Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέα Χρίστου, Αρ. Υπόθεσης: 23299/2012, 13/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B99 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 23299/2012 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Ανδρέα Χρίστου Κατηγορουμένου ---------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13 Νοεμβρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κορέλλης Κατηγορούμενος παρών. ----------------- Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί τρεις κατηγορίες σε σχέση με τα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου. Συγκεκριμένα έχει παραδεχθεί ότι στις 30.7.2011, στην οικία του στην οδό Γ. Κρανιδιώτη 62, στο Τσέρι, της Επαρχίας Λευκωσίας, της Επαρχίας Λευκωσίας, είχε στην κατοχή του τις ακόλουθες ποσότητες ναρκωτικών: - Ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β και συγκεκριμένα 17,3497 γραμμάρια κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη και μία ζυγαριά ακριβείας στην οποία ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης. - Ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α' και συγκεκριμένα 2,8076 γραμμάρια ίχνη κοκαΐνης και μία ζυγαριά ακριβείας, στην οποία ανιχνεύθηκαν ίχνη κοκαΐνης. - Ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β και συγκεκριμένα 0,3688 γραμμάρια φυτικής ύλης Blue Berry Flovour που περιείχε την ουσία Salvinorin. Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής στις 30.7.2011, μετά από την εκτέλεση δικαστικού εντάλματος σύλληψης στην οικία του κατηγορουμένου ο κατηγορούμενος υπέδειξε στα μέλη της ΥΚΑΝ σημείο του σπιτιού του και συγκεκριμένα ένα πάγκο εντός του οποίου ανευρέθηκαν σε διαφανή σακουλάκια και χαρτομάντιλα τα ναρκωτικά που αφορούν οι κατηγορίες. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα, έδωσε θεληματική κατάθεση και απολογήθηκε στην Αστυνομία. Είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Δεν έχουν δημιουργηθεί έξοδα. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε διάταγμα του Δικαστηρίου για κατάσχεση και καταστροφή όλων των τεκμηρίων. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του, αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, και εστίασε την προσοχή του στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, την άμεση παραδοχή του τόσο ενώπιον των ανακριτικών αρχών αλλά και του Δικαστηρίου, την ειλικρινή απολογία του καθώς και τη συνεργασία του κατηγορουμένου με την Αστυνομία που είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη εξιχνίαση της παρούσας υπόθεσης. Ανέφερε επίσης ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου έχουν αλλάξει έκτοτε έχει πλέον αρραβωνιαστεί και είναι πατέρας μιας ανήλικης θυγατέρας ηλικίας 15 μηνών, της οποίας είναι προστάτης. Ο κ. Κορέλλης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι άνεργος για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθ' όλο αυτό το διάστημα η οικογένεια συντηρείται από τον χαμηλό μισθό της συζύγου του και από κάποια βοήθεια που λαμβάνει από τους γονείς του όμως έχει καταβάλλει έντονες προσπάθειες να εξεύρει εργασία και κατά μεγάλη πιθανότητα οι προσπάθειες του έχουν καρποφορήσει και από την 1.12.2013 θα ξεκινήσει να εργάζεται. Ο κ. Κορέλλης επίσης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες απεξάρτησης από τα ναρκωτικά, προσπάθησε να ενταχθεί και σε κλειστή ομάδα απεξάρτησης την οποία όμως εγκατέλειψε λόγω του ότι έπρεπε να ήταν παρών δίπλα στην οικογένεια και ειδικά στην ανήλικη θυγατέρα του όμως συνεχίζει να συμμετέχει σε ανοικτό πρόγραμμα απεξάρτησης μέχρι σήμερα. Παρακολουθείται από τον Νευρολόγο-Ψυχίατρο Δρ. Κυριάκο Βερεσιέ ο οποίος έχει εκδώσει σχετική ιατρική έκθεση που έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο και στην οποία επιβεβαιώνει ότι ο κατηγορούμενος παρακολουθείται από τον ίδιο, βρίσκεται σε φαρμακοθεραπεία και έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Ο κ. Κορέλλης έχει επίσης εφοδιάσει το Δικαστήριο με το αποτέλεσμα αναλύσεων του κατηγορούμενου ημερ. 5.11.2013 από το Χημείο Ιατρικών Αναλύσεων ΑΒSL του Γιώργου Γεωργιάδη σύμφωνα με τις οποίες το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό στην ανίχνευσης οποιασδήποτε ναρκωτικής ουσίας. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 25 ετών σήμερα και διαμένει με την αρραβωνιαστικιά του και την 14 μηνών κόρη τους σε λυόμενο ισόγειο σπίτι στο Τσέρι. Η αρραβωνιαστικιά του εργάζεται και λαμβάνει €700 μηνιαίως από την εργασία της. Ο ίδιος είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής στον κλάδο τηλεπικοινωνιακών και εργαζόταν παράλληλα με την φοίτηση του και ως ηλεκτρολόγος εγκαταστάσεων. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά αλλά απολύθηκε πρόωρα μετά από θητεία 8 μηνών λόγω αναπηρίας στα δύο δάκτυλα του δεξιού του χεριού που προήλθε από ατύχημα με γυαλί στο σπίτι του. Η Κοινωνική Λειτουργός αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος δηλώνει την μεταμέλεια του για το αδίκημα και ότι έχει ενταχθεί σε ανοικτό πρόγραμμα απεξάρτησης και καταβάλλει προσπάθειες απεξάρτησης ουσιών. Αδιαμφισβήτητα τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρά. Τούτο εξάγεται αβίαστα από τις ποινές που προβλέπονται από τους σχετικούς νόμους, αναφέρω ότι εκτός από την ποσότητα των ναρκωτικών που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου ιδιαίτερα σοβαρό είναι γεγονός ότι στα ναρκωτικά που ανευρέθηκαν στην κατοχή του συμπεριλαμβάνεται και κοκαΐνη που είναι ναρκωτικό Τάξεως Α. Οι ποσότητες των ναρκωτικών αλλά και το είδος τους είναι οι επιβαρυντικοί παράγοντες που θα ληφθούν υπόψη. Υπάρχουν όμως και ελαφρυντικοί παράγοντες οι οποίοι θα προσμετρήσουν ευνοϊκά υπέρ του κατηγορουμένου. Αυτοί είναι: Ελαφρυντικοί παράγοντες: Παραδοχή. Είναι γεγονός ότι αυτή η παραδοχή θα είχε περισσότερη βαρύτητα εάν τα αδικήματα για τα οποία συνελήφθηκε δεν ήταν επ' αυτοφώρω. Όμως λαμβάνω υπόψη μου ότι από μόνος του προθυμοποιήθηκε και αποκάλυψε στοιχεία που οδήγησαν στην εξιχνίαση της παρούσας υπόθεσης και λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι την συνεργασία του με την αστυνομία. Η παραδοχή του και στο Δικαστήριο σήμερα με την οποίαν έχει εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος και χρήμα αποτελεί ισχυρό μετριαστικό παράγοντα. Λευκό Ποινικό Μητρώο.
- Προσωπικές συνθήκες. Οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου έχουν ήδη αναφερθεί και προκύπτουν τόσο από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερία που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και από την τεκμηριωμένη αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
- Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά.
- Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
- Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη και του τρεις του στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα τον στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou 22 CLR 147). Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος όπως έχω ήδη αναφέρει είναι αρκετά σοβαρά λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Η κάνναβη προκαλεί στο χρήστη μια αίσθηση χαλάρωσης και ανακούφισης στον πόνο. Όμως όπως και το αλκοόλ επιβραδύνει τις αισθήσεις του ατόμου με αποτέλεσμα αυτός να μην μπορεί να συγκεντρώνεται, να μην μπορεί να οδηγήσει, να μην μπορεί να σκέφτεται καθαρά. Είναι αντιληπτό γιατί αυτό δεν είναι επιθυμητό στον άνθρωπο. Η χρήση αυτού του φαρμάκου είναι επιβλαβής για την υγεία. Όμως θα πρέπει να προστεθεί ότι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Ευρώπης και ιδιαίτερα στις νεαρές ηλικίες έχουν δοκιμάσει τουλάχιστον μια φορά την ρητίνη κάνναβη. Σε σύγκριση με άλλες απαγορευμένες ουσίες είναι για το χρήστη αυτής της ουσίας εύκολο να εθιστεί και να γίνει πρόσωπο εξαρτώμενο στη χρήση της. Η κοκαΐνη είναι απαγορευμένη ουσία η οποία ανήκει στην κατηγορία Τάξεως Α των απαγορευμένων ουσιών διότι αυτή η ουσία είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για την υγεία του χρήστη και ο χρήστης πολύ εύκολα εθίζεται με την χρήση αυτής της ουσίας και σε σύντομο χρόνο γίνεται εξαρτώμενος της. Με την χρήση της κοκαΐνης ο χρήστης νοιώθει ένα αίσθημα έντονης συγκίνησης που ακολουθείται από ραγδαία κατάπτωση του οργανισμού. Με την μακρόχρονη χρήση κοκαΐνης ο χρήστης κινδυνεύει από την προσβολή καρδιακών επεισοδίων και άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας. Οι επιπλοκές από την ανεξέλεγκτη χρήση αυτών των ουσιών οδηγεί στην κοινωνική αποσύνθεση της κοινωνίας και προκαλεί σοβαρά προβλήματα. Το Δικαστήριο δεν δύναται να μην περιφρουρήσει την κοινωνική ευημερία με αποτρεπτικής φύσεως ποινές ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα εξάπλωσης αυτού του κακού στο κοινωνικό σύνολο. Τα κακά από την εξάπλωση παράνομη χρήση ναρκωτικών ουσιών θα ήταν δυσβάστακτα για την κοινωνία επειδή, μεταξύ άλλων, Οι χρήστες παρουσιάζουν πολλαπλά προβλήματα υγείας που έχουν σχέση με την χρήση των ναρκωτικών. Η δαπάνη για την περίθαλψη αυτών των ατόμων θα μπορούσε να λυγίσει τον προϋπολογισμό του κράτους. Ο κατηγορούμενος πάσχει από κατάθλιψη. Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο για χρήστες ναρκωτικών. Το μεγάλο κόστος συντήρησης αυτής της εξάρτησης οδηγεί αυτά τα πρόσωπα στην διάπραξη και άλλων αδικημάτων για να συντηρούν το πρόβλημα τους. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξήγησε στην υπόθεση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6560 ημερ. 7.8.1998 ότι υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όχι μόνο στους εμπόρους των ναρκωτικών αλλά και στους χρήστες ναρκωτικών διότι το πρόβλημα των ναρκωτικών έχει διεισδύσει πλέον βαθιά στην Κυπριακή Κοινωνία και έχει φέρει μαζί του το πρόβλημα σειρά από άλλα κοινωνικά προβλήματα. Τόνισε επίσης ότι η διάκριση όμως αυτή μεταξύ εμπόρων και χρηστών αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Παράλληλα όμως στην υπόθεση Mehdi Afroughi v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7036 ημερ. 26.3.2001 λέχθηκε από το Εφετείο ότι οι χρήστες ως θύματα των εμπόρων ναρκωτικών δεν πρέπει να τιμωρούνται με αποτρεπτικές ποινές της ίδιας έντασης μ' αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους. Βέβαια σε εκείνη την υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στον παραβάτη που μειώθηκε από τρία έτη σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην υπόθεση Zoran Jovanovic ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 64/05 ημερομηνίας 21 Νοεμβρίου 2005 το Εφετείο έθεσε κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με τον τρόπο προσέγγισης της επιβολής ποινής σε υποθέσεις παράνομης κατοχής των ναρκωτικών ουσιών. «Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Υπάρχει ανεξέλεγκτη χρήση και διάδοση των ναρκωτικών. Η έξαρση στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Επομένως όταν επιβάλλεται ποινή το Δικαστήριο πρέπει επιβάλλει ποινή που θα εφαρμόζει αποτελεσματικά τον νόμο και θα προστατεύει την κοινωνία από το κακό της εξάπλωσης των ναρκωτικών στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα στα νεαρά πρόσωπα». Στην υπόθεση Παυλίδης ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161, 6161 ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996 όπου τα γεγονότα προσομοιάζουν με τα δικά μας γεγονότα το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 μηνών και 9 μηνών σε πρόσωπο που κατείχε ποικίλα μορφής ναρκωτικών σε μεγάλες ποσότητες για δική του χρήση, και σε σχόλια το Εφετείο επεσήμανε ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν θα πρέπει να θεωρούνται επιεικείς. Το σκεπτικό του Εφετείου ήταν το ακόλουθο: προορισμός των ναρκωτικών για προσωπική χρήση δεν εκτόπισε την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Η συχνότητα στη διάπραξη αδικημάτων αναφορικά με τα ναρκωτικά, δημιουργεί μεγάλη ανησυχία η οποία εκφράστηκε και από το νομοθέτη με την πρόσφατη αύξηση ποινών την οποία επέφερε με τον τροποποιητικό Νόμο 20
(1)/1992. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι δεδομένη, λαμβάνοντας υπόψη την ποσότητα που βρέθηκε όπως και το είδος των ναρκωτικών έχω τη θέση ότι η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι ποινή φυλάκισης. Η ποσότητα των ναρκωτικών που βρέθηκαν στην κατοχή του, το είδος των ναρκωτικών και η συστηματική χρήση και κατοχή αυτών των ουσιών υπαγορεύουν την επιβολή αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Η συμπεριφορά του κατηγορούμενου τη δεδομένη στιγμή στο σύνολό της είναι τέτοια που συμβάλλει στο γενικό πρόβλημα εξάπλωσης των ναρκωτικών και εάν για τέτοια συμπεριφορά δεν επιβληθεί ποινή στερητικής της ελευθερίας του ατόμου είναι ορατός ο κίνδυνος η παράνομη χρήση των ναρκωτικών να εδραιωθεί στην γενική κοινωνία ως κάτι το σύνηθες. Επικροτείται η επιτυχής προσπάθεια του κατηγορούμενου με αποφασιστικότητα να αλλάξει όμως αυτό έγινε κάπως αργά. Μόνο ποινή φυλάκισης μεταδίδει τα ορθά μηνύματα στην κοινωνία ότι τα ναρκωτικά είναι ένα μεγάλο κακό, από τα μεγαλύτερα κακά της χώρας μας, και ως τέτοιο θα αντιμετωπίζεται με την ανάλογη σοβαρότητα από τα Δικαστήρια. Δεν το θεωρώ ορθό να του επιβάλλω μία παρατεταμένη ποινή φυλάκισης που να του σβήνει την ελπίδα ότι θα μπορούσε να αφομοιωθεί μέσα στο κοινωνικό σύνολο σε κάποιο σύντομο χρονικό διάστημα και με την βοήθεια του σωφρονιστικού συστήματος. Για την προσέγγιση αυτή ισχύει τη λογική που διατυπώθηκε από το Εφετείο στην υπόθεση Mortimer v. Δημοκρατίας 2 ΑΑΔ 240
(1998)ότι δεν πρέπει να δοθεί αποκλειστική βαρύτητα στο στοιχείο της αποτροπής με αποτέλεσμα να μην ληφθούν υπόψη σειρά περιστάσεων που να δικαιολογούν πιο ήπια μεταχείριση του παραβάτη ο οποίος σπρώχθηκε ή οδηγήθηκε στην απεχθή συμπεριφορά. Από την άλλη όμως ο κατηγορούμενος δεν μπορεί παρά να επωφεληθεί από μία ποινή που θα τον απομονώσει από την κοινωνία και ιδιαίτερα από τους πειρασμούς που υπάρχουν λόγω του προβλήματος που αντιμετωπίζει ως χρήστης ναρκωτικών. Το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του την όλη του εγκληματική συμπεριφορά διά να βρεθεί η κατάλληλη ποινή για τον κατηγορούμενο. Οι προσωπικές περιστάσεις αν και σημαντικές ως μετριαστικοί παράγοντες δεν έχουν τέτοιο χαρακτήρα που να δικαιολογούν μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση από την επιβεβλημένη για τέτοιες περιπτώσεις. Ο κατηγορούμενος είχε σοβαρό πρόβλημα. Η χρήση των ναρκωτικών είχε γίνει γι' αυτόν μέρος της ζωής του. Είχε γίνει μέρος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας με την ανεξέλεγκτη εξάπλωση των ναρκωτικών. Είναι βέβαιο ότι αυτός και άλλοι σαν αυτόν συμβάλλουν στον να συντηρούν τα πρόσωπα που σκορπούν τον θάνατο στη νεολαία της Κύπρου. Εξαιτίας της παραδοχής του κατηγορούμενου και τους άλλους μετριαστικούς παράγοντες που έχω λάβει υπόψη δικαιολογείται επιεικέστερη μεταχείριση του κατηγορούμενου παρά του σοβαρού αδικήματος που έχει διαπράξει και μπορεί να επιβληθεί στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης χαμηλότερη απ' αυτή που είναι η ενδεδειγμένη για πρόσωπο που έχει επανειλημμένα απασχολήσει την αστυνομία με υποθέσεις κατοχής και χρήσης ναρκωτικών σε τέτοια ποσότητα όπου τεκμαίρεται ότι προμήθευε ναρκωτικά σε άλλα πρόσωπα και ο οποίος είχε στην κατοχή του ναρκωτικά που είναι άκρως επιβλαβής για την υγεία του ανθρώπου και που η εξάπλωση τους πρέπει οπωσδήποτε να περιοριστεί για την προστασία της κοινωνίας και της νεολαίας. Συνεπώς αφού έλαβα υπόψη μου την παραδοχή του κατηγορούμενου, το λευκό ποινικό μητρώο, τους άλλους μετριαστικούς παράγοντες που αναλύονται πιο πάνω, τη σοβαρότητα του αδικήματος, τα γεγονότα της υπόθεσης, και της επιβεβλημένης ανάγκης επιβολής αποτρεπτικής ποινής επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: · Στην 1η κατηγορία 6 μήνες ποινή φυλάκισης. Στην 2η κατηγορία 3 μήνες ποινή φυλάκισης. Στην 3η κατηγορία 2 μήνες ποινή φυλάκισης. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου ζήτησε από το Δικαστήριο όπως σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και διατάξει την αναστολή της εν όψει των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και δη τις τεράστιες προσπάθειες που έχει κάμει για την ένταξη του στην κοινωνία. Στην υπόθεση Μιχάλης Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 7758, ημερ. 31.3.2005, όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Στην προσπάθεια απεξάρτησης αποδίδουμε σημασία. Ανάλογα, βέβαια, πάντοτε με τις περιστάσεις. Στην Πέτρος Α. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 7487, ημερ. 27 Φεβρουαρίου 2004, είπαμε τα εξής: «Σε σχέση λοιπόν με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν είχε μόνο το αν ο εφεσείων τελικά πέτυχε ή όχι. Σημασία είχε και το αν προσπάθησε και πόσο. Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων "ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου" μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει». Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ένα νέο ο οποίος με την θέληση και την αποφασιστικότητα του καταβάλλει συνειδητές προσπάθειες να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, έχουν αλλάξει οι προσωπικές του συνθήκες, είναι πλέον πατέρας μιας ανήλικης θυγατέρας 14 μηνών, της οποίας είναι προστάτης, καταβάλλει προσπάθειες για εργοδότηση οι οποίες φαίνεται να έχουν ευοδωθεί και αναμένεται να ξεκινήσει εργασία αρχές του επόμενου μήνα. Οι εξετάσεις που έχουν γίνει για ανίχνευση ναρκωτικών ουσιών σε κλινικό εργαστήριο από ιδιώτη χημικό καταδεικνύουν ότι η προσπάθεια του φαίνεται να είναι επιτυχής και συνεχίζει καθημερινά. Θεωρώ ότι σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν ορθό να ανακοπεί αυτή η πορεία του κατηγορουμένου, αντίθετα το Δικαστήριο πρέπει να έρθει αρωγός σε αυτή την συνεχή και γνήσια προσπάθεια του κατηγορούμενου και όχι τιμωρός. Έτσι, είναι η θέση μου ότι η παρούσα υπόθεση είναι η κατάλληλη περίπτωση για να ανασταλούν οι ποινές φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενου οι οποίες αναστέλλονται για περίοδο 3 χρόνων από σήμερα. Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο