Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ηρακλής Μανίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14783/2013, 11/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B83 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14783/2013 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον
- Ηρακλής Μανίδης
- Χαράλαμπος Καλογερίδης
- Οδυσσέας Καλανίδης Ημερομηνία: 11 Οκτωβρίου 2013 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Μ. Χαραλάμπους Κατηγορούμενος 1 παρών, γι' αυτόν ο κ. Καρεκλάς ΠΟΙΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ 1 Ο κατηγορούμενος 1 (στο εξής ο «Κατηγορούμενος») κρίθηκε ένοχος μετά από δική του παραδοχή στα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', ήτοι 0,1248 γραμμαρίων κάνναβης (πρώτη κατηγορία) και ενός φυτού κάνναβης από το οποίο δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη (δεύτερη κατηγορία), της καλλιέργειας φυτού του γένους κάνναβης (τρίτη κατηγορία), της κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς την άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, ήτοι τεσσάρων φυσιγγίων πιστολιού (τέταρτη κατηγορία), της εισόδου στην Κυπριακή Δημοκρατία από μη εγκεκριμένο λιμάνι (πέμπτη κατηγορία), απαγορευμένου μετανάστη (έκτη κατηγορία) και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', ήτοι 0.1668 γραμμαρίων που περιείχαν τις ουσίες JWH-081 και ΑΜ2201 (έβδομη κατηγορία). Να σημειωθεί ότι ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά και την όγδοη κατηγορία για το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' αντίστοιχα, ήτοι της ουσίας που περιγράφεται στην έβδομη κατηγορία, η οποία διακόπηκε και ο Κατηγορούμενος απαλλάχθηκε από αυτήν. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2, σημειώνεται ότι επίσης απαλλάχθηκε στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε (αρχικά για κατοχή και μεταγενέστερα για χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', κατηγορίες 1 και 10 αντίστοιχα), ενώ στον κατηγορούμενο 3 επιβλήθηκε ποινή την 1/8/2013 για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' (ένατη κατηγορία). Τα γεγονότα της υπόθεσης ως εκτέθηκαν από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: Για τις κατηγορίες 1 και 3-6: Την 05/07/2013 και μεταξύ των ωρών 20:00-21:45 οι ΜΚ1 και ΜΚ2 μαζί με άλλα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν ερεύνησαν την οικία του κατηγορούμενου
- Στην οικία βρισκόταν και ο κατηγορούμενος
- Με την είσοδο των μελών της Υ.ΚΑ.Ν στην οικία και ώρα 20:05 ο ΜΚ1 εντόπισε πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού ξηρή φυτική ύλη και ακολούθως βρήκε ένα μεταλλικό αλεστήρα σε σχήμα χειροβομβίδας ο οποίος περιείχε ξηρή φυτική ύλη ο οποίος περιείχε την ξηρή φυτική ύλη. Ακολούθως η ώρα 20:15 ο ΜΚ1 σε σωματική έρευνα που έκανε στον κατηγορούμενο 1 βρήκε στην αριστερή τσέπη του παντελονιού του χειροποίητο τσιγάρο το οποίο περιείχε βιομηχανοποιημένο καπνό μαζί με ξηρή φυτική. Στην συνέχεια και ώρα 20:25 ο ΜΚ1 βρήκε πάνω σε έπιπλο στο καθιστικό της οικίας ένα μεταλλικό κουτί σε σχήμα ελέφαντα που περιείχε τέσσερις σφαίρες. Ακολούθως, η ώρα 20:45 ο ΜΚ1 βρήκε στην βεράντα του διαμερίσματος ένα φυτό με ρίζωμα και μια πλαστική γλάστρα. Ο ΜΚ6 συσκεύασε και σφράγισε τα τεκμήρια στην παρουσία των δύο κατηγορουμένων. Μεταξύ των ωρών 23:15-23:55 ο ΜΚ6 κατέγραψε θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου 1, στην οποία παραδέχεται την κατοχή της ξηρής φυτικής ύλης, του μεταλλικού αλεστήρα, του χειροποίητου τσιγάρου, του φυτού, της γλάστρας και του μεταλλικού κουτιού. Αναφέρει σχετικά με το φυτό κάνναβης ότι το φύτεψε πριν από έξι μήνες. Όσον αφορά τις σφαίρες, αναφέρει ότι τις βρήκε εντός της οικίας όπου διέμενε προηγουμένως, πριν από πέντε χρόνια. Σε κατάθεση της η ΜΚ4 αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 1 απελάθηκε στις 21/08/09 και από τις 09/09/2009 κηρύχτηκε απαγορευμένος μετανάστης. Στις 14/1/2011 εντοπίστηκε να οδηγεί το όχημα του με υπερβολική ταχύτητα και στις 10/10/2012 εκδόθηκαν εκ νέου διατάγματα κράτησης του και απέλασης όπου και απελάθηκε στις 18/10/
- Την 06/07/2013 και ώρα 13:16 η ΜΚ8 συνέλαβε τον κατηγορούμενο 1 κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης για τα αδικήματα του απαγορευμένου μετανάστη και παράνομης εισόδου στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας από μη εγκεκριμένο λιμάνι, και αφού τον πληροφόρησε για τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο απάντησε «όχι δεν έχω να πω τίποτε». Ακολούθως και περί ώρα 13:16 ο ΜΚ9 συνέλαβε τον κατηγορούμενο 1 κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης για τα αδικήματα της παράνομης καλλιέργειας φυτού κάνναβης και παράνομης κατοχής εκρηκτικών υλών και αφού τον πληροφόρησε για τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο απάντησε «Παραδέχομαι, αφού το είπα και στην κατάθεση μου». Την 06/07/2013 ο κατηγορούμενος 1 οδηγήθηκε ενώπιον του Ε.Δ. Λ/σίας το οποίο διέταξε την τετραήμερη κράτηση του. Την 06/07/2013 και μεταξύ των ωρών 17:40-18:10 λήφθηκε θεληματική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 στην οποία παραδέχεται την παράνομη είσοδο του και παράνομη παραμονή του στο έδαφος της Δημοκρατίας και ανέφερε ότι ο λόγος που το έπραξε ήταν λόγω του ότι η οικογένεια του βρίσκεται μόνιμα στην Κύπρο. Τα τεκμήρια έτυχαν επιστημονικών εξετάσεων και διαπιστώθηκε η περιγραφή που δίδεται στο κατηγορητήριο. Αναφορικά με την κατηγορία 7: Την 31/1/12 και περί ώρα 11:00 ενώ ο ΜΚ1 συνόδευε επτά κατάδικους από το οδοντιατρείο των κεντρικών φυλακών προς την πτέρυγα οκτώ, μεταξύ των οποίων και ο κατηγορούμενος 1, ενώ περνούσαν από τον διάδρομο ο οποίος περνά έξω από το σχολείο είδε τον κατηγορούμενο 3 να αγκαλιάζεται με τον κατηγορούμενο 1 και να λέει ο ένας κάτι του άλλου και να δίδει στον κατηγορούμενο 1 ένα μπλε αντικείμενο το οποίο τοποθέτησε στην τσέπη του ο κατηγορούμενος. Σε σωματική έρευνα που έκανε ο ΜΚ2 στην παρουσία και του ΜΚ1 στον κατηγορούμενο 1, τόσο ο ΜΚ1 αλλά και ο ΜΚ2 είδαν τον κατηγορούμενο 3 να ρίχνει στο έδαφος ένα μικρό νάιλον σακουλάκι χρώματος μπλε. Από έλεγχο που έκανε ο ΜΚ2 στο σακουλάκι διαπίστωσε ότι εντός του υπήρχαν ναρκωτικά τα οποία παραλήφθηκαν μέχρι την άφιξη του ΜΚ9 στον οποίο παραδόθηκαν. Την ίδια ημέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 3 αφού πρώτα του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και στην οποία αρνείται οποιαδήποτε ανάμειξη στην παρούσα υπόθεση. Αργότερα σε θεληματική του κατάθεση ο κατηγορούμενος 3 παραδέχθηκε ότι ήταν δικό του το σακουλάκι και ότι εντός του σακουλιού περιείχε την ναρκωτική ουσία. Κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα από τους κατηγορούμενους. Την 02/02/12 παραδόθηκαν τα πιο πάνω τεκμήρια στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας και πιο συγκεκριμένα στον Δρ. Μάριο Καριόλου για επιστημονικές εξετάσεις. Το μπλε σακουλάκι παραδόθηκε για εξετάσεις στο Γενικό Χημείο του Κράτους, από την έκθεση του οποίου προκύπτει ότι περιείχε την ουσία και την ποσότητα ως η κατηγορία αρ.
- Στις 18/06/13 κατηγορήθηκε γραπτώς ο κατηγορούμενος 3 για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ναρκωτικών αφού του επιστήθηκε γραπτώς η προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε: «παραδέχομαι» ενώ ο κατηγορούμενος 1 κατηγορήθηκε και απάντησε «δεν παραδέχομαι». Ο κατηγορούμενος 1 έχει μια προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με αριθμό 363/2011 όπου στις 4.1.2011 του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 15 ημερών στην κατηγορία του απαγορευμένου μετανάστη. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, ο συνήγορος υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας από όπου προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 39 ετών, παντρεμένος με την Βερονίκη Μανίδου η οποία εργάζεται ως υπάλληλος εστιατορίου. Από τον γάμο του απέκτησε δυο παιδιά ηλικίας 21 και 14 1/2 ετών. Είναι άνεργος και το μόνο εισόδημα της οικογένειας είναι €800 μηνιαίως από την εργασία της συζύγου, αφού και ο μεγάλος τους γιος είναι άνεργος, ενώ ο μικρότερος είναι μαθητής. Αγορεύοντας ο κ. Καρεκλάς επεσήμανε την άμεση παραδοχή του Κατηγορούμενου και την συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει σοβαρά υπόψη του το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι χρήστης ναρκωτικών όπως επίσης ότι στο παρελθόν έχει καταβάλει αρκετές προσπάθειες για αποτοξίνωσης, χωρίς, ωστόσο, κάποιο αποτέλεσμα. Χρήστης ναρκωτικών είναι και ο γιός του, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διάφορα προβλήματα στην οικογένεια. Σε ότι αφορά τα αδικήματα της πέμπτης και έκτης κατηγορίας, ο συνήγορος ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος προέβηκε στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων λόγω του ότι στην Κύπρο βρίσκεται όλη του η οικογένεια, οι γονείς του και τα πεθερικά του. Σε σχέση με την έβδομη κατηγορία ο κ. Καρεκλάς υπέδειξε ότι ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει η παραδοχή του κατηγορούμενου 3 ως το πρόσωπο που έδωσε στον Κατηγορούμενο τα ναρκωτικά και εξέφρασε τις ειλικρινείς απολογίες του προς το Δικαστήριο. Τέλος, αναφορικά με τα τέσσερα φυσίγγια πιστολιού ο συνήγορος ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος τα βρήκε στο σπίτι που ενοικίασε πριν από πέντε χρόνια και κακώς τα κράτησε. Αναμφίβολα τα αδικήματα τα οποία παραδέχθηκε ο Κατηγορούμενος είναι πάρα πολύ σοβαρά. Για τα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' όπως είναι οι ουσίες για τις οποίες κατηγορείται ο Κατηγορούμενος στην πρώτη και έβδομη κατηγορία ο Νόμος 29/77 προνοεί ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και τις δυο ποινές. Σε ότι αφορά την καλλιέργεια φυτού κάνναβης, η προβλεπόμενη ποινή είναι δια βίου φυλάκιση ή πρόστιμο ή και τις δυο ποινές. Η σοβαρότητα των αδικημάτων δεν περιορίζεται μόνο στην ανώτατη ποινή. Έχει νομολογηθεί ότι η τάση διάπραξης ενός αδικήματος και ο αυξητικός ρυθμός τούτης καθιστούν ένα τέτοιο αδίκημα σοβαρότερο, εφόσον η ανάγκη για αποτροπή και αναχαίτιση της αυξητικής πορείας καθίσταται επιβεβλημένη (βλέπε Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342). Στην προκειμένη περίπτωση τόσο η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή όσο και η παρατηρούμενη έξαρση σε αδικήματα αυτού του είδους καθιστούν την επιβολή αποτρεπτικής ποινής αναγκαία. Επί τούτου παραπέμπω στην υπόθεση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 240 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 246: «Η ανάγκη για την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου δικαιολογείται, όλως ιδιαίτερα, όπου συγκεκριμένη κατηγορία εγκλημάτων προσλαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που οριοθετεί και το πλαίσιο αντιμετώπισης τους - (βλ. Κάττου & άλλος ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 498, 515. Βλ., επίσης, El-Beyrouth & another v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 543). Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6162 και 6162/15.7.96. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή.» Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις αδικημάτων που σχετίζονται με ναρκωτικά, σε μια προσπάθεια περιορισμού ή εξάλειψης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινού. Μάλιστα έχει τονισθεί ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της Δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας ναρκωτικών (Βλέπε Kablawi & Others v. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 494). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, όπως φαίνεται από τη σχετική νομολογία, μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών (Βλ. μεταξύ άλλων Hassan v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. 210, Abdullah v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. 323, Esper v. Δημοκρατίας
(1972)2 C.L.R. 73 και Moussa v. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 320). Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο της αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο (βλέπε Berne v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 437). Θεώρηση της νομολογίας δείχνει ότι για παρόμοια αδικήματα με την υπό κρίση υπόθεση επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, το ύψος της οποίας κυμαίνεται ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Ενδεικτικά αναφέρω τις υποθέσεις Μιχαήλ ν. Αστυνομίας (πιο πάνω), Τουμάζου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 63, Berne v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), Redjep v. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 217, Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ.2)
(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Αναφορικά με τους χρήστες ναρκωτικών στην Παγιαβλάς (πιο πάνω) το θέμα τέθηκε ως εξής: «Πράγματι, γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών. Στην περίπτωση των πρώτων, η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη. Αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Η διάκριση, όμως, μεταξύ των δύο κατηγοριών παραβατών, αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό, αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Χωρίς τους χρήστες, δε θα υπήρχε αγορά για τα ναρκωτικά. Η καταπολέμηση του κακού στη γένεσή του διέρχεται μέσα από την καταπολέμηση της κατανάλωσης ναρκωτικών. Έτσι, και στην περίπτωση των χρηστών, συντρέχουν ισχυροί λόγοι για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών.» Αναφορικά με τα αδικήματα της παράνομης εισόδου στη Δημοκρατία και του απαγορευμένου μετανάστη, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επισημαίνει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Τον τελευταίο καιρό η Κύπρος αντιμετωπίζει οξύ πρόβλημα και ο αριθμός των προσώπων που βρίσκονται παράνομα στη Κύπρο παρουσιάζει μια κατακόρυφη αυξητική τάση σε σημείο που να καθίσταται πλέον δύσκολη η αποτελεσματική αστυνόμευση, ενώ παράλληλα δημιουργούνται σοβαρές επιπτώσεις σε οικονομικούς, κοινωνικούς και άλλους τομείς. Ως εκ τούτου, λοιπόν, οι ποινές που επιβάλλονται για τέτοιου είδους αδικήματα θα πρέπει να είναι αποτρεπτικές (βλέπε μεταξύ άλλων Aqop Tutunciyan ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 524, Mohamed El Feky κ.α. v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ 166, Nazari ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 231, AM Riza Mohamet ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 295, Sari ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 78, Βουβλινόπουλος κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 59, ΑΙ Jibouri κ.α. ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 142 και Yasbek ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 282, Khlef κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2002)2 ΑΑΔ 203 και Αbdullah Al Najjar ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 132/2013, απόφαση ημερομηνίας 30.11.2012). Ειδική μνεία γίνεται στην υπόθεση Adolfaze Tabrizi ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 421, όπου επισημάνθηκε η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών για τέτοιας φύσεως αδικήματα. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την σελίδα 429: «Αδικήματα που αφορούν την παράνομη είσοδο και παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο ή που σχετίζονται με τέτοια αδικήματα αντιμετωπίζονται ως σοβαρά. Έχει επισημανθεί στην σχετική νομολογία ότι τόσο η παράνομη είσοδος στο έδαφος της Δημοκρατίας όσο και η παράνομη παραμονή προσώπων που εισήλθαν αρχικά νόμιμα έχει φθάσει σε τέτοια επίπεδα που δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα κοινωνικής και οικονομικής φύσεως αλλά και προβλήματα αστυνόμευσης. Ακόμα ότι η Κύπρος είναι φιλόξενη χώρα αλλά ο καθένας που επιθυμεί να ζήσει εδώ οφείλει να συμμορφώνεται με τους Νόμους και τους Κανονισμούς της χώρας αυτής. Όπου ένα αδίκημα είναι από τη φύση του σοβαρό ή όπου διαπράττεται με μεγάλη συχνότητα δικαιολογείται η αντιμετώπιση του με ποινές αποτρεπτικού χαρακτήρα έτσι που πέραν από την τιμωρία του κατηγορουμένου να εξυπηρετείται και ο στόχος της αποτροπής διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον είτε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο είτε από άλλα πρόσωπα.» Στην υπόθεση Hassan Elhamian ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 605, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 και 5 μηνών αντίστοιχα στις κατηγορίες της παράνομης εισόδου και παράνομης παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα ο οποίος ενώ είχε κηρυχθεί απαγορευμένος μετανάστης και είχε απελαθεί από την Κύπρο, επανήλθε παράνομα μέσω των κατεχομένων περιοχών, υποδεικνύοντας ότι οι επιβληθείσες ποινές βρίσκονταν στο χαμηλότερο επίπεδο. Στην υπόθεση Ahmat Al Kawaret ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 851 ο εφεσείοντας απελάθηκε το 2001 από την Κυπριακή Δημοκρατία όπου βρισκόταν παράνομα, χωρίς την άσκηση ποινικής δίωξης και το όνομά του τοποθετήθηκε στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η είσοδος στη Δημοκρατία. Στις 3.8.2008 εντοπίστηκε στο έδαφος της Δημοκρατίας και διαπιστώθηκε πως έφθασε με πλοίο από την Τουρκία στα κατεχόμενα και από εκεί πέρασε στις περιοχές που ελέγχει το κράτος. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 15 μηνών για τα αδικήματα της εισόδου στη Δημοκρατία ενώ είχε απελαθεί και της διαμονής του, ως απαγορευμένου μετανάστη, στη Δημοκρατία. Με αναφορά στις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις επιβληθείσες ποινές υποδεικνύοντας ότι αν και θα μπορούσαν να θεωρηθούν αυστηρές εντούτοις δεν ήταν έκδηλα υπερβολικές. Η σοβαρότητα των αδικημάτων δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να επιβάλει εκείνο το είδος της ποινής που κατά την κρίση του θα ήταν δικαιολογημένη με βάση τα περιστατικά που περιβάλουν την υπόθεση και τον αδικοπραγούντα. Αποτελεί αξίωμα πως η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση δεν μειώνει την ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητά του. Από την άλλη, όμως, η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλέπε Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 98/2012, απόφαση ημερομηνίας 10.10.2012). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (βλέπε Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου
(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Για σκοπούς προσδιορισμού της ποινής λαμβάνω υπόψη τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω, όπως επίσης την ποσότητα των ναρκωτικών στην πρώτη και έβδομη κατηγορία και ότι σε σχέση με την τρίτη κατηγορία ότι καλλιεργήθηκε μόνο ένα φυτό κάνναβης το οποίο προοριζόταν για προσωπική χρήση του Κατηγορούμενου. Επί τούτου δε προσμετράται υπέρ του Κατηγορούμενου ότι από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου αυτός δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών. Αναφορικά, όμως, με την έβδομη κατηγορία επισημαίνεται ως επιβαρυντικό στοιχείο το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος έλαβε τις ουσίες αυτές στις Κεντρικές Φυλακές, παραγνωρίζοντας πλήρως τους σχετικούς κανονισμούς (σχετικό είναι το άρθρο 30
(4)(α) του Ν. 29/77). Αναφορικά με την κατηγορία του απαγορευμένου μετανάστη, λαμβάνεται αφενός υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος διέπραξε το εν λόγω αδίκημα ενώ είχε στο παρελθόν καταδικαστεί για το ίδιο αδίκημα στο πρόσφατο παρελθόν, όπως επίσης την περίοδο κατά την οποία διέμενε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ ήταν απαγορευμένος μετανάστης. Οι δε λόγοι για τους οποίους αποφάσισε να εισέλθει παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν αλλοιώνουν ούτε μειώνουν τη σοβαρότητα των πράξεών του. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, λαμβάνω υπόψη την άμεση παραδοχή του και τη συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές, όπως επίσης τις προσωπικές του συνθήκες όπως εμφαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Δεόντως λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο στη βάση πάντα των αρχών της νομολογίας ως ένας επιπρόσθετος μετριαστικός παράγοντας το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι χρήστης ναρκωτικών και ότι καταβάλλει προσπάθειες για απεξάρτηση, αφού αναγνωρίζεται πως ακόμα και οι προσπάθειες ενός ναρκομανούς να απεγκλωβιστεί από τον εθισμό του πρέπει να ανταμείβεται ανάλογα, καθ΄ ην έκταση με την ενδεχόμενη απεξάρτηση θα εκλείψει και η ανάγκη διάπραξης αδικημάτων προς εξασφάλιση της δόσης του (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2204)2 Α.Α.Δ. 148 και Καρακάννας ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 463). Αναφορικά με τις προσωπικές του συνθήκες όπως τις έχω καταγράψει πιο πάνω, επαναλαμβάνω ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις, λαμβάνονται μεν υπόψη πλην όμως δεν εξουδετερώνουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος της ποινής, όχι, όμως, και το είδος της. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, και χωρίς να παραγνωρίζω τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Οποιαδήποτε άλλη ποινή όχι μόνο δεν θα εξυπηρετούσε τον σκοπό του Νόμου αλλά επιπλέον θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες. Στη βάση όλων των πιο πάνω επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών. Στην δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 45 ημερών. Στην τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην πέμπτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην έκτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην έβδομη κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών. Στην τέταρτη κατηγορία, ενόψει των ποινών που επιβλήθηκαν πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος να υπογράψει εγγύηση €500 να σέβεται τους Νόμους και Κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας για περίοδο 3 ετών από σήμερα (επεξηγούνται στον Κατηγορούμενο οι επιπτώσεις στην περίπτωση που διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα εντός της πιο πάνω αναφερόμενης περιόδου). Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και να ξεκινούν από 10.7.2013, ημερομηνία από την οποία ο Κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) .................................... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο