Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κώστα Χαραλάμπους Ζαμανή, Αρ. Υπόθεσης: 13138/2012, 8/11/2013

(1)03, και συγκεκριμένα ότι την 9 Σεπτεμβρίου 2011, στο Λυθροδόντα, της επαρχίας Λευκωσίας, είχε στη κατοχή του δύο λαγούς, τρία περδίκια εικοσιτέσσερις κοκκινότσιχλες και τρεις μαυρόπουλους. - Κατοχή αγρίων πτηνών των οποίων η θήρα και η σύλληψη απαγορεύεται, κατά παράβαση των άρθρων 2, 7, 8

(1)(ε)

(3), 88, 89 και 90 και του Παραρτήματος VI του Περί Προστασίας και Διαχείρισης Αγρίων Πτηνών και Θηραμάτων Ν.152

(1)/2003 και συγκεκριμένα ότι στις 9.9.2011 είχε στην κατοχή του δεκατέσσερα αμπελοπούλια, τρεις δακκανούρες, εφτά σπίνους, δεκαεννιά συκαλλίδια, δεκαπέντε μουγιαννούθκια, εννιά μελισσοφάγους και τρεις χοντρομύτηδες. - Κατοχή απαγορευμένων μέσων θήρας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 44

(1)(α), 45

(2), 88, 89 ,90 και 94 του Περί Προστασίας και Διαχείρισης Αγρίων Πτηνών και Θηραμάτων Ν152

(1)/2003 και συγκεκριμένα ότι στις 9.9.2011 είχε στην κατοχή του τριάντα μία σιδεροπαγίδες και σαράντα οκτώ ξόβεργα, χωρίς ειδική άδεια από τον Υπουργό Εσωτερικών. - Κατοχή και διατήρηση σε αιχμαλωσία θηραμάτων και ειδών άγριας πανίδας, κατά παράβαση των άρθρων 2,59, 88,89, 90 και 94 του Περί Προστασίας και Διαχείρισης αγρίων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου 152

(1)72 003 και το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και συγκεκριμένα ότι κατά τις 9.9.2011είχε στην κατοχή του και διατηρούσε σε αιχμαλωσία είδη θηράματος και άγριας πανίδας , δηλαδή είχε στην κατοχή του εντός ενός κλουβιού, που βρίσκονταν στην αυλή της οικίας του και διατηρούσε σε αιχμαλωσία εντός αυτού εικοσιμία φάσσες, και τέσσερα περδίκια. Όπως ανέφερε η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής την εν λόγω ημερομηνία ερευνήθηκε η οικία του κατηγορουμένου μετά από την έκδοση δικαστικού εντάλματος έρευνας όπου εντοπίστηκαν στο ψυγείο της οικίας του το φονευμένο θήραμα όπως και τα άγρια πτηνά των οποίων η θήρα απαγορεύεται, σε άλλο σημείο της οικίας του οι σιδεροπαγίδες και τα ξόβεργα και στην αυλή της οικίας του ένα κλουβί εντός του οποίου βρίσκονταν σε αιχμαλωσία 21 φάσσες και 4 περδίκια. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε αμέσως ενοχή στα αδικήματα, δεν έχουν δημιουργηθεί έξοδα ενώ ζητήθηκε επίσης διάταγμα του Δικαστηρίου για κατάσχεση και καταστροφή όλων των τεκμηρίων. Όπως περαιτέρω ανέφερε η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ο κατηγορούμενος έχει ακόμη μία καταδίκη, αρ. υπόθεσης 14302/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνία αδικήματος 3.1.2008, ημερομηνία καταδίκης 18.5.2011 ενώ η αποκατάσταση του κατηγορούμενου σε σχέση με την εν λόγω καταδίκη είναι 17.5.

1. Στα πλαίσια εκείνης της υπόθεσης είχε επιβληθεί στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 2 μηνών η οποία αναστάληκε για 3 έτη και πρόστιμο €
2. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής ανέφερε στο Δικαστήριο ότι αδιαμφισβήτητα τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά και το Δικαστήριο πρέπει να επιβάλει αποτρεπτικές ποινές. Συμφώνησε με τα γεγονότα όπως αναφέρθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή. Δήλωσε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος βαρύνεται με την προηγούμενη καταδίκη που έχει αναφέρει η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής και επικεντρώθηκε στις προσωπικές του περιστάσεις. Όπως ανέφερε η κα Γεωργίου ο κατηγορούμενος είναι σήμερα ηλικίας 60 ετών, είναι απόφοιτος Δημοτικού Σχολείου, προσπάθησε να μάθει κάποια τέχνη χωρίς να τα καταφέρει και μεγάλωσε σε άσχημες συνθήκες. Έχει άλλα οχτώ αδέρφια. Σε ηλικία 19 ετών ασθένησε ψυχικά και νοσηλεύτηκε στο ψυχιατρείο. Έκτοτε τον παρακολουθούν συνεχώς ψυχίατροι και έχει επανειλημμένες εισδοχές στη ψυχιατρική κλινική. Το 1974 μετέβη στην Ελλάδα, όπου παντρεύτηκε τη σύζυγο του και απέκτησαν δύο παιδιά. Σε μεταγενέστερο στάδιο πάλι έπαθε υποτροπή της ψυχικής του υγείας, έμεινε άνεργος και το 1985 επέστρεψε στην Κύπρο. Εργάστηκε αρχικά σε βενζινάδικο και για οκτώ περίπου χρόνια ως καθαριστής στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Επειδή λόγω της ψυχικής του κατάστασης χρειάζεται συνεχώς να λαμβάνει ψυχοφάρμακα τα οποία μεταξύ άλλων του προκαλούν υπνηλία συνελήφθη επανειλημμένα να κοιμάται κατά τις ώρες εργασίας του και απολύθηκε από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Έκτοτε είναι άνεργος. Για να βοηθήσει την οικογένεια του οικονομικά δοκίμασε να ασχοληθεί με την πώληση παλιοσίδερων, αλλά πλέον τόσο η σύζυγος του όσο και τα παιδιά του τον έχουν θέσει υπό στενή παρακολούθηση και δεν τον αφήνουν να ασχοληθεί με το εν λόγω επάγγελμα. Είναι σε πτώχευση, συντηρείται εξ ολοκλήρου από τη σύζυγο του η οποία εργάζεται ως καθαρίστρια με πενιχρό μισθό και έχει κάνει απόπειρες αυτοκτονίας. Δεν λαμβάνει κανένα βοήθημα από το κράτος. Η κα Γεωργίου κατέθεσε προς ενίσχυση των όσων έχει αναφέρει ιατρικό πιστοποιητικό του Ειδικού Ψυχίατρου Δρ. Δημήτριου Θεοκλήτου σύμφωνα με το οποίο: «..Κατά την γνώμην μου ο Κώστας Χαραλάμπους πάσχει από χρόνιο Ψυχιατρικό νόσημα. Βαρειά κατάθλιψη με σχιζοφρενικά στοιχεία. Το βεβαρημένο κληρονομικό ψυχιατρικό ιστορικό, η ασθένεια η οποία άρχισε σε πολύ νεαρά ηλικία με αρκετές εξάρσεις και υφέσεις, η συνεχής λήψις ψυχοφαρμάκων τον έχουν καταστήσει ανίκανον να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα και τις συνέπειες των πράξεων του. Είναι σε άθλια οικονομικά κατάσταση, δεν έχει σύνταξη ανικανότητος και νοιώθει άχρηστος. Χρειάζεται συνεχή ψυχιατρική παρακολούθηση και φροντίδα.» Σημειώνω εδώ ότι η κα Γεωργίου επιβεβαίωσε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος είναι ικανός να αντιληφθεί τη Δικαστική διαδικασία και η αδυναμία του να αντιληφθεί τις συνέπειες των πράξεων του όπως σημειώνει ο θεράπων ιατρός του δεν τον καθιστούν ανίκανο να παρακολουθήσει και να αντιληφθεί την παρούσα διαδικασία. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην οικογένεια του κατηγορούμενου υπάρχει ιστορικό ψυχικής διαταραχής, ο πατέρας του πέθανε στο ψυχιατρείο και μια αδερφή του μπαινοβγαίνει επίσης στο ψυχιατρείο. Η κα Γεωργίου ζήτησε από το Δικαστήριο όπως εξαντλήσει κάθε επιείκεια που μπορεί να επιδείξει στην περίπτωση του κατηγορούμενου, ήταν η θέση της ότι εάν ο κατηγορούμενος σταλεί στις Κεντρικές Φυλακές αυτό θα αποβεί μοιραίο για την μετέπειτα εξέλιξη του και επαναλαμβάνοντας το γεγονός ότι η οικογένεια του τον έχει πλέον θέσει υπό αυστηρή παρακολούθηση και περιορισμό και εκδηλώνει συνεχώς το ενδιαφέρον της για την πορεία της υγείας του δεν υπάρχει περίπτωση για επανάληψη οποιουδήποτε αδικήματος από πλευράς του. Επίσης ενόψει του ότι στην προηγούμενη υπόθεση που έχει αναφερθεί, του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης η οποία αναστάληκε, κάλεσε το Δικαστήριο όπως μη ενεργοποιήσει την εν λόγω ποινή δίδοντας μια τελευταία ευκαιρία στον κατηγορούμενο να διατηρήσει τις ήδη λεπτές ισορροπίες του. Ενώπιον μου βρίσκεται τη έκθεση του Γραφείου Ευημερίας στην οποίαν επιβεβαιώνονται τα όσα έχουν αναφερθεί από την ευπαίδευτο συνήγορο του και δη τα θέματα της ψυχικής υγείας του κατηγορούμενου και της αδυναμίας του να εργαστεί. Αναφέρεται επίσης ότι οι συνθήκες διαβίωσης του κατηγορουμένου και της συζύγου του είναι πολύ δύσκολες και ότι η σύζυγος του έχει ουσιαστικά επωμισθεί τα οικονομικά βάρη της οικογένειας. Τα δύο παιδιά τους εργάζονται και δεν διαμένουν μαζί τους, κάποιες φορές συμβάλλουν στα τρέχοντα έξοδα της οικογένειας. Το άρθρο 88 του περί της Προστασίας και Διαχείρισης Αγρίων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου Ν. 152

(1)/03 προβλέπει ότι πρόσωπο το οποίο βρίσκεται ένοχο αδικήματος βάσει του εν λόγω νόμου για το οποίο δεν προβλέπεται ειδική ποινή υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει της Λ.Κ.10.000 (€17.086,01). Η πιο πάνω ποινή καταδεικνύει και τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Σκοπός του νομοθέτη είναι η προστασία του περιβάλλοντος, της χλωρίδας και πανίδας του τόπου μας, ιδιαίτερα δε η αποτροπή της βάναυσης συμπεριφοράς προς τα ζώα. Είναι για το λόγο αυτό που το κυνήγι επιτρέπεται σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους, που υπάρχει καθορισμένος αριθμός του θηράματος που μπορεί να κατέχει κάθε κυνηγός ανάλογα με το είδος τους, και υπάρχουν μάλιστα και κατηγορίες αγρίων πτηνών των οποίων απαγορεύεται η θήρα και η σύλληψη. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι, ειδικά σε ότι αφορά τα άγρια πτηνά των οποίων η θήρα και η σύλληψη απαγορεύεται, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει θεσπίσει σχετικές νομοθεσίες προς το σκοπό συμμόρφωσής της τόσο με Ευρωπαϊκές οδηγίες αλλά και Διεθνείς Συμφωνίες. Ο νομοθέτης έχει επίσης ποινικοποιήσει την κατοχή απαγορευμένων μέσω θήρας αφού η κατοχή των μέσων αυτών και πολύ πιο σοβαρά η χρήση τους καταστρατηγεί το σκοπό για τον οποίο το νομοθέτημα έχει θεσπιστεί αφού η χρήση τους ενέχει ουσιαστικά τον βασανισμών των ζώων/πτηνών. Η σοβαρότητα επομένως των αδικημάτων που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι δεδομένη. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί σε καμία περίπτωση, ούτε και στην παρούσα. Υπέρ του κατηγορουμένου θα προσμετρήσει η παραδοχή του στο Δικαστήριο με την οποίαν έχει εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος και χρήμα και ο χρόνος που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να του επιβάλει ποινή που είναι πέραν των δύο χρόνων σε συνδυασμό με το ότι η οικογένεια του κατηγορουμένου εμπράκτως τα τελευταία δύο χρόνια έχει θέσει τον κατηγορούμενο υπό αυστηρό περιορισμό παρακολούθηση και προστασία με αποτέλεσμα να μην έχει διαπραχθεί άλλο αδίκημα από πλευράς του. Από την άλλη πέραν της σοβαρότητας των αδικημάτων που έχει παραδεχθεί όπως προβλέπεται από το ίδιο το νομοθέτημα που τα έχει δημιουργήσει λαμβάνω υπόψη μου τον αριθμό του φονευμένου θηράματος που έχει βρεθεί στην κατοχή του κατηγορουμένου, το γεγονός ότι σε αυτό περιλαμβάνονται άγρια πτηνά των οποίων η θήρα και η σύλληψη απαγορεύεται αλλά και ο αριθμός των σιδεροπαγίδων και ξόβεργων που εντοπίστηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου. Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου είναι τέτοιες που θα πρέπει να επιδειχθεί επιείκεια προς το πρόσωπο του, ιδιαίτερα αφού η κατάσταση της ψυχικής του υγείας αφενός και ο χρόνος που έχει μεσολαβήσει έκτοτε αλλά και η στενή εμπλοκή των οικείων του στην καθημερινότητα του δεικνύουν ότι η μεταμέλεια του κατηγορουμένου είναι έμπρακτη και το ενδεχόμενο επανάληψης των αδικημάτων απομακρυσμένο. Σε ότι αφορά τις κατηγορίες 1, 3 και 4 ο κατηγορούμενος να υπογράψει εγγύηση €2.000 για κάθε κατηγορία ότι θα τηρεί τους νόμους και τους κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας για περίοδο 2 ετών από σήμερα. Στην 2η κατηγορία επιβάλλεται στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Έχοντας αποφασίσει την επιβολή των πιο πάνω ποινών θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσον συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic

(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ.

1. Ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί τα αδικήματα και είναι πρόσωπο που ζει κάτω από συνθήκες μεγάλης φτώχειας και οικονομικής ανάγκης. Δεν παραβλέπω την κατάσταση της ψυχικής του υγείας όπως έχει εκφραστεί από τον θεράποντα ιατρό του και δη τη θέση του ότι το βεβαρημένο κληρονομικό ψυχιατρικό ιστορικό του και η συνεχής λήψης ψυχοφαρμάκων τον έχουν καταστήσει ανίκανο να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες των πράξεων του. Αυτό με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το σύνολο των περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης σε συνδυασμό με τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου μπορούν να επενεργήσουν για αναστολή στην επιβληθείσα ποινή φυλακίσεως. Τούτων δεδομένων, η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Όπως έχει ήδη τεθεί ο κατηγορούμενος βαρύνεται με προηγούμενη καταδίκη στην οποίαν του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης με αναστολή. Επομένως απομένει το ζήτημα της εξέτασης του κατά πόσον θα ενεργοποιηθεί μέρος της ποινής φυλάκισης που επεβλήθηκε στον κατηγορούμενο στα πλαίσια της υπόθεσης 14302/
2. Σύμφωνα με το άρθρο 4.1 του «Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτέλεσης Ποινής Φυλάκισης εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου» Ν.95/72όπως τροποποιήθηκε, όταν ο κατηγορούμενος διαπράξει αδίκημα ενώ βρίσκεται σε ισχύ διάταγμα αναστολής προηγούμενης ποινής φυλάκισης, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την εκτέλεση της ανασταλείσας ποινής για την περίοδο για την οποία επιβλήθηκε ή για μικρότερη περίοδο, την τροποποίηση του αρχικού διατάγματος όσον αφορά την περίοδο εφαρμογής του διατάγματος για αναστολή ή να μη λάβει κανένα μέτρο σχετικά με την ανασταλείσα ποινή. Στην υπόθεση Λουκά ν. Αστυνομίας,

(1986)2 ΑΑΔ 141 λέχθηκε ότι όταν γίνεται παράβαση όρων της αναστολής το πρωταρχικό ζήτημα που πρέπει να μελετηθεί είναι κατά πόσο η παράβαση αυτή είναι για οποιοδήποτε λόγο δικαιολογημένη ή η βαρύτητα μειώνεται εξαιτίας οποιωνδήποτε περιπτώσεων. Τονίστηκε δε ότι το Δικαστήριο δεν εκδικάζει εκ νέου την ορθότητα της ποινής φυλάκισης που είχε επιβληθεί. Επίσης η ενεργοποίηση δεν συνδέεται με την ομοιότητα του πρώτου και του δεύτερου αδικήματος. Εκτός αν αυτό θα ήταν άδικο λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστατικών, διατάσσεται κατά κανόνα η ενεργοποίηση της ανασταλείσας ποινής. (Βλ. επίσης Ευαγγέλου κ.α. ν. Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 52). Στην υπόθεση Λοίζου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 546, λέχθηκε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εξετάσει τους λόγους αναστολής της ποινής. Αυτό που πρέπει να λαμβάνει υπόψη του είναι όπως η συνολική τιμωρία, ήτοι η ποινή επί του κυρίως αδικήματος και η ενεργοποιημένη ποινή, να μην είναι υπερβολική. Έχοντας υπόψη όλα τα περιστατικά της υπόθεσης, και ιδιαίτερα και καθοριστικά την κατάσταση της ψυχικής υγείας του κατηγορούμενου και τις επιπτώσεις που θα έχει η ενεργοποίηση της ποινής φυλάκισης κρίνω ότι η συνολική τιμωρία του κατηγορουμένου θα είναι υπερβολική με την ενεργοποίηση οιασδήποτε ποινής από την ανασταλείσα ποινή φυλάκισης. Ασκώ ως εκ τούτου την διακριτική μου ευχέρεια με την μη ενεργοποίηση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην υπόθεση 14302/08. Σε ότι αφορά τα τεκμήρια που κατακρατούνται, αυτά να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο