Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννης Ρωσσίδης, Αρ. Υπόθεσης: 23051/12, 7/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2013:B95 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 23051/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Ιωάννης Ρωσσίδης Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7 Νοεμβρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Λ. Κυριακίδης Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία για κακόβουλη ζημιά, αρ. κατηγορίας 1, μια κατηγορία για επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη, αριθμός κατηγορίας 2 και μια κατηγορία για κοινή επίθεση, αρ. κατηγορίας
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως αναφέρονται στο κατηγορητήριο, τα αδικήματα έγιναν στις 29.2.4.2012 στη Λακατάμια όπου στον κατηγορούμενο αποδίδεται ότι προκάλεσε εσκεμμένα και παράνομα ζημιά σε σεντόνι ύψους €6.54 περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, παράνομα επιτέθηκε εναντίον του Αν.Λοχ. 1334 Κώστα Γεωργίου και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και παράνομα επιτέθηκε εναντίον του Αστυφύλακα 4018 Νίκου Χ'Σιαμμούτη. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή στην 1η κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς ενώ έγινε ακροαματική διαδικασία σε σχέση με τις κατηγορίες 2 και
- Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι η Κατηγορούσα Αρχή διέκοψε την κατηγορία αρ. 3 επί του κατηγορητηρίου η οποία αφορούσε επίθεση και πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης εναντίον του Αστ. 408 Σίμου Μέρδη. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες κατηγορίας. Ο Μ.Κ.1, Αστ. 1051 Α. Κωνσταντίνου ο οποίος υπηρετεί στο Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμιας, ανάφερε ότι στις 30.4.2012 ο Αν. Λοχ. 1334, ο Αστ. 408 και ο Αστ. 4018 που υπηρετούν στα Αστυνομικά Κρατητήρια Λακατάμιας του κατάγγειλαν ότι ο κρατούμενος Ιωάννης Ρωσσίδης τους επιτέθηκε και προκάλεσε κακόβουλη ζημιά σε περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή σε ένα σεντόνι. Ο ίδιος εφοδίασε τον Αν.Λοχ. 1334 και τον Αστ. 408 με ιατρικά έντυπα για να εξεταστούν από κυβερνητικό ιατρό, και ζήτησε από τον Ρωσσίδη να δώσει γραπτή κατάθεση αλλά αυτός αρνήθηκε. Εφοδίασε επίσης τον Ρωσσίδη με ιατρικό έντυπο για εξέταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ο Μ.Κ.1 δεν δέχθηκε την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο λόγος που ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει κατάθεση ήταν επειδή ο ίδιος αρνήθηκε να καταγράψει το παράπονο του κατηγορούμενου ότι τον κτύπησαν οι αστυνομικοί αναφέροντας ότι τον είχε εφοδιάσει με ιατρικό έντυπο για εξέταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Δεν θυμόταν τι σημάδια είχαν τυχόν στο σώμα τους οι Αστυφύλακες που παραπονέθηκαν ότι είχαν υποστεί επίθεση από τον κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.2 Αστ. 4018 Ν. Χ'Σιαμμούτης, ανέφερε ότι στις 29.4.2012 είχε αναλάβει καθήκον στα Κρατητήρια Λακατάμιας. Περί η ώρα 14.30 έγινε ένα επεισόδιο με κάποιο κρατούμενο, τον Χρίστο Αριστείδου. Αμέσως δόθηκε οδηγία από τον υπεύθυνο της αλλαγής Αν.Λοχ. 1334 όπως όλοι κρατούμενοι τοποθετηθούν στο κελί τους σύμφωνα με τους κανονισμούς. Όλοι κατηγορούμενοι πειθάρχησαν εκτός από τον κατηγορούμενο ο οποίος αρνείτο επίμονα να εισέλθει στο κελί του, έγιναν προσπάθειες να τον συνετίσουν χωρίς αποτέλεσμα και τελικά με την χρήση κάποιου είδους βίας από τους Αν. Λοχ. 1334, τον ίδιο και τον Αστ. 408 ο κατηγορούμενος εισήλθε στο κελί του. Μετά την πάροδο 15 λεπτών παρατηρήθηκε διαρροή νερού από το κελί του κατηγορούμενου όπου ο ίδιος μαζί με τον Αστ. 408 και τον Αν. Λοχ. 1334 μπήκαν στο κελί και διαπίστωσαν ότι ο κατηγορούμενος ευθύνετο για την διαρροή. Λόγω της διαρροής που ήταν μεγάλη όλοι οι κρατούμενοι της πτέρυγας άρχισαν εργασίες καθαρισμού ενώ ο κατηγορούμενος έβαλε φωτιά σε σεντόνι με αναμμένο τσιγάρο με αποτέλεσμα να ηχήσει ο συναγερμός πυρασφάλειας. Οι αστυνομικοί μπήκαν ξανά στο κελί του, παρέλαβαν το σεντόνι και έφυγαν ενώ λίγο αργότερα ξαναπαρατηρήθηκε διαρροή νερού από ίδιο κελί και διαπιστώθηκε, μετά που και πάλι οι ίδιοι αστυνομικοί μπήκαν στο κελί του κατηγορούμενου, ότι είχε φράξει την ντουσιέρα. Ο κατηγορούμενος ήταν επιθετικός προς τους Αν. Λοχ. 1334 και Αστ. 408 και ο Αν. Λοχ. ζήτησε από τον Ε/Α5634 να φέρει χειροπέδες για να τοποθετηθούν στον κατηγορούμενο λόγω της συμπεριφοράς του. Όταν ο κατηγορούμενος είδε τις χειροπέδες αντέδρασε και έσπρωξε όλους τους αστυνομικούς με αποτέλεσμα ο Αν. Λοχ. 1334 και ο Αστ. 408 να πέσουν στο έδαφος και να τραυματισθούν. Τελικά χρησιμοποιώντας ανάλογη και λογική βία κατάφεραν να περάσουν χειροπέδες στον κατηγορούμενο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος επιτέθηκε εναντίον των αστυνομικών σε δύο περιπτώσεις, την πρώτη φορά έσπρωξε τους συναδέλφους του Αν. Λοχ. 1334 και τον Αστ. 408 ενώ προσπαθούσε να τον βάλουν στο κελί του ενώ αυτός αντιδρούσε έντονα και τη δεύτερη φορά έσπρωξε και τον ίδιο όταν προσπαθούσαν μέσα στο κελί του να του βάλουν χειροπέδες επειδή προκάλεσε ζημιές με το κάψιμο του σεντονιού και την διαρροή του νερού δύο φορές. Θυμόταν ότι ο κατηγορούμενος κλώτσησε τον Αν. Λοχ. 1334 και τον Αστ. 408 και έπεσαν και οι δύο στο έδαφος, ο ένας εκ των δύο έσπασε και τα γυαλιά του. Του υπεβλήθη ότι οι αστυνομικοί γλίστρησαν λόγω του νερού που υπήρχε στο έδαφος γι' αυτό και έπεσαν κάτω και τυχόν τραυματίστηκαν και όχι επειδή τους έσπρωξε ο κατηγορούμενος θέση την οποία δεν δέχτηκε αναφέροντας ότι δέχτηκαν επίθεση από τον κατηγορούμενο και ότι πιθανόν να συνέτεινε και το νερό που βρισκόταν στο έδαφος για να γλιστρήσουν. Του υπεβλήθη επίσης ότι είναι ο ίδιος και οι συνάδελφοι του που τραυμάτισαν τον κατηγορούμενο για να απαντήσει ότι χρησιμοποιήθηκε κάποια βία για να μπορούν περάσουν τις χειροπέδες στον κατηγορούμενο ο οποίος κλωτσούσε και έσπρωχνε πολύ. Του υπεβλήθη ότι προκάλεσαν στον κατηγορούμενο εκχυμώσεις τραχήλου, ερυθρότητα και άλγος του δεξιού οφθαλμού, εκδορές και άλγος στα γόνατα και εκχύμωση δεξιού κάτω βλεφάρου, τραυματισμούς τους οποίους αμφισβήτησε ο μάρτυρας αναφέροντας ότι χρησιμοποιήθηκε κάποια βία ενώ προσπαθούσαν να του περάσουν τις χειροπέδες, μπορεί να προκλήθηκαν κάποια γδαρσίματα ή κοκκινίσματα αλλά δεν νομίζει να ήταν της έκτασης που έχει περιγραφεί. Του υπεβλήθη επίσης ότι όλοι οι αστυνομικοί που ήταν μέσα στο κελί του κατηγορούμενου κρατούσαν ρόπαλα και σπρέι και ότι κάποιος από τους τρεις τον κτύπησε με το ρόπαλο. Απάντησε ότι ο ίδιος δεν κρατούσε ούτε σπρέι ούτε ρόπαλο και δεν θυμάται κατά πόσον οι άλλοι συνάδελφοι του κρατούσαν, σίγουρα δεν κτύπησαν τον κατηγορούμενο με ρόπαλο. Του υπεβλήθη επίσης ότι ο κατηγορούμενος υπέβαλε παράπονο ότι κτυπήθηκε από τους αστυνομικούς το οποίο ούτε καταγράφηκε, ούτε διερευνήθηκε και απάντησε ότι από τη στιγμή που ο κατηγορούμενος πήγε στο γιατρό σημαίνει ότι το παράπονο του καταγράφηκε. Ο Μ.Κ.3, Αν. Λοχ. 1334, ανέφερε ότι στις 29.4.2012 περί ώρα 14.30 ένας κρατούμενος στα κρατητήρια Λακατάμιας του ζήτησε να βγει έξω στην αυλή γιατί είχε προβλήματα με την αναπνοή του, του επέτρεψε και μετέβηκαν μαζί στην αυλή όταν σε κάποιο σημείο προσπάθησε να διαφύγει και να κινηθεί προς την αίθουσα παραλαβής. Αμέσως μεταφέρθηκε πίσω στο κελί του και δόθηκαν οδηγίες από τον ίδιο σύμφωνα με τους κανονισμούς όπως όλοι οι υπόδικοι εισέλθουν στα κελιά τους. Όλοι, πλην του κατηγορούμενου, συμμορφώθηκαν και χρειάστηκε αρκετή προσπάθεια και μικρή και ανάλογη βία από τον ίδιο και τους Αστ. 4018 και 408 να τον τοποθετήσουν στο κελί του. Μετά από 15 περίπου λεπτά παρατηρήθηκε διαρροή νερού από το κελί του κατηγορούμενου και αφού μπήκαν στο κελί του, φάνηκε ότι ήταν ο κατηγορούμενος προκάλεσε τη διαρροή. Μετά από λίγο ενεργοποιήθηκε η σειρήνα πυρασφάλειας και πρόσεξαν καπνό να εξέρχεται από το κελί του κατηγορούμενου. Όταν μπήκαν στο κελί του τον βρήκαν να καίει ένα σεντόνι. Μετά παρουσιάστηκε και πάλι διαρροή νερού από το κελί του κατηγορούμενου όπου και πάλι διαπιστώθηκε ότι ο ίδιος προέβηκε σε νέες πράξεις που είχαν ως αποτέλεσμα τη νέα διαρροή. Ενώ ήταν στο κελί του και του έκαναν συστάσεις για την συμπεριφορά του, ο κατηγορούμενος αντέδρασε και έσπρωξε τόσο τον ίδιο όσο και δύο συναδέλφους του. Ο ίδιος φώναξε τον Ε/Α 5634 να φέρει χειροπέδες αφού ο κατηγορούμενος ήταν αρκετά επιθετικός και προκλητικός και όταν ο Ε/Α 5634 τις έφερε, ο κατηγορούμενος τους επιτέθηκε εκ νέου και τους έσπρωξε με αποτέλεσμα τόσο ο ίδιος όσο και ο Αστ. 408 να πέσουν στο πάτωμα. Ο ίδιος κτύπησε το δεξί του χέρι και το αριστερό του πόδι. Μετά από αρκετές προσπάθειες και με ανάλογη βία κατάφεραν και τοποθέτησαν χειροπέδες στον κατηγορούμενο και επειδή ήταν τραυματισμένος μαζί με τον Αστ. 408 μετέβηκαν στις Α' Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, εξετάστηκαν και επέστρεψαν στο γραφείο όπου κατάγγειλαν την υπόθεση στον Αστυνομικό του Σταθμού και του παρέδωσαν τα ιατρικά πιστοποιητικά. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε τις υποβολές ότι ο ίδιος αλλά και άλλοι συνάδελφοι του χρησιμοποίησαν ρόπαλα και κτύπησαν τον κατηγορούμενο απαντώντας ότι χρησιμοποίησαν ανάλογη βία στην προσπάθεια τους να του περάσουν χειροπέδες αφού αντιδρούσε έντονα και ήταν προκλητικός, μπορεί να του προκάλεσαν κάποιες εκχυμώσεις όμως σίγουρα δεν τον κτύπησαν με ρόπαλο ούτε του προκάλεσαν τα τραύματα που ανέφερε ο συνήγορος του. Συμφώνησε ότι η ποσότητα νερού που υπήρχε στο δάπεδο του κελιού συνέτεινε στο να πέσει κάτω αφού γλίστρησε αλλά εξήγησε ότι δέχτηκε τόσον ο ίδιος όσο και ο Αστ. 408 σπρώξιμο από τον κατηγορούμενο. Είπε χαρακτηριστικά ότι ο κατηγορούμενος τον κλώτσησε στο πόδι και έκανε τρεις μέρες να περπατήσει. Συγκεκριμένα ήταν η θέση του ότι ο κατηγορούμενος τον κλώτσησε με το δεξί του πόδι στο αριστερό πόδι λίγο πιο πάνω από τον αστράγαλο. Δεν δέχτηκε την υποβολή ότι αυτά τα τραύματα που αναφέρει προκλήθηκαν από την πτώση του στο έδαφος και όχι από τον τραυματισμό του από τον κατηγορούμενο και ερωτώμενος γιατί χρειάστηκε να τοποθετήσουν χειροπέδες στον κατηγορούμενο ο οποίος βρισκόταν ήδη στο κελί του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ήταν ανήσυχος, επιθετικός προκλητικός και επικίνδυνος και για τον εαυτό του και για τους άλλους και μετά τις ζημιές που προκάλεσε έπρεπε να μετακινηθεί από το κελί του για να καταγραφούν οι ζημιές και να επιδιορθωθούν γι' αυτό και έπρεπε να του περάσουν χειροπέδες. Ο Μ.Κ.4, Ε/Α 5634, επανέλαβε τα όσα διημείφθησαν περί ώρα 14.30 δηλαδή την άρνηση του κατηγορούμενου να εισέλθει στο κελί του σύμφωνα με τις οδηγίες του Αν. Λοχ. 1334,ότι τελικά τοποθετήθηκε στο κελί του από τους Αν.Λοχ.1334, Αστ.408 και Αστ.4018 και για τη διαρροή νερού που παρατηρήθηκε από το κελί του, την ενεργοποίηση του συναγερμού λόγω του καπνού που έθεσε στο σεντόνι ο κατηγορούμενος όπως και τη δεύτερη διαρροή νερού από το κελί του. Οι αστυφύλακες που ανέφερε πιο πάνω μπήκαν στο κελί του και μετά από δύο, τρία λεπτά του φώναξε ο Αν. Λοχ. 1334 να του πάρει χειροπέδες πράγμα το οποίο έπραξε. Αφού έδωσε τις χειροπέδες στο Αν. Λοχ.1334 για να τις τοποθετήσει στον κατηγορούμενο πρόσεξε τον λοχία και τον Αστ. 408 να πέφτουν στο έδαφος από σπρώξιμο του κατηγορούμενου, σηκώθηκαν πάνω και όλοι μαζί του πέρασαν χειροπέδες. Εξήγησε ότι ο ίδιος φορούσε αντιοχλαγωγική ζώνη η οποία έχει ρόπαλο, χειροπέδες και σπρέι την οποίαν φορούν μόνο όταν υπάρχει λόγος μετά που για παράδειγμα γίνεται κάποιο γεγονός. Είπε ότι η συμπεριφορά του κατηγορούμενου πριν να εξελιχθεί το επεισόδιο δεν ήταν καλή έκανε συνεχώς φασαρία και αρνείτο να μπει στο κελί μετά την οδηγία του υπεύθυνου. Εξήγησε ότι ο ίδιος δεν φορούσε την αντιοχλαγωγική ζώνη από την αρχή αλλά μόνο μετά που εξελίχθηκε το περιστατικό και κρίθηκε ότι μπορεί να έπρεπε να γίνει χρήση των εξαρτήσεων της. Διευκρίνισε ότι το μόνο πράγμα που χρησιμοποιήθηκε από τη ζώνη ήταν οι χειροπέδες τις οποίες έδωσε στον Αν.Λοχ.1334 για να τις περάσει στον κατηγορούμενο και σίγουρα το ρόπαλο και το σπρέι δεν χρησιμοποιήθηκαν σε καμία περίπτωση. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι οι αντιοχλαγωγικές ζώνες βρίσκονται σε ένα ερμάρι και τις φορούν όταν πρόκειται να τις χρησιμοποιήσουν. Την εν λόγω ημέρα όλοι οι αστυνομικοί φορούσαν πράσινη στολή και ο ίδιος ήταν ο μόνος μετά από τις οδηγίες του Αν. Λοχ.1334 που φόρεσε ζώνη, οι άλλοι συνάδελφοι του ούτε ζώνη φορούσαν ούτε ρόπαλα κρατούσαν. Ο ίδιος έδωσε τις χειροπέδες τον Αν. Λοχ.1334 και μετά που ο κατηγορούμενος έσπρωξε τους συναδέλφους του και έπεσαν κάτω κατάφεραν και του έβαλαν τις χειροπέδες όταν και ο κατηγορούμενος ήταν στο έδαφος. Δεν είδε κάτι εμφανές στο πρόσωπο του κατηγορούμενου ή στο σώμα του όταν σηκώθηκε και επανέλαβε ότι ο λόγος που οι συνάδελφοι του έπεσαν κάτω ήταν μετά που δέχτηκαν σπρώξιμο από τον κατηγορούμενο, ο ένας κτύπησε το χέρι και το πόδι του και ο άλλος ακόμα λίγο να κτυπήσει το κεφάλι του αφού ο κατηγορούμενος αντιστεκόταν και γλίστρησαν λόγω και του νερού που υπήρχε στο έδαφος. Διαφώνησε ότι κάποιος από τους συναδέλφους του είχε ρόπαλο και κτυπούσε τον κατηγορούμενο με αυτό επαναλαμβάνοντας ότι ο μοναδικός που κρατούσε ρόπαλο ήταν ο ίδιος το οποίο είχε περασμένο στη ζώνη του και δεν το χρησιμοποίησε σε καμία περίπτωση. Του υπεβλήθη ότι τόσο ο ίδιος όσο και οι συνάδελφοι του αγνόησαν τα παράπονα του κατηγορούμενου ότι τραυματίστηκε και το αίτημα του να εξεταστεί από γιατρό θέση που απέκρουσε αναφέροντας ότι ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και εξετάστηκε από γιατρό μόλις ήταν χρονικά δυνατόν αφού ήδη οι δύο από τους συναδέλφους του είχαν επίσης μεταβεί στο Νοσοκομείο για εξέταση. Κατατέθηκαν επίσης ως παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο η κατάθεση της Αστ.3453 Γιώτας Αντρέου η οποία την 1.5.2012 στα Αστυνομικά Κρατητήρια Λακατάμιας κατηγόρησε τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει και ο οποίος της απάντησε «δεν απαντώ τίποτε» και αρνήθηκε να την υπογράψει όπως και η γραπτή κατηγορία που του απάγγειλε. Κατατέθηκε επίσης ως παραδεκτό γεγονός η κατάθεση του Αρχ./Αστ. 1950 ο οποίος υπηρετεί στη διεύθυνση Διαχείρισης Υλικών και Εφοδίων του Αρχηγείου Αστυνομίας σύμφωνα με την οποία το σεντόνι που ο κατηγορούμενος έκαψε είχε κόστος για την Δημοκρατία €6.54 μαζί με το Φ.Π.Α. όπως και τα ιατρικά έντυπα που δόθηκαν στον Αν.Λοχ.1334 Κώστα Γεωργίου, Τεκμήριο 7 και τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο
- Σύμφωνα με το Τεκμήριο 7 ο Αν. Λοχ. 1334 εξετάστηκε η ώρα 17.20 της 29.4.2012 από τον Δρ. Χρίστο Χρίστου που σημειώνει τα εξής: «Αναφέρει άλγη ΑΡ. γονάτου και ΑΡ. κνήμης (φέρει υποδόριο αιμάτωμα στην ΑΡ. κνήμη έσω πλευρά). Επίσης φέρει εκδορά/εκχύμωση ΔΞ αντιβράγχιου έσω πλευρά. Αναφέρει επίσης άλγη ΔΞ άκρου χειρός. Έγινε X-ray χωρίς σαφή εικόνα κατάγματος. Λοιπά ευρήματα κατά φύσην.» Σύμφωνα με το Τεκμήριο 10 ο κατηγορούμενος εξετάστηκε στις 29.4.2012 και περί ώρα 20.10 από το Δρ. Ν. Νεοφύτου και «Παρουσιάζει εκχύμωση τραχήλου. Ερυθρότης και άλγος επιπεφυκότος δεξιού οφθαλμού. Εκδορά και άλγος δ. γόνατος. Εκχύμωση δ. κάτω βλεφάρου. Εκδορές πηχαιοκαρπικών άμφω.» Μετά το περάς της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή το Δικαστήριο κάλεσε τον κατηγορούμενο σε απολογία απορρίπτοντας την εισήγηση του συνηγόρου του ότι δεν είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του η οποία στηρίχθηκε αποκλειστικά στη βάση της αντιφατικής μαρτυρίας. Εξήγησε στον κατηγορούμενο τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και ο κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι στις 29.4.2012 βρισκόταν υπό κράτηση στα Κρατητήρια Λακατάμιας και γύρω στο μεσημέρι επεσυνέβηκε επεισόδιο από ένα άλλο κρατούμενο, τον Χρίστο Αριστείδου, ο οποίος δοκίμασε να μπει στο Γραφείο Παραλαβής, εκεί που κρατούνται όλα τα περιουσιακά αντικείμενα των κρατουμένων. Δόθηκε οδηγία να κλειστούν όλοι στα κελιά τους και ο ίδιος ζήτησε προτού πάει στο κελί του να πάει στο γραφείο παραλαβής για να δει ότι τα πράγματα του ήταν εκεί γιατί μέσα σε αυτά ήταν και αντικείμενα που του έδωσε ο πατέρας του ο οποίος έχει πεθάνει και έχουν μεγάλη συναισθηματική αξία για τον ίδιο. Πιάστηκε στα σίδερα και αρνείτο να μπει στο κελί του οπόταν οι αστυνομικοί τον έπιασαν με το ζόρι αφού δεν τον χώνευαν από την αρχή και τον έβαλαν μέσα στο κελί του, ο ίδιος φώναζε να του ανοίξουν και επειδή δεν του άνοιγαν προκάλεσε διαρροή νερού, πλημύρισε όλη τη πτέρυγα και έκαψε το σεντόνι. Τρεις, τέσσερεις αστυνομικοί μπήκαν στο κελί του αυτοί που έδωσαν μαρτυρία στο Δικαστήριο. Όλοι κρατούσαν ρόπαλα και ένας σπρέι «έτοιμο να πιτήσει» και του ζήτησε να βάλει τα χέρια του πίσω για να του βάλει χειροπέδες, ο ίδιος αντέδρασε γιατί κατάλαβε ότι ήθελαν να του βάλουν τις χειροπέδες πίσω στην πλάτη του έγινε μεταξύ τους επεισόδιο όπου «πιάστηκαν, κουντούσαν και κουντούσε και ο ίδιος, έγλιασαν και έπεσαν κάτω τούτοι που έχουν παράπονο». Ισχυρίστηκε ότι ούτε τους κτύπησε, ούτε τους έδειρε, σεβάστηκε την ηλικία τους αφού είχαν την ίδια ηλικία με τον πατέρα του και αν ήθελε να τους κτυπήσει θα τους έκανε μεγάλη ζημιά. Μόνοι τους έπεσαν κάτω και έσπασε ο ένας τα γυαλιά του. Ο ίδιος έχει παράπονο αφού τον έδειραν στα μάτια, τα γεννητικά όργανα και τον κλωτσούσαν παντού αλλά αυτά τα πράγματα δεν τα είπε στο γιατρό. Η θέση του ήταν ότι όλοι οι αστυνομικοί είπαν ψέματα στο Δικαστήριο, δεν τον άφηναν να υποβάλει το παράπονο του ούτε τον έπαιρναν στο Νοσοκομείο παρόλο που το ζήτησε αρκετές φορές, του φώναζαν και τον έβριζαν και έπρεπε τελικά να περιμένει να αλλάξει η βάρδια για να τον πάρουν στο Νοσοκομείο. Όταν έγινε αλλαγή της βάρδιας τον πήραν στο Νοσοκομείο όπου τον εξέτασε ο γιατρός και του έδωσε το Τεκμήριο 10 το οποίο παρέδωσε στον Αστυνομικό που ήταν καθήκον. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι ο λόγος που δεν ήθελε να μπει στο κελί του ήταν γιατί ήθελε να δει ότι τα περιουσιακά του στοιχεία ήταν εξασφαλισμένα και επειδή το θεωρούσε άδικο να δοθούν οδηγίες να κλειστούν όλοι τα κελιά τους εξ αιτίας παραπτώματος που έκαμε άλλος κρατούμενος. Δέχθηκε ότι ήταν αντιδραστικός αλλά όχι ότι η συμπεριφορά του ήταν εκτός ελέγχου όπως του υπέβαλε η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, επανέλαβε τη θέση του ότι ο ίδιος δεν άγγιξε τους αστυνομικούς, ότι μόνοι τους έπεσαν κάτω μετά που γλίστρησαν στο νερό και ανέφερε ότι όταν αδικείται αντιδρά γιατί δεν μπορεί την αδικία. Όταν ρωτήθηκε γιατί ανέφερε στην κυρίως εξέταση του «επιαστήκαμεν με τους αστυνομικούς» που συνεπάγεται και από πλευράς του επίθεση ενώ η θέση του τώρα είναι ότι δεν τους άγγιξε είπε ότι κουντούσε τους αστυνομικούς για να μην του βάλουν πίσω τις χειροπέδες γιατί αυτό αποτελεί καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του, δεν υπήρχε κανένας λόγος ενώ ήταν κλεισμένος στο κελί να του βάλουν τις χειροπέδες πίσω, έπρεπε να του τις βάλουν από μπροστά. Ήταν η θέση του ότι οι αστυνομικοί δεν τον χώνευαν και ειδικά ο ένας, που νομίζει είναι ο Γεωργίου, του θύμωνε συνέχεια και τον ειρωνευόταν. Ανέφερε ότι αν τον άφηναν να δει τα πράγματα του ούτε θα έκαιε το σεντόνι ούτε θα προκαλούσε διαρροή νερού. Ανέφερε δε ότι ο τρόπος τους ήταν βίαιος και «αν δώσεις βία θα πάρεις βία». Του υπεβλήθη ότι επιτέθηκε στον Αν. Λοχ.1334 και τον κλωτσούσε, θέσεις τις οποίες αρνήθηκε όπως επίσης αρνήθηκε και την υποβολή ότι επιτέθηκε και έσπρωξε τον Αστ.4018 στην προσπάθεια του να του περάσει χειροπέδες μαζί με τον Αν. Λοχ.
- Πρόσθεσε δε ότι μετά που τον έδεραν οι αστυνομικοί με τα ρόπαλα τότε άρχισε και ο ίδιος να αντιδρά. Δεν κλήθηκε κανένας μάρτυρας υπεράσπισης και στις τελικές τους αγορεύσεις ο συνήγορος του κατηγορουμένου ζήτησε από το Δικαστήριο να αθωώσει τον κατηγορούμενο αφού, σύμφωνα με την εισήγηση του, οι αντιφάσεις στη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας τις οποίες ανέπτυξε στο Δικαστήριο πρέπει να δημιουργούν τουλάχιστον αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για τον τρόπο που επεσυνέβηκαν τα γεγονότα. Επικέντρωσε το μεγαλύτερο μέρος της αγόρευσης του στη θέση ότι οι τραυματισμοί που προκλήθηκαν στον Μ.Κ.3 ήταν από το πέσιμο του στο έδαφος μετά που γλίστρησε από το πολύ νερό που ήταν στο δάπεδο του κελιού και σε καμία περίπτωση στην επίθεση από τον κατηγορούμενο. Αντίθετη ήταν η εισήγηση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής η οποία ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος έχει ουσιαστικά παραδεχτεί τα αδικήματα που του αποδίδονται εξηγώντας μάλιστα και τους λόγους της συμπεριφοράς του, αντέκρουσε τα επιχειρήματα για αντιφάσεις στη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας όπως και τη δήθεν άρνηση των αστυνομικών να καταγράψουν το παράπονο του κατηγορούμενου τον οποίον μάλιστα πήραν και στις Α' Βοήθειες για εξέταση ως υποδηλεί το Τεκμήριο
- Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες στο Δικαστήριο ενώ έδιδαν την μαρτυρία τους και παρακολούθησα τις αντιδράσεις τους, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους έχουν τεθεί όπως επίσης και την όλη στάση τους στη διαδικασία. Θεωρώ ότι η αξιολόγηση τους δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα. Προτού προβώ στην αξιολόγηση ενός εκάστου μάρτυρα αναφέρω ότι από την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου προκύπτουν ως παραδεκτά και ή αναντίλεκτα τα πιο κάτω γεγονότα: - Στις 29.4.2012 ο κατηγορούμενος ήταν κρατούμενος στα Αστυνομικά Κρατητήρια Λακατάμιας. - Περί η ώρα 14.30 της εν λόγω μέρας λόγω ενός επεισοδίου που έγινε με κάποιον κρατούμενο ο υπεύθυνος της βάρδιας Αν. Λοχ. 1334 έδωσε οδηγία όπως όλοι οι κρατούμενοι εισέλθουν στο κελί τους - Ο κατηγορούμενος αρνείτο να εισέλθει στο κελί του με αποτέλεσμα να χρησιμοποιηθεί εύλογη βία για να εισέλθει στο κελί του. - Ο κατηγορούμενος συνέχισε να αντιδρά και να θέλει να εξέλθει από το κελί του και προκάλεσε δύο φορές διαρροές νερού από το κελί του και επίσης κακόβουλη ζημιά σε περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας και συγκεκριμένα σε ένα σεντόνι αδίκημα για το οποίο έχει κατηγορηθεί στο Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και έχει παραδεχθεί, κατηγορία αρ.
- - Λόγω αυτής της συμπεριφοράς του κατηγορουμένου ο υπεύθυνος της βάρδιας μαζί με δύο άλλους αστυνομικούς εισήλθαν στο κελί του και προσπάθησαν να του περάσουν χειροπέδες τις οποίες έφερε σε αντιοχλαγωγική ζώνη που φορούσε ο Ε/Α
- - Στο έδαφος του κελιού του κατηγορουμένου λόγω της διαρροής νερού υπήρχε ποσότητα νερού. - Δύο εκ των τριών αστυφυλάκων τραυματίστηκαν και εξετάστηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας στον Αν.Λοχ.1334 χορηγήθηκε ιατρικό πιστοποιητικό, Τεκμήριο 7 σε σχέση με το οποίο αποδίδεται τον κατηγορούμενο η κατηγορία της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη, κατηγορία αρ. 2 επί του κατηγορητηρίου. - Ο κατηγορούμενος επίσης εξετάστηκε από γιατρό των Α' Βοηθειών στο Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας τα ευρήματα του οποίου έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο, Τεκμήριο
- Αξιολογώντας τώρα ένα έκαστο των μαρτύρων αναφέρω τα ακόλουθα: Η μαρτυρία ουσιαστικά του Μ.Κ.1 δεν αμφισβητήθηκε πέραν της θέσης ότι αρνήθηκε ο ίδιος να καταγράψει το παράπονο του κατηγορούμενου ότι κτυπήθηκε από τους αστυνομικούς θέση η οποία έχει καταρριφθεί όμως εφ' όσον όπως έχει αποδειχθεί ο κατηγορούμενος εξετάστηκε από γιατρό. Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 δεν βοηθά το Δικαστήριο σε σχέση με το επεισόδιο, αφού δεν ήταν παρών. Ο Μ.Κ.2 θεωρώ ότι έχει αναφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Η μαρτυρία του ενισχύθηκε και από την μαρτυρία των Μ.Κ.3 και Μ.Κ.
- Η εκδοχή που προβλήθηκε από τον ίδιο για το πως έγινε το επεισόδιο έχει επιβεβαιωθεί από τους άλλους δύο μάρτυρες χωρίς όμως να έχει υπάρξει προσπάθεια ενορχήστρωσης της αφού η αμεσότητα με την οποία απαντούσε στις ερωτήσεις και τα σημεία στα οποία επέμενε σταθερά δείχνουν ότι τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο ήταν εντός του πεδίου της πραγματικής του γνώσης. Ο μάρτυρας παραδέχτηκε ότι χρησιμοποιήθηκε κάποια βία μέχρι να καταφέρουν να περάσουν χειροπέδες στο κατηγορούμενο σε καμία όμως περίπτωση η βία δεν ήταν δυσανάλογη, θέση η οποία επίσης ενισχύεται από τους άλλους δύο μάρτυρες κατηγορίας. Σε ότι αφορά τον Μ.Κ.3 επίσης η θέση μου είναι ότι έχει αναφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Και ο ίδιος παραδέχθηκε την χρήση βίας από πλευράς του ιδίου και των συναδέλφων του μέχρι να καταφέρουν να περάσουν χειροπέδες στον κατηγορούμενο και επίσης παραδέχτηκε την ύπαρξη νερού στο πάτωμα του κελιού το οποίο συνέτεινε και ίσως διευκόλυνε την πτώση του. Η θέση του για τα τραύματα του που προήλθαν από την επίθεση που υπέστη από τον κατηγορούμενο ενισχύονται από το Τεκμήριο 7 στο οποίο τα τραύματα του συνάδουν με τα όσα έχει περιγράψει. Ο Μ.Κ.4 σταθερά επέμενε για το ότι δεν χρησιμοποιήθηκε ρόπαλο από κανένα, ο μόνος ο οποίος έφερε αντιοχλαγωγική ζώνη ήταν ο ίδιος από την οποία χρησιμοποίησε μόνο τις χειροπέδες για να τις δώσει στο Αν. Λοχ.
- Θεωρώ ότι και η δική του μαρτυρία είναι αληθινή, δεν είναι κατασκευασμένη, προέρχεται από την πραγματική του προσωπική γνώση και επίσης παραδέχτηκε την χρήση κάποιας βίας από τον ίδιο και τους συναδέλφους του. Αντίθετα με τους μάρτυρες κατηγορίας η εντύπωση που μου έχει προκαλέσει ο κατηγορούμενος είναι αρνητική, υπήρξε ενώπιον του Δικαστηρίου αντιδραστικός κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας εκστομίζοντας πολλές φορές σχόλια και ειρωνείες. Η βασική του θέση ότι τον κτυπούσαν με τα ρόπαλα σε όλο του το σώμα, το κεφάλι και τα γεννητικά του όργανα δεν φαίνεται να έχει έρεισμα στην πραγματικότητα για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι από τα πραγματικά ευρήματα του γιατρού που τον εξέτασε, Τεκμήριο 10, δεν προκύπτει αυτού του είδους ο τραυματισμός και σίγουρα αν τον κτυπούσαν με ρόπαλα θα ανέμενε κάποιος να έχει σοβαρά τραύματα. Κατά δεύτερο λόγο, προκαλεί εύλογα ερωτηματικά η θέση του ότι ενώ είχε παράπονο από τους αστυνομικούς για τη συμπεριφορά τους και ζητούσε επίμονα να τον μεταφέρουν στο γιατρό για εξέταση και είχε μάλιστα παράπονο ότι το αίτημα του δεν είχε εισακουσθεί και έπρεπε να περιμένει να αλλάξει η βάρδια για να τον μεταφέρουν στο Νοσοκομείο, από την οποία εξάγεται ως δεδομένο ότι είχε έντονο παράπονο εναντίον των αστυνομικών, εντούτοις όταν μεταφέρθηκε τελικά στο Νοσοκομείο δεν ανέφερε στο γιατρό που τον εξέτασε ότι τον κτυπούσαν με το ρόπαλο σε όλο του το σώμα και τα γεννητικά του όργανα. Επίσης ενώ ο ίδιος αρχικά στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι «πιαστήκαμε, κουντούσαν, κουντούσα και έγλιασαν» χωρίς όμως ο ίδιος να τους αγγίξει στην αντεξέταση του δέχτηκε ότι αντιδρούσε όταν προσπάθησαν να τον ηρεμίσουν και ο ίδιος χρησιμοποίησε βία. Επίσης οι θέσεις του ότι «όταν σκορπάς βία θα πιάσεις βία» και ότι ήταν πολύ εκνευρισμένος που δεν τον άφηναν να δει τα προσωπικά του αντικείμενα σε τέτοιο βαθμό που χρειάστηκαν τρεις άνθρωποι να τον βάλουν στο κελί του και του γεγονότος ότι ο εκνευρισμός του συνέχισε σε βαθμό που προκάλεσε πέραν του αδικήματος της κακόβουλης ζημιάς που έχει παραδεχτεί σε σχέση με το σεντόνι περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλες ζημιές στο κελί του με τη διαρροή του νερού ουσιαστικά αποδείκνυαν την έντονη συναισθηματική του κατάσταση και τον βίαιο τρόπο αντίδρασής του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα εξής: «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων». Διαφαίνεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι δύο, η διάπραξη επίθεσης και η δι' αυτής πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna
(1975)3 All E.R. 788: "Counsel for the appellant argued that the direction is wrong in law because it states that the mental element of recklessness is enough, when coupled with the actus reus of physical contact, to constitute the battery involved in assault occasioning actual bodily harm. Recklessness, it is argued, is not enough; there must be intention to do the physical act the subject matter of the charge. Counsel relied on R. v. Lamb and argued that an assault is not established by proof of a deliberate act which gives rise to consequences which are not intended.» Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Στην απόφαση Δήμος Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 574 αναφέρθηκαν τα εξής: «Το Άρθρο 242 του Νόμου δε συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση άσκησης βίας σε βάρος του θύματος. Απαγορεύει τη χρήση βίας ή την εκδήλωση πρόθεσης για τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα- παρανόμως - (unlawfully). Όπως προκύπτει από την Νομολογία, για στοιχειοθέτηση του νοητικού στοιχείου (mens rea) του αδικήματος αρκεί και η αδιαφορία, ήτοι όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στην ενέργεια, επιδεικνύοντας έτσι αδιαφορία για τις πιθανές συνέπειες των πράξεων του. Το αδίκημα της επίθεσης μπορεί να διαπραχθεί χωρίς ο κατηγορούμενος ή η κατηγορούμενη να αγγίξει το άλλο πρόσωπο. Πρέπει όμως να υπάρξει κάποια εχθρική πράξη για να στοιχειοθετηθεί η επίθεση, μια απειλή, ή μια κίνηση που μπορεί να εκληφθεί ως απειλή (βλ. Fagan ν Metropolitan Police Commisioner
(1968)3 All E.R. 442). "In Fagan v. Metropolitan Police Comr,
(1968)3 All E.R. 442 it was said: 'An assault is any act which intentionally or possibly recklessly causes another person to apprehend immediate and unlawful personal violence'. In Fagan it was not necessary to decide the question whether proof of recklessness is sufficient to establish the mens rea ingredient of assault. That question falls for decision in the present case. Why it was considered necessary for the Crown to put the case forward on the alternative basis of "intention" and "recklessness" is not clear to us. This resulted in the direction given in the summing -up". Εφαρμόζοντας τα πιο πάνω στα γεγονότα της υπό εκδίκαση υπόθεση αποτελεί κατάληξη μου ότι οι ενέργειες του κατηγορουμένου να σπρώχνει και να κλωτσά τους Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 αποτελούν επίθεση μέσα στα πλαίσια του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Όσον αφορά το θέμα της πραγματικής σωματικής βλάβης, θεωρώ ότι και αυτό έχει στοιχειοθετηθεί, αφού από το Τεκμήριο 7 διαπιστώθηκαν τραυματισμοί, εκδορές, εκχυμώσεις. Σημειώνω ότι στην απόφαση Georghiades v. Police
(1985)2 C.L.R. 56 επιφανειακές εκδορές στο πρόσωπο με ερεθισμό κρίθηκαν ότι συνιστούσαν πραγματική σωματική βλάβη εν τη εννοία του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Αποτελεί συνεπώς κατάληξη μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 2 και 4 του κατηγορητηρίου και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε σχέση με αυτές. Όπως έχει ήδη αναφερθεί κατηγορούμενος έχει επίσης βρεθεί ένοχος σε σχέση με την 1η κατηγορία του κατηγορητηρίου την οποία έχει παραδεχθεί. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο