GAL CYCLE - AIR LTD ν. Websway Investments Ltd κ.α., Αρ.Υπόθεσης: 1658/2010, 29/7/2013

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 και την κατηγορία υπ. αρ. 39 που αφορά το αδίκημα της έκδοσης επιταγής άνευ αντικρίσματος κατά παράβαση του άρθρου 305Α

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Οι επιταγές στις οποίες αφορούν οι εν λόγω κατηγορίες και οι οποίες κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας είναι οι ακόλουθες: - 1η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357708 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 25.11.2008 (Τεκμήριο 4). - 3η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357707 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 20.11.2008 (Τεκμήριο 5). - 5η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357706 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 15.11.2008 (Τεκμήριο 6). - 7η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357705 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 12.11.2008 (Τεκμήριο 7). - 9η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357703 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 4.11.2008 (Τεκμήριο 8). - 11η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17358029 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 18.10.2008 (Τεκμήριο 9). - 13η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357725 για το ποσό των €6,000 ημερομηνίας 5.11.2008 (Τεκμήριο 10). - 15η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357724 για το ποσό των €6,000 ημερομηνίας 20.11.2008 (Τεκμήριο 11). - 17η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357744 για το ποσό των €10,000 ημερομηνίας 9.11.2008 (Τεκμήριο 12). - 19η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357704 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 7.11.2008 (Τεκμήριο 13). - 21η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17358033 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 3.11.2008 (Τεκμήριο 14). - 23η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17358032 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 30.10.2008 (Τεκμήριο 15). - 25η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17358031 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 27.10.2008 (Τεκμήριο 16). - 27η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17358030 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 22.10.2008 (Τεκμήριο 17). - 29η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357726 για το ποσό των €6,000 ημερομηνίας 20.10.2008 (Τεκμήριο 18). - 31η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17358028 για το ποσό των €5,000 ημερομηνίας 14.10.2008 (Τεκμήριο 19). - 33η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357747 για το ποσό των €11,000 ημερομηνίας 9.10.2008 (Τεκμήριο 20). - 35η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357723 για το ποσό των €6,000 ημερομηνίας 5.10.2008 (Τεκμήριο 21). - 37η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357727 για το ποσό των €6,000 ημερομηνίας 20.9.2008 (Τεκμήριο 22). - 39η κατηγορία: Επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd με αριθμό 17357722 για το ποσό των €6,000 ημερομηνίας 5.9.2008 (Τεκμήριο 23). Ο τρίτος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες υπ. αρ. 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20, 22, 24, 26, 28, 30, 32, 36, 38 και 40 επί το ότι υπό την ιδιότητά του ως διευθυντής της πρώτης κατηγορούμενης συνέδραμε και/ή συνήργησε στην έκδοση των επίδικων επιταγών που ήταν πληρωτέες στην παραπονούμενη εταιρεία οι οποίες αφού παρουσιάστηκαν στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκαν κατά ή μετά την ημερομηνία που αυτές κατέστησαν πληρωτέες δεν εξοφλήθηκαν και επιστράφηκαν απλήρωτες στην μεν κατηγορία υπ. αρ. 40 με την ένδειξη «Να παρουσιαστεί ξανά - Ανεπαρκή Υπόλοιπα» στις δε υπόλοιπες κατηγορίες λόγω πρόκλησης μη εξόφλησης τους χωρίς εύλογη αιτία. Να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας η πλευρά της παραπονούμενης εταιρείας απέσυρε τις κατηγορίες υπ. αριθμούς 41-50 που αφορούσαν και πάλι στο αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα (σχετικές είναι οι επιταγές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 24 - 28) και οι κατηγορούμενοι 1 και 3 αθωώθηκαν και απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες που έκαστος εξ αυτών αντιμετώπιζε. Τέλος, σημειώνεται ότι η υπόθεση αναφορικά με τον δεύτερο κατηγορούμενο αποσύρθηκε στις 18.10.2011 οπότε και ο κατηγορούμενος 2 αθωώθηκε και απαλλάχθηκε και έτσι η ακροαματική διαδικασία διεξήχθηκε μόνο αναφορικά με τους κατηγορούμενους 1 και
2. Προσκομισθείσα Μαρτυρία Για την υπόθεση της παραπονούμενης εταιρείας κατέθεσαν 2 μάρτυρες, ήτοι ο κ. Γιώργος Αλετράρης, ένας εκ των διευθυντών της παραπονούμενης εταιρείας (Μ.Κ.1) και η κα. Παναγιώτα Κυπριανού, υπάλληλος της Alpha Bank Cyprus Ltd (Μ.Κ.2), ενώ μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ως προς την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 3 και αφού επεξηγήθηκαν στον κατηγορούμενο 3 τα δικαιώματά του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος 3 επέλεξε να προβεί σε ένορκη μαρτυρία, ενώ ουδείς κλήθηκε ως μάρτυρας υπεράσπισης. Να σημειωθεί ότι στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκε από τους συνηγόρους των δυο πλευρών ως κοινώς παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3 ήταν υπογραφέας (signatory) του λογαριασμού 209-101-004326-00 από τον οποίον εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές, τις οποίες και υπέγραψε εκ μέρους της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά και για το λόγο αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω. Παραθέτω, ωστόσο, μια σύνοψη των θέσεων που κάθε ένας από αυτούς προέβαλε στο Δικαστήριο. Όπως έχει αναφερθεί, ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε στο Δικαστήριο ο κ. Γιώργος Αλετράρης, ένας εκ των διευθυντών της παραπονούμενης εταιρείας, η οποία ασχολείται με την πώληση και εμπορία ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών. Όπως ανέφερε στο Δικαστήριο, στα πλαίσια των εργασιών της η παραπονούμενη εταιρεία προμήθευε διάφορες εταιρείες με ηλεκτρικές συσκευές διαφόρων ειδών. Μία εκ των εταιρειών αυτών ήταν και η εταιρεία Andreas Sazos Trading Ltd για την οποία η παραπονούμενη εταιρεία διατηρούσε κατάσταση λογαριασμού οπού καταγράφονταν οι διάφορες χρεωπιστώσεις της (η εν λόγω Κατάσταση Λογαριασμού κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3). Έναντι του χρεωστικού υπολοίπου του λογαριασμού της η εταιρεία Andreas Sazos Trading Ltd έδωσε στην παραπονούμενη εταιρεία τις επιταγές της κατηγορούμενης 1 εταιρείας οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 4-

1. Όπως κατέθεσε στο Δικαστήριο ο μάρτυρας, εξ όσων τον διαβεβαίωσε ο κ. Σαζός ο κατηγορούμενος 3 γνώριζε και αποδέχθηκε ότι οι επίδικες επιταγές θα παραδίδονταν στην παραπονούμενη εταιρεία όπως επίσης ήταν γνώστης του όλου τρόπου συναλλαγής των εμπλεκόμενων μερών. Για το λόγο αυτό ο κ. Σαζός του ζήτησε να συμπληρώσει το όνομα της παραπονούμενης εταιρείας ως δικαιούχο των επιταγών, αναφέροντας ότι είχε την έγκριση και συγκατάθεση του διευθυντή της κατηγορουμένης 1 εταιρείας. Οι επιταγές τελικά δεν τιμήθηκαν αφού τα μεν Τεκμήρια 4-22 επιστράφηκαν με την ένδειξη ότι η πληρωμή τους είχε ανακληθεί από τον εκδότη τους, τα δε Τεκμήρια 23-25 λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων και παραμένουν απλήρωτες μέχρι σήμερα. Σύμφωνα δε με τον μάρτυρα, εκτός από τις επιταγές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 4-25 κατά το έτος 2008 η εταιρεία Andreas Sazos Trading Ltd παρέδωσε στην παραπονούμενη εταιρεία επιταγές της κατηγορούμενης 1 εταιρείας συνολικού ποσού €147,890.31 οι οποίες παρουσιάστηκαν στην Τράπεζα και πληρώθηκαν κανονικά. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε η προϊστάμενη καταθέσεων στην Alpha Bank Cyprus Ltd κα. Παναγιώτα Κυπριανού η οποία ανέφερε στο Δικαστήριο ότι κατά τον επίδικο χρόνο η κατηγορούμενη 1 εταιρεία διατηρούσε τον λογαριασμό 209-101-004326-00 ο οποίος ανοίχθηκε με βάση το έγγραφο το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 30 και ο οποίος είναι τρεχούμενος λογαριασμός με βιβλιάριο επιταγών. Η μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 31 τη δέσμη των εγγράφων/εντολών που δόθηκαν από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία για ανάκληση των επίδικων επιταγών, ενώ ως Τεκμήριο 32 κατατέθηκε συγκεντρωτική κατάσταση του εν λόγω λογαριασμού για την περίοδο 25.6.2008 - 30.1.
2. Επιπρόσθετα, στα πλαίσια της μαρτυρίας της η κα. Κυπριανού επεξήγησε την διαδικασία που ακολουθείται από την τράπεζα αναφορικά με την παρουσίαση μιας επιταγής για πληρωμή και την επιστροφή της σε περίπτωση που δεν υπάρχουν διαθέσιμα κεφάλαια ή όπου έχουν δοθεί οδηγίες για ανάκληση πληρωμής επιταγής. Κατά την ένορκη του μαρτυρία στο Δικαστήριο ο κατηγορούμενος 3 κ. Κυριάκος Χαραλάμπους ανέφερε ότι είναι διευθυντής της κατηγορουμένης 1 εταιρείας από το 2005, η οποία ασχολείται με το χονδρικό εμπόριο και την εισαγωγή ηλεκτρονικών υπολογιστών, περιφερειακών (printers accessories και αναλώσιμα) και τηλεοράσεις. Οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία προς όφελος της εταιρείας Andreas Sazos Trading Ltd η οποία εξέδωσε και παρέδωσε τις σχετικές αποδείξεις (η δέσμη των αποδείξεων κατατέθηκε ως Τεκμήριο 33). Σύμφωνα με τον μάρτυρα, οι επιταγές αυτές εκδόθηκαν, υπογράφθηκαν από τον ίδιο στις 25.6.2008 και ήταν μεταχρονολογημένες, παραδόθηκαν δε στον διευθυντή της Andreas Sazos Trading Ltd, κ. Ανδρέα Σαζό, και αφορούσαν παραγγελία διαφόρων εμπορευμάτων στα πλαίσια των εργασιών της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, η παράδοση των οποίων θα γινόταν τμηματικά ένα μήνα μετά την ημέρα υπογραφής των επιταγών. Κατά τον χρόνο έκδοσης των επιταγών ζητήθηκε από τον κ. Σαζό όπως το όνομα του δικαιούχου παραμείνει κενό καθότι λόγω του ότι οι επιταγές ήταν μεταχρονολογημένες θα καταχωρούνταν στην υπηρεσία factors της τράπεζας ώστε το 75% του ποσού των επιταγών να ήταν διαθέσιμο πριν από την ημερομηνία πληρωμής τους. Παρόμοια πρακτική είχε ακολουθηθεί και στο παρελθόν. Περί τις αρχές Αυγούστου 2008 και ενώ έπρεπε να είχε αρχίσει η παράδοση των εμπορευμάτων, επικοινώνησε μαζί με την κατηγορούμενη 1 εταιρεία ο κ. Σαζός, αναφέροντας ότι η εταιρεία του αδυνατούσε να τους προμηθεύσει με τα εμπορεύματα που είχαν παραγγελθεί λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε ο ίδιος και η εταιρεία του. Ως προς τις επίδικες επιταγές, ανέφερε ότι κατατέθηκαν στην υπηρεσία factors των εταιρειών του και τους προέτρεψε ο ίδιος να προβούν σε ανάκληση της πληρωμής τους λόγω αθέτησης της συμφωνίας και υποσχέθηκε ότι θα τις επέστρεφε κατά την ημερομηνία που ήταν πληρωτέες οπότε και θα τις παραλάμβανε από την τράπεζα λόγω της ανάκλησης. Συνεπεία των πιο πάνω, από 18.8.2008 και έπειτα οι κατηγορούμενοι προέβηκαν σε ανάκληση των επίδικων επιταγών, οι οποίες και δεν επιστράφηκαν από τον Σαζό όπως είχε υποσχεθεί, αφού ο ίδιος τους ανέφερε ότι τις κατέστρεψε. Όταν δε έλαβαν γνώση της παρούσας διαδικασίας αντελήφθηκαν για πρώτη φορά ότι οι επιταγές είχαν δοθεί στην παραπονούμενη εταιρεία αφού ουδέποτε προηγουμένως ο Σαζός τους ανέφερε ότι θα παρέδιδε τις επιταγές σε άλλη εταιρεία και ουδέποτε η κατηγορούμενη 1 εταιρεία ή ο ίδιος ο κατηγορούμενος 3 γνώριζαν για την παραπονούμενη εταιρεία με την οποία δεν συνεργάστηκαν ποτέ. Εν κατακλείδι, ήταν η θέση του κατηγορούμενου 3 ότι η ανάκληση των επιταγών έγινε λόγω του ότι τα εμπορεύματα, για την αγορά των οποίων δόθηκαν οι επίδικες επιταγές, ουδέποτε παραδόθηκαν στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Αξιολόγηση Μαρτυρίας και Ευρήματα του Δικαστηρίου Κατά την ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιόν του. Έχοντας υπόψη την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, όπως επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους θα προχωρήσω να κρίνω την αξιοπιστία τους. Η υπάλληλος της Alpha Bank Cyprus Ltd κα. Παναγιώτα Κυπριανού (Μ.Κ.2) έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ανέφερε όλα όσα γνώριζε για την υπόθεση και ήταν σχετικά με τα καθήκοντά της και δεν έχω οποιαδήποτε αμφιβολία ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Να σημειώσω, μάλιστα, ότι η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης και επομένως με βάση όλα τα πιο πάνω, η μαρτυρία της παρέμεινε αναντίλεκτη και γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Ερχόμενη στη μαρτυρία του Μ.Κ. 1 κ. Γιώργου Αλετράρη και του κατηγορούμενου 3 παρατηρώ τα ακόλουθα: Καταρχήν, είναι κοινώς παραδεκτό και από τους δυο μάρτυρες ότι οι επιταγές εκδόθηκαν από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία και δόθηκαν προς την εταιρεία Andreas Sazos Trading Ltd για αγορά εμπορευμάτων από την εν λόγω εταιρεία. Οι επίδικες επιταγές συμπληρώθηκαν ως προς τα ποσά και τις ημερομηνίες πληρωμής και υπογράφθηκαν από τον κατηγορούμενο 3, ενώ παρέμειναν κενές ως προς το όνομα του δικαιούχου. Επίσης κοινή θέση αποτελεί το γεγονός ότι οι δυο εταιρείες (παραπονούμενη και κατηγορούμενη) ουδεμία σχέση είχαν μεταξύ τους και ουδέποτε συνεργάστηκαν, ενώ ο Μ.Κ. 1 δεν γνώριζε τον κατηγορούμενο
3. Η πρώτη διαφορά στη μαρτυρία των δύο προσώπων εντοπίζεται στο ότι ενώ ο κ. Αλετράρης ισχυρίζεται ότι, εξ όσων διαβεβαιώθηκε από τον κ. Σαζό, ο κατηγορούμενος 3 γνώριζε και αποδέχθηκε ότι οι επίδικες επιταγές θα παραδίδονταν στην παραπονούμενη εταιρεία και έδωσε τη σχετική έγκριση και συγκατάθεσή του, ο κατηγορούμενος 3 υποστήριξε στο Δικαστήριο ότι ουδέποτε ο κ. Σαζός ανέφερε στους κατηγορούμενους ότι οι επιταγές θα δίδονταν στην παραπονούμενη εταιρεία αλλά αντίθετα ζητήθηκε από τον κ. Σαζό να παραμείνει κενό το όνομα του δικαιούχου καθότι οι επιταγές, οι οποίες ήταν μεταχρονολογημένες, θα καταχωρούνταν στην υπηρεσία factors της τράπεζας ώστε να είναι διαθέσιμο το μεγαλύτερο μέρος του ποσού των επιταγών προτού οι επιταγές καταστούν πληρωτέες. Αν και το θέμα αυτό δεν είναι καθοριστικό σε σχέση με τα επίδικα θέματα, κρίνω ότι θα πρέπει να γίνει αποδεκτή η θέση του κατηγορούμενου 3, χωρίς σε καμία περίπτωση να διαπιστώνεται ότι ο Μ.Κ. 1 προσήλθε στο Δικαστήριο προκειμένου να ψευσθεί αφού γενικά μου έκανε καλή εντύπωση. Και εξηγώ: Ο κατηγορούμενος 3 έδωσε αρκετές και λογικές εξηγήσεις αναφορικά με τη θέση του αφού όπως εξήγησε ήταν κατά παράκληση του κ. Ανδρέα Σαζού που το όνομα του δικαιούχου των επιταγών παρέμεινε κενό για τους λόγους που λεπτομερώς αναφέρονται πιο πάνω, τακτική που, όπως ανέφερε ο μάρτυρας, ακολουθήθηκε και στο παρελθόν. Σε σχέση δε με τις επίδικες επιταγές, δόθηκαν από την Αndreas Sazos Trading Ltd σχετικές αποδείξεις οι οποίες κατατέθηκαν ως δέσμη ως Τεκμήριο 33 και γενικότερα μπορεί να λεχθεί ότι σε κανένα από τα έγγραφα που έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν διαπιστώνεται οποιοδήποτε στοιχείο που να αναιρεί τη θέση του κατηγορούμενου
4. Από την άλλη, στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο κ. Αλετράρης έκανε αναφορά στις προφορικές διαβεβαιώσεις που του δόθηκαν από τον κ. Σαζό, ο οποίος και δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει τις θέσεις αυτές της παραπονούμενης εταιρείας (εκτενέστερη ανάλυση ως προς την μη προσέλευση του κ. Σαζού ως μάρτυρα γίνεται στη συνέχεια). Πέραν τούτου, από τη θέση του κ. Αλετράρη ότι κατά το έτος 2008 η εταιρεία Andreas Sazos Trading Ltd είχε δώσει στην παραπονούμενη εταιρεία διάφορες επιταγές της κατηγορούμενης 1 εταιρείας συνολικού ποσού €147.890,31 οι οποίες παρουσιάστηκαν και πληρώθηκαν κανονικά, δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ότι οι κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι τόσο εκείνες όσο και οι επίδικες επιταγές επρόκειτο να δοθούν στην παραπονούμενη εταιρεία, και αυτό γιατί, όπως εξήγησε και ο κατηγορούμενος 3, από την κατάσταση του λογαριασμού που διατηρούσαν οι κατηγορούμενοι στην τράπεζα, το μόνο που φαινόταν ήταν ο αριθμός των επιταγών που επληρώνονταν και δεν ενημερώθηκαν ποτέ ότι οι επιταγές εξαργυρώθηκαν από την παραπονούμενη εταιρεία, θέση η οποία παρουσιάζεται λογική και πειστική. Σε κάθε περίπτωση, τα όσα κατέθεσε ο κ. Αλετράρης αναφορικά με το θέμα αυτό συνιστούν εξ ακοής μαρτυρία αφού ο ίδιος κατέθεσε όλα όσα του αναφέρθηκαν από τον Ανδρέα Σαζό και δεν στηρίζονταν σε προσωπική του γνώση. Αδιαμφισβήτητα η εξ ακοής μαρτυρία μετά την τροποποίηση του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, με το Ν. 32(Ι)/2004αποτελεί πλέον αποδεκτή μαρτυρία. Σύμφωνα, όμως, με το άρθρο 27 του Νόμου, κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί στην εξ ακοής μαρτυρία λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την υπόθεση και από τις οποίες μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της μαρτυρίας. Τέτοιες ενδεικτικές περιστάσεις εκτίθενται στο Νόμο, μία δε εκ των οποίων είναι το κατά πόσον το πρόσωπο που έκανε την αρχική δήλωση δεν μπορούσε να προσέλθει στο Δικαστήριο και να καταθέσει ως μάρτυρας. Επί τούτου, να σημειωθεί ότι ως ανέφερε στο Δικαστήριο ο κ. Αλετράρης, ο Ανδρέας Σαζός αναχώρησε για το εξωτερικό, χωρίς ωστόσο να δοθούν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες αναφορικά με το που βρίσκεται συγκεκριμένα αλλά και ως προς το εφικτό ή το ανέφικτο της προσέλευσής του στο Δικαστήριο, με τρόπο ώστε να μην μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα στη μαρτυρία του Μ.Κ. 1 ως προς τις διαβεβαιώσεις του κ. Σαζού σε σχέση με τις επίδικες επιταγές. Ερχόμενη, τώρα, στα όσα επικαλέστηκε ο κατηγορούμενος 3 αναφορικά με τους λόγους ανάκλησης των επίδικων επιταγών σημειώνονται τα εξής: Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο κατηγορούμενος 3 ισχυρίστηκε ότι η πληρωμή των επίδικων επιταγών (Τεκμήρια 4-22) ανακλήθηκε λόγω του ότι η εταιρεία Andreas Sazos Trading Ltd δεν παρέδωσε στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία τα εμπορεύματα τα οποία είχαν παραγγελθεί και για τα οποία δόθηκαν οι επίδικες επιταγές. Σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του κ. Χαραλάμπους, ο ίδιος ο κ. Σαζός ζήτησε από τους κατηγορούμενους να ανακαλέσουν την πληρωμή των επιταγών. Οι πιο πάνω θέσεις που προβλήθηκαν από τον κατηγορούμενο 3 επιβεβαιώνονται και από τις γραπτές οδηγίες που δόθηκαν από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία προς την τράπεζα, αφού ως λόγος ανάκλησης καταγράφεται η αθέτηση και μη τήρηση της συμφωνίας που είχαν με τον προμηθευτή τους, με τρόπο ώστε να ενισχύεται η αξιοπιστία του κατηγορούμενου 3 επί του θέματος. Ανεξαρτήτως τούτου, παρατηρώ ότι οι θέσεις που προβλήθηκαν από την υπεράσπιση αναφορικά με τους λόγους ανάκλησης των επιταγών παρέμειναν αναντίλεκτες αφού η πλευρά της παραπονούμενης εταιρείας δεν έδωσε οποιαδήποτε μαρτυρία περί του αντιθέτου ούτε παρουσίασε τον κ. Σαζό ως μάρτυρα προκειμένου να αντικρούσει τις θέσεις αυτές. Συνεπώς, με βάση τα πιο πάνω και με δεδομένη την καλή εντύπωση που άφησε στο Δικαστήριο ο κατηγορούμενος 3, η μαρτυρία του επί του θέματος γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Στη βάση, λοιπόν, της πιο πάνω αποδεκτής μαρτυρίας εξάγονται τα ανάλογα ευρήματα, τα οποία συνοπτικά καθορίζονται ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος 3 είναι ένας εκ των διευθυντών της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Στα πλαίσια συνεργασίας της κατηγορούμενης 1 εταιρείας με την εταιρεία Αndreas Sazos Trading Ltd στις 25.6.2008 η κατηγορούμενη 1 εξέδωσε και παρέδωσε προς την εταιρεία Andreas Sazos Trading Ltd τις επιταγές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 4-28 οι οποίες υπογράφθηκαν από τον κατηγορούμενο 3 και συμπληρώθηκαν μόνο αναφορικά με την ημερομηνία πληρωμής και το ποσό και παρέμειναν κενές ως προς το όνομα του δικαιούχου. Σε μεταγενέστερο στάδιο ο κ. Σαζός, διευθυντής της εταιρείας Andreas Sazos Trading Ltd, εν αγνοία των κατηγορουμένων και χωρίς την συγκατάθεσή τους, παρέδωσε τις εν λόγω επιταγές προς την παραπονούμενη εταιρεία για κάλυψη χρέους της εταιρείας Andreas Sazow Trading Ltd προς την παραπονούμενη. Με γραπτές οδηγίες της κατηγορούμενης 1 εταιρείας προς την Alpha Bank Cyprus Ltd ημερομηνίας 18.8.2008 και 13.10.2008 (Τεκμήριο 31), ανακλήθηκε η πληρωμή των επιταγών που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 4-
5. Οι επιταγές παρουσιάστηκαν για πληρωμή και δεν εξαργυρώθηκαν ως ακολούθως: - Επιταγή (Τεκμήριο 4) κατατέθηκε στην Marfin Popular Bank Public Co Ltd στις 25.11.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 27.11.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 5) κατατέθηκε στην Marfin Popular Bank Public Co Ltd στις 20.11.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 24.11.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 6) κατατέθηκε στην Marfin Popular Bank Public Co Ltd στις 17.11.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 19.11.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 7) κατατέθηκε στην Marfin Popular Bank Public Co Ltd στις 12.11.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 14.11.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 8) κατατέθηκε στην Marfin Popular Bank Public Co Ltd στις 4.11.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 6.11.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 9) κατατέθηκε στην Bank of Cyprus Pubic Company Ltd στις 20.10.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 22.10.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 10) κατατέθηκε στην Hellenic Bank Public Company Ltd στις 31.12.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 5.1.2009 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 11) κατατέθηκε στην Hellenic Bank Public Company Ltd στις 31.12.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 5.1.2009 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 12) κατατέθηκε στην Hellenic Bank Public Company Ltd στις 10.11.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 12.11.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 13) κατατέθηκε στην Marfin Popular Bank Public Co Ltd στις 7.11.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 11.11.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 14) κατατέθηκε στην Bank of Cyprus Public Company Ltd στις 3.11.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 5.11.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 15) κατατέθηκε στην Bank of Cyprus Public Company Ltd στις 3.11.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 5.11.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 16) κατατέθηκε στην Bank of Cyprus Public Company Ltd στις 3.11.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 5.11.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 17) κατατέθηκε στην Bank of Cyprus Pubic Company Ltd στις 22.10.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 24.10.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 18) κατατέθηκε στην Hellenic Bank Pubic Company Ltd στις 20.10.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 22.10.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 19) κατατέθηκε στην Bank of Cyprus Public Company Ltd στις 14.10.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 16.10.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 20) κατατέθηκε στην Hellenic Bank Pubic Company Ltd στις 9.10.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 13.10.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 21) κατατέθηκε στην Hellenic Bank Pubic Company Ltd στις 8.10.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 8.10.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 22) κατατέθηκε στην Hellenic Bank Pubic Company Ltd στις 22.9.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 24.9.2008 με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Επιταγή (Τεκμήριο 23) κατατέθηκε στην Emporiki Bank Cyprus Ltd στις 5.9.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 9.9.2008 με την ένδειξη «Nα παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα», επανακατατέθηκε στις 11.9.2008 στην ίδια τράπεζα και επιστράφηκε απλήρωτη στις 15.9.2008 με την ένδειξη «Nα παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα» και κατατέθηκε ξανά στις 17.9.2008 και επιστράφηκε με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». Η επιταγή Τεκμήριο 23 δεν πληρώθηκε εντός 15 ημερών από την πιο πάνω παρουσίασή της στην Τράπεζα και όλες οι επιταγές παραμένουν απλήρωτες μέχρι σήμερα. Συμπεράσματα - Κατάληξη Είναι νομολογημένο ότι σε όλες τις ποινικές υποθέσεις το βάρος απόδειξης της σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το φέρει η κατηγορούσα αρχή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Charitonos v. The Republic

(1971)2 C.L.R.40 και Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462). Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε μεταξύ άλλων Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Κατηγορίες 1-38 To αδίκημα το οποίο αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 3 στις κατηγορίες 1-38 σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος καθορίζεται στο άρθρο 305Α

(2)του Κεφ.154 που έχει ως ακολούθως: «

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της». Από το λεκτικό του άρθρου 305Α

(2), όπως αυτό έχει ερμηνευθεί στις υποθέσεις Γιάννης Βούρας ν. Ανδρέα, Λουκά Ματθαίου (Α.Λ.Μ.) Γενικές Μεταφορές Λτδ κ.α.

(2003)2 Α.Α.Δ. 153 και Philippa Estates Ltd. v. Ρούσου

(2006)2 Α.Α.Δ.142, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) Η έκδοση της επιταγής από τον κατηγορούμενο, και (β) Η πρόκληση της μη εξόφλησης της επιταγής από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή κατέστη πληρωτέα. Από το σύνολο της μαρτυρίας η οποία έχει γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο και τα γεγονότα που έχουν δηλωθεί ως παραδεκτά και με βάση τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου είναι φανερό ότι η πλευρά της παραπονούμενης εταιρείας έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι επιταγές Τεκμήρια 4-22 στις οποίες αφορούν οι κατηγορίες 1-38 εκδόθηκαν από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία με την υπογραφή του κατηγορούμενου 3 και παραδόθηκαν στην παραπονούμενη εταιρεία υπό τις περιστάσεις και για τους λόγους που περιγράφονται πιο πάνω. Σε σχέση με το δεύτερο συστατικό στοιχείο, κρίνω ότι και αυτό έχει αποδειχθεί αφού με βάση τις γραπτές οδηγίες που κατατέθηκαν ως δέσμη στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 31, και τα όσα ανέφερε ο ίδιος ο κατηγορούμενος 3 στην ένορκη του μαρτυρία, η πληρωμή των εν λόγω επιταγών είχε ανακληθεί από την κατηγορούμενη 1 για τους λόγους που αναφέρθηκαν. Σε κάθε περίπτωση, επί των σχετικών επιταγών υπάρχει η σχετική σφραγίδα της τράπεζας ως περιγράφεται πιο πάνω, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 305Α

(3)του Κεφ. 154. Συνεπώς, με βάση όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος στις κατηγορίες 1-38 έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η υπόθεση όμως δεν τελειώνει εδώ. Από τη στιγμή που στην προκειμένη περίπτωση όλα τα συστατικά στοιχεία του υπό κρίση αδικήματος έχουν αποδειχθεί, το βάρος ύπαρξης «εύλογης αιτίας» για την ανάκληση των επίδικων επιταγών, όπως αυτή παρέχεται μέσα από το άρθρο 305Α

(2), πέφτει στους ώμους των κατηγορούμενων, οι οποίοι καλούνται να αποδείξουν το γεγονός αυτό με την προσκόμιση μαρτυρίας στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (βλέπε μεταξύ άλλων Papadopoulos v. The Republic

(1980)2 C.L.R. 10, Λοΐζου ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ.108, GP Ergatides Motors Ltd. v. Αστυνομία

(1997)2 Α.Α.Δ. 182 και N.C. Diamonds Co. Ltd. v. Χρίστου Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763). Το τι συνιστά «εύλογη αιτία» στα πλαίσια της υπεράσπισης που καθιερώνει το άρθρο 305Α

(2)του Κεφ.154 έχει ερμηνευθεί στην υπόθεση N.C. Diamonds Co Ltd v. Χρήστου Γεωργίου (πιο πάνω). Συγκεκριμένα, στην υπόθεση αυτή έγινε αναφορά στην Pitsillides & Another v. Republic

(1983)2 C.L.R. 374 όπου η έννοια της εύλογης αιτίας συνδέθηκε με εκείνη της καλής πίστης και αναφέρθηκε ότι η ίδια φράση έχει στην αγγλική νομολογία συσχετισθεί και με την έννοια δίκαιη αιτία ενώ σχετικά έγινε αναφορά και στη φράση bona fide (καλή τη πίστη) που στην αγγλική ορολογία θεωρήθηκε ταυτόσημη με τη λέξη «honesty» (ειλικρίνεια). Με βάση την πιο πάνω ερμηνεία το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι η αυτοκαθοδήγηση του πρωτόδικου δικαστή αναφορικά με την υπεράσπιση του εδαφίου

(2), ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος πρέπει να δείξει ότι ο ίδιος ειλικρινά πίστευε ότι είχε το δικαίωμα να σταματήσει την πληρωμή της επιταγής (υποκειμενικό κριτήριο) και επιπρόσθετα ότι η πεποίθησή του αυτή ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις (κάτι που εξετάζεται αντικειμενικά), έγινε μέσα στο πνεύμα των παραπάνω αποφάσεων. Με βάση αυτά το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η ενέργεια του εφεσίβλητου ήταν ειλικρινής και υπαγορεύθηκε από εύλογη αιτία. Τέλος, στην ίδια υπόθεση κρίθηκε ότι η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδάφιο

(2), χωρίς να επεκτείνεται σε άλλες έννομες σχέσεις γιατί σε αντίθετη περίπτωση δεν θα υπήρχαν περιθώρια επίκλησης της υπεράσπισης που παρέχει το εδάφιο 2 και θα καθιερωνόταν έτσι η αντίθετη θεωρία, ήτοι του μη ανακλητού της επιταγής. Μέσα στα ίδια νομικά πλαίσια κινείται και η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 24.1.2012 στην Ποινική Έφεση Αρ. 246/2009, Αντρέου v. Vangel Art Ltd και άλλος και η πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 31.10.2012 στην Ποινική Έφεση αρ. 38/2010 στην Φωτίου ν. Exantas Marine Enterprises Ltd. Όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, στα πλαίσια της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος 3 επικαλέστηκε ως λόγο για την ανάκληση της πληρωμής των επιταγών την αθέτηση της συμφωνίας που είχε η κατηγορούμενη 1 εταιρεία με την εταιρεία Andreas Sazos Trading Ltd από την τελευταία η οποία δεν παρέδωσε, ως όφειλε, τα εμπορεύματα που είχαν παραγγελθεί και στα οποία αφορούσαν οι επιταγές αυτές, θέση η οποία είναι σε πλήρη αρμονία με τον λόγο ανάκλησης των επιταγών στις γραπτές οδηγίες που δόθηκαν προς την τράπεζα (Τεκμήριο 31). Επισημαίνεται ότι αναφορικά με το θέμα της ανάκλησης η πλευρά της παραπονούμενης εταιρείας δεν αντέκρουσε με οποιοδήποτε τρόπο τις θέσεις της υπεράσπισης και δεν παρουσίασε ως μάρτυρα τον κ. Ανδρέα Σαζό ο οποίος και θα ήταν το πρόσωπο που θα μπορούσε να τοποθετηθεί επί του θέματος. Το μόνο που αναφέρθηκε από τον κ. Αλέτραρη αναφορικά με τον κ. Σαζό είναι ότι βρίσκεται στο εξωτερικό, χωρίς να δοθούν οποιεσδήποτε περαιτέρω εξηγήσεις. Σε αυτή τη βάση, λοιπόν, οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου 3 αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους ανακλήθηκε η πληρωμή των επιταγών Τεκμήρια 4 - 22 παραμένουν αναντίλεκτοι. Τούτου δοθέντος και έχοντας επίσης υπόψη ότι ο κατηγορούμενος 3 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο αφού παρουσίασε μια συγκροτημένη και απόλυτα στοιχειοθετημένη θέση, κρίνω ότι η υπεράσπιση έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο τόσο ως προς το εύλογο της ανάκλησης (αντικειμενικό κριτήριο) όσο και ως προς το ότι οι κατηγορούμενοι πίστευαν ειλικρινά ότι είχαν δικαίωμα ανάκλησης των επιταγών αφού τα εμπορεύματα τα οποία είχαν παραγγείλει από την εταιρεία Andreas Sazos Trading Ltd και στα οποία αφορούσαν οι εν λόγω επιταγές δεν παραδόθηκαν και σύμφωνα με την προμηθεύτρια εταιρεία δεν μπορούσαν να παραδοθούν στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία (υποκειμενικό κριτήριο). Συνεπώς, η υπόθεση σε σχέση με τις κατηγορίες 1 - 38 δεν μπορεί παρά να οδηγηθεί σε απόρριψη. Κατηγορίες 39 και 40 Σε σχέση με την κατηγορία υπ. αρ. 39, παρατηρείται ότι σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος η κατηγορούμενη 1 εταιρεία αντιμετωπίζει το αδίκημα που προνοείται στο άρθρο 305Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 που έχει ως εξής: «

(1)Πρόσωπο το οποίο εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, παρουσιάζεται στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν εξοφλείται λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε ημερών από την παρουσίασή της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δυο ποινές». Από το λεκτικό του άρθρου 305Α

(1)του Κεφ. 154 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

1. Η έκδοση επιταγής.
2. Η παρουσίαση της επιταγής στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε.
3. Η παρουσίαση αυτή να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που η επιταγή καθίσταται πληρωτέα.
4. Η μη εξόφληση της επιταγής, η οποία να οφείλεται, είτε στην έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, είτε στο ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του ήταν κλειστός κατά το χρόνο παρουσίασης της επιταγής, και
5. Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίασή της στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει η πρώτη κατηγορούμενη στην κατηγορία υπ. αρ. 39 έχουν αποδειχθεί. Αυτό προέκυψε από την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία η οποία ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, αφού με βάση και τα ευρήματα του Δικαστηρίου η επιταγή Τεκμήριο 23 εκδόθηκε από την κατηγορούμενη 1 (με την υπογραφή του κατηγορούμενου 3) ως περιγράφεται πιο πάνω, κατατέθηκε στην Emporiki Bank Cyprus Ltd στις 5.9.2008 και αφού παρουσιάστηκε για πληρωμή στην Alpha Bank Cyprus Ltd επιστράφηκε απλήρωτη με σφραγίδα ημερομηνίας 9.9.2008 με την ένδειξη «Nα παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα» και αφού επανακατατέθηκε στην Εmporiki Bank Cyprus Ltd στις 11.9.2008 επιστράφηκε και πάλι απλήρωτη στις 15.9.2008 με την ένδειξη «Nα παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα», ενώ παραμένει απλήρωτη μέχρι σήμερα. Αναφορικά με την εν λόγω κατηγορία, ήταν η θέση του κ. Κορομία ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι η επιταγή δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων αφού με βάση την κατάσταση λογαριασμού που παρουσιάστηκε από την Μ.Κ. 2 και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 32, υπήρχε όριο ανάληψης €160,000, το οποίο θα ήταν αρκετό ώστε να καλυφθεί το ποσό της επιταγής. Επί του θέματος αυτού θα πρέπει καταρχήν να λεχθεί ότι η Μ.Κ.2 στη μαρτυρία της δεν ερωτήθηκε ούτε ανέφερε οτιδήποτε σχετικό με την ύπαρξη ορίου ανάληψης/παρατραβήγματος στον λογαριασμό της κατηγορούμενης 1 εταιρείας ενώ παράλληλα κατέθεσε ότι η επιταγή Τεκμήριο 23 επιστράφηκε απλήρωτη λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της και επί αυτής της θέσης δεν αντεξετάστηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης. Πέραν τούτου, αναφορικά με το ζήτημα αυτό θα πρέπει να γίνει παραπομπή στις πρόνοιες του εδαφίου

(3)του άρθρου 305Α που έχουν ως εξής: «

(3)Σε περίπτωση επιστροφής απλήρωτης επιταγής, η Τράπεζα επί της οποίας αυτή εκδόθηκε οφείλει ενυπογράφως να σφραγίζει ή να σημειώνει σε αυτή τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της, δηλαδή αν οφείλεται σε έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων, κλείσιμο λογαριασμού ή εντολή μη πληρωμής, καθώς και την ημερομηνία παρουσίασης της προς πληρωμή. Η σφράγιση και ο λόγος επιστροφής που σημειώνεται από την τράπεζα αυτή επί της επιταγής, η οποία μπορεί να κατατεθεί από τον κάτοχο της, γίνεται αποδεκτή ως μαρτυρία ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου: Νοείται ότι η σφραγίδα και ή η σημείωση της τράπεζας επί της οποίας εκδόθηκε η επιταγή δυνάμει του παρόντος εδαφίου καθώς και η καταχώριση της ημερομηνίας εμφάνισης της επιταγής προς πληρωμή αποτελούν μαχητό τεκμήριο του αληθούς του περιεχομένου τους». Στην υπόθεση Ιωάννου ν Nanaimo Λίμιτεδ κ.ά.

(2005)2 Α.Α.Δ.555 λέχθηκε ότι το γεγονός ότι σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 305Α η σφράγιση ή η σημείωση γίνονται αποδεκτά ως μαρτυρία δε σημαίνει ότι αυτά αποτελούν το μόνο τρόπο απόδειξης γιατί δεν τιμήθηκε η επιταγή. Τα γεγονότα αυτά μπορούν να αποδειχθούν και με οποιαδήποτε άλλη αποδεκτή μαρτυρία. Ως συνάγεται από τα πιο πάνω και από την επιφύλαξη του υπό αναφορά εδαφίου

(3), όταν υπάρχει μόνο η σφραγίδα και δεν υπάρχει άλλη σχετική μαρτυρία η αλήθεια του περιεχομένου της σφραγίδας δηλ. της ημερομηνίας εμφάνισης της επιταγής και του λόγου μη πληρωμής της τεκμαίρονται μαχητά και μόνο. Με άλλα λόγια σε τέτοια περίπτωση εάν δεν αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση η σφραγίδα ή δεν κλονισθεί το μαχητό αυτό τεκμήριο, η σφραγίδα μπορεί να αποτελέσει από μόνη της απόδειξη των όσων αναφέρει. Για να αποτελεί όμως η σφραγίδα από μόνη της τέτοια μαρτυρία πρέπει να πληρεί τις προϋποθέσεις του εδαφίου

(3)του άρθρου 305Α και συγκεκριμένα να έχει τεθεί από την τράπεζα επί της οποίας η επιταγή εκδόθηκε και να είναι ενυπόγραφη. Από τα όσα φαίνονται στο σώμα της επίδικης επιταγής είναι εμφανές ότι υπάρχει σχετική ενυπόγραφη σφραγίδα στην επίδικη επιταγή η οποία αναφέρει τον λόγο της μη πληρωμής της που είναι «Να παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα». Ως εκ τούτου, σύμφωνα με την ενώπιον μου μαρτυρία όπως επίσης και τις σφραγίδες που υπάρχουν στην επίδικη επιταγή έχει αποδειχθεί ότι η μη εξόφληση της επιταγής οφειλόταν στην έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της (βλ. Wellfit Engineering Co Ltd v. Άκη Χαπίδη

(2004)2 Α.Α.Δ.271) και παραμένει μέχρι σήμερα απλήρωτη. Ερχόμενη τώρα, στην κατηγορία υπ. αριθμό 40, παρατηρείται ότι ο κατηγορούμενος 3 κατηγορείται ότι υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορούμενης 1 εταιρείας παρείχε συνδρομή και/ή παρακίνησε την κατηγορούμενη 1 στην έκδοση της επιταγής Τεκμήριο 23 η οποία επιστράφηκε απλήρωτη με την ένδειξη «Να παρουσιαστεί ξανά - Μη επαρκή υπόλοιπα». Ουσιαστικά, κατηγορείται δυνάμει του άρθρου 20(γ) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, που αφορά προνοεί, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «20 Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στην διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχθεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (β) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά την διάπραξη ποινικού αδικήματος. (δ) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . » Έχει νομολογηθεί πως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών σε αυτό, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός, δυνάμει του προαναφερθέντος άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. (βλέπε Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Εταιρείας C.H. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.ά.

(1999)2 Α.Α.Δ. 523). Η ευθύνη με βάση το άρθρο 305Α του Κεφ. 154 βαρύνει τον εκδότη και σε περιπτώσεις επιταγών εταιρείας, εκδότης είναι η ίδια η εταιρεία και όχι ο διευθυντής ή σύμβουλος που υπογράφει την επιταγή, που γενικά θεωρείται ως αντιπρόσωπος της εταιρείας. Στην υπόθεση Bondina Ltd v. Rollaway Shower Blinds Ltd [1986] 1 W.L.R. 517, υποδείχθηκε ότι οι διευθυντές εταιρείας που υπογράφουν επιταγές της δεν έχουν προσωπική ευθύνη, αλλά η ευθύνη βαρύνει την εταιρεία, η οποία και παραμένει ο εκδότης της επιταγής. Στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2000 στη σελίδα 70, παράγραφος Α. 5.2, αναφέρεται πως η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό εμπεριέχει δύο έννοιες, α) παροχή βοήθειας ή παρακίνηση β) σε αδίκημα, και η ένοχη διάνοια (mens rea) αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες. Το νοητικό στοιχείο που πρέπει να αποδεικνύεται για συνεργό, όπως έχει νομολογηθεί, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ' ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Στη δε υπόθεση Johnson v. Youden [1950] 1 K.B. 455 αναφέρεται στη σελίδα 546 από τον Λόρδο Goddard C.J. πως πριν κάποιος καταδικαστεί για παροχή βοήθειας στη διάπραξη αδικήματος, πρέπει τουλάχιστον να γνωρίζει τα αναγκαία θέματα που συνιστούν το αδίκημα. Παρομοίως, στην υπόθεση National Coal Board v. Gamble [1959] 1 K.B. 11 στη σελίδα 20 ο Devlin J. λέει πως η παροχή βοήθειας είναι έγκλημα που απαιτεί την απόδειξη ένοχης σκέψης, ήτοι πρόθεση προσφοράς βοήθειας καθώς και γνώση των περιστάσεων. Στην υπόθεση Αθανάσιος Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 AAΔ 261 αναφέρθηκε στη σελίδα 268 ότι έστω και αν μπορούσε να θεωρηθεί πως το αδίκημα του άρθρου 305Α είναι αδίκημα απόλυτης ευθύνης, όσον αφορά συνεργό θα πρέπει να αποδεικνύεται ένοχη διάνοια, με την έννοια που καθορίζεται στην πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία και επίσης παρατηρήθηκε ότι η συνέργεια επιτελείται κατά τον χρόνο της υπογραφής της επιταγής. Τα όσα διατυπώθηκαν στην υπόθεση Παυλόπουλος (πιο πάνω) υιοθετήθηκαν και στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.10.2012 στην Ποινική Έφεση αρ. 150/2009, Militos Trading Limited v. Αθηνάς Μαλέκου. Κρίνω ότι με βάση τις αρχές της νομολογίας που καταγράφονται πιο πάνω και έχοντας υπόψη τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου η παραπονούμενη εταιρεία δεν έχει αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον του κατηγορούμενου 3 στην κατηγορία υπ. αρ. 40, αφού παρόλο που έχει αποδειχθεί το actus reus και πιο συγκεκριμένα ότι στις 25.6.2008 (βλέπε παραγράφους 3 και 4 της Γραπτής Δήλωσης του κατηγορούμενου 3/Έγγραφο Β) ο κατηγορούμενος 3 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορούμενης 1 εταιρείας υπέγραψε και εξέδωσε την επίδικη επιταγή, εντούτοις δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία, ιδιαίτερα ενόψει και του ότι η επιταγή ήταν μεταχρονολογημένη, και πιο συγκεκριμένα πληρωτέα την 5.9.2008, ότι ο ίδιος γνώριζε ότι κατά την εν λόγω ημερομηνία δεν θα υπήρχαν στο λογαριασμό της κατηγορούμενης 1 εταιρείας διαθέσιμα κεφάλαια για εξόφληση της επιταγής ή ότι είχε πρόθεση ώστε η επιταγή αυτή να μην πληρωθεί. Αναφορικά μάλιστα με τα ζητήματα αυτά, επαναλαμβάνεται ότι οι επίδικες επιταγές δεν προορίζονταν για την παραπονούμενη εταιρεία ενώ η πληρωμή της επίδικης επιταγής είχε ανακληθεί με σχετικές γραπτές οδηγίες - Τεκμήριο 31. Κατά συνέπεια, και με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, κρίνω ότι η πλευρά της παραπονούμενης εταιρείας απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεσή της μόνο εναντίον της πρώτης κατηγορούμενης και σε σχέση μόνο με την κατηγορία υπ. αρ. 39. Όσον αφορά τις κατηγορίες 1, 3, 7, 9, 11, 13, 15, 17, 19, 21, 23, 25, 27, 29, 31, 33, 35 και 37 για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω, η κατηγορούμενη 1 εταιρεία αθωώνεται και απαλλάσσεται. Ο δε Κατηγορούμενος 3 αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και πιο συγκεκριμένα στις κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20, 22, 24, 26, 28, 30, 32, 36, 38 και 40. Όσον αφορά τα έξοδα, ενόψει του ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 3 εκπροσωπούνταν από τον ίδιο δικηγόρο, η δε υπόθεση πέτυχε σε σχέση με την κατηγορούμενη 1 σε μια κατηγορία, και απορρίφθηκε για την κατηγορούμενη 1 στις υπόλοιπες κατηγορίες και σε όλες τις κατηγορίες για την Κατηγορούμενο 3, κρίνω ορθό όπως μην εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Γ.Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο