← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχάλης ΠΑΝΤΕΛΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 31113/2012, 16/10/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχάλης ΠΑΝΤΕΛΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 31113/2012, 16/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B86 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 31113/2012 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον

  1. Μιχάλης ΠΑΝΤΕΛΗ
  2. Δημήτρης ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ
  3. Χρυσοβαλάντης ΤΤΑΜΠΑΤΑΣ Κατηγορουμένων ---------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16 Οκτωβρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο 1: κα Η. Νικολάου με κα Τεύκρου. Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες. ----------------- Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 μετά από παραδοχή βρέθηκαν ένοχοι σε δύο κατηγορίες κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου κατά παράβαση των αρ. 2, 3 (Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ), 6

(1)
(2), 30
(1)
(2)
(3), 31, 31Α και 6
(2)Β του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι την 24.7.2011 είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β δηλαδή 76.6461 γραμμάρια κάνναβης, αριθμός κατηγορίας 2 και μία ζυγαριά στην οποίαν ανιχνεύθηκε κάνναβης ή και ρητίνη κάνναβης, αριθμός κατηγορίας
  1. Σύμφωνα με τα γεγονότα που έχει αναφέρει η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής τη συγκεκριμένη ημέρα μετά από έρευνα αστυνομικών της ΥΚΑΝ εντοπίστηκε στην κατοχή των κατηγορουμένων αρ. 1 και 2 η πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικών ουσιών και η ζυγαριά για τα οποία οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 αμέσως παραδέχθηκαν ότι ήταν δικά τους, έδωσαν θεληματική κατάθεση, ήταν συνεργάσιμοι με τις αρχές και έδωσαν απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που τους τέθηκαν. Είναι πρόσωπα λευκού ποινικού μητρώου. Η κα Νικολάου αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής για τον κατηγορούμενο 1 τόνισε την ευθύς εξ αρχής παραδοχή του και συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές αλλά και την άμεση παραδοχή του στις κατηγορίες 2 και 4 στο Δικαστήριο. Τόνισε βεβαίως τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος 1 έχει παραδεχθεί και επικεντρώθηκε στην αγόρευσή της στα γεγονότα που μεσολάβησαν από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και σήμερα, την θετική ανταπόκριση του κατηγορουμένου, την απεξάρτηση του από τα ναρκωτικά, την ένταξη του στην κοινωνία και την ωριμότητα που επιδεικνύει σήμερα προσπαθώντας να ορθοποδήσει και να ακολουθήσει τον ίσιο δρόμο. Όπως ανέφερε η κα Νικολάου την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων ο κατηγορούμενος ήταν 22 ετών, πολύ πιο ανώριμος και επιπόλαιος ενώ σήμερα δύο χρόνια μετά είναι φοιτητής στο Cyprus College στο κλάδο σπουδών Διοίκησης Επιχειρήσεων, έχουν προσκομισθεί σχετικά πιστοποιητικά από το κολλέγιο του, όπως επίσης και συστατική επιστολή από την καθηγήτρια του Δρ. Αντωνία Κολλιαράκη σύμφωνα με την οποίαν: «Στις διαλέξεις αλλά και στις πρακτικές ασκήσεις επέδειξε φιλομάθεια και ανταποκρίθηκε με συνέπεια και υπευθυνότητα στις υποχρεώσεις του προγράμματος με πολύ καλή επίδοση, επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι α τα θέματα προσωπικής ανάπτυξης και σχετίζεσθαι.» Η ευπαίδευτη συνήγορός του σημείωσε ότι η φοίτηση του κατηγορουμένου αρ. 1 στο κολλέγιο είναι απογευματινή-βραδινή αφού ο κατηγορούμενος αρ. 1 τα τελευταία δύο χρόνια εργάζεται τα πρωινά στην επιχείρηση P&P Prokopiou Trading Ltd όπου για τις ανάγκες εργασίας του έχει αποκτήσει άδεια φορτηγού αυτοκινήτου 7½ τόνων και κάνει ότι είναι δυνατόν για να συνεισφέρει ουσιαστικότερα στην εργασία του. Σε έγγραφη βεβαίωση που υπογράφει ο Προκόπης Προκοπίου αναφέρει ότι: «Eίναι συνεπής στην εργασία του, υπεύθυνος, συνεργάσιμος και ευγενικός με τους πελάτες. Με την απόκτηση του πτυχίου του θα του ανατεθούν σοβαρότερα καθήκοντα στην επιχείρηση.» Τα σημαντικότερο όλων, όπως τόνισε η συνήγορος του, είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος αρ. 1 έχει πλέον απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά και κατέθεσε σχετικά αποτελέσματα εργαστηριακών αναλύσεων που έγιναν στα Κλινικά Εργαστήρια Παντελής Γ. Ξυνιστέρης σύμφωνα με τα οποία είναι αρνητικός σε οποιεσδήποτε ναρκωτικές ουσίες. Η κα Νικολάου κάλεσε το Δικαστήριο να έρθει αρωγός στη σωστή αυτή και ώριμη προσπάθεια του κατηγορουμένου αρ. 1 και όχι να τον εξοντώσει με την ποινή που θα του επιβάλει. Ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται επίσης η έκθεση της Κοινωνικής Λειτουργού σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο αρ.
  2. Σύμφωνα με αυτή ο κατηγορούμενος αρ. 1 διαμένει με τους γονείς του και τις δύο μικρότερες αδερφές του στο Γέρι. Έχει τελειώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, σε ηλικία 20 ετών είχε ξεκινήσει να κάνει χρήση παράνομων ουσιών, συνήθεια η οποία διακόπηκε και σταμάτησε μετά από την παρούσα υπόθεση. Είναι πλήρως απεξαρτημένος και στο σπίτι υπάρχει στήριξη για το θέμα αυτό. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 ο οποίος δεν εκπροσωπείται από συνήγορο είναι σήμερα 25 ετών και από τις 20.3.2012 εκτίει ποινή φυλάκισης στις Κεντρικές Φυλακές για υπόθεση κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια και συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος. Η εν λόγω υπόθεση ήταν μεταγενέστερης ημερομηνίας από την παρούσα υπόθεση και στην οποίαν είχε ζητήσει να ληφθεί υπόψη και η παρούσα υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής, γεγονός το οποίο επιβεβαίωσε και η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, πλην όμως λόγω του ότι δεν εκπροσωπείτο από δικηγόρο δεν έγινε συντονισμός των προσπαθειών για να επιτευχθεί το πιο πάνω. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 πριν την φυλάκιση του διέμενε με την οικογένεια του στο προσφυγικό συνοικισμό Γερίου, οι γονείς του είναι χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και είναι και οι δύο ανίκανοι για εργασία λόγω προβλημάτων υγείας και συντηρούνται οικονομικά από επιδόματα του δημοσίου. Έχει δύο αδερφές, είναι το δεύτερο σε σειρά παιδί της οικογένειας και οι σχέσεις του με την οικογένεια του είναι αρμονικές. Φοίτησε μέχρι την Β' τάξη του Γυμνασίου, ακολούθως διέκοψε την φοίτηση του και φοίτησε στο Σύστημα Μαθητείας και απέκτησε ειδικότητα ως μαραγκός. Δοκίμασε για κάποιο χρονικό διάστημα να φοιτήσει στο νυχτερινό γυμνάσιο αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την φοίτηση του. Πήρε απαλλαγή από την εκτέλεση των στρατιωτικών του καθηκόντων. Από νωρίς εργάστηκε σε διάφορες εργασίες ενώ από την ηλικία των 13 ετών, είναι χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών. Κατά διαστήματα είχε ενταχθεί σε διάφορα προγράμματα απεξάρτησης χωρίς να μπορέσει να τα ολοκληρώσει αλλά τώρα στο χώρο των Κεντρικών Φυλακών συμμετέχει σε ομάδες ψυχολογικής υποστήριξης και δηλώνει ότι έχει απεξαρτηθεί. Όπως έχει αναφέρει στην Κοινωνική Λειτουργό μετά την ολοκλήρωση της ποινής του επιθυμεί να εξεύρει εργασία και να οργανώσει τη ζωή του. Όπως αναφέρεται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο, για αδικήματα βάσει του άρθρου 6
(2)Β, ήτοι την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές αυτές. Η σοβαρότητα των αδικημάτων, κατ' επέκταση, είναι έκδηλη και από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές. Επανειλημμένα έχει λεχθεί στην Νομολογία μας ότι τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, το δε όλο θέμα έχει λάβει διαστάσεις ανησυχητικές, πράγμα που καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε και στην απόφαση Χαράλαμπος Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 482, τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά «αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει, αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται ιδιαίτερα βέβαια στο οικογενειακό του περιβάλλον». Από την Νομολογία διαφαίνεται διαφορετική αντιμετώπιση σε περιπτώσεις χρηστών από αυτές των εμπόρων ναρκωτικών. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Chaer ν. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 585, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Lee Andrew Mortimer v. Δημοκρατίας,
(2002)2 Α.Α.Δ. 22, στην περίπτωση χρήστη, σε αντιδιαστολή με τις υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, «στην αρμόζουσα ποινή δεν επιβάλλεται να προβάλλεται έντονο το στοιχείο της αποτροπής, οι δε προσωπικές περιστάσεις του συγκεκριμένου κατηγορούμενου πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Ταυτόχρονα, όμως, η ποινή πρέπει να αντανακλά την αποδοκιμασία της κοινωνίας στη διάπραξη των αδικημάτων αυτών και να δίδει το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η χρήση ναρκωτικών δεν καταστρέφει μόνο τον ίδιο το χρήστη». Χαρακτηριστικό είναι και το απόσπασμα από την απόφαση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 240: «Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή. ....................................... Πράγματι, γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών. Στην περίπτωση των πρώτων, η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη. Αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Η διάκριση, όμως, μεταξύ των δύο κατηγοριών παραβατών, αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό, αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Χωρίς τους χρήστες, δε θα υπήρχε αγορά για τα ναρκωτικά. Η καταπολέμηση του κακού στη γένεσή του διέρχεται μέσα από την καταπολέμηση της κατανάλωσης ναρκωτικών. Έτσι, και στην περίπτωση των χρηστών, συντρέχουν ισχυροί λόγοι για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών». (Βλ. επίσης Mahrad Mohammad Reza Beyki v. Αστυνομίας , Ποιν. Εφ. 52/07, ημερ. 23.1.2008, Πέτρος Τρύφωνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 202/08, ημερ. 19.3.2009). Με βάση αυτές τις αρχές της νομολογίας αλλά και τα προσωπικά περιστατικά των κατηγορουμένων αρ. 1 και 2 το Δικαστήριο θα επιβάλει σε αυτούς ποινή έχοντας κατά νου ότι οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή ποινής είναι η αναμόρφωση του παραβάτη, η τιμωρία του αλλά και η αποτροπή του εγκλήματος. Επίσης, ως αδίκημα με έντονα αυξητικές τάσεις και μεγάλη έξαρση, η ποινή που θα επιβληθεί θα πρέπει και να προστατεύει την κοινωνία αλλά και να εφαρμόζει αποτελεσματικά το Νόμο. Σε ότι αφορά και τους κατηγορούμενους αρ. 1 και 2 μεγάλος ελαφρυντικός παράγοντας πέραν βέβαια της παραδοχής τους και της συνεργασίας τους με τις διωκτικές αρχές είναι η προσπάθεια τους να πετύχουν την απεξάρτηση. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο αρ. 1 έχουν κατατεθεί πιστοποιητικά που καταδεικνύουν την ορθή πορεία που έχει πάρει, ενώ ο κατηγορούμενος αρ. 2 όπως έχει βεβαιωθεί και από την Κοινωνική Λειτουργό εντός του χώρου των φυλακών και με τη θέλησή του έχει απεξαρτηθεί. Στην υπόθεση Μάριος Π. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 3/2005 ημερ. 22.2.2005 το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι: «Αφ' ενός η καλύτερη αντιμετώπιση των χρηστών ναρκωτικών είναι η παροχή βοήθειας προς αυτούς ώστε μέσα από τη διαδικασία απεξάρτησης να σταματήσουν αυτόβουλα την κακή τους έξη. Ο Νομοθέτης όμως έχει διαγράψει το πλαίσιο αντιμετώπισης τέτοιων αδικημάτων και μέσα σε αυτό το πλαίσιο τα Δικαστήρια έχουν καθήκον να κινούνται. Σε πολλές άλλες υποθέσεις είχαμε επισημάνει την καταλυτική σημασία που είχε στην επιμέτρηση της ποινής το γεγονός πως ο ίδιος ο εφεσείον με τη δική του θέληση παρακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης». Για τον κατηγορούμενο αρ. 1 θα προσμετρήσει βεβαίως ευνοϊκά και η αποδεδειγμένη προσπάθεια του επανένταξης στην κοινωνία, η ωριμότητα και η μεταμέλεια του. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο αρ. 2 λαμβάνω υπ' όψιν μου το γεγονός ότι είχε συνέπειες γι' αυτόν ότι η παρούσα υπόθεση δεν μπόρεσε να ληφθεί υπόψη σε άλλη υπόθεση κατά την επιβολή της εκεί ποινής, γεγονός που έχει επιβεβαιωθεί και από την Κατηγορούσα Αρχή. Με βάση λοιπόν τα πιο πάνω επιβάλλονται στους κατηγορούμενους οι εξής ποινές: Α) Κατηγορούμενος αρ. 1: Κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Κατηγορία 4 ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Έχοντας αποφασίσει την επιβολή των πιο πάνω ποινών θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή των ποινών φυλακίσεως που επιβλήθηκαν. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ένα νέο ο οποίος με την θέληση και την αποφασιστικότητα του έχει καταφέρει να απεξαρτοποιηθεί από τα ναρκωτικά, έχει αλλάξει στροφή στο δρόμο της ζωής, εργάζεται κανονικά, φοιτά σε κολλέγιο και είναι υπεύθυνος. Οι εργαστηριακές εξετάσεις του δείχνουν ότι όντως δεν υπάρχει ανίχνευση ναρκωτικών ουσιών στα ούρα του και συνεπώς ακολουθεί μια σταθερή και ορθή πορεία. Θεωρώ ότι σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν ορθό να ανακοπεί αυτή η πορεία του κατηγορουμένου αρ. 1, αντίθετα το Δικαστήριο όπως έχει αναφέρει η ευπαίδευτη συνήγορος του, πρέπει να έρθει αρωγός σε αυτή την έντονη, συνεχή και γνήσια προσπάθεια του κατηγορουμένου αρ. 1 και όχι τιμωρός. Έτσι, είναι η θέση μου ότι η παρούσα υπόθεση είναι η κατάλληλη περίπτωση για να ανασταλούν οι ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον κατηγορούμενο αρ. 1 οι οποίες αναστέλλονται για περίοδο 3 χρόνων από σήμερα. Β) Κατηγορούμενος αρ 2: Όπως έχω αναφέρει βαρύνουσα σημασία για τον κατηγορούμενο αρ.2 σε ότι αφορά την ποινή του έχει το γεγονός ότι η παρούσα υπόθεση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη στην άλλη υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής και να μην τιμωρηθεί ο κατηγορούμενος δύο φορές. Εν όψει του γεγονότος αυτού διαφοροποιείται η κατάσταση του από αυτή του κατηγορούμενου αρ. 1 στον οποίον έχει επιβληθεί ποινή για την μοναδική υπόθεση που έχει παραδεχθεί και έπρεπε να τιμωρηθεί. Εν όψει των ανωτέρω στον κατηγορούμενο αρ. 2 επιβάλλονται οι εξής ποινές: Κατηγορία 2 άμεση ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Κατηγορία 4 άμεση ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν με τις ήδη επιβληθείσες ποινές φυλάκισης για τις οποίες ο κατηγορούμενος αρ. 2 ήδη εκτίει την ποινή του στις Κεντρικές Φυλακές. Τα Τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.