Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ionut-Marian CRISTEA, Αρ. Υπόθεσης: 14846/13, 10/10/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ionut-Marian CRISTEA, Αρ. Υπόθεσης: 14846/13, 10/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B82 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14846/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Ionut-Marian CRISTEA Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 10 Οκτωβρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο: κα Μ. Δαμιανού Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί σωρεία σοβαρών αδικημάτων. Επί του κατηγορητηρίου εκτίθενται 41 κατηγορίες οι οποίες αφορούν 22 υποθέσεις που έχει διερευνήσει το Τ.Α.Ε., πλείστες από τις οποίες αφορούν το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από κατοικία. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί μια κατηγορία για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και συγκεκριμένα ότι τον Νοέμβριο του 2010 συνωμότησε μαζί με άλλα πρόσωπα να διαπράξουν κακούργημα δηλαδή να διαρρήξουν και να κλέψουν, κατηγορία 1, μεγάλο αριθμό κατηγοριών για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 292(α) 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα τις κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 19, 22, 24, 26, 28, 30, 32, 34, 36, 37 και

1. Έχει επίσης παραδεχθεί μεγάλο αριθμό κατηγοριών για το αδίκημα της κλοπής από κατοικία κατά παράβαση των άρθρων 255, 266(β) 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, σχετικές είναι οι κατηγορίες 5, 7, 9, 13, 15, 17, 20, 25, 27, 29, 31, 35, 38 και 40 όπως και δύο κατηγορίες για το αδίκημα της απόπειρας διάρρηξης οικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 366, 367, 20 και 35 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, κατηγορίες 21 και
2. Τα αδικήματα έλαβαν χώρα σε μια χρονική περίοδο από τις 12.10.2012 μέχρι 21.6.2013 στη Λευκωσία. Όπως έχει αναφερθεί από την κατηγορούσα αρχή ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση για υποθέσεις διαρρήξεων στο Τ.Α.Ε. Πάφου όταν προέβηκε σε θεληματική κατάθεση στην οποίαν ομολόγησε ότι μαζί με άλλο πρόσωπο τον οποίον κατονόμασε, διερρήγνυαν κατοικίες και διαμερίσματα στην επαρχία Λευκωσίας. Συγκατατέθηκε στη λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων και παρειακών επιχρισμάτων τα οποία ταυτοποιήθηκαν με διάφορα τεκμήρια και δακτυλοσκοπήσεις σκηνών από αριθμό υποθέσεων διαρρήξεων κατοικιών και κλοπών κατοικιών οι οποίες διερευνούνταν από την αστυνομία. Ο κατηγορούμενος, όπως έχω αναφέρει, έχει παραδεχθεί αμέσως όλες τις υποθέσεις που έχουν συμπεριληφθεί στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, προέβηκε σε θεληματική κατάθεση στην οποίαν πέραν από την ομολογία της διάπραξης των αδικημάτων κατονόμασε ως συνεργούς του άλλα δύο πρόσωπα ομοεθνείς του και προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών. Σε ότι αφορά το πρόσωπο με το οποίο διέπραξε τα αδικήματα τον οποίον και κατονόμασε έχει σχηματιστεί άλλος φάκελος και η υπόθεση εκκρεμεί. Όπως έχει αναφερθεί από την κατηγορούσα αρχή σε όλες τις υποθέσεις που συνθέτουν το υπό εξέταση κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος μαζί με το άλλο πρόσωπο πετύχαιναν είσοδο-έξοδο στις κατοικίες και τα διαμερίσματα από την κύρια είσοδο τους από την οποίαν έκοβαν και αφαιρούσαν την κλειδωνιά με αιχμηρό όργανο. Η συνολική αξία των αντικειμένων που ο κατηγορούμενος έχει κλέψει από τις κατοικίες και τα διαμερίσματα αφού προηγουμένως τα είχε διαρρήξει είναι €16.581 και 180 δολάρια Αμερικής από τα οποία δεν έχει ανευρεθεί τίποτε στην κατοχή του κατηγορουμένου αφού όπως ήταν και η θέση του προς τις διωκτικές αρχές την οποίαν υιοθέτησε και προώθησε και η ευπαίδευτη συνήγορος του στην αγόρευση της για μετριασμό της ποινής που θα του επιβληθεί, όλα τα κλαπέντα βρίσκονται στην κατοχή του συνεργού του, τον οποίον και κατονόμασε, ο δε κατηγορούμενος φαίνεται να ελάμβανε κάποιο χρηματικό ποσό από το συνεργό του για κάθε μια κλοπή και διάρρηξη. Ο κατηγορούμενος από τις 9.7.2013 τελούσε με διάταγμα του Δικαστηρίου υπό προσωποκράτηση και ακολούθως με διατάγματα του Δικαστηρίου τελεί υπό κράτηση από τις 17.7.2013 που καταχωρήθηκε η υπό κρίση υπόθεση. Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
3. Άμεση παραδοχή ενώπιον των αστυνομικών αρχών και τη συνεργασία του με την αστυνομία για εξιχνίαση όλων των υποθέσεων που έχουν συμπεριληφθεί στο κατηγορητήριο.
4. Την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο.
5. Τις προσωπικές του συνθήκες οι οποίες έχουν εκτεθεί ενώπιον μου μέσα από την αγόρευση της συνηγόρου του αλλά και από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία με οδηγίες του Δικαστηρίου έχει συνταχθεί και βρίσκεται στο φάκελο. Σε ότι αφορά τις προσωπικές του συνθήκες προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είναι Ρουμανικής καταγωγής και αρραβωνιασμένος με ομοεθνή του η οποία εργάζεται και ζει στη Ρουμανία, είναι πατέρας ενός κοριτσιού 3 ετών η οποία διαμένει με την μητέρα της στη Ρουμανία. Δεν διαθέτει οποιαδήποτε περιουσία κινητή ή ακίνητη ούτε και οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις. Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης, έχει άλλα τέσσερα αδέρφια. Το μεγάλωμα και ανατροφή τόσο του ίδιου όσο και των αδερφιών του ανέλαβε η μητρική γιαγιά ενώ με τους γονείς του δεν είχε καμιά επικοινωνία, ουσιαστικά τους εγκατέλειψαν. Δεν ολοκλήρωσε τη φοίτηση του στο σχολείο αφού αναγκάστηκε από μικρός να αναλάβει εργασίες για αντιμετώπιση των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένεια του. Έχει εργαστεί σε διάφορες εργασίες. Τα τελευταία 10 χρόνια διατηρεί δεσμό με συμπατριώτισσα του με την οποία συμβίωνε στη Ρουμανία σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα και απέκτησαν ένα παιδί το οποίο αντιμετωπίζει ορθοπεδικά προβλήματα, αδυνατεί να βαδίσει και χρειάζεται χειρουργικές επεμβάσεις. Το Σεπτέμβριο του 2012 έφθασε στην Κύπρο μέσω του αεροδρομίου Λάρνακας για σκοπούς εργασίας, δεν είχε μόνιμη διεύθυνση διαμονής και φιλοξενείτο από διάφορους φίλους του στη Λευκωσία, εργαζόταν ευκαιριακά ως εργάτης οικοδομών. Αντιμετωπίζει κάποια ιατρικά προβλήματα, συγκεκριμένα πάσχει από άσθμα για το οποίο λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και από ηπατίτιδα Β τα οποία διαπιστώθηκαν σε συνεργασία και με το ιατρείο των Κεντρικών Φυλακών και επίσης ο ίδιος ανέφερε στην Κοινωνική Λειτουργό ότι έχει καρδιολογικά προβλήματα και επίσης ότι προέβαινε σε περιστασιακή χρήση κοκαΐνης τον τελευταίο χρόνο χωρίς αυτό να αποτελεί εξάρτηση για τον ίδιο. Έχει επίσης αναφέρει στην Κοινωνική Λειτουργό και αυτή την του τη θέση την προώθησε και η ευπαίδευτη συνήγορος του μέσα από την αγόρευση της για μετριασμό της ποινής, ότι ο λόγος που αναγκάστηκε να καταφύγει στην διάπραξη των συγκεκριμένων αδικημάτων είναι ότι χρειαζόταν χρήματα για την χειρουργική επέμβαση της κόρης του και δεν είχε στόχο να πλουτίσει ο ίδιος από τις διαρρήξεις και κλοπές στις οποίες προέβηκε. Τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος, δηλαδή οι πάρα πολλές διαρρήξεις από κατοικίες κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Ποινικού Κώδικα, θεωρούνται κακούργημα και η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή είναι μέχρι επτά χρόνια φυλακίσεως. Βέβαια ο κατηγορούμενος εκδικάζεται συνοπτικά. Σε ότι αφορά το αδίκημα της κλοπής από κατοικία και πάλι στον Ποινικό Κώδικα οι ποινές που προβλέπονται είναι 5 χρόνια φυλάκιση. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
6. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά.
7. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
8. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη και του τρεις του στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα τον στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Aνώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou 22 CLR
9. Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να επιβληθεί αυστηρή ποινή σε σχέση με τον στόχο της τιμωρίας και της αποτροπής αλλά είναι και από τις ιδιάζουσες περιπτώσεις που για την ανάγκη αναμόρφωσης του παραβάτη πρέπει να επιβληθεί αυστηρή ποινή στον κατηγορούμενο για να συνετιστεί και να προβεί σε διορθωτικά μέτρα ελέγχου της αυτής του της συμπεριφοράς. Όπως έχω ήδη αναφέρει, τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι αρκετά σοβαρά λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Το αδίκημα της κλοπής είναι σοβαρό αδίκημα διότι με παράνομη ενέργεια ο δράστης της κλοπής αποστερεί το νόμιμο ιδιοκτήτη του κλαπέντος αντικειμένου από την ιδιοκτησία του. Το δικαίωμα του ανθρώπου να κατέχει την περιουσία του είναι θεμελιώδη δικαίωμα του ανθρώπου που κατοχυρώνεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Η πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί αυτό το δικαίωμα με νόμους που ποινικοποιούν την άδικη και παράνομη στέρηση της περιουσίας του ανθρώπου. Εκεί όπου η κλοπή έχει επιτευχθεί με σχεδιασμός και με σκέψη θεωρείται πιο σοβαρό το αδίκημα. Εκεί όπου ο παραβάτης έχει χρησιμοποιήσει βία ή απειλή της βίας εναντίον του θύματος για να πετύχει τον σκοπό του το αδίκημα θεωρείται πιο σοβαρό. Στις σοβαρές μορφές της κλοπή η ποινή που πρέπει να επιβληθεί πρέπει να έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα. Όμως στις περιπτώσεις όπου η κλοπή έχει διαπραχθεί με ερασιτεχνικό τρόπο και ο δράστης της κλοπής ενήργησε μ' αυτόν τον τρόπο από απελπισία ή χωρίς να σκεφθεί τις συνέπειες των πράξεων του το Δικαστήριο μπορεί να δώσει περισσότερη προσοχή στις προσωπικές του συνθήκες ιδιαίτερα εάν έχει επιδείξει μεταμέλεια για τις πράξεις του. Αυτή την θεώρηση των πραγμάτων υιοθέτησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστοφής ν. Αστυνομία, Ποινική Έφεση 5534 ημερ. 13.2.1992, όπου η αξία του κλαπέντος αντικειμένου ήταν πολύ μικρή και η κλοπή διαπράχθηκε από πρόσφυγα πατέρα ο οποίος αμέσως ομολόγησε το έγκλημα του και αποζημίωσε τους ιδιοκτήτες. Επίσης στην περίπτωση που η κλοπή δεν παρουσιάζει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο και ο δράστης έχει με τις ενέργειες του αποδείξει την έμπρακτη μεταμέλεια του το Δικαστήριο δύναται και οφείλει να του επιβάλει ποινή που προσιδιάζει με την προσωπικότητα του. ( Βλ. Ανδρέας Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5443 ημερ. 30.4.1991). Ο κατηγορούμενος δεν έχει προηγούμενες καταδίκες, είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου και όπως έχει αναφερθεί ο ίδιος δεν πραγματοποίησε κανένα άμεσο όφελος από τα ίδια τα κλαπέντα αντικείμενα όλα εκ των οποίων είναι στην κατοχή του προσώπου που κατονόμασε ως συνεργού του, ο ίδιος «αμειβόταν» για κάθε μια υπόθεση από τον συνεργό του με το ποσόν των €30 έως €50 και όπως έχει ήδη αναφερθεί τα χρήματα αυτά προορίζονταν για την θεραπεία της κόρης του κατηγορουμένου. Βεβαίως η εγκληματική του δράση είναι πλούσια όπως φαίνεται και από το κατηγορητήριο και τα αντικείμενα τα οποία έχουν κλαπεί από τις διάφορες κατοικίες είναι μεγάλης αξίας όπως έχει ήδη αναφερθεί €16.581 και 180 Δολάρια Αμερικής. Δεν παραγνωρίζω επίσης τον τρόπο με τον οποίον ο κατηγορούμενος πέτυχε την είσοδο έξοδο του από τις διάφορες κατοικίες, δηλαδή αφαίρεση της κλειδωνιάς με αιχμηρό αντικείμενο αλλά και τον μεγάλο αριθμό διαρρήξεων και κλοπών στις οποίες έχει προβεί σχεδόν ευθύς αμέσως μετά την άφιξή του στη Κυπριακή Δημοκρατία, όπως έχει ήδη αναφερθεί έφθασε στην Κύπρο τον Σεπτέμβριο του 2012 και επί του κατηγορητηρίου η πρώτη ημερομηνία αδικήματος είναι η 12.10.2010, δηλαδή σχεδόν αμέσως μετά από την άφιξη του στην Κύπρο. Η εγκληματική του ενέργεια και δράση συνεχίστηκε μέχρι και τις 18.6.2013 δηλαδή συνεχίστηκε αυτή η εγκληματική ενέργεια από πλευράς κατηγορουμένου για συνεχές χρονικό διάστημα 8 μηνών κάτι που κατά την άποψη μου καταδεικνύει ότι αυτός ήταν ο τρόπος ζωής του και σε καμία περίπτωση δεν προβληματίστηκε να τον αλλάξει και ή να σταματήσει. Φαίνεται ότι αντί να εργάζεται περιστασιακά στις οικοδομές προτιμούσε και ήταν πιο εύκολο για τον ίδιο να κλέβει από κατοικίες τις οποίες έχει διαρρήξει, συστηματικά. Ο κατηγορούμενος τουλάχιστον σε ότι αφορά την παρουσία του στην Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι πρόσωπο που έχει καταβάλει προσπάθεια να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο και ούτε φαίνεται να κάνει προσπάθεια να ασχοληθεί με οτιδήποτε το ωφέλιμο ή παραγωγικό. Είναι λάθος ο κατηγορούμενος και άλλοι σαν αυτόν να θεωρήσουν ότι οι προσωπικές τους συνθήκες και τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζουν είτε οι ίδιοι είτε μέλη της οικογένειας τους μπορούν να τους επιτρέψουν να αποφύγουν την ποινική τους ευθύνη. Τέτοια θεώρηση των πραγμάτων θα ήταν επικίνδυνη και καταστροφική για το κοινωνικό σύνολο διότι θα άνοιγε τους ασκούς τους Αιόλου για όλων των ειδών δικαιολογιών για εγκληματική συμπεριφορά. Για ορισμένες πράξεις είναι αυτονόητη η ευθύνη του ατόμου. Η γραμμή της ατομικής ευθύνης και της κοινωνικής ευθύνης διά το γεγονός ότι συγκεκριμένο άτομο έχει παραπέσει σε εγκληματική συμπεριφορά είναι πάντοτε θολή. Φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος έστω και αν δεν ήταν αρχικά, κατέληξε να είναι επαγγελματίας διαρρήκτης έστω και αν δεχτώ ότι διέπραξε τα αδικήματα αυτά με σκοπό να βοηθήσει την άρρωστη κόρη του γεγονός το οποίο σε συνδυασμό με την δύσκολη οικονομική του κατάσταση τον έκανε πιο ευάλωτο και επιρρεπή στη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να δεχθώ ότι αυτά περιβάλλοντα περιστατικά δικαιολογούν κατά απόλυτο τρόπο την συμπεριφορά του για την οποία θα πρέπει να λογοδοτήσει στην κοινωνία. Η εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορουμένου ήταν συστηματική και ακολουθούσε σχεδόν την ίδια μορφή. Δεν φαίνεται να είχε οποιεσδήποτε αναστολές να διαρρήξει μεγάλων αριθμών κατοικιών και διαμερισμάτων. Προκάλεσε ζημιά στην περιουσία άλλων προσώπων στην προσπάθεια του να κλέψει αντικείμενα αξίας. Η εγκληματική του συμπεριφορά ήταν χωρίς όρια και χωρίς διακρίσεις και όποιος και αν ήταν ο σκοπός της δεν μπορεί να μην ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες για την ζημιά και την απώλεια. Στην παρούσα περίπτωση υπήρχε βαθμός σχεδιασμού και σκέψης στην διάπραξη των αδικημάτων και επέδειξε άκρατη εγκληματική δραστηριότητα. Ο άλλος επιβαρυντικός παράγοντας σχετικά με την συμπεριφορά του κατηγορούμενου είναι το γεγονός ότι μπήκε στον ιδιωτικό χώρο των παραπονούμενων. Αυτό αποτελεί καταπάτηση της προσωπικής ζωής του άλλου και δημιουργεί στο θύμα αυτής της πράξης αισθήματα θυμού και αγανάκτησης. Επίσης είναι δυνατόν οι πράξεις του κατηγορουμένου να είχαν απρόσμενες συνέπειες καθότι υπήρχε η πιθανότητα ιδιαίτερα στις διαρρήξεις κατοικιών να παρευρεθούν οι παραπονούμενοι στα εν λόγω υποστατικά κατά τον χρόνο διάπραξης της διάρρηξης. Το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της σοβαρότητας των συνεπειών του αδικήματος σε τέτοια περίπτωση είναι ορατός. Παραθέτω πιο κάτω σειρά από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες είναι δεσμευτικές για το Δικαστήριο και δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο το Δικαστήριο δύναται να προσεγγίσει το θέμα επιβολής ποινής σε τέτοιες περιπτώσεις. Τα Δικαστήρια οφείλουν να αντιμετωπίζουν τέτοιους παραβάτες με την ανάλογη σοβαρότητα. Οι νομοταγής κάτοικοι της Κύπρου δεν πρέπει να νιώθουν ότι κινδυνεύουν από τέτοιες αυθαίρετες και παράνομες πράξεις. Στην υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 5696 ημερομηνίας 11.3.2003 το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι επιβάλλεται αποτρεπτικής φύσεως ποινή στην διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επειδή υπάρχει έξαρση στην διάπραξη διαρρήξεων και κλοπών ιδιαίτερα από νεαρά πρόσωπα. Σε εκείνη τη περίπτωση ο παραβάτης ήταν μόλις 22 ετών και ποινή φυλάκισης των 9 μηνών χαρακτηρίσθηκε ως πολύ επιεικής παρά των προσωπικών του συνθηκών διότι η αποτρεπτική ποινή είναι ενδεδειγμένη ενόψει της έλλειψης αυτοσυγκράτησης του κατηγορούμενου στην διάπραξη τέτοιων αδικημάτων. Ακόμη και στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 5978 ημερομηνίας 10.7.95, το Εφετείο μείωσε ποινή φυλάκισης από 18 σε 9 μήνες εκεί όπου η αξία των κλαπέντων αντικειμένων ήταν πολύ μικρής αξίας, και ο εφεσείοντας ήταν νεαρός συνεργάσθηκε με την αστυνομία και αποζημίωσε τους παραπονούμενους. Ενόψει των επιβαρυντικών στοιχείων που υπάρχουν στον τρόπο διάπραξης του αδικήματος, και της αξίας των κλαπέντων αντικειμένων η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτής της φυλάκισης. Οι προσωπικές του συνθήκες δεν είναι τέτοιες που να επιδρούν με καταλυτικό τρόπο στην επιλογή της ποινής που θα του επιβληθεί αλλά ενδεχομένως να επιδρούν στην διάρκεια της. Στην υπόθεση Κλεοβούλου ν. Αστυνομία Ποινική Έφεση 6313 ημερομηνίας 24.3.98 το Εφετείο τόνισε ότι η συχνότητα διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων δικαιολογεί αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Επίσης στην υπόθεση Γ.Ε. ν. Behjam Cham Ποινική Έφεση 5726 ημερομηνίας 7.5.93, όπου ο διαρρήκτης είχε λευκό ποινικό μητρώο το Εφετείο έκρινε ότι ποινή φυλάκισης 9 μηνών που του είχε επιβληθεί ήταν έκδηλα ανεπαρκής εξαιτίας της έξαρσης που παρατηρείται στην διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων. Στην υπόθεση Γ.Ε. ν. Κώστα Ανδρέου Ποινική Έφεση 5882, ημερομηνίας 31.10.94, το Εφετείο αύξησε ποινή φυλάκισης 26 χρόνου για παρόμοια αδικήματα από 14 μήνες σε δύο χρόνια. Ο αδικοπραγούντας σε εκείνη την υπόθεση αντιμετώπιζε προβλήματα υγειάς και βοήθησε την αστυνομία στην εξιχνίαση της υπόθεσης λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων. Αναφέρω επίσης τις πιο πρόσφατες αποφάσεις Ποινικές Εφέσεις 94/11 Radoslav Yankov Mixaylov ν. Αστυνομίας, 95/11 Anatoli Myroslavov v. Αστυνομίας και 96/11 Sergei Yankov Mixaylov ν. Αστυνομίας, ημερ. 30.3.2012 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαίωσε ποινές φυλάκισης από τρεις μήνες μέχρι δύο χρόνια στους κατηγορούμενους σε σχέση με 14 κατηγορίες για διαρρήξεων κατοικιών και υπεραγοράς και κλοπή διαφόρων αντικειμένων συνολικής αξίας €9.385 μετά από παραδοχή των κατηγορουμένων αφού έλαβε υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο των κατηγορουμένων, την μεταμέλεια τους και τις προσωπικές τους συνθήκες αλλά και τις δυσμενείς επιπτώσεις που η ποινή φυλάκισης θα είχε σε αυτούς, την ομολογία τους στο Δικαστήριο αλλά και ότι βοήθησαν στην αστυνομία στην εξιχνίαση των αδικημάτων και μάλιστα σε εκείνη την περίπτωση με τη δική τους συμβολή σημαντικό μέρος των κλαπέντων είχε ανευρεθεί. Στην εν λόγω απόφαση τονίσθηκε ότι τα αδικήματα διάρρηξης και κλοπής όχι μόνον είναι σοβαρά αλλά βρίσκονται και σε έξαρση και αυτή η χωρίς σημεία κάμψης συνεχόμενη αυξητική τάξη των διαρρήξεων και κλοπών κλονίζει την ασφάλεια που πρέπει να αισθάνεται κάθε πολίτης ενός εύνομου κράτους και έγινε επίσης και αναφορά στην υπόθεση Αντρέας Φραντζίδης ν. Αστυνομία, Ποιν. Έφ. 145/2010 ημερ. 13.5.
10. Σημειώνω επίσης την υπόθεση Παναγιώτης Φράγκου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 119/10, ημερ. 15.1.2011 όπου το Εφετείο αρνήθηκε να παρέμβει στην καταδίκη του εφεσείοντα σε συνολική ποινή φυλάκισης 15 μηνών σε 22 κατηγορίες διαρρήξεις και κλοπής όπου το συνολικό ποσόν που είχε αποσπασθεί ήταν €8.
11. Αναφέρω όμως σε σχέση με την υπόθεση αυτή ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος εξέτιε ήδη ποινή φυλάκισης 2½ ετών η οποία είχε επιβληθεί 26 κατηγορίες διάρρηξης και κλοπής. Όπως έχω ήδη αναφέρει στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και η παραδοχή του άμεση και επίσης έχει βοηθήσει την αστυνομία στην εξιχνίαση των υποθέσεων κατονομάζοντας και τον συνεργό του. Από την άλλη ο αριθμός κατηγοριών που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι πολύ μεγάλος, η συνολική αξία των κλαπέντων ανέρχεται στο ποσό των €16.581 και 180 Δολάρια Αμερικής τα οποία δεν έχουν ανευρεθεί που κατά την άποψη μου καταδεικνύουν ότι ο δράστης θα πρέπει να τιμωρηθεί για τις πράξεις του. Είναι η θέση μου όση συμπάθεια και να έχει το Δικαστήριο στα προσωπικά προβλήματα του κατηγορούμενου και ειδικά στο θέμα της ανήλικης κόρης του που ήταν σύμφωνα με τον ίδιο και την ευπαίδευτη συνήγορο του το κίνητρο του για τη διάπραξη αυτών των αδικημάτων, δεν μπορεί αυτό να επισκιάσει ούτε τη ζημιά που έχουν υποστεί οι παραπονούμενοι αλλά ούτε και τη δεδομένη σοβαρότητα των αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος έχει επιδείξει μία ανεξέλεγκτη τάση προς τη διάπραξη κλοπών και διαρρήξεων άλλα συναφών αδικημάτων. Η επιλογή ποινής φυλάκισης είναι η καταλληλότερη ποινή για την περίπτωση του κατηγορούμενου. Η προστασία της κοινωνίας είναι κυρίαρχο στοιχείο στην επιβολή της ποινής όμως δεν παραγνωρίζω την ανάγκη να εξατομικεύσω την ποινή στα μέτρα του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί όλα αυτά τα αδικήματα και βοήθησε στην εξιχνίαση τους. Θεωρώ ότι ο χρόνος της φυλάκισης, ενόψει των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου, δεν πρέπει να είναι τέτοιας διάρκειας που να σβήνει την ελπίδα αποφυλάκισης του αφού εκτίσει τον χρόνο αναγκαίο για να τιμωρηθεί για τις πράξεις και αφού νιώσει ο ίδιος ότι έχει πληρώσει το τίμημα για τις πράξεις του. Η ποινή πρέπει να έχει διάρκεια που να τον τιμωρήσει επαρκώς για την εγκληματική του συμπεριφορά του και που θα αποτρέψει αυτόν και άλλους σα αυτόν από την διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον. Εν όψει λοιπόν των ανωτέρω επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι πιο κάτω ποινές: Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16,18, 19, 22, 24, 26, 28, 30, 32, 34, 36, 37 και 39 ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Σε κάθε μια από τις κατηγορίες 5 και 7 ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Σε κάθε μια από τις κατηγορίες 9, 15, 17 ποινή φυλάκισης 7 μηνών Σε κάθε μια από τις κατηγορίες 13, 20, 25, 27, 29, 31, 35, 38 και 40 ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Στις κατηγορίες 21 και 42 ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην κατηγορία 1 ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν και να αρχίζουν από την ημέρα κράτησης του κατηγορούμενου, δηλαδή 9.7.2013 που τέθηκε υπό κράτηση με βάσει το διάταγμα προσωποκράτησης. Αναφέρω τέλος ότι η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου έχει καλέσει το Δικαστήριο να αναστείλει τις ποινές φυλάκισης με βάση τα προσωπικά του περιστατικά και το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από τις πρόνοιες του άρθρου 3 του Νόμου 95/72, όπως έχει τροποποιηθεί και αναφύεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το πώς αυτή ασκείται έχει νομολογηθεί σε πάμπολλες αποφάσεις και παραπέμπω ενδεικτικά στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού,