← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ρολάνδου Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 25806/10, 30/7/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ρολάνδου Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 25806/10, 30/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 25806/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Εναντίον Ρολάνδου Χαραλάμπους ------------------------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30 Ιουλίου 2013 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Χατζηκωνσταντή Για τον κατηγορούμενο: κ. Ρ. Βραχίμης Κατηγορούμενος: παρών ------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μία κατηγορία ότι ενώ ορίσθηκε αντιπρόσωπος της παραπονούμενης ΜΚ3 για την πώληση διαμερίσματός της δεν της απέδωσε το ποσό των 171.174,65 ευρώ, που ήταν το προϊόν πώλησης διαμερίσματος, κατά παράβαση του άρθρου 270(β), του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

  1. Σύμφωνα με τα έγγραφα που κατατέθηκαν ενώπιόν μου, προκύπτει ότι η παραπονούμενη αγόρασε το διαμέρισμα, από την εταιρεία που διευθύνει ο κατηγορούμενος, το 2007 με πωλητήριο έγγραφο. Μετά, έγινε ωλητήριο έγγραφο, του ίδιου διαμερίσματος, στην Ανδριανή Σκαμπύλη, το
  2. Αυτή η πώληση δεν προχώρησε κανονικά, σύμφωνα με την κατάθεση της Ανδριανής Σκαμπύλη, και τελικώς έγινε αγοραπωλησία μεταξύ της εταιρείας A. Vassiades Estate Limited και της Νικολαΐς Χριστοδούλου για το ίδιο διαμέρισμα στις 16 Ιουλίου
  3. Τα χρήματα από την πώληση αυτή τα εισέπραξε ο κατηγορούμενος, προσωπικά, και αφορούν τρία ποσά το πρώτο για 17.100 ευρώ, το δεύτερο για 72.900 ευρώ, και το τρίτο 81.000ευρώ. Σύμφωνα με την κατάθεση τραπεζικού υπαλλήλου κατατέθηκε πωλητήριο έγγραφο μεταξύ της Κωνσταντίνας Βασιλείου και της εταιρείας A. Vassiades Estate Limited για την αγορά του επίδικου διαμερίσματος. Έγινε δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου για το ποσό των Λ.Κ.75.000 και εγγυητής του δανείου ήταν η εταιρεία Vassiades Estate. Δεν υπήρχε ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για το διαμέρισμα αλλά όλο το συγκρότημα, όπου βρισκόταν το διαμέρισμα, ήταν υποθηκευμένο προς όφελος της τράπεζας. Η τράπεζα δεν πήρε καμία ειδοποίηση από το κτηματολόγιο ή από την εταιρεία Vassiades ότι η Κωνσταντίνα Βασιλείου δεν είναι πλέον ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος. Ταμίας του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος κατέθεσε την επιταγή 12162603 στον τρεχούμενο λογαριασμό του. Η επιταγή 12162670 εξαργυρώθηκε από τον κατηγορούμενο. Ενώ η επιταγή 12697332, που εκδόθηκε με εκδότη τη Νικολαΐς Χριστοδούλου, εξαργυρώθηκε στη ΣΠΕ από τον κατηγορούμενο. Σύμφωνα με την κατάθεση της Νικολαΐς Χριστοδούλου, που έγινε παραδεκτό γεγονός, επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο, ο οποίος εκπροσωπούσε τον πωλητή του επίδικου διαμερίσματος, ήτοι την εταιρεία Vassiades. O κατηγορούμενος της ανέφερε ότι το διαμέρισμα είχε, αρχικά, πωληθεί στην Κωνσταντίνα Βασιλείου αλλά αυτή μετάνιωσε και έτσι το διαμέρισμα ήταν κενό. Αγόρασε το διαμέρισμα και έδωσε στον κατηγορούμενο το ποσό των 17.000 ευρώ. Στη συνέχεια υπογράφτηκε πωλητήριο έγγραφο για το εν λόγω διαμέρισμα για το ποσό 171.174 ευρώ. Αφού έγινε το συμβόλαιο μεταξύ της Νικολαΐς Χριστοδούλου και της εταιρείας Vassiades, κατατέθηκε το συμβόλαιο αγοραπωλησίας στο κτηματολόγιο. Η Νικολαΐς έδωσε επιταγή αξίας 72.900,00 ευρώ, για την αγορά του διαμερίσματος, στον κατηγορούμενο. Στις 12/8/09 έδωσε και τρίτη επιταγή στον κατηγορούμενο, για το ποσό των 81.037,34 ευρώ, για να ξοφλήσει όλο το τίμημα για το διαμέρισμα. Δεν ήξερε ότι ο κατηγορούμενος είχε διαφορές με την Κωνσταντίνα Βασιλείου για το διαμέρισμα και όταν αυτή παρέλαβε την κατοχή του διαμερίσματος αυτό ήταν κενό και καινούργιο. Πιο σημαντικός μάρτυρας της υπόθεσης είναι η παραπονούμενη, Κωνσταντίνα Βασιλείου (ΜΚ3), η οποία κατά τον επίδικο χρόνο, δηλαδή της πώλησης του επίδικου διαμερίσματος, ήταν συμβία του κατηγορούμενου. Η θέση της ήταν ότι ο κατηγορούμενος είχε οικονομικά προβλήματα με τη συγκεκριμένη πολυκατοικία, η οποία ήταν στάσιμη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αποφάσισε να τον βοηθήσει, ως ανέφερε, και να αγοράσει το διαμέρισμα. Σύναψε αγοραπωλητήριο έγγραφο στις 25 Μαΐου 2007 με την εταιρεία Vassiades Estate Limited και την Ναζίκ Κοστανιάν ως πωλητής του διαμερίσματος. Σύμφωνα με τον λειτουργό του κτηματολογίου, ΜΚ2, Χαράλαμπο Πογιατζή, αυτό το πωλητήριο έγγραφο, που αφορά διαμέρισμα στην οδό Ναυαρίνου, διαμ. 1, κατατέθηκε στο κτηματολόγιο στις 5 Ιουλίου
  4. Ο ΜΚ2 εξήγησε, όμως, ότι για το διαμέρισμα δεν υπήρχε και δεν υπάρχει μέχρι σήμερα ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας, αλλά περιγράφεται ως οικόπεδο που είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της Ναζίκ Κοστανιάν. Έπειτα, η ΜΚ3 ισχυρίσθηκε ότι έδωσε Λ.Κ.20.000, μετρητά, στον κατηγορούμενο γι' αυτό το διαμέρισμα και σύναψε δάνειο μέσω της Τράπεζας Κύπρου για το υπόλοιπο τίμημα, ήτοι Λ.Κ.75.000,
  5. Η ΜΚ3 παραδέχθηκε ότι, ενώ αυτά τα χρήματα του δανείου κατατέθηκαν σε λογαριασμό της εταιρείας Vassiades από τον Ιούνιο 2007, η ίδια δεν έχει πληρώσει ούτε μία δόση έναντι του δανείου. Η ΜΚ3 είναι υπόλογη για την αποπληρωμή αυτού του δανείου ενώ, όπως ανέφερε, δεν πήρε η ίδια τα χρήματα αλλά ούτε το διαμέρισμα. Ανέφερε η ΜΚ3 ότι δεν επειγόταν να κατοικήσει στο διαμέρισμα και ότι το αγόρασε για να βοηθήσει τον κατηγορούμενο και ως επένδυση. Στη συνέχεια, της είπε ο κατηγορούμενος ότι είχε βρει αγοραστή τον Μάρτιο-Απρίλιο
  6. Δέχθηκε να μεταβεί μαζί του στο κτηματολόγιο να αποσύρει το αγοραπωλητήριο έγγραφο. Μετά την απόσυρση έγινε κατάθεση νέου αγοραπωλητηρίου έγγραφου, για το ίδιο διαμέρισμα, το 2008, αλλά ο ΜΚ2 δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει τέτοια καταχώρηση διότι δεν υπήρχε τέτοια καταχώρηση. Είχε όμως στοιχεία ότι μετά την απόσυρση του συμβολαίου της παραπονούμενης κατατέθηκε άλλο αγοραπωλητήριο έγγραφο, για το ίδιο διαμέρισμα, στις 16 Ιουλίου 2009, επ' ονόματι της Νικολαΐς Χριστοδούλου. Η ΜΚ3 χώρισε με τον κατηγορούμενο το Δεκέμβριο 2008 αλλά αυτός δεν της επέστρεψε τα χρήματα, ήτοι τις Λ.Κ.75.000, παρά τις συνεχείς οχλήσεις της. Καταχώρησε αγωγή εναντίον του κατηγορούμενου, της εταιρείας Vassiades και της Ναζίκ Κοστανιάν για τα χρήματα. Έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον της εταιρείας και της Ναζίκ Κοστανιάν και υπέρ της ΜΚ3, για το ποσό των 162.450,00 ευρώ, ενώ η αγωγή εκκρεμεί ακόμη εναντίον του κατηγορούμενου ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Εγγυητής της συμφωνίας δανείου, που σύναψε με την Τράπεζα Κύπρου, ήταν η εταιρεία Vassiades. Το ποσό των Λ.Κ.20.000 φαίνεται να εισπράχθηκε από την εταιρεία Vassiades (βλ. τεκμήριο 8), ενώ το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ.75.000 κατατέθηκε στο λογαριασμό της ίδιας εταιρείας στις 6 Ιουλίου 2007 (βλ. τεκμήριο 9). Με βάση το τεκμήριο 25 η ΜΚ3 εκχώρησε το δικαίωμα της στο πωλητήριο έγγραφο, τεκμήριο 7, στην τράπεζα. Η ΜΚ3 ανέφερε ότι δεν ανησύχησε όταν απέσυρε το συμβόλαιο διότι πίστευε ότι η τράπεζα δεν θα επέτρεπε να καταχωρηθεί νέο συμβόλαιο χωρίς να ξοφληθεί το δάνειο. Αλλά, εφόσον η ΜΚ3 αναγνωρίζει ότι είχε εκχωρήσει το δικαίωμα της στο συμβόλαιο με τη σύναψη του δανείου, είναι ύποπτη η συμπεριφορά της να μεταβεί στο κτηματολόγιο να αποσύρει το συμβόλαιο χωρίς να ενημερώσει την τράπεζα προηγουμένως. Ως αναφέρεται πιο πάνω, πράγματι η τράπεζα δεν έλαβε γνώση της απόσυρσης του συμβολαίου. Η διακοπή της δίκης και απαλλαγή του κατηγορούμενου με βάση την έλλειψη στοιχειοθετήσεως εκ πρώτης όψεως υπόθεση δικαιολογείται, σύμφωνα με τη δικαστική πρακτική 1962, μόνο σε δύο περιπτώσεις:
  7. Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας, λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και
  8. Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του κατηγορούμενου. Στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της κλοπής αντιπροσώπου. Στις λεπτομέρειες του αδικήματος προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της κλοπής, όχι για την κλοπή του διαμερίσματος ως αντικείμενο, αλλά για το χρηματικό ποσό των 171.174,65 ευρώ, που είναι το τίμημα που εισέπραξε ο κατηγορούμενος από την Νικολαΐς Χριστοδούλου, ως συνέπεια πώλησης του εν λόγω διαμερίσματος, με αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 16 Ιουλίου 2009 μεταξύ της Νικολαΐς Χριστοδούλου και της εταιρείας Vassiades και Ναζίκ Κοστανιάν. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος η ΜΚ3 είχε εμπιστευθεί το διαμέρισμα στον κατηγορούμενο για να το πωλήσει εκ μέρους της. Το αδίκημα στηρίζεται στο άρθρο 270(β) το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Περιουσία εμπιστευμένη στον υπαίτιο, είτε μόνο του, είτε μαζί με άλλο, για την ασφαλή φύλαξη από αυτό ή χρήση, πληρωμή, ή παράδοση αυτής ή μέρους της ή οποιουδήποτε προϊόντος που απορρέει από τη διάθεση για οποιοδήποτε σκοπό ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο». Η παραπονούμενη ουδέποτε υπήρξε ιδιοκτήτης περιουσίας για να την εμπιστευθεί την περιουσία στην ασφαλή φύλαξη του κατηγορούμενου. Η παραπονούμενη είχε συνάψει συμφωνία για την αγορά διαμερίσματος από μία εταιρεία και τρίτο φυσικό πρόσωπο. Ενδεχομένως, να είχε δικαίωμα να διεκδικήσει αυτή την περιουσία στα πλαίσιο αστικής διαδικασίας με βάση την νομική αρχή της ειδικής εκτέλεσης όταν το συμβόλαιο είχε κατατεθεί στο κτηματολόγιο. Αλλά ουδέποτε υπήρξε ιδιοκτήτρια αυτής της περιουσίας. Προτού πωληθεί αυτό το διαμέρισμα στην Νικολαΐς Χριστοδούλου, για να εισπράξει τα χρήματα ο κατηγορούμενος, η ΜΚ3 είχε αποσύρει το συμβόλαιο από το κτηματολόγιο. Η ίδια είχε αναφέρει ότι προέβη στην εν λόγω πράξη επειδή δεν επιθυμούσε πλέον να αποκτήσει το διαμέρισμα. Επομένως, το μόνο που της είχε απομένει ήταν μία συμφωνία για την αγορά του διαμερίσματος (τεκμήριο 7), δηλαδή μία υπόσχεση για να αποκτήσει το διαμέρισμα έναντι ανταλλάγματος. Με τη συμφωνία θα είχε το δικαίωμα να διεκδικήσει αποζημιώσεις στην περίπτωση παράβασης της συμφωνίας, πράγμα το οποίο έκανε στα πλαίσια της αγωγής 641/
  9. Εφόσον δεν ήταν ιδιοκτήτρια αυτής της περιουσίας δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί σημαντικό συστατικό στοιχείο του αδικήματος, δηλαδή ότι εμπιστεύθηκε την περιουσία της στον κατηγορούμενο για ασφαλή φύλαξη ή για άλλο σκοπό, ως προδιαγράφεται στο συγκεκριμένο άρθρο του νόμου. Σημειώνεται επίσης ότι, ενώ είχε εκχωρήσει κάθε δικαίωμα της συμφωνίας στην τράπεζα ως εξασφάλιση για το δάνειο που έκανε, ουδέποτε ενημέρωσε την τράπεζα ότι απέσυρε τη συμφωνία από το κτηματολόγιο. Είναι αντιφατική η θέση της ότι νόμιζε ότι εξακολουθούσε να νομίζει ότι ήταν κατοχυρωμένη εξαιτίας της εμπλοκής της τράπεζας και την ύπαρξη του δανείου, αφού η ίδια δεν το θεώρησε σκόπιμο να ενημερώσει την τράπεζα για να αποσύρει το συμβόλαιο, που ήταν σημαντική εξασφάλιση για το τραπεζικό δάνειο. Δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της κλοπής από αντιπροσώπου διότι δεν έχει αποδειχθεί ότι η ΜΚ3 ήταν ιδιοκτήτης κάποιας περιουσίας που με τις ενέργειές του ο κατηγορούμενος της το στέρησε με δόλο ή άλλο τέχνασμα. Ενδεχομένως, τα γεγονότα της υπόθεσης να στοιχειοθετούν κάποιο άλλο αδίκημα, αφού η εμπλοκή του κατηγορούμενου, στη σύναψη του δανείου και της συμφωνίας, είναι μεγάλη. Εξάλλου, στην ανακριτική του κατάθεση, αναγνώρισε ότι αυτός προσωπικά εισέπραξε τα χρήματα από τη Νικολαΐς Χριστοδούλου για να καλύψει χρηματοδοτικές ανάγκες της εταιρείας Vassiades και προσωπικά του έξοδα. Επίσης, στην ανακριτική του κατάθεση, προκύπτει ότι αναγνωρίζει το χρέος του προς τη ΜΚ3 αφού της είχε καταβάλει και κάποιο ποσό έναντι του ποσού των Λ.Κ.75.000 που της οφείλει, για το δάνειο που έκανε για να τον βοηθήσει. Τα γεγονότα, όπως τα περιέγραψε η ΜΚ3, αφορούν, ενδεχομένως, μία απάτη που διεξήχθηκε εναντίον της από τον κατηγορούμενο. Δηλαδή, αυτός της είπε να κάνει αυτή τη συναλλαγή για να τον βοηθήσει, την ξεγέλασε και τώρα αυτή μένει μόνη για να ξοφλήσει το δάνειο. Όμως, αυτό το αδίκημα, είναι εντελώς διαφορετικό από το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος. Περαιτέρω, η παραπονούμενη δεν απεκάλυψε πλήρως τη φύση της συναλλαγής και υπάρχουν γεγονότα που δημιουργούν έντονο προβληματισμό για την πραγματική φύση της συναλλαγής που έγινε και ποιά ήταν η πραγματική συνεννόηση μεταξύ της παραπονούμενης και του κατηγορούμενου για δάνειο, ως ζευγάρι τότε που συζούσε. Αυτά τα στοιχεία είναι ως ακολούθως:
  10. H MK3 ουδέποτε πλήρωνε δόσεις έναντι του δανείου. Το αγοραπωλητήριο έγινε τον Ιούλιο 2007 ενώ το διαμέρισμα τελικά πωλήθηκε στην Νικολαΐς Χριστοδούλου το
  11. Σ' αυτό το διάστημα η ΜΚ3 δεν πλήρωνε δόση για να δείξει ότι θεωρούσε τον εαυτό της ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος.
  12. Δεν προσκόμισε καμία απόδειξη για την προέλευση των Λ.Κ.20.000,
  13. Ο κατηγορούμενος είχε αναφέρει στην κατάθεση του ότι αυτός της είχε δώσει τις Λ.Κ.20.000,
  14. Η ΜΚ3 ανέφερε ενόρκως ότι ο πατέρας της είχε δώσει αυτά τα χρήματα. Όμως στην αστυνομική της κατάθεση δεν είπε κάτι τέτοιο.
  15. Ενόρκως και στην κατάθεσή της τόνισε ότι έχει και άλλη περιουσία και ότι δεν είχε ανάγκη να αγοράσει διαμέρισμα για να κατοικήσει. Ανέφερε ότι σημαντικός λόγος που αγόρασε το διαμέρισμα ήταν για να βοηθήσει τον κατηγορούμενο. Αργότερα, όταν βρέθηκε τρόπος να βγει από το αδιέξοδο η εταιρεία, η ΜΚ3 απέσυρε το συμβόλαιο από το κτηματολόγιο. Αυτό το έκανε χωρίς να ενημερώσει την τράπεζα, που της είχε δανείσει Λ.Κ.75.000 για την αγορά αυτή και που είχε ως εξασφάλιση για το δάνειο τη συμφωνία τεκμήριο
  16. Οπότε, είναι φανερό ότι υπήρξε κάποια συνεννόηση μεταξύ τους γι' αυτήν τη συναλλαγή και αυτό δεν το απεκάλυψε στο Δικαστήριο. Οι ενέργειες της ΜΚ3 ήταν παράξενες και αντίθετες με πρόσωπο που ήθελε να αποκτήσει την κυριότητα ενός ακινήτου. Ενδεχομένως, η ΜΚ3 να ήταν το θύμα παραπλάνησης και ψευδών παραστάσεων του κατηγορούμενου, για να πεισθεί να κάνει τη συμφωνία και μετά το δάνειο. Όμως αυτό, ακόμη και να στοιχειοθετείται, είναι εντελώς διαφορετικό αδίκημα από αυτό που βρίσκεται ενώπιον μου, σήμερα, και έτσι δεν μπορώ να εξετάσω άλλο αδίκημα, επί άλλης βάσεως, αφού η ίδια η ΜΚ3 δεν έχει τοποθετηθεί επί αυτού του πλαισίου, για να εξετασθεί τέτοιο ενδεχόμενο. Λείπει σημαντικό συστατικό στοιχείο του αδικήματος και αυτό είναι ότι δεν υπάρχει μαρτυρία για να αποδειχθεί ότι η παραπονούμενη ήταν ιδιοκτήτρια της επίδικης περιουσίας, για να μπορούσε να την είχε εμπιστευθεί σε άλλο πρόσωπο για λογαριασμό της. Δηλαδή εάν ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη σύναψαν το τεκμήριο 7, για να μπορέσει η παραπονούμενη να πάρει δάνειο Λ.Κ.75.000 και αυτά τα χρήματα να διοχετευθούν στην εταιρεία Vassiades, δεν μπορεί να θεωρηθεί ιδιοκτήτρια περιουσίας η οποία έχει κλαπεί από τον κατηγορούμενο. Αυτό το στοιχείο είναι προϋπόθεση για την απόδειξη της κλοπής. Συνεπώς, δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος κατέστη εμπιστευματοδόχος της περιουσίας άλλου προσώπου, διά να αποδειχθεί ότι καταχράστηκε την εμπιστοσύνη, με αποτέλεσμα να στερήσει από την παραπονούμενη για πάντα αυτή την περιουσία ή οποιοδήποτε όφελος θα είχε από τη διάθεση της περιουσίας. Το συγκεκριμένο αδίκημα δεν στοιχειοθετείται και αναπόφευκτα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. Τα Τεκμήρια κατάσχονται και να καταστραφούν. €325 έξοδα από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............ Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.