται και στην απόφαση του Κακουργιοδικείου η τάση για την επίδειξη μεγαλύτερης αυστηρότητας στην επιβολή ποινών για αδικήματα αυτής της μορφής. Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση διά βίου. «Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών». (Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας,
(2000)2 ΑΑΔ 359). Στην υπόθεση Παυλίδης ν Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6161, 6161 ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 μηνών και 9 μηνών σε πρόσωπο που κατείχε ποικιλία μορφής ναρκωτικών σε μεγάλες ποσότητες για δική του χρήση, και σε σχόλια το Εφετείο επεσήμανε ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν θα πρέπει να θεωρούνται επιεικείς. Το σκεπτικό του Εφετείου ήταν το ακόλουθο: «προορισμός των ναρκωτικών για προσωπική χρήση δεν εκτόπισε την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Η συχνότητα στη διάπραξη αδικημάτων αναφορικά με τα ναρκωτικά, δημιουργεί μεγάλη ανησυχία η οποία εκφράστηκε και από το νομοθέτη με την αύξηση ποινών την οποία επέφερε με τον τροποποιητικό Νόμο 20
(1)/1992». Στην παρούσα περίπτωση η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι ποινή φυλάκισης. Η μεγάλη ποσότητα των ναρκωτικών που βρεθήκαν στην κατοχή τους, το είδος των ναρκωτικών και η συστηματική χρήση και κατοχή αυτών των ουσιών υπαγορεύουν την επιβολή αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Η συμπεριφορά των κατηγορουμένων, στο σύνολό της είναι τέτοια που συμβάλλει στο γενικό πρόβλημα εξάπλωσης των ναρκωτικών και εάν για τέτοια συμπεριφορά δεν επιβληθεί ποινή στερητικής της ελευθερίας του ατόμου είναι ορατός ο κίνδυνος η παράνομη χρήση των ναρκωτικών να εδραιωθεί στη γενική κοινωνία ως κάτι το σύνηθες. Μόνο ποινή φυλάκισης μεταδίδει τα ορθά μηνύματα στην κοινωνία ότι τα ναρκωτικά είναι ένα μεγάλο κακό, από τα μεγαλύτερα κακά της χώρας μας, και ως τέτοιο θα αντιμετωπίζεται με την ανάλογη σοβαρότητα από τα Δικαστήρια. Οι κατηγορούμενοι ουδέποτε αφομοιώθηκαν με το κοινωνικό σύνολο ώστε να γίνουν παραγωγικά μέλη της κοινωνίας. Είναι φανερό ότι τηρούν δεσμούς με τον υπόκοσμο και με πρόσωπα που είναι έμποροι ναρκωτικών. Το γεγονός ότι βρέθηκαν μαζί για να προβούν στην εν λόγω παράνομη δραστηριότητα, μάλιστα ενοικιάσθηκε διαμέρισμα γι' αυτό τον σκοπό, υποδηλοί ότι υπήρχε καλά καταρτισμένο σχέδιο σε σχέση με την απόκτηση και συσκευασία των ναρκωτικών. Οι ενέργειες των κατηγορούμενων δεν ήταν ερασιτεχνικές, αλλά το όλο εγχείρημα φαίνεται να πηγάζει μετά από ώριμη σκέψη και λεπτομερή σχεδιασμό. Επομένως, τα αδικήματα που έχουν διαπράξει είναι εξαιρετικά σοβαρά και φαίνεται ότι οι ίδιοι δεν έχουν την αίσθηση της σοβαρότητας αυτών των αδικημάτων αλλά και το κακό που πρόκειται να κάνουν σε ανθρώπους με την προμήθεια της ηρωίνης. Μόνο με απομόνωση από την κοινωνία και τη βοήθεια του σωφρονιστικού συστήματος είναι δυνατόν να γίνει αντιληπτό στους κατηγορούμενους ότι με αυτές τις δραστηριότητες τους κάνουν κακό στους συνανθρώπους τους και ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει ανεκτό σε μία πολιτεία που ενδιαφέρεται για τους πολίτες της και θέλει να τους προστατεύει από την καταστροφή που φέρνουν τα ναρκωτικά και ειδικά τα σκληρά ναρκωτικά. Το Εφετείο επεξήγησε στην υπόθεση Mortimer v Δημοκρατίας, 2 ΑΑΔ 240
(1998), ότι δεν πρέπει να δοθεί αποκλειστική βαρύτητα στο στοιχείο της αποτροπής με αποτέλεσμα να μην ληφθούν υπόψη σειρά περιστάσεων που να δικαιολογούν πιο ήπια μεταχείριση του παραβάτη ο οποίος σπρώχθηκε ή οδηγήθηκε στην απεχθή συμπεριφορά, όμως αυτή δεν είναι η περίπτωση των κατηγορούμενων οι οποίοι διεξήγαγαν αυτήν τη δραστηριότητα μετά από ψυχρούς υπολογισμούς και το προσωπικό τους συμφέρον. Οι κατηγορούμενοι δεν μπορεί παρά να επωφεληθούν από μία ποινή που θα τους απομονώσει από την κοινωνία και ιδιαίτερα από τους πειρασμούς που υπάρχουν, λόγω του προβλήματος που αντιμετωπίζουν ως χρήστες ναρκωτικών. Το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του την όλη τους εγκληματική συμπεριφορά διά να βρεθεί η κατάλληλη ποινή για τους κατηγορούμενους. Οι προσωπικές περιστάσεις και ειδικά η ηλικία των κατηγορουμένων, αν και σημαντικές ως μετριαστικοί παράγοντες, δεν έχουν τέτοιο χαρακτήρα που να δικαιολογούν μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση από την επιβεβλημένη για τέτοιες περιπτώσεις. Η άμεση ποινή φυλάκισης είναι αναπόφευκτη, υπό τις περιστάσεις, διαφορετικά δεν πετυχαίνετε το πρωταρχικό καθήκον του Δικαστηρίου για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου. Ο κατηγορούμενοι έχουν σοβαρό πρόβλημα. Η χρήση των ναρκωτικών έχει γίνει γι' αυτούς μέρος της ζωής τους. Έχουν γίνει μέρος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας με την ανεξέλεγκτη εξάπλωση των ναρκωτικών. Είναι βέβαιο ότι αυτοί και άλλοι σαν αυτούς συντηρούν τα πρόσωπα που σκορπούν το θάνατο στη νεολαία της Κύπρου. Δεν υπάρχει περιθώριο επιβολής άλλης ποινής εκτός της ποινής φυλάκισης, λαμβάνοντας υπόψη το είδος των ναρκωτικών που είχαν στην κατοχή τους και το όλο ιστορικό της υπόθεσης. Συνεπώς, αφού έλαβα υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο για τον κατηγορούμενο 3, τους άλλους μετριαστικούς παράγοντες που αναλύονται πιο πάνω, τη σοβαρότητα του αδικήματος, τα γεγονότα της υπόθεσης, και την επιβεβλημένη ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής και του έχω συνυπολογίσει όλους τους παράγοντες, επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές για τον κατηγορούμενο
  1. Στην 1η και 2η κατηγορία, 2 έτη ποινής φυλάκισης. Ο κατηγορούμενος 1 έχει καταδικασθεί στο παρελθόν για παρόμοια υπόθεση κατοχής ναρκωτικών. Συγκεκριμένα την 1.4.2004 καταδικάσθηκε από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας σε ποινή φυλάκισης 9 ετών για την κατοχή ηρωίνης και άλλων, παρόμοιας φύσεως, αδικημάτων. Αυτός δεν είναι επιβαρυντικός παράγοντας, αλλά δεν μπορώ να αντικρύσω τον κατηγορούμενο 1 με την ίδια επιείκεια που θα αντίκριζα πρόσωπο με λευκό ποινικό μητρώο, όπως επί παραδείγματι τον κατηγορούμενο
  2. Από την άλλη, σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται στην τρίτη ηλικία και εξαιτίας αυτού του γεγονότος δεν υπάρχει απόκλιση στην ποινή που θα του επιβληθεί σε σχέση με τον κατηγορούμενο
  3. Σημειώνω επίσης την παραδοχή του κατηγορούμενου 1 αναφορικά με την 3η κατηγορία. Συνεπώς, αφού έλαβα υπόψη μου όλους τους πιο πάνω παράγοντες, επιβάλλεται στον κατηγορούμενο 1 ποινή φυλάκισης 2 ετών σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και να συντρέχουν. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και να αρχίζουν από την ημέρα κράτησής τους ήτοι στις 17.7.
  4. Έξοδα €285 να καταβληθούν από την Δημοκρατία. Τα Τεκμήρια κατάσχονται και να καταστραφούν. Οι εγγυήσεις που έχουν κατατεθεί από τους κατηγορούμενους 1 και 3 να επιστραφούν στους κατηγορούμενους 1 και
  5. Η κατατεθείσα εγγύηση του κατηγορούμενου 2 κατάσχεται. (Υπ.) ............ Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ [1] 22 CLR 147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.