Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χρίστος Χριστοδουλίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 689/12, 2/7/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χρίστος Χριστοδουλίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 689/12, 2/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B65 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 689/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Εναντίον

1. Χρίστος Χριστοδουλίδης
2. Nikolov Borissov Rosse Κατηγορούμενοι ------------------------------------ Ημερομηνία: 2 Ιουλίου 2013 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Στ. Χατζηκωνσταντή Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Σ. Αργυρού Κατηγορούμενος 1: παρών ----------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει σειρά σοβαρών κατηγοριών ότι συνωμότησε μαζί με άλλα πρόσωπα για να καταρτίσει πλαστές γερμανικές βίζες της συνθήκης του Shengen για αλλοδαπούς από τρίτες χώρες οι οποίοι επιθυμούσαν να ζουν και να εργάζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο κατηγορούμενος 1 ανακρίθηκε σε σχέση μ' αυτές τις δραστηριότητες, αφού είχε εκδοθεί ένταλμα συλλήψεως εναντίον του για τις εν λόγω υποθέσεις. Ο κατηγορούμενος 1 είχε συλληφθεί μετά από παράπονο αλλοδαπού προσώπου, που είχε εξασφαλίσει τέτοια πλαστή βίζα, και ο κατηγορούμενος 2 είχε συλληφθεί όταν εισήλθε στο αεροδρόμιο Λάρνακας, αφού τον είχε μπλέξει ο κατηγορούμενος 1 ως συνεργάτης άλλου προσώπου από την Βουλγαρία. Όταν συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος 2, η αστυνομία διαπίστωσε ότι είχε στην κατοχή του πλαστά έγγραφα ταυτότητας άλλων προσώπων που δεν έχουν σχέση με τις υπό εκδίκαση κατηγορίες. Στην ουσία, η εκδοχή του κατηγορούμενου 1, ο οποίος είναι δικηγόρος, είναι ότι βοηθούσε στην έκδοση αυτών των εγγράφων μέσω συνεργάτη του από την Βουλγαρία, που τον κατονόμασε ως Martin, αλλά πίστευε ότι όλα τα έγγραφα είχαν εκδοθεί νομότυπα. Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ότι είχε εισπράξει χιλιάδες ευρώ, από τους δύο αλλοδαπούς που κατονόμασε, για την εξασφάλιση τέτοιας βίζας. Ανέφερε ότι τον Martin τον είχε γνωρίσει σε κάποια μπυραρία και ότι οι συναλλαγές αυτές δεν διεξάγονταν σε κάποια πρεσβεία ή προξενικό γραφείο, αλλά σε διάφορα μέρη που υπεδείκνυε ο Martin στον κατηγορούμενο
3. Στην κατοχή του κατηγορούμενου 1 βρέθηκαν οι αποδείξεις εισπράξεως χρημάτων και επίσης βρέθηκε αεροπορικό εισιτήριο στο όνομα του κατηγορούμενου
4. Ανέφερε ότι γνώριζε αυτό το άτομο ως George και είναι αυτό το άτομο που ερχόταν στην Κύπρο ως αντιπρόσωπος του άλλου και που μετέφερε για λογαριασμό του έγγραφα και μετέφερε τον αλλοδαπό σε χώρα της Ευρώπης αφού του είχε δοθεί η επίδικη γερμανική βίζα. Ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι του είχε πει ο Martin ότι εργαζόταν με γραφείο εξευρέσεως εργασίας. Ο κατηγορούμενος 1 είχε βρει ενδιαφερόμενους αλλοδαπούς οι οποίοι ήταν πελάτες του και εισέπραξε από αυτούς αρκετές χιλιάδες ευρώ για την συγκεκριμένη βίζα. Στην περίπτωση της Josephine Alday παρών ήταν και κάποιος George, ο όποιος κρατούσε το διαβατήριο της. Ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι στην περίπτωση των δύο παραπονούμενων αλλοδαπών ήταν πολύ δύσκολο να εξασφαλίσει γι' αυτούς βίζα μέσω πρεσβείας, διότι είχαν προβληματικό ιστορικό στην Κύπρο, και έτσι γι' αυτό τους πρότεινε να αποταθούν μέσω του Martin για την βίζα. Ανέφερε ότι ο Martin έστελνε τον George να παραλάβει τους αλλοδαπούς και να ταξιδεύει μαζί τους στη χώρα που θα πήγαιναν για εργασία. Μετά τη σύλληψη της Josephine Alday, επειδή η Γερμανική βίζα ήταν πλαστή, ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε στην κατάθεσή του ότι μπήκε σε υποψίες ότι τα έγγραφα αυτά ήταν πλαστά και είπε ότι τηλεφώνησε στο συνεργάτη του στη Βουλγαρία ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι ήταν γνήσια. Συμφωνία του με τον συνεργάτη του ήταν να του φέρνει αλλοδαπούς πελάτες για να τους εκδίδει αυτές τις βίζες και η αμοιβή του ήταν για κάθε πελάτη 500 ευρώ. Ο κατηγορούμενος 1 θα έπαιρνε το διαβατήριο του αλλοδαπού και θα ερχόταν πρόσωπο από τη Βουλγαρία να παραλάβει τα διαβατήρια. Αυτός που ερχόταν ήταν ο George. Για τον Ammar ανέφερε ότι, τελικά, αυτός έμεινε στην Κύπρο διότι δεν δέχθηκε να πληρώσει τα έξοδα διαμονής του George στη χώρα που πρόκειτο να πάει, μετά την εξασφάλιση της βίζας. Ανέφερε ότι αυτό το πρόσωπο είχε πραγματικό όνομα Ροσελίν αλλά τον φωνάζει Γιώργο επειδή μιλούσε ελληνικά γιατί έζησε πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Ανέφερε ότι στην περίπτωση της Josephine ένας από τους λόγους που η συμφωνία ήταν για λιγότερα χρήματα, δηλαδή 4.000 ευρώ αντί 5.000, είναι για να γίνει δοκιμασία για να πεισθεί ότι η διαδικασία ήταν αληθινή. Δεν έκανε καμία έρευνα για να διαπιστώσει εάν πράγματι ο Μάρτιν είχε γραφείο εξεύρεσης εργασίας στη Βουλγαρία. Ο κατηγορούμενος 1 περιέγραψε το πρόσωπο George και η περιγραφή που έδωσε δεν ανταποκρίνεται καθόλου με την φυσιογνωμία του προσώπου που ήταν στο εδώλιο του κατηγορούμενου ως κατηγορούμενος
5. Όμως, αυτή η δήλωση δεν μπορεί να οδηγήσει, από μόνη της, στον αποκλεισμό του κατηγορούμενου 2 ως το πρόσωπο που ήρθε στην Κύπρο. Είναι πιθανόν ο κατηγορούμενος 1 να ήθελε να αποπροσανατολίσει την αστυνομία για να μην βρούν τους συνεργάτες του. Ο κατηγορούμενος 1 ουδέποτε ανέφερε το πραγματικό όνομα του προσώπου, από τη Βουλγαρία, που ήρθε να παραλάβει τους αλλοδαπούς για λογαριασμό του Martin. Η πρώτη φορά που αναγκάσθηκε να αναφέρει όνομά του ήταν όταν η αστυνομία βρήκε το σχισμένο αεροπορικό εισιτήριο, επ' ονόματι του κατηγορούμενου 2, στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου
6. Είπε ψέματα στην αστυνομία ότι γνώριζε μόνο ότι το όνομα του Βούλγαρου, συνεργάτη του Martin, ήταν Ροσελίν. Γνώριζε και τα τρία ονόματα αυτού του προσώπου αφού είχε στην κατοχή του το αεροπορικό του εισιτήριο με το πλήρες όνομα. Επομένως, αυτό το σημείο είναι καθοριστικό και δείχνει ότι το πιο πιθανό σενάριο είναι ο κατηγορούμενος 1 να ήθελε να αποπροσανατολίσει τις αρχές για να μην βρουν αυτά τα πρόσωπα. Αυτό το συμπέρασμα ενισχύεται και από την ένορκη μαρτυρία του κατηγορούμενου 1 διότι κατέθεσε έγγραφα και στοιχεία για το υποτιθέμενο γραφείο εξεύρεσης εργασίας που δεν έδωσε ποτέ στην αστυνομία. Αυτό δείχνει ότι δεν είπε την αλήθεια στην αστυνομία για την ταυτότητα του Martin. Καταρρίπτεται ο ισχυρισμός της υπεράσπισης ότι η αστυνομία δεν ήταν πρόθυμη να εξιχνιάσει την υπόθεση. Και συνιστά απόδειξη ότι ο κατηγορούμενος 1 γνώριζε ότι η διαδικασία έκδοσης εγγράφων ήταν παράνομη. Ενόψει αυτού, δεν είναι απομακρυσμένο το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος 1 να έδωσε λανθασμένα ή μη πλήρη στοιχεία για το πρόσωπο του Martin, με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα οι διωκτικές αρχές να μην τον έχουν εντοπίσει. Παρακολούθησα με προσοχή τη μαρτυρία του ανακριτή της υπόθεσης, ΜΚ1, και θεωρώ ότι ήταν απόλυτα ειλικρινής και ότι εξέτασε την υπόθεση με ακέραιο τρόπο. Αξιοποίησε όλα τα στοιχεία της υπόθεσης και πήρε όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για να βρει αυτό το πρόσωπο, Martin, χωρίς αποτέλεσμα. Από την μία ο κατηγορούμενος 1 του είπε ότι αυτό το πρόσωπο είναι στη Βουλγαρία. Πρόσφατα του είπε ότι ξέρει ότι είναι στην Κύπρο και ότι κάνει προσπάθειες να τον εντοπίσει. Εφόσον ξέρει ότι είναι στην Κύπρο, πρέπει να ξέρει και πού βρίσκεται. Αποκόμισα την εντύπωση ότι τουλάχιστον ο κατηγορούμενος 1 ξέρει πολύ περισσότερα απ' ότι είπε στην αστυνομία και δεν συνεργάζεται για ευνόητους λόγους. Επομένως, απορρίπτω πλήρως την θέση της υπεράσπισης ότι ο ΜΚ1 ενήργησε χωρίς διαφάνεια στη διερεύνηση της υπόθεσης και αντιθέτως θεωρώ ότι το έργο του ΜΚ1, όπως προέκυψε από την μακρά αντεξέταση, ήταν να εργασθεί σκληρά και να αξιολογήσει τα δεδομένα ώστε να φανεί κατά πόσο είχαν διαπραχθεί αδικήματα και να φανεί ποιοι τα είχαν διαπράξει. Ούτε θεωρώ ότι η σύλληψη του κατηγορούμενου 1 ήταν βολική και ευκαιριακή. Ο Ammar ανακρίθηκε για τη συμμετοχή δύο Βουλγάρων στη σκευωρία εναντίον του από την αρχή, αλλά ονομαστικά. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι το πρόσωπο που θα συνόδευε τον Ammar ήταν γνωστός και αποκαλούσε τον εαυτό του George. Επομένως, όταν ο ΜΚ1 ανέφερε στον Ammar για το πρόσωπο που είχε συλληφθεί από τη Βουλγαρία, το ανέφερε ακριβώς επειδή ο ΜΚ1 ήθελε να διαλευκανθεί η υπόθεση και να αξιοποιήσει κάθε πληροφορία που του έδωσε ο κατηγορούμενος 1 και κάθε στοιχείο που περιήλθε στην αντίληψή του, μετά από ενδελεχή και προσεκτική εξέταση της υπόθεσης. Επομένως, απορρίπτεται η θέση της υπεράσπισης ότι υπήρχαν κενά στη διερεύνηση της υπόθεσης. Αντιθέτως, η αστυνομία αξιοποίησε κάθε πληροφορία για να διαλευκάνει την υπόθεση αλλά τα στοιχεία που της έδωσε ο κατηγορούμενος 1 δεν είναι τέτοια που να βοηθούσαν να εντοπιστεί και να συλληφθεί ο συνεργάτης από το εξωτερικό. Σε σχέση με το Τεκμήριο 14, δηλαδή το αεροπορικό εισιτήριο επ' ονόματι του κατηγορούμενου 2, στην κατοχή του κατηγορούμενου 1, ο ΜΚ1 δεν περιορίσθηκε στα όσα του είπε ο κατηγορούμενος 1 και παραπονούμενος Ammar γι' αυτό το ζήτημα, αλλά πήρε τηλέφωνο και το ταξιδιωτικό γραφείο. Πρόσωπο στο ταξιδιωτικό γραφείο ανέφερε ότι το πρόσωπο που κατονομάζεται στο εισιτήριο τηλεφώνησε για να πει ότι ασθενούσε και έτσι δεν θα ταξίδευε στην Ουγγαρία. Επίσης, ο ΜΚ1 έκανε εξετάσεις μέσω της Ιντερπόλ για να διαπιστώσει ότι υπήρχε ένα τέτοιο πρόσωπο με τα συγκεκριμένα στοιχεία και όνομα από τη Βουλγαρία. H μάρτυρας 2, Σταυρούλλα Ανδρέου, είναι η αστυνομικός που ήταν παρούσα όταν ο Ammar αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 2 και χαρακτηριστικά ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι ο Βούλγαρος που ήταν μαζί με τον δικηγόρο τον Chris. Είναι γεγονός ότι ο Ammar έδωσε κατάθεση με βάση την οποία περιέγραψε τον 'Βούλγαρο' συνεργάτη του κατηγορούμενου 1 αφού είχε δει τον κατηγορούμενο
7. Από την άλλη, δεν θεωρώ ότι η ΜΚ2 έκανε οτιδήποτε για να κατευθύνει την αντίδραση του Ammar, όταν αυτός αντίκρισε τον κατηγορούμενο 2 στα γραφεία της αστυνομίας. Η συγκεκριμένη μάρτυρας δεν έκανε οτιδήποτε άλλο στην υπόθεση, το μόνο της έργο ήταν να ήταν παρούσα γι' αυτή τη συνάντηση και μετά να πάρει κατάθεση του αλλοδαπού στην παρουσία μεταφραστή, και μετά να καταγράψει σε δική της κατάθεση τα όσα είδε και τα όσα έκανε στην υπόθεση. Ο ΜΚ3, Στέφανος Φωτίου, είναι εξεταστής εντύπων ασφαλείας και ειδικών εκτυπώσεων. Ασχολείται με την εξέταση διαβατηρίων, ταυτοτήτων και άλλων εντύπων ασφαλείας, στο εργαστήριο εξέτασης εντύπων ασφαλείας της αστυνομίας από το
8. Έχει παρακολουθήσει σειρά μαθημάτων για την εξέταση αυτών των εγγράφων και συγκεκριμένα έχει παρακολουθήσει ειδικά μαθήματα τα οποία τον βοήθησαν να αποκτήσει τις γνώσεις και δεξιότητες οι οποίες είναι αναγκαίες για να εξετάζει στοιχεία ασφαλείας παγκόσμιας διαπίστευσης. Εξάλλου, για όλες τις διαπιστώσεις του, έχει ετοιμάσει συγκριτικούς πίνακες, όπου χρησιμοποιείται γνήσιο έντυπο του εγγράφου ασφαλείας σε αντιπαραβολή με το πλαστό, ώστε οι διαφορές αυτές να είναι ορατές και να μπορέσει και το ίδιο το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ των γνήσιων και πλαστών εντύπων. Εξήγησε ότι τεκμήριο 17 είναι γνήσιο διαβατήριο της Σρι-Λάνκας, επί του οποίου έχει επικολληθεί πλαστή βίζα Γερμανίας. Ο ΜΚ3 φωτογράφησε δείγμα πραγματικής Γερμανικής Βίζας και της πλαστής και οι διαφορές στην όψη της πλαστής ήταν εμφανές. Φωτογραφία που έβαλε στο σημείο του κινηγραφήματος (βλ. τεκμ. 38-1 σελ. 4/7), στην πάνω αριστερή γωνία του εντύπου, φανερώνει ότι η πλαστή βίζα είναι απομίμηση χαμηλής ποιότητας χωρίς να υπάρχουν τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν το γνήσιο. Το γνήσιο έντυπο έχει ίνες ασφαλείας που απουσιάζουν από το πλαστό. Η εκτύπωση στον αύξων αριθμό, στην πλαστή βίζα, διαφέρει από την γνήσια και το πλαίσιο επί του οποίου έχει εκτυπωθεί ο αύξων αριθμός διαφέρει. Επίσης το πλαίσιο του γνησίου έχει γίνει με εκτυπωτή Intaglio ενώ η πλαστή φαίνεται ως απομίμηση και το πλαίσιο έχει δημιουργηθεί αφού πιέσθηκε το έγγραφο από την πίσω πλευρά για να προσομοιάζει η αφή του πλαστού με το γνήσιο (βλ σελ. 7/7). Εξήγησε ότι το τεκμήριο 16 είναι γνήσιο διαβατήριο Βουλγαρίας επί του οποίου έχει γίνει απόσβεση των στοιχείων του πραγματικού κατόχου και επί του οποίου πλαστογραφήθηκαν άλλα στοιχεία κατόχου. Μία φωτογράφηση γνήσιου δείγματος με το πλαστό δείχνει τις εμφανείς διαφορές. Στη φωτογραφία 3/7 του τεκμηρίου 38-2 σελ. 3/8 δείχνει διαφορά στην εκτύπωση του δαπέδου μεταξύ του γνήσιου δείγματος και αυτού επί του οποίου έχει γίνει απόσβεση. Στο γνήσιο δείγμα η φωτογραφία του κατόχου περιέχει με μικρό εκτυπωτή συνεχής κείμενο στο πλαίσιο της φωτογραφίας, το οποίο απουσιάζει από το πλαστό. Εάν ελεγχθεί το πλαστό, κάτω από ειδικό φακό, απουσιάζουν κρυμμένα στοιχεία επί της φωτογραφίας κατόχου που υπάρχουν στο γνήσιο. Επίσης, εάν φωτογραφηθούν τα δύο με ειδικό φως, εκ του όπισθεν, φαίνεται υδατογράφημα επί του γνήσιου ενώ στο πλαστό φαίνεται να έχει αλλοιωθεί από την απόσβεση των στοιχείων. Κάτω από υπεριώδη φωτισμό διαπιστώνεται ότι από το πλαστό διαβατήριο απουσιάζει το κόκκινο χρώμα του πλαισίου ως και επίσης οι διάσπαρτες ίνες ασφαλείας. Μεγέθυνση του πλαστού δείχνει καθαρά ότι έχει γίνει απόσβεση αριθμού επί σφραγίδας και αντικατάσταση άλλου αριθμού με μελάνι. Εάν αυτοί οι αριθμοί, που έχουν αλλοιωθεί, ειδωθούν κάτω από υπεριώδη φωτισμό δεν φαίνονται καθόλου. Τα τεκμήρια 18,19, 20 και 21 είναι οι ταυτότητες που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου 2 στο αεροδρόμιο. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι πρόκειται για γνήσιες ταυτότητες Βουλγαρίας επί των οποίων έχει γίνει απόσβεση των πραγματικών στοιχείων του κατόχου και αντικατάσταση με νέα. Φωτογράφησε τα γνήσια δείγματα σε αντιπαραβολή με τα 4 πλαστά και οι διαφορές είναι εμφανείς. Φωτογράφησε τις πλαστές ταυτότητες κάτω από υπεριώδη φωτισμό και διαπίστωσε ότι απουσιάζει το πράσινο και κόκκινο χρώμα του πλαισίου. Διαπιστώνεται καταστροφή γύρω, περιμετρικά, από τη φωτογραφία κατόχου λόγω της απόσβεσης των στοιχείων. Διαπιστώνεται απουσία κρυμμένων στοιχείων επί της φωτογραφίας του κατόχου λόγω της απόσβεσης. Διαπιστώνεται εκτύπωση διαφορετικών στοιχείων κατόχου στο σημείο όπου έγινε η απόσβεση και καταστροφή του δαπέδου της ταυτότητας λόγω της απόσβεσης. Όλες αυτές οι διαφορές μεταξύ του γνήσιου δείγματος και των πλαστών ταυτοτήτων φαίνονται καθαρά στις φωτογραφίες που έλαβε ο ΜΚ3 και τα τοποθέτησε σε συγκριτικό πίνακα (βλ. τεκμήριο 38-3). Ο ΜΚ3 είχε τις απαιτούμενες γνώσεις και εξοπλισμό, ως πραγματογνώμονας, για να απομονώσει τα στοιχεία ασφάλειας που χρησιμοποιούνται σε όλα τα επίσημα έγγραφα Ευρώπης και να συγκρίνει το γνήσιο δείγμα, σε κάθε περίπτωση, με το αμφισβητούμενο. Τα ευρήματά του φαίνονται ξεκάθαρα στους συγκριτικούς πίνακες και οι φωτογραφίες δείχνουν τις διαφορές μεταξύ του γνήσιου δείγματος και του πλαστού. Ο ΜΚ3 γνωρίζει τα στοιχεία ασφαλείας των γνησίων δειγμάτων, παρόλο που δεν έχει εκπαιδευτεί ειδικά σε σχέση με τα επίσημα έγγραφα της κάθε χώρας. Αυτά τα στοιχεία ασφαλείας είναι κοινά σε κάθε χώρα και ο ΜΚ3 λόγω εμπειρίας στην εξέταση των εγγράφων έχει υπόψη του ποιά στοιχεία ασφαλείας χαρακτηρίζουν τα γνήσια και επίσημα έγγραφα. Επομένως, είμαι πλήρως ικανοποιημένη ότι αυτά που ανέφερε στο Δικαστήριο είναι ορθά, αφού τα αποτελέσματα της εξέτασης του μπορούν να ελεγχθούν στους συγκριτικούς πίνακες όπου οι διαφορές μεταξύ των γνησίων δειγμάτων και πλαστών εντοπίζονται και διαπιστώνονται με το μάτι. Το ίδιο ισχύει και για την εξέταση που έκανε η υπαστυνόμος Χρυστάλλα Χριστοφορίδου, η οποία έχει τύχει παρόμοιας εκπαίδευσης, και διαπίστωσε ότι το έγγραφο που εμφανίζεται ως προσωρινή άδεια διαμονής Γερμανίας, και έχει επικολληθεί στο τεκμήριο 9, πρόκειται για αποκλειστικά κατασκευασμένο έγγραφο. Η γραμμή της υπεράσπισης ήταν ότι το γνήσιο δείγμα άδειας παραμονής, που είχε στην κατοχή της η ΜΚ4 για να κάνει την σύγκριση και που της είχε σταλεί από τις επίσημες Γερμανικές αρχές, πρόκειτο για διαφορετικού είδους βίζα, επομένως δεν μπορούσε να συγκριθεί με το αμφισβητούμενο. Θεωρώ ότι η ΜΚ4 κατέρριψε αυτή τη θέση με λογικά και πειστικά επιχειρήματα. Δεν επικοινώνησε με τις Γερμανικές αρχές για το συγκεκριμένο έγγραφο αλλά, ως πραγματογνώμονας με ευρεία εκπαίδευση και εμπειρία στο θέμα, γνωρίζει ποια είναι τα κοινά στοιχεία ασφαλείας που πρέπει να υπάρχουν επί επίσημων εγγράφων Ευρωπαϊκών χωρών. Γνωρίζει ποια είναι αυτά τα στοιχεία διότι έχει εξετάσει τέτοια έγγραφα στο παρελθόν και γνωρίζει λόγω εκπαίδευσης ότι αυτά τα στοιχεία δεν μπορεί να απουσιάζουν από τέτοια επίσημα έγγραφα. Επομένως, είναι σε θέση να γνωρίζει πότε ένα έγγραφο που εμφανίζεται ως προσωρινή άδεια διαμονής πρόκειται για κατασκευασμένο έγγραφο. Ικανοποιήθηκα ότι το έγγραφο που είναι επικολλημένο στο τεκμήριο 9 δεν μπορεί να είναι γνήσιο έγγραφο επειδή:
9. Η φωτογραφία με μικροσκοπικό δείχνει ότι το ολογράφημα στο αμφισβητούμενο έγγραφο δεν διακρίνεται από ευκρίνεια και καθαρότητα του κειμένου και των σχημάτων. Αυτό φαίνεται καθαρά επί του γνήσιου δείγματος και είναι χαρακτηριστικό που έπρεπε να υπάρχει επί του χάρτου.
10. Το χαρτί του αμφισβητούμενου εγγράφου δεν περιείχε ίνες ασφαλείας και αντιθέτως το χαρτί του αμφισβητούμενου φαίνεται να έγινε με εκτυπωτή για να δίδεται η εντύπωση ότι υπάρχουν ίνες ασφαλείας.
11. Στο πλαίσιο του αμφισβητούμενου εγγράφου δεν υπάρχει η ενδεδειγμένη εκτύπωση αλλά χαμηλής ποιότητας εκτύπωση τύπου offset.
12. To ανάγλυφο του αμφισβητούμενου εγγράφου δεν έγινε με ψηλή τεχνολογία, με συνέπεια να είναι υπερυψωμένο από το χαρτί αλλά έγινε με απλή εκτύπωση offset.
13. Η σφραγίδα της επίσημης αρχής δεν είναι από πραγματικό μελάνι, ως όφειλε να είναι εάν ήταν πρωτότυπο, αλλά πρόκειται για αναπαραγωγή της επίσημης σφραγίδας χωρίς μελάνι τύπου inkjet. Όλες οι πιο πάνω διαπιστώσεις φαίνονται καθαρά στο συγκριτικό πίνακα που ετοίμασε, τεκμήριο 41, και θεωρώ ότι οι διαπιστώσεις είναι ορθές διότι η ΜΚ4 είχε την εμπειρία και εκπαίδευση να γνωρίζει εκείνα τα στοιχεία ασφαλείας επί του χάρτου επίσημων εγγράφων που είναι κοινά σε όλες τις χώρες. Εφόσον στο αμφισβητούμενο έγγραφο απουσιάζουν και/ή διαφέρουν αυτά τα στοιχεία πρόκειται για εξ ολοκλήρου κατασκευασμένο έγγραφο. Ο ΜΚ5 είναι από τα πρόσωπα που αναγνώρισαν τον κατηγορούμενο 1 ως το πρόσωπο που του πήρε το ποσό των 2.000 ευρώ για να εξασφαλίσει γερμανική άδεια του Shengen. Ο ΜΚ5 είχε έρθει στην Κύπρο για να υποβάλει αίτηση πολιτικού ασύλου. Η αίτηση απορρίφθηκε και όταν αποτάθηκε στον κατηγορούμενο 1 είχε παραλάβει επιστολή από τις αρχές ότι έπρεπε να εγκαταλείψει την Κύπρο εντός 75 ημερών. Τηλεφώνησε του κατηγορούμενου 1 και τον συνάντησε σε μία μπυραρία. Στην μπυραρία ο κατηγορούμενος 1 του έδειξε φωτοτυπίες υποτιθέμενων γερμανικών αδειών παραμονής. Ο κατηγορούμενος 1 ζήτησε το ποσό των 6.500 ευρώ για τέτοια βίζα και ο ΜΚ5 του έδωσε 2.000 ευρώ ως προκαταβολή. Ο κατηγορούμενος 1 του έδωσε απόδειξη για τις 2.000 ευρώ. Τον διαβεβαίωσε ότι αυτές οι βίζες ήταν γνήσιες και ότι θα μπορούσε να αποταθεί στη Γερμανική πρεσβεία για να ελέγξει την γνησιότητα. Όμως ουδέποτε του παρέδωσε βίζα ως του είχε υποσχεθεί. Όταν τον συνέλαβε η αστυνομία για παράνομη παραμονή στην Κύπρο πληροφόρησε την αστυνομία για τις δοσοληψίες του κατηγορούμενου
14. O ΜΚ5 είναι κατάδικος για άλλη υπόθεση πλαστογραφίας και απάτης στην οποία δικηγόρος του ήταν ο κατηγορούμενος
15. Η υπόθεση εκείνη αφορά εικονικό ενοικιαστήριο έγγραφο και ο ΜΚ5 ανέφερε ότι προέβη σε παραδοχή της κατηγορίας κατόπιν προτροπής του δικηγόρου του. Αντίκρισα με μεγάλη προσοχή την μαρτυρία του ΜΚ5 επειδή είναι κατάδικος για υπόθεση δόλου και επειδή φαίνεται να έχει μεγάλο παράπονο εναντίον του κατηγορούμενου
16. Όμως ο ΜΚ5 αφηγήθηκε τα γεγονότα με τόση λεπτομέρεια και με τόσο φυσικό τρόπο που δεν έχω καμία αμφιβολία ότι έλεγε την αλήθεια σε σχέση με τις δοσοληψίες του με τον κατηγορούμενο
17. Ως κατάδικος δεν έχει πλέον κανένα λόγο ή κίνητρο είτε να καλύψει τον κατηγορούμενο 1 ή να πει ψέματα για να τον εμπλέξει άδικα. Εξάλλου η υπόθεση αυτή δεν ήρθε στο φως της μέρας επειδή τον κατάγγειλε ο ΜΚ5 αλλά, τουναντίον, ο ΜΚ5 προσπαθούσε να αποφύγει την αστυνομία διότι ο κατηγορούμενος 1 τον πληροφόρησε ότι ήταν στο Στοπ-Λιστ γι' αυτήν την υπόθεση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι φοβήθηκε όταν τον ανέκρινε η αστυνομία γι' αυτήν την υπόθεση και γι' αυτό τους είπε ότι θέλει να επιστρέψει στον χώρα του, ενώ αυτό είναι επικίνδυνο για την ίδια την ζωή του. Ανέφερε ότι τον πλησίασε ο κατηγορούμενος 1, στα αστυνομικά κρατητήρια του Δικαστηρίου, και του είπε ότι θα του επέστρεφε τα χρήματά του με αντάλλαγμα να μην μαρτυρήσει εναντίον του. Παρών ήταν και ένας αστυνομικός και όταν αυτός πρόσεξε ότι μιλούσαν θύμωσε του ΜΚ
18. Ανέφερε ότι αναζητούσε επίμονα τον κατηγορούμενο 1 για να του δώσει τη βίζα και όταν βρέθηκε μαζί του, επιτέλους, κάποιος του τηλεφώνησε και του είπε ότι κοπέλα από τις Φιλιππίνες με παρόμοια βίζα είχε συλληφθεί στην Ιταλία για πλαστή βίζα. Ο κατηγορούμενος 1 αντέδρασε και ανέφερε μπροστά στο ΜΚ5, μετά από την τηλεφωνική συνομιλία, ότι η κοπέλα πιάστηκε διότι ήταν ηλίθια, διότι έπρεπε να πει ψέματα στο λειτουργό ελέγχου διαβατηρίων Ιταλίας, ότι ήταν μόνο επισκέπτης στην Ιταλία και θα επέστρεφε στη Γερμανία όπου εργάζεται. Ο κατηγορούμενος 1 γνώριζε ότι η κοπέλα είχε ταξιδεύσει από τη Λάρνακα, επομένως γνώριζε ότι δεν εργαζόταν στη Γερμανία. Εάν αυτή η δήλωση αληθεύει αποδεικνύει ότι ήξερε ότι κάποιο πρόβλημα υπήρχε με τις βίζες και προέτρεπε τους πελάτες του να ψεύδονται στις αρχές, για να περάσουν από τον διαβατηριακό έλεγχο χωρίς πρόβλημα. Ο ΜΚ5 μπορούσε να θυμηθεί ημερομηνίες που συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο 1 και το περιεχόμενο της συνομιλίας. Συναντήθηκε μαζί του στις 23/2/12 και του είπε ότι έπρεπε να ταξιδεύσει από τα κατεχόμενα για να φύγει από την Κύπρο διότι εάν πήγαινε μέσω του αεροδρομίου Λάρνακας θα τον εντόπιζε η αστυνομία, ενώ σε άλλη ημερομηνία τον συμβούλευσε να μείνει σε κάποιο φίλο του για να μην τον εντοπίσει η αστυνομία. Όλα αυτά δείχνουν ότι ο κατηγορούμενος 1 γνώριζε ότι η δραστηριότητα με τις βίζες ήταν παράνομη δραστηριότητα και δικαιολογούν τον φόβο του ΜΚ5 όταν τελικά ανακρίθηκε από την αστυνομία γι' αυτήν την υπόθεση. Επίσης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 κρατούσε το διαβατήριο του για ένα μήνα μετά που του έδωσε τα χρήματα. Δεν ανέφερε πολλές λεπτομέρειες στην κατάθεσή του αλλά έδωσε εξήγηση ότι όταν είχε συλληφθεί από την αστυνομία ήταν κλονισμένος και συγχυσμένος και έτσι περιορίσθηκε σε λιτή αφήγηση των γεγονότων χωρίς περισσότερες λεπτομέρειες. Η εξήγηση είναι πειστική και δεν είπε οτιδήποτε που έρχεται σε αντίθεση με την γραπτή του κατάθεση. Εξήγησε πως έτυχε να τον συλλάβει η αστυνομία. Έδειξε εμπιστοσύνη στον κατηγορούμενο 1 μέχρι τέλος καθότι ο κατηγορούμενος 1, ακόμη και μέχρι 23 Φεβρουαρίου, του είχε αναφέρει ότι θα του εξασφάλιζε τη βίζα. Ανέφερε ότι κατά τη σύλληψή του δεν είχε στην κατοχή του το διαβατήριο του και παρέδωσε μόνο απόδειξη είσπραξης των χρημάτων που του είχε δώσει ο κατηγορούμενος
19. Αυτός ο ισχυρισμός επιβεβαιώνεται και από ανεξάρτητη μαρτυρία. Αυτή η απόδειξη κατατέθηκε ως τεκμήριο 15 και ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ότι την εξέδωσε. Ο ΜΚ5 ανέφερε ότι το διαβατήριο του εξακολουθούσε να είναι στην κατοχή του κατηγορούμενου 1 κατά τη σύλληψή του, εν αναμονή έκδοσης της γερμανικής βίζας που του είχε υποσχεθεί. Έγινε παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 έδωσε ακόμη μία κατάθεση στην αστυνομία ημερομηνίας 16 Ιανουαρίου
20. Σ' αυτή την κατάθεση παραδέχθηκε ότι έκανε συμφωνία με τον κάτοχο του διαβατηρίου, τεκμήριο 9, ότι θα του εξασφάλιζε από τη Βουλγαρία άδεια παραμονής στην Γερμανία έναντι του χρηματικού ποσού των 5.500 ευρώ. Προς αυτό τον σκοπό αποδέχθηκε το ποσό των 500 ευρώ και εξέδωσε απόδειξη του αλλοδαπού. Ανέφερε ότι παρέλαβε τέτοια βίζα στις αρχές Δεκεμβρίου και έπειτα συναντήθηκε με τον Ammar όπου πληρώθηκε από αυτόν ακόμη 5.000 ευρώ και ο κατηγορούμενος 1 του έδωσε απόδειξη. Είπε ότι το διαβατήριο το έφερε κάποιος από την Βουλγαρία, αλλά ισχυρίσθηκε ότι δεν ήξερε και δεν θυμόταν το όνομα του προσώπου από τη Βουλγαρία. Ο κατηγορούμενος 1 υπέδειξε την πλαστή βίζα επί του τεκμηρίου 9 ως την βίζα που προμήθευσε ο ίδιος στον Ammar. Ανέφερε ότι δεν ήξερε ότι η βίζα αυτή είναι πλαστή και είπε ότι επικοινώνησε με τη Βουλγαρία και του είπαν ότι δεν είναι πλαστή. Σύμφωνα με παραδεκτά γεγονότα (βλ. τεκμήριο 44), η βίζα επί του τεκμηρίου 9 είναι πλαστή και ουδέποτε εκδόθηκε τέτοια βίζα από το Δημαρχείο της Φρανκφούρτης. Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ότι το τεκμήριο 9 που είναι πλαστό είναι έγγραφο που ο ίδιος βοήθησε να ετοιμαστεί και να παραδοθεί στον Ammar έναντι αμοιβής πολλών χιλιάδων ευρώ. Η συγκεκριμένη άδεια παραμονής είναι πλαστή, η σφραγίδα επί της άδειας παραμονής είναι κατασκευασμένη, δηλαδή φανταστική, και η φωτογραφία του κατόχου δεν είχε τις προδιαγραφές μίας πραγματικής βίζας. Η πρεσβεία της Γερμανίας μπορεί να εκδώσει βίζα Shengen για τουριστικούς ή επαγγελματικούς λόγους, αλλά αυτές οι βίζες έχουν ισχύ μέχρι και 3 μήνες μόνο. Δεν επετράπη στον εν λόγω αλλοδαπό να επιβιβαστεί σε πτήση προς Στοκχόλμη στις 13.1.12, διότι κατά τον έλεγχο του διαβατηρίου του η αστυνομία υποψιάσθηκε ότι η βίζα ήταν πλαστή. Ο αλλοδαπός συνελήφθηκε για πλαστογραφία επίσημου εγγράφου. Στην κατοχή του είχε δύο αποδείξεις πληρωμής και ο κατηγορούμενος 1 παραδέχεται ότι εξέδωσε τις αποδείξεις και εισέπραξε τα χρήματα που εμφαίνονται στις αποδείξεις, ήτοι συνολικά το ποσό των 5.500 ευρώ. Έγινε επίσης παραδεκτό γεγονός ότι η Josephine Alday από τις Φιλιππίνες συνελήφθηκε για το αδίκημα της χρήσης πλαστής θεώρησης εισόδου σε Ευρωπαϊκή χώρα στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Ο κατηγορούμενος 1 επικοινώνησε με τον αστυφύλακα 311 και ζήτησε να μιλήσει με την αλλοδαπή για την υπόθεση και μίλησαν. Αυτό έγινε την 1.1.12, δηλαδή προτού συλληφθεί ο Ammar. Επομένως είναι παραδεκτό γεγονός ότι αυτά τα δύο πρόσωπα κατείχαν πλαστές βίζες και ότι αυτός που τους τις έδωσε ήταν ο κατηγορούμενος 1 έναντι αμοιβής. Όμως κατά την ένορκή του κατάθεση, ο κατηγορούμενος 1, προσπάθησε να αποδείξει ότι δεν είχε ιδέα ότι οι δραστηριότητες με τις βίζες ήταν παράνομες. Επιχείρησε να δείξει ότι και αυτός υπήρξε θύμα απάτης κάποιου Βουλγάρου επ' ονόματι Martin. Θεωρώ ότι αυτή η εκδοχή καταρρίπτεται με βάση την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου και με βάση την κοινή λογική. Ο κατηγορούμενος 1 δεν έδωσε συγκεκριμένη διεύθυνση για το πρόσωπο Martin. Στις αναλυτικές καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία ουδέποτε αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες στις οποίες έκανε έρευνα για να πεισθεί ότι ο Martin διεξήγαγε νόμιμη επιχείρηση. Γνώριζε ότι θα έπαιρνε μεγάλο χρηματικό ποσό για τις συγκεκριμένες δραστηριότητες αλλά δεν ζήτησε να μιλήσει με άλλους δικηγόρους για να διασταυρώσει αυτά τα οποία του είπε αυτός ο Martin που δεν τον ήξερε προηγουμένως και ήταν αλλοδαπός με την έδρα του στη Βουλγαρία. Ούτε πήρε τηλέφωνο τη Γερμανική πρεσβεία για να ελέγξει τα όσα είπε ο αλλοδαπός αφού ο ίδιος δέχθηκε ότι αρχικά είχε επιφυλάξεις για το νόμιμο αυτό των δραστηριοτήτων. Η θέση ότι ο κατηγορούμενος 1 πήρε τηλέφωνο τον Martin ενώπιον των ανακριτών της υπόθεσης ουδέποτε τέθηκε υπόψη του ΜΚ1 για να τοποθετηθεί. Αναφορικά με την Josephine ο κατηγορούμενος 1 δεν ήταν σε θέση να στοιχειοθετήσει τα όσα ανέφερε. Όμως, μία έκδηλη αντίθεση, σε όσα ανέφερε, είναι ότι ενώ θεωρούσε ότι η βίζα ήταν γνήσια, εγκατέλειψε την προσπάθεια της να πάει Γερμανία και αυτός υπέβαλε αίτηση παροχής ασύλου εκ μέρους της συγκεκριμένης αλλοδαπής. Για τον Ammar δεν εξήγησε γιατί θεωρούσε ότι δεν μπορούσε να ταξιδεύσει μόνος του αφού θεωρούσε ότι τα έγγραφα που του είχε ετοιμάσει ήταν νόμιμα. Περιέγραψε σειρά περίεργων κινήσεων και επαφών σε σχέση μ' αυτό το πρόσωπο και θεωρώ ότι οποιοδήποτε πρόσωπο όσο αφελής και να ήταν θα υποψιαζόταν ότι κάτι δεν ήταν εντάξει με τις δοσοληψίες του Martin, πόσο μάλλον ένας δικηγόρος που πρέπει να γνωρίζει ότι επίσημα έγγραφα που αφορούν την κυριαρχία του κράτους εκδίδονται από νόμιμες αρχές. Ούτε αναρωτήθηκε ποτέ του για ποιο λόγο αυτοί οι αλλοδαποί πλήρωναν το εξωφρενικό ποσό των 5.000 ευρώ για να εξασφαλίσουν Γερμανικές βίζες. Απέφυγε επιμελώς να αναφερθεί στην τύχη του Ammar μετά που επιχείρησε να ταξιδεύσει με την βίζα που του είχε παραχωρήσει. Γενικώς, υπήρχαν αρκετές περιπτώσεις όπου οι πελάτες του είχαν αποτύχει να μεταβούν στην Γερμανία αλλά ουδέποτε αναρωτήθηκε τι συμβαίνει εφόσον λάμβανε από αυτούς χιλιάδες ευρώ. Κατέθεσε το τεκμήριο 59 για να δείξει ότι πληροφορήθηκε για την διαδικασία εξασφάλισης Shengen Visa από το διαδίκτυο. Αλλά δεν υπάρχει κανένα στοιχείο επί του τεκμηρίου 59 που να δείχνει ότι αυτή η σελίδα έχει σχέση με το πρόσωπο Martin ή ότι αυτή η υπηρεσία είναι αυτή που χρησιμοποίησε για να διεξάγει αυτές τις εργασίες από την Κύπρο. Μάλιστα σημειώνεται ότι κατά την λήψη της πρώτης του κατάθεσης, τεκμήριο 43, ρωτήθηκε ποιο είναι το τηλέφωνο του Martin και ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε τους αριθμούς που εμφαίνονται στο κάτω μέρος της σελίδας του τεκμηρίου
21. Αλλά στην αστυνομία, στην κατάθεσή του, είχε αναφέρει ότι δεν θυμάται το όνομα του Agency και ούτε βέβαια τους είπε ότι έχουν ιστοσελίδα για να μπορέσουν να διασταυρώσουν τις πληροφορίες και να μάθουν κατά πόσο ο Martin έχει σχέση με αυτή την ιστοσελίδα. Επιμελώς, αφαίρεσε από την ιστοσελίδα εκείνο το κομμάτι που θα εξηγούσε με ποιο συγκεκριμένο τρόπο η συγκεκριμένη εταιρεία βοηθά πρόσωπα που ενδιαφέρονται να εργασθούν και να διαμένουν στη Γερμανία να εξασφαλίσουν σχετική Visa. Το έγγραφο αυτό δεν περιέχει το όνομα Martin πουθενά ούτε έδωσε το όνομα MVD Immigration Consultant στην αστυνομία κατά την λήψη των πολλών καταθέσεων που λήφθηκαν για να πείσει την αστυνομία ότι αληθινά πίστευε ότι αυτή η δραστηριότητα με τις βίζες ήταν νόμιμη. Ενόρκως, ανέφερε ότι από την Josephine πήρε μόνο 4.000 ευρώ επειδή ήταν φιλενάδα του φίλου του, ενώ στην κατάθεση του τεκμήριο 7 είπε ότι πήρε μόνο 4.000 ευρώ επειδή ήταν πρώτη φορά, δεν ήταν βέβαιος ότι η διαδικασία ήταν αληθινή και δεν πήρε αμοιβή. Ενόρκως, ανέφερε ότι επέστρεψε τα 2.000 ευρώ που του έδωσε ο ΜΚ5 και μάλιστα κατέθεσε και μία απόδειξη τεκμήριο
22. Όμως αυτό το τεκμήριο δεν το παρέδωσε στην αστυνομία και δεν έκανε αναφορά σ' αυτό το έγγραφο στην κατάθεση του. Εφόσον θέση του ήταν, στην κατάθεσή του, ότι δεν ήταν σίγουρος εάν η διαδικασία ήταν αληθινή, στην περίπτωση της Josephine, επειδή ήταν η πρώτη περίπτωση, πραγματικά είναι παράδοξο ότι ξαφνικά έγινε σίγουρος στην περίπτωση του Ammar και του ΜΚ5, από τους οποίους εισέπραξε χονδρή αμοιβή μετά που απέτυχε η προσπάθεια της Josephine να ταξιδεύσει με τη συγκεκριμένη βίζα. Η γυναίκα αυτή πλήρωσε 4.000 ευρώ για να πάει στην Γερμανία, ενώ θέση του κατηγορούμενου είναι ότι άλλαξε γνώμη για να πάει στην Ιταλία. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο τη βοήθησε να υποβάλει αίτηση ασύλου. Εφόσον θέση του ήταν ότι νόμιζε τη βίζα γνήσια γιατί δεν την έστειλε απευθείας στη Γερμανία και αντιθέτως την έβαλε να κάνει αίτηση ασύλου με αβέβαιο αποτέλεσμα; Όλη αυτή η εκδοχή δεν μπορεί να γίνει πιστευτή. Ο ΜΚ5 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 του είπε ότι η Josephine είναι 'ηλίθια' διότι δεν είπε ψέματα στις Ιταλικές αρχές ότι διαμένει και εργάζεται στη Γερμανία. Επομένως, αυτό δείχνει ότι ο κατηγορούμενος 1 γνώριζε πάρα πολύ καλά ότι αυτό που έκανε δεν ήταν νόμιμο και αληθινό και αντιθέτως προσπάθειά του ήταν να ξεγελάσει τους αλλοδαπούς να νομίζουν ότι η διαδικασία θα τους βοηθούσε, για να εισπράξει πάρα πολλά χρήματα. Η κατηγορούσα αρχή δεν κατόρθωσε να βρει τους Josephine Alday και Ammar Mohammed να μαρτυρήσουν. Δεν είναι καθόλου τυχαίο επομένως, που ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ενόρκως ότι αυτά τα δύο πρόσωπα είχαν ελέγξει τις βίζες με τις επίσημες Γερμανικές αρχές για την γνησιότητα αυτών των εγγράφων. Όμως αυτό δεν μπορεί να είναι η αλήθεια επειδή με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής έχει αποδειχθεί ότι η βίζα που είχε επικολληθεί στο διαβατήριο του Ammar είναι πλαστή. Θέση του κατηγορούμενου 1 ήταν ότι θα πρέπει το Δικαστήριο να πεισθεί ότι ο ίδιος δεν είχε ιδέα ότι η συγκεκριμένη διαδικασία δεν ήταν αληθινή και νόμιμη. Η αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ5 καταρρίπτει αυτόν τον ισχυρισμό και αποδεικνύει ότι γνώριζε ότι ασχολείτο με παράνομη δραστηριότητα έναντι μεγάλης αμοιβής. Έδιδε αποδείξεις στους αλλοδαπούς πελάτες για να γίνει πιστευτός σ' αυτούς ότι πράγματι τους προσέφερε γνήσιες άδειες διαμονής Γερμανίας. Δεν θα μπορούσε να τους πείσει να αποχωριστούν χρήματα μέχρι και 5.000 ευρώ εάν δεν ήταν πειστικός ότι θα τους εξασφάλιζε γνήσια έγγραφα. Μέρος αυτής της απάτης ήταν να τους καλέσει να ελέγξουν αυτά τα στοιχεία με την Γερμανική πρεσβεία προτού πληρώσουν τα χρήματα. Ήταν βέβαιος ότι κάτι τέτοιο δεν θα έκαναν οι συγκεκριμένοι αλλοδαποί διότι οι συγκεκριμένοι αλλοδαποί είχαν προβλήματα με τη διαμονή τους στην Κύπρο και γι' αυτό ήταν το είδος των πελατών που δεν θα έκαναν έλεγχο στον κατηγορούμενο
23. Με βάση το τεκμήριο 26 προκύπτει ότι ο Ammar Mohammed είχε υποβάλει αίτηση στην αναθεωρητική αρχή προσφύγων στις 20.7.11, μετά που η αίτηση ασύλου είχε απορριφθεί πρωτόδικα. Απέσυρε την αίτηση επειδή αποφάσισε να εγκαταλείψει την Δημοκρατία, προφανώς επειδή πίστευε ότι θα κατάφερνε να χρησιμοποιήσει την πλαστή βίζα που του είχε χορηγήσει ο κατηγορούμενος
24. Επίσης ο Klaus Aldinger, τεκμήριο 44, (παραδεκτό γεγονός), που είναι διπλωμάτης της πρεσβείας της Γερμανίας, ανέφερε ότι κανένα πρόσωπο Αραβικής καταγωγής δεν προσήλθε στη Γερμανική πρεσβεία για να παρουσιάσει φωτοαντίγραφο βίζας με στοιχεία και με φωτογραφία προσώπου ως εμφαίνεται στο τεκμήριο
25. Περαιτέρω, ο αστυφύλακας 311, τεκμήριο 52, (παραδεκτό γεγονός), ανέφερε ότι μίλησε με τον κατηγορούμενο 1, δικηγόρο της Josephine Alday, και τον πληροφόρησε ότι αυτή ήταν υπό σύλληψη για τη χρήση πλάστης θεώρησης εισόδου. Επομένως, δεν είναι δυνατόν ο κατηγορούμενος 1 να πίστευε αληθινά ότι η διαδικασία έκδοσης αυτών των εγγράφων ήταν νόμιμη και πραγματική. Είναι φανερό ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο ότι δεν γνώριζε ότι οι βίζες που έδιδε σε αλλοδαπούς, έναντι χονδρής αμοιβής, ήταν πλαστές. Δεν θεωρώ ότι υπάρχει αδυναμία απόδειξης της υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου 1 σε σχέση με τις κατηγορίες 2, 3 και 4 που αφορούν τον παραπονούμενο αλλοδαπό Ammar Mohammed που δεν ήρθε να δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο. Η κατηγορούσα αρχή ανέφερε ότι δεν ήρθε να δώσει μαρτυρία ο Ammar εξαιτίας αδυναμίας εντοπισμού αυτού του μαρτύρα. Όμως έχει κατατεθεί, ως τεκμήριο 9, η πλαστή βίζα που είναι επικολλημένη στο Ιρακινό διαβατήριο αυτού του αλλοδαπού. Με δεδομένο ότι αυτή η βίζα είναι πλαστή, ως προκύπτει από την αξιόπιστη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει παραδεχθεί ότι είναι το πρόσωπο που παρέδωσε αυτό το διαβατήριο στον αλλοδαπό για να το χρησιμοποιήσει να ταξιδεύσει στο εξωτερικό, έναντι μεγάλης χρηματικής αμοιβής, υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία για να στοιχειοθετηθούν τα αδικήματα. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω καταρρίπτεται ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου 1 ότι δεν γνώριζε ότι η βίζα είναι πλαστή και έτσι, με δεδομένη την εμπλοκή του στην ετοιμασία και κυκλοφορία αυτού του εγγράφου έναντι αμοιβής, η ενοχή του αποδεικνύεται. Σε σχέση με την κατηγορία 8, με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ5, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 1 του απέσπασε το ποσό των 2.000 ευρώ με ψευδείς παραστάσεις. Ο κατηγορούμενος 1 κρίνεται παντελώς αναξιόπιστος για τους λόγους που επεξηγούνται αναλυτικά πιο πάνω, επομένως δεν γίνεται δεκτή η θέση του ότι επέστρεψε αυτά τα χρήματα στον ΜΚ
26. Ο κατηγορούμενος 1 έκανε μία απεγνωσμένη προσπάθεια να πείσει το Δικαστήριο ότι είχε επιστρέψει αυτά τα χρήματα με την κατάθεση της απόδειξης τεκμήριο
27. Όμως ο ΜΚ5 δεν αναγνώρισε αυτή την απόδειξη και αυτή την απόδειξη δεν την παρουσίασε στην αστυνομία στην αρχή της αστυνομικής έρευνας για να καταδείξει ότι έλεγε την αλήθεια. Σε σχέση με τις κατηγορίες 5, 6 και 7 δεν έδωσε μαρτυρία η Josephine Alday αλλά και ούτε κατατέθηκε η βίζα Γερμανίας, που ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι της έδωσε για να ταξιδεύσει στην Ιταλία. Με βάση τη γραπτή παραδοχή του κατηγορούμενου 1 προκύπτει ότι αυτή τον πλήρωσε 4.000 ευρώ για να της δώσει μία από αυτές τις βίζες. Δεν κατατέθηκε αυτή η βίζα στο Δικαστήριο, όμως έγινε παραδεκτό γεγονός ότι συνελήφθηκε στη Λάρνακα για χρήση πλαστή θεώρησης εισόδου σε Ευρωπαϊκή χώρα. Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ότι η βίζα της Josephine Alday ετοιμάσθηκε με τον ίδιο τρόπο και από τα ίδια άτομα που του είχαν δώσει το τεκμήριο
28. Με βάση την αξίοπιστη μαρτυρία του ΜΚ5 προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 1 γνώριζε ότι υπήρχε πρόβλημα με τη βίζα της Josephine αφού του είπε ρητώς ότι η Josephine θα κατάφερνε να ξεφύγει τον έλεγχο των εγγράφων της, από τις Ιταλικές Αρχές, εάν τους έλεγε ψέματα ότι εργάζεται στη Γερμανία. Αυτή η περιστατική μαρτυρία είναι ικανοποιητική για να αποδειχθεί ότι τα έγγραφα που είχε δώσει στην Josephine είχαν πρόβλημα, δηλαδή ήταν πλαστά, και ότι την ξεγέλασε για να πάρει τα χρήματά της αφού γνώριζε πάρα πολύ καλά ότι τα έγγραφα αυτά είχαν πρόβλημα και δεν ήταν γνήσιες άδειες παραμονής για τη Γερμανία. Δεν ήρθαν να δώσουν μαρτυρία τα δύο άλλα πρόσωπα που παρέλαβαν γερμανικές βίζες από τον κατηγορούμενο
29. Η έρευνα της αστυνομίας δεν υπήρξε ελλιπής αφού αυτά τα δύο πρόσωπα ανακρίθηκαν από την αστυνομία. Η υπόθεση αναβλήθηκε αρκετές φορές για να μπορεί η κατηγορούσα αρχή να εντοπίσει αυτά τα πρόσωπα, με την βοήθεια της αστυνομίας, για να καταθέσουν, χωρίς αποτέλεσμα. Δεν έχει αποδειχθεί ότι σκόπιμα τους απέκρυπτε η κατηγορούσα αρχή. Η μη παρουσία τους στο Δικαστήριο δεν δημιουργεί κενό στην υπόθεση της κατηγορούσας αρχής επειδή τα όσα ανέφεραν αυτά τα δύο πρόσωπα στις καταθέσεις τους τα παραδέχθηκε ο ίδιος ο κατηγορούμενος
30. Δηλαδή, ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ότι είναι το πρόσωπο που τους παρέδωσε αυτές τις Γερμανικές βίζες, που δεν ήταν γνήσιες. Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ότι τους έδιδε αυτά τα πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα έναντι χονδρής αμοιβής. Το μόνο ζήτημα που ήγειρε η υπεράσπιση είναι ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν γνώριζε ότι αυτά τα έγγραφα ήταν πλαστά και ότι αυτός ήταν θύμα άλλου προσώπου ως μεσάζον σ' αυτή τη διαδικασία. Με βάση τη μαρτυρία του ΜΚ5 καταρρίπτεται αυτός ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου
31. Το γεγονός ότι η Josephine Alday ταξίδευσε μ' αυτό το έγγραφο και συνελήφθηκε από τις Ιταλικές αρχές καταρρίπτει αυτόν τον ισχυρισμό διότι ο κατηγορούμενος 1 συνέχιζε να εισπράττει χρήματα από αλλοδαπούς γι' αυτές τις βίζες ενώ γνώριζε ότι υπήρχε πρόβλημα με αυτά τα έγγραφα. Τα συστατικά στοιχεία της πλαστογραφίας είναι ως ακολούθως, δηλαδή πρέπει να αποδειχθεί ότι: α) έχει καταρτιστεί πλαστό έγγραφο β) ότι ο κατηγορούμενος είναι συντάκτης του εγγράφου και/ ή το πρόσωπο που το χρησιμοποίησε και γ) υπήρξε πρόθεση καταδολίευσης άλλου προσώπου. Το τρίτο συστατικό στοιχείο έχει ερμηνευθεί να σημαίνει ότι κατά τη σύνταξη του εγγράφου υπήρχε συγκεκριμένο πρόσωπο που θα μπορούσε να καταδολιευθεί από το περιεχόμενο του εγγράφου (βλ. Ioannou v Police). Η υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος αποδεικνύεται με τη γνώση του κατηγορούμενου σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα που πλαισιώνουν το αδίκημα. Η απόδειξη της ψευδής παράστασης είναι κατά βάση επάλληλη με εκείνη που θεμελιώνει τη γνώση του κατηγορούμενου 1 σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Hodfield ν Διευθύντρια Τελωνείου[1]). Στην υπόθεση Φανιέρος ν Δημοκρατίας, 2 ΑΑΔ